<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑452/16 PPU</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62016CC0452</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:782">EU:C:2016:782</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>16</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>16</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ CAMPOS SÁNCHEZ-BORDONA — ΥΠΟΘΕΣΗ C‑452/16 PPU</P><P>POLTORAK</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτασεισ του Γενικου Εισαγγελεα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Manuel Campos Sánchez-Bordona</HT></P><P>της <DATE ISO="20161019">19ης Οκτωβρίου 2016</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ισπανική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Υπόθεση C‑452/16 PPU</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Openbaar Ministerie</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">κατά</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Krzysztof Marek Poltorak</HT></P><P><HT TYPE="NORMAL">[αίτηση του Rechtbank Amsterdam (πρωτοδικείου Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες)για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]</HT></P></STI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις</KEYWORD><KEYWORD>Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ</KEYWORD><KEYWORD>Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως</KEYWORD><KEYWORD>Έννοιες <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/> και <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>δικαστική απόφαση<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/></KEYWORD></INDEX><CONTENTS.CONCLUSION><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Στο σύστημα που καθιερώθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20020613">13ης Ιουνίου 2002</DATE>, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="190" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2002">ΕΕ 2002, L 190, σ. 1</REF.DOC.OJ>), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20090226">26ης Φεβρουαρίου 2009</DATE>, για την τροποποίηση των αποφάσεων-πλαισίων 2002/584/ΔΕΥ, 2005/214/ΔΕΥ, 2006/783/ΔΕΥ, 2008/909/ΔΕΥ και 2008/947/ΔΕΥ και την κατοχύρωση, διά του τρόπου αυτού, των δικονομικών δικαιωμάτων των προσώπων και την προώθηση της εφαρμογής της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης αποφάσεων που εκδίδονται ερήμην του ενδιαφερόμενου προσώπου στη δίκη (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="081" PAGE.FIRST="24" DATE.PUB="2009">ΕΕ 2009, L 81, σ. 24</REF.DOC.OJ>) (στο εξής: απόφαση-πλαίσιο).</P></NOTE>, η οποία αντικατέστησε τον παραδοσιακό μηχανισμό εκδόσεως, τον κύριο ρόλο έχουν οι δικαστικές αρχές των κρατών μελών. Συγκεκριμένα, η απόφαση-πλαίσιο αφορά τόσο τη δικαστική αρχή εκδόσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Στο εξής: ΕΕΣ.</P></NOTE> όσο και τη δικαστική αρχή εκτελέσεως, στο κράτος παραλήπτη, η οποία οφείλει να το εκτελέσει.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο δεν έχει μέχρι τούδε κληθεί να ερμηνεύσει τις έννοιες <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/> (άρθρο 6 της αποφάσεως-πλαισίου) και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>δικαστική απόφαση<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/> (άρθρο 1 του εν λόγω νομοθετήματος). Με την παρούσα αίτηση προδικαστικής αποφάσεως το Rechtbank Amsterdam (πρωτοδικείο Άμστερνταμ) υποβάλλει στο Δικαστήριο τέσσερα ερωτήματα με τα οποία ζητεί, εν ολίγοις, να αποσαφηνισθεί το εννοιολογικό περιεχόμενο των ως άνω όρων, για τους σκοπούς της διεκπεραιώσεως ή, ενδεχομένως, της απορρίψεως ΕΕΣ εκδοθέντος από σουηδική αστυνομική αρχή, προς εκτέλεση τελεσίδικης αποφάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Παράλληλα με την παρούσα υπόθεση το ίδιο αιτούν δικαστήριο υπέβαλε άλλα προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την έννοια της δικαστικής αποφάσεως, η οποία απαντά μία από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 8 της αποφάσεως-πλαισίου προϋποθέσεις, ερωτήματα τα οποία δεν σχετίζονται με το ΕΕΣ, αλλά με το εθνικό ένταλμα συλλήψεως που πρέπει να προηγείται αυτού. Αναπτύσσω τις προτάσεις μου την ίδια ημέρα στην άλλη αυτή υπόθεση<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Υπόθεση Özçelik, C‑453/16 PPU, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="2"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>I –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Συνθήκη ΕΕ</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 6 ΣΕΕ:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="006.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Η Ένωση αναγνωρίζει τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τις αρχές που περιέχονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων [στο εξής: Χάρτης] […], ο οποίος έχει το ίδιο νομικό κύρος με τις Συνθήκες.</ALINEA><ALINEA>Οι διατάξεις του Χάρτη δεν συνεπάγονται καμία επέκταση των αρμοδιοτήτων της Ένωσης, όπως αυτές ορίζονται στις Συνθήκες.</ALINEA><ALINEA>Τα δικαιώματα, οι ελευθερίες και οι αρχές του Χάρτη ερμηνεύονται σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις του τίτλου VII του Χάρτη που διέπουν την ερμηνεία και την εφαρμογή του και λαμβανομένων δεόντως υπόψη των επεξηγήσεων οι οποίες αναφέρονται στον Χάρτη και στις οποίες μνημονεύονται οι πηγές των εν λόγω διατάξεων.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Η Ένωση προσχωρεί στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών[, η οποία υπογράφηκε στη Ρώμη στις <DATE ISO="19501104">4 Νοεμβρίου 1950</DATE> (στο εξής: ΕΣΔΑ)]. Η προσχώρηση στην εν λόγω Σύμβαση δεν μεταβάλλει τις αρμοδιότητες της Ένωσης όπως ορίζονται στις Συνθήκες.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως κατοχυρώνονται από την [ΕΣΔΑ] και όπως απορρέουν από τις κοινές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών, αποτελούν μέρος των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης.<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Ο Χάρτης</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Το άρθρο 47 του Χάρτη, το οποίο επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>Δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/>, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>Κάθε πρόσωπο του οποίου παραβιάστηκαν τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που διασφαλίζονται από το δίκαιο της Ένωσης έχει δικαίωμα πραγματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου, τηρουμένων των προϋποθέσεων που προβλέπονται στο παρόν άρθρο.</ALINEA><ALINEA>Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα να δικασθεί η υπόθεσή του δίκαια, δημόσια και εντός εύλογης προθεσμίας, από ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο, που έχει προηγουμένως συσταθεί νομίμως. Κάθε πρόσωπο έχει τη δυνατότητα να συμβουλεύεται δικηγόρο και να του αναθέτει την υπεράσπιση και εκπροσώπησή του.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="3"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Η απόφαση-πλαίσιο</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Η αιτιολογική σκέψη 5 της αποφάσεως-πλαισίου έχει ως εξής:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>Ο στόχος που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, να αποτελέσει ένα χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, συνεπάγεται την κατάργηση της έκδοσης μεταξύ κρατών μελών και την αντικατάστασή της από σύστημα παράδοσης μεταξύ δικαστικών αρχών. […]<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/></P></CONSID></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Κατά την αιτιολογική σκέψη 6 της αποφάσεως-πλαισίου:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης το οποίο προβλέπει η παρούσα απόφαση-πλαίσιο αποτελεί την πρώτη περίπτωση συγκεκριμένης εφαρμογής, στον τομέα του ποινικού δικαίου, της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης που έχει χαρακτηρισθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ως <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>ακρογωνιαίος λίθος<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/> της δικαστικής συνεργασίας.<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/></P></CONSID></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Κατά την αιτιολογική σκέψη 10 της αποφάσεως-πλαισίου:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>Ο μηχανισμός του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης βασίζεται σε υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών μελών. Η εφαρμογή του εν λόγω μηχανισμού δύναται να ανασταλεί μόνον στην περίπτωση σοβαρής και διαρκούς παραβίασης από κράτος μέλος των αρχών που διατυπώνονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 της [Σ]υνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία διαπιστώνεται από το Συμβούλιο κατ’ εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1 της εν λόγω συνθήκης με τις συνέπειες που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του ιδίου άρθρου.<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></P></CONSID></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Το άρθρο 1 της αποφάσεως-πλαισίου, το οποίο επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>Ορισμός και υποχρέωση εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/>, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="001.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι δικαστική απόφαση η οποία εκδίδεται από κράτος μέλος προς τον σκοπό της σύλληψης και της παράδοσης από άλλο κράτος μέλος προσώπου που καταζητείται για την άσκηση ποινικής δίωξης ή για την εκτέλεση ποινής ή μέτρου στερητικών της ελευθερίας.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="001.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Τα κράτη μέλη εκτελούν κάθε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης βάσει της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης και σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας απόφασης-πλαισίου.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="001.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>H παρούσα απόφαση-πλαίσιο δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την τροποποίηση της υποχρέωσης σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των θεμελιωδών νομικών αρχών, όπως διατυπώνονται στο άρθρο 6 της [Σ]υνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Το άρθρο 6 της αποφάσεως-πλαισίου, το οποίο επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>Προσδιορισμός των αρμόδιων αρχών<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/>, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="006.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Η δικαστική αρχή έκδοσης του εντάλματος είναι η δικαστική αρχή του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος που είναι αρμόδια για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δυνάμει του δικαίου αυτού του κράτους.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Η δικαστική αρχή εκτέλεσης είναι η δικαστική αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης που είναι αρμόδια να εκτελέσει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δυνάμει του δικαίου αυτού του κράτους.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Κάθε κράτος μέλος ενημερώνει τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου σχετικά με τη δικαστική αρχή που είναι αρμόδια σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο.<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 7 της αποφάσεως-πλαισίου, το οποίο αφορά την κεντρική αρχή:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="007.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Κάθε κράτος μέλος μπορεί να ορίσει μια κεντρική αρχή ή, εφόσον η έννομη τάξη του το προβλέπει, κεντρικές αρχές για να επικουρούν τις αρμόδιες δικαστικές αρχές.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="007.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Ένα κράτος μέλος δύναται, εάν είναι αναγκαίο λόγω της οργάνωσης του εσωτερικού δικαστικού του συστήματος, να αναθέτει στην ή στις κεντρικές αρχές του τη διοικητική διαβίβαση και παραλαβή των ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης καθώς και κάθε επίσημη αλληλογραφία που την ή τις αφορά.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Ως προς τη σχέση της αποφάσεως-πλαισίου με άλλα νομοθετήματα, το άρθρο 31, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, αυτής, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="031.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Με την επιφύλαξη της εφαρμογής τους στις σχέσεις μεταξύ κρατών μελών και τρίτων κρατών, η παρούσα απόφαση-πλαίσιο αντικαθιστά, από την <DATE ISO="20040101">1η Ιανουαρίου 2004</DATE>, τις αντίστοιχες διατάξεις των ακόλουθων συμβάσεων που ισχύουν όσον αφορά την έκδοση στις σχέσεις μεταξύ των κρατών μελών:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>ευρωπαϊκή σύμβαση εκδόσεως της <DATE ISO="19571213">13ης Δεκεμβρίου 1957</DATE>, πρόσθετο πρωτόκολλο της <DATE ISO="19751015">15ης Οκτωβρίου 1975</DATE>, δεύτερο πρόσθετο πρωτόκολλο της <DATE ISO="19780317">17ης Μαρτίου 1978</DATE> και ευρωπαϊκή σύμβαση για την καταστολή της τρομοκρατίας της <DATE ISO="19770127">27ης Ιανουαρίου 1977</DATE>, στο μέτρο που αφορά την έκδοση·</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="5"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Το σουηδικό δίκαιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20090529">29 Μαΐου 2009</DATE> η Σουηδία γνωστοποίησε<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>Ενημέρωση των πληροφοριών και επεξηγήσεων της Σουηδίας σύμφωνα με την απόφαση-πλαίσιο για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/> (Έγγραφο του Συμβουλίου υπ’ αριθ. 10400/09, σ. 2).</P></NOTE> στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 6, παράγραφος 3, της αποφάσεως-πλαισίου, τις ακόλουθες επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με τις αρμόδιες βάσει του εθνικού της δικαίου δικαστικές αρχές:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><GR.SEQ><TITLE><TI><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>[Σχετικά με το] Άρθρο 6, παράγραφος 3</P></TI></TITLE><P>Οι ακόλουθες αρχές είναι αρμόδιες στη Σουηδία για την έκδοση και την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης:</P></GR.SEQ><GR.SEQ><TITLE><TI><P>Δικαστική αρχή έκδοσης</P></TI></TITLE><P>[…]</P><P>Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς το σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου στερητικών της ελευθερίας εκδίδεται από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση (Rikspolisstyrelsen) […]<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/>.</P></GR.SEQ></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Κατά τη διάταξη περί παραπομπής και όπως επιβεβαίωσε η Σουηδική Κυβέρνηση με τις γραπτές παρατηρήσεις της καθώς και κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η εκτέλεση των τελεσίδικων δικαστικών αποφάσεων, καθώς και των αποφάσεων που πρέπει να εκδοθούν συναφώς μεταγενέστερα στην εν λόγω χώρα ανατίθεται σε αρχές διάφορες των δικαστικών και, ειδικότερα, διάφορες των δικαστηρίων που εξέδωσαν τις εν λόγω δικαστικές αποφάσεις<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Στις εξηγήσεις της εν λόγω κυβερνήσεως, οι οποίες παρατίθενται στο σύνολό τους στο έγγραφο του Συμβουλίου υπ’ αριθ. 14876/11 (Evaluation report on the fourth round of mutual evaluations <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>the practical application of the European Arrest Warrant and corresponding surrender procedures between Member States<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/> Follow-up to Report on Sweden), σ. 2, εκτίθενται τα εξής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>Sweden would like to stress that when a judgment is final all subsequent decisions concerning the enforcement of the sentence in our legal system are taken by other authorities than the court. […] In Sweden we have three different enforcement authorities and in order to coordinate the issuing of the EAWs: in these cases, the International Police Cooperation Division (IPO) was designated as the issuing authority. […] To conclude, the existing system is the most effective and in line with our national procedure and no complaints has been put forward. Thus, Sweden has not found any convincing reason to change the current system<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Ομοίως, απαντώντας στην αίτηση του Rechtbank Amsterdam (πρωτοδικείου Άμστερνταμ) περί παροχής πληροφοριών, με έγγραφο της <DATE ISO="20160801">1ης Αυγούστου 2016</DATE> η σουηδική αστυνομική αρχή (Swedish Police Authority) ενημέρωσε ότι η εν λόγω αρχή:</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>είναι αρμόδια για την έκδοση ΕΕΣ το οποίο έχει ως αντικείμενο την εκτέλεση στερητικής της ελευθερίας ποινής·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>εκδίδει ΕΕΣ μόνον κατ’ αίτηση του Σουηδικού Ιδρύματος Σωφρονιστικών Καταστημάτων και Κοινωνικής Επανεντάξεως (στο εξής: Ίδρυμα Σωφρονιστικών Καταστημάτων), από το οποίο είναι, εντούτοις, ανεξάρτητη·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>έχει αναθέσει αρμοδιότητες σε ένα ή περισσότερα μέλη της αστυνομίας που απασχολούνται στο Τμήμα Διεθνούς Αστυνομικής Συνεργασίας·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>ασκεί τις εν λόγω αρμοδιότητες χωρίς να υπόκειται στον έλεγχο δικαιοδοτικών οργάνων, του Υπουργείου Δικαιοσύνης ή του δικαστηρίου που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση ή να τέλει σε σχέση εξαρτήσεως από αυτά.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>II –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20160523">23 Μαΐου 2016</DATE> ο εισαγγελέας του Rechtbank Amsterdam (πρωτοδικείου Άμστερνταμ) ζήτησε από το εν λόγω δικαστήριο να διεκπεραιώσει το ΕΕΣ που είχε εκδώσει στις <DATE ISO="20140630">30 Ιουνίου 2014</DATE> η Γενική Διεύθυνση της Σουηδικής Αστυνομίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Στο εξής: ΓΔΣΑ.</P></NOTE>, με αντικείμενο τη σύλληψη και την παράδοση του K. M. Poltorak, ο οποίος κρατείται στο κέντρο κρατήσεως του Alphen aan de Rijn (Κάτω Χώρες).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Το ΕΕΣ βασίζεται στην τελεσίδικη απόφαση που εξέδωσε δικαστήριο του Göteborg (Σουηδία) στις <DATE ISO="20121221">21 Δεκεμβρίου 2012</DATE> (αριθ. B 9380/12), με την οποία επέβαλε στον Κ. Μ. Poltorak στερητική της ελευθερίας ποινή διάρκειας ενός έτους και τριών μηνών για την τέλεση αδικήματος επιθέσεως με αποτέλεσμα την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Όπως εκτίθεται στο σημείο e του ΕΕΣ, στις <DATE ISO="20120504">4 Μαΐου 2012</DATE>, στο Husargatan (Göteborg, Σουηδία), ο Κ. Μ. Poltorak επιτέθηκε και κάρφωσε το άκρο σαρώθρου στον οφθαλμό του θύματος, με αποτέλεσμα το θύμα να υποστεί ρήξη του συνδέσμου και του ρινοδακρυϊκού πόρου του οφθαλμού, που ματώνει σε περίπτωση επιπεφυκίτιδας, καθώς και κάταγμα του άνω και του κάτω οστικού τοιχώματος του οφθαλμικού κόγχου. Το αδίκημα θεωρήθηκε διακεκριμένο λόγω της σκληρότητας και της βαναυσότητας της πράξεως του καταδικασθέντος.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινισθεί εάν το ΕΕΣ εκδόθηκε από <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/>, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου και, ως εκ τούτου, εάν συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>δικαστική απόφαση<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/>, κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου. Προσθέτει ότι το πρόβλημα ανακύπτει ιδίως λαμβανομένων υπόψη των κρίσεων που διατύπωσε το Δικαστήριο με την απόφαση που εξέδωσε την <DATE ISO="20160601">1η Ιουνίου 2016</DATE> στην υπόθεση Bob-Dogi<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Υπόθεση C-241/15, EU:2016:385.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Rechtbank Amsterdam (πρωτοδικείο Άμστερνταμ) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>1)</NO.P><TXT>Συνιστούν οι όροι <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ, και <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>δικαστική απόφαση<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/>, κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως‑πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ, αυτοτελείς έννοιες του δικαίου της Ένωσης;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, βάσει ποιων κριτηρίων μπορεί να καθοριστεί αν μια αρχή του κράτους μέλους εκδόσεως είναι τέτοια <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/> και αν το εκδοθέν από αυτήν [ΕΕΣ] είναι ως εκ τούτου <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>δικαστική απόφαση<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/>;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, εμπίπτει η Γενική Διεύθυνση της Σουηδικής Αστυνομίας στην έννοια <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/> κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ και συνιστά, ως εκ τούτου, το [ΕΕΣ] που εκδόθηκε από την εν λόγω αρχή <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>δικαστική απόφαση<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/> κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης ο χαρακτηρισμός εθνικής αστυνομικής αρχής, όπως είναι η Γενική Διεύθυνση της Σουηδικής Αστυνομίας, ως δικαστικής αρχής εκδόσεως;<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Κατά την εκτίμηση του αιτούντος δικαστηρίου, η οποία εκτίθεται στα σημεία 4.2 έως 4.6 της διατάξεως περί παραπομπής:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>Ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/>, κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου, πρέπει να θεωρηθεί ως καταλείπων τον καθορισμό της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/> στο δίκαιο του κράτους μέλους εκδόσεως ή ως αναθέτων απλώς τον καθορισμό της αρμόδιας αρχής στην έννομη τάξη του κράτους μέλους εκδόσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Καίτοι το άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου δεν παραπέμπει στο δίκαιο των κρατών μελών, ο στενός δεσμός του όρου <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>δικαστική απόφαση<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/> με τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/>, συνηγορεί —κατά το αιτούν δικαστήριο— υπέρ της αυτής αντιμετωπίσεως.</P></NOTE>. Στην πρώτη περίπτωση η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/> δεν συνιστά έννοια του δικαίου της Ένωσης και, ως εκ τούτου, δεν απαιτεί αυτοτελή και ομοιόμορφη ερμηνεία. Στη δεύτερη περίπτωση συνιστά αυτοτελή έννοια του δικαίου της Ένωσης, αλλά χωρίς προφανή ερμηνεία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Κατά τη σχετική με την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>acte clair<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/> νομολογιακή θέση που διαμορφώθηκε με την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19821006">6ης Οκτωβρίου 1982</DATE>, <NAME.CASE>CILFIT</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑283/81</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1982:335">EU:C:1982:335</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> και χωρίς προηγούμενες αποφάσεις του Δικαστηρίου που να την καθιστούν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>acte éclairé<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Κατά τη νομολογία που εγκαινιάσθηκε με την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19630327">27ης Μαρτίου 1963</DATE>, <NAME.CASE>Da Costa en Schaake NV κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑28/62 έως C‑30/62</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1963:6">EU:C:1963:6</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</P></ITEM><ITEM><P>Από το συνολικό πλαίσιο και, ειδικότερα, από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως (στο εξής: ΕΣΕ), καθώς και από το ιστορικό της εκδόσεως της αποφάσεως-πλαισίου, ιδίως δε την πρόταση αποφάσεως-πλαισίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Πρόταση αποφάσεως-πλαισίου του Συμβουλίου για το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως και τις διαδικασίες μεταξύ κρατών μελών, υποβληθείσα από την Επιτροπή στις <DATE ISO="20010919">19 Σεπτεμβρίου 2001</DATE> (COM/2001/0522 τελικό – CNS 2001/0215) <REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="332E" PAGE.FIRST="305" DATE.PUB="2001">ΕΕ 2001, C 332 E, σ. 305</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, δεν προκύπτει σαφώς εάν άλλες αρχές, πέραν των δικαστικών, μπορούν να είναι αρμόδιες για την έκδοση ΕΕΣ, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, παρά την τάση, η οποία παρατηρείται στην εξέλιξη του κανονιστικού πλαισίου μετά την ΕΣΕ, για αντικατάσταση των σχέσεων μεταξύ κρατών μελών από τις σχέσεις μεταξύ δικαστικών αρχών.</P></ITEM><ITEM><P>Ο σκοπός της αποφάσεως-πλαισίου περί καθιερώσεως ενός απλουστευμένου συστήματος παραδόσεως προσώπων, βασισμένου στην αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως, το οποίο θα τελεί υπό δικαστικό έλεγχο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130530">30ής Μαΐου 2013</DATE>, <NAME.CASE>F.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑168/13 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:358">EU:C:2013:358</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, συνεπάγεται προστασία των δικονομικών και θεμελιωδών δικαιωμάτων σε δύο επίπεδα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Απόφαση της <DATE ISO="20160601">1ης Ιουνίου 2016</DATE>, Bob-Dogi (C‑241/15, EU:2016:385, σκέψη 57).</P></NOTE>, ήτοι στο κράτος μέλος εκδόσεως και στο κράτος μέλος εκτελέσεως, με αποτέλεσμα η έλλειψη της εν λόγω προστασίας σε ένα από τα δύο επίπεδα να μπορεί να έχει επιπτώσεις επί των εν λόγω αρχών της αμοιβαίας αναγνωρίσεως και της εμπιστοσύνης.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>III –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως περιήλθε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="20160816">16 Αυγούστου 2016</DATE>, με αίτημα να εξετασθεί με την επείγουσα προδικαστική διαδικασία (άρθρο 267, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ). Το αιτούν δικαστήριο αιτιολόγησε το αίτημά του επισημαίνοντας ότι ο Κ. Μ. Poltorak στερείται της ελευθερίας του και ότι η διατήρηση ή μη της καταστάσεως αυτής εξαρτάται από την απόφαση που θα εκδοθεί επί της ουσίας της υποθέσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Κατά τη σύσκεψη επί διοικητικών θεμάτων της <DATE ISO="20160901">1ης Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, το Δικαστήριο αποφάσισε να εξετάσει την υπόθεση με την επείγουσα προδικαστική διαδικασία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Γραπτές παρατηρήσεις υπέβαλαν ο εκπρόσωπος του Κ. Μ. Poltorak, η Ολλανδική Κυβέρνηση και η Σουηδική Κυβέρνηση, καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20161005">5 Οκτωβρίου 2016</DATE> διεξήχθη κοινή με την υπόθεση C‑477/16 PPU (Kovalkovas) επ’ ακροατηρίου συζήτηση, στο πλαίσιο της οποίας οι κατ’ άρθρο 23 του Οργανισμού του Δικαστηρίου ενδιαφερόμενοι, συγκεκριμένα δε η Σουηδική Κυβέρνηση, κλήθηκαν να απαντήσουν στις τεθείσες σε αυτούς ερωτήσεις.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Κατά την εν λόγω επ’ ακροατηρίου συζήτηση υπέβαλαν προφορικώς τις παρατηρήσεις τους οι εκπρόσωποι του Κ. Μ. Poltorak, της Ολλανδικής, της Γερμανικής, της Ελληνικής, της Φινλανδικής και της Σουηδικής Κυβερνήσεως καθώς και η Επιτροπή.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ανάλυση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Το ολλανδικό δικαστήριο ζητεί να διευκρινισθεί εάν οι όροι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/>, κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως‑πλαισίου, και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>δικαστική απόφαση<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/>, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, του ιδίου νομοθετήματος, πρέπει να ερμηνευθούν ως αυτοτελείς έννοιες του δικαίου της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, από τις επιταγές τόσο της ομοιόμορφης εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης όσο και της αρχής της ισότητας συνάγεται ότι οι διατάξεις του δικαίου της Ένωσης που δεν περιέχουν ρητή παραπομπή στο δίκαιο των κρατών μελών για τον προσδιορισμό του νοήματος και του περιεχομένου τους πρέπει, κατά κανόνα, να ερμηνεύονται κατά τρόπο αυτοτελή και ομοιόμορφο σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η νομολογιακή αυτή θέση εφαρμόσθηκε συγκεκριμένα σε ορισμένες εκ των διατάξεων της αποφάσεως-πλαισίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160728">28ης Ιουλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>J.Z.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑294/16 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:610">EU:C:2016:610</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE> και στην έννοια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία ειδικά σε ποινικές υποθέσεις<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/>, κατά το άρθρο 1, στοιχείο αʹ, σημείο iii, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20050224">24ης Φεβρουαρίου 2005</DATE>, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης επί χρηματικών ποινών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20131114">14ης Νοεμβρίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Baláž</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-60/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:733">EU:C:2013:733</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Τούτου λεχθέντος, κανένα από τα δύο προμνησθέντα άρθρα της αποφάσεως-πλαισίου δεν παραπέμπει στο δίκαιο των κρατών μελών για προσδιορισμό του νοήματος και του περιεχομένου του. Στο άρθρο 6, παράγραφος 1, γίνεται βεβαίως μνεία στη δικαστική αρχή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>που είναι αρμόδια […] δυνάμει του δικαίου […] του κράτους [μέλους]<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/>. Εντούτοις, η παραπομπή αυτή δεν αφορά τον ορισμό της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>δικαστικής αρχής<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/>, αλλά μόνον την ανάθεση αρμοδιότητας για την έκδοση ΕΕΣ σε ένα ή περισσότερα εθνικά δικαστικά όργανα, βάσει του εθνικού δικαίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Επομένως, πρέπει να θεωρηθεί ότι οι όροι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>δικαστική απόφαση<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="00BB" ID="QE0044"/>, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, και του άρθρου 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου, αντίστοιχα, είναι αυτοτελείς έννοιες του δικαίου της Ένωσης, οι οποίες πρέπει να ερμηνεύονται κατά τρόπο αυτοτελή και ομοιόμορφο στο έδαφος της Ένωσης, λαμβανομένων υπόψη τόσο του γράμματος των εν λόγω διατάξεων όσο και του πλαισίου στο οποίο εντάσσονται και του σκοπού των ρυθμίσεων των οποίων αποτελούν μέρος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160728">28ης Ιουλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>J.Z.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑294/16 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:610">EU:C:2016:610</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Η ανωτέρω παραδοχή δεν είναι, εντούτοις, απόλυτη: λόγω του δικονομικού πλαισίου στο οποίο εντάσσονται αμφότεροι οι όροι, θα πρέπει, κατά την ερμηνεία τους, να λαμβάνεται υπόψη η διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών τόσο ως προς τον ορισμό των αρμόδιων δικαιοδοτικών οργάνων όσο και ως προς τη ρύθμιση των δικονομικών λεπτομερειών ασκήσεως των μέσων παροχής έννομης προστασίας που σκοπούν στην προάσπιση των δικαιωμάτων που οι πολίτες αντλούν από την έννομη τάξη της Ένωσης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Βλ., στο ίδιο πνεύμα, απόφαση της <DATE ISO="20160630">30ής Ιουνίου 2016</DATE>, Toma (C-205/15, EU:2016:499, σκέψη 33).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Η καταφατική απάντηση στο πρώτο ερώτημα καθιστά άνευ αντικειμένου το τέταρτο ερώτημα, το οποίο υποβλήθηκε μόνον για την περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β –</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του δευτέρου και του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Με το δεύτερο και το τρίτο ερώτημα το Rechtbank Amsterdam (πρωτοδικείο Άμστερνταμ) ζητεί, τελικώς, να αποσαφηνισθεί εάν όργανο όπως η ΓΔΣΑ πληροί τις προϋποθέσεις χαρακτηρισμού του ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>δικαστικής αρχής<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/>, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου, ούτως ώστε το ΕΕΣ που αυτή εξέδωσε στην παρούσα υπόθεση να έχει τον χαρακτήρα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>δικαστικής αποφάσεως<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/>, κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, του ιδίου νομοθετήματος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Όπως ήδη επισήμανα, εν αντιθέσει προς την προδικαστική παραπομπή C‑453/16 PPU, εν προκειμένω, τα ερωτήματα του αιτούντος δικαστηρίου δεν αφορούν την αρμόδια για την έκδοση του προηγούμενου εθνικού εντάλματος αρχή, αλλά την αρμόδια για την έκδοση του ΕΕΣ αρχή, βάσει της αποφάσεως‑πλαισίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Κατ’ αρχάς, θα ήθελα να επισημάνω ότι η αναδιατύπωση του δεύτερου και του τρίτου ερωτήματος, την οποία προτείνω, απορρέει από την πεποίθησή μου ότι υφίσταται στενός δεσμός μεταξύ της φύσεως μιας δικαστικής αποφάσεως και της ιδιότητας του εκδότη αυτής ως δικαστικής αρχής. Ως εκ τούτου, η έννοια η οποία πρέπει στην πραγματικότητα να αποσαφηνισθεί εν προκειμένω είναι αυτή της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>δικαστικής αρχής<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Εύλογα μπορεί να θεωρηθεί ότι, εάν η ΓΔΣΑ δεν συγκαταλέγεται στους φορείς και στα όργανα που χαρακτηρίζονται δικαστικές αρχές, το ΕΕΣ που αυτή εκδίδει θα στερείται του καθοριστικής σημασίας γνωρίσματος και, ταυτόχρονα, δεν θα πληροί τη βασική προϋπόθεση αποφάσεως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>δικαστικού<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="00BB" ID="QE0048"/> χαρακτήρα, δηλαδή την εκπόρευσή της από όργανο που μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Λόγω της απουσίας ορισμού<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επισήμανε τις ερμηνευτικές αποκλίσεις στις οποίες οδηγεί ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="00BB" ID="QE0049"/> της αποφάσεως-πλαισίου και, για τον λόγο αυτό, εξέδωσε στις <DATE ISO="20140227">27 Φεβρουαρίου 2014</DATE> ψήφισμα με συστάσεις προς την Επιτροπή για την αναθεώρηση του ΕΕΣ, στο οποίο επέκρινε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>τη μη αποσαφήνιση του όρου <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="201D" ID="QE0051"/> που χρησιμοποιείται στην απόφαση πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ και σε άλλα νομικά μέσα αμοιβαίας αναγνώρισης, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται διαφορετικές πρακτικές μεταξύ των κρατών μελών οι οποίες προκαλούν αβεβαιότητα, πλήττουν την αμοιβαία εμπιστοσύνη και δημιουργούν δικαστικές διαφορές<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="00BB" ID="QE0050"/> [διαδικασία 2013/2019(INL)]. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει νέες <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>νομοθετικές προτάσεις σε συνέχεια των αναλυτικών συστάσεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα κατωτέρω, οι οποίες θα προβλέπουν […] α) μια διαδικασία κατά την οποία ένα μέτρο αμοιβαίας αναγνώρισης θα μπορεί, αν κρίνεται αναγκαίο, να επικυρώνεται στο κράτος έκδοσης από δικαστή, δικαστήριο, ανακριτή ή εισαγγελέα προκειμένου να υπερκερασθούν οι διαφορετικές ερμηνείες του όρου <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="201D" ID="QE0053"/> […]<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="00BB" ID="QE0052"/>.</P></NOTE> της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>δικαστικής αρχής<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="00BB" ID="QE0054"/> στο κείμενο της αποφάσεως-πλαισίου, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη, σύμφωνα με τα συνήθη ερμηνευτικά κριτήρια του Δικαστηρίου, το γράμμα, το πλαίσιο και ο σκοπός της.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Εντούτοις, προς αποφυγή παρανοήσεων, φρονώ ότι είναι απαραίτητο να επισημάνω εξαρχής ότι δεν υφίσταται νομικό έρεισμα για τη διαφορετική αντιμετώπιση των ΕΕΣ με αντικείμενο την εκτέλεση δικαστικής αποφάσεως και των ΕΕΣ με αντικείμενο την εκτέλεση άλλων ποινικών μέτρων, τα οποία προηγούνται της εκδόσεως της δικαστικής αποφάσεως (όπως ενταλμάτων συλλήψεως και άλλων παρόμοιων μέτρων). Δεδομένου ότι όλα τα ΕΕΣ σκοπούν στην παράδοση, από ένα κράτος μέλος, των προσώπων που εκζητούνται σε άλλο κράτος μέλος, στερείται σημασίας, για την ερμηνεία των εννοιών της δικαστικής αρχής εκδόσεως και παραλαβής του ΕΕΣ, το εάν η αναζήτηση πραγματοποιείται με σκοπό την παραπομπή στο εθνικό δικαστήριο καταδικασθέντος σε συγκεκριμένη ποινή προσώπου ή προσώπου κατά του οποίου έχει ασκηθεί δίωξη αλλά το οποίο δεν έχει δικασθεί ακόμη.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Η διευκρίνιση αυτή είναι σημαντική, δεδομένου ότι, εάν δεν ληφθεί υπόψη, μπορεί να θεωρηθεί ότι, στην περίπτωση των ΕΕΣ με αντικείμενο την εκτέλεση καταδικαστικής αποφάσεως, η παρέμβαση της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0055" REF.END="QE0055"/>δικαστικής αρχής<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="00BB" ID="QE0055"/> θα εξαντλείται στην έκδοση της εν λόγω αποφάσεως και η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0056" REF.END="QE0056"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="00BB" ID="QE0056"/> δεν θα έχει, επομένως, λόγο όσον αφορά την εκτέλεση αυτής. Κατά τη γνώμη μου, αυτό δεν ισχύει και, σε ένα σύστημα παραδόσεως το οποίο διακρίνεται για τη δικαστικοποίηση και την επακόλουθη αμοιβαία αναγνώριση των δικαστικών αποφάσεων, το ΕΕΣ που εκδίδεται μετά την έκδοση καταδικαστικής αποφάσεως προϋποθέτει επίσης την έκδοση ορισμένων αποφάσεων, οι οποίες δεν μπορούν παρά να είναι δικαστικές, καθόσον αφορούν τη στέρηση, προσωρινή ή μη, της ελευθερίας και τον έλεγχο της αναλογικότητας της εκδόσεως ενός τέτοιου εντάλματος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Όσον αφορά την αναλογικότητα στο πλαίσιο του ΕΕΣ, παραπέμπω στις προτάσεις (με τις οποίες συντάσσομαι πλήρως) του γενικού εισαγγελέα Y. Bot στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της <DATE ISO="20160405">5ης Απριλίου 2016</DATE>, Aranyosi και Căldăraru (C‑404/15 και C‑659/15 PPU, EU:2016:140, σημεία 137 επ., και, προκειμένου για τη δικαστική αρχή εκδόσεως, σημεία 145 έως 155). Βλ., ομοίως, το έγγραφο του Συμβουλίου 17195/1/10 REV 1, Αναθεωρημένη εκδοχή του ευρωπαϊκού εγχειριδίου για το πώς εκδίδεται το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης, της <DATE ISO="20101217">17ης Δεκεμβρίου 2010</DATE>, σ. 14, με το οποίο οι αρχές εκδόσεως καλούνται να διενεργούν έλεγχο αναλογικότητας πριν από την έκδοση του ΕΕΣ.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Πρώτον, όσον αφορά την ερμηνεία του άρθρου 6 και την <HT TYPE="ITALIC">κοινώς αποδεκτή έννοια των όρων</HT> <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0057" REF.END="QE0057"/>αρχή<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="00BB" ID="QE0057"/> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0058" REF.END="QE0058"/>δικαστική<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="00BB" ID="QE0058"/>, πρέπει να επισημανθεί ότι ο πρώτος όρος παραπέμπει σε φορέα ο οποίος ασκεί εξουσία σε τομέα του δημόσιου βίου, κατόπιν αναθέσεως αρμοδιοτήτων και εξουσιών και βάσει σχετικής εξουσιοδοτήσεως. Το επίθετο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0059" REF.END="QE0059"/>δικαστική<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="00BB" ID="QE0059"/> προσθέτει στο όνομα το οποίο προσδιορίζει τη συνδήλωση ότι η εν λόγω αρχή πρέπει να μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Το ζήτημα κατά πόσον η εισαγγελική αρχή μπορεί να θεωρηθεί δικαστική αρχή, κατά την ερμηνεία της αποφάσεως-πλαισίου, δεν εξετάζεται με τις παρούσες προτάσεις, αλλά με τις προτάσεις που ανέπτυξα στην υπόθεση Özçelik, C‑453/16 PPU, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου.</P></NOTE>, κατ’ αντιδιαστολή, κατά την πάγια διάκριση των εξουσιών, προς τη νομοθετική και την εκτελεστική εξουσία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Πράγματι, στις γλωσσικές εκδοχές της αποφάσεως-πλαισίου που εξέτασα γίνεται πάντοτε μνεία στη δικαιοσύνη: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0060" REF.END="QE0060"/>autorité judiciaire<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="00BB" ID="QE0060"/>, στη γαλλική εκδοχή· <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0061" REF.END="QE0061"/>judicial authority<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="00BB" ID="QE0061"/>, στην αγγλική· <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0062" REF.END="QE0062"/>Justizbehörde<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="00BB" ID="QE0062"/>, στη γερμανική· <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0063" REF.END="QE0063"/>autorità giudiziaria<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="00BB" ID="QE0063"/>, στην ιταλική· <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0064" REF.END="QE0064"/>autoridade judiciária<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="00BB" ID="QE0064"/>, στην πορτογαλική· <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0065" REF.END="QE0065"/>rättsliga myndighet<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="00BB" ID="QE0065"/>, στη σουηδική και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0066" REF.END="QE0066"/>tiesu iestāde<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="00BB" ID="QE0066"/>, στη λεττονική εκδοχή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Επομένως, ήδη στο στάδιο αυτό, υπάρχει μια πρώτη ένδειξη ότι η αρχή για την οποία γίνεται λόγος, ειδικότερα, στο άρθρο 6 της αποφάσεως-πλαισίου, πρέπει να μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης. Η πρώτη αυτή ένδειξη επιβεβαιώνεται, όπως ορθώς επισημαίνει το Rechtbank Amsterdam (πρωτοδικείο Άμστερνταμ), από το ιστορικό της εκδόσεως της αποφάσεως-πλαισίου. Τόσο στην ΕΣΕ όσο και στην πρόταση αποφάσεως-πλαισίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>COM/2001/0522 τελικό· βλ. υποσημείωση 13 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE> οι όροι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0067" REF.END="QE0067"/>αρμόδια αρχή<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="00BB" ID="QE0067"/> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0068" REF.END="QE0068"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="00BB" ID="QE0068"/>, αντίστοιχα, χρησιμοποιούνται ως εμπερικλείοντες τα δικαστήρια και την εισαγγελική, εξαιρουμένων, εντούτοις, ρητώς των αστυνομικών αρχών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Στο σχόλιο του άρθρου 3 της προτάσεως εκτίθενται τα εξής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0069" REF.END="QE0069"/><HT TYPE="ITALIC">Η διαδικασία του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως βασίζεται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων. Συνεπώς, οι σχέσεις μεταξύ κρατών αντικαθίστανται κατά μέγα μέρος από σχέσεις μεταξύ δικαστικών αρχών. Ο όρος</HT> <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0070" REF.END="QE0070"/><HT TYPE="ITALIC">δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0070" CODE="201D" ID="QE0070"/> αντιστοιχεί, όπως και στη Σύμβαση του 1957 (πρβλ. αιτιολογική έκθεση άρθρο 1), στις καθεαυτό δικαστικές αρχές και στην εισαγγελία, εξαιρουμένων των αστυνομικών αρχών. Η εκδούσα δικαστική αρχή είναι η δικαστική αρχή η οποία, στο πλαίσιο του δικονομικού συστήματος του κράτους μέλους, είναι αρμόδια για την έκδοση του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως (άρθρο 4)</HT><QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="00BB" ID="QE0069"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Δεύτερον, η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώνεται από το <HT TYPE="ITALIC">συγκείμενο</HT> του άρθρου 6. Το άρθρο 6 από κοινού με το άρθρο 7, το οποίο, κατά τον τίτλο του, αφορά την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0071" REF.END="QE0071"/>προσφυγή στην κεντρική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0071" CODE="00BB" ID="QE0071"/>, συνθέτουν τον θεσμικό άξονα της απλουστευμένης διαδικασίας που καθιερώνεται με την απόφαση-πλαίσιο. Το εν λόγω σύστημα λειτουργεί σύμφωνα με έναν βασικό μηχανισμό, στον οποίο θα γίνει μνεία εν συνεχεία.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Κατ’ αρχήν, όπως συνάγεται από την αιτιολογική σκέψη 5, η έκδοση μεταξύ κρατών μελών αντικαθίσταται σύστημα παραδόσεως μεταξύ δικαστικών αρχών, το οποίο ερείδεται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Απόφαση της <DATE ISO="20160405">5ης Απριλίου 2016</DATE>, Aranyosi και Căldăraru (C‑404/15 και C‑659/15 PPU, EU:2016:198, σκέψη 75).</P></NOTE>. Τη βάση της εν λόγω αναγνωρίσεως αποτελεί, ακριβώς, ο διάλογος inter pares που το άρθρο 6 καθιερώνει μεταξύ της δικαστικής αρχής εκδόσεως του ΕΕΣ και της δικαστικής αρχής εκτελέσεως ή παραλαβής, η οποία πρέπει να το διεκπεραιώσει. Χάρη σε αυτές τις σχέσεις μεταξύ των κρατών μελών, μέσω των αντίστοιχων δικαστικών αρχών τους, επιτυγχάνεται η αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών μελών ως προς το ότι οι αντίστοιχες εθνικές έννομες τάξεις τους είναι σε θέση να παρέχουν ισοδύναμη και αποτελεσματική προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται σε επίπεδο Ένωσης, ιδίως δε στον Χάρτη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Απόφαση της <DATE ISO="20160601">1ης Ιουνίου 2016</DATE>, Bob-Dogi (C‑241/15, EU:2016:385, σκέψη 33 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Η μόνη αποδεκτή από τον νομοθέτη παρέκκλιση από τη λειτουργία του συγκεκριμένου μηχανισμού προβλέπεται στο άρθρο 7 της αποφάσεως-πλαισίου, το οποίο επιτρέπει, κατ’ εξαίρεση, την παρέμβαση αρχών εκτός του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0072" REF.END="QE0072"/>δικαστικού<QUOT.END REF.START="QS0072" CODE="00BB" ID="QE0072"/> τομέα. Εντούτοις, στην περίπτωση αυτή, το γράμμα της εν λόγω διατάξεως δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας: οι χρησιμοποιούμενοι για την περιγραφή του δευτερεύοντος χαρακτήρα της δράσεως των εν λόγω <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0073" REF.END="QE0073"/>κεντρικών αρχών<QUOT.END REF.START="QS0073" CODE="00BB" ID="QE0073"/> όροι επιλέχθηκαν με προσοχή, ώστε να οριοθετηθούν τα καθήκοντα που αυτές ασκούν στο πλαίσιο του διαλόγου μεταξύ δικαστικών αρχών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, της αποφάσεως‑πλαισίου, η δυνατότητα ορισμού του συγκεκριμένου είδους κεντρικών αρχών παρέχεται στα κράτη μέλη προκειμένου αυτές να <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0074" REF.END="QE0074"/>επικουρούν<QUOT.END REF.START="QS0074" CODE="00BB" ID="QE0074"/> τις αρμόδιες δικαστικές αρχές. Από τη διατύπωση αυτή συνάγεται ευθέως ο αμιγώς βοηθητικός, και σε καμία περίπτωση αποφασιστικός ή καθοδηγητικός, ρόλος τους, η δε διεκπεραιωτική λειτουργία τους επιβεβαιώνεται από το γράμμα της παραγράφου 2 του εν λόγω άρθρου: τα καθήκοντα που μπορεί να ασκεί η ορισθείσα κεντρική αρχή είναι η διοικητική <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0075" REF.END="QE0075"/>διαβίβαση<QUOT.END REF.START="QS0075" CODE="00BB" ID="QE0075"/> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0076" REF.END="QE0076"/>παραλαβή<QUOT.END REF.START="QS0076" CODE="00BB" ID="QE0076"/> των ΕΕΣ, καθώς και η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0077" REF.END="QE0077"/>επίσημη αλληλογραφία που την […] αφορά<QUOT.END REF.START="QS0077" CODE="00BB" ID="QE0077"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Από τη σύγκριση των εν λόγω καθηκόντων με εκείνα που ανατίθενται στις δικαστικές αρχές (η αρχή εκδόσεως είναι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0078" REF.END="QE0078"/>αρμόδια για την <HT TYPE="ITALIC">έκδοση</HT> ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως<QUOT.END REF.START="QS0078" CODE="00BB" ID="QE0078"/> και η αρχή εκτελέσεως είναι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0079" REF.END="QE0079"/>αρμόδια να <HT TYPE="ITALIC">εκτελέσει</HT> το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης<QUOT.END REF.START="QS0079" CODE="00BB" ID="QE0079"/>, βάσει του άρθρου 6, παράγραφοι 1 και 2, αντίστοιχα), προκύπτει ότι οι κεντρικές αρχές περιορίζονται σε δραστηριότητες αμιγώς διοικητικές καθώς και ότι αυτές στερούνται οιασδήποτε εξουσίας για την απαραίτητη κίνηση της διαδικασίας, δηλαδή για την ενεργοποίηση του μηχανισμού εκδόσεως ΕΕΣ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, καίτοι ο νομοθέτης προέβλεψε την ύπαρξη ενός ειδικού διοικητικού οργάνου στον διάλογο μεταξύ δικαστικών αρχών στον οποίο προσβλέπει η απόφαση-πλαίσιο, η παρέμβαση του οργάνου αυτού είναι πολύ περιορισμένη: α) αφενός, δικαίωμα δράσεως έχει μόνον η ρητώς ορισθείσα από το κράτος μέλος αρχή (η οποία γνωστοποιείται στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου) και όχι άλλη· και β) αφετέρου, τα καθήκοντα που αυτή μπορεί να ασκεί περιορίζονται στη διοικητική υποστήριξη των οργάνων που πραγματικά λαμβάνουν τις αποφάσεις, δηλαδή των δικαστικών αρχών που οφείλουν να λάβουν την απόφαση εκδόσεως ή εκτελέσεως των ΕΕΣ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Η ερμηνεία αυτή συνάγεται επίσης από την αιτιολογική έκθεση της προτάσεως αποφάσεως-πλαισίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Βλ. σημείο 41 των παρουσών προτάσεων και σχετική υποσημείωση.</P></NOTE>. Στις κατ’ άρθρο επεξηγήσεις διευκρινίζεται ότι το ισχύον άρθρο 7 <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0080" REF.END="QE0080"/>εμπνέεται από τις διατάξεις της Σύμβασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την έκδοση του 1996 και της Σύμβασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2000 για την <HT TYPE="ITALIC">αμοιβαία δικαστική συνδρομή</HT> σε ποινικές υποθέσεις […], πρόκειται για πρακτική διάταξη η οποία έχει ως στόχο τη <HT TYPE="ITALIC">διευκόλυνση της διαβίβασης πληροφοριών</HT><?PAGE NO="12"?> μεταξύ κρατών μελών […]<QUOT.END REF.START="QS0080" CODE="00BB" ID="QE0080"/>, καθώς και ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0081" REF.END="QE0081"/>[ο] ρόλος των εν λόγω κεντρικών αρχών πρέπει να είναι η <HT TYPE="ITALIC">διευκόλυνση της διαβίβασης και της εκτέλεσης των</HT> [ΕΕΣ] <HT TYPE="ITALIC">μεταξύ των κρατών μελών</HT> [και] [θ]α πρέπει μεταξύ άλλων να εξασφαλίζουν τη μετάφραση, καθώς και τη <HT TYPE="ITALIC">διοικητική υποστήριξη για την εκτέλεση</HT> των ενταλμάτων<QUOT.END REF.START="QS0081" CODE="00BB" ID="QE0081"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Η υπογράμμιση δική μου. Στην αιτιολογική έκθεση η διοικητική παρέμβαση γίνεται δεκτή σε περιοριστικά απαριθμούμενες περιπτώσεις: όταν, στο σύστημα του οικείου κράτους μέλους, διοικητική αρχή πρέπει να αποφασίσει εάν το πρόσωπο απολαύει ασυλίας (άρθρο 31)· όταν υπάρχουν σοβαροί ανθρωπιστικοί λόγοι που δικαιολογούν την αναστολή της εκτελέσεως του εντάλματος (άρθρο 38)· ή για την αξιολόγηση των εγγυήσεων που παρέχει ένα άλλο κράτος μέλος να μην επιβάλει ποινή ισόβιας κάθειρξης (άρθρο 37).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Τρίτον, η συγκεκριμένη διάρθρωση του ΕΕΣ είναι αυτή που ανταποκρίνεται καλύτερα στον <HT TYPE="ITALIC">σκοπό</HT> της δημιουργίας ενός νέου απλουστευμένου και αποτελεσματικότερου συστήματος παραδόσεως των ατόμων τα οποία έχουν καταδικασθεί ή είναι ύποπτα για παραβάσεις της ποινικής νομοθεσίας, διευκολύνοντας και επιταχύνοντας τη δικαστική συνεργασία για την επίτευξη του σκοπού τον οποίο έχει θέσει η Ένωση να καταστεί ένας χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στηριζόμενος στον υψηλό βαθμό εμπιστοσύνης που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των κρατών μελών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160524">24ης Μαΐου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Dworzecki</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑108/16 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:346">EU:C:2016:346</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Ο διάλογος μεταξύ δικαστικών αρχών, οι οποίες συγκεντρώνουν τα βασικά συνταγματικά χαρακτηριστικά της συμμετοχής στη δικαστική εξουσία στα αντίστοιχα κράτη μέλη και εγγυώνται τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών που μνημονεύονται στο άρθρο 6 ΣΕΕ, αποτελεί καθοριστικό στοιχείο της αμοιβαίας αυτής εμπιστοσύνης. Εγγενές στοιχείο του εν λόγω διαλόγου είναι η απουσία παρεμβάσεων από άλλου είδους μη δικαστικές αρχές, καθήκον των οποίων μπορεί, ενδεχομένως, να είναι μόνον η απλή παροχή συνδρομής εντός των ορίων που καθορίζονται στο άρθρο 7 της αποφάσεως-πλαισίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Κατά τα λοιπά, όπως ήδη επισήμανε το Δικαστήριο, κάθε διαδικασία παραδόσεως μεταξύ κρατών μελών προβλεπόμενη από την απόφαση-πλαίσιο διεξάγεται υπό δικαστικό έλεγχο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130530">30ής Μαΐου 2013</DATE>, <NAME.CASE>F.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑168/13 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:358">EU:C:2013:358</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Υπέρ του περιορισμού της συνεργασίας επί ποινικών υποθέσεων, όσον αφορά τα ΕΕΣ, στα δικαστικά όργανα συνηγορεί και ένα ακόμη επιχείρημα: πρόκειται για την ουσιαστική νομική βάση της ίδιας της αποφάσεως-πλαισίου, το άρθρο 31, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ και βʹ, ΣΕΕ. Στην ισχύουσα το 2002 έκδοση της εν λόγω Συνθήκης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Το άρθρο 31, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, όριζε τα εξής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0082" REF.END="QE0082"/>[Η από κοινού δράση για τη δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα εξής:] διευκόλυνση και επιτάχυνση της συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων υπουργείων και των δικαστικών αρχών ή αντίστοιχων αρμόδιων αρχών των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας, όταν ενδείκνυται, μέσω της Eurojust, σε σχέση με τη διεξαγωγή δικών και την εκτέλεση αποφάσεων<QUOT.END REF.START="QS0082" CODE="00BB" ID="QE0082"/>.</P></NOTE> γινόταν ήδη μνεία σε διευκόλυνση και επιτάχυνση της συνεργασίας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0083" REF.END="QE0083"/>μεταξύ των αρμόδιων υπουργείων και των δικαστικών αρχών ή αντίστοιχων αρμόδιων αρχών<QUOT.END REF.START="QS0083" CODE="00BB" ID="QE0083"/>. Εντούτοις, μετά τη Συνθήκη της Λισσαβώνας, η εν λόγω διάταξη μεταφέρθηκε στη ΣΛΕΕ ως άρθρο 82, η παράγραφος 1 του οποίου καθιερώνει την αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως των δικαστικών αποφάσεων και διαταγών, ενώ το στοιχείο δʹ αυτής επαναλαμβάνει το περιεχόμενο του προϊσχύσαντος άρθρου 31, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, ΣΕΕ, καίτοι με τη σημαντική αλλαγή της απαλοιφής της ρητής μνείας στα υπουργεία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Το άρθρο 82, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, ΣΛΕΕ έχει ως εξής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0084" REF.END="QE0084"/>τη διευκόλυνση της συνεργασίας μεταξύ των δικαστικών ή άλλων ισοδύναμων αρχών των κρατών μελών κατά την άσκηση ποινικών διώξεων και την εκτέλεση των αποφάσεων<QUOT.END REF.START="QS0084" CODE="00BB" ID="QE0084"/>.</P></NOTE>. Η αλλαγή αυτή πρέπει να ληφθεί υπόψη για την ερμηνεία της αποφάσεως‑πλαισίου κατά το νέο πνεύμα, το οποίο περιορίζει έτι περαιτέρω στον<?PAGE NO="13"?> δικαστικό τομέα τη συγκεκριμένη μορφή συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Τόσο το άρθρο 30 ΣΕΕ, προ της Συνθήκης της Λισσαβώνας, όσο και τα ισχύοντα άρθρα 87 ΣΛΕΕ έως 89 ΣΛΕΕ (τα οποία εντάσσονται στο κεφάλαιο 5 του τίτλου V, το οποίο επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0085" REF.END="QE0085"/>Αστυνομική συνεργασία<QUOT.END REF.START="QS0085" CODE="00BB" ID="QE0085"/>) αφορούν την αστυνομική συνεργασία, στην οποία μπορούν να υπαχθούν οι σχέσεις των σουηδικών αστυνομικών αρχών με τις ομολόγους αρχές άλλων κρατών μελών. Αντιθέτως, οι κανόνες που αφορούν το ΕΕΣ, μεταξύ άλλων μέτρων, περιέχονται στο κεφάλαιο 4 του ως άνω τίτλου, το οποίο επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0086" REF.END="QE0086"/>Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις<QUOT.END REF.START="QS0086" CODE="00BB" ID="QE0086"/>.</P></NOTE>. Συναφώς, υπενθυμίζεται η πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, κατά την οποία οι διατάξεις του παράγωγου δικαίου της Ένωσης πρέπει να ερμηνεύονται, στο μέτρο του δυνατού, κατά τρόπο σύμφωνο με τις διατάξεις των Συνθηκών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150416">16ης Απριλίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑540/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:224">EU:C:2015:224</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις, το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι η Συνθήκη της Λισσαβώνας τροποποίησε ουσιωδώς το θεσμικό πλαίσιο και ότι το άρθρο 9 του πρωτοκόλλου σχετικά με τις μεταβατικές διατάξεις έχει ως σκοπό να εξασφαλίσει ότι οι πράξεις που εκδίδονται στο πλαίσιο της συνεργασίας αυτής θα μπορούν να συνεχίσουν να εφαρμόζονται με αποτελεσματικό τρόπο παρά την τροποποίηση του θεσμικού πλαισίου που τη ρυθμίζει<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Όπ.π. (σκέψη 44).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Η κρίση αυτή, η οποία διατυπώθηκε στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως, ουδόλως αντίκειται σε μια εξελικτική ερμηνεία της αποφάσεως-πλαισίου, η οποία, παρά την έκδοση της αποφάσεως‑πλαισίου βάσει προγενέστερης νομικής βάσεως, συμβάλλει στην ευθυγράμμισή της με το γράμμα και τους σκοπούς της νέας βάσεως, δηλαδή την καθιστά περισσότερο σύμφωνη με τη μορφή που προσέδωσε ο νομοθέτης στη δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις. Η συνέχιση της ερμηνείας της κανονιστικής πράξεως αποκλειστικά στο πνεύμα της προγενέστερης νομικής βάσεως θα ενείχε τον κίνδυνο καθηλώσεως της έννομης τάξεως, σε αντίθεση προς τα οριζόμενα στην ίδια τη ΣΛΕΕ και τη μεταγενέστερη ρητή βούληση του νομοθέτη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, εφόσον στην παρούσα υπόθεση αρχή εκδόσεως του ΕΕΣ είναι η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0087" REF.END="QE0087"/>αστυνομία<QUOT.END REF.START="QS0087" CODE="00BB" ID="QE0087"/>, χωρίς λήψη της σχετικής αποφάσεως από οποιοδήποτε δικαστήριο, γεννάται εύλογα η αμφιβολία εάν αστυνομικό όργανο μπορεί να συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0088" REF.END="QE0088"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0088" CODE="00BB" ID="QE0088"/>, κατά την έννοια της αποφάσεως-πλαισίου. Καίτοι καταλέγεται αναμφισβήτητα μεταξύ των φορέων της εξουσίας καταναγκασμού του κράτους, τελώντας συνήθως υπό τις εντολές των εκπροσώπων της εκτελεστικής εξουσίας, η αστυνομία επικουρεί συχνά τις δικαστικές αρχές στη διερεύνηση των αδικημάτων και ενίοτε στην εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων. Εντούτοις, το εν λόγω στοιχείο συνεργασίας ή παροχής συνδρομής δεν τη μετατρέπει σε δικαστική αρχή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Από τις πληροφορίες που παρέσχε η σουηδική αστυνομική αρχή<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Διάδοχος της ΓΔΣΑ.</P></NOTE> απαντώντας στις ερωτήσεις του αιτούντος δικαστηρίου προκύπτει ότι η επιφορτισμένη με την έκδοση ΕΕΣ αρχή έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: α) η αστυνομία είναι αρχή επιβολής του νόμου με ευρείες εξουσίες δράσεως· β) η εν λόγω αρχή δεν λαμβάνει οδηγίες από το Υπουργείο Δικαιοσύνης σχετικά με τα ΕΕΣ· γ) δεν έχει κανέναν άμεσο ή έμμεσο δεσμό με το δικαστήριο που καταδίκασε το εκζητούμενο πρόσωπο· δ) ενεργεί, όσον αφορά τα ΕΕΣ, κατ’ αίτηση της αρμόδιας διοικήσεως σωφρονιστικών καταστημάτων, χωρίς, ωστόσο, να λαμβάνει οδηγίες από αυτήν, και απολαύει διακριτικής ευχέρειας κατά την έκδοση των ΕΕΣ· και ε) ανέθεσε στο IPO<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>International Police Cooperation Division (το ακρωνύμιο IPO προέρχεται από τη δικογραφία που διαβίβασε στο Δικαστήριο το Rechtbank Amsterdam).</P></NOTE>, διοικητική υποδιαίρεση απαρτιζόμενη από νομικούς, εκ των οποίων μόνον τρεις είναι εξουσιοδοτημένοι να υπογράφουν τα σουηδικά ΕΕΣ, την αρμοδιότητα εκδόσεως ΕΕΣ για την εκτέλεση τελεσίδικης καταδικαστικής σε στερητική της ελευθερίας ποινή αποφάσεως.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Εκ του συνόλου των προαναφερθέντων διακριτικών γνωρισμάτων, τον μεγαλύτερο προβληματισμό εγείρει εκείνο που αφορά τον καθορισμό της αρχής εκδόσεως των ΕΕΣ, δυνάμει του σουηδικού νόμου περί μεταφοράς της αποφάσεως-πλαισίου στην εσωτερική έννομη τάξη, λαμβανομένης υπόψη της γνωστοποιήσεως της Σουηδικής Κυβερνήσεως στο Συμβούλιο το 2009, σε σχέση με το άρθρο 6, παράγραφος 3, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Βλ. σημείο 13 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, διαπιστώνεται ότι το Συμβούλιο είχε συστήσει στη Σουηδία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P>Evaluation report on the fourth round of mutual evaluations <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0089" REF.END="QE0089"/>the practical application of the European Arrest Warrant and corresponding surrender procedures between Member States<QUOT.END REF.START="QS0089" CODE="00BB" ID="QE0089"/> (Έγγραφο του Συμβουλίου υπ’ αριθ. 9927/2/08 REV 2, σ. 46).</P></NOTE> να θεσπίσει κατάλληλα μέτρα ώστε να διασφαλίζεται ότι, σε περιπτώσεις εκτελέσεως ποινών, τα ΕΕΣ εκδίδονται από δικαστική αρχή ή υπό την επίβλεψη δικαστικής αρχής, σύμφωνα με την απόφαση-πλαίσιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Η αρνητική απάντηση της Σουηδικής Κυβερνήσεως στη συγκεκριμένη σύσταση είναι σαφής όσον αφορά τον τρόπο εφαρμογής του συστήματος του ΕΕΣ στην εσωτερική έννομη τάξη της χώρας. Εν ολίγοις<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0040"><P>Βλ. σημείο 13 και υποσημείωση 5 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>, κατά τη Σουηδική Κυβέρνηση, η εκτέλεση δικαστικής αποφάσεως εκδοθείσας σε ποινική υπόθεση, δυνάμει της οποίας ζητείται η παράδοση του καταδικασθέντος από άλλο κράτος μέλος, δεν πρέπει να απαιτεί την έκδοση ΕΕΣ από δικαστική αρχή stricto sensu. Η Σουηδική Κυβέρνηση υποστηρίζει, αντιθέτως, ότι, δεδομένου ότι το εθνικό σύστημα εκτελέσεως των αποφάσεων που εκδίδουν δικαστές και δικαστήρια αναθέτει την αρμοδιότητα σε άλλου είδους αρχές, οι οποίες δεν είναι κατ’ ανάγκη δικαστικές, δεν αντιβαίνει στην απόφαση-πλαίσιο να αποφασίζουν επίσης σχετικά με την έκδοση του ΕΕΣ οι εν λόγω αρχές, των οποίων τον μη δικαστικό χαρακτήρα αναγνωρίζει.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Εντούτοις, λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, φρονώ ότι το θεσμικό σύστημα του οποίου υπεραμύνεται η Σουηδική Κυβέρνηση δεν συνάδει με την απόφαση-πλαίσιο. Θα μπορούσε ενδεχομένως να συνάδει με αυτήν μόνον εάν η αστυνομική αρχή εκδόσεως του ΕΕΣ προς εκτέλεση δικαστικής αποφάσεως πληρούσε τις ακόλουθες προϋποθέσεις, τις οποίες κρίνω αναγκαίες για τη διασφάλιση των δικονομικών εγγυήσεων στις οποίες στηρίζεται το σύστημα των ΕΕΣ: α) ενεργούσε κατ’ εντολή και υπό την εποπτεία δικαστικής αρχής, κατά την έννοια του άρθρου 6 της αποφάσεως-πλαισίου· και β) δεν είχε διακριτική ευχέρεια ούτε περιθώριο εκτιμήσεως όσον αφορά την έκδοση του ΕΕΣ, αλλά όφειλε να συμμορφώνεται με τις εντολές της δικαστικής αρχής. Επιπλέον, σε περίπτωση αμφιβολιών σχετικά με το ένταλμα, η εν λόγω δικαστική αρχή θα έπρεπε να συμβουλεύεται το Δικαστήριο σχετικά με την ερμηνεία της αποφάσεως-πλαισίου μέσω υποβολής αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει από τη δικογραφία και από τις γραπτές παρατηρήσεις της Σουηδικής Κυβερνήσεως, η ΓΔΣΑ δεν πληροί τις ως άνω προϋποθέσεις. Από οργανικής απόψεως δεν συγκαταλέγεται στις αρχές απονομής της δικαιοσύνης και, λόγω της απουσίας δεσμού μεταξύ αυτής και των δικαστηρίων και της εισαγγελικής αρχής, η ΓΔΣΑ διαθέτει διακριτική ευχέρεια όσον αφορά τις αποφάσεις εκδόσεως ΕΕΣ και δεν υπόκειται στον αναγκαίο έλεγχο εκ μέρους δικαστικής αρχής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Τη διαπίστωση αυτή δεν αναιρεί η ενδεχόμενη ανεξαρτησία της αστυνομικής αρχής έναντι του Υπουργείου Δικαιοσύνης και του Ιδρύματος Σωφρονιστικών Καταστημάτων, από τα οποία δεν λαμβάνει οδηγίες. Κατά την άποψή μου, το χαρακτηριστικό αυτό στερείται σημασίας από πλευράς του χαρακτηρισμού της αστυνομίας ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0090" REF.END="QE0090"/>δικαστικής αρχής<QUOT.END REF.START="QS0090" CODE="00BB" ID="QE0090"/>. Όσον αφορά εξάλλου τη διακριτική ευχέρεια που η αστυνομική αρχή διαθέτει κατά την έκδοση ΕΕΣ, το καθοριστικής σημασίας στοιχείο είναι ότι αυτή δεν υποχρεούται να ζητήσει την έκδοση αποφάσεως ούτε λογοδοτεί στο δικαστήριο που καταδίκασε το εκζητούμενο πρόσωπο. Καίτοι το γεγονός αυτό ενισχύει την αυτονομία της έναντι του δικαστηρίου εκδόσεως της καταδικαστικής αποφάσεως, καταδεικνύει ταυτόχρονα την απουσία δικαστικού ελέγχου, σε αντίθεση προς τη νομολογία κατά την οποία κάθε διαδικασία παραδόσεως μεταξύ κρατών μελών προβλεπόμενη από την απόφαση-πλαίσιο διεξάγεται υπό δικαστικό έλεγχο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0041"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130530">30ής Μαΐου 2013</DATE>, <NAME.CASE>F.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑168/13 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:358">EU:C:2013:358</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="15"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Τέλος, η αυτονομία των κρατών μελών τούς παρέχει την ελευθερία δράσεως προκειμένου να καθορίζουν, στην εθνική έννομη τάξη τους, τις αρχές στις οποίες θα αναθέτουν τις διαδικαστικές αρμοδιότητες (εν προκειμένω, τις σχετικές με την έκδοση ΕΕΣ). Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ελλείψει συναφούς κοινοτικής ρυθμίσεως, απόκειται στην εσωτερική έννομη τάξη κάθε κράτους μέλους να ορίσει τα αρμόδια δικαστήρια και να ρυθμίσει τους όρους ασκήσεως των ενδίκων προσφυγών που σκοπούν στη διαφύλαξη των δικαιωμάτων τα οποία οι ιδιώτες αντλούν από το δίκαιο της Ένωσης, υπό την προϋπόθεση ότι οι όροι αυτοί δεν είναι λιγότερο ευνοϊκοί από εκείνους που αφορούν παρόμοιες προσφυγές της εσωτερικής έννομης τάξεως (αρχή της ισοδυναμίας) και δεν καθιστούν αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που απονέμει η έννομη τάξη της Ένωσης (αρχή της αποτελεσματικότητας)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0042"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151006">6ης Οκτωβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Târșia</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑69/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:662">EU:C:2015:662</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19980915">15ης Σεπτεμβρίου 1998</DATE>, <NAME.CASE>Ansaldo Energia κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑279/96, C‑280/96 και C‑281/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:403">EU:C:1998:403</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0016">16</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), η οποία παραπέμπει στις ιστορικές αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19761216">16ης Δεκεμβρίου 1976</DATE>, <NAME.CASE>Rewe</NAME.CASE> (<NO.CASE>33/76</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1976:188">EU:C:1976:188</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0005">5</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Comet</NAME.CASE> (<NO.CASE>45/76</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1976:191">EU:C:1976:191</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0013">13</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0016">16</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), καθώς και στην απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19951214">14ης Δεκεμβρίου 1995</DATE>, <NAME.CASE>Peterbroeck</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑312/93</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1995:437">EU:C:1995:437</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0012">12</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Μετά την έκδοση της αποφάσεως-πλαισίου ορισμένα κράτη μέλη γνωστοποίησαν στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 6, παράγραφος 3, αυτής, τις αρχές οι οποίες είναι αρμόδιες, βάσει του εθνικού δικαίου τους, για την έκδοση ή την εκτέλεση των ΕΕΣ, η δε Σουηδία συμπεριέλαβε την αστυνομική αρχή (Γενική Αστυνομική Διεύθυνση ή Rikspolisstyrelsen) στις αρχές που είναι αρμόδιες για τα ΕΕΣ με αντικείμενο την εκτέλεση στερητικής της ελευθερίας ποινής ή στερητικού της ελευθερίας μέτρου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Εντούτοις, οι γνωστοποιήσεις αυτές δεν εξασφαλίζουν κατ’ ανάγκην τη συμβατότητα της δράσεως κάθε κράτους μέλους με το περιεχόμενο της αποφάσεως-πλαισίου ούτε αποτελούν προϋπόθεση αυτής, υπό την αυστηρώς νομική έννοια του όρου. Ο κανόνας δικαίου επιτρέπει στα κράτη να ορίζουν ή να επιλέγουν, μεταξύ των δικαστικών αρχών τους, εκείνες που θα είναι αρμόδιες να παραλαμβάνουν ή να εκδίδουν ΕΕΣ, αλλά δεν τους επιτρέπει να διευρύνουν την έννοια της δικαστικής αρχής, επεκτείνοντάς την σε όργανα που δεν διαθέτουν το συγκεκριμένο καθεστώς.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, εκτιμώ ότι δεν συνιστά υπέρμετρη παρέμβαση στο σύστημα που επέλεξε το εν λόγω κράτος για τη διεκπεραίωση της εκτελέσεως των αποφάσεων, βάσει της δικονομικής αυτοτέλειάς του, η επιβολή σε αυτό (σύμφωνα με τη σύσταση του Συμβουλίου προς τη Σουηδική Κυβέρνηση) της υποχρεώσεως να θεσπίσει τα απαραίτητα μέτρα ώστε, εάν επιθυμεί να διατηρήσει τον ρόλο των αστυνομικών αρχών στα ΕΕΣ, να θέσει αυτές υπό τις εντολές και τον έλεγχο πραγματικής δικαστικής αρχής που θα τις εποπτεύει. Μια τέτοια ρύθμιση, αφενός, δεν θα έθιγε τα θεμέλια του εθνικού συστήματος της Σουηδίας και, αφετέρου, θα διευκόλυνε την ευθυγράμμισή του με τον σκοπό της δικαστικής συνεργασίας που η απόφαση-πλαίσιο καθιερώνει στον συγκεκριμένο τομέα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, εκτιμώ ότι αστυνομική αρχή με αρμοδιότητες όπως αυτές της ΓΔΣΑ δεν εμπίπτει στην έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0091" REF.END="QE0091"/>δικαστικής αρχής<QUOT.END REF.START="QS0091" CODE="00BB" ID="QE0091"/> κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου και, για τον λόγο αυτόν, ΕΕΣ εκδοθέν από την εν λόγω αρχή δεν μπορεί ομοίως να χαρακτηρισθεί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0092" REF.END="QE0092"/>δικαστική απόφαση<QUOT.END REF.START="QS0092" CODE="00BB" ID="QE0092"/> κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>V –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Επί του περιορισμού της χρονικής εμβέλειας των αποτελεσμάτων της αποφάσεως του Δικαστηρίου</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Ορισμένες από τις κυβερνήσεις που παρέστησαν στην επ’ ακροατηρίου συζήτηση, καθώς και η Επιτροπή, ζήτησαν από το Δικαστήριο, στην περίπτωση κατά την οποία αποφασίσει τελικώς να μην αναγνωρίσει τα ΕΕΣ που εκδίδει η ΓΔΣΑ ως δικαστικές αποφάσεις (γεγονός το οποίο θα εμποδίσει, εύλογα, τη δικαστική αρχή του κράτους εκτελέσεως να τα διεκπεραιώσει), να περιορίσει τη χρονική ισχύ της αποφάσεώς του, ούτως ώστε αυτή να ισχύσει μόνο για το μέλλον.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="16"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Κατά την άποψή μου, το αίτημα αυτό δεν πρέπει να γίνει δεκτό. Όπως υπενθύμισα σε άλλες πρόσφατες προτάσεις<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0043"><P>Αναπτυχθείσες στις <DATE ISO="20160713">13 Ιουλίου 2016</DATE> στις υποθέσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Eco-Emballages και Melitta France κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-313/15 και C‑530/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:551">EU:C:2016:551</NO.ECLI>, σημείο <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, ο γενικός κανόνας είναι ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0093" REF.END="QE0093"/>η ερμηνεία που δίδει το Δικαστήριο σε κανόνα του δικαίου της Ένωσης, κατά την άσκηση της αρμοδιότητας που του παρέχει το άρθρο 267 ΣΛΕΕ, διαφωτίζει και διευκρινίζει τη σημασία και το περιεχόμενο του κανόνα αυτού, όπως πρέπει ή θα έπρεπε να νοείται και να εφαρμόζεται από τότε που τέθηκε σε ισχύ. Εκ του ανωτέρω προκύπτει ότι ο ούτως ερμηνευθείς κανόνας μπορεί και πρέπει να εφαρμόζεται από τα δικαστήρια ακόμη και επί εννόμων σχέσεων που γεννήθηκαν και συστάθηκαν πριν από την έκδοση της αποφάσεως επί της αιτήσεως ερμηνείας, εφόσον συντρέχουν, κατά τα λοιπά, οι προϋποθέσεις που επιτρέπουν να αχθεί ενώπιον των αρμοδίων δικαστηρίων η σχετική με την εφαρμογή του εν λόγω κανόνα διαφορά<QUOT.END REF.START="QS0093" CODE="00BB" ID="QE0093"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Εκτιμώ ότι δεν συντρέχουν εν προκειμένω λόγοι παρεκκλίσεως από τον ως άνω κανόνα, δεδομένου ότι:</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο δεν υπέβαλε κανένα ερώτημα σχετικό με τη χρονική εμβέλεια της αποφάσεως του Δικαστηρίου (ακριβέστερα, δεν υπέβαλε ερώτημα ούτε σχετικά με τις άμεσες συνέπειες της αποφάσεως σε σχέση με το ΕΕΣ), περιορίζοντας τις αμφιβολίες του στα ήδη εξετασθέντα ερωτήματα.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>Απόκειται στα δικαστήρια κάθε κράτους να κρίνουν, κατά περίπτωση, εάν τα ήδη εκδοθέντα ΕΕΣ ανταποκρίνονται στα κριτήρια που το Δικαστήριο θα διαμορφώσει με την απόφασή του, η οποία ενδέχεται να επηρεάσει και εκκρεμείς καταστάσεις, πολλώ δε μάλλον προκειμένου για τη στέρηση της ελευθερίας προσώπων που τελούν υπό κράτηση εν αναμονή της παραδόσεώς τους. Η λύση που θα δοθεί σε κάθε περίπτωση θα εξαρτάται από παράγοντες οι οποίοι είναι δύσκολο να προβλεφθούν επί του παρόντος, περιλαμβανομένης, ενδεικτικά, της ενδεχόμενης εκ των υστέρων θεραπείας του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0094" REF.END="QE0094"/>ελαττώματος<QUOT.END REF.START="QS0094" CODE="00BB" ID="QE0094"/> του αρχικού ΕΕΣ.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>Τέλος, όσον αφορά τις ήδη δρομολογηθείσες παραδόσεις (των οποίων η τύχη φαίνεται να αποτελεί το επίκεντρο του προβληματισμού της Επιτροπής), τα εθνικά δικαστήρια θα είναι εκ νέου εκείνα τα οποία θα αξιολογήσουν τις συνέπειες της αποφάσεως του Δικαστηρίου επ’ αυτών, χωρίς να μπορούν να παραβλέψουν τις εγγενείς στην αρχή του δεδικασμένου επιταγές.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>VI –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει στα ερωτήματα που υπέβαλε το Rechtbank Amsterdam (πρωτοδικείο Άμστερνταμ) τις ακόλουθες απαντήσεις:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0095" REF.END="QE0095"/>1)</NO.P><TXT>Οι όροι <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0096" REF.END="QE0096"/>δικαστική απόφαση<QUOT.END REF.START="QS0096" CODE="201D" ID="QE0096"/> και <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0097" REF.END="QE0097"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0097" CODE="201D" ID="QE0097"/>, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, και το άρθρο 6, παράγραφος 1, αντίστοιχα, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20020613">13ης Ιουνίου 2002</DATE>, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20090226">26ης Φεβρουαρίου 2009</DATE>, συνιστούν αυτοτελείς έννοιες του δικαίου της Ένωσης και πρέπει να τυγχάνουν ομοιόμορφης ερμηνείας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Αστυνομική αρχή με αρμοδιότητες όπως αυτές της Γενικής Διευθύνσεως της Σουηδικής Αστυνομίας δεν πληροί τις προϋποθέσεις χαρακτηρισμού της ως <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0098" REF.END="QE0098"/>δικαστικής αρχής<QUOT.END REF.START="QS0098" CODE="201D" ID="QE0098"/>, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ, το δε ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως που αυτή εξέδωσε εν προκειμένω δεν έχει χαρακτήρα <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0099" REF.END="QE0099"/>δικαστικής αποφάσεως<QUOT.END REF.START="QS0099" CODE="201D" ID="QE0099"/>, κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου.<QUOT.END REF.START="QS0095" CODE="00BB" ID="QE0095"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>