Προσωρινό κείμενο

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έβδομο τμήμα)

της 1ης Ιουλίου 2026 (*)

« Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης FOR BETTER GAMING - VEIKKAUS – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕE) 2017/1001 – Στοιχείο του σήματος που έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα διά της χρήσεως – Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001 »

Στην υπόθεση T‑615/25,

Veikkaus Oy, με έδρα το Ελσίνκι (Φινλανδία), εκπροσωπούμενη από τον M. Nousiainen, δικηγόρο,

προσφεύγουσα,

κατά

Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), εκπροσωπούμενου από τον T. Frydendahl,

καθού,

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο τμήμα),

συγκείμενο από τους K. Kecsmár, πρόεδρο, L. Madise (εισηγητή) και P. Nihoul, δικαστές,

γραμματέας: V. Di Bucci

έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,

έχοντας υπόψη ότι οι διάδικοι δεν υπέβαλαν αίτημα καθορισμού ημερομηνίας για τη διεξαγωγή επ’ ακροατηρίου συζητήσεως εντός της προθεσμίας των τριών εβδομάδων από την κοινοποίηση της περατώσεως της έγγραφης διαδικασίας, και αποφασίζοντας, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 106, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, να αποφανθεί χωρίς προφορική διαδικασία,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

1        Με την προσφυγή που άσκησε δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, η προσφεύγουσα Veikkaus Oy ζητεί τη μερική ακύρωση της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 10ης Ιουλίου 2025 (υπόθεση R 829/2025‑4) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).

 Ιστορικό της διαφοράς

2        Στις 27 Αυγούστου 2024 η προσφεύγουσα υπέβαλε στο EUIPO αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το λεκτικό σημείο FOR BETTER GAMING - VEIKKAUS.

3        Τα προϊόντα και οι υπηρεσίες για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση εμπίπτουν στις κλάσεις 35, 41 και 42 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί, και αντιστοιχούν, για κάθε μία από τις κλάσεις αυτές, στην εξής περιγραφή:

–        κλάση 35: «Υπηρεσίες παροχής εμπορικών συμβουλών· υπηρεσίες λιανικής πωλήσεως λογισμικών ηλεκτρονικών υπολογιστών, λογισμικών ψυχαγωγίας που συνδέονται με παιχνίδια ηλεκτρονικών υπολογιστών, λογισμικών που μπορούν να τηλεφορτωθούν, λογισμικών ηλεκτρονικών παιχνιδιών και παιχνιδιών βίντεο που μπορούν να τηλεφορτωθούν· υπηρεσίες λιανικής πωλήσεως λογισμικών παιχνιδιών ηλεκτρονικών υπολογιστών που περιέχουν διαδραστικά πολυμέσα, λογισμικών παιχνιδιών για κινητά τηλέφωνα, έξυπνα τηλέφωνα, ταμπλέτες και άλλες ηλεκτρονικές κινητές συσκευές· υπηρεσίες λιανικής πωλήσεως λογισμικών παιχνιδιών που μπορούν να τηλεφορτωθούν σε κινητά τηλέφωνα, έξυπνα τηλέφωνα, ταμπλέτες και άλλες ηλεκτρονικές κινητές συσκευές· υπηρεσίες λιανικής πωλήσεως εφαρμογών που περιέχουν παιχνίδια πληροφορικής· υπηρεσίες λιανικής πωλήσεως εικονικών παιχνιδιών και λογισμικών παιγνίων· υπηρεσίες λιανικής πωλήσεως επεκτάσεων και συστατικών στοιχείων για παιχνίδια υπολογιστών και βιντεοπαιχνίδια»·

–        κλάση 41: «Ψυχαγωγία· διοργάνωση και παρουσίαση αγώνων· τηλεοπτική ψυχαγωγία· επιγραμμικές υπηρεσίες ψυχαγωγίας· παροχή υπηρεσιών παιγνίων [απευθείας μέσω δικτύων πληροφορικής]· παροχή διαδικτυακών παιγνίων μέσω Διαδικτύου· υπηρεσίες παιγνίων που συνδέονται με στοιχήματα· υπηρεσίες στοιχηματισμού· διαδικτυακές υπηρεσίες στοιχηματισμού· υπηρεσίες ψυχαγωγίας που συνδέονται με ιπποδρομιακά στοιχήματα· υπηρεσίες καζίνο, παιγνίων με χρηματικό διακύβευμα και τυχηρών παιγνίων· διοργάνωση λαχειοφόρων αγορών· υπηρεσίες αποτελεσμάτων αθλητικών εκδηλώσεων· υπηρεσίες αιθουσών παιγνίων· υπηρεσίες καταρτίσεως σχετικές με τα τυχερά παιχνίδια· επιγραμμική παροχή ηλεκτρονικών εκδόσεων που δεν μπορούν να τηλεφορτωθούν· υπηρεσίες εικονικών παιγνίων που προσφέρονται διαδικτυακά από δίκτυο πληροφορικής· υπηρεσίες αιθουσών παιγνίων βασιζόμενες στην εικονική πραγματικότητα»·

–        κλάση 42: «Υπηρεσίες σχεδιασμού τυχερών παιχνιδιών· δοκιμές, επαλήθευση και έλεγχος ποιότητας· επιστημονικές και τεχνολογικές υπηρεσίες· σχεδιασμός, ανάπτυξη και συντήρηση λογισμικού ηλεκτρονικών υπολογιστών και ιστοτόπων τυχηρών παιγνίων· συντήρηση διαδικτυακών τόπων παιγνίων».

4        Με απόφαση της 11ης Μαρτίου 2025, ο εξεταστής απέρριψε, για τις υπηρεσίες που μνημονεύονται στη σκέψη 3 ανωτέρω, την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2017, L 154, σ. 1).

5        Στις 7 Μαΐου 2025, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή ενώπιον του EUIPO κατά της αποφάσεως του εξεταστή.

6        Με την προσβαλλόμενη απόφαση, το τμήμα προσφυγών έκανε δεκτή την προσφυγή για τις ακόλουθες υπηρεσίες:

–        κλάση 35: «Υπηρεσίες εμπορικών συμβουλών»,

–        κλάση 41: «Επιγραμμική παροχή ηλεκτρονικών εκδόσεων που δεν μπορούν να τηλεφορτωθούν»,

–        κλάση 42: «Δοκιμές, επαλήθευση και έλεγχος ποιότητας· επιστημονικές και τεχνολογικές υπηρεσίες».

7        Αντιθέτως, το τμήμα προσφυγών απέρριψε την προσφυγή για τις υπηρεσίες που προσδιορίζει το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, πλην εκείνων που μνημονεύονται στη σκέψη 6 ανωτέρω (στο εξής: επίμαχες υπηρεσίες), με την αιτιολογία ότι το εν λόγω σήμα στερείτο διακριτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2017/1001, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού. Ουσιαστικά, έκρινε ότι το αιτούμενο σήμα θα γινόταν κατανοητό από το φινλανδόφωνο τμήμα του σχετικού κοινού ως σημαίνον «για καλύτερο τυχερό παιχνίδι - στοίχημα, παιχνίδι προγνωστικών στοιχήματος» και θα γινόταν αντιληπτό όχι ως ένδειξη της εμπορικής προελεύσεως των επίμαχων υπηρεσιών, αλλά ως διαφημιστικό μήνυμα σε σχέση με αυτές.

8        Τέλος, το τμήμα προσφυγών ανέπεμψε την υπόθεση στον εξεταστή προκειμένου αυτός να εξετάσει, όσον αφορά τις επίμαχες υπηρεσίες, το επικουρικό αίτημα της προσφεύγουσας σχετικά με τον διακριτικό χαρακτήρα που αποκτήθηκε διά της χρήσεως του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001.

 Αιτήματα των διαδίκων

9        Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

–        να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος για τις επίμαχες υπηρεσίες,

–        να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

10      Το EUIPO ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

–        να απορρίψει την προσφυγή,

–        να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα σε περίπτωση διεξαγωγής επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

 Σκεπτικό

11      Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν μόνο λόγο ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1001, καθόσον το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση στερείτο εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα σε σχέση με τις επίμαχες υπηρεσίες.

12      Κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2017/1001, δεν γίνονται δεκτά για καταχώριση τα σήματα που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα. Δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού, το άρθρο του 7, παράγραφος 1, εφαρμόζεται ακόμη και αν οι λόγοι απαραδέκτου υφίστανται μόνο σε τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

13      Ο διακριτικός χαρακτήρας ενός σήματος, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2017/1001, σημαίνει ότι το σήμα αυτό καθιστά δυνατή την εξατομίκευση του προϊόντος ή της υπηρεσίας για τα οποία ζητείται η καταχώριση ως προερχόμενων από συγκεκριμένη επιχείρηση και, επομένως, τη διάκριση του εν λόγω προϊόντος ή της εν λόγω υπηρεσίας από εκείνα άλλων επιχειρήσεων (βλ. απόφαση της 21ης Ιανουαρίου 2010, Audi κατά ΓΕΕΑ, C‑398/08 P, EU:C:2010:29, σκέψη 33 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).

14      Ο διακριτικός χαρακτήρας ενός σήματος κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2017/1001 πρέπει να εκτιμάται σε σχέση, αφενός, με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που καλύπτει η αίτηση καταχωρίσεως και, αφετέρου, με τον τρόπο με τον οποίο το ενδιαφερόμενο κοινό αντιλαμβάνεται το σήμα (βλ. απόφαση της 29ης Απριλίου 2004, Henkel κατά ΓΕΕΑ, C‑456/01 P και C‑457/01 P, EU:C:2004:258, σκέψη 35 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).

15      Τα στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα σημεία στα οποία αναφέρεται το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2017/1001 δεν θεωρούνται ικανά να εκπληρώσουν την ουσιώδη λειτουργία του σήματος, δηλαδή την υποδήλωση της εμπορικής προελεύσεως του προϊόντος ή της υπηρεσίας, προκειμένου να παράσχουν τοιουτοτρόπως τη δυνατότητα στον καταναλωτή που αγοράζει το εν λόγω προϊόν ή την εν λόγω υπηρεσία να προβεί, σε περίπτωση μεταγενέστερης αγοράς, στην ίδια επιλογή αν η εμπειρία αποβεί θετική ή σε διαφορετική επιλογή αν η εμπειρία αποβεί αρνητική [βλ. απόφαση της 28ης Ιουνίου 2017, Colgate-Palmolive κατά EUIPO (AROMASENSATIONS), T‑479/16, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:441, σκέψη 16 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].

16      Όσον αφορά σήματα αποτελούμενα από σημεία ή ενδείξεις που χρησιμοποιούνται επίσης ως διαφημιστικά συνθήματα, ενδείξεις ποιότητας ή φραστικές προτροπές αγοράς των προϊόντων ή των υπηρεσιών που προσδιορίζουν τα σήματα αυτά, η καταχώρισή τους δεν αποκλείεται λόγω τοιαύτης χρήσεως [βλ. απόφαση της 17ης Ιανουαρίου 2024, Ilovepdf κατά EUIPO (ILOVEPDF), T‑60/23, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2024:9, σκέψη 37 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία]. Όσον αφορά την εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα τέτοιων σημάτων, δεν πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρότερα κριτήρια από εκείνα που εφαρμόζονται σε άλλα σημεία (βλ. απόφαση της 21ης Ιανουαρίου 2010, Audi κατά ΓΕΕΑ, C‑398/08 P, EU:C:2010:29, σκέψη 36 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).

17      Από τη νομολογία προκύπτει επίσης ότι, μολονότι όλα τα σήματα τα οποία αποτελούνται από σημεία ή ενδείξεις που χρησιμοποιούνται επίσης ως διαφημιστικά συνθήματα, ενδείξεις ποιότητας ή φραστικές προτροπές αγοράς των προϊόντων ή των υπηρεσιών που προσδιορίζονται από τα σήματα αυτά μεταφέρουν εξ ορισμού, σε μεγαλύτερο ή σε μικρότερο βαθμό, ένα αντικειμενικό μήνυμα, έστω και απλό, ενδέχεται παρά ταύτα να μπορούν να λειτουργήσουν για τον καταναλωτή ως δηλωτικά της εμπορικής προελεύσεως των επίμαχων προϊόντων ή υπηρεσιών. Τούτο μπορεί να συμβαίνει, μεταξύ άλλων, όταν τα σήματα αυτά μπορούν να έχουν πολλαπλές σημασίες, να αποτελούν λογοπαίγνιο ή να γίνονται αντιληπτά ως ευφάνταστα, εκπληκτικά και απροσδόκητα και, ως εκ τούτου, να είναι ευκολομνημόνευτα, ούτως ώστε να μην περιορίζονται σε ένα συνηθισμένο διαφημιστικό μήνυμα, αλλά να έχουν και ορισμένη πρωτοτυπία ή δύναμη να εντυπώνονται στη μνήμη, να απαιτούν μια ελάχιστη προσπάθεια ερμηνείας ή να ενεργοποιούν μια νοητική διεργασία στο ενδιαφερόμενο κοινό [βλ. απόφαση της 13ης Νοεμβρίου 2024, DDCF κατά EUIPO (SUSTAINABLE BY DESIGN), T‑3/24, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2024:811, σκέψη 16 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].

18      Υπό το πρίσμα των ανωτέρω σκέψεων πρέπει να εξετασθεί αν, όπως υποστηρίζει η προσφεύγουσα, το τμήμα προσφυγών παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1001, κρίνοντας ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση στερείτο εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα για τις επίμαχες υπηρεσίες.

 Επί του ενδιαφερομένου κοινού

19      Το τμήμα προσφυγών επισήμανε ότι οι επίμαχες υπηρεσίες προορίζονταν για το ευρύ κοινό, του οποίου το επίπεδο προσοχής ήταν μέτριο, καθώς και για τους επαγγελματίες, των οποίων το επίπεδο προσοχής ήταν ανώτερο του μέσου όρου (σημεία 24 και 25 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Επισήμανε επίσης ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση αποτελούνταν από αγγλικές λέξεις και από μία φινλανδική λέξη και, αφού διαπίστωσε ότι, σε ορισμένα κράτη μέλη, ιδίως στη Φινλανδία, η αγγλική ήταν ευρέως κατανοητή, έκρινε ότι η εκτίμησή του αφορούσε το φινλανδόφωνο τμήμα του ενδιαφερόμενου κοινού, το οποίο θα κατανοούσε τη σημασία του συνόλου των στοιχείων του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση (σημείο 27 της προσβαλλομένης αποφάσεως).

20      Οι εκτιμήσεις αυτές του τμήματος προσφυγών, οι οποίες εξάλλου δεν αμφισβητήθηκαν από την προσφεύγουσα, πρέπει να επικυρωθούν.

 Επί της εκτιμήσεως του διακριτικού χαρακτήρα του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση

21      Κατ’ αρχάς, το τμήμα προσφυγών επισήμανε ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση αποτελείτο από τις αγγλικές λέξεις «for», «better» και «gaming» καθώς και, διαχωρισμένες με ενωτικό, από το φινλανδικό λεκτικό στοιχείο «veikkaus» (σημείο 28 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Όσον αφορά τη σημασία των λεκτικών αυτών στοιχείων, παρέπεμψε στους προερχόμενους από λεξικά ορισμούς τους οποίους προσκόμισε ο εξεταστής, διαπιστώνοντας ότι οι ορισμοί αυτοί δεν είχαν αμφισβητηθεί από την προσφεύγουσα. Προσέτι, επισήμανε ότι η προσφεύγουσα δεν έθεσε υπό αμφισβήτηση τη σημασία της εκφράσεως «for better gaming» που είχε δεχθεί ο εξεταστής, ήτοι «για ένα καλύτερο τυχηρό παίγνιο» (σημείο 29 της προσβαλλομένης αποφάσεως).

22      Εν συνεχεία, το τμήμα προσφυγών εξήτασε τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, θεωρούμενο στο σύνολό του, είχε διακριτικό χαρακτήρα λόγω του διακριτικού χαρακτήρα της λέξεως «veikkaus» για το φινλανδόφωνο κοινό, το οποίο έχει απολέσει, στην αντίληψη του εν λόγω κοινού, την αρχική του σημασία, ήτοι «στοίχημα» ή «παιχνίδι προγνωστικών στοιχήματος», προκειμένου να συνδεθεί πλέον ειδικώς με την επιχείρηση της προσφεύγουσας και τις υπηρεσίες της και να εκλαμβάνεται ως ένδειξη της προελεύσεώς τους (σημείο 30 της προσβαλλομένης αποφάσεως).

23      Συναφώς, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι μπορούσε να εκτιμήσει το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και την περιλαμβανόμενη σε αυτό λέξη «veikkaus» μόνον υπό το πρίσμα του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα τους, δεδομένου ότι το επιχείρημα της προσφεύγουσας σχετικά με τον αποκτηθέντα διά της χρήσεως διακριτικό χαρακτήρα του σήματος αυτού είχε προβληθεί επικουρικώς (σημείο 31 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Διαπίστωσε, μεταξύ άλλων, ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα δεν παρείχαν καμία ένδειξη ως προς τον εγγενή διακριτικό χαρακτήρα του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση ή της λέξεως «veikkaus» (σημείο 31 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Έκρινε επίσης ότι το γεγονός ότι τα σήματα που περιείχαν τη λέξη αυτή είχαν αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα διά της χρήσεως δεν αποδείκνυε ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση διέθετε εγγενή διακριτικό χαρακτήρα (σημείο 31 της προσβαλλομένης αποφάσεως).

24      Εξάλλου, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι η λέξη «veikkaus» είχε, στον τομέα των τυχηρών παιγνίων, σημασία η οποία παρέπεμπε στα στοιχήματα και στα παίγνια με αντικείμενο προγνωστικά στοιχήματος, οπότε το φινλανδόφωνο κοινό θα αντιλαμβανόταν το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση ως σημαίνον «για καλύτερο τυχερό παίγνιο - στοιχήματα, παίγνια προγνωστικών στοιχήματος» (σημείο 32 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Το γεγονός ότι το αγγλικό και το φινλανδικό τμήμα του σήματος αυτού διαχωρίζονται με ενωτικό δεν προσδίδει διαφορετική σημασία στο σήμα αυτό ούτε επηρεάζει με άλλον τρόπο τη δυνατότητα κατανοήσεώς του από το εν λόγω κοινό (σημείο 32 της προσβαλλομένης αποφάσεως).

25      Το τμήμα προσφυγών έκρινε επίσης ότι, για τις υπηρεσίες που συνδέονται με τα τυχερά παίγνια και τα στοιχήματα, το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση δεν ήταν ούτε διφορούμενο ούτε πρωτότυπο και δεν περιείχε κανένα στοιχείο ή χαρακτηριστικό ικανό να ενεργοποιήσει μια νοητική διεργασία στο ενδιαφερόμενο κοινό ή να απαιτήσει προσπάθεια για την ερμηνεία του. Το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι η σημασία του γινόταν αμέσως κατανοητή και ότι ο συσχετισμός του με τις επίμαχες υπηρεσίες ήταν προφανής. Μεταδίδει στο φινλανδικό κοινό ένα αδιαμφισβήτητο διαφημιστικό μήνυμα που υπογραμμίζει τα θετικά χαρακτηριστικά των υπηρεσιών αυτών. Κατά συνέπεια, το κοινό αυτό αντιλαμβάνεται το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση πρωτίστως ως σύνθημα με σκοπό την εμπορική προώθηση και όχι ως ένδειξη της εμπορικής προελεύσεως των εν λόγω υπηρεσιών (σημεία 33, 34 και 36 της προσβαλλομένης αποφάσεως).

26      Τέλος, το τμήμα προσφυγών επισήμανε ότι η συνεκτίμηση των προγενέστερων καταχωρίσεων σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και φινλανδικών σημάτων που επικαλέσθηκε η προσφεύγουσα δεν άγει σε διαφορετική εκτίμηση (σημεία 39 έως 45 της προσβαλλομένης αποφάσεως).

27      Η προσφεύγουσα προσάπτει στο τμήμα προσφυγών ότι απλώς έλαβε υπόψη τη σημασία την οποία έχει η λέξη «veikkaus» στην καθημερινή φινλανδική γλώσσα, όπερ οδήγησε σε εσφαλμένη εκτίμηση του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, θεωρούμενου στο σύνολό του. Ισχυρίζεται ότι η λέξη αυτή δεν γίνεται πλέον αντιληπτή από το φινλανδικό κοινό υπό την αρχική της σημασία, αλλά ως δηλώνουσα ειδικώς την επιχείρησή της καθώς και την προέλευση των υπηρεσιών που προσφέρει, οπότε η παρουσία της στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση προσδίδει στο σήμα αυτό εγγενή διακριτικό χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, η εν λόγω λέξη αντιστοιχεί στην εμπορική επωνυμία της καθώς και στο κύριο σήμα της, το οποίο έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα λόγω της παρατεταμένης χρήσεώς του και απολαύει μεγάλης ή ακόμη και εξαιρετικής φήμης, στη Φινλανδία. Προς στήριξη των ισχυρισμών της, επικαλείται την καταχώριση του σημείου VEIKKAUS στο μητρώο των σημάτων που χαίρουν φήμης στη Φινλανδία, την καταχώριση, βάσει του διακριτικού χαρακτήρα που αποκτήθηκε διά της χρήσεως, δύο προγενέστερων σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ενός προγενέστερου φινλανδικού σήματος αποτελούμενων από το σημείο αυτό, καθώς και την ύπαρξη οικογενείας σημάτων περιλαμβανόντων και το εν λόγω σημείο.

28      Η προσφεύγουσα υπογραμμίζει, στο πλαίσιο αυτό, ότι σήμα το οποίο έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα διά της χρήσεως πρέπει να τυγχάνει της ίδιας προστασίας με σήμα το οποίο έχει εγγενή διακριτικό χαρακτήρα. Εκτιμά ότι, εφόσον ακόμη πριν από την ημερομηνία καταθέσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση το σημείο VEIKKAUS είχε αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα διά της χρήσεως για προϊόντα και υπηρεσίες στον τομέα των παιγνίων με χρηματικό διακύβευμα, πρέπει να θεωρηθεί, χωρίς να απαιτείται νέα εκτίμηση, ότι αποτελεί συστατικό στοιχείο, με διακριτικό χαρακτήρα, του συνόλου του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και να τύχει της ίδιας μεταχειρίσεως με οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που έχει εγγενή διακριτικό χαρακτήρα.

29      Εξάλλου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απλό σύνθημα με σκοπό την εμπορική προώθηση. Επισημαίνει ότι το σήμα αυτό αποτελείται από δύο στοιχεία, ήτοι το σύνθημα «for better gaming» που συνδέεται με ενωτικό με το κύριο σήμα VEIKKAUS, το οποίο έχει διακριτικό χαρακτήρα και χάρη στο οποίο το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, θεωρούμενο στο σύνολό του, επιτελεί σαφώς την πρωταρχική λειτουργία ενός σήματος. Προσέτι, υπογραμμίζει ότι, στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, το κύριο σήμα VEIKKAUS παρουσιάζεται κατά τρόπο ανεξάρτητο, διαχωρισμένο από το σύνθημα με ενωτικό. Επομένως, το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση δεν αποτελεί από γραμματικής απόψεως ένα «σύνολο» εντός του οποίου η λέξη «veikkaus» εμφανίζεται σύμφωνα με την αρχική της σημασία στη φινλανδική γλώσσα. Αναφέροντας παραδείγματα εμπορικών σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και φινλανδικών εμπορικών σημάτων που συνδυάζουν το κύριο εμπορικό σήμα μιας επιχειρήσεως, διαχωρισμένο με ενωτικό, με ένα σύνθημα, όπως PAULIG - THIS CUP COUNTS, ASSA ABLOY - CREDENTIALS AS A SERVICE, TEFEL - KUN RAPEUS RATKAISE και BALLERINA - TÄYTETTÄ TULVILLAAN, προσθέτει ότι το ενδιαφερόμενο κοινό έχει συνηθίσει να συναντά στην αγορά τέτοιους συνδυασμούς και κατανοεί αμέσως ότι χρησιμεύουν προς δήλωση της εμπορικής προελεύσεως των εν λόγω προϊόντων ή υπηρεσιών.

30      Η προσφεύγουσα επικαλείται επίσης το γεγονός ότι είναι κάτοχος δύο φινλανδικών εμπορικών σημάτων, των «PAREMMAN PELIN PUOLESTA - VEIKKAUS» και «VEIKKAUS - ILOA ELÄMÄÄN», τα οποία έχουν παρόμοια δομή με το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, ενώ το πρώτο καλύπτει προσέτι τις ίδιες υπηρεσίες με τις επίμαχες υπηρεσίες. Το φινλανδικό Γραφείο Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας έκρινε ότι τα σήματα αυτά, θεωρούμενα στο σύνολό τους, είχαν εγγενή διακριτικό χαρακτήρα. Εντούτοις, το τμήμα προσφυγών του EUIPO δεν τα έλαβε δεόντως υπόψη.

31      Το EUIPO αμφισβητεί την ορθότητα των επιχειρημάτων της προσφεύγουσας.

32      Προκαταρκτικώς, επισημαίνεται ότι μόνον επικουρικώς η προσφεύγουσα είχε ισχυρισθεί ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είχε αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα διά της χρήσεως κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001, οπότε, ελλείψει σχετικής αποφάσεως του εξεταστή, το ζήτημα αυτό δεν εξετάσθηκε από το τμήμα προσφυγών. Οι διάδικοι συμφωνούν ότι το κύριο ζήτημα που τίθεται στην υπό κρίση υπόθεση έγκειται στη σημασία που πρέπει, ενδεχομένως, να αποδοθεί, στο πλαίσιο της εκτιμήσεως του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού αυτού, του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση στο σύνολό του, στο γεγονός ότι το λεκτικό στοιχείο «veikkaus» που περιλαμβάνεται σε αυτό είχε προηγουμένως καταχωρισθεί ως σήμα βάσει του διακριτικού χαρακτήρα ο οποίος είχε αποκτηθεί δια της χρήσεως.

33      Κατά πρώτον, πρέπει να επικυρωθεί η εκτίμηση του τμήματος προσφυγών ότι, υπό την κυριολεκτική του έννοια, το φινλανδόφωνο κοινό θα εκλάβει το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση ως σημαίνον, στον τομέα των τυχερών παιγνίων, «για ένα καλύτερο τυχερό παίγνιο - στοίχημα, παίγνιο προγνωστικών στοιχήματος». Πράγματι, η εκτίμηση αυτή επιρρωννύεται από τους ορισμούς που αντλούνται από λεξικά που παρατίθενται στο σημείο 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως και δεν αμφισβητήθηκαν από την προσφεύγουσα, από τους οποίους προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι η φινλανδική λέξη «veikkaus» παραπέμπει σε στοιχήματα και παίγνια προγνωστικών στοιχήματος.

34      Όπως έπραξε και το τμήμα προσφυγών, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ο διαχωρισμός, μέσω ενωτικού, του πρώτου μέρους του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, το οποίο αποτελείται από την αγγλική ομάδα λέξεων «for better gaming», από το δεύτερο μέρος του σήματος αυτού, το οποίο αποτελείται από τη φινλανδική λέξη «veikkaus», δεν αρκεί αφ’ εαυτού για να προσδώσει στο εν λόγω σήμα διαφορετική σημασία από εκείνη που προκύπτει από την κατά κυριολεξία έννοιά του, όπως αυτή εκτίθεται στη σκέψη 33 ανωτέρω, ούτε για να μεταβάλλει τον τρόπο κατανοήσεώς του από το φινλανδικό κοινό.

35      Κατά δεύτερον, η προσφεύγουσα κακώς προσάπτει στο τμήμα προσφυγών ότι έλαβε υπόψη την κυριολεκτική σημασία της λέξεως «veikkaus» στη φινλανδική γλώσσα, όπως υπομνήσθηκε στη σκέψη 33 ανωτέρω, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, θεωρούμενο στο σύνολό του, στερείτο εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2017/1001.

36      Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την άποψη της προσφεύγουσας ότι το τμήμα προσφυγών όφειλε να θεωρήσει ότι η παρουσία του λεκτικού στοιχείου «veikkaus» στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση παρείχε στο σήμα αυτό, θεωρούμενο στο σύνολό του, εγγενή διακριτικό χαρακτήρα για τον λόγο και μόνον ότι το στοιχείο αυτό αποτελούσε προγενέστερο σήμα καταχωρισμένο βάσει του διακριτικού χαρακτήρα τον οποίον είχε αποκτήσει δια της χρήσεώς του και το οποίο χαίρει σημαντικής φήμης στη Φινλανδία.

37      Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η δομή του άρθρου 7 του κανονισμού 2017/1001 διακρίνει σαφώς μεταξύ των εγγενών χαρακτηριστικών ενός σημείου, αφενός, και των χαρακτηριστικών του που αποκτώνται δια της χρήσεώς του στην αγορά, αφετέρου. Το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του εν λόγω κανονισμού αφορά τον εγγενή διακριτικό χαρακτήρα ενός σημείου, ενώ το άρθρο 7, παράγραφος 3, ρυθμίζει τον κτηθέντα διακριτικό χαρακτήρα. Μόνο στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001 πρέπει να εκτιμάται η πραγματική χρήση σημείου του οποίου ζητείται η καταχώριση καθώς και η φήμη του [βλ. απόφαση της 30ής Μαρτίου 2022, Daimler κατά EUIPO (Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο I), T‑277/21, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2022:194, σκέψη 25 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].

38      Επομένως, κατά πάγια νομολογία, η πραγματική χρήση σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση ουδεμία επίπτωση μπορεί να έχει επί του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα του σήματος αυτού, ο οποίος πρέπει να εκτιμάται μόνο σε σχέση με την απεικόνισή του που παρέχεται μαζί με την αίτηση καταχωρίσεως [βλ. απόφαση της 2ας Μαρτίου 2022, Distintiva Solutions κατά EUIPO – Makeblock (Makeblock), T‑86/21, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2022:107, σκέψη 73 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].

39      Η αρχή αυτή εφαρμόζεται και όταν δεν γίνεται επίκληση της πραγματικής χρήσεως του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση στο σύνολό του, αλλά η χρήση ενός στοιχείου που το συνθέτει.

40      Συγκεκριμένα, στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Μαρτίου 2022, Απεικόνιση τριάκτινων αστεριών σε μαύρο φόντο I (T‑277/21, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2022:194), το Γενικό Δικαστήριο κλήθηκε να αποφανθεί επί του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2017/1001, σημείου μοτίβου αποτελούμενου από επαναλαμβανόμενα στοιχεία σε σχήμα τριάκτινων αστεριών λευκού χρώματος, διατεταγμένα σε πλέγμα πάνω σε μαύρο φόντο. Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο μη λαμβάνοντας υπόψη τη «φήμη» που είχε αποκτήσει άλλο σήμα του οποίου ήταν δικαιούχος, του οποίου τα χαρακτηριστικά στοιχεία περιλαμβάνονταν στο επίμαχο σημείο, καθόσον απεικόνιζε «τριάκτινο αστέρι εντός δακτυλίου». Στη σκέψη 26 της αποφάσεως αυτής, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι «[η προσφεύγουσα] δεν μπορεί λυσιτελώς να επικαλεσθεί ούτε την πραγματική και in concreto χρήση του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση ούτε τη φήμη άλλου σήματος, διαφορετικού από το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση».

41      Ομοίως, στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 13ης Μαρτίου 2024, Quality First κατά EUIPO (MORE-BIOTIC) (T‑243/23, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2024:162), το Γενικό Δικαστήριο είχε επιληφθεί προσφυγής κατά αποφάσεως τμήματος προσφυγών με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου MORE-BIOTIC για τον λόγο ότι στερείτο εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2017/1001. Στη σκέψη 44 της αποφάσεως εκείνης, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι «τα προϊόντα της που διατίθεντο στο εμπόριο υπό το σημείο MORE είναι όλο και πιο γνωστά στην αγορά», επισημαίνοντας ότι, μέσω του επιχειρήματος αυτού, «αναφέρεται, κατ’ ουσίαν, στην πραγματική χρήση του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση».

42      Όταν, όπως εν προκειμένω, ο προσφεύγων επικαλείται τον διακριτικό χαρακτήρα του ζητουμένου σήματος, παρά την ανάλυση του ΓΕΕΑ, σ’ αυτόν εναπόκειται να προσκομίσει συγκεκριμένες και στοιχειοθετημένες ενδείξεις αποδεικνύουσες ότι το σήμα αυτό έχει εγγενή διακριτικό χαρακτήρα [βλ. απόφαση της 3ης Ιουλίου 2013, Airbus κατά ΓΕΕΑ (NEO), T‑236/12, EU:T:2013:343, σκέψη 62 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].

43      Προκειμένου να συμβάλουν στην απόδειξη του διακριτικού χαρακτήρα ενός σήματος κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2017/1001, τα αποδεικτικά στοιχεία πρέπει να αποδεικνύουν ότι οι καταναλωτές δεν χρειάστηκε να εξοικειωθούν με το σήμα μέσω της χρήσεως, αλλά ότι το σήμα αυτό τους παρέσχε άμεσα τη δυνατότητα να διακρίνουν τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που το έφεραν από τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες των ανταγωνιστριών επιχειρήσεων (απόφαση της 7ης Οκτωβρίου 2004, Mag Instrument κατά ΓΕΕΑ, C‑136/02 P, EU:C:2004:592, σκέψη 50).

44      Εν προκειμένω, όμως, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είχε εγγενή διακριτικό χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2017/1001. Το σύνολο της επιχειρηματολογίας της βασίζεται στο γεγονός ότι το λεκτικό στοιχείο «veikkaus» απέκτησε διακριτικό χαρακτήρα ως αποτέλεσμα της εκθέσεως του ενδιαφερόμενου κοινού στο στοιχείο αυτό στο πλαίσιο των εμπορικών δραστηριοτήτων της. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δεν επιδιώκει να αποδείξει ότι το εν λόγω στοιχείο, ούτε, κατά μείζονα λόγο, το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση θεωρούμενο στο σύνολό του, θα γίνονταν αντιληπτά ως διακριτικά λόγω των εγγενών χαρακτηριστικών τους, ανεξαρτήτως οποιασδήποτε προηγούμενης χρήσεως στην αγορά.

45      Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να επικυρωθεί η εκτίμηση του τμήματος προσφυγών, η οποία περιλαμβάνεται στο σημείο 31 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα κατά τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO και τα οποία αφορούν, μεταξύ άλλων, την έκταση των εμπορικών δραστηριοτήτων της, τον κύκλο εργασιών της καθώς και τα αποτελέσματά της δεν παρέχουν καμία πληροφορία σχετικά με τον εγγενή διακριτικό χαρακτήρα του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση ή του λεκτικού στοιχείου «veikkaus». Κατά τα λοιπά, η ίδια η προσφεύγουσα αναγνωρίζει, με το δικόγραφο της προσφυγής, ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε δεν σκοπούν να αποδείξουν ότι το λεκτικό αυτό στοιχείο έχει εγγενή διακριτικό χαρακτήρα. Περαιτέρω, δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο, όπως απόσπασμα λεξικού, από το οποίο να αποδεικνύεται ότι η λέξη «veikkaus» αναφέρεται, κατά την ίδια της την έννοια, στην επιχείρησή της, ούτε προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι η λέξη αυτή δεν χρησιμοποιείται πλέον στην καθημερινή γλώσσα για την περιγραφή των στοιχημάτων και παιγνίων προγνωστικών στοιχήματος.

46      Όπως ορθώς υποστηρίζει το EUIPO, η αποδοχή της απόψεως της προσφεύγουσας θα συνεπαγόταν, από μεθοδολογικής απόψεως, την εξάλειψη της θεμελιώδους διακρίσεως στην οποία προβαίνει ο κανονισμός 2017/1001 μεταξύ της εκτιμήσεως του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, και της εκτιμήσεως του διακριτικού χαρακτήρα που έχει αποκτηθεί διά της χρήσεως, στην οποία αναφέρεται το άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού αυτού. Συγκεκριμένα, δεκτής γενομένης της ως άνω απόψεως θα συναγόταν το συμπέρασμα ότι αρκεί ένα λεκτικό στοιχείο να έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα διά της χρήσεως και να επαναλαμβάνεται σε αποτελούμενο από πλείονα στοιχεία σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, προκειμένου το σήμα αυτό να μπορεί να θεωρηθεί εγγενώς διακριτικό.

47      Η προσφεύγουσα δεν μπορεί, στο πλαίσιο αυτό, να επικαλεσθεί λυσιτελώς την αρχή κατά την οποία σήμα το οποίο έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα διά της χρήσεως κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001 πρέπει να απολαύει του ίδιου επιπέδου προστασίας με σήμα το οποίο έχει εγγενή διακριτικό χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού αυτού. Πράγματι, όπως ορθώς επισημαίνει το EUIPO, η αρχή αυτή αφορά αποκλειστικώς την προστασία που παρέχεται στα ήδη καταχωρισμένα σήματα, και όχι τις προϋποθέσεις των οποίων η εξέταση προηγείται της καταχωρίσεως σήματος.

48      Το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι είναι δικαιούχος οικογενείας σημάτων που περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «veikkaus» είναι επίσης αλυσιτελές. Συναφώς, κατά τη νομολογία, η έννοια της οικογενείας σημάτων δεν εμπίπτει στους απόλυτους λόγους απαραδέκτου, αλλά μόνο στους σχετικούς λόγους απαραδέκτου, οπότε το τμήμα προσφυγών ήταν υποχρεωμένο να εκτιμήσει τον διακριτικό χαρακτήρα του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση βάσει των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του, χωρίς να λάβει υπόψη τα λοιπά φερόμενα ως παρόμοια σήματα των οποίων δικαιούχος ήταν η προσφεύγουσα [βλ. απόφαση της 24ης Σεπτεμβρίου 2025, Quality First κατά EUIPO (CRAVE NO MORE), T‑33/25, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2025:886, σκέψη 31 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].

49      Από το σύνολο των ανωτέρω σκέψεων προκύπτει ότι το τμήμα προσφυγών ορθώς έλαβε υπόψη την κυριολεκτική σημασία του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, την οποία το ενδιαφερόμενο φινλανδόφωνο κοινό αντιλαμβάνεται ως δηλώνουσα «για ένα καλύτερο τυχερό παιχνίδι - στοίχημα, παιχνίδι προγνωστικών στοιχήματος», προκειμένου να εκτιμήσει εάν το εν λόγω σήμα παρουσίαζε εγγενή διακριτικό χαρακτήρα.

50      Προκειμένου να ανατρέψει την εκτίμηση του τμήματος προσφυγών ότι, βάσει της ανωτέρω σημασίας, το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση παρουσιάζει, για το ενδιαφερόμενο φινλανδόφωνο κοινό, άμεσο σύνδεσμο με τις επίμαχες υπηρεσίες και γίνεται αντιληπτό από αυτό ως ενέχον διαφημιστικό μήνυμα το οποίο εξαίρει τα θετικά χαρακτηριστικά των υπηρεσιών αυτών, και όχι ως ένδειξη της εμπορικής προελεύσεώς τους, η προσφεύγουσα προβάλλει, κατ’ ουσίαν, δύο επιχειρήματα, τα οποία δεν μπορούν να γίνουν δεκτά.

51      Αφενός, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση δεν αποτελεί σύνθημα «χρησιμοποιούμενο μεμονωμένα», αλλά προκύπτει από τον συνδυασμό ενός συνθήματος, ήτοι του «for better gaming», με το λεκτικό στοιχείο «veikkaus», το οποίο αποτελεί το κύριο σήμα της και έχει διακριτικό χαρακτήρα, οπότε, θεωρούμενο στο σύνολό του, το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση δεν γίνεται αντιληπτό ως απλό σύνθημα με σκοπό την εμπορική προώθηση. Εντούτοις, ο ισχυρισμός αυτός αποτελεί απλώς επανάληψη των προηγουμένως προβληθέντων από την προσφεύγουσα επιχειρημάτων τα οποία έχουν ήδη απορριφθεί.

52      Αντιθέτως προς ό,τι ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, η ύπαρξη ενωτικού μεταξύ της εκφράσεως «for better gaming» και του λεκτικού στοιχείου «veikkaus» ουδόλως αποκλείει το ενδεχόμενο το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση να μπορεί να γίνει αντιληπτό από το φινλανδόφωνο κοινό ως διαφημιστικό μήνυμα σχετικό με τις επίμαχες υπηρεσίες. Πράγματι, όπως διαπιστώθηκε προηγουμένως, το λεκτικό στοιχείο «veikkaus», υπό την κυριολεκτική του σημασία στη φινλανδική γλώσσα, παραπέμπει σε μια έννοια η οποία εντάσσεται κατά τρόπο απολύτως συνεπή στην έκφραση η οποία προηγείται αυτού, οπότε το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση αποτελεί, για το κοινό αυτό, ένα λογικό σύνολο το οποίο μεταφέρει  ένα τέτοιο μήνυμα.

53      Αφετέρου, όσον αφορά τα παραδείγματα σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και φινλανδικών σημάτων που επικαλείται η προσφεύγουσα, τα οποία συνδυάζουν το κύριο σήμα μιας επιχειρήσεως με σύνθημα μέσω ενωτικού (βλ. σκέψη 29 ανωτέρω), διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα προβάλλει μια δομικής φύσεως ομοιότητα μεταξύ των σημάτων που παραθέτει και του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση. Εντούτοις, τοιαύτη ομοιότητα δεν αρκεί για να αποδειχθεί ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση έχει εγγενή διακριτικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι η περί τούτου εκτίμηση πρέπει να χωρεί υπό το πρίσμα των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του επίμαχου σημείου. Η δε επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας εξακολουθεί να στηρίζεται στην εσφαλμένη παραδοχή ότι η ύπαρξη, στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, του λεκτικού στοιχείου «veikkaus», το οποίο αντιστοιχεί στο κύριο σήμα της που έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα διά της χρήσεως, αρκεί για να προσδώσει στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, θεωρούμενο στο σύνολό του, εγγενή διακριτικό χαρακτήρα.

54      Κατά τρίτον, όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας που βασίζεται στα προγενέστερα σήματα της που έχουν καταχωρισθεί στη Φινλανδία, PAREMMAN PELIN PUOLESTA - VEIKKAUS και VEIKKAUS - ILOA ELÄMÄÄN, πρέπει να υπενθυμισθεί ότι το καθεστώς των σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί αυτόνομο σύστημα που συνίσταται σε ένα σύνολο κανόνων και επιδιώκει συγκεκριμένους στόχους, η εφαρμογή του οποίου είναι ανεξάρτητη από οποιοδήποτε εθνικό σύστημα (βλ. απόφαση της 6ης Σεπτεμβρίου 2018, Bundesverband Souvenir – Geschenke – Ehrenpreise κατά EUIPO, C‑488/16 P, EU:C:2018:673, σκέψη 72 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Επομένως, η δυνατότητα καταχωρίσεως ενός σημείου ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να εκτιμάται μόνο βάσει της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης. Το EUIPO και, εφόσον επιληφθεί, ο δικαστής της Ένωσης δεν δεσμεύονται από απόφαση εκδοθείσα σε κράτος μέλος, και δη σε τρίτη χώρα, με την οποία έχει γίνει δεκτό ότι το ίδιο αυτό σημείο μπορεί να καταχωρισθεί ως εθνικό σήμα [βλ. απόφαση της 11ης Μαΐου 2010, Abadía Retuerta κατά ΓΕΕΑ (CUVÉE PALOMAR), T‑237/08, EU:T:2010:185, σκέψη 137 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία]. Τούτο ισχύει ακόμη και αν η απόφαση αυτή ελήφθη σε χώρα ανήκουσα στη γλωσσική ζώνη από την οποία προέρχεται το επίμαχο λεκτικό σημείο [βλ. απόφαση της 14ης Ιουνίου 2007, Europig κατά ΓΕΕΑ (EUROPIG), T‑207/06, EU:T:2007:179, σκέψη 42 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].

55      Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προεκτεθέντων, ορθώς το τμήμα προσφυγών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση στερείται παντελώς διακριτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2017/1001.

56      Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο μοναδικός λόγος ακυρώσεως και, ως εκ τούτου, η προσφυγή.

 Επί των δικαστικών εξόδων

57      Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.

58      Μολονότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, το EUIPO ζήτησε την καταδίκη της στα δικαστικά έξοδα μόνο σε περίπτωση διεξαγωγής επ’ ακροατηρίου συζητήσεως. Εφόσον δεν διεξαχθεί επ’ ακροατηρίου συζήτηση, κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο τμήμα)

αποφασίζει:

1)      Απορρίπτει την προσφυγή.

2)      Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

Kecsmár

Madise

Nihoul

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο την 1η Ιουλίου 2026.

(υπογραφές)


*      Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική.