<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-56/21</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62021CC0056</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2022:223">EU:C:2022:223</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>14</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>14</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Conclusie van adv.-gen. Kokott – Zaak C‑56/21</HT></P><P><HT TYPE="SC">ARVI ir ko</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Conclusie van advocaat-generaal</HT></P><P><HT TYPE="UC">J. Kokott</HT></P><P>van <DATE ISO="20220324">24 maart 2022</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Oorspronkelijke taal: Duits.</P></NOTE></P></TI><STI><P>Zaak C‑56/21</P><P>UAB <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>ARVI<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/> ir ko</P><P>tegen</P><P>Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos</P><P><HT TYPE="NORMAL">[verzoek van de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės (commissie voor fiscale geschillen bij de regering van de Republiek Litouwen) om een prejudiciële beslissing]</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="”" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="„"><KEYWORD>Prejudiciële verwijzing</KEYWORD><KEYWORD>Belastingwetgeving</KEYWORD><KEYWORD>Belasting over toegevoegde waarde</KEYWORD><KEYWORD>Richtlijn 2006/112/EG</KEYWORD><KEYWORD>Artikel 137</KEYWORD><KEYWORD>Mogelijkheid om bij vrijgestelde handelingen voor belastingplicht te kiezen</KEYWORD><KEYWORD>Voorwaarden voor het keuzerecht</KEYWORD><KEYWORD>Beoordelingsmarge van de lidstaten</KEYWORD><KEYWORD>Betekenis van de vorm</KEYWORD><KEYWORD>Gevolgen van een schending van vormvoorschriften</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Inleiding</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Rudolf von Jhering, een bekende Duitse rechtsgeleerde, stelde al in 1858 vast: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>Vorm is de gezworen vijand van willekeur, de tweelingzus van vrijheid.<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Rudolf von Jhering, <HT TYPE="ITALIC">Geist des Römischen Rechts auf den verschiedenen Stufen seiner Entwicklung</HT>, deel 2, band 2, Haften an der Aeußerlichkeit. III. Der Formalismus. § 45, blz. 497 (32), Leipzig, 1858, eerste druk.</P></NOTE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Wellicht was dit voor Litouwen een van de redenen om een aantal materiële rechtsgevolgen van de btw-wetgeving alleen te laten intreden indien aan bepaalde formaliteiten is voldaan. Zo bestaat de mogelijkheid om voor belastingplicht te kiezen alleen wanneer de handeling wordt verricht voor een geregistreerde btw-plichtige. In het onderhavige geval kon de registratie van de koper pas een maand later plaatsvinden. Derhalve was op het tijdstip van de handeling niet aan deze voorwaarde voldaan en kon de leverancier voor deze handeling naar Litouws recht dus niet van btw-vrijstelling afzien. Hij moest zijn aftrek van voorbelasting op de bouwkosten dan ook pro rata temporis herzien, louter omdat de formaliteiten niet in acht waren genomen.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Volgens de rechtspraak van het Hof heeft in het btw-recht een materiële overweging in bepaalde gevallen echter voorrang boven de inachtneming van formaliteiten (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>inhoud boven vorm<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Zie bijvoorbeeld arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161020">20 oktober 2016</DATE>, <NAME.CASE>Plöckl</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑24/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:791">EU:C:2016:791</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e,v,); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150709">9 juli 2015</DATE>, <NAME.CASE>Salomie en Oltean</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑183/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:454">EU:C:2015:454</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0060">60</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20141211">11 december 2014</DATE>, <NAME.CASE>Idexx Laboratories Italia</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑590/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2429">EU:C:2014:2429</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120927">27 september 2012</DATE>, <NAME.CASE>VSTR</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑587/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:592">EU:C:2012:592</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070927">27 september 2007</DATE>, <NAME.CASE>Collée</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑146/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:549">EU:C:2007:549</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, met name met betrekking tot de aftrek van voorbelasting of de vrijstelling van een handeling. Maar kan deze benadering ook worden toegepast op de keuzerechten van de lidstaten? In deze zaak gaat het om het belang van vormvereisten wanneer een lidstaat zijn<?PAGE NO="2"?> keuzerecht heeft uitgeoefend en heeft voorzien in een mogelijkheid om voor btw-plichtigheid te kiezen. De Commissie pleit ervoor om ook in deze situatie een zuiver materiële benadering toe te passen.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Meer recentelijk gaat de Uniewetgever echter eerder uit van de gedachte dat door de inachtneming van vormvereisten rechtszekerheid wordt gewaarborgd. Dit blijkt uit de gewijzigde versie van artikel 138, leden 1 en 1 bis, van de btw-richtlijn<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Ingevoegd bij richtlijn van de Raad van <DATE ISO="20181204">4 december 2018</DATE> tot wijziging van richtlijn 2006/112/EG wat betreft de harmonisatie en vereenvoudiging van bepaalde regels in het btw-stelsel voor de belastingheffing in het handelsverkeer tussen de lidstaten (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="311" PAGE.FIRST="3" DATE.PUB="2018">PB 2018, L 311, blz. 3</REF.DOC.OJ>) (in werking sinds <DATE ISO="20181227">27 december 2018</DATE>).</P></NOTE>, die ten tijde van de onderhavige feiten evenwel nog niet van toepassing was. Wellicht heeft ook de Uniewetgever zich in dit verband laten leiden door bovenstaand citaat. Hoe dan ook stelt deze procedure het Hof opnieuw in de gelegenheid zich te buigen over de <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>betekenis van de vorm<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/> in het btw-recht<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Zie in die zin ook uitvoerig: Kokott, J., <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>Vom Sinn der Form<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>, <HT TYPE="ITALIC">Festschrift zu 100 Jahre Umsatzsteuer in Deutschland 1918‑2018</HT>, Keulen, 2018, blz. 109 e.v.</P></NOTE>, ditmaal met betrekking tot de keuzemogelijkheid.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Toepasselijke bepalingen</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">A.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Unierecht</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Op deze zaak is richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Richtlijn van de Raad van <DATE ISO="20061128">28 november 2006</DATE>, <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="347" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2006">PB 2006, L 347, blz. 1</REF.DOC.OJ>, in de versie die voor het in het hoofdgeding aan de orde zijnde jaar (2015) geldt.</P></NOTE> (hierna: btw-richtlijn) van toepassing.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Artikel 135, lid 1, onder j), van de btw-richtlijn bevat de volgende vrijstelling:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="135.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>De lidstaten verlenen vrijstelling voor de volgende handelingen:</P><P>[...]</P><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P>j)</NO.P><TXT>de levering van een gebouw of een gedeelte ervan en van het bijbehorende terrein, met uitzondering van de in artikel 12, lid 1, punt a), bedoelde levering<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Artikel 137, lid 1, onder b), van de btw-richtlijn bepaalt daarbij:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>De lidstaten kunnen aan de belastingplichtigen het recht verlenen voor belastingheffing ter zake van de volgende handelingen te kiezen:</P><P>[...]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>de levering van een gebouw of een gedeelte ervan en van het bijbehorende terrein, met uitzondering van de in artikel 12, lid 1, punt a), bedoelde levering<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Artikel 137, lid 2, van de btw-richtlijn bepaalt het volgende:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>De lidstaten stellen de bepalingen voor de uitoefening van het in lid 1 bedoelde keuzerecht vast. De lidstaten kunnen de omvang van dit keuzerecht beperken.<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Artikel 168, onder a), van de btw-richtlijn regelt de materiële omvang van het recht op aftrek:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Voor zover de goederen en diensten worden gebruikt voor de belaste handelingen van een belastingplichtige, is deze gerechtigd in de lidstaat waar hij deze handelingen verricht, van het door hem verschuldigde belastingbedrag de volgende bedragen af te trekken:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>de btw die in die lidstaat verschuldigd of voldaan is voor de goederenleveringen of de diensten die een andere belastingplichtige voor hem heeft verricht<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Artikel 187 van de btw-richtlijn betreft de herziening van de aftrek van voorbelasting:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="187.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Voor investeringsgoederen wordt de herziening gespreid over een periode van vijf jaar, het jaar van verkrijging of vervaardiging der goederen daaronder begrepen.</ALINEA><ALINEA>De lidstaten kunnen evenwel de herziening baseren op een periode van vijf volle jaren te rekenen vanaf de ingebruikneming van de goederen.</ALINEA><ALINEA>Voor onroerende investeringsgoederen kan de herzieningsperiode tot maximaal twintig jaar worden verlengd.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="187.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Voor elk jaar heeft de herziening slechts betrekking op een vijfde deel, of, indien de herzieningsperiode is verlengd, op het overeenkomstige gedeelte van de btw op de investeringsgoederen.</ALINEA><ALINEA>[...]<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Artikel 188 van de btw-richtlijn bepaalt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="188.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Investeringsgoederen die gedurende de herzieningsperiode worden geleverd, worden tot het verstrijken van de herzieningsperiode beschouwd als investeringsgoederen die voor een economische activiteit van de belastingplichtige worden gebruikt.</ALINEA><ALINEA>De economische activiteit wordt geacht volledig belast te zijn indien de levering van het investeringsgoed belast is.</ALINEA><ALINEA>De economische activiteit wordt geacht volledig vrijgesteld te zijn indien de levering van het investeringsgoed vrijgesteld is.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="188.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>De in lid 1 bepaalde herziening wordt in één keer verricht voor de gehele nog resterende herzieningsperiode. Indien de levering van investeringsgoederen vrijgesteld is, kunnen de lidstaten er evenwel van afzien herziening te eisen, voor zover de afnemer een belastingplichtige is die de betrokken investeringsgoederen uitsluitend gebruikt voor handelingen waarvoor de btw in aftrek mag worden gebracht.<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="4"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">B.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Litouws recht</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Artikel 32, lid 3, van de Lietuvos Respublikos pridėtinės vertės mokesčio įstatymas (wet van de Republiek Litouwen betreffende de belasting over de toegevoegde waarde, hierna: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>btw-wet<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>) strekt tot tenuitvoerlegging van de in artikel 137, lid 1, onder b), van de richtlijn vastgestelde bevoegdheid van de lidstaten, en bepaalt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>Een belastingplichtige kan ervoor kiezen om op de bij deze wet voorgeschreven wijze btw in rekening te brengen voor naar hun aard onroerende goederen die krachtens lid 1 of lid 2 van dit artikel zijn vrijgesteld van btw, indien deze zaken worden verkocht of anderszins overgedragen aan een belastingplichtige die voor btw-doeleinden is geïdentificeerd [...]; deze keuze geldt voor een periode van ten minste 24 maanden vanaf de datum waarop zij is gemaakt, en ziet op alle relevante handelingen die door deze belastingplichtige worden verricht. De belastingplichtige moet zijn keuze maken op de door de centrale belastingdienst voorgeschreven wijze. [...]<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Artikel 58, lid 1, van de btw-wet bepaalt: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>Een btw-plichtige ondernemer heeft voor goederen en diensten die worden aangekocht of ingevoerd, recht op aftrek van voorbelasting of van btw bij invoer indien deze goederen en diensten bestemd zijn voor gebruik bij een van de volgende activiteiten van die ondernemer: 1. het leveren van goederen en/of het verrichten van diensten waarover btw verschuldigd is [...]<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Artikel 67, lid 2, van de btw-wet bepaalt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>De aftrek van voorbelasting wordt herzien op de in dit artikel vastgestelde wijze: voor naar hun aard onroerende goederen geldt er een herzieningsperiode van tien jaar [...] gerekend vanaf het belastingtijdvak waarin de voorbelasting of btw bij invoer voor die onroerende zaken geheel of gedeeltelijk in aftrek is gebracht (in geval van substantiële verbeteringen aan een gebouw of bouwwerk geldt er voor de aftrek van voorbelasting over de aldus vervaardigde materiële investeringsgoederen een herzieningsperiode van tien jaar, gerekend vanaf het belastingtijdvak waarin de werkzaamheden zijn voltooid). [...]<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Artikel 67, lid 5, van de btw-wet bepaalt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>Indien blijkt dat de materiële investeringsgoederen zijn gebruikt voor andere dan de in artikel 58, lid 1, van die wet genoemde activiteiten of verloren zijn gegaan, moet de aftrek van voorbelasting worden herzien in de btw-aangifte voor het belastingtijdvak waarin de feiten zich hebben voorgedaan, door het verschuldigde btw-bedrag dienovereenkomstig te verhogen (of het terug te geven btw-bedrag dienovereenkomstig te verlagen) (namelijk met het deel van de afgetrokken voorbelasting of btw bij invoer over de resterende belastbare periode tot het verstrijken van de termijn voor de herziening van de aftrek).<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>De Republiek Litouwen heeft niet gekozen voor de in artikel 188, lid 2, van de richtlijn geboden mogelijkheid om ervan af te zien herziening te eisen.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="5"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Hoofdgeding</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Aan deze prejudiciële verwijzing ligt een geschil ten grondslag tussen <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>ARVI<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/> ir ko UAB (hierna: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>ARVI<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>), een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid, en de Kauno apskrities valstybinė mokesčių inspekcija (belastinginspectie voor het district Kaunas, Litouwen; hierna: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>belastinginspectie<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>ARVI had een bijgebouw met de bestemming <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>residentieel gebruik<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/> met daarin een gymlokaal/fitnessruimte (hierna: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>gebouw<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>) gebouwd op een terrein dat de bestemming <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>ander gebruik<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/> had en dat aan de aandeelhouders werd verhuurd. ARVI heeft de bouwkosten en de bijhorende btw opgegeven in haar btw-aangifte voor januari 2013.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="20150508">8 mei 2015</DATE> heeft ARVI het gebouw verkocht aan <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>Investicijų ir inovacijų fondas<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/> UAB (hierna: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>koper<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>) voor een bedrag van <FT TYPE="DECIMAL">371582,48</FT> EUR, inclusief <FT TYPE="DECIMAL">64489,52</FT> EUR btw. De koper was op het moment van de verkoop weliswaar een belastingplichtige, maar nog niet voor btw-doeleinden geïdentificeerd. Ten tijde van het sluiten van de overeenkomst had de koper wel reeds een verzoek om registratie als btw-plichtige ingediend, maar dit (eerste) verzoek om registratie was echter – om het Hof onbekende redenen – afgewezen. De koper werd pas een maand later (namelijk in juni 2015) voor btw-doeleinden geïdentificeerd.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>De belastinginspectie stelt zich op het standpunt dat de koper voor btw-doeleinden moet zijn geïdentificeerd, wil de belastingplichtige voor een belaste levering kunnen kiezen. De transactie had derhalve verplicht als een vrijgestelde levering van onroerend goed moeten worden behandeld. Het in januari 2013 in aftrek gebrachte bedrag aan btw had dientengevolge in de btw-aangifte van mei 2015 moeten worden herzien. ARVI had bijgevolg voor het tijdvak van mei 2015 tot eind december 2022 een herzieningsbedrag aan moeten vermelden. De belastinginspectie heeft ARVI derhalve gelast een bedrag van <FT TYPE="NUMBER">252296</FT> EUR te betalen tot voldoening van de btw, evenals van daarmee samenhangende geldboeten en vertragingsrente.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>ARVI staat daarentegen op het standpunt dat de in artikel 32, lid 3, van de btw-wet neergelegde voorwaarde dat de koper niet alleen een belastingplichtige, maar ook een voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtige moet zijn, in strijd is met het beginsel van neutraliteit van de btw en geenszins verenigbaar is met de doelstellingen van de richtlijn en de rechtspraak van het Hof. Om die reden heeft ARVI een bezwaar ingediend bij de centrale belastingdienst. Dit werd afgewezen. ARVI heeft tegen dit besluit een klacht ingediend bij de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės (commissie voor fiscale geschillen bij de regering van de Republiek Litouwen; hierna: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>commissie fiscale geschillen<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>).</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Prejudiciële verwijzing en procedure bij het Hof</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>De commissie fiscale geschillen, bij wie deze klacht aanhangig is, heeft het Hof bij beslissing van <DATE ISO="20201016">16 oktober 2020</DATE> verzocht om een prejudiciële beslissing over de volgende vragen:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>1)</NO.P><TXT>Is een nationale regeling op grond waarvan een btw-plichtige ondernemer alleen ervoor kan kiezen btw in rekening te brengen over de vrijgestelde levering van onroerend goed wanneer dat goed wordt overgedragen aan een belastingplichtige die bij het sluiten van de transactie voor btw-doeleinden is geïdentificeerd, in overeenstemming met de uitlegging van de artikelen 135 en 137 van de btw-richtlijn en met de beginselen van fiscale neutraliteit en doeltreffendheid?</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="6"?><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is een uitlegging van de nationale regeling volgens welke de leverancier van onroerend goed de afgetrokken voorbelasting over het overgedragen onroerend goed moet herzien wanneer hij ervoor heeft gekozen btw in rekening te brengen over de levering van dat onroerend goed, maar deze keuze naar nationaal recht niet mogelijk is op de enkele grond dat de afnemer niet voor btw-doeleinden is geïdentificeerd, dan in overeenstemming met de bepalingen van de btw-richtlijn die zien op het recht van de leverancier om btw in aftrek te brengen en de herziening van de aftrek, alsmede met de beginselen van neutraliteit van de btw en doeltreffendheid?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Staan de bepalingen van de btw-richtlijn die zien op het recht van de leverancier om btw in aftrek te brengen en de herziening van de aftrek, alsmede het beginsel van neutraliteit van de btw in de weg aan een administratieve praktijk waarbij, in omstandigheden als die in het hoofdgeding, de leverancier van onroerend goed de afgetrokken voorbelasting over de verkrijging of vervaardiging van het onroerende goed moet herzien omdat de overdracht van dat goed wordt aangemerkt als een vrijgestelde levering doordat er geen gebruik kan worden gemaakt van het keuzerecht om btw in rekening te brengen (de afnemer had namelijk bij het sluiten van de transactie geen btw-identificatienummer), wanneer de afnemer van het onroerende goed reeds vóór het sluiten van de transactie om identificatie voor btw-doeleinden had verzocht en één maand na het sluiten van die transactie voor btw-doeleinden is geïdentificeerd? Is het in een dergelijk geval relevant om na te gaan of de afnemer van het onroerende goed, die na het sluiten van de transactie voor btw-doeleinden is geïdentificeerd, het verkregen goed daadwerkelijk heeft gebruikt voor aan btw onderworpen activiteiten, en of er geen aanwijzingen zijn voor fraude of misbruik?<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>In de procedure bij het Hof hebben ARVI, Litouwen en de Europese Commissie schriftelijke opmerkingen ingediend. Het Hof heeft overeenkomstig artikel 76, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering afgezien van een mondelinge behandeling.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">V.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Juridische beoordeling</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">A.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Het verzoek om een prejudiciële beslissing is ingediend door de commissie fiscale geschillen. Dit is een precontentieuze instantie die fiscale geschillen onderzoekt. Het Hof heeft in 2010 besloten dat deze commissie verwijzingsbevoegd is in de zin van artikel 267 VWEU<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101021">21 oktober 2010</DATE>, <NAME.CASE>Nidera Handelscompagnie</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑385/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:627">EU:C:2010:627</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.).</P></NOTE>, maar in het licht van de meer recente rechtspraak van het Hof moeten de toenmalige overwegingen wellicht opnieuw worden bezien.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>In die zin uitdrukkelijk, in verband met de Spaanse beroepsinstantie TEAC, arrest van de Grote kamer van het Hof van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200121">21 januari 2020</DATE>, <NAME.CASE>Banco de Santander</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑274/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:17">EU:C:2020:17</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0055">55</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>In casu rijst twijfel over de hoedanigheid van een tot verwijzing bevoegde rechterlijke instantie door het feit dat de partijen niet in dezelfde mate tegen een beslissing van de commissie fiscale geschillen kunnen opkomen. De belastinginspectie kan slechts in bijzondere omstandigheden (namelijk wanneer de belastingwetgeving door de commissie en de belastinginspectie verschillend wordt uitgelegd) een rechtsmiddel tegen een beslissing instellen. De beslissing van de commissie lijkt er dus in de eerste plaats voor te moeten zorgen dat de wet binnen de<?PAGE NO="7"?> belastinginspectie uniform wordt uitgelegd. Dit zou ook verklaren waarom de commissie niet bij de rechterlijke macht is ondergebracht, maar bij de uitvoerende macht (regering), en de rechterlijke instanties pas in een later stadium uitspraak doen over de resterende geschillen.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Anderzijds zijn de leden van de commissie onafhankelijke deskundigen, en kan in elk geval de belastingplichtige de beslissing onbeperkt voor een rechterlijke instantie aanvechten. De feiten lijken in dit verband sinds de beslissing van 2010 niet wezenlijk te zijn veranderd, en geen van de betrokken partijen heeft twijfels geuit over de verwijzingsbevoegdheid van de commissie. Het Hof beschikt dus niet over nieuwe, nauwkeurige informatie. Bijgevolg houd ik vast aan het uitgangspunt dat de commissie fiscale geschillen tot verwijzing bevoegd is.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">B.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prejudiciële vragen</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>De drie prejudiciële vragen komen alle uiteindelijk neer op de vraag of de btw-richtlijn in de weg staat aan een nationale regeling volgens welke aan de mogelijkheid om een op zich van btw vrijgestelde handeling als belaste handeling aan te merken, door een lidstaat de voorwaarde wordt verbonden dat de afnemer een voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtige is.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Aangezien de leverancier bij niet-naleving van deze voorwaarde zijn aftrek van voorbelasting naar rato moet herzien, vraagt de verwijzende rechter zich af of er sprake is van schending van het beginsel van neutraliteit van de btw dan wel van het evenredigheidsbeginsel. Deze laatste vraag lijkt voor de verwijzende rechter met name van belang te zijn omdat de voorwaarde reeds een maand later was vervuld, de afnemer handelingen verricht die recht geven op aftrek en er volgens de verwijzende rechter geen sprake is van fraude of misbruik.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>De vragen kunnen tezamen worden behandeld, omdat het antwoord bij alle drie afhangt van de omvang van de mogelijkheid voor lidstaten om in een dergelijke keuze te voorzien en deze aan vormvereisten te koppelen. Daartoe zal ik allereerst de strekking en het doel van het in artikel 137, lid 1, van de btw-richtlijn genoemde keuzerecht nader belichten (onderdeel C). Vervolgens zal ik een afbakening geven van de door artikel 137, lid 2, van de btw-richtlijn aan de lidstaten verleende regelgevende bevoegdheden met betrekking tot de nadere bepalingen voor de uitoefening van het keuzerecht (onderdeel D).</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">C.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Strekking en doel van het keuzerecht in artikel 137, lid 1, van de btw-richtlijn</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Artikel 137, lid 1, van de btw-richtlijn staat het de lidstaten toe, hun belastingplichtigen het recht verlenen om te kiezen voor belastingheffing over sommige handelingen die eigenlijk zijn vrijgesteld.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>De behoefte om van belastingvrijstelling te kunnen afzien bestaat omdat vrijstellingen van btw niet zijn bedoeld ter bevoordeling van de onderneming die de handeling verricht (hierna: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>leverancier<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>), maar van de afnemer van de handeling (hierna: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>afnemer<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/>).<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Zie in het algemeen arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150226">26 februari 2015</DATE>, <NAME.CASE>VDP Dental Laboratory e.a.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑144/13 en C‑160/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:116">EU:C:2015:116</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Zie specifiek over het doel van de vrijstelling voor onderwijsdiensten arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20131128">28 november 2013</DATE>, <NAME.CASE>MDDP</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑319/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:778">EU:C:2013:778</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20020620">20 juni 2002</DATE>, <NAME.CASE>Commissie/Duitsland</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑287/00</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2002:388">EU:C:2002:388</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> Dit vloeit voort uit<?PAGE NO="8"?> het karakter van de belasting over toegevoegde waarde: het is een algemene verbruiksbelasting, waarbij de <HT TYPE="ITALIC">afnemer</HT> (het belastingsubject) met btw wordt belast, en niet de leverancier (de belastingplichtige).<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Zie arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190410">10 april 2019</DATE>, <NAME.CASE>PSM <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>K<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/></NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑214/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:301">EU:C:2019:301</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170518">18 mei 2017</DATE>, <NAME.CASE>Latvijas Dzelzceļš</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑154/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:392">EU:C:2017:392</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0069">69</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20131107">7 november 2013</DATE>, <NAME.CASE>Tulică en Plavoşin</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑249/12 en C‑250/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:722">EU:C:2013:722</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19961024">24 oktober 1996</DATE>, <NAME.CASE>Elida Gibbs</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑317/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:400">EU:C:1996:400</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Dit voordeel voor de afnemer heeft <HT TYPE="ITALIC">voor de leverancier</HT>, in casu ARVI, echter tot gevolg dat de <HT TYPE="ITALIC">aftrek van voorbelasting uitgesloten is</HT>. Krachtens de vrijstelling van artikel 135, lid 1, onder j), van de btw-richtlijn is de verkoop van dit onroerend goed voor ARVI inderdaad vrijgesteld van btw, maar dit betekent wel dat de btw die over de bouwkosten van de gebouwen in rekening is gebracht, niet als voorbelasting kan worden afgetrokken (of, zoals in dit geval, moet worden herzien). De leverancier moet deze kosten dan ook in zijn prijs opnemen. Hij kan deze evenwel niet op de rekening specificeren, omdat de handeling vrijgesteld is van btw. Elke koper zal dus worden belast met deze btw op de bouwkosten zonder daarvan te kunnen worden ontlast. Aftrek van de btw over een btw-plichtige handeling zal altijd worden geweigerd wanneer de afnemer niet in het bezit is van een factuur waarop de btw afzonderlijk is gespecificeerd.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Zie over deze noodzaak uitvoerig mijn conclusies in de zaken <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Wilo Salmson France</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑80/20</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:326">EU:C:2021:326</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0055">55</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.), en <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Zipvit</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑156/20</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:558">EU:C:2021:558</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.).</P></NOTE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Is de koper echter een ondernemer die recht heeft op aftrek van voorbelasting, dan is het voor hem oneconomisch om het bebouwde terrein met vrijstelling van btw van ARVI te kopen. In plaats daarvan zou hij een onbebouwd terrein verwerven en het gebouw zelf bouwen. In het laatste geval zou hij namelijk recht hebben op aftrek van de hem in rekening gebrachte btw over de bouwkosten. Bijgevolg zou geen enkele belastingplichtige met recht op aftrek van voorbelasting een bebouwd terrein van ARVI verwerven, maar het altijd zelf bebouwen.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Leveranciers van een vrijgestelde levering (bebouwd terrein) hebben derhalve een concurrentienadeel bij levering aan andere belastingplichtigen die recht hebben op aftrek van voorbelasting. Het is voor deze laatsten voordeliger om het terrein zelf te bebouwen, omdat zij dan de btw als voorbelasting kunnen aftrekken. Indien het voor een belastingplichtige echter voordeliger is om handelingen zelf uit te voeren dan om ze bij een andere belastingplichtige in te kopen, kunnen commerciële leveranciers (zoals in dit geval ARVI) niet langer deelnemen aan deze markt (verkoop aan ondernemingen die recht hebben op aftrek van voorbelasting).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>De in artikel 137 van de btw-richtlijn geboden keuzemogelijkheid zorgt er dus voor dat de leverancier (in casu ARVI) niet van deze markt wordt uitgesloten. Het doel van het afzien van de btw-vrijstelling is om <HT TYPE="ITALIC">concurrentienadelen voor de leverancier</HT> <HT TYPE="ITALIC">te voorkomen</HT> op de door artikel 137 van de btw-richtlijn bestreken gebieden. Blijkbaar heeft de Uniewetgever juist bij handelingen met betrekking tot onroerend goed een risico van verstoringen van de mededinging gezien voor commerciële handelaren en verhuurders en heeft hij de lidstaten derhalve in staat gesteld dit weg te nemen.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="9"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">D.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Afbakening van de mogelijkheid krachtens artikel 137, lid 2, van de btw-richtlijn om het keuzerecht vorm te geven</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Krachtens artikel 137, lid 2, van de btw-richtlijn stellen de lidstaten de bepalingen voor de uitoefening van het in lid 1 bedoelde keuzerecht vast. Daarbij kunnen ze de omvang van het keuzerecht beperken. Hieruit volgt – zoals het Hof<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Beschikking van het Hof van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20210518">18 mei 2021</DATE>, <NAME.CASE>Skellefteå Industrihus</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑248/20</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:394">EU:C:2021:394</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180228">28 februari 2018</DATE>, <NAME.CASE>Imofloresmira – Investimentos Imobiliários</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑672/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:134">EU:C:2018:134</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060112">12 januari 2006</DATE>, <NAME.CASE>Turn- und Sportunion Waldburg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑246/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:22">EU:C:2006:22</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040909">9 september 2004</DATE>, <NAME.CASE>Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑269/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:512">EU:C:2004:512</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20011004">4 oktober 2001</DATE>, <NAME.CASE><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>Goed Wonen<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/></NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑326/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2001:506">EU:C:2001:506</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19981203">3 december 1998</DATE>, <NAME.CASE>Belgocodex</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑381/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:589">EU:C:1998:589</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> herhaaldelijk heeft bevestigd – dat de lidstaten over een <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>ruime beoordelingsmarge<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/> beschikken, zoals ook Litouwen benadrukt. Zij dienen namelijk zelf te beslissen of het gezien de omstandigheden in hun land op een gegeven tijdstip opportuun is het keuzerecht in te voeren.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>In die zin uitdrukkelijk arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060112">12 januari 2006</DATE>, <NAME.CASE>Turn- und Sportunion Waldburg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑246/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:22">EU:C:2006:22</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19981203">3 december 1998</DATE>, <NAME.CASE>Belgocodex</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑381/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:589">EU:C:1998:589</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> Derhalve kunnen zij het keuzerecht na invoering ook weer afschaffen.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19981203">3 december 1998</DATE>, <NAME.CASE>Belgocodex</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑381/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:589">EU:C:1998:589</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.).</P></NOTE> Volgens de rechtspraak van het Hof kunnen de lidstaten de wijze van uitoefening van het keuzerecht bepalen en dit keuzerecht zelfs uitsluiten.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Beschikking van het Hof van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20210518">18 mei 2021</DATE>, <NAME.CASE>Skellefteå Industrihus</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑248/20</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:394">EU:C:2021:394</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180228">28 februari 2018</DATE>, <NAME.CASE>Imofloresmira – Investimentos Imobiliários</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑672/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:134">EU:C:2018:134</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060112">12 januari 2006</DATE>, <NAME.CASE>Turn- und Sportunion Waldburg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑246/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:22">EU:C:2006:22</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040909">9 september 2004</DATE>, <NAME.CASE>Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑269/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:512">EU:C:2004:512</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20011004">4 oktober 2001</DATE>, <NAME.CASE><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>Goed Wonen<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/></NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑326/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2001:506">EU:C:2001:506</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19981203">3 december 1998</DATE>, <NAME.CASE>Belgocodex</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑381/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:589">EU:C:1998:589</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0016">16</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.).</P></NOTE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Dit zou zich volgens de rechtspraak van het Hof bijvoorbeeld uitstrekken tot de noodzaak van een voorafgaande uitdrukkelijke verklaring tot uitoefening van het keuzerecht<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040909">9 september 2004</DATE>, <NAME.CASE>Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑269/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:512">EU:C:2004:512</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.).</P></NOTE>, maar niet tot het verlenen van een aanvullende termijn voor de aftrek van voorbelasting nadat het recht om af te zien van belastingvrijstelling rechtsgeldig is uitgeoefend.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Zie ook arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060330">30 maart 2006</DATE>, <NAME.CASE>Uudenkaupungin kaupunki</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑184/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:214">EU:C:2006:214</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.).</P></NOTE> Artikel 137, lid 2, van de btw-richtlijn staat ook toe dat de lidstaten bij de uitoefening van hun beoordelingsmarge met betrekking tot het keuzerecht bepaalde verrichtingen of bepaalde groepen van belastingplichtigen van dit recht uitsluiten.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>In die zin uitdrukkelijk arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060112">12 januari 2006</DATE>, <NAME.CASE>Turn- und Sportunion Waldburg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑246/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:22">EU:C:2006:22</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Wanneer de lidstaten gebruikmaken van hun bevoegdheid om de omvang van het keuzerecht te beperken en bepalingen voor de uitoefening ervan vast te stellen, dienen zij enkel de doelstellingen en algemene beginselen van de btw-richtlijn te eerbiedigen, met name het beginsel van fiscale neutraliteit en de noodzaak van een juiste, eenvoudige en uniforme toepassing van de voorziene vrijstellingen<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Beschikking van het Hof van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20210518">18 mei 2021</DATE>, <NAME.CASE>Skellefteå Industrihus</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑248/20</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:394">EU:C:2021:394</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060112">12 januari 2006</DATE>, <NAME.CASE>Turn- und Sportunion Waldburg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑246/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:22">EU:C:2006:22</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> alsmede het evenredigheidsbeginsel<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Ook dit is een algemeen beginsel van de btw-wetgeving: zie arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101026">26 oktober 2010</DATE>, <NAME.CASE>Schmelz</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑97/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:632">EU:C:2010:632</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090127">27 januari 2009</DATE>, <NAME.CASE>Persche</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑318/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:33">EU:C:2009:33</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Materiële afbakening van de bevoegdheid van de lidstaten</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Wanneer de lidstaten de belastingplichtige een mogelijkheid bieden om van vrijstelling af te zien, mogen zij op grond van artikel 137, lid 2 de wijzen van uitoefening van dit in lid 1 bedoelde keuzerecht nader bepalen. Die bevoegdheid betreft de bepalingen voor de uitoefening het recht om met betrekking tot de eigen handeling af te zien van btw-vrijstelling en de omvang van het keuzerecht.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Beschikking van het Hof van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20210518">18 mei 2021</DATE>, <NAME.CASE>Skellefteå Industrihus</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑248/20</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:394">EU:C:2021:394</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180228">28 februari 2018</DATE>, <NAME.CASE>Imofloresmira – Investimentos Imobiliários</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑672/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:134">EU:C:2018:134</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060330">30 maart 2006</DATE>, <NAME.CASE>Uudenkaupungin kaupunki</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑184/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:214">EU:C:2006:214</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>De lidstaten mogen deze beoordelingsmarge volgens de rechtspraak van het Hof echter niet gebruiken om een reeds verworven recht op aftrek te herroepen.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180228">28 februari 2018</DATE>, <NAME.CASE>Imofloresmira – Investimentos Imobiliários</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑672/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:134">EU:C:2018:134</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); zie ook arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19981203">3 december 1998</DATE>, <NAME.CASE>Belgocodex</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑381/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:589">EU:C:1998:589</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR> en <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> Een beperking van de btw-aftrek in verband met belaste handelingen na de uitoefening van het keuzerecht zou immers niet de <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>omvang<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/> van het keuzerecht betreffen dat de lidstaten krachtens artikel 137, lid 2, van de btw-richtlijn kunnen beperken, maar de gevolgen van de uitoefening van dit recht.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180228">28 februari 2018</DATE>, <NAME.CASE>Imofloresmira – Investimentos Imobiliários</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑672/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:134">EU:C:2018:134</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060330">30 maart 2006</DATE>, <NAME.CASE>Uudenkaupungin kaupunki</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑184/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:214">EU:C:2006:214</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Zo zou het btw-rechtelijk bijvoorbeeld evenmin mogelijk moeten zijn dat de leverancier de keuze om af te zien van belastingvrijstelling eenzijdig met terugwerkende kracht ten nadele van de afnemer herroept. De mogelijkheid om de keuze voor het afzien van btw-vrijstelling met terugwerkende kracht te herroepen betreft namelijk niet een wijze van uitoefening van het recht van de leverancier om af te zien van btw-vrijstelling, maar slechts de gevolgen voor een reeds uitgeoefend recht van de afnemer op aftrek van voorbelasting. Bovendien verzetten volgens het Hof het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel zich ertegen, dat op grond van een wetswijziging die tot stand komt nadat de handeling is verricht, het recht op aftrek van voorbelasting met terugwerkende kracht wordt afgenomen.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20000608">8 juni 2000</DATE>, <NAME.CASE>Schloßstrasse</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑396/98</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:303">EU:C:2000:303</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), zie ook arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19981203">3 december 1998</DATE>, <NAME.CASE>Belgocodex</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑381/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:589">EU:C:1998:589</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR> en <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Deze materiële afbakening van de bevoegdheid om nader invulling te geven aan het recht om af te zien van btw-vrijstelling betreft echter niet de in casu uitgevoerde herziening van de door ARVI in aftrek gebrachte voorbelasting. Zij verandert namelijk niet met terugwerkende kracht de eisen aan de nadere bepalingen voor de uitoefening van het recht om af te zien van btw-vrijstelling<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Zie arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20201126">26 november 2020</DATE>, <NAME.CASE>Sögård Fastigheter</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑787/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:964">EU:C:2020:964</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v. en aldaar aangehaalde rechtspraak).</P></NOTE> of de rechtsgevolgen daarvan. De betrokken herziening vloeit veeleer eenvoudigweg voort uit de btw-vrijstelling, bij gebreke van een (rechtsgeldige) keuze om daarvan af te zien. Zij zou zich (zie artikel 188, lid 1, van de btw-richtlijn) ook voordoen als Litouwen in het geheel niet had voorzien in de mogelijkheid om af te zien van btw-vrijstelling, omdat zij haar grondslag vindt in de richtlijn zelf, of beter gezegd in de omzetting daarvan in het nationale recht.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Derhalve mag, zoals advocaat-generaal Geelhoed ruim 18 jaar geleden al heeft uiteengezet<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Conclusie van advocaat-generaal Geelhoed in de zaak <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑269/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:189">EU:C:2004:189</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0051">51</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, dit gevolg (de correctie van een op grond van een vrijgestelde verkoop reeds uitgevoerde aftrek van voorbelasting) niet worden toegerekend aan de desbetreffende nationale regeling, maar aan het gedrag van de belastingplichtigen (in casu de verkoop van onroerend goed door een<?PAGE NO="11"?> belastingplichtige aan een (nog) niet voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtige). De materiële grenzen van de uit artikel 137, lid 2, van de btw-richtlijn voortvloeiende bevoegdheden van de lidstaten zijn dus niet overschreden.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Neutraliteitsbeginsel</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Het is evenwel mogelijk dat de voorwaarde dat de afnemer van de betrokken levering van een onroerend goed niet alleen een belastingplichtige, maar een voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtige moet zijn, in strijd is met het beginsel van neutraliteit van de btw.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Het beginsel van neutraliteit van de btw verzet zich ertegen dat ondernemers die dezelfde handelingen verrichten, bij de btw-heffing verschillend worden behandeld.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Zie arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20081016">16 oktober 2008</DATE>, <NAME.CASE>Canterbury Hockey Club en Canterbury Ladies Hockey Club</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑253/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:571">EU:C:2008:571</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19990907">7 september 1999</DATE>, <NAME.CASE>Gregg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑216/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1999:390">EU:C:1999:390</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19980611">11 juni 1998</DATE>, <NAME.CASE>Fischer</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑283/95</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:276">EU:C:1998:276</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>In casu lijkt de gelijkheid van mededinging niet te zijn aangetast. Het keuzerecht bestaat immers juist – zoals hierboven in onderdeel C is uiteengezet – om concurrentienadelen voor de leverancier te voorkomen.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>De in de Litouwse wet vervatte voorwaarde dat de afnemer op het tijdstip van de handeling een voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtige moet zijn, doet hier niet aan af. Aan het recht om af te zien van btw-vrijstelling is immers voor alle leveranciers van onroerend goed dezelfde voorwaarde verbonden, namelijk dat de afnemer een voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtige moet zijn.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Dit onderscheidt het onderhavige geval bijvoorbeeld van het geval dat ten grondslag lag aan de uitspraak van het Hof in het arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060112">12 januari 2006</DATE>, <NAME.CASE>Turn- und Sportunion Waldburg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑246/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:22">EU:C:2006:22</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> In het onderhavige geval had geen enkele andere leverancier van onroerend goed rechtsgeldig voor belastingheffing kunnen kiezen.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">3.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Evenredigheidsbeginsel</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Van een belastingplichtige verlangen dat hij een reeds genoten aftrek van voorbelasting herziet, louter omdat zijn afnemer zich niet – of in casu slechts één maand te laat – als belastingplichtige heeft laten registreren, zou echter onevenredig kunnen zijn. Dit veronderstelt dat een registratievereiste ongeschikt is om de verwezenlijking van zijn doel te waarborgen of verder gaat dan nodig is om dat doel te bereiken.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>In die zin arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101026">26 oktober 2010</DATE>, <NAME.CASE>Schmelz</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑97/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:632">EU:C:2010:632</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>) en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090127">27 januari 2009</DATE>, <NAME.CASE>Persche</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑318/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:33">EU:C:2009:33</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Het registratievereiste voor de afnemer strekt ertoe de controle door de belastingdienst op de keuze om af te zien van btw-vrijstelling te vergemakkelijken, omdat dit – zoals hierboven in onderdeel C is uiteengezet – alleen zinvol is bij transacties met belastingplichtigen die recht hebben op aftrek van voorbelasting. Anderzijds dient het de rechtszekerheid<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Zie over dit criterium ook reeds conclusie van advocaat-generaal Geelhoed in de zaak <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑269/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:189">EU:C:2004:189</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> en juridische duidelijkheid. Zo kan de leverancier aan de hand van het registratiebewijs duidelijk zien of aan de voorwaarden voor het afzien van btw-vrijstelling is voldaan, zodat een door hem toegepaste aftrek van voorbelasting niet hoeft te worden herzien. Zonder een dergelijk registratiekenmerk is het is voor een andere particulier (en soms ook voor de belastingdienst) moeilijk vast te stellen of iemand reeds als belastingplichtige in de zin van het btw-recht werkzaam is, vooral aan het begin van de economische activiteit.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Zowel een effectief beheer van en controle op de btw – waarbij deze laatste volgens het Hof een rechtstreekse uitwerking op de financiering van de Europese Unie zou hebben<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Dit argument komt in meerdere uitspraken van het Hof terug (zie arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190117">17 januari 2019</DATE>, <NAME.CASE>Dzivev e.a.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑310/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:30">EU:C:2019:30</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171205">5 december 2017</DATE>, <NAME.CASE>M.A.S. en M.B.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑42/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:936">EU:C:2017:936</NO.ECLI>), punt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150908">8 september 2015</DATE>, <NAME.CASE>Taricco e.a.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑105/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:555">EU:C:2015:555</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130226">26 februari 2013</DATE>, <NAME.CASE>Åkerberg Fransson</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑617/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:105">EU:C:2013:105</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Een recentere uitspraak van de Commissie en de daadwerkelijke vormgeving van het financieringsmechanisme van de EU doen hierover echter twijfels rijzen. Zie voorstel voor een richtlijn van de Europese Commissie van <DATE ISO="20190424">24 april 2019</DATE> tot wijziging van richtlijn 2006/112 en richtlijn 2008/118 houdende een algemene regeling inzake accijns wat betreft defensie-inspanningen binnen het Uniekader, COM(2019) 192 final, blz. 10 (Nederlandse taalversie: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>De uitbreiding van het toepassingsgebied van de btw-vrijstellingen kan de door de lidstaten geïnde btw-inkomsten en dus ook de eigen middelen uit de btw doen dalen. Hoewel er geen negatieve gevolgen zullen zijn voor de EU-begroting, aangezien de eigen middelen op basis van het bruto nationaal inkomen (bni) alle uitgaven compenseren die niet door de traditionele eigen middelen en de eigen middelen uit de btw worden gedekt, zouden de niet-geïnde eigen middelen uit de btw van bepaalde lidstaten moeten worden gecompenseerd door alle lidstaten via de bni-middelen.<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/>).</P></NOTE> – als het beginsel van rechtszekerheid zijn legitieme doelen. Het vereiste van een geslaagde registratie is geen ongeschikt middel om deze doelen te bereiken.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Hierbij moet echter nog worden onderzocht of er een even geschikt, maar minder ingrijpend middel bestaat, en, als dit niet het geval is, of er sprake is van een passende verhouding tussen het gebruikte middel en het beoogde doel. Een minder ingrijpend middel dat even geschikt is zie ik hier niet. Een vereiste als het materiële bestaan van de hoedanigheid van belastingplichtige is aanzienlijk lastiger te controleren, zowel voor de belastingdienst als voor de leverancier. Dit is bijgevolg noch minder ingrijpend, noch even geschikt om voornoemde doelen te bereiken.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Uit de afweging (de verhouding tussen doel en middel) van de betrokken rechtsbelangen (enerzijds rechtszekerheid en doeltreffende administratie, anderzijds het belang van de leverancier om af te zien van btw-vrijstelling teneinde de aftrek van voorbelasting niet te hoeven herzien) volgt evenmin dat het registratievereiste voor de afnemer als middel onevenredig is.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Het lijkt mij niet onredelijk om van een belastingplichtige die in de context van deze wettelijke regeling een eigenlijk van btw vrijgestelde handeling als belastbaar wil behandelen, te eisen dat hij de afnemer om een bewijs van btw-registratie vraagt. Indien de afnemer dit bewijs niet kan overleggen, kan hij de dreigende correctie op de aftrek van voorbelasting doorberekenen in de aankoopprijs, zodat voor hem geen schade ontstaat. Als de afnemer deze – vermoedelijk hogere – prijs niet wil betalen, moet hij aantonen dat hij zich heeft laten registreren. Wordt dit bewijs niet geleverd, dan kan de leverancier ofwel op zoek gaan naar een andere koper, ofwel wachten met het sluiten van de transactie totdat een mogelijk reeds aangevraagde registratie is voltooid.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Dit betekent ook dat de afnemer de btw-rechtelijke behandeling van de levering van het onroerend goed zelf kan beïnvloeden<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Zie over dit argument ook conclusie van advocaat-generaal Geelhoed in de zaak <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑269/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:189">EU:C:2004:189</NO.ECLI>; punt <REF.NP.ECR REF="NP0051">51</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040909">9 september 2004</DATE>, <NAME.CASE>Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑269/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:512">EU:C:2004:512</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.).</P></NOTE> door de registratieprocedure te starten en het resultaat ervan af te wachten. Voor de leverancier is dan duidelijk of hij al dan niet te maken heeft met een voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtige. Hij kan de berekening van de koopprijs hierop afstemmen. In dit opzicht zijn deze (tijdelijke) beperkingen van de mogelijkheid om af te zien van btw-vrijstelling niet onevenredig aan de nagestreefde doelstellingen (doeltreffende administratie en rechtszekerheid voor de betrokken partijen).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Alles bij elkaar is de in het nationale recht gestelde eis dat de afnemer een voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtige moet zijn, wil de leverancier rechtsgeldig kunnen afzien van de btw-vrijstelling voor zijn handeling, evenredig.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>De rechtspraak van het Hof volgens welke de belastingplichtige niet mag worden gehinderd in de uitoefening van zijn recht op aftrek op grond dat hij niet voor btw-doeleinden is geïdentificeerd alvorens de aangekochte goederen te gebruiken voor zijn belaste activiteit<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180307">7 maart 2018</DATE>, <NAME.CASE>Dobre</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑159/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:161">EU:C:2018:161</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150709">9 juli 2015</DATE>, <NAME.CASE>Salomie en Oltean</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑183/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:454">EU:C:2015:454</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0061">61</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101021">21 oktober 2010</DATE>, <NAME.CASE>Nidera Handelscompagnie</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑385/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:627">EU:C:2010:627</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0051">51</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, leidt niet tot een andere conclusie. Het gaat hier immers niet om de uitoefening van het recht op aftrek van voorbelasting door de belastingplichtige, maar om de rechtsgeldigheid van het afzien van btw-vrijstelling bij een transactie met een belastingrechtelijk niet-geregistreerde afnemer.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Ook de zogenoemde <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>inhoud boven vorm<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/>-rechtspraak van het Hof<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Zie in die zin ook uitvoerig Kokott, J., <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>Vom Sinn der Form<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/>, <HT TYPE="ITALIC">Festschrift zu 100 Jahre Umsatzsteuer in Deutschland 1918‑2018</HT>, Keulen, 2018, blz. 109 e.v.</P><P>Zie met betrekking tot de aftrek van voorbelasting arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181121">21 november 2018</DATE>, <NAME.CASE>Vădan</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑664/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:933">EU:C:2018:933</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160915">15 september 2016</DATE>, <NAME.CASE>Senatex</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑518/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:691">EU:C:2016:691</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150709">9 juli 2015</DATE>, <NAME.CASE>Salomie en Oltean</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑183/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:454">EU:C:2015:454</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0060">60</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20141211">11 december 2014</DATE>, <NAME.CASE>Idexx Laboratories Italia</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑590/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2429">EU:C:2014:2429</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.).</P><P>Zie met betrekking tot vrijstellingen arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161020">20 oktober 2016</DATE>, <NAME.CASE>Plöckl</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑24/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:791">EU:C:2016:791</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.); <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120927">27 september 2012</DATE>, <NAME.CASE>VSTR</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑587/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:592">EU:C:2012:592</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.), en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070927">27 september 2007</DATE>, <NAME.CASE>Collée</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑146/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:549">EU:C:2007:549</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, die een ruimere strekking heeft, kan niet tot een andere conclusie leiden. Volgens deze rechtspraak vereist het beginsel van fiscale neutraliteit dat de btw-vrijstelling (of de aftrek van voorbelasting) wordt toegekend indien aan de materiële voorwaarden ervan is voldaan, zelfs indien de belastingplichtige niet aan bepaalde formele vereisten heeft voldaan.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>In het licht van de wijzigingen die de wetgever in de btw-richtlijn heeft doorgevoerd is het dus al de vraag of deze rechtspraak in haar huidige vorm kan worden gehandhaafd. De Uniewetgever heeft thans, onder meer in reactie op de rechtspraak van het Hof<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>De volgende teksten in de overwegingen 3 en 7 van richtlijn van de Raad van <DATE ISO="20181204">4 december 2018</DATE> tot wijziging van richtlijn 2006/112/EG wat betreft de harmonisatie en vereenvoudiging van bepaalde regels in het btw-stelsel voor de belastingheffing in het handelsverkeer tussen de lidstaten (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="311" PAGE.FIRST="3" DATE.PUB="2018">PB 2018, L 311, blz. 3</REF.DOC.OJ>) zijn vrijwel niet anders op te vatten:</P><P>(3): <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>[...] heeft de Raad de Commissie verzocht om in de btw-regels van de Unie voor grensoverschrijdende transacties bepaalde verbeteringen aan te brengen wat betreft de rol van het btw-identificatienummer in het kader van de vrijstelling voor intracommunautaire leveringen, [...]<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/>,</P><P>(7): <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>wordt voorgesteld dat de opname [...] van het btw-identificatienummer van de afnemer [...] een materiële voorwaarde voor de toepassing van de vrijstelling wordt, eerder dan een formeel vereiste.<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/>.</P></NOTE> in artikel 138, lid 1, van de btw-richtlijn uitdrukkelijk als (materieel) vereiste voor een vrijgestelde intracommunautaire levering vastgelegd dat de afnemer zijn btw-identificatienummer aan de leverancier moet hebben meegedeeld.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Bovendien heeft het Hof zijn <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>inhoud boven vorm<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/>-benadering reeds genuanceerd door te stellen dat aan bepaalde formaliteiten die van groter belang zijn dan andere ondanks hun formele aard moet worden voldaan.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Zie arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20211021">21 oktober 2021</DATE>, <NAME.CASE>Wilo Salmson France</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑80/20</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:870">EU:C:2021:870</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0082">82</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Helaas heeft het Hof opengelaten welke formele gegevens op een factuur moeten staan om van een factuur te kunnen spreken. Zie in die zin evenwel mijn conclusies in de zaken <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Wilo Salmson France</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑80/20</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:326">EU:C:2021:326</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0089">89</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.), en <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Zipvit</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑156/20</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:558">EU:C:2021:558</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0077">77</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> e.v.).</P></NOTE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Met betrekking tot keuzerechten heeft het Hof zelfs uitdrukkelijk geoordeeld dat het volgen van een bepaalde procedure (Luxemburg had een voorafgaande goedkeuringsprocedure bij de belastingautoriteiten als voorwaarde gesteld voor een rechtsgeldige keuzemogelijkheid) juist géén afbreuk doet aan het recht op aftrek van btw.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040909">9 september 2004</DATE>, <NAME.CASE>Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑269/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:512">EU:C:2004:512</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> Dat een dergelijke procedure geen terugwerkende kracht heeft, maakt haar volgens het Hof terecht ook niet onevenredig.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040909">9 september 2004</DATE>, <NAME.CASE>Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑269/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:512">EU:C:2004:512</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> Derhalve is het in de onderhavige zaak niet relevant dat de afnemer van ARVI een maand later – zonder terugwerkende kracht – de status van voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtige heeft verkregen.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>De rechtspraak van het Hof over de verregaande irrelevantie van formele aspecten in het btw-recht is bijgevolg niet relevant voor de keuze- en regelgevingsrechten van de lidstaten.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">VI.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Conclusie</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Gelet op een en ander geef ik het Hof in overweging de prejudiciële vragen van de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės te beantwoorden als volgt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>1)</NO.P><TXT>Een lidstaat mag op grond van artikel 137 van richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, een rechtsgeldige keuze van de leverancier om van een btw-vrijstelling af te zien onderwerpen aan de voorwaarde dat de afnemer een voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtige is. De inachtneming van deze <QUOT.START CODE="201A" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>formele<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="2019" ID="QE0041"/> voorwaarde vormt geen schending van het beginsel van neutraliteit van de btw en is evenmin onevenredig.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Het rechtsgevolg van niet-inachtneming van deze <QUOT.START CODE="201A" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>formaliteit<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="2019" ID="QE0042"/> – de herziening van de aftrek van voorbelasting bij de leverancier – vloeit voort uit de in de btw-richtlijn voorziene btw-vrijstelling van de overdracht. Aan deze conclusie wordt niet afgedaan door het feit dat, ten eerste, de afnemer een maand later voor btw-doeleinden is geïdentificeerd, ten tweede, hij het goed heeft gebruikt om belastbare handelingen te verrichten en, ten derde, er evenmin sprake is van fraude.<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>