ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 2825/93 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 15ης Οκτωβρίου 1993 περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92 του Συμβουλίου όσον αφορά τον καθορισμό και τη χορήγηση προσαρμοσμένων επιστροφών για τα σιτηρά που εξάγονται υπό μορφή οινοπνευματωδών ποτών

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92 της 30ής Ιουνίου 1992 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των σιτηρών (1), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2193/93 (2), και ιδίως το άρθρο 13 παράγραφος 5,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3813/92 του Συμβουλίου της 28ης Δεκεμβρίου 1992 σχετικά με τη λογιστική μονάδα και τις ισοτιμίες μετατροπής που πρέπει να εφαρμόζονται στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής (3), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 2,

Εκτιμώντας:

ότι το άρθρο 13 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92 προβλέπει ότι, στο βαθμό που είναι αναγκαίο ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες της επεξεργασίας ορισμένων ονοπνευματοδών ποτών τα οποία παράγονται από σιτηρά, τα κριτήρια για τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή μπορούν να προσαρμόζονται αναλόγως- ότι αποδεικνύεται αναγκαίο να προβλεφθεί τέτοια προσαρμογή για ορισμένα οινοπνευματώδη ποτά ως προς τα οποία, αφενός, η τιμή των σιτηρών κατά τη στιγμή της εξαγωγής δεν συνδέεται προς την τιμή των σιτηρών κατά τη στιγμή της μεταποίησης, είναι αδύνατον να διαπιστώνεται η ταυτότητα των σιτηρών που περιέχονται στο τελικό προς εξαγωγή προϊόν, εφόσον μάλιστα τα εν λόγω οινοπνευματώδη ποτά υποβάλλονται και αυτά σε υποχρεωτική παλαίωση επί τρία τουλάχιστον έτη-

ότι τα προβλήματα αυτά αφορούν κυρίως το σκοτσέζικο ουίσκυ, το ιρλανδέζικο ουίσκυ και το ισπανικό ουίσκυ-

ότι ενδείκνυται, εφόσον αυτό είναι δυνατόν, να εφαρμοσθεί κατ' ανάλογο τρόπο το σύνηθες καθεστώς των επιστροφών- ότι είναι, συνεπώς, σκόπιμο να καταβάλλονται επιστροφές για τα σιτηρά τα οποία πληρούν τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της συνθήκης και τα οποία χρησιμοποιούνται κατ' αναλογία προς τις ποσότητες οινοπνευματωδών ποτών που προορίζονται για εξαγωγή- ότι, προς τούτο, είναι σκόπιμο να εφαρμόζεται για τις ποσότητες σιτηρών που παραδίδονται για απόσταξη ενιαίος συντελεστής υπολογιζόμενος βάσει των εθνικών στατιστικών στοιχείων που παρέχονται από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη- ότι η αναλογία μεταξύ των συνολικών ποσοτήτων που διατίθενται προς πώληση φαίνεται ότι αποτελεί θεμιτό και απλό κριτήριο- ότι είναι σκόπιμο να ορισθούν οι έννοιες συνολικές εξαγόμενες ποσότητες και συνολικές ποσότητες που διατίθενται στο εμπόριο- ότι, για τον προσδιορισμό των ποσοτήτων σιτηρών που παραδίδονται για απόσταξη και του συντελεστή, πρέπει να αποκλείονται οι ποσότητες οι οποίες υπάγονται στο καθεστώς τελειοποίησης για επανεξαγωγή-

ότι είναι ανάγκη να προβλεφθεί η προσαρμογή του συντελεστή και για το λόγο προς διασφάλιση ιδίως έναντι του ενδεχόμενου να χρησιμοποιηθούν οι επιστροφές αυτές για παράτυπη αύξηση των αποθεμάτων-

ότι το άρθρο 13 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92 προβλέπει τη δυνατότητα διαφοροποίησης των επιστροφών αναλόγως του προορισμού- ότι είναι, συνεπώς, σκόπιμο να καθοριστούν αντικειμενικά κριτήρια για την κατάργηση της καταβολής των επιστροφών σε ορισμένες περιπτώσεις του προορισμού-

ότι ενδείκνυται να ορισθεί η ημέρα προσδιορισμού του ύψους των επιστροφών- ότι η ημέρα αυτή πρέπει να συνδέεται, κατά κύριο λόγο, με τη χρονική στιγμή της θέσης των σιτηρών υπό έλεγχο και, για τις ποσότητες που υφίστανται στην συνέχεια απόσταξη, με κάθε φορολογική περίοδο της απόσταξης- ότι για την καταβολή των επιστροφών πρέπει να αποδεικνύεται ότι τα σιτηρά παραδόθηκαν για απόσταξη με την προσκόμιση της σχετικής δήλωσης- ότι η δήλωση αυτή πρέπει να περιέχει τα δεδομένα τα αναγκαία για τον υπολογισμό του ύψους των επιστροφών- ότι η πρώτη ημέρα κάθε φορολογικής περιόδου απόσταξης μπορεί επίσης να αποτελέσει τη γενεσιουργό αιτία της γεωργικής ισοτιμίας, σύμφωνα με τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3813/92-

ότι για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, αποδεικνύεται αναγκαίο να διαπιστώνεται κατά πόσον τα προϊόντα εγκατέλειψαν το έδαφος της Κοινότητας και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να καθίσταται επίσης γνωστός ο τόπος προορισμού τους- ότι για το λόγο αυτό, είναι ανάγκη να γίνεται προσφυγή, αφενός, στον ορισμό της εξαγωγής κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 1992 περί θεσπίσεως του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (4) και, αφετέρου, στις αποδείξεις που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3665/87 της Επιτροπής της 27ης Νοεμβρίου 1987 για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (5), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1708/93 (6)-

ότι, για τον καθορισμό του συντελεστή, ενδείκνυται να προβλεφθεί η υποχρέωση για προσκόμιση ορισμένων αποδείξεων σχετικά με την εξαγωγή οινοπνευματωδών ποτών- ότι αποδεικνύεται σκόπιμο να προβλεφθεί ότι σε περίπτωση επιστροφής εμπορευμάτων στο κοινοτικό έδαφος εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 754/76 του Συμβουλίου (7), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1147/86 (8), όσον αφορά τη δασμολογική αντιμετώπιση των εμπορευμάτων που επιστρέφουν στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, εφόσον πληρούνται οι ειδικοί όροι-

ότι είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις απαραίτητες πληροφορίες-

ότι, προκειμένου να εξασφαλίζεται η συνεχής εφαρμογή του συστήματος χορήγησης επιστροφών κατά την εξαγωγή των εν λόγω προϊόντων, ο παρών κανονισμός πρέπει να εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 1993, εκτός όσον αφορά τις νέες διατάξεις δήλωσης και ελέγχου, καθώς και τις διατάξεις σχετικά με ορισμένα ποσά και συντελεστές που καθορίζονται από τον εν λόγω κανονισμό-

ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Επιτροπής Διαχείρισης Σιτηρών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής σχετικά με τον καθορισμό και τη χορήγηση επιτροφών κατά την εξαγωγή για τα σιτηρά που εξάγονται υπό μορφή οινοπνευματωδών ποτών, όπως αναφέρεται στο άρθρο 13 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1766/92, και για τα οποία προβλέπεται τριετής τουλάχιστον περίοδος παλαίωσης υποχρεωτική κατά την διαδικασία επεξεργασίας.

2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 6 παράγραφος 1, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3035/80 του Συμβουλίου (9) δεν εφαρμόζεται για τα οινοπνευματώδη ποτά που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 2

Δικαιούνται των επιστροφών που αναφέρονται στο άρθρο 1, τα σιτηρά τα οποία πληρούν τους όρους τους προβλεπόμενους στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της συνθήκης και τα οποία χρησιμοποιούνται για την παραγωγή οινοπνευματωδών ποτών υπογόμενων στους κωδικούς ΣΟ 2208 30 91 και 2208 30 99 των οποίων η επεξεργασία γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1576/89 του Συμβουλίου (10).

Άρθρο 3

1. Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού νοούνται ως:

α) δεδομένη περίοδος απόσταξης, το χρονικό διάστημα που αντιστοιχεί σε περίοδο απόσταξης, που έχει συμφωνηθεί μεταξύ του δικαιούχου και των τελωνειακών αρχών ή άλλων αρμοδίων αρχών, για τον έλεγχο των ειδικών φόρων κατανάλωσης (φορολογική περίοδος)-

β) συνολικές εξαγόμενες ποσότητες, οι ποσότητες οινοπνευματωδών ποτών οι οποίες πληρούν τους όρους τους προβλεπόμενους στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της συνθήκης και οι οποίες εξάγονται προς προορισμό για τον οποίο εφαρμόζεται το καθεστώς των επιστροφών κατά την εξαγωγή. Οι αποδείξεις που πρέπει να προσκομίζονται είναι οι προβλεπόμενες στο άρθρο 13 του παρόντος κανονισμού-

γ) συνολικές ποσότητες που διατίθενται στο εμπόριο, οι ποσότητες οινοπνευματωδών ποτών οι οποίες πληρούν τους όρους τους προβλεπόμενους στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της συνθήκης και οι οποίες εγκαταλείπουν οριστικά τις εγκαταστάσεις παραγωγής και αποθεματοποίησης προκειμένου να πωληθούν για κατανάλωση-

δ) θέση υπό έλεγχο, η υπαγωγή των σιτηρών που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή των αλκοολούχων ποσών που αναφέρονται στο άρθρο 2 σε ένα καθεστώς τελωνειακού ελέγχου ή, σε διοικητικό καθεστώς που παρέχει ισοδύναμες εγγυήσεις.

Άρθρο 4

1. Χορηγείται επιστροφή για τις ποσότητες σιτηρών που τίθενται υπό έλεγχο και παραδίδονται για απόσταξη από τους δικαιούχους κατά τη διάρκεια ορισμένης περιόδου απόσταξης και για τις οποίες εφαρμόζεται συντελεστής, που καθορίζεται σε ετήσια βάση για κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος και εφαρμόζεται για κάθε ενδιαφερόμενο δικαιούχο- ο συντελεστής αυτός εκφράζει την υφιστάμενη σχέση, για τα εκάστοτε οινοπνευματώδη ποτά, μεταξύ των συνολικών εξαγόμενων ποσοτήτων και των συνολικών ποσοτήτων που διατίθενται στο εμπόριο βάσει της τάσης που διαπιστώνεται ως προς την εξέλιξη των εν λόγω ποσοτήτων στη διάρκεια των ετών, των οποίων ο αριθμός αντιστοιχεί στο μέσο χρονικό διάστημα παλαίωσης του εκάστοτε οινοπνευματώδους ποτού.

Για τον προσδιορισμό των ποσοτήτων σιτηρών που παραδίδονται για απόσταξη και του συντελεστή, αποκλείονται οι ποσότητες που υπάγονται στο καθεστώς τελειοποίησης για εξαγωγή-

2. Κατά τον υπολογισμό του συντελεστή, συνεκτιμώνται επίσης οι μεταβολές που παρατηρούνται στα αποθέματα του εκάστοτε οινοπνευματώδους ποτού.

3. Ο συντελεστής μπορεί να ποικίλλει αναλόγως των χρησιμοποιουμένων σιτηρών.

4. Οι αρμόδιοι οργανισμοί παρακολουθούν κατά διαστήματα τον όγκο των εξαγωγών και τον όγκο των αποθεμάτων.

Άρθρο 5

Ο συντελεστής που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 καθορίζεται πριν από την 1η Ιουλίου εκάστου έτους.

Εφαρμόζεται από 1ης Ιουλίου έως 30 Ιουνίου του επόμενου έτους.

Ο εν λόγω συντελεστής καθορίζεται με βάση τα δεδομένα που παρέχονται από τα κράτη μέλη και τα οποία καλύπτουν τη χρονική περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου των ετών που προηγούνται εκείνων κατά τα οποία καθορίζεται ο συντελεστής.

Άρθρο 6

1. Το ύψος της επιστροφής προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3035/80.

2. Το ύψος της επιστροφής και η γεωργική ισοτιμία μετατροπής είναι εκείνα που ισχύουν κατά την ημερομηνία θέσης υπό έλεγχο των σιτηρών. Ωστόσο, για τις ποσότητες που έχουν αποσταχθεί κατά τη διάρκεια καθεμίας από τις φορολογικές περιόδους της απόσταξης που έπεται της περιόδου κατά την οποία έλαβε χώρα η θέση υπό έλεγχο, το ύψος της επιστροφής και η γεωργική ισοτιμία μετατροπής είναι εκείνα που ισχύουν την πρώτη ημέρα κάθε φορολογικής περιόδου απόσταξης.

Άρθρο 7

1. Εφόσον απαιτείται από την κατάσταση της παγκόσμιας αγοράς ή από τις ειδικές ανάγκες ορισμένων αγορών, η επιστροφή καταργείται για ορισμένους προορισμούς.

2. Σε περίπτωση κατάργησης των επιστροφών κατ' εφαρμογή της παραγράφου 1 καθώς και σε περίπτωση επαναφοράς αυτών, ο συντελεστής που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 μειώνεται ή αυξάνεται, ανάλογα με την περίπτωση, κατ' αναλογία προς τη σχέση μεταξύ των ποσοτήτων που έχουν εξαχθεί το προηγούμενο έτος προς τους προορισμούς για τους οποίους η επιστροφή καταργείται ή επαναφέρεται και των συνολικών ποσοτήτων που έχουν εξαχθεί κατά το ίδιο έτος.

Άρθρο 8

Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, τα σιτηρά μπορούν να αντικαθίστανται με βύνη.

Στην περίπτωση αυτή, ο συντελεστής μετατροπής της βύνης σε κριθάρι είναι 1,30.

Ωστόσο, όταν η βύνη που τίθεται υπό καθεστώς ελέγχου είναι πράσινη βύνη με ποσοστό υγρασίας μεταξύ 43 και 47 %, ο συντελεστής μετατροπής της πράσινης βύνης σε βύνη με υγρασία 7 % είναι 0,57 %.

Άρθρο 9

1. Δικαιούνται καταβολής επιστροφών μόνον οι επιχειρήσεις απόσταξης που είναι εγκατεστημένες στην Κοινότητα.

2. Η επιχείρηση απόσταξης γνωστοποιεί, πριν από την έναρξη κάθε φορολογικής περιόδου απόσταξης, δήλωση η οποία περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για τον καθορισμό της επιστροφής κατά την εξαγωγή και ιδίως:

α) την περιγραφή των σιτηρών ή της βύνης σύμφωνα με την ονοματολογία του κοινού δασμολογίου, κατανεμημένη, κατά περίπτωση, σε ομοιογενείς παρτίδες-

β) το καθαρό βάρος των προϊόντων και το ποσοστό υγρασίας για καθεμία από τις παρτίδες που αναφέρονται στο στοιχείο α)-

γ) την επιβεβαίωση ότι τα σιτηρά πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 9 παράγραφος 2 της συνθήκης-

δ) τον τόπο αποθεματοποίησης και απόσταξης.

Κατά την φορολογική περίοδο απόσταξης, η δήλωση αυτή μπορεί να αναθεωρηθεί σύμφωνα με την εξέλιξη της διαδικασίας απόσταξης, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι μεγαλύτερες ή μικρότερες ποσότητες που έχουν πραγματικά αποσταχθεί.

3. Μετά από κάθε φορολογική περίοδο απόσταξης, η επιχείρηση απόσταξης υποβάλλει τις αρμόδιες αρχές δήλωση, καλούμενη στο εξής "δήλωση απόσταξης", με την οποία η επιχείρηση επιβεβαιώνει ότι, κατά την διάρκεια της εκάστοτε περιόδου απόσταξης, προέβη στην απόσταξη των σιτηρών που εμφαίνονται στη δήλωση που αναφέρονται στην παράγραφο 2, με σκοπό την παρασκευή ενός από τα εν λόγω οινοπνευματώδη ποτά, και αναφέρει την ποσότητα των προϊόντων που ελήφθησαν από την απόσταξη. Η δήλωση αυτή βεβαιώνεται από τις αρχές που είναι αρμόδιες για τη θέση υπό έλεγχο.

4. Η επιστροφή καταβάλλεται εφόσον παρέχεται η απόδειξη ότι τα σιτηρά έχουν τεθεί υπό έλεγχο και έχουν υποβληθεί σε απόσταξη.

5. Για την πληρωμή λαμβάνεται υπόψη το καθαρό βάρος των σιτηρών εάν το ποσοστό υγρασίας που περιέχεται σ' αυτά είναι μικρότερο ή ίσο προς 15 %. Εάν το ποσοστό υγρασίας είναι μεγαλύτερο από 15 % και μικρότερο ή ίσο προς 16 %, το βάρος που λαμβάνεται υπόψη για την πληρωμή είναι το καθαρό βάρος ελαττωμένο κατά 1 %. Εάν το ποσοστό υγρασίας των σιτηρών είναι μεγαλύτερο από 16 % και μικρότερο ή ίσο προς 17 %, η μείωση είναι 2 %. Εάν το ποσοστό υγρασίας των σιτηρών είναι μεγαλύτερο από 17 %, η μείωση είναι 2 % για κάθε ποσοστιαία μονάδα υγρασίας πέραν του 15 %.

Όσον αφορά τη βύνη πλην της πράσινης βύνης που αναφέρεται στο άρθρο 10, το βάρος που λαμβάνεται υπόψη για την πληρωμή είναι το καθαρό βάρος της βύνης εάν το ποσοστό υγρασίας που περιέχεται σ' αυτήν είναι μικρότερο ή ίσο προς 7 %. Εάν το ποσοστό υγρασίας της βύνης είναι μεγαλύτερο από 7 % και μικρότερο ή ίσο προς 8 %, το βάρος που λαμβάνεται υπόψη για την πληρωμή της βύνης είναι το καθαρό βάρος μειωμένο κατά 1 %. Εάν το πσοστό υγρασίας της βύνης είναι μεγαλύτερο από 8 %, η μείωση είναι 2 % και κάθε ποσοστιαία μονάδα υγρασίας πέραν του 7 %.

Η κοινοτική μέθοδος αναφοράς για τον προσδιορισμό του ποσοστού υγρασίας των σιτηρών και της βύνης που προορίζονται για την παραγωγή οινοπνευματωδών ποτών κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, είναι η μέθοδος που εμφαίνεται στο παράρτημα ΙΙ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1908/84 της Επιτροπής (11)-

Άρθρο 10

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προς επαλήθευση της ακρίβειας των δηλώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 9, καθώς και των διατάξεων που αφορούν τον υλικό έλεγχο των σιτηρών, τη διαδικασία απόσταξης και τη χρησιμοποίηση του ληφθέντος αποσταγμένου προϊόντος.

Άρθρο 11

1. Τα υποπροϊόντα της μεταποίησης απαλλάσσονται του ελέγχου όταν αποδειχθεί ότι οι ποσότητές τους δεν υπερβαίνουν τις συνήθως προκύπτουσες ποσότητες υποπροϊόντων.

2. Καμία επιστροφή δεν χορηγείται εφόσον τα σιτηρά ή η βύνη δεν είναι υγιή, ανόθευτα και εμπορεύσιμα.

Άρθρο 12

1. Η επιστροφή καταβάλλεται από το κράτος μέλος στο οποίο έχουν γίνει δεκτές οι δηλώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 9.

2. Το ποσό της επιστροφής καταβάλλεται μόνο μετά από γραπτή αίτηση της επιχείρησης. Τκα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ειδικό προς το σκοπό αυτό έντυπο.

3. Εκτός περιπτώσεων ανωτέρας βίας, τα έγγραφα σχετικά με τη χορήγηση των επιστροφών πρέπει να υποβάλλονται εντός δώδεκα μηνών από την ημέρα κατά την οποία οι αρχές που εκτελούν τη θέση υπό έλεγχο έχουν επιβεβαιώσει τη δήλωση απόσταξης, άλλως χάνεται το δικαίωμα επιστροφής.

Άρθρο 13

1. Για τους σκοπούς του άρθρου 4, πρέπει να προσκομίζεται η απόδειξη ότι οι ποσότητες οινοπνευματωδών ποτών, που πληρούν τους όρους τους προβλεπόμενους στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της συνθήκης, έχουν εξαχθεί.

2. Οι σχετικές αποδείξεις είναι οι προβλεπόμενες στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3665/87.

3. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως εξαγωγή:

- η εξαγωγή κατά την έννοια των άρθρων 161 και 162 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92

και

- η παράδοση στον προορισμό κατά την έννοια του άρθρου 34 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3665/87.

4. Τα προϊόντα που βρίσκονται σε εγκεκριμένη αποθήκη ανεφοδιασμού σύμφωνα με το άρθρο 38 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3665/87 θεωρούνται επίσης ότι έχουν εξαχθεί. Εφόσον παραδίδονται προϊόντα σε τέτοιες αποθήκες, εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι διατάξεις των άρθρων 38 έως 41 του εν λόγω κανονισμού.

Άρθρο 14

1. Τα οινοπνευματώδη ποτά καταχωρίζονται ως εξαχθέντα την ημέρα κατά την οποία διεκπεραιώνονται οι τελωνειακές διατυπώσεις εξαγωγής.

2. Η δήλωση που προσκομίζεται κατά την διεκπεραίωση των τελωνειακών διατυπώσεων εξαγωγής πρέπει να περιέχει ιδίως:

α) περιγραφή των οινοπνευματωδών ποτών σύμφωνα με τη συνδυασμένη ονοματολογία-

β) τις ποσότητες των προς εξαγωγή οινοπνευματωδών ποτών εκφρασμένες σε λίτρα καθαρής αλκοόλης-

γ) τη σύνθεση των οινοπνευματωδών ποτών ή σχετική αναφορά, ώστε να είναι δυνατός ο προσδιορισμός του τύπου των χρησιμοποιηθέντων σιτηρών-

δ) το κράτος μέλος παραγωγής.

3. Για την εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχείο γ), εάν το οινοπνευματώδες ποτό λαμβάνεται από διαφόρους τύπους σιτηρών και προκύπτει από μεταγενέστερο μείγμα αυτών, αρκεί τούτο να εμφαίνεται στη δήλωση.

Άρθρο 15

1. Για να είναι δυνατόν μια ποσότητα οινοπνευματώδους ποτού να καταχωρηθεί ως εξαχθείσα, οι αποδείξεις που αναφέρονται στο άρθρο 13 πρέπει να υποβάλλονται στις αρμόδιες αρχές εντός έξι μηνών από την ημερομηνία της διεκπεραίωσης των τελωνειακών διατυπώσεων εξαγωγής.

2. Εφόσον δεν έχουν προσκομιστεί οι αποδείξεις εντός των προκαθορισμένων προθεσμιών μολονότι ο εξαγωγέας κατέβαλε κάθε προσπάθεια για να τα προμηθευτεί εγκαίρως, μπορούν να παραχωρηθούν συμπληρωματικές προθεσμίες, οι οποίες δεν υπερβαίνουν συνολικά τους έξι μήνες.

Ωστόσο, εάν έχει προσκομιστεί η απόδειξη εξαγωγής, εκτός των προθεσμιών που καθιστούν δυνατό να συνεκτιμηθεί η εξαγωγή αυτή με τις εξαγωγές που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του ιδίου ημερολογιακού έτους, αυτή πιστώνεται και καταχωρίζεται μαζί με τις εξαγωγές που πραγματοποιούνται το επόμενο ημερολογιακό έτος.

Άρθρο 16

1. Εφόσον εφαρμόζεται το καθεστώς κοινοτικής διαμετακόμισης, τα οινοπνευματώδη που αναφέρονται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 κυκλοφορούν στα πλαίσια της διαδικασίας εξωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης.

2. Κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 754/76, τα οινοπνευματώδη ποτά που αναφέρονται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 θεωρούνται ως εμπορεύματα για τα οποία διεκπεραιώθηκαν οι τελωνειακές διατυπώσεις εξαγωγής που προβλέπονται για τη χορήγηση επιστροφών. Τα οινονευματώδη αυτά μπορούν να τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία μόνον εάν αποδίδεται ποσό που αντιστοιχεί προς την καταβληθείσα επιστροφή.

Άρθρο 17

Σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 7, πρέπει, επιπλέον, να προσκομίζεται η απόδειξη ότι τα εκάστοτε οινοπνευματώδη ποτά έχουν φθάσει στον προορισμό για τον οποίο έχει καθοριστεί η επιστροφή.

Στην περίπτωση αυτή, η απόδειξη εισαγωγής σε τρίτη χώρα για την οποία εφαρμόζεται η επιστροφή είναι η προβλεπόμενη στα άρθρα 17 και 18 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3665/87.

Άρθρο 18

1. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή την επωνυμία και τη διεύθυνση των αρμόδιων για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού οργανισμών.

2. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή πριν τις 16 Ιουνίου εκάστου έτους τα ακόλουθα στοιχεία:

α) τις ποσότητες σιτηρών και βύνης που πληρούν τους προβλεπόμενους στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της συνθήκης όρους και που παραδόθηκαν για απόσταξη στο διάστημα από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους, κατανεμημένες σύμφωνα με την συνδυασμένη ονοματολογία-

β) τις ποσότητες σιτηρών και βύνης, κατανεμημένες σύμφωνα με την συνδυασμένη ονοματολογία οι οποίες αποτέλεσαν αντικείμενο του καθεστώτος τελειοποίησης για επανεξαγωγή κατά την ίδια περίοδο-

γ) τις ποσότητες οινοπνευματωδών ποτών που αναφέρονται στο άρθρο 2 κατανεμημένες σύμφωνα με τις κατηγορίες που προβλέπονται στο άρθρο 19, τις ποσότητες που εξήχθησαν και τις ποσότητες που διατέθησαν στο εμπόριο κατά την ίδια περίοδο-

δ) τις ποσότητες οινοπνευματωδών ποτών που λαμβάνονται στο πλαίσιο του καθεστώτος τελειοποίησης για εξαγωγή, κατανεμημένες σύμφωνα με τις κατηγορίες που προβλέπονται στο άρθρο 19, οι οποίες εξήχθησαν προς τρίτες χώρες κατά την ίδια περίοδο-

ε) τις ποσότητες οινοπνευματωδών ποτών που ήσαν αποθηκευμένες στις 31 Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους, καθώς και τις ποσότητες προϊόντων οι οποίες παρήχθησαν κατά την ίδια περίοδο.

3. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ανακοινώνουν επίσης στην Επιτροπή, πριν τις 16 Οκτωβρίου, 16 Ιανουαρίου και 16 Απριλίου εκάστου έτους, τις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία α), β), γ) και δ) και αντιστοιχούν στα ημερολογιακά τρίμηνα.

Άρθρο 19

Για την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 18:

α) το "grain whisky" θεωρείται ότι λαμβάνεται από βύνη και σιτηρά-

β) το "malt whisky" θεωρείται ότι λαμβάνεται αποκλειστικά από βύνη-

γ) το ιρλανδέζικο ουίσκυ κατηγορίας Α θεωρείται ότι λαμβάνεται από βύνη και σιτηρά, με ποσοστό βύνης μικρότερο από 30 %-

δ) το ιρλανδέζικο ουίσκυ κατηγορίας Β θεωρείται ότι λαμβάνεται από κριθάρι και βύνη, με ποσοστό βύνης τουλάχιστον 30 %-

ε) το ποσοστό των διαφόρων τύπων σιτηρών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή οινοπνευματωδών ποτών που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 3 υπολογίζεται με συνεκτίμηση των συνολικών ποσοτήτων των διαφόρων τύπων σιτηρών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή οινοπνευματωδών ποτών που αναφέρονται στο άρθρο 2.

Άρθρο 20

Μεταξύ της 1ης Ιουλίου 1993 και της ημερομηνίας εφαρμογής του άρθρου 8, του άρθρου 9 παράγραφοι 2, 3 και 5 και του άρθρου 10 του παρόντος κανονισμού, εξακολουθούν να εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 1 και του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1842/81 της Επιτροπής (12).

Άρθρο 21

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από 1ης Ιουλίου 1993, εκτός από το άρθρο 8, το άρθρο 9 παράγραφοι 2, 3 και 5 και το άρθρο 10 που εφαρμόζεται από την πρώτη φορολογική περίοδο απόσταξης μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 15 Οκτωβρίου 1993.

Για την Επιτροπή

Rene STEICHEN

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 181 της 1. 7. 1992, σ. 21.

(2) ΕΕ αριθ. L 196 της 5. 8. 1993, σ. 22.

(3) ΕΕ αριθ. L 387 της 31. 12. 1992, σ. 1.

(4) ΕΕ αριθ. L 302 της 19. 10. 1992, σ. 1.

(5) ΕΕ αριθ. L 351 της 14. 12. 1987, σ. 1.

(6) ΕΕ αριθ. L 159 της 1. 7. 1993, σ. 77.

(7) ΕΕ αριθ. L 89 της 2. 4. 1976, σ. 1.

(8) ΕΕ αριθ. L 105 της 22. 4. 1986, σ. 1.

(9) ΕΕ αριθ. L 323 της 29. 11. 1980, σ. 27.

(10) ΕΕ αριθ. L 160 της 12. 6. 1989, σ. 1.

(11) ΕΕ αριθ. L 178 της 5. 7. 1984, σ. 22.

(12) ΕΕ αριθ. L 183 της 4. 7. 1981, σ. 10.