<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE C_Doc_Ref SYSTEM "CNC.dtd">
<C_Doc_Ref C_Langue="pl" C_Version_doc="4.0" C_Debut_ID="PL62015C0562">
   <Properties>
      <Property name="Juridiction">C</Property>
      <Property name="NumeroOrdre">0562</Property>
      <Property name="Annee">2015</Property>
      <Property name="Formation">II</Property>
      <Property name="Langue">PL</Property>
      <Property name="MessInFileNumber">L_Cnc_Mess_Fr.xml</Property>
      <Property name="DtFilename">TRA-DT-FR-CONCL-C-0562-2015-201608369-01_00.xml</Property>
      <Property name="TypeDoc">CNC</Property>
      <Property name="NatureAff">RP</Property>
      <Property name="CreatedFrom">Litige</Property>
      <Property name="EP_Mode">0</Property>
      <Property name="EP_ModeText">DEF</Property>
      <Property name="EP_Titre1"/>
      <Property name="EP_Titre2">ÉDITION PROVISOIRE DU 01/07/2016</Property>
      <Property name="EP_Titre3"/>
      <Property name="EP_Mention">0</Property>
      <Property name="EP_Mention_Texte">Texte pour publication</Property>
      <Property name="EP_IsMention_Texte">0</Property>
      <Property name="Version"/>
      <Property name="EP_Version">0</Property>
      <Property name="EP_FormJug_Footer"/>
      <Property name="EP_FormJug_ID">-</Property>
      <Property name="EP_FormJug_Texte"/>
      <Property name="NEW">0</Property>
      <Property name="FileDoc">Document2</Property>
      <Property name="TypeOrd"/>
      <Property name="TOC_Position_NotVademecum">0</Property>
      <Property name="NumProc">1</Property>
      <Property name="TypeProc">P</Property>
      <Property name="NumSuite">1</Property>
      <Property name="LitFilePath">C:\Users\anu\AppData\Local\Temp\canevas\Litige.xml</Property>
      <Property name="Created">Canevas 3.8.8 K 1/07/2016 09:30:53</Property>
      <Property name="FootNotes">False</Property>
      <Property name="EP_Titre0"/>
      <Property name="EP_DocDeTravail">0</Property>
      <Property name="SectionType1">CNC</Property>
      <Property name="SectionData1">§129;pos=39003:lng=PL</Property>
      <Property name="Filename">^CONVERSION^kzi@TRA-DOC-PL-CONCL-C-0562-2015-201608369-06W70</Property>
      <Property name="serveur_nom">Doc2XML_2003_TRAD_SUIVI2</Property>
      <Property name="serveur_config_path">C:\Documents and Settings\gti_prod\Application Data\Doc2XML\PR_Doc2XML_2003_TRAD_SUIVI2.xml</Property>
      <Property name="watch">O:\GTiWebTools\Automates\Suivi_II\conversion\doc2xml_trad\In\</Property>
      <Property name="QuotationMark_Open"/>
      <Property name="QuotationMark_Close"/>
      <Property name="serveur_nom">Doc2XML_2003_PC_TRAD SV2_PUB</Property>
      <Property name="serveur_config_path">C:\Documents and Settings\gti_prod\Application Data\Doc2XML\PR_Doc2XML_2003_SV2_PUB.xml</Property>
      <Property name="watch">P:\GTiWebTools\Automates\Suivi_II\conversion\doc2xml_pub\In\</Property>
   </Properties>
   <C_Header_Gauche>
      <blockquote id="A010000000">
         <para style="header" id="A150000000">OPINIA H. SAUGMANDSGAARDA ØE – SPRAWA C‑562/15</para>
      </blockquote>
   </C_Header_Gauche>
   <C_Header_Droit>
      <blockquote id="A010000001">
         <para style="header" id="A150000001">CARREFOUR HYPERMARCHÉS</para>
      </blockquote>
   </C_Header_Droit>
   <C_Footer_Gauche>
      <blockquote id="A010000002">
         <para style="footer" id="A150000002">I - 18</para>
      </blockquote>
   </C_Footer_Gauche>
   <C_Footer_Droit>
      <blockquote id="A010000003">
         <para style="footer" id="A150000003">
            <emphasis role="tab" id="A400000000"/>I - 1</para>
      </blockquote>
   </C_Footer_Droit>
   <Affaire>
      <Introduction>
         <section id="A000000000">
            <para style="36Centre" id="A150000004">OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO</para>
            <para style="36Centre" id="A150000005">HENRIKA SAUGMANDSGAARDA ØE</para>
            <para style="36Centre" id="A150000006">przedstawiona w dniu 19 października 2016 r.<footnote role="fNote" id="A110000000">
                  <number>1</number>
                  <para style="40FootnoteLangue" id="A150000007"> –<emphasis role="tab" id="A400000001"/>Język oryginału: francuski.</para>
               </footnote>
            </para>
            <para style="38Centregrasgrandespacement" id="A150000008">
               <emphasis role="bold" id="A400000002">Sprawa C‑562/15</emphasis>
            </para>
            <para style="37Centregras" id="A150000009">
               <emphasis role="bold" id="A400000003">Carrefour Hypermarchés SAS</emphasis>
            </para>
            <para style="37Centregras" id="A150000010">
               <emphasis role="bold" id="A400000004">przeciwko</emphasis>
            </para>
            <para style="37Centregras" id="A150000011">
               <emphasis role="bold" id="A400000005">ITM Alimentaire International SASU</emphasis>
            </para>
            <para style="39Centreespacement" id="A150000012">[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d’appel de Paris (Francja)]</para>
            <para style="71Indicateur" id="A150000013">
               <phrase role="motcle" id="A410000000">Odesłanie prejudycjalne </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000001">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000002"> Reklama wprowadzająca w błąd </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000003">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000004"> Reklama porównawcza </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000005">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000006"> Dyrektywa 2006/114/WE </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000007">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000008"> Artykuł 4 lit. a) i c) </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000009">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000010"> Reklama porównująca ceny produktów sprzedawanych w sklepach o różnych rozmiarach i rodzajach </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000011">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000012"> Zgodność z prawem </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000013">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000014"> Nieuczciwe praktyki handlowe </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000015">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000016"> Dyrektywa 2005/29/WE </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000017">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000018"> Artykuł 7 </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000019">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000020"> Zaniechanie wprowadzające w błąd </phrase>
               <phrase role="Separator" id="A410000021">–</phrase>
               <phrase role="motcle" id="A410000022"> Istotne informacje</phrase>
            </para>
         </section>
      </Introduction>
      <C_Conclusions role="page break">
         <C_Conc_Txt>
            <section id="B000000000">
               <title style="03Titre1" id="B200000000">
                  <number>I –</number>
                  <titlecontent id="B300000000">
                     <emphasis role="bold" id="B400000000">Wprowadzenie</emphasis>
                  </titlecontent>
               </title>
               <blockquote id="B010000000">
                  <title id="B210000000">
                     <number>1.</number>
                  </title>
                  <para style="01PointAltN" id="B150000000">Trybunał zajmował się już wielokrotnie reklamą porównawczą, doprecyzowując warunki zgodności takiej reklamy z prawem<footnote role="fNote" id="B110000000">
                        <number>2</number>
                        <para style="footnotetext" id="B150000001"> –<emphasis role="tab" id="B400000001"/>Zobacz w szczególności wyroki: z dnia 25 października 2001 r., Toshiba Europe (C‑112/99, EU:C:2001:566); z dnia 8 kwietnia 2003 r., Pippig Augenoptik (C‑44/01, EU:C:2003:205); z dnia 19 września 2006 r., Lidl Belgium (C‑356/04, EU:C:2006:585); a także wyrok z dnia 18 listopada 2010 r., Lidl (C‑159/09, EU:C:2010:696).</para>
                     </footnote> wymienione w art. 4 dyrektywy 2006/114/WE<footnote role="fNote" id="B110000001">
                        <number>3</number>
                        <para style="footnotetext" id="B150000002"> –<emphasis role="tab" id="B400000002"/>Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (Dz.U. 2006, L 376, s. 21).</para>
                     </footnote>. Omawiany wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest kolejnym krokiem w rozwoju tego orzecznictwa. Cour d’appel de Paris (sąd apelacyjny w Paryżu, Francja) podnosi niespotykane dotąd zagadnienia w odniesieniu do wykładni lit. a) i c) tego artykułu, które wymagają, aby reklama porównawcza nie wprowadzała w błąd oraz aby porównywała w sposób obiektywny jedną lub kilka istotnych, odpowiednich, możliwych do zweryfikowania i typowych cech porównywanych towarów i usług.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000001">
                  <title id="B210000001">
                     <number>2.</number>
                  </title>
                  <para style="01PointAltN" id="B150000003">Postępowanie główne, które doprowadziło do złożenia owego wniosku, toczy się między dwoma konkurującymi ze sobą przedsiębiorstwami handlu wielkopowierzchniowego, a mianowicie spółką ITM Alimentaire International SASU (zwaną dalej „spółką ITM”), zajmującą się strategią i polityką handlową sklepów działających pod szyldem Intermarché, oraz spółką Carrefour Hypermarchés SAS (zwaną dalej „spółką Carrefour”), wchodzącą w skład grupy Carrefour. Przedmiotem sporu jest kampania reklamowa przeprowadzona przez spółkę Carrefour w 2012 r., porównująca ceny produktów znanych marek dostępnych w sklepach pod szyldem Carrefour i w sklepach konkurentów, w tym sklepach pod szyldem Intermarché. Spółka ITM twierdzi w szczególności, że spółka Carrefour nie przestrzegała przepisów krajowych dotyczących neutralności i obiektywności kampanii porównawczej, porównując ceny stosowane w <emphasis role="italc" id="B400000003">hipermarketach</emphasis> Carrefour z cenami stosowanymi w <emphasis role="italc" id="B400000004">supermarketach</emphasis> Intermarché, bez informowania odbiorców o kryteriach wyboru sklepów i różnicy w formatach porównywanych punktów sprzedaży.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000002">
                  <title id="B210000002">
                     <number>3.</number>
                  </title>
                  <para style="01PointAltN" id="B150000004">W tym kontekście sąd odsyłający zmierza do ustalenia, czy na mocy art. 4 lit. a) i c) dyrektywy 2006/114 porównanie cen towarów sprzedawanych przez sieci handlowe jest dozwolone, o ile towary te są sprzedawane w sklepach tego samego rodzaju lub takiej samej wielkości. Ponadto sąd ten wystąpił do Trybunału z pytaniem, czy okoliczność, iż sklepy, w których ceny były porównywane, są różnej wielkości lub różnego rodzaju, stanowi istotną informację w rozumieniu art. 7 dyrektywy 2005/29/WE<footnote role="fNote" id="B110000002">
                        <number>4</number>
                        <para style="footnotetext" id="B150000005"> –<emphasis role="tab" id="B400000005"/>Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (zwana dalej „dyrektywą o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. 2005, L 149, s. 22).</para>
                     </footnote> i w przypadku odpowiedzi twierdzącej, jaki powinien być zakres rozpowszechniania tej informacji wśród konsumentów. W tym względzie w niniejszej sprawie powstaje pytanie o wzajemne oddziaływanie między dyrektywami 2006/114 i 2005/29.</para>
               </blockquote>
            </section>
            <section id="B000000001">
               <title style="03Titre1" id="B200000001">
                  <number>II –</number>
                  <titlecontent id="B300000001">
                     <emphasis role="bold" id="B400000006">Ramy prawne</emphasis>
                  </titlecontent>
               </title>
               <section id="B000000002">
                  <title style="04Titre2" id="B200000002">
                     <number>A –</number>
                     <titlecontent id="B300000002">
                        <emphasis role="italc" id="B400000007">Prawo Unii</emphasis>
                     </titlecontent>
                  </title>
                  <section id="B000000003">
                     <title style="05Titre3" id="B200000003">
                        <number>1.</number>
                        <titlecontent id="B300000003">Dyrektywa 2006/114</titlecontent>
                     </title>
                     <blockquote id="B010000003">
                        <title id="B210000003">
                           <number>4.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000006">Artykuł 2 lit. b) dyrektywy 2006/114 stanowi:</para>
                        <para style="02AlineaAltA" id="B150000007">„Do celów niniejszej dyrektywy:</para>
                        <para style="02AlineaAltA" id="B150000008">[…]</para>
                        <blockquote id="B010000004">
                           <para style="15Margeretrait0" id="B150000009">b)<emphasis role="tab" id="B400000008"/>»reklama wprowadzająca w błąd« oznacza każdą reklamę, która w jakikolwiek sposób, w tym przez swoją formę, wprowadza lub może wprowadzić w błąd osoby, do których jest skierowana lub dociera, i która, z powodu swojej zwodniczej natury, może wpłynąć na ich postępowanie gospodarcze lub która, z tych powodów, szkodzi lub może szkodzić konkurentowi”.</para>
                        </blockquote>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000005">
                        <title id="B210000004">
                           <number>5.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000010">Artykuł 4 lit. a) i c) dyrektywy 2006/114 stanowi:</para>
                        <para style="02AlineaAltA" id="B150000011">„Reklama porównawcza, w zakresie, w jakim dotyczy to porównania, jest dozwolona, jeżeli spełnia następujące warunki:</para>
                        <blockquote id="B010000006">
                           <para style="15Margeretrait0" id="B150000012">a)<emphasis role="tab" id="B400000009"/>nie wprowadza w błąd w rozumieniu art. 2 lit. b), art. 3 i art. 8 ust. 1 niniejszej dyrektywy lub w rozumieniu art. 6 i 7 dyrektywy 2005/29 […]</para>
                        </blockquote>
                        <blockquote id="B010000007">
                           <para style="15Margeretrait0" id="B150000013">[…]</para>
                        </blockquote>
                        <blockquote id="B010000008">
                           <para style="15Margeretrait0" id="B150000014">c)<emphasis role="tab" id="B400000010"/>porównuje w sposób obiektywny jedną lub kilka istotnych, odpowiednich, możliwych do zweryfikowania i typowych cech tych towarów i usług, przy czym jedną z tych cech może być cena”.</para>
                        </blockquote>
                     </blockquote>
                  </section>
                  <section id="B000000004">
                     <title style="05Titre3" id="B200000004">
                        <number>2.</number>
                        <titlecontent id="B300000004">Dyrektywa 2005/29</titlecontent>
                     </title>
                     <blockquote id="B010000009">
                        <title id="B210000005">
                           <number>6.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000015">Artykuł 6 dyrektywy 2005/29, zatytułowany „Działania wprowadzające w błąd”, stanowi w ust. 1 lit. d):</para>
                        <para style="02AlineaAltA" id="B150000016">„Praktykę handlową uznaje się za wprowadzającą w błąd, jeżeli zawiera ona fałszywe informacje i w związku z tym jest niezgodna z prawdą lub w jakikolwiek sposób, w tym poprzez wszystkie okoliczności jej prezentacji, wprowadza lub może wprowadzić w błąd przeciętnego konsumenta, nawet jeżeli informacje te w odniesieniu do jednego lub większej liczby wymienionych niżej elementów są zgodne z rzeczywistością, i która w każdym przypadku powoduje lub może spowodować podjęcie przez konsumenta decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by nie podjął:</para>
                        <para style="02AlineaAltA" id="B150000017">[…]</para>
                        <blockquote id="B010000010">
                           <para style="15Margeretrait0" id="B150000018">d)<emphasis role="tab" id="B400000011"/>cena, sposób obliczania ceny lub istnienie szczególnej korzyści cenowej”.</para>
                        </blockquote>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000011">
                        <title id="B210000006">
                           <number>7.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000019">Artykuł 7 dyrektywy 2005/29, zatytułowany „Zaniechania wprowadzające w błąd”, stanowi w ust. 1 i 2:</para>
                        <para style="02AlineaAltA" id="B150000020">„1.<emphasis role="tab" id="B400000012"/>Praktykę handlową uznaje się za wprowadzającą w błąd, jeżeli w konkretnym przypadku, biorąc pod uwagę wszystkie jej cechy i okoliczności oraz ograniczenia środka przekazu, pomija ona istotne informacje potrzebne przeciętnemu konsumentowi, stosownie do okoliczności, do podjęcia świadomej decyzji dotyczącej transakcji i tym samym powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by nie podjął.</para>
                        <para style="02AlineaAltA" id="B150000021">2.<emphasis role="tab" id="B400000013"/>Za wprowadzające w błąd uznaje się również zaniechanie, jeżeli, uwzględniając szczegółowe postanowienia ust. 1, przedsiębiorca zataja lub w sposób niejasny, niezrozumiały, dwuznaczny lub z opóźnieniem przekazuje istotne informacje, o których mowa w tym ustępie, lub nie ujawnia komercyjnego celu praktyki, jeżeli nie wynika on jasno z kontekstu i jeżeli powoduje to lub może spowodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by nie podjął”.</para>
                     </blockquote>
                  </section>
               </section>
               <section id="B000000005">
                  <title style="04Titre2" id="B200000005">
                     <number>B –</number>
                     <titlecontent id="B300000005">
                        <emphasis role="italc" id="B400000014">Prawo francuskie</emphasis>
                     </titlecontent>
                  </title>
                  <blockquote id="B010000012">
                     <title id="B210000007">
                        <number>8.</number>
                     </title>
                     <para style="01PointAltN" id="B150000022">Artykuł L. 121–8 code de la consommation (kodeksu konsumenckiego) przewiduje:</para>
                     <para style="02AlineaAltA" id="B150000023">„Każda reklama, która porównuje towary lub usługi, wyraźnie lub przez domniemanie identyfikując konkurenta albo towary lub usługi oferowane przez konkurenta, jest dozwolona jedynie, gdy:</para>
                     <blockquote id="B010000013">
                        <para style="15Margeretrait0" id="B150000024">1)<emphasis role="tab" id="B400000015"/>nie wprowadza lub nie może wprowadzać w błąd;</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000014">
                        <para style="15Margeretrait0" id="B150000025">2)<emphasis role="tab" id="B400000016"/>dotyczy towarów lub usług zaspokajających te same potrzeby lub mających te same cele;</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000015">
                        <para style="15Margeretrait0" id="B150000026">3)<emphasis role="tab" id="B400000017"/>porównuje w sposób obiektywny jedną lub kilka istotnych, odpowiednich, możliwych do zweryfikowania i typowych cech tych towarów i usług, z których jedną może być cena”.</para>
                     </blockquote>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000016">
                     <title id="B210000008">
                        <number>9.</number>
                     </title>
                     <para style="01PointAltN" id="B150000027">Z postanowienia odsyłającego wynika, że art. L. 121–8 i nast. code de la consommation stanowią transpozycję dyrektywy 2006/114 w prawie francuskim.</para>
                  </blockquote>
               </section>
            </section>
            <section id="B000000006">
               <title style="03Titre1" id="B200000006">
                  <number>III –</number>
                  <titlecontent id="B300000006">
                     <emphasis role="bold" id="B400000018">Spór w postępowaniu głównym, pytania prejudycjalne i postępowanie przed Trybunałem</emphasis>
                  </titlecontent>
               </title>
               <blockquote id="B010000017">
                  <title id="B210000009">
                     <number>10.</number>
                  </title>
                  <para style="01PointAltN" id="B150000028">W grudniu 2012 r. spółka Carrefour rozpoczęła telewizyjną kampanię promocyjną na szeroką skalę zatytułowaną „Gwarancja najniższej ceny” porównującą ceny 500 towarów znanych marek stosowane w sklepach Carrefour oraz w sklepach konkurencyjnych i oferującą konsumentom zwrot dwukrotności różnicy w cenie, jeśli znajdą oni gdzieś indziej niższą cenę. Kampania ta, na którą składało się osiem spotów reklamowych, przedstawiała różnice cen korzystne dla sklepów Carrefour w stosunku do sklepów konkurentów, w tym sklepów Intermarché.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000018">
                  <title id="B210000010">
                     <number>11.</number>
                  </title>
                  <para style="01PointAltN" id="B150000029">Począwszy od drugiego spotu telewizyjnego, do porównania wybierano sklepy Intermarché będące supermarketami, podczas gdy wszystkie sklepy Carrefour były hipermarketami. W spotach telewizyjnych pojawia się słowo „super” wpisane mniejszymi literami pod nazwą Intermarché.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000019">
                  <title id="B210000011">
                     <number>12.</number>
                  </title>
                  <para style="01PointAltN" id="B150000030">W dniu 2 października 2013 r., po zażądaniu od spółki Carrefour zaprzestania rozpowszechniania tej reklamy, spółka ITM wniosła powództwo przeciwko spółce Carrefour do tribunal de commerce de Paris (sądu handlowego w Paryżu, Francja) w celu uzyskania, między innymi, zasądzenia od niej zapłaty kwoty 3 000 000 EUR tytułem odszkodowania za szkodę poniesioną przez ITM, i zakazu rozpowszechniania w telewizji oraz w Internecie tej reklamy, a także zaprzestania prowadzenia reklamy porównawczej opartej na podobnych porównaniach.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000020">
                  <title id="B210000012">
                     <number>13.</number>
                  </title>
                  <para style="01PointAltN" id="B150000031">Wyrokiem z dnia 31 grudnia 2014 r. tribunal de commerce de Paris nakazał spółce Carrefour zapłatę na rzecz spółki ITM odszkodowania w wysokości 800 000 EUR, uwzględnił żądania dotyczące zakazania rozpowszechniania reklamy oraz nakazał publikację wyroku.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000021">
                  <title id="B210000013">
                     <number>14.</number>
                  </title>
                  <para style="01PointAltN" id="B150000032">Sąd ten stwierdził bowiem, między innymi, że spółka Carrefour przyjęła wprowadzający w błąd sposób wyboru punktów sprzedaży, który zakłócał reprezentatywność porównań cen i naruszał wymogi obiektywności wynikające z art. L. 121–8 code de la consommation, a rzeczone uchybienia względem obiektywności porównawczej kampanii reklamowej stanowiły czyny nieuczciwej konkurencji<footnote role="fNote" id="B110000003">
                        <number>5</number>
                        <para style="footnotetext" id="B150000033"> –<emphasis role="tab" id="B400000019"/>Tribunal de commerce de Paris uznał ponadto, że spółka Carrefour uchybiła ciążącym na niej obowiązkom, wynikającym z art. L 121–12 code de consommation, wykazania materialnej prawidłowości twierdzeń i wskazówek zawartych w rozpatrywanych reklamach. Ponadto sąd ten uznał, że wykorzystanie spisów cen przeprowadzonych kilka miesięcy przed transmisją spotów telewizyjnych jest w świetle wspomnianego artykułu mylące.</para>
                     </footnote>.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000022">
                  <title id="B210000014">
                     <number>15.</number>
                  </title>
                  <para style="01PointAltN" id="B150000034">W tym względzie wspomniany sąd stwierdził, co następuje:</para>
                  <para style="02AlineaAltA" id="B150000035">„Wybrane sklepy Carrefour są hipermarketami, co nie zostało konsumentowi wyraźnie wyjaśnione, ponieważ informacja ta znajduje się jedynie na stronie internetowej – a nie w spotach telewizyjnych, wraz ze wzmianką małymi literami na głównej stronie internetowej Carrefour wyjaśniającą, że gwarancja najniższych cen »obowiązuje wyłącznie w sklepach Carrefour i Carrefour Planet. Nie obowiązuje ona zatem w sklepach Carrefour Market, Carrefour contact, Carrefour City«.</para>
                  <para style="02AlineaAltA" id="B150000036">Wybrane sklepy Intermarché, począwszy od drugiego spotu reklamowego, są w każdym przypadku supermarketami, a podstawa porównania zmieniła się, o czym konsument nie został poinformowany.</para>
                  <para style="02AlineaAltA" id="B150000037">Zatem zmiana wielkości wybranych punktów sprzedaży Intermarché (podczas gdy Intermarché posiada 1336 supermarketów, a hipermarketów 79, czyli 5% łącznej liczby), w których przeprowadzono porównania cen, obrazuje tendencyjność metody porównawczej cen, która jest zupełnie nieobiektywna, ponieważ spółka Carrefour porównała, nie mówiąc tego wyraźnie, swoje 223 hipermarkety z 1336 supermarketami Intermarché”.</para>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000023">
                  <title id="B210000015">
                     <number>16.</number>
                  </title>
                  <para style="01PointAltN" id="B150000038">Spółka Carrefour wniosła apelację od wyroku tribunal de commerce de Paris do cour d’appel de Paris, który postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</para>
                  <blockquote id="B010000024">
                     <para style="15Margeretrait0" id="B150000039">„1)<emphasis role="tab" id="B400000020"/>[C]zy art. 4 lit. a) i c) dyrektywy 2006/114 […] należy interpretować w ten sposób, że porównanie cen towarów sprzedawanych przez sieci handlowe jest dozwolone tylko wtedy, gdy towary te są sprzedawane w sklepach tego samego rodzaju lub takiej samej wielkości[?]</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000025">
                     <para style="15Margeretrait0" id="B150000040">2)<emphasis role="tab" id="B400000021"/>[C]zy okoliczność, iż sklepy, w których ceny zostały porównane, są różnej wielkości lub różnego rodzaju, stanowi istotną informację w rozumieniu [dyrektywy 2005/29], która powinna obowiązkowo zostać podana do wiadomości konsumenta[?]</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000026">
                     <para style="15Margeretrait0" id="B150000041">3)<emphasis role="tab" id="B400000022"/>W przypadku odpowiedzi twierdzącej, […] jaki powinien być zakres lub sposób rozpowszechniania tej informacji wśród konsumentów[?]”.</para>
                  </blockquote>
               </blockquote>
               <blockquote id="B010000027">
                  <title id="B210000016">
                     <number>17.</number>
                  </title>
                  <para style="01PointAltN" id="B150000042">Uwagi na piśmie zostały złożone przez spółkę Carrefour, spółkę ITM, rząd francuski oraz Komisję Europejską, które to podmioty wzięły udział w rozprawie mającej miejsce w dniu 6 lipca 2016 r.</para>
               </blockquote>
            </section>
            <section id="B000000007">
               <title style="03Titre1" id="B200000007">
                  <number>IV –</number>
                  <titlecontent id="B300000007">
                     <emphasis role="bold" id="B400000023">Analiza prawna</emphasis>
                  </titlecontent>
               </title>
               <section id="B000000008">
                  <title style="04Titre2" id="B200000008">
                     <number>A –</number>
                     <titlecontent id="B300000008">
                        <emphasis role="italc" id="B400000024">W przedmiocie wykładni art. 4 lit. a) i c) dyrektywy 2006/114 (pytanie pierwsze)</emphasis>
                     </titlecontent>
                  </title>
                  <section id="B000000009">
                     <title style="05Titre3" id="B200000009">
                        <number>1.</number>
                        <titlecontent id="B300000009">Proponowane sposoby interpretacji</titlecontent>
                     </title>
                     <blockquote id="B010000028">
                        <title id="B210000017">
                           <number>18.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000043">Obie strony w postępowaniu głównym uważają, że na pierwsze pytanie prejudycjalne należy udzielić odpowiedzi przeczącej, czyli że art. 4 lit. a) i c) dyrektywy 2006/114 nie wymaga, aby porównanie cen towarów sprzedawanych przez sieci handlowe dotyczyło towarów sprzedawanych w sklepach tego samego rodzaju lub takiej samej wielkości.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000029">
                        <title id="B210000018">
                           <number>19.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000044">Rząd francuski uważa, że porównanie cen produktów sprzedawanych w sklepach różnych rodzajów i wielkości stanowi porównanie obiektywne w rozumieniu art. 4 lit. c) dyrektywy 2006/114, ale może stanowić reklamę porównawczą wprowadzającą w błąd w rozumieniu art. 4 lit. a) tej dyrektywy, czego ocena należy do sądu odsyłającego.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000030">
                        <title id="B210000019">
                           <number>20.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000045">Komisja uważa, że w większości przypadków asymetria wielkości i rodzaju pomiędzy reklamodawcą i konkurentem nie jest w stanie wprowadzić konsumenta w błąd i wpłynąć na jego zachowanie. Jednakże zdaniem Komisji nie można wykluczyć, iż w pewnych okolicznościach takie różnice mogą mieć charakter wprowadzający w błąd w rozumieniu art. 4 lit. a) dyrektywy 2006/114, co zależy w szczególności od zakresu informacji przekazanych konsumentowi. Podobnie weryfikacja spełnienia warunku obiektywności określonego w lit. c) tego artykułu zależy od analizy poszczególnych przypadków.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000031">
                        <title id="B210000020">
                           <number>21.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000046">Ze swej strony jestem zdania, z powodów przedstawionych poniżej, że art. 4 lit. a) i c) dyrektywy 2006/114 nie stoi zasadniczo na przeszkodzie temu, by reklamodawca dokonywał porównania w celach reklamowych cen stosowanych w sklepach różnych rodzajów lub wielkości (część A.2)<footnote role="fNote" id="B110000004">
                              <number>6</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000047"> –<emphasis role="tab" id="B400000025"/>Z postanowienia odsyłającego nie wynika, w jaki sposób sąd odsyłający rozumie pojęcia „rodzaju” i „wielkości”. Na podstawie uwag przedstawionych Trybunałowi wnioskuję, że pojęcie „rodzaju” obejmuje typ sklepów (np. hipermarket, supermarket lub sklep osiedlowy), podczas gdy pojęcie „wielkości” odnosi się do powierzchni sprzedaży sklepu.</para>
                           </footnote>. Niemniej jednak uważam, że reklama, taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego, może, w pewnych okolicznościach, mieć charakter wprowadzający w błąd w rozumieniu wskazanego art. 4 lit. a) (część A.3), i stać w sprzeczności z wymogiem obiektywizmu, o którym mowa w lit. c) tego artykułu (część A.4).</para>
                     </blockquote>
                  </section>
                  <section id="B000000010">
                     <title style="05Titre3" id="B200000010">
                        <number>2.</number>
                        <titlecontent id="B300000010">W przedmiocie możliwości, co do zasady, dokonania porównania cen produktów sprzedawanych w sklepach różnego rodzaju lub różnej wielkości</titlecontent>
                     </title>
                     <blockquote id="B010000032">
                        <title id="B210000021">
                           <number>22.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000048">Artykuł 4 dyrektywy 2006/114 wylicza przesłanki, jakie muszą być spełnione kumulatywnie, aby reklama porównawcza była dozwolona<footnote role="fNote" id="B110000005">
                              <number>7</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000049"> –<emphasis role="tab" id="B400000026"/>Zobacz motyw 11 dyrektywy 2006/114. Zgodnie z art. 2 lit. c) tej dyrektywy, „reklama porównawcza” to każda reklama, która „wyraźnie lub przez domniemanie identyfikuje konkurenta albo towary lub usługi oferowane przez konkurenta”. Zobacz w odniesieniu do pojęcia „reklamy porównawczej” wyrok z dnia 19 kwietnia 2007 r., De Landtsheer Emmanuel (C‑381/05, EU:C:2007:230, pkt 14–24).</para>
                           </footnote>. Wśród tych przesłanek znajduje się, w szczególności, w lit. a) tego artykułu, wymóg, aby reklama porównawcza nie wprowadzała w błąd, a także, w pkt c), wymóg, aby reklama porównywała w sposób obiektywny jedną lub kilka istotnych, odpowiednich, możliwych do zweryfikowania i typowych cech tych towarów i usług, przy czym jedną z tych cech może być cena.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000033">
                        <title id="B210000022">
                           <number>23.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000050">Jak wynika z orzecznictwa Trybunału dotyczącego dyrektywy 84/450/EWG<footnote role="fNote" id="B110000006">
                              <number>8</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000051"> –	Dyrektywa Rady z dnia 10 września 1984 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących reklamy wprowadzającej w błąd (Dz.U. 1984, L 250, s. 17), zmieniona dyrektywą 97/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 października 1997 r. (Dz.U. 1997, L 290, s. 18) oraz dyrektywą 2005/29.</para>
                           </footnote>, która została uchylona i zastąpiona przez dyrektywę 2006/114<footnote role="fNote" id="B110000007">
                              <number>9</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000052"> –<emphasis role="tab" id="B400000027"/>Zobacz motyw 1 i art. 10 dyrektywy 2006/114.</para>
                           </footnote>, za pomocą pierwszej dyrektywy przeprowadzona została wyczerpująca harmonizacja warunków dopuszczalności reklamy porównawczej w państwach członkowskich, co oznacza, że dopuszczalność reklamy porównawczej w całej Unii Europejskiej należy oceniać wyłącznie w świetle kryteriów ustanowionych przez prawodawcę Unii<footnote role="fNote" id="B110000008">
                              <number>10</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000053"> –<emphasis role="tab" id="B400000028"/>Zobacz wyroki: z dnia 8 kwietnia 2003 r., Pippig Augenoptik (C‑44/01, EU:C:2003:205, pkt 44); z dnia 18 listopada 2010 r., Lidl (C‑159/09, EU:C:2010:696, pkt 22). Zobacz także art. 8 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/114 i art. 7 ust. 2 dyrektywy 84/450.</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000034">
                        <title id="B210000023">
                           <number>24.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000054">Ponieważ dyrektywa 2006/114 stanowi kodyfikację dyrektywy 84/450<footnote role="fNote" id="B110000009">
                              <number>11</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000055"> –<emphasis role="tab" id="B400000029"/>Zobacz motyw 1 dyrektywy 2006/114 i pkt 4 uzasadnienia wniosku z dnia 19 maja 2006 r. w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej [COM(2006) 222 wersja ostateczna], który to wniosek doprowadził do jej wydania.</para>
                           </footnote>, uważam, że orzecznictwo Trybunału w przedmiocie wykładni tej ostatniej dyrektywy ma w pełni zastosowanie do sytuacji objętych zakresem dyrektywy 2006/114.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000035">
                        <title id="B210000024">
                           <number>25.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000056">Z powodów, które przedstawiam niżej, jestem zdania, że art. 4 lit. a) i c) dyrektywy 2006/114 nie stoi zasadniczo na przeszkodzie temu, aby porównanie cen w celach reklamowych dotyczyło produktów sprzedawanych w sklepach różnego rodzaju lub różnej wielkości, pod warunkiem że porównanie to nie wprowadza w błąd w rozumieniu wskazanego art. 4 lit. a) oraz ma charakter obiektywny w rozumieniu wskazanego art. 4 lit. c).</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000036">
                        <title id="B210000025">
                           <number>26.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000057">Po pierwsze, ogólny zakaz porównania cen produktów sprzedawanych w sklepach różnego rodzaju lub różnej wielkości nie ma żadnego oparcia w tekście dyrektywy 2006/114. O ile art. 4 lit. b) tej dyrektywy wymaga, by towary i usługi będące przedmiotem reklamy porównawczej były porównywalne<footnote role="fNote" id="B110000010">
                              <number>12</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000058"> –<emphasis role="tab" id="B400000030"/>Zgodnie z rzeczonym art. 4 lit. b), reklama porównawcza jest dozwolona, jeśli „dokonuje porównania towarów lub usług realizujących te same potrzeby lub przeznaczonych do tego samego celu”. Zobacz, w odniesieniu do tej przesłanki, wyroki: z dnia 19 września 2006 r. Lidl Belgium (C‑356/04, EU:C:2006:585, pkt 24–39): z dnia 18 listopada 2010 r., Lidl (C‑159/09, EU:C:2010:696, pkt 25–40).</para>
                           </footnote>, o tyle taki wymóg nie jest przewidziany w odniesieniu do punktów sprzedaży, w których towary te są sprzedawane<footnote role="fNote" id="B110000011">
                              <number>13</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000059"> –<emphasis role="tab" id="B400000031"/>Zobacz, w odniesieniu do porównania produktów zakupionych przez różne kanały dystrybucji, wyrok z dnia 8 kwietnia 2003 r., Pippig Augenoptik (C‑44/01, EU:C:2003:205, pkt 65).</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000037">
                        <title id="B210000026">
                           <number>27.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000060">Po drugie, zakaz ten jest, moim zdaniem, sprzeczny z celem art. 4 dyrektywy 2006/114, którym jest, według Trybunału, „<emphasis role="italc" id="B400000032">stymulowanie konkurencji </emphasis>między dostawcami towarów i usług w interesie konsumentów poprzez umożliwienie konkurentom ukazania w sposób obiektywny zalet poszczególnych porównywalnych towarów przy jednoczesnym zakazie praktyk, które mogą prowadzić do zakłócenia reguł konkurencji, przynieść szkodę konkurentom oraz mieć negatywny wpływ na wybory dokonywane przez konsumentów”<footnote role="fNote" id="B110000012">
                              <number>14</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000061"> –	Wyróżnienie moje. Wyrok z dnia 18 listopada 2010 r. Lidl (C‑159/09, EU:C:2010:696, pkt 20 i przytoczone tam orzecznictwo), który dotyczył przepisu odpowiadającego art. 3a dyrektywy 84/450. Zobacz także motywy 6, 8 i 9 dyrektywy 2006/114 i wyrok z dnia 19 września 2006 r. Lidl Belgium (C‑356/04, EU:C:2006:585, pkt 33).</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000038">
                        <title id="B210000027">
                           <number>28.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000062">To właśnie z myślą o stymulowaniu konkurencji Trybunał stwierdził, że warunki dopuszczalności reklamy porównawczej „należy interpretować <emphasis role="italc" id="B400000033">w</emphasis> <emphasis role="italc" id="B400000034">sposób jak najbardziej korzystny</emphasis>, tak aby dopuścić reklamy, które w sposób obiektywny porównują cechy towarów lub usług, czuwając zarazem nad tym, by reklama porównawcza nie była wykorzystywana w sposób antykonkurencyjny i sprzeczny z zasadami uczciwej konkurencji lub mogący szkodzić interesom konsumentów”<footnote role="fNote" id="B110000013">
                              <number>15</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000063"> –<emphasis role="tab" id="B400000035"/>Wyróżnienie moje. Wyrok z dnia 18 listopada 2010 r., Lidl (C‑159/09, EU:C:2010:696, pkt 21 i przytoczone tam orzecznictwo). Zobacz także wyrok z dnia 25 października 2001 r., Toshiba Europe (C‑112/99, EU:C:2001:566, pkt 37). Orzecznictwo to dotyczy wykładni przepisów art. 3a dyrektywy 84/450, które zostały w istocie powtórzone w art. 4 dyrektywy 2006/114.</para>
                           </footnote>. Zawężająca wykładnia art. 4 lit. a) i c), która prowadziłaby do ogólnego zakazu porównywania cen produktów sprzedawanych w sklepach różnego rodzaju lub różnej wielkości, nie byłaby oczywiście korzystna dla reklamy porównawczej i mogłaby utrudnić konkurencję cenową.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000039">
                        <title id="B210000028">
                           <number>29.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000064">Po trzecie, zakaz ten jest trudny do pogodzenia z tym, że Trybunał w swoim orzecznictwie w przedmiocie reklamy porównawczej podkreśla swobodę gospodarczą reklamodawcy w odniesieniu do sposobu porównywania. Trybunał orzekł już, między innymi, że wybór co do planowanej przez reklamodawcę liczby porównań oferowanych przezeń towarów z towarami konkurentów wchodzi w zakres swobody gospodarczej reklamodawcy<footnote role="fNote" id="B110000014">
                              <number>16</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000065"> –<emphasis role="tab" id="B400000036"/>Wyrok z dnia 19 września 2006 r. Lidl Belgium (C‑356/04, EU:C:2006:585, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo).</para>
                           </footnote>. Ponadto Trybunał przyznał dopuszczalność, pod pewnymi warunkami, reklamy porównawczej odnoszącej się zbiorowo do asortymentu towarów codziennego użytku sprzedawanych przez dwie konkurencyjne sieci sklepów wielkopowierzchniowych, a także reklamy porównawczej dotyczącej ogólnego poziomu cen stosowanych przez te sieci w odniesieniu do porównywalnego asortymentu<footnote role="fNote" id="B110000015">
                              <number>17</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000066"> –<emphasis role="tab" id="B400000037"/>Wyrok z dnia 19 września 2006 r. Lidl Belgium (C‑356/04, EU:C:2006<emphasis role="italc" id="B400000038">:</emphasis>585, pkt 39).</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000040">
                        <title id="B210000029">
                           <number>30.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000067">Moim zdaniem, nic nie pozwala uznać a priori, że swoboda gospodarcza reklamodawcy nie rozciąga się również na możliwość porównania cen stosowanych w sklepach różnego rodzaju i różnej wielkości. W zakresie, w jakim reklamodawca byłby w stanie osiągnąć korzyści skali dzięki rozmiarowi, rodzajowi lub liczbie sklepów, jakimi dysponuje, i, co za tym idzie, stosować ceny niższe niż ceny stosowane przez konkurentów, powinien mieć możliwość uzyskania na ich podstawie przewagi marketingowej.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000041">
                        <title id="B210000030">
                           <number>31.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000068">Ponadto reklamy dotyczące takich różnic cenowych mogą okazać się przydatne dla konsumenta, gdyż dają mu możliwość, jak wskazał Trybunał, skorzystania w pełni z rynku wewnętrznego, jako że reklama jest bardzo ważnym środkiem otwierania realnych kanałów zbytu na całym obszarze Unii dla wszystkich towarów i usług<footnote role="fNote" id="B110000016">
                              <number>18</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000069"> –<emphasis role="tab" id="B400000039"/>Wyrok z dnia 23 lutego 2006 r., Siemens (C‑59/05, EU:C:2006:147, pkt 22 i przytoczone tam orzecznictwo). Zobacz także motyw 6 dyrektywy 2006/114. Zobacz, w odniesieniu do użyteczności informacji porównawczej dotyczącej ogólnego poziomu cen stosowanych przez sieci sklepów wielkopowierzchniowych, wyrok z dnia 19 września 2006 r. Lidl Belgium (C‑356/04, EU:C:2006:585, pkt 35).</para>
                           </footnote>. Uważam, że przeciętny konsument jest całkowicie zdolny do tego, aby zdecydować, czy różnica w cenie zakupu produktu jego zdaniem uzasadnia zakup tegoż produktu w takim, a nie innym sklepie, w przypadku, gdy różnią się one rodzajem i wielkością, co może również pociągać za sobą też różnice w bliskości geograficznej owych sklepów.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000042">
                        <title id="B210000031">
                           <number>32.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000070">Uważam zatem, że art. 4 lit. a) i c) dyrektywy 2006/114 nie stoi, co do zasady, na przeszkodzie temu, aby podmiot prowadzący hipermarket porównywał ceny stosowane w swoim sklepie z cenami stosowanymi w sklepach konkurentów różniących się rodzajem lub wielkością, takich jak supermarkety i sklepy osiedlowe, o ile produkty wybrane do porównania są porównywalne, a porównanie nie wprowadza w błąd w rozumieniu rzeczonej lit. a) oraz ma charakter obiektywny w rozumieniu rzeczonej lit. c).</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000043">
                        <title id="B210000032">
                           <number>33.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000071">Wniosek ten zachowuje ważność również w odniesieniu do sieci handlowych handlu wielkopowierzchniowego, takich jak Carrefour i Intermarché<footnote role="fNote" id="B110000017">
                              <number>19</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000072"> –<emphasis role="tab" id="B400000040"/>Do celów niniejszej opinii wyrażenie „sieć handlowa” oznacza grupę sklepów, które działają pod identycznymi lub podobnymi szyldami. Podczas rozprawy spółka Carrefour stwierdziła, że szyld Carrefour jest używany w odniesieniu do hipermarketów należących do grupy Carrefour, podczas gdy supermarkety należące do tej grupy działają pod szyldem Carrefour Market. Jak wynika z uwag przedstawionych przez ITM, hipermarkety należące do grupy Intermarché działają pod szyldem Intermarché Hyper, podczas gdy supermarkety używają szyldu Intermarché Super.</para>
                           </footnote>. Nie widzę zatem żadnej podstawy prawnej, która pozwoliłaby na nałożenie na takie sieci w odniesieniu do reklamy porównawczej warunków bardziej restrykcyjnych lub dodatkowych w porównaniu z tymi, które zostały nałożone na inne podmioty gospodarcze na mocy dyrektywy 2006/114.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000044">
                        <title id="B210000033">
                           <number>34.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000073">Niemniej jednak, podobnie jak rząd francuski i Komisja uważam, że w szczególnych okolicznościach różnica w wielkości lub rodzaju między sklepami reklamodawcy i jego konkurenta może mieć wpływ na zgodność z prawem reklamy porównawczej w świetle przesłanek przewidzianych w art. 4 lit. a) i c) dyrektywy 2006/114.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000045">
                        <title id="B210000034">
                           <number>35.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000074">Może to mieć miejsce w szczególności w przypadku, gdy, jak w niniejszej sprawie, reklamodawca dokonuje porównania cen stosowanych w sklepach różnego rodzaju lub różnej wielkości, podczas gdy reklamodawca i jego konkurent należą do sieci handlowych, z których każda dysponuje sklepami o identycznym lub podobnym rodzaju oraz o identycznej lub podobnej wielkości.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000046">
                        <title id="B210000035">
                           <number>36.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000075">W takim przypadku, istnieje ryzyko, że reklama porównawcza ma charakter wprowadzający w błąd w rozumieniu art. 4 lit. a) dyrektywy 2006/114 i narusza wymóg obiektywności, określony w lit. c) tego artykułu, które to zagadnienie zostanie omówione w dalszym ciągu opinii (części A.3 i A.4).</para>
                     </blockquote>
                  </section>
                  <section id="B000000011">
                     <title style="05Titre3" id="B200000011">
                        <number>3.</number>
                        <titlecontent id="B300000011">W przedmiocie warunku przewidzianego w art. 4 lit. a) dyrektywy 2006/114, stanowiącego, że reklama porównawcza nie może wprowadzać w błąd</titlecontent>
                     </title>
                     <blockquote id="B010000047">
                        <title id="B210000036">
                           <number>37.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000076">Artykuł 4 lit. a) dyrektywy 2006/114 stanowi, jako przesłanka zgodności z prawem, że reklama porównawcza nie może wprowadzać w błąd w rozumieniu, w szczególności, art. 2 lit. b) tej dyrektywy lub w rozumieniu art. 6 i 7 dyrektywy 2005/29<footnote role="fNote" id="B110000018">
                              <number>20</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000077"> –<emphasis role="tab" id="B400000041"/>Artykuł 4 lit. a) dyrektywy 2006/114 odsyła również do art. 3 tej dyrektywy, który wymienia elementy, jakie należy brać pod uwagę przy określaniu, czy reklama wprowadza w błąd, które zgodnie z jego lit. b) dotyczą „ceny lub sposobu obliczenia ceny i warunków dostawy towarów lub świadczenia usług”, a także do art. 8 rzeczonej dyrektywy, zgodnie z którym dyrektywa nie stoi na przeszkodzie utrzymaniu lub przyjęciu przez państwa członkowskie przepisów zmierzających do zapewnienia szerszej ochrony przedsiębiorców i konkurentów w odniesieniu do reklamy wprowadzającej w błąd.</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000048">
                        <title id="B210000037">
                           <number>38.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000078">Z łącznej wykładni wskazanych przepisów wynika<footnote role="fNote" id="B110000019">
                              <number>21</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000079"> –<emphasis role="tab" id="B400000042"/>Zobacz pkt 4, 6 i 7 niniejszej opinii.</para>
                           </footnote>, że stwierdzenie wprowadzającego w błąd charakteru reklamy porównawczej w rozumieniu art. 4 lit. a) dyrektywy 2006/114 zależy, po pierwsze, od jej zdolności do wprowadzenia w błąd konsumenta, czy to poprzez działanie, czy przez zaniechanie, a po drugie, możliwości wpływania przez nią na zachowanie gospodarcze konsumenta, w szczególności poprzez oddziaływanie na jego decyzję dotyczącą transakcji<footnote role="fNote" id="B110000020">
                              <number>22</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000080"> –<emphasis role="tab" id="B400000043"/>Zobacz w odniesieniu do pojęcia „decyzja dotycząca transakcji”, art. 2 lit. k) dyrektywy 2005/29.</para>
                           </footnote>, lub szkodzenia konkurentowi. Reklama porównawcza ma również charakter wprowadzający w błąd w rozumieniu tego artykułu, jeżeli reklamodawca zaniecha podania istotnych informacji w rozumieniu art. 7 ust. 1 dyrektywy 2005/29, pod warunkiem, że zaniechanie to może spowodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by nie podjął<footnote role="fNote" id="B110000021">
                              <number>23</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000081"> –<emphasis role="tab" id="B400000044"/>Zobacz, w odniesieniu do wykładni pojęcia „istotnych informacji” w rozumieniu rzeczonego art. 7 ust. 1, pkt 62–71 niniejszej opinii.</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000049">
                        <title id="B210000038">
                           <number>39.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000082">Zgodnie z orzecznictwem Trybunału, badanie, czy w okolicznościach danej sprawy, mając na względzie krąg konsumentów, do których reklama jest skierowana, reklama ta wprowadza w błąd w rozumieniu art. 4 lit. a) dyrektywy 2006/114, powinien przeprowadzić sąd odsyłający<footnote role="fNote" id="B110000022">
                              <number>24</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000083"> –<emphasis role="tab" id="B400000045"/>Zobacz wyrok z dnia 18 listopada 2010 r., Lidl (C‑159/09, EU:C:2010:696, pkt 46 i przytoczone tam orzecznictwo).</para>
                           </footnote>. Wprowadzający w błąd charakter reklamy porównawczej zależy zatem do oceny konkretnego przypadku<footnote role="fNote" id="B110000023">
                              <number>25</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000084"> –<emphasis role="tab" id="B400000046"/>Zobacz podobnie w odniesieniu do kwestii ustalenia „nieuczciwego” charakteru praktyki handlowej w świetle kryteriów określonych w art. 5–9 dyrektywy 2005/29, postanowienie z dnia 8 września 2015 r., Cdiscount (C‑13/15, EU:C:2015:560, pkt 38 i przytoczone tam orzecznictwo).</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000050">
                        <title id="B210000039">
                           <number>40.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000085">W tym względzie sąd odsyłający powinien, po pierwsze, wziąć pod uwagę sposób postrzegania przez przeciętnego konsumenta, właściwie poinformowanego, dostatecznie uważnego i rozsądnego, produktów lub usług będących przedmiotem danej reklamy. Przy dokonywaniu takiego badania sąd ów powinien wziąć ponadto pod uwagę wszystkie istotne okoliczności danej sprawy, mając na względzie – zgodnie z art. 3 dyrektywy 2006/114 – zawarte w spornej reklamie informacje i ogólnie wszystkie jej cechy<footnote role="fNote" id="B110000024">
                              <number>26</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000086"> –<emphasis role="tab" id="B400000047"/>Zobacz, podobnie, wyrok z dnia 18 listopada 2010 r. Lidl (C‑159/09, EU:C:2010:696, pkt 47, 48 i przytoczone tam orzecznictwo). Zobacz także motyw 18 dyrektywy 2005/29.</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000051">
                        <title id="B210000040">
                           <number>41.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000087">W niniejszej sprawie spółka Carrefour dokonała porównania cen stosowanych w sklepach, które, poczynając od drugiego spotu telewizyjnego, obejmowały jedynie hipermarkety sieci Carrefour i supermarkety sieci Intermarché, podczas gdy obie sieci dysponują zarówno hipermarketami, jak i supermarketami.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000052">
                        <title id="B210000041">
                           <number>42.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000088">Uważam, że takie asymetryczne porównanie może wprowadzać przeciętnego konsumenta w błąd co do rzeczywistej różnicy w cenach stosowanych w sklepach reklamodawcy oraz konkurenta, wywołując u konsumenta wrażenie, że przy obliczaniu informacji o cenie, zawartych w reklamie, wszystkie sklepy należące do sieci zostały wzięte pod uwagę, podczas gdy informacje te są prawdziwe wyłącznie w odniesieniu do niektórych rodzajów sklepów tych sieci.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000053">
                        <title id="B210000042">
                           <number>43.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000089">W tym względzie należy uznać, że, ogólnie rzecz biorąc, ceny towarów codziennego użytku mogą różnić się w zależności od rodzaju i wielkości sklepu<footnote role="fNote" id="B110000025">
                              <number>27</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000090"> –<emphasis role="tab" id="B400000048"/>Informacje przedstawione Trybunałowi nie pozwalają jednak ustalić dokładnego związku pomiędzy, z jednej strony, rodzajem i wielkością sklepu, a z drugiej strony, poziomem cen.</para>
                           </footnote> i że takie asymetryczne porównanie może mieć skutek w postaci stworzenia lub sztucznego zwiększenia różnicy między cenami reklamodawcy i jego konkurenta, w zależności od wyboru sklepów będących przedmiotem porównania.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000054">
                        <title id="B210000043">
                           <number>44.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000091">Uważam ponadto, że taka reklama zachwalająca niższy ogólny poziom cen reklamodawcy w stosunku do jego konkurentów jest zazwyczaj w stanie wywrzeć znaczący wpływ na zachowanie gospodarcze konsumenta, w szczególności na jego decyzję o wejściu do sklepu jednej lub drugiej sieci<footnote role="fNote" id="B110000026">
                              <number>28</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000092"> –<emphasis role="tab" id="B400000049"/>Zgodnie z orzecznictwem Trybunału, pojęcie „decyzja dotycząca transakcji” w rozumieniu dyrektywy 2005/29 obejmuje nie tylko decyzję o dokonaniu bądź nie dokonaniu zakupu produktu, lecz również decyzję, która ma z nią bezpośredni związek, w szczególności decyzję o wejściu do sklepu. Zobacz wyrok z dnia 19 grudnia 2013 r., Trento Sviluppo Centrale Adriatica (C‑281/12, EU:C:2013:859, pkt 36).</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000055">
                        <title id="B210000044">
                           <number>45.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000093">Wynika z tego, że reklama taka jak będąca przedmiotem sprawy przed sądem odsyłającym może mieć charakter wprowadzający w błąd w rozumieniu art. 4 lit. a) dyrektywy 2006/114, czego ocena należy do sądu odsyłającego. Sąd ten powinien w szczególności ustalić, czy w świetle wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności faktu zamieszczenia pewnych informacji lub zaniechania ich zamieszczenia w spornej reklamie<footnote role="fNote" id="B110000027">
                              <number>29</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000094"> –<emphasis role="tab" id="B400000050"/>W tym przypadku, wzmianka „super” pojawia się w spotach telewizyjnych pod nazwą Intermarché pisana mniejszą czcionką. Zobacz pkt 11 niniejszej opinii.</para>
                           </footnote>, znaczna część konsumentów, do których reklama jest skierowana, może podjąć decyzję dotyczącą transakcji w błędnym przekonaniu, że przy obliczaniu ogólnego poziomu cen i wielkości oszczędności zachwalanych w owej reklamie zostały wzięte po uwagę wszystkie sklepy należące do sieci, i że owi konsumenci zaoszczędzą kwoty rzędu wielkości kwot zachwalanych przez wspomnianą reklamę, regularnie kupując towary codziennego użytku w sklepach sieci reklamodawcy, zamiast w sklepach konkurencyjnej sieci<footnote role="fNote" id="B110000028">
                              <number>30</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000095"> –<emphasis role="tab" id="B400000051"/>Zobacz, analogicznie, wyroki: z dnia 19 września 2006 r. Lidl Belgium (C‑356/04, EU:C:2006:585, pkt 83–85); z dnia 18 listopada 2010 r., Lidl (C‑159/09, EU:C:2010:696, pkt 50, 56).</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000056">
                        <title id="B210000045">
                           <number>46.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000096">Gdyby tak było, należałoby domniemywać, że reklama ta, moim zdaniem, wprowadza w błąd w rozumieniu art. 4 lit. a) dyrektywy 2006/114, chyba że reklamodawca jest w stanie wykazać, iż zawarte w reklamie informacje o cenach są w istocie prawdziwe w odniesieniu do wszystkich sklepów sieci<footnote role="fNote" id="B110000029">
                              <number>31</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000097"> –<emphasis role="tab" id="B400000052"/>Zobacz, w odniesieniu do spoczywającego na reklamodawcy obowiązku wykazania prawdziwości twierdzeń zawartych w reklamie, motyw 19 dyrektywy 2006/114 i wyrok z dnia 19 września 2006 r., Lidl Belgium (C‑356/04, EU:C:2006:585, pkt 68–70). W niniejszym przypadku wydaje się, że informacje o różnicach cen, przedstawione w spornej kampanii reklamowej, były prawdziwe dla hipermarketów Carrefour tylko w porównaniu z supermarketami Intermarché.</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                  </section>
                  <section id="B000000012">
                     <title style="05Titre3" id="B200000012">
                        <number>4.</number>
                        <titlecontent id="B300000012">W przedmiocie warunku przewidzianego w art. 4 lit. c) dyrektywy 2006/114, stanowiącego, że porównanie musi być obiektywne</titlecontent>
                     </title>
                     <blockquote id="B010000057">
                        <title id="B210000046">
                           <number>47.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000098">Na mocy art. 4 lit. c) dyrektywy 2006/114 reklama porównawcza jest dozwolona, jeśli porównuje w sposób obiektywny jedną lub kilka istotnych, odpowiednich, możliwych do zweryfikowania i typowych cech tych towarów i usług, przy czym jedną z tych cech może być cena.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000058">
                        <title id="B210000047">
                           <number>48.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000099">Zgodnie z orzecznictwem Trybunału przepis ten ustanawia dwie grupy wymogów dotyczących obiektywności porównania. Po pierwsze, wymagane tym przepisem kumulatywne kryteria zasadniczego, istotnego, możliwego do zweryfikowania i reprezentatywnego charakteru cechy produktu, pod kątem której dokonuje się porównania, przyczyniają się do zapewnienia obiektywności takiego porównania. Po drugie, w artykule tym podkreślone zostało wyraźnie, że cechy odpowiadające czterem wskazanym wyżej kryteriom należy porównywać w sposób obiektywny. Ostatni ze wskazanych wyżej wymogów ma zasadniczo na celu wykluczenie porównań, które są raczej wynikiem subiektywnej oceny autora niż stwierdzeniem obiektywnej natury<footnote role="fNote" id="B110000030">
                              <number>32</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000100"> –<emphasis role="tab" id="B400000053"/>Wyrok z dnia 19 września 2006 r., Lidl Belgium (C‑356/04, EU:C:2006:585, pkt 43–46), który dotyczył art. 3a ust. 1 lit. c) dyrektywy 84/450. Zobacz także motyw 9 dyrektywy 2006/114.</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000059">
                        <title id="B210000048">
                           <number>49.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000101">W sprawie rozpatrywanej w postępowaniu głównym, tribunal de commerce de Paris zakwestionował w szczególności przyjęty przez spółkę Carrefour sposób wstępnej selekcji punktów sprzedaży, który zakłócał reprezentatywność wykazów cen i który był niezgodny z wymogami obiektywności, wynikającymi z przepisów krajowych, porównując ceny stosowane w jej własnych hipermarketach z cenami stosowanymi w supermarketach sieci Intermarché<footnote role="fNote" id="B110000031">
                              <number>33</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000102"> –<emphasis role="tab" id="B400000054"/>Zobacz pkt 13–15 niniejszej opinii.</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000060">
                        <title id="B210000049">
                           <number>50.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000103">Ze swej strony spółka Carrefour podniosła na rozprawie przed Trybunałem, że należy dokonać rozróżnienia pomiędzy, z jednej strony, wyborem parametrów porównania, który należy do zakresu swobody gospodarczej reklamodawcy, a z drugiej strony, wykonywaniem w konkretnym przypadku porównania, które podlega wymogowi obiektywizmu przewidzianemu w art. 4 lit. c) dyrektywy 2006/114. Zdaniem spółki Carrefour, dobór konkurentów, z którymi reklamodawca chce się porównać, należy do zakresu jego swobody i nie może być ograniczony do sklepów o identycznym rodzaju lub wielkości.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000061">
                        <title id="B210000050">
                           <number>51.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000104">Argumenty podniesione przez spółkę Carrefour nie są dla mnie przekonujące, a to z następujących powodów.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000062">
                        <title id="B210000051">
                           <number>52.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000105">Po pierwsze, o ile prawdą jest, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału reklamodawca dysponuje zakresem uznania co do sposobu porównania<footnote role="fNote" id="B110000032">
                              <number>34</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000106"> –<emphasis role="tab" id="B400000055"/>Zobacz pkt 29 niniejszej opinii.</para>
                           </footnote>, o tyle nie ma żadnego powodu, aby uważać, że to uznanie ma charakter bezwzględny. Ponadto nie widzę w dyrektywie 2006/114 żadnej podstawy prawnej pozwalającej na dokonanie rozróżnienia zaproponowanego przez spółkę Carrefour. Przeciwnie, zgodnie z brzmieniem art. 4, warunki wymienione w lit. a)–h) tego artykułu znajdują zastosowanie „w zakresie, w jakim dotyczy to porównania”, a nie tylko do niektórych jego elementów.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000063">
                        <title id="B210000052">
                           <number>53.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000107">Po drugie, podobnie jak Komisja, jestem zdania, że w niniejszej sprawie spornym zagadnieniem jest nie tyle wybór konkurenta, ale raczej <emphasis role="italc" id="B400000056">sposób</emphasis>, w jaki wybór ten został dokonany przez reklamodawcę i, co za tym idzie, informacje przekazywane konsumentom.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000064">
                        <title id="B210000053">
                           <number>54.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000108">Uważam zatem, że w niniejszej sprawie pojawia się, przede wszystkim kwestia tego, czy reklama, taka jak reklama będąca przedmiotem sporu, spełnia wymóg wynikający z art. 4 lit. c) dyrektywy 2006/114, że reklama „porównuje w sposób obiektywny” jedną lub więcej cech danych towarów.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000065">
                        <title id="B210000054">
                           <number>55.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000109">W kontekście porównania pod kątem ceny, wymóg obiektywności porównania oznacza, moim zdaniem, iż każda informacja o cenie znajdująca się w przekazie reklamowym powinna odzwierciedlać ceny rzeczywiście stosowane przez reklamodawcę i jego konkurenta. Innymi słowy, wymóg obiektywności oznacza dla reklamodawcy obowiązek przedstawienia warunków rynkowych w sposób prawidłowy i uczciwy<footnote role="fNote" id="B110000033">
                              <number>35</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000110"> –<emphasis role="tab" id="B400000057"/>Zobacz w tym względzie pkt 18 załącznika I do dyrektywy 2005/29, zgodnie z którym „[p]rzekazywanie rzeczowo nieścisłych informacji dotyczących warunków rynkowych […], z zamiarem nakłonienia konsumenta do zakupu produktu na warunkach mniej korzystnych niż normalne warunki rynkowe”, stanowi praktyki handlowe uznawane za nieuczciwe w każdych okolicznościach. Zobacz, w odniesieniu do narzędzi służących do wyrażania opinii przez klientów oraz stron internetowych porównujących ceny, pkt 3.4.2 sprawozdania Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie stosowania dyrektywy 2005/29.</para>
                           </footnote>. Przypominam w tym względzie, że dyrektywa 2006/114 ma w szczególności na celu ochronę przedsiębiorców przed reklamą wprowadzającą w błąd i jej negatywnymi skutkami<footnote role="fNote" id="B110000034">
                              <number>36</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000111"> –<emphasis role="tab" id="B400000058"/>Artykuł 1 dyrektywy 2006/114. Zobacz także wyrok z dnia 13 marca 2014 r., Posteshop (C‑52/13, EU:C:2014:150, pkt 22 i 27).</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000066">
                        <title id="B210000055">
                           <number>56.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000112">Jak wynika z pkt 41 niniejszej opinii, w rozpatrywanej sprawie spółka Carrefour dokonała porównania cen stosowanych w sklepach, które, poczynając od drugiego spotu telewizyjnego, obejmowały jedynie hipermarkety sieci Carrefour i supermarkety sieci Intermarché, podczas gdy obie sieci dysponują zarówno hipermarketami, jak i supermarketami.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000067">
                        <title id="B210000056">
                           <number>57.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000113">Jak przedstawiono powyżej, jestem zdania, że, ogólnie rzecz biorąc, ceny towarów codziennego użytku mogą różnić się w zależności od rodzaju i wielkości sklepu, a w konsekwencji takie asymetryczne porównanie może mieć skutek w postaci stworzenia lub sztucznego zwiększenia różnicy między cenami reklamodawcy i jego konkurenta, w zależności od wyboru sklepów będących przedmiotem porównania<footnote role="fNote" id="B110000035">
                              <number>37</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000114"> –<emphasis role="tab" id="B400000059"/>Zobacz pkt 43 niniejszej opinii.</para>
                           </footnote>. W takim przypadku porównanie nie odzwierciedla w prawidłowy i uczciwy sposób warunków rynkowych, a w konsekwencji nie spełnia wymogu obiektywności ustanowionego w art. 4 lit. c) dyrektywy 2006/114.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000068">
                        <title id="B210000057">
                           <number>58.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000115">W niniejszym przypadku do sądu odsyłającego należy ustalenie, czy wybór sklepów będących przedmiotem spornego porównania niesie ze sobą skutek w postaci stworzenia lub sztucznego zwiększenia różnicy między cenami reklamodawcy i jego konkurenta.</para>
                     </blockquote>
                  </section>
               </section>
               <section id="B000000013">
                  <title style="04Titre2" id="B200000013">
                     <number>B –</number>
                     <titlecontent id="B300000013">
                        <emphasis role="italc" id="B400000060">W przedmiocie wykładni dyrektywy 2005/29 (pytanie drugie)</emphasis>
                     </titlecontent>
                  </title>
                  <section id="B000000014">
                     <title style="05Titre3" id="B200000014">
                        <number>1.</number>
                        <titlecontent id="B300000014">Pytanie prejudycjalne i proponowane interpretacje</titlecontent>
                     </title>
                     <blockquote id="B010000069">
                        <title id="B210000058">
                           <number>59.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000116">W drugim pytaniu prejudycjalnym sąd odsyłający zmierza do ustalenia, czy okoliczność, iż sklepy, których oferty były porównywane w reklamie porównawczej, są różnej wielkości lub rodzaju, stanowi istotną informację w rozumieniu art. 7 dyrektywy 2005/29<footnote role="fNote" id="B110000036">
                              <number>38</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000117"> –<emphasis role="tab" id="B400000061"/>Pragnę zauważyć, że zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 2005/29 akt ten nie ma zastosowania do nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów. Jednakże art. 6 i 7 tej dyrektywy mogą pośrednio znaleźć zastosowanie do stosunków między przedsiębiorstwami, takimi jak strony sporu przed sądem odsyłającym, dzięki zawartemu w art. 4 lit. a) dyrektywy 2006/114 odesłaniu do rzeczonych przepisów. Zobacz pkt 5 niniejszej opinii.</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000070">
                        <title id="B210000059">
                           <number>60.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000118">Spółka Carrefour proponuje, aby na to pytanie odpowiedzieć przecząco. Zdaniem tej strony postępowania, konsument jest klientem sieci handlowej i jego zachowania nie determinuje ani rodzaj, ani powierzchnia sklepu. Natomiast spółka ITM uważa, że różnica w wielkości lub rodzaju porównywanych sklepów stanowi istotną informację w rozumieniu dyrektywy 2005/29, gdyż ma ona wpływ na reprezentatywność wykazów cen, ponieważ informacja ta może, w tym przypadku, w znacznym stopniu warunkować decyzję konsumenta o dokonaniu zakupu.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000071">
                        <title id="B210000060">
                           <number>61.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000119">Rząd francuski i Komisja uważają, że w niniejszym przypadku, z punktu widzenia konsumenta, okoliczność, iż sklepy, których ceny są porównywane, są różnych rodzajów lub wielkości, może stanowić istotną informację w rozumieniu dyrektywy 2005/29, czego ocena należy do sądu odsyłającego.</para>
                     </blockquote>
                  </section>
                  <section id="B000000015">
                     <title style="05Titre3" id="B200000015">
                        <number>2.</number>
                        <titlecontent id="B300000015">W przedmiocie wykładni art. 7 dyrektywy 2005/29</titlecontent>
                     </title>
                     <blockquote id="B010000072">
                        <title id="B210000061">
                           <number>62.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000120">Dyrektywa 2005/29 nie definiuje pojęcie „istotnych informacji”, z wyjątkiem szczególnego przypadku zaproszenia do dokonania zakupu w rozumieniu art. 2 lit. i) tej dyrektywy<footnote role="fNote" id="B110000037">
                              <number>39</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000121"> –<emphasis role="tab" id="B400000062"/>Informacje przedstawione Trybunałowi przez sąd odsyłający nie pozwalają ustalić, czy sporna reklama stanowi zaproszenie do dokonania zakupu w rozumieniu art. 2 lit. i) dyrektywy 2005/29. Gdyby tak było, za istotne uważane są informacje wymienione w art. 7 ust. 4 lit. a)–e) tej dyrektywy, o ile nie wynikają one jasno z kontekstu. Zobacz, w odniesieniu do pojęcia „zaproszenia do dokonania zakupu”, wyrok z dnia 12 maja 2011 r., Ving Sverige (C‑122/10, EU:C:2011:299).</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000073">
                        <title id="B210000062">
                           <number>63.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000122">Z art. 7 ust. 1 dyrektywy 2005/29, wynika, że pominięcie „istotn[ych] informacj[i] potrzebn[ych] przeciętnemu konsumentowi, stosownie do okoliczności, do podjęcia świadomej decyzji dotyczącej transakcji” wprowadza w błąd, jeżeli „powoduje [ono] lub może spowodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by nie podjął”.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000074">
                        <title id="B210000063">
                           <number>64.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000123">Z następujących powodów jestem zdania, że okoliczność, iż sklepy, których ceny były porównywane w reklamie porównawczej, są różnej wielkości lub rodzaju, nie stanowi w każdym przypadku „istotnej informacji” w rozumieniu art. 7 ust. 1 dyrektywy 2005/29.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000075">
                        <title id="B210000064">
                           <number>65.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000124">Po pierwsze, o ile nie jest wprawdzie wykluczone, że różnice w rodzaju i wielkości sklepów mogą mieć wpływ na podejmowaną przez konsumenta decyzję dokonania zakupu w takim, czy innym sklepie, o tyle pojęcie „istotnych informacji” w rozumieniu art. 7 ust. 1 dyrektywy 2005/29 nie odnosi się do wszystkich czynników, które, w taki lub inny sposób mogą wpłynąć na zachowanie konsumenta, lecz jedynie do informacji „potrzebnych” przeciętnemu konsumentowi do podjęcia świadomej decyzji dotyczącej transakcji<footnote role="fNote" id="B110000038">
                              <number>40</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000125"> –<emphasis role="tab" id="B400000063"/>Zobacz także pkt 3.4.1 staff working document Komisji z dnia 25 maja 2016 r., <emphasis role="italc" id="B400000064">Guidance on the implementation/application of directive 2005/29/EC on unfair commercial practices</emphasis> [SWD (2016) 163 wersja ostateczna, s. 69].</para>
                           </footnote>. Artykuł ów opiera się w istocie, jak wynika z prac przygotowawczych nad dyrektywą 2005/29, na podejściu zmierzającym „do ustanowienia równowagi między potrzebą informowania konsumentów a uznaniem faktu, że nadmiar informacji może okazać się dla konsumentów równie problematyczny, jak brak informacji”<footnote role="fNote" id="B110000039">
                              <number>41</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000126"> –<emphasis role="tab" id="B400000065"/>Punkt 65 uzasadnienia wniosku z dnia 18 czerwca 2003 r. Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego nieuczciwych praktyk handlowych podmiotów gospodarczych względem konsumentów na rynku wewnętrznym i zmieniającego dyrektywy 84/450/EWG, 97/7/WE i 98/27/WE (dyrektywy o nieuczciwych praktykach handlowych) [COM(2003) 356 wersja ostateczna] prowadzącego do przyjęcia dyrektywy 2005/29. Zobacz jednakże art. 7 ust. 5 dyrektywy 2005/29, zgodnie z którym wymogi informacyjne ustanowione w prawie Unii, dotyczące komunikacji handlowej, w tym reklamy i marketingu, których niewyczerpujący wykaz zamieszczono w załączniku II tej dyrektywy, uznaje się za istotne.</para>
                           </footnote>.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000076">
                        <title id="B210000065">
                           <number>66.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000127">Po drugie, należy przypomnieć, że art. 7 ust. 1 dyrektywy 2005/29 nakłada na przedsiębiorców obowiązek aktywnego dostarczenia konsumentom wszelkich informacji uznanych za istotne<footnote role="fNote" id="B110000040">
                              <number>42</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000128"> –<emphasis role="tab" id="B400000066"/>Zobacz, podobnie pkt 3.4.1 staff working document z dnia 25 maja 2016 r. (op.cit.).</para>
                           </footnote>, których pominięcie podlega sankcji zgodnie z prawem krajowym, pod warunkiem, że zaniechanie to może spowodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by nie podjął<footnote role="fNote" id="B110000041">
                              <number>43</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000129"> –<emphasis role="tab" id="B400000067"/>Zobacz art. 13 dyrektywy 2005/29.</para>
                           </footnote>. Tak samo jest, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, jeżeli taka informacja jest zatajona lub przekazana w sposób niejasny, niezrozumiały, dwuznaczny lub z opóźnieniem. Ponadto w odniesieniu do reklamy porównawczej, zaniechanie podania istotnej informacji oznacza, że reklama jest uznana za wprowadzającą w błąd w rozumieniu art. 4 lit. a) dyrektywy 2006/114, o ile może spowodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by nie podjął.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000077">
                        <title id="B210000066">
                           <number>67.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000130">W braku wspólnej definicji na poziomie prawa Unii pojęć „rodzaju” i „wielkości”, nałożenie na reklamodawcę ogólnego obowiązku informowania konsumenta o tym, że porównywane sklepy są różnego rodzaju lub wielkości, może, moim zdaniem, raczej prowadzić do niejasności, niż przyczyniać się do wysokiego poziomu ochrony konsumentów, który stanowi cel dyrektywy 2005/29<footnote role="fNote" id="B110000042">
                              <number>44</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000131"> –<emphasis role="tab" id="B400000068"/>Zobacz art. 1 i motywy 5 i 11 dyrektywy 2005/29. Zobacz, w odniesieniu do stosunku między interesami gospodarczymi konsumentów i interesami konkurentów, motyw 8 tej dyrektywy.</para>
                           </footnote>. Biorąc pod uwagę różnorodność istniejących form dystrybucji, obowiązek taki oznaczałby, jak mi się wydaje, że informacja ta powinna być udzielana w prawie wszystkich przypadkach, w których reklamodawca używa reklamy porównawczej, co ograniczyłoby znacznie wartość informacyjną takiej wiadomości.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000078">
                        <title id="B210000067">
                           <number>68.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000132">Niemniej jednak jestem zdania, że w pewnych okolicznościach fakt, że sklepy, których oferty są porównywane, są różnych rodzajów i wielkości, może stanowić istotną informację w rozumieniu art. 7 dyrektywy 2005/29.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000079">
                        <title id="B210000068">
                           <number>69.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000133">Może to mieć miejsce w szczególności w przypadku, gdy, jak w niniejszej sprawie, reklamodawca dokonuje porównania cen stosowanych w sklepach różnego rodzaju lub wielkości, podczas gdy reklamodawca i jego konkurent należą do sieci handlowych, z których każda dysponuje sklepami o identycznym lub podobnym rodzaju i wielkości.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000080">
                        <title id="B210000069">
                           <number>70.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000134">Jak przedstawiono powyżej<footnote role="fNote" id="B110000043">
                              <number>45</number>
                              <para style="footnotetext" id="B150000135"> –<emphasis role="tab" id="B400000069"/>Zobacz pkt 43 i 57 niniejszej opinii.</para>
                           </footnote>, jestem zdania, że takie asymetryczne porównanie może odnieść skutek w postaci stworzenia lub sztucznego zwiększenia różnicy między cenami reklamodawcy i jego konkurenta, w zależności od wyboru sklepów będących przedmiotem porównania. Gdyby tak było, wydaje się logiczne, że różnica pomiędzy rodzajem i wielkością sklepów reklamodawcy oraz konkurenta może stanowić istotną informację potrzebną przeciętnemu konsumentowi do podjęcia świadomej decyzji dotyczącej transakcji w rozumieniu art. 7 dyrektywy 2005/29.</para>
                     </blockquote>
                     <blockquote id="B010000081">
                        <title id="B210000070">
                           <number>71.</number>
                        </title>
                        <para style="01PointAltN" id="B150000136">W niniejszym przypadku do sądu odsyłającego należy ustalenie, czy wybór sklepów będących przedmiotem spornego porównania odnosi skutek w postaci stworzenia lub sztucznego zwiększenia różnicy między cenami reklamodawcy oraz jego konkurenta i, w tym kontekście, czy różnica pomiędzy rodzajem i wielkością sklepów reklamodawcy i konkurenta stanowi istotną informację w rozumieniu art. 7 dyrektywy 2005/29.</para>
                     </blockquote>
                  </section>
               </section>
               <section id="B000000016">
                  <title style="04Titre2" id="B200000016">
                     <number>C –</number>
                     <titlecontent id="B300000016">
                        <emphasis role="italc" id="B400000070">W przedmiocie rozpowszechniania istotnych informacji wśród konsumentów (pytanie trzecie)</emphasis>
                     </titlecontent>
                  </title>
                  <blockquote id="B010000082">
                     <title id="B210000071">
                        <number>72.</number>
                     </title>
                     <para style="01PointAltN" id="B150000137">Za pomocą trzeciego pytania prejudycjalnego sąd odsyłający zwraca się do Trybunału, w przypadku odpowiedzi twierdzącej na drugie pytanie, o rozstrzygnięcie zagadnienia, jaki powinien być zakres lub sposób rozpowszechniania wśród konsumentów istotnej informacji, że porównywane sklepy są różnego rodzaju i wielkości.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000083">
                     <title id="B210000072">
                        <number>73.</number>
                     </title>
                     <para style="01PointAltN" id="B150000138">W tym względzie należy przede wszystkim wskazać, że dyrektywa 2005/29 nie zawiera żadnej dokładnej wskazówki co do sposobu rozpowszechniania istotnych informacji wśród konsumentów. Tymczasem, jak wynika z art. 7 ust. 2 tej dyrektywy, istotna informacja nie może być zatajona lub przekazana „w sposób niejasny, niezrozumiały, dwuznaczny lub z opóźnieniem”. Z powyższego wynika a contrario, że taka informacja powinna być rozpowszechniana wśród konsumentów w sposób jasny, zrozumiały, jednoznaczny i na czas.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000084">
                     <title id="B210000073">
                        <number>74.</number>
                     </title>
                     <para style="01PointAltN" id="B150000139">Dla przypomnienia, w niniejszej sprawie spółka Carrefour dokonała porównania cen stosowanych w sklepach, które, poczynając od drugiego spotu telewizyjnego, obejmowały jedynie hipermarkety sieci Carrefour i supermarkety sieci Intermarché, podczas gdy obie sieci dysponują zarówno hipermarketami, jak i supermarketami.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000085">
                     <title id="B210000074">
                        <number>75.</number>
                     </title>
                     <para style="01PointAltN" id="B150000140">W takim przypadku, jeżeli sąd krajowy stwierdzi, że różnica w rodzaju lub wielkości sklepów, których oferty zostały porównane, stanowi istotną informację w rozumieniu art. 7 dyrektywy 2005/29<footnote role="fNote" id="B110000044">
                           <number>46</number>
                           <para style="footnotetext" id="B150000141"> –<emphasis role="tab" id="B400000071"/>Zobacz pkt 68–71 niniejszej opinii.</para>
                        </footnote>, jestem zdania, że informacja ta powinna zostać zawarta w przekazie reklamowym.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000086">
                     <title id="B210000075">
                        <number>76.</number>
                     </title>
                     <para style="01PointAltN" id="B150000142">W tym względzie opieram się na następujących argumentach.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000087">
                     <title id="B210000076">
                        <number>77.</number>
                     </title>
                     <para style="01PointAltN" id="B150000143">Po pierwsze, choć art. 7 ust. 3 dyrektywy 2005/29 przewiduje, że reklamodawca może udostępniać istotne informacje konsumentom „w inny sposób”, w szczególności w przypadku, gdy zastosowany główny środek przekazu nakłada ograniczenia przestrzenne lub czasowe<footnote role="fNote" id="B110000045">
                           <number>47</number>
                           <para style="footnotetext" id="B150000144"> –<emphasis role="tab" id="B400000072"/>Zobacz również art. 7 ust. 1, a także w odniesieniu do zaproszenia do dokonania zakupu, art. 4 lit. a) dyrektywy 2005/29, oraz wyrok z dnia 12 maja 2011 r., Ving Sverige (C‑122/10, EU:C:2011:299, pkt 50–59).</para>
                        </footnote>, niemniej uważam, że przepis ten nie może mieć zastosowania, w przypadku gdy obowiązek udzielenia tej informacji konsumentom nie wynika z samego jej charakteru, ale wyłącznie z decyzji przedsiębiorcy o posłużeniu się praktyką handlową, która może naruszać wymogi określone przez dyrektywę 2006/114.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000088">
                     <title id="B210000077">
                        <number>78.</number>
                     </title>
                     <para style="01PointAltN" id="B150000145">W istocie bowiem w przypadku gdy, jak w niniejszej sprawie, reklamodawca dokonuje asymetrycznego porównania cen stosowanych w sklepach różnego rodzaju lub różnej wielkości, podczas gdy reklamodawca i jego konkurent należą do sieci handlowych, z których każda dysponuje sklepami o identycznym lub podobnym rodzaju oraz o identycznej i podobnej wielkości, ewentualny obowiązek reklamodawcy poinformowania konsumenta o tym, że sklepy będące przedmiotem porównania są różnego rodzaju lub różnej wielkości, jest konieczny jedynie ze względu na decyzję reklamodawcy o posłużeniu się takim porównaniem.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000089">
                     <title id="B210000078">
                        <number>79.</number>
                     </title>
                     <para style="01PointAltN" id="B150000146">Po drugie, uważam, że skoro informacje o cenach wymagające wyjaśnienia co do rodzaju lub wielkości sklepów będących przedmiotem porównania znajdują się w przekazie reklamowym, tak samo musi być w odniesieniu do informacji, które zapewniają to wyjaśnienie. Takie rozwiązanie gwarantuje, moim zdaniem, że przekaz reklamowy rozpowszechniany wśród konsumentów jest wyważony.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="B010000090">
                     <title id="B210000079">
                        <number>80.</number>
                     </title>
                     <para style="01PointAltN" id="B150000147">Podsumowując, proponuję, aby Trybunał odpowiedział na trzecie pytanie prejudycjalne w ten sposób, że w przypadku, gdy reklamodawca dokonuje asymetrycznego porównania cen stosowanych w sklepach różnego rodzaju lub różnej wielkości, podczas gdy reklamodawca i jego konkurent należą do sieci handlowych, z których każda dysponuje sklepami o identycznym lub podobnym rodzaju oraz o identycznej lub podobnej wielkości, a sąd krajowy stwierdzi, że różnica w rodzaju lub wielkości sklepów stanowi istotną informację w rozumieniu art. 7 dyrektywy 2005/29, informacja ta powinna być zawarta w samym przekazie reklamowym.</para>
                  </blockquote>
               </section>
            </section>
         </C_Conc_Txt>
         <C_Conc_Conc>
            <section id="C000000000">
               <title style="03Titre1" id="C200000000">
                  <number>V –</number>
                  <titlecontent id="C300000000">
                     <emphasis role="bold" id="C400000000">Wnioski</emphasis>
                  </titlecontent>
               </title>
               <blockquote id="C010000000">
                  <title id="C210000000">
                     <number>81.</number>
                  </title>
                  <para style="01PointAltN" id="C150000000">W świetle powyższych rozważań proponuję, aby Trybunał odpowiedział na pytania prejudycjalne postawione przez cour d’appel de Paris (Francja) w sposób następujący:</para>
                  <blockquote id="C010000001">
                     <title id="C210000001">
                        <number>1)</number>
                     </title>
                     <para style="22Alineanumerote1" id="C150000001">Artykuł 4 lit. a) i c) dyrektywy 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, aby reklamodawca dokonywał asymetrycznego porównania cen stosowanych w sklepach różnego rodzaju lub różnej wielkości, podczas gdy ów reklamodawca i jego konkurent należą do sieci handlowych, z których każda dysponuje sklepami o identycznym lub podobnym rodzaju oraz o identycznej lub podobnej wielkości,</para>
                  </blockquote>
                  <itemizedlist id="C030000000">
                     <listitem id="C060000000">
                        <blockquote id="C010000002">
                           <title id="C210000002">
                              <number>–</number>
                           </title>
                           <para style="11Tiretlong2" id="C150000002">w przypadku stwierdzenia – w świetle wszystkich istotnych okoliczności danej sprawy, a w szczególności faktu zamieszczenia pewnych informacji lub zaniechania ich zamieszczenia w reklamie – iż znaczna część konsumentów, do których reklama jest skierowana, może podjąć decyzję dotyczącą transakcji w błędnym przekonaniu, że przy obliczaniu ogólnego poziomu cen i wielkości oszczędności zachwalanych w owej reklamie zostały wzięte po uwagę wszystkie sklepy należące do sieci, i że owi konsumenci zaoszczędzą kwoty rzędu wielkości kwot zachwalanych przez wspomnianą reklamę, regularnie kupując towary codziennego użytku w sklepach sieci reklamodawcy, zamiast w sklepach konkurencyjnej sieci, lub</para>
                        </blockquote>
                     </listitem>
                     <listitem id="C060000001">
                        <blockquote id="C010000003">
                           <title id="C210000003">
                              <number>–</number>
                           </title>
                           <para style="11Tiretlong2" id="C150000003">jeżeli wybór sklepów będących przedmiotem porównania niesie za sobą skutek w postaci stworzenia lub sztucznego zwiększenia różnicy między cenami stosowanymi przez reklamodawcę a cenami stosowanymi przez jego konkurenta.</para>
                        </blockquote>
                     </listitem>
                  </itemizedlist>
                  <blockquote id="C010000004">
                     <title id="C210000004">
                        <number>2)</number>
                     </title>
                     <para style="22Alineanumerote1" id="C150000004">Okoliczność, iż sklepy, których oferty były porównywane w reklamie porównawczej, są różnej wielkości lub różnego rodzaju, stanowi istotną informację w rozumieniu art. 7 dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („dyrektywy o nieuczciwych praktykach handlowych”), jeśli reklamodawca dokonywał asymetrycznego porównania cen stosowanych w sklepach różnego rodzaju lub różnej wielkości, podczas gdy ów reklamodawca i jego konkurent należą do sieci handlowych, z których każda dysponuje sklepami o identycznym lub podobnym rodzaju oraz o identycznej lub podobnej wielkości, a wybór sklepów będących przedmiotem porównania niesie za sobą skutek w postaci stworzenia lub sztucznego zwiększenia różnicy między cenami stosowanymi przez reklamodawcę a cenami stosowanymi przez jego konkurenta.</para>
                  </blockquote>
                  <blockquote id="C010000005">
                     <para style="15Margeretrait0" id="C150000005">3)<emphasis role="tab" id="C400000001"/>Jeśli reklamodawca dokonywał asymetrycznego porównania cen stosowanych w sklepach różnego rodzaju lub różnej wielkości, podczas gdy ów reklamodawca i jego konkurent należą do sieci handlowych, z których każda dysponuje sklepami o identycznym lub podobnym rodzaju oraz o identycznej lub podobnej wielkości, a sąd krajowy stwierdzi, że różnica w rodzaju lub wielkości sklepów stanowi istotną informację w rozumieniu art. 7 dyrektywy 2005/29, informacja ta powinna być zawarta w samym przekazie reklamowym.</para>
                  </blockquote>
               </blockquote>
            </section>
         </C_Conc_Conc>
      </C_Conclusions>
   </Affaire>
</C_Doc_Ref>