Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Ιανουαρίου 2001. - Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας. - Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 97/66/ΕΚ - Επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τηλεπικοινωνιακό τομέα - Μη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη. - Υπόθεση C-151/00.
Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2001 σελίδα I-00625
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Μη αμφισβητηθείσα παράβαση
(_Αρθρο 226 ΕΚ)
Στην υπόθεση C-151/00,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον B. Mongin, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
προσφεύγουσα,
κατά
Γαλλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπουμένης από την K. Rispal-Bellanger και τον A. Lercher, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θέτοντας σε ισχύ και μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή εμπροθέσμως τα εθνικά μέτρα για τη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη των άρθρων 4, παράγραφος 2, 6, παράγραφοι 1, 3 και 4, 7, 8, παράγραφοι 2, 3, 4 και 6, 11, παράγραφος 2, και 12 της οδηγίας 97/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, περί επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασίας της ιδιωτικής ζωής στον τηλεπικοινωνιακό τομέα (ΕΕ 1998, L 24, σ. 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 της εν λόγω οδηγίας,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),
συγκείμενο από τους A. La Pergola, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: S. Alber
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 26ης Οκτωβρίου 2000,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Απριλίου 2000, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θέτοντας σε ισχύ και μη ανακοινώνοντάς της εμπροθέσμως τα εθνικά μέτρα για τη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη των άρθρων 4, παράγραφος 2, 6, παράγραφοι 1, 3 και 4, 7, 8, παράγραφοι 2, 3, 4 και 6, 11, παράγραφος 2, και 12 της οδηγίας 97/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, περί επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασίας της ιδιωτικής ζωής στον τηλεπικοινωνιακό τομέα (ΕΕ 1998, L 24, σ. 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 της εν λόγω οδηγίας.
2 Σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 97/66, τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την εν λόγω οδηγία το αργότερο μέχρι τις 24 Οκτωβρίου 1998 ή, όσον αφορά το άρθρο 5, το αργότερο μέχρι τις 24 Οκτωβρίου 2000. εραιτέρω, σύμφωνα με την παράγραφο 4 του ιδίου άρθρου, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την εν λόγω οδηγία.
3 Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει καμία ειδοποίηση εκ μέρους της Γαλλικής Κυβερνήσεως σχετικά με τα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας 97/66 στην εσωτερική έννομη τάξη, απηύθυνε στις 3 Φεβρουαρίου 1999 έγγραφο οχλήσεως στη Γαλλική Κυβέρνηση και της ζήτησε να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της επ' αυτού, εντός δύο μηνών από της παραλαβής του εγγράφου αυτού.
4 Με έγγραφο της 12ης Απριλίου 1999, η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Γαλλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση γνωστοποίησε στην Επιτροπή ότι η οδηγία 97/66 είχε ήδη μεταφερθεί εν μέρει στο γαλλικό δίκαιο. Οι γαλλικές αρχές διευκρίνισαν ότι τα άρθρα της οδηγίας 97/66 που δεν είχαν ακόμη μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο θα μεταφέρονταν με διάταγμα το οποίο θα τροποποιούσε το άρθρο D.98-1 του κώδικα ταχυδρομείων και τηλεπικοινωνιών, η έκδοση του οποίου είχε ανακοινωθεί για το τέλος του πρώτου εξαμήνου του 1999. Οι γαλλικές αρχές πρόσθεταν ακόμη ότι το άρθρο 12 της οδηγίας 97/66 θα μεταφερόταν συγχρόνως με την οδηγία 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μα_ου 1997, για την προστασία των καταναλωτών κατά τις εξ αποστάσεως συμβάσεις (ΕΕ L 144, σ. 19), και η ανάγκη επικλήσεως των διατάξεων του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 97/66 βρισκόταν υπό εξέταση.
5 Επειδή η Γαλλική Κυβέρνηση δεν έλαβε τα αναγγελθέντα μέτρα ή, εν πάση περιπτώσει, δεν τα κοινοποίησε, η Επιτροπή απηύθυνε στη Γαλλική Δημοκρατία, στις 23 Ιουλίου 1999, αιτιολογημένη γνώμη καλώντας την να ολοκληρώσει τη μεταφορά της οδηγίας 97/66 στην εσωτερική έννομη τάξη εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεως αυτής της αιτιολογημένης γνώμης. Στις 22 Οκτωβρίου 1999, οι γαλλικές αρχές έδωσαν κοινή απάντηση ως προς πολλές διαδικασίες που είχαν κινηθεί λόγω παραβάσεών τους και γνωστοποίησαν ότι η μεταφορά της οδηγίας 97/66 στην εσωτερική έννομη τάξη βρισκόταν υπό εξέλιξη.
6 Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει καμία νέα πληροφορία εκ μέρους της Γαλλικής Κυβερνήσεως βάσει της οποίας να μπορεί να συναγάγει ότι είχαν τελικώς ληφθεί και είχαν αρχίσει να ισχύουν τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη μεταφορά της οδηγίας 97/66 στην εσωτερική έννομη τάξη, άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
7 Η Γαλλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί την υποχρέωση που υπέχει να μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο τις διατάξεις της οδηγίας 97/66 και παραδέχεται ότι καθυστέρησε να μεταφέρει την εν λόγω οδηγία στην εσωτερική έννομη τάξη. Η Γαλλική Κυβέρνηση επισημαίνει ότι η μεταφορά της οδηγίας 97/66 απαιτεί αναθεώρηση του κώδικα ταχυδρομείων και τηλεπικοινωνιών, ότι η διαδικασία μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη έχει αρχίσει και θα ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατό.
8 Δεδομένου ότι η μεταφορά της οδηγίας 97/66 στην εσωτερική έννομη τάξη δεν πραγματοποιήθηκε εντός της ταχθείσας από την Επιτροπή προθεσμίας, η προσφυγή της πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη.
9 Συνεπώς, διαπιστώνεται ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θέτοντας σε ισχύ εμπροθέσμως τα εθνικά μέτρα για τη μεταφορά των άρθρων 4, παράγραφος 2, 6, παράγραφοι 1, 3 και 4, 7, 8, παράγραφοι 2, 3, 4 και 6, 11, παράγραφος 2, και 12 της οδηγίας 97/66, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 της εν λόγω οδηγίας.
Επί των δικαστικών εξόδων
10 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η Επιτροπή διατύπωσε σχετικό αίτημα και η Γαλλική Δημοκρατία ηττήθηκε, επιβάλλεται να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Η Γαλλική Δημοκρατία, μη θέτοντας σε ισχύ εμπροθέσμως τα εθνικά μέτρα για τη μεταφορά των άρθρων 4, παράγραφος 2, 6, παράγραφοι 1, 3 και 4, 7, 8, παράγραφοι 2, 3, 4 και 6, 11, παράγραφος 2, και 12 της οδηγίας 97/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, περί επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασίας της ιδιωτικής ζωής στον τηλεπικοινωνιακό τομέα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 της εν λόγω οδηγίας.
2) Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.