(1)

Rozporządzeniem (UE) 2018/1240 ustanowiono europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż („ETIAS”) dla obywateli państw trzecich zwolnionych z obowiązku posiadania wizy do celów wjazdu na terytorium państw członkowskich i pobytu w nim.

(2)

Funkcjonowanie europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż wymaga opracowania i technicznego wdrożenia systemu informacyjnego ETIAS. System ten ma obejmować rejestry, w których zapisuje się wszystkie przeprowadzone operacje przetwarzania danych.

(3)

Konieczne jest określenie przepisów dotyczących prowadzenia rejestrów i dostępu do nich. Rejestry powinny być wykorzystywane wyłącznie do weryfikacji zgodności z obowiązkami w zakresie przetwarzania danych oraz do zapewnienia integralności i bezpieczeństwa operacyjnych danych osobowych.

(4)

Jeśli chodzi o prowadzenie rejestrów, konieczne jest określenie miejsca ich przechowywania, sposobu ich technicznego zapisywania, również w przypadku, gdy pochodzą one z różnych części składowych europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż, a także należy określić przepisy mające zastosowanie do usuwania rejestrów po upływie okresu ich przechowywania.

(5)

Co się tyczy dostępu do rejestrów, konieczne jest określenie właściwych organów, w tym, w stosownych przypadkach, osób w tych organach, którym należy przyznać dostęp do rejestrów i na potrzeby których można udostępnić rejestry. Aby zapewnić właściwym organom możliwość wykonywania ich obowiązków związanych z monitorowaniem dopuszczalności przetwarzania danych oraz zagwarantowaniem bezpieczeństwa i integralności danych, należy ułatwić identyfikację rejestrów poprzez skuteczną funkcję wyszukiwania.

(6)

Rejestry, w których zapisywane są dane o dostępie przez należycie upoważniony personel organów krajowych w każdym państwie członkowskim i należycie upoważniony personel agencji unijnych do celów, o których mowa w art. 13 ust. 4a rozporządzenia (UE) 2018/1240, należy prowadzić zgodnie z wymogami określonymi w art. 24 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2019/817.

(7)

Za etap projektowania i rozwoju systemu informacyjnego ETIAS odpowiada Agencja Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości („eu-LISA”). Środki określone w niniejszej decyzji powinny umożliwić Agencji Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości zaprojektowanie architektury fizycznej europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż, w tym jego infrastruktury łączności i specyfikacji technicznych, a następnie powinny umożliwić rozwój tego systemu. Agencja Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości powinna uzupełnić wspomniane środki o specyfikacje techniczne i dokument kontroli interfejsu europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż.

(8)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia (UE) 2018/1240 i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Ze względu jednak na to, że rozporządzenie (UE) 2018/1240 opiera się na dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania powiadomiła w dniu 21 grudnia 2018 r. o swojej decyzji w sprawie wdrożenia rozporządzenia (UE) 2018/1240 do swojego prawa krajowego.

(9)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (2); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

(10)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, w stosowanie i rozwój dorobku Schengen (3), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE (4).

(11)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (5), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (6).

(12)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (8).

(13)

W odniesieniu do Cypru, Bułgarii, Rumunii i Chorwacji niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany odpowiednio w rozumieniu art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r., art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2005 r. oraz art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2011 r.

(14)

Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (9) skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 4 września 2020 r.

(15)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Inteligentnych Granic (ETIAS),