<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑339/16 P</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62016CJ0339</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:384">EU:C:2017:384</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>8</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>8</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20170517">17.5.2017</DATE> R. – SPRAWA C 339/16 P</P><P>PORTUGALIA/KOMISJA</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (szósta izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20170517">17 maja 2017 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: portugalski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Odwołanie</KEYWORD><KEYWORD>EFRG i EFRROW</KEYWORD><KEYWORD>Decyzja wykonawcza Komisji Europejskiej</KEYWORD><KEYWORD>Doręczenie adresatowi</KEYWORD><KEYWORD>Późniejsze sprostowanie formatu wydruku załącznika</KEYWORD><KEYWORD>Publikacja decyzji w <HT TYPE="ITALIC">Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej</HT> </KEYWORD><KEYWORD>Termin do wniesienia skargi</KEYWORD><KEYWORD>Rozpoczęcie biegu terminu</KEYWORD><KEYWORD>Przekroczenie terminu</KEYWORD><KEYWORD>Niedopuszczalność</KEYWORD></INDEX><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑339/16 P</P><P>mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 56 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wniesione w dniu <DATE ISO="20160616">16 czerwca 2016 r.</DATE>,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Republika Portugalska</HT>, reprezentowana przez L. Ineza Fernandesa, M. Figueireda, J. Saraivę de Almeidę i P. Estêvão, działających w charakterze pełnomocników,</P><PARTY.STATUS>wnosząca odwołanie,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>w której drugą stroną postępowania jest:</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Komisja Europejska</HT>, reprezentowana przez D. Triantafyllou i M. Françę, działających w charakterze pełnomocników,</P><PARTY.STATUS>strona pozwana w pierwszej instancji,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (szósta izba),</P><P>w składzie: E. Regan, prezes izby, J.C. Bonichot (sprawozdawca) i A. Arabadjiev, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: E. Sharpston,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="2"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Wyrok</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>W odwołaniu Republika Portugalska wnosi o uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia <DATE ISO="20160419">19 kwietnia 2016 r.</DATE>, Portugalia/Komisja (T‑556/15, nieopublikowanego, zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>zaskarżonym postanowieniem<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2016:239">EU:T:2016:239</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), w którym Sąd oddalił jako niedopuszczalną skargę tego państwa członkowskiego o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/1119 z dnia <DATE ISO="20150622">22 czerwca 2015 r.</DATE> wyłączającej z finansowania przez Unię Europejską niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="182" PAGE.FIRST="39" DATE.PUB="2015">Dz.U. 2015, L 182, s. 39</REF.DOC.OJ>; zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>sporną decyzją<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>) w części wyłączającej niektóre wydatki poniesione przez to państwo członkowskie.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Okoliczności powstania sporu i sporna decyzja</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20150622">22 czerwca 2015 r.</DATE> Komisja wydała sporną decyzję, w której w szczególności zastosowała korektę finansową rzędu 137 mln EUR wobec Republiki Portugalskiej w odniesieniu do środka <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>Inna pomoc bezpośrednia – Obszary<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/> za lata finansowe 2010–2012.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Artykuł 2 spornej decyzji przewiduje w szczególności:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Niniejsza decyzja skierowana jest do […] Republiki Portugalskiej […]<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20150623">23 czerwca 2015 r.</DATE> sporna decyzja została notyfikowana stałemu przedstawicielstwu Republiki Portugalskiej przy Unii Europejskiej pod numerem C(2015) 4076.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20150710">10 lipca 2015 r.</DATE> sporna decyzja została opublikowana w <HT TYPE="ITALIC">Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej</HT>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20150720">20 lipca 2015 r.</DATE> stałe przedstawicielstwo Republiki Portugalskiej przy Unii Europejskiej otrzymało powiadomienie z następującą adnotacją w języku angielskim:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Z powodu błędu technicznego załącznik do [spornej] decyzji z dnia <DATE ISO="20150622">22 czerwca 2015 r.</DATE>, notyfikowanej w dniu <DATE ISO="20150623">23 czerwca 2015 r.</DATE>, może stwarzać problemy dotyczące formatu wydruku. Z tego względu przesyłamy ponownie załącznik wolny od problemów w zakresie formatu wydruku<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</P></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Skarga do Sądu i zaskarżone postanowienie</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu <DATE ISO="20150923">23 września 2015 r.</DATE> Republika Portugalska wniosła skargę o stwierdzenie nieważności spornej decyzji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Odrębnym pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu <DATE ISO="20151008">8 października 2015 r.</DATE> Komisja podniosła na podstawie art. 130 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem zarzut niedopuszczalności. Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu <DATE ISO="20151120">20 listopada 2015 r.</DATE> Republika Portugalska złożyła swoje uwagi w kwestii podniesionego przez Komisję zarzutu niedopuszczalności.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Środkiem organizacji postępowania z dnia <DATE ISO="20160204">4 lutego 2016 r.</DATE> Sąd zażądał od Komisji udzielenia informacji w przedmiocie problemów w zakresie formatu wydruku wspomnianych w jej powiadomieniu z dnia <DATE ISO="20150720">20 lipca 2015 r.</DATE> Pismem z dnia <DATE ISO="20160217">17 lutego 2016 r.</DATE> Komisja spełniła żądanie Sądu, przedstawiając żądane informacje.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>W zaskarżonym postanowieniu Sąd stwierdził, że skarga Republiki Portugalskiej została w sposób oczywisty wniesiona po upływie wyznaczonego terminu i wobec tego była spóźniona.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>W tym względzie Sąd orzekł, że początkiem biegu terminu na zaskarżenie spornej decyzji była jej notyfikacja, która nastąpiła w dniu <DATE ISO="20150623">23 czerwca 2015 r.</DATE> Zgodnie z regulaminem postępowania przed Sądem termin na zaskarżenie, w tym termin uwzględniający odległość, upłynął w dniu <DATE ISO="20150902">2 września 2015 r.</DATE> o północy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>W konsekwencji Sąd oddalił skargę Republiki Portugalskiej jako niedopuszczalną.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Żądania stron</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>W swoim odwołaniu Republika Portugalska wnosi do Trybunału o:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>uchylenie zaskarżonego postanowienia ze względu na to, że Sąd uznał za zasadny zarzut niedopuszczalności podniesiony przez Komisję;</P></ITEM><ITEM><P>stwierdzenie, że skarga na sporną decyzję została wniesiona prawidłowo w terminie określonym w art. 263 TFUE; oraz</P></ITEM><ITEM><P>obciążenie Komisji całością kosztów postępowania.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Komisja wnosi do Trybunału o:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>stwierdzenie, że odwołanie wniesione przez Republikę Portugalską jest niedopuszczalne lub – tytułem ewentualnym – bezzasadne;</P></ITEM><ITEM><P>obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie odwołania</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Na poparcie odwołania Republika Portugalska podnosi trzy zarzuty dotyczące naruszeń prawa przy zastosowaniu art. 263 akapit szósty TFUE.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie dopuszczalności</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Argumentacja stron</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Komisja wskazuje na niedopuszczalność odwołania ze względu na to, że wszystkie zarzuty podniesione przez Republikę Portugalską są niedopuszczalne, ponieważ owo państwo poprzestaje na zakwestionowaniu zaskarżonego postanowienia w oparciu o argumenty takie same jak te, które zostały podniesione przed Sądem, nie wskazując elementów i powodów, dla których Sąd miałby naruszyć prawo.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Ponadto argument Republiki Portugalskiej, że Sąd powinien był, w braku istotnych powodów przemawiających za przyjęciem odmiennego stanowiska, przyjąć wykładnię art. 263 TFUE nieskutkującą stwierdzeniem upływu terminu na wniesienie przez nią skargi, jest zdaniem Komisji również niedopuszczalny, ponieważ dotyczy oceny kwestii okoliczności faktycznych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Republika Portugalska podważa podniesiony przez Komisję zarzut niedopuszczalności.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="4"?><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Ocena Trybunału</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>W zakresie, w jakim Komisja kwestionuje dopuszczalność rozpatrywanego niniejszym odwołania na tej podstawie, że Republika Portugalska wnosi jedynie o ponowne zbadanie argumentów podniesionych już przed Sądem, należy przypomnieć, że w szczególności z art. 168 § 1 lit. d) i art. 169 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem wynika, iż odwołanie musi precyzyjnie określać kwestionowane części orzeczenia, o którego uchylenie się wnosi, oraz argumenty prawne, które konkretnie wspierają to żądanie. Odwołanie jedynie powtarzające lub dosłownie odtwarzające zarzuty i argumenty podniesione przed Sądem, łącznie z tymi, które oparte były na okolicznościach faktycznych wyraźnie nieuwzględnionych przez Sąd, nie spełnia wymogów uzasadnienia sformułowanych w tych przepisach (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170119">19 stycznia 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Total i Elf Aquitaine</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑351/15 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:27">EU:C:2017:27</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Niemniej jednak gdy wnoszący odwołanie kwestionuje wykładnię lub zastosowanie przez Sąd prawa Unii, kwestie prawne rozpatrywane w pierwszej instancji mogą ponownie być rozpatrywane w ramach odwołania. Gdyby bowiem wnoszący odwołanie nie mógł oprzeć odwołania na zarzutach i argumentach podniesionych przed Sądem, postępowanie odwoławcze byłoby częściowo pozbawione sensu (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170119">19 stycznia 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Total i Elf Aquitaine</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑351/15 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:27">EU:C:2017:27</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>W niniejszym przypadku odwołanie wniesione przez Republikę Portugalską nie zmierza jedynie do uzyskania ponownego zbadania skargi wniesionej do Sądu, ale ma właśnie na celu podważenie dokonanej przez Sąd wykładni art. 263 akapit szósty TFUE i rozumowania prawnego, które doprowadziło Sąd do wniosku, że skarga tego państwa członkowskiego została w sposób oczywisty wniesiona po upływie wyznaczonego terminu i była wobec tego spóźniona.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>W tym celu Republika Portugalska wskazała w sposób wystarczająco dokładny kwestionowane elementy zaskarżonego postanowienia oraz argumenty powołane na poparcie żądania jego uchylenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Ponadto jeśli chodzi o dopuszczalność argumentu, że Sąd powinien był, w braku istotnych powodów przemawiających za przyjęciem odmiennego stanowiska, przyjąć wykładnię art. 263 TFUE nieskutkującą stwierdzeniem upływu terminu na wniesienie przez nią skargi, należy stwierdzić, iż argument ten nie dotyczy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>oceny kwestii okoliczności faktycznych<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>, lecz odnosi się do reguł stosowania tego przepisu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Odwołanie wniesione przez Republikę Portugalską jest zatem dopuszczalne.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Co do istoty</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie zarzutów drugiego i trzeciego</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>–</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Argumentacja stron</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Republika Portugalska podnosi, że Sąd popełnił rozmaite błędy przy wykładni art. 263 akapit szósty TFUE, w szczególności w pkt 31 zaskarżonego postanowienia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Po pierwsze, zdaniem Republiki Portugalskiej z brzmienia tego przepisu wynika, że o terminie na wniesienie skargi decyduje publikacja spornej decyzji w Dzienniku Urzędowym. Wyrażenie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>stosownie do przypadku<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/> wskazuje bowiem według niej, że rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi powinno zostać określone zgodnie ze wskazanym w tym przepisie porządkiem form publikacji. Uważa ona, że oznacza to, iż notyfikacja jest subsydiarna w stosunku do publikacji, nawet w przypadku<?PAGE NO="5"?> decyzji, których publikacja nie jest obowiązkowa. Według niej taka wykładnia znajduje potwierdzenie w wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19980310">10 marca 1998 r.</DATE>, <NAME.CASE>Niemcy/Rada</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑122/95</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:94">EU:C:1998:94</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), i umożliwia przestrzeganie zasady pewności prawa oraz uniknięcie wszelkiej dyskryminacji między państwami członkowskimi.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Po drugie, Republika Portugalska twierdzi, że Sąd powinien był przyjąć wykładnię art. 263 TFUE nieskutkującą stwierdzeniem upływu terminu na wniesienie przez nią skargi, i powołuje się w tym względzie na wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130926">26 września 2013 r.</DATE>, <NAME.CASE>PPG i SNF/ECHA</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑625/11 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:594">EU:C:2013:594</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Na poparcie tego argumentu Republika Portugalska przywołuje również wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19970122">22 stycznia 1997 r.</DATE>, <NAME.CASE>Opel Austria/Rada</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑115/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:1997:3">EU:T:1997:3</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0124">124</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), z którego według niej wynika, że zasada pewności prawa wymaga, aby każdy akt był podany do wiadomości zainteresowanego w taki sposób, by mógł on wiedzieć z pewnością, od jakiego momentu dany akt zaczyna wywoływać skutki prawne. Jej zdaniem z tego samego wyroku wynika, że zasada pewności prawa musi być tym bardziej restrykcyjnie przestrzegana, gdy chodzi o środek mogący powodować skutki finansowe, gdyż osoba zainteresowana musi dokładnie wiedzieć, jakiej zmianie uległy jej zobowiązania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Ponadto Republika Portugalska twierdzi, że w pkt 37 zaskarżonego wyroku Sąd nie uwzględnił konsekwencji wynikających z utrwalonej praktyki Komisji, która polega na publikowaniu w Dzienniku Urzędowym decyzji o rozliczeniu wydatków poniesionych przez państwa członkowskie z tytułu EFRG i EFRROW.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Zdaniem Republiki Portugalskiej z wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19980310">10 marca 1998 r.</DATE>, <NAME.CASE>Niemcy/Rada</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑122/95</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:94">EU:C:1998:94</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), wynika w tym względzie, iż mogła ona zasadnie spodziewać się, że sporna decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym i że data publikacji spowoduje rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Ponadto według niej Sąd nie uwzględnił skutków prawnych wynikających z faktu, że Komisja publikuje decyzje o rozliczeniu w serii L Dziennika Urzędowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Republika Portugalska podnosi również, powołując się na postanowienie z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071127">27 listopada 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret i Akar/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑163/07 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:717">EU:C:2007:717</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), że Komisja przejawiła <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>zachowanie powodujące zrozumiałą wątpliwość w świadomości osoby pozostającej w dobrej wierze<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/> i że Trybunał przyjmuje, iż niektóre sytuacje mogą być uznane <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>za nieprzewidywalne okoliczności lub siłę wyższą, powodujące, że upływ terminu nie będzie naruszał uprawnień strony<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Komisja wnosi o oddalenie zarzutów drugiego i trzeciego.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>–</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ocena Trybunału</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 263 akapit szósty TFUE skarga o stwierdzenie nieważności powinna być wniesiona w terminie dwóch miesięcy, stosownie do przypadku, od daty publikacji aktu, jego notyfikowania skarżącemu lub, w razie ich braku, od daty powzięcia przez niego wiadomości o tym akcie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Ponadto z art. 297 ust. 2 akapit trzeci TFUE wynika, że w odróżnieniu od aktów, które muszą zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym, między innymi decyzje, które wskazują adresata, muszą zostać notyfikowane ich adresatom i stają się skuteczne wraz z tą notyfikacją.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Z tych dwóch przepisów traktatu FUE rozpatrywanych łącznie wynika, że jeśli chodzi o skargę o stwierdzenie nieważności, datą, którą należy uwzględnić w celu określenia rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi, jest data publikacji, jeżeli owa publikacja, warunkująca wejście aktu<?PAGE NO="6"?> w życie, jest przewidziana w owym traktacie, i data notyfikacji w pozostałych przypadkach wymienionych w art. 297 ust. 2 akapit trzeci TFUE, do których zalicza się przypadek decyzji wskazujących adresata.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Trybunał potwierdził tę wykładnię art. 263 akapit szósty TFUE, stwierdzając, że jeśli chodzi o akt wskazujący adresatów, to wyłącznie tekst notyfikowany tym ostatnim jest autentyczny, nawet jeżeli ów akt został również opublikowany w Dzienniku Urzędowym (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19660713">13 lipca 1966 r.</DATE>, <NAME.CASE>Consten i Grundig/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>56/64 i 58/64</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1966:41">EU:C:1966:41</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, s. 491).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Jak z tego wynika, wbrew twierdzeniom Republiki Portugalskiej dla określenia rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi obowiązującego adresata aktu notyfikowanie aktu nie ma charakteru subsydiarnego w stosunku do jego publikacji w Dzienniku Urzędowym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19980310">10 marca 1998 r.</DATE>, <NAME.CASE>Niemcy/Rada</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑122/95</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:94">EU:C:1998:94</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), nie pozwala dojść do odmiennego wniosku. W pkt 35 owego wyroku Trybunał stwierdził bowiem, że z samego brzmienia art. 263 akapit szósty TFUE wynika, iż kryterium daty powzięcia wiadomości o akcie jako rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi posiada charakter pomocniczy w stosunku do kryteriów daty publikacji lub daty notyfikacji tego aktu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>W świetle całości powyższych rozważań należy stwierdzić, że Sąd nie naruszył prawa poprzez orzeczenie w szczególności w pkt 36 zaskarżonego postanowienia, iż w celu obliczenia terminu do wniesienia skargi należało wziąć pod uwagę datę notyfikowania spornej decyzji Republice Portugalskiej, nie zaś datę publikacji tej decyzji w Dzienniku Urzędowym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Pozostałe argumenty podniesione przez Republikę Portugalską w ramach zarzutów drugiego i trzeciego nie mogą podważyć tego stwierdzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Dotyczy to argumentu Republiki Portugalskiej, w myśl którego Sąd powinien był przyjąć wykładnię art. 263 TFUE nieskutkującą stwierdzeniem upływu terminu na wniesienie przez nią skargi, ponieważ w każdym wypadku znaczenie tego przepisu w związku z art. 297 ust. 2 akapit trzeci TFUE jest jasne, a jego brzmienie nie pozostawia miejsca na wątpliwości co do jego wykładni.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Z tego samego względu Republika Portugalska nie może twierdzić, iż publikując decyzje o rozliczeniu wydatków poniesionych przez państwa członkowskie z tytułu funduszy rolniczych, Komisja przejawiła <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>zachowanie powodujące zrozumiałą wątpliwość w świadomości osoby pozostającej w dobrej wierze<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>, że przyjęta przez nią interpretacja art. 263 akapit szósty TFUE stanowi wybaczalny błąd (zob. podobnie postanowienie z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20020517">17 maja 2002 r.</DATE>, <NAME.CASE>Niemcy/Parlament i Rada</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑406/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2002:304">EU:C:2002:304</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>) lub że wykładnia tego przepisu dokonana przez Sąd jest sprzeczna z zasadą pewności prawa.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Z całości powyższych rozważań wynika, że zarzuty drugi i trzeci odwołania należy oddalić.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie zarzutu pierwszego</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>–</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Argumentacja stron</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Republika Portugalska podnosi, że po notyfikowaniu jej spornej decyzji w dniu <DATE ISO="20150623">23 czerwca 2015 r.</DATE>, które określa jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>prowizoryczne<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>, wspomniana decyzja została jej notyfikowana <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>ostatecznie<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/> w dniu <DATE ISO="20150720">20 lipca 2015 r.</DATE> Ta ostatnia data stanowi jej zdaniem rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi, ponieważ wbrew temu, co wynika z pkt 42 zaskarżonego postanowienia, notyfikacja dokonana w dniu <DATE ISO="20150623">23 czerwca 2015 r.</DATE> nie pozwoliła jej w pełni zapoznać się ze sporną decyzją, co według niej potwierdziła Komisja, przyznając, że notyfikacja ta nie była ani doskonała, ani pełna. Wobec tego zdaniem Republiki Portugalskiej skarga została wniesiona w terminie.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Komisja wnosi o oddalenie zarzutu pierwszego odwołania.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>–</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Ocena Trybunału</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Co się tyczy prawidłowości notyfikacji aktów Unii, Trybunał miał okazję wyjaśnić, że decyzja jest prawidłowo notyfikowana, jeżeli jej adresat został o niej powiadomiony i zostało mu umożliwione zapoznanie się z nią (postanowienie z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20141002">2 października 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Page Protective Services/SEAE</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑501/13 P</NO.CASE>, niepublikowane, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2259">EU:C:2014:2259</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>W tym względzie z pkt 26 i 27 zaskarżonego postanowienia wynika, że w dniu <DATE ISO="20150623">23 czerwca 2015 r.</DATE> sporna decyzja została notyfikowana Republice Portugalskiej i że Republika Portugalska mogła zapoznać się z treścią wspomnianej decyzji oraz z jej uzasadnieniem. Ponadto w pkt 42 owego postanowienia Sąd stwierdził, że jedynym celem późniejszego powiadomienia z dnia <DATE ISO="20150720">20 lipca 2015 r.</DATE> była zmiana formatu wydruku tabel liczbowych załącznika do spornej decyzji i że nie dotyczyło to wersji w języku portugalskim, która nie została zmieniona w odniesieniu ani do treści, ani do sposobu przedstawienia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o argument Republiki Portugalskiej oparty na tym, że Sąd przeinaczył w tym względzie okoliczności faktyczne i dowody, wystarczy wskazać, iż wszystkie elementy zawarte w spornej decyzji i dotyczące Republiki Portugalskiej jasno wynikają z wersji owej decyzji notyfikowanej w dniu <DATE ISO="20150623">23 czerwca 2015 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że sporna decyzja została prawidłowo notyfikowana Republice Portugalskiej w dniu <DATE ISO="20150623">23 czerwca 2015 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Co się tyczy powiadomienia z dnia <DATE ISO="20150720">20 lipca 2015 r.</DATE>, z orzecznictwa Trybunału wynika w każdym wypadku, że decyzja ograniczająca się, jak ma to w sposób oczywisty miejsce w niniejszym przypadku, do potwierdzenia wcześniej wydanej decyzji, nie powoduje powstania nowego terminu do wniesienia skargi, ponieważ skarga o stwierdzenie nieważności decyzji wyłącznie potwierdzającej niezaskarżoną w terminie wcześniejszą decyzję jest niedopuszczalna (zob. podobnie postanowienie z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19901121">21 listopada 1990 r.</DATE>, <NAME.CASE>Infortec/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑12/90</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1990:415">EU:C:1990:415</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0010">10</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań Sąd nie naruszył prawa poprzez orzeczenie w pkt 27 zaskarżonego wyroku, że notyfikacja spornej decyzji dokonana w dniu <DATE ISO="20150623">23 czerwca 2015 r.</DATE> pozwoliła Republice Portugalskiej zapoznać się z treścią owej decyzji oraz z jej uzasadnieniem, a także w pkt 44 zaskarżonego postanowienia, że termin do wniesienia skargi na sporną decyzję rozpoczął bieg od jej notyfikowania Republice Portugalskiej, które nastąpiło w dniu <DATE ISO="20150623">23 czerwca 2015 r.</DATE>, nie zaś od powiadomienia z dnia <DATE ISO="20150720">20 lipca 2015 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>Zarzut pierwszy odwołania należy zatem oddalić.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Z ogółu powyższych rozważań wynika, że odwołanie powinno zostać oddalone w całości.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie kosztów</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 184 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem, jeżeli odwołanie jest bezzasadne, Trybunał rozstrzyga o kosztach.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 138 § 1 tego regulaminu, mającym zastosowanie do postępowania odwoławczego na podstawie art. 184 § 1 regulaminu, kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57</NO.P><TXT>Ponieważ Komisja wniosła o obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania, a Republika Portugalska przegrała sprawę, należy obciążyć ją kosztami postępowania.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (szósta izba) orzeka, co następuje:</INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Odwołanie zostaje oddalone.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>