(1)

Ύστερα από έρευνα αντιντάμπινγκ σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου (2), στις 6 Οκτωβρίου 2009, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 926/2009 του Συμβουλίου (3), επιβλήθηκε οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων σωλήνων κάθε είδους χωρίς συγκόλληση από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Τα μέτρα έλαβαν τη μορφή κατ’ αξίαν δασμολογικών συντελεστών: 17,7 % για τη Shandong Luxing Steel Pipe Co. Ltd.· 27,2 % για άλλες συνεργαζόμενες εταιρείες και 39,2 % για όλες τις άλλες εταιρείες.

(2)

Ύστερα από επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009, στις 8 Δεκεμβρίου 2015, δυνάμει του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/2272 της Επιτροπής (4), επιβλήθηκαν οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ για πέντε χρόνια ακόμη.

(3)

Στις 29 Ιανουαρίου 2014, στην απόφασή του στην υπόθεση T-528/09 (5), το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 926/2009 όσον αφορά τις εξαγωγές προϊόντων που παράγονται από τη Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd (στο εξής: Hubei). Το Συμβούλιο άσκησε έφεση κατά της απόφασης αυτής.

(4)

Με την απόφαση της 7ης Απριλίου 2016 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-186/14 P και C-193/14 P (6), το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΔΕΕ) επικύρωσε τα συμπεράσματα του Γενικού Δικαστηρίου και επιβεβαίωσε την ακύρωση των μέτρων όσον αφορά την παραγωγό-εξαγωγέα Hubei.

(5)

Στις 9 Δεκεμβρίου 2020 τα μέτρα αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/2272 έληξαν (7).

(6)

Στις 4 Φεβρουαρίου 2021 το ΔΕΕ αποφάνθηκε στην υπόθεση C-324/19, σχετικά με αίτηση του Finanzgericht Hamburg (φορολογικού δικαστηρίου Αμβούργου) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 267 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΣΛΕΕ), ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 926/2009 είναι ανίσχυρος (στο εξής: απόφαση) (8).

(7)

Σύμφωνα με το άρθρο 266 της ΣΛΕΕ, τα θεσμικά όργανα της Ένωσης οφείλουν να λαμβάνουν τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση των αποφάσεων του Δικαστηρίου.

(8)

Στην υπόθεση C-324/19, η απόφαση είχε ως αποτέλεσμα την ακύρωση των αρχικών μέτρων erga omnes και ex tunc. Αυτό σημαίνει ότι η απόφαση εφαρμόζεται σε όλα τα μέρη και ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 926/2009 θεωρείται ανίσχυρος από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του.

(9)

Επιπλέον, δεδομένου ότι το αρχικό μέτρο είχε παραταθεί το 2015, η απόφαση είχε επίσης έμμεσο αντίκτυπο στον κανονισμό (ΕΕ) 2015/2272. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του ΔΕΕ, «ο κανονισμός παρατάσεως είναι ανίσχυρος στο ίδιο μέτρο όπως και ο οριστικός κανονισμός» (9). Επιπλέον, η συμμόρφωση με τον κανόνα της ομοιότητας των τύπων απαιτεί την κατάργηση, μέσω κανονισμού της Επιτροπής, των μέτρων αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/2272 (10).

(10)

Ως αποτέλεσμα της απόφασης με την οποία ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 926/2009 κηρύσσεται ανίσχυρος στο σύνολό του, οι δασμοί αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/2272 θα πρέπει επίσης να καταργηθούν ex tunc. Επιπλέον, κάθε οριστικός δασμός που έχει καταβληθεί σύμφωνα με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/2272 μπορεί να επιστραφεί ή να διαγραφεί σύμφωνα με την ισχύουσα τελωνειακή νομοθεσία. Από τα ανωτέρω προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι ο φορέας που κατέβαλε τους δασμούς αυτούς μπορεί, καταρχήν, να ζητήσει την επιστροφή τους μόνον εφόσον και στο μέτρο που δεν έχει παρέλθει η τριετής προθεσμία που προβλέπει σχετικά το άρθρο 121 παράγραφος 1 στοιχείο α) του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (11). Το γεγονός ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 926/2009 έχει κηρυχθεί ανίσχυρος (μεταξύ άλλων με αποτέλεσμα erga omnes) δεν συνιστά απρόβλεπτο γεγονός ή ανωτέρα βία που επιτρέπει την παράταση της εν λόγω περιόδου σύμφωνα με το άρθρο 121 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (12).

(11)

Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 15 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού,