(1)

Postanowienia art. 2 ust. 1 i 2 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych przestaną obowiązywać z końcem kadencji parlamentarnej 2009–2014.

(2)

Postanowienia art. 19 ust. 1 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Chorwacji oraz dostosowań w Traktacie o Unii Europejskiej (TUE), Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej przestaną obowiązywać z końcem kadencji parlamentarnej 2009–2014.

(3)

Konieczne jest niezwłoczne zapewnienie wypełnienia postanowień art. 2 ust. 3 Protokołu nr 36, a w konsekwencji przyjęcie decyzji przewidzianej w art. 14 ust. 2 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej, aby umożliwić państwom członkowskim przyjęcie we właściwym czasie niezbędnych środków krajowych dotyczących przeprowadzenia wyborów do Parlamentu Europejskiego na kadencję parlamentarną 2014–2019.

(4)

Artykuł 14 ust. 2 akapit pierwszy Traktatu o Unii Europejskiej określa kryteria dotyczące składu Parlamentu Europejskiego, w myśl których całkowita liczba przedstawicieli obywateli Unii nie przekracza siedmiuset pięćdziesięciu posłów, nie licząc przewodniczącego, a reprezentacja ta ma charakter degresywnie proporcjonalny, przy czym próg minimalny wynosi sześciu posłów na państwo członkowskie, zaś żadnemu państwu nie można przyznać więcej niż dziewięćdziesiąt sześć mandatów.

(5)

Artykuł 10 Traktatu o Unii Europejskiej stanowi miedzy innymi, że podstawą funkcjonowania Unii jest demokracja przedstawicielska, w której obywatele są bezpośrednio reprezentowani na poziomie Unii w Parlamencie Europejskim, a państwa członkowskie w Radzie są reprezentowane przez swoje rządy, które odpowiadają demokratycznie przed parlamentami narodowymi lub swoimi obywatelami. Dlatego art. 14 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej dotyczący składu Parlamentu Europejskiego ma zastosowanie w szerszym kontekście ustaleń instytucjonalnych, określonych w Traktatach, które dotyczą także przepisów dotyczących procesu podejmowania decyzji w Radzie,

—

przy podziale mandatów w Parlamencie Europejskim w pełni wykorzystuje się minimalne i maksymalne liczby określone w Traktacie o Unii Europejskiej, aby w możliwie najszerszym zakresie podział ten odzwierciedlał liczbę ludności poszczególnych państw członkowskich,

—

współczynnik liczby ludności poszczególnych państw członkowskich do liczby posiadanych miejsc przed zaokrągleniem do pełnych wartości waha się zależnie od ich zaludnienia, tak by każdy poseł z państwa członkowskiego o większej liczbie ludności reprezentował większą liczbę obywateli niż poseł z państwa członkowskiego o mniejszej liczbie ludności i odwrotnie, lecz także aby zapewnić, że im większa liczba ludności państwa członkowskiego, do tym większej liczby mandatów jest ono uprawnione.