Άρθρο 7-1. — Σε περίπτωση παραβάσεως των υποχρεώσεων περί δημοσιότητας και ανταγωνισμού, οι οποίες πρέπει να τηρούνται για τις ιδιωτικού δικαίου συμβάσεις που ορίζονται στο άρθρο 1, το δικαστήριο δεν μπορεί να αποφαίνεται, πριν από τη σύναψη της συμβάσεως, παρά μόνον υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

Κατόπιν αιτήσεως οποιουδήποτε έχει συμφέρον για τη σύναψη της συμβάσεως και ενδέχεται να θιγεί από την ανωτέρω παράβαση, ο πρόεδρος του αρμόδιου δικαστηρίου ή ο αντικαταστάτης του μπορεί να διατάξει τον παραβάτη να συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις του και του τάσσει συναφώς προθεσμία για τη συμμόρφωση του. Μπορεί επίσης να επιβάλει προσωρινή χρηματική ποινή από την ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας. Μπορεί πάντως να συνεκτιμήσει τις πιθανές συνέπειες του μέτρου αυτού για όλα τα συμφέροντα που ενδέχεται να θιγούν, και κυρίως για το δημόσιο συμφέρον, και να αποφασίσει να μη λάβει το εν λόγω μέτρο, εάν οι αρνητικές συνέπειές του ενδέχεται να υπερβούν τις θετικές.

Η αίτηση μπορεί επίσης να υποβληθεί από τον εισαγγελέα, εφόσον η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει κοινοποιήσει στο Γαλλικό Δημόσιο τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι υπάρχει σαφής και πρόδηλη παράβαση των υποχρεώσεων του πρώτου εδαφίου.

Το ποσό της προσωρινής χρηματικής ποινής εκκαθαρίζεται ενόψει της συμπεριφοράς του υποχρέου προς συμμόρφωση και των δυσχερειών που αντιμετώπισε κατά τη συμμόρφωση αυτή.

Ο πρόεδρος του αρμόδιου δικαστηρίου ή ο αντικαταστάτης του αποφαίνεται, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, σε πρώτο και τελευταίο βαθμό.

Αν κατά την εκκαθάριση της προσωρινής χρηματικής ποινής δεν έχει αρθεί η διαπιστωθείσα παράβαση, το δικαστήριο μπορεί να επιβάλει οριστική χρηματική ποινή. Στην περίπτωση αυτή αποφαίνεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, ενώ έφεση χωρεί σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής.

Η χρηματική ποινή, είτε προσωρινή είτε οριστική, είναι ανεξάρτητη της αποζημιώσεως. Η προσωρινή ή οριστική χρηματική ποινή καταργείται εν όλω ή εν μέρει, αν αποδειχθεί ότι η μη συμμόρφωση ή η καθυστερημένη συμμόρφωση προς τη δικαστική απόφαση οφείλεται, εν όλω ή εν μέρει, σε λόγους ανεξάρτητους της θελήσεως του υπόχρεου.

Άρθρο 7-2. — Σε περίπτωση παραβάσεως των υποχρεώσεων περί δημοσιότητας και ανταγωνισμού, οι οποίες πρέπει να τηρούνται για τις ιδιωτικού δικαίου συμβάσεις που ορίζονται στο άρθρο 1, οποιοσδήποτε έχει συμφέρον για τη σύναψη της συμβάσεως και ενδέχεται να θιγεί από την παράβαση μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο να διατάξει, πριν από τη σύναψη της συμβάσεως, τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο L. 23 του γαλλικού κώδικα διοικητικών πρωτοδικείων και εφετείων.

Άρθρο L. 23. — Σε περίπτωση παραβάσεως των υποχρεώσεων περί δημοσιότητας και ανταγωνισμού, οι οποίες πρέπει να τηρούνται για τις ιδιωτικού δικαίου συμβάσεις που ορίζονται στο άρθρο 7-2 του νόμου 92-1282, της 11ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με τη σύναψη ορισμένων συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών, μπορεί να υποβληθεί αίτηση στον πρόεδρο του διοικητικού πρωτοδικείου ή στον αντικαταστάτη του. Ο δικαστής δεν μπορεί να αποφαίνεται, πριν από τη σύναψη της συμβάσεως, παρά μόνον υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

Προς υποβολή της αιτήσεως νομιμοποιείται οποιοσδήποτε έχει συμφέρον για τη σύναψη της συμβάσεως και ενδέχεται να θιγεί από την ανωτέρω παράβαση.

Ο πρόεδρος του διοικητικού πρωτοδικείου ή ο αντικαταστάτης του μπορεί να διατάξει τον παραβάτη να συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις του και του τάσσει συναφώς προθεσμία για τη συμμόρφωση του. Μπορεί επίσης να επιβάλει προσωρινή χρηματική ποινή από την ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας. Μπορεί πάντως να συνεκτιμήσει τις πιθανές συνέπειες του μέτρου αυτού για όλα τα συμφέροντα που ενδέχεται να θιγούν, και κυρίως για το δημόσιο συμφέρον, και να αποφασίσει να μη λάβει το εν λόγω μέτρο, εάν οι αρνητικές συνέπειες του ενδέχεται να υπερβούν τις θετικές.

Το ποσό της προσωρινής χρηματικής ποινής εκκαθαρίζεται ενόψει της συμπεριφοράς του υπόχρεου προς συμμόρφωση και των δυσχερειών που αντιμετώπισε κατά τη συμμόρφωση αυτή.

Την αίτηση μπορεί επίσης να υποβάλει το Γαλλικό Δημόσιο, αν αντικείμενο της δεν είναι σύμβαση συναφθείσα από αυτό, εφόσον η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τού έχει κοινοποιήσει τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι υπάρχει σαφής και πρόδηλη παράβαση των υποχρεώσεων που μνημονεύονται ανωτέρω.

Ο πρόεδρος του διοικητικού πρωτοδικείου ή ο αντικαταστάτης του αποφαίνεται, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, σε πρώτο και τελευταίο βαθμό.

Αν κατά την εκκαθάριση της προσωρινής χρηματικής ποινής δεν έχει αρθεί η διαπιστωθείσα παράβαση, το δικαστήριο μπορεί να επιβάλει οριστική χρηματική ποινή. Στην περίπτωση αυτή αποφαίνεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, ενώ έφεση χωρεί σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής.

Η χρηματική ποινή, είτε προσωρινή είτε οριστική, είναι ανεξάρτητη της αποζημιώσεως. Η προσωρινή ή οριστική χρηματική ποινή καταργείται εν όλω ή εν μέρει, αν αποδειχθεί ότι η μη συμμόρφωση ή η καθυστερημένη συμμόρφωση προς τη δικαστική απόφαση οφείλεται, εν όλω ή εν μέρει, σε λόγους ανεξάρτητους της θελήσεως του υποχρέου.