<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ2005PLB.1000934101.case.xml"><NO.CASE>C-329/03</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62003J0329</NO.CELEX><NO.SEQ>0009.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>9357</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>9372</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>16</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20051027">27.10.2005 r.</DATE> — SPRAWA C-329/03</LEFT><RIGHT>TRAPEZA TIS EIXADOS</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (pierwsza izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20051027">27 października 2005 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Język postępowania: grecki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C-329/03</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Areios Pagos (Grecja), postanowieniem z dnia <DATE ISO="20030331">31 marca 2003 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20030728">28 lipca 2003 r.</DATE> w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Trapeza tis Ellados AE</P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P>Banque Aitesia,</P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (pierwsza izba),</P><P>w składzie: P. Jann, prezes izby, N. Colneric, K. Schiemann, E. Juhász i M. Ilešič (sprawozdawca), sędziowie,</P><?PAGE NO="I-9358"?><P>rzecznik generalny: F.G. Jacobs,</P><P>sekretarz: L. Hewlett, główny administrator,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu <DATE ISO="20050203">3 lutego 2005 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>w imieniu Trapeza tis Ellados AE przez I. Souflerosa, K. Chrístodoulou oraz T. Kontovazainitisa, dikigoroi,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Banque Artesia przez F. Herberta, adwokata oraz G. Stefanakisa i E. Papakonstantinou, dikigoroi,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu greckiego przez P. Mylonopoulosa, M. Apessosa oraz V. Pelekou, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Wspólnot Europejskich przez H. Støvlbæka oraz G. Zawosa, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20050414">14 kwietnia 2005 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><?PAGE NO="I-9359"?><PREAMBLE.FINAL><P>wydaje następujący</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Wyrok</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni listy B pkt IV A oraz listy D pkt VI załącznika I do pierwszej dyrektywy Rady z dnia <DATE ISO="19600511">11 maja 1960 r.</DATE> w sprawie wykonania art. 67 traktatu (<REF.DOC.OJ COLL="P" NO.OJ="043" DATE.PUB="1960" PAGE.FIRST="921">Dz.U. 43, str. 921</REF.DOC.OJ>, zwanej dalej <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>pierwszą dyrektywą<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>) [tłumaczenie nieoficjalne, podobnie wszystkie cytaty z tej dyrektywy poniżej w treści wyroku].</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został złożony przez Areios Pagos (grecki sąd kasacyjny) w ramach sporu między Trapeza lis Ellados AE (zwanym dalej <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>bankiem Grecji<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>) a Banque Artesia (zwanym dalej <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>Artesia<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/>) w przedmiocie wniesionego przez tego ostatniego żądania odszkodowania za szkodę, której doznał wskutek odmowy przez bank Grecji wydania zezwolenia na uznanie rachunku w greckich drachmach wymienialnych dochodem pochodzącym z wykupu obligacji.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Postępowanie przed sadem krajowym i pytania prejudycjalne</P></TI></TITLE><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Artesia, której siedziba znajduje się w Brukseli (Belgia), posiadała rachunek w greckich drachmach wymienialnych w swoim oddziale w Atenach (Grecja).</TXT></NP><?PAGE NO="I-9360"?><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>W okresie od <DATE ISO="19810428">28 kwietnia 1981 r.</DATE> do <DATE ISO="19820730">30 lipca 1982 r.</DATE> Artesia nabyła w Elliniki Trapeza Viomichanikis Anaptixeos (ETVA) Anónimos Etairia (grecki bank rozwoju przemysłu S.A., zwany dalej <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>ETYA<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/>), którego akcje należą do państwa greckiego, obligacje wyemitowane przez ten bank denominowane w walucie krajowej z okresem wykupu jednego roku od daty emisji, które były przedmiotem obrotu giełdowego oraz były notowane na giełdzie. Zapłata za te obligacje nastąpiła z rachunku Artesii w greckich drachmach wymienialnych. Aby kwota odpowiadająca tym obligacjom była nadal wymienialna, niezbędne było specjalne zezwolenie banku Grecji.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="19820824">24 sierpnia 1982 r.</DATE> Artesia wniosła do tego banku o zezwolenie na uznanie jej rachunku w greckich drachmach wymienialnych dochodem z wykupu rozpatrywanych obligacji celem dokonania ich transferu do Belgii. W okresie od <DATE ISO="19820825">25 sierpnia 1982 r.</DATE> do <DATE ISO="19861123">23 listopada 1986 r.</DATE> bank Grecji odmawiał wielokrotnie uwzględnienia tego wniosku. Zrobił to jednak w dniu <DATE ISO="19861124">24 listopada 1986 r.</DATE> Wydawać by się mogło, że odmowa była uzasadniona co najmniej w części okolicznością, że wykorzystanie rachunku Artesii w drachmach wymienialnych do pierwotnego nabycia rozpatrywanych obligacji nie było przedmiotem zezwolenia i że w związku z tym rachunek nie był już wymienialny.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Oceniając, że w okresie od <DATE ISO="19820930">30 września 1982 r.</DATE> do <DATE ISO="19861211">11 grudnia 1986 r.</DATE> doznała szkody wskutek odmowy przez bank Grecji, Artesia wniosła w dniu <DATE ISO="19870428">28 kwietnia 1987 r.</DATE> pozew o odszkodowanie przeciwko temu bankowi. Podniosła ona, że nabycie przez nią obligacji podlegało liście B pkt IV A załącznika I do pierwszej dyrektywy, z tym skutkiem, że państwa członkowskie zobowiązane były przewidzieć przyznawanie na podstawie art. 2 tej dyrektywy zezwolenia, o które wniesiono. W sprawie orzekł Polymeles Protodikeio Athinon (sąd pierwszej instancji dla Aten), Efeteio Athinon (sąd apelacyjny dla Aten), później Areios Pagos (grecki sąd kasacyjny), który zwrócił sprawę do Efeteio Athinon. Sąd ten w dniu <DATE ISO="20010727">27 lipca 2001 r.</DATE> zasądził od banku Grecji odszkodowanie na rzecz Artesii. Sąd ten uznał, że rozpatrywana w sprawie przed sądem krajowym transakcja podlegała art. 2 oraz liście B załącznika I do pierwszej dyrektywy.</TXT></NP><?PAGE NO="I-9361"?><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>W związku z tym, że bank Grecji wniósł kasację, Areios Pagos postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>1)</NO.P><TXT>Czy w świetle przepisu listy D, która odwołuje się do art. 4 pierwszej dyrektywy [...], oraz kategorii nomenklatury VI dotyczącej <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00BB"/>Inwestycji krótkoterminowych w bony skarbowe i inne papiery będące zwykle przedmiotem obrotu na rynku pieniężnym<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00AB"/>, zgodnie z duchem tego przepisu i celem, któremu on służy, lub też z jego wykładnią w świetle ogólnej praktyki, a mianowicie takiej, że papiery wartościowe, takie jak rozpatrywane obligacje ETVA o terminie wykupu jednego roku stanowią inwestycje krótkoterminowe: a) emitowane przez bank działający w formie spółki akcyjnej, którego akcje należą do państwa, obligacje o terminie wykupu jednego roku od daty emisji, zbywalne na giełdzie, gdzie zostały również wprowadzone do obrotu, lub b) emitowane przez bank działający w formie spółki akcyjnej, którego akcje należą do państwa, obligacje o terminie wykupu jednego roku od daty emisji, zbywalne na giełdzie, gdzie zostały również wprowadzone do obrotu, podlegają temu przepisowi?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Czy w świetle przepisu listy D, która odwołuje się do art. 4 [pierwszej] dyrektywy [...], oraz kategorii nomenklatury IX dotyczącej <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00BB"/>Otwierania rachunków bieżących i depozytowych oraz Iokowani[a] na nich środków, transfer[u] lub korzystania z aktywów znajdujących się na rachunku bieżącym lub depozytowym w instytucji kredytowej<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00AB"/>, zgodnie z duchem tego przepisu i celem, któremu on służy, korzystanie w banku, jako instytucji kredytowej, z aktywów znajdujących się na koncie depozytowym, zasilonym zgodnie z decyzją 1097/1959 Komitetu Walutowego, cytowaną w niniejszym postanowieniu, (dochodem z przywiezionych dewiz zagranicznych itp.) jako depozytów wyrażonych w walucie krajowej wymienialnej na walutę obcą, podlega temu przepisowi?<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="I-9362"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>W przedmiocie wniosku o otwarcie procedury ustnej na nowo</P></TI></TITLE><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Wnioskiem złożonym w sekretariacie Trybunału w dniu <DATE ISO="20050708">8 lipca 2005 r.</DATE> bank Grecji zażądał otwarcia procedury ustnej na nowo.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>W tej kwestii należy przypomnieć, że Trybunał może zarządzić otwarcie procedury ustnej na nowo, zgodnie z art. 61 regulaminu Trybunału, jeżeli uzna, że sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona lub że podstawą rozstrzygnięcia będzie argument, który nie był roztrząsany przez strony (wyroki z dnia <DATE ISO="20000210">10 lutego 2000 r.</DATE> w sprawach połączonych <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-270/97+C-271/97" YEAR="2000" PAGE.ECR="I-929">C-270/97 i C-271/97 Deutsche Post, Rec. str. I-929, pkt 30</REF.DOC.ECR> oraz z dnia <DATE ISO="20020618">18 czerwca 2002 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-299/99" YEAR="2002" PAGE.ECR="I-5475">C-299/99 Philips, Rec. str. I-5475, pkt 20</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Trybunał uznał, że nie ma potrzeby zarządzenia w niniejszej sprawie otwarcia procedury ustnej na nowo. W konsekwencji należy oddalić wniosek o zarządzenie otwarcia procedury ustnej na nowo.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Ramy prawne</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Uregulowania wspólnotowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Artykuł 67 traktatu EWG (zastąpiony przez art. 67 traktatu WE, uchylony przez traktat z Amsterdamu) przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>1.</NO.P><TXT>W okresie przejściowym państwa członkowskie znoszą stopniowo, w zakresie niezbędnym do sprawnego funkcjonowania wspólnego rynku, ograniczenia<?PAGE NO="I-9363"?> w przepływie kapitału, należącego do osób mających miejsce zamieszkania w państwach członkowskich, jak również traktowanie dyskryminujące ze względu na narodowość lub miejsce zamieszkania stron, lub na miejsce lokaty kapitału.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Płatności bieżące związane z przepływem kapitału między państwami członkowskimi są zwolnione od wszelkich ograniczeń najpóźniej z upływem pierwszego etapu<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/> [tłumaczenie nieoficjalne].</TXT></NP></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Zgodnie z motywem pierwszej dyrektywy realizacja celów traktatu EWG wymaga największej możliwej swobody przepływu kapitału między państwami członkowskimi i w konsekwencji jak najszerszej i jak najszybszej liberalizacji przepływu kapitału między tymi państwami.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 1 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 tej dyrektywy państwa członkowskie przyznają wszelkie zezwolenia na wymianę wymagane dla zawarcia i wykonania transakcji oraz związanych z nimi transferów między rezydentami państw członkowskich dotyczących przepływów kapitału wymienionych w listach A i — pod pewnymi warunkami — C załącznika I do tej dyrektywy.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 1 pierwszej dyrektywy przewiduje, że <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>państwa członkowskie przyznają zezwolenia ogólne na zawarcie i wykonanie transakcji oraz na transfery między rezydentami państw członkowskich dotyczące przepływów kapitalu wymienionych w liście B załącznika I do [tej] dyrektywy<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Takie zobowiązanie do przyznania zezwolenia nie jest natomiast wymagane dla przepływów kapitalu wymienionych w liście D tego załącznika, państwa członkowskie mogą utrzymywać ograniczenia dotyczące tych transakcji.</TXT></NP><?PAGE NO="I-9364"?><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Artykuł 4 ust. 1 pierwszej dyrektywy stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>Komitet Walutowy przeprowadza co najmniej raz w roku badanie ograniczeń, które znajdują zastosowanie do przepływów kapitału wymienionych w listach załącznika I niniejszej dyrektywy; sporządza sprawozdanie do Komisji w przedmiocie ograniczeń, które mogą być zniesione<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Pośród przepływów kapitału wymienionych w liście B pkt IV A załącznika I do pierwszej dyrektywy dotyczącym <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>przepływów kapitału, o których mowa w art. 2 dyrektywy<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/> figurują w szczególności <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>nabycie przez nierezydentów krajowych papierów wartościowych będących przedmiotem obrotu giełdowego (za wyjątkiem jednostek funduszy powierniczych) oraz transfer dochodów z ich wykupu<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/>. Do grupy tej należy pkt IV A nomenklatury. Znajduje się w nim między innymi ppkt 3 (i) <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>nabycie obligacji [...] wyrażonych w walucie krajowej<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/> oraz ppkt 4 <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201E"/>transfer dochodów z wykupu obligacji<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Pośród przepływów kapitału wymienionych w liście D załącznika I do pierwszej dyrektywy, dotyczącym <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201E"/>przepływów kapitału, o których mowa w art. 4 dyrektywy<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/> znajdują się:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P><QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="201E"/>inwestycje krótkoterminowe w bony skarbowe i inne papiery zwykle stanowiące przedmiot obrotu na rynku pieniężnym<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="201D"/>. Do grupy tej należy pkt VI nomenklatury. Zawiera on w szczególności inwestycje krótkoterminowe dokonywane przez nierezydentów na krajowym rynku pieniężnym i transfer dochodów z ich zbycia;</P></ITEM><?PAGE NO="I-9365"?><ITEM><P><QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="201E"/>otwieranie rachunków bieżących i depozytowych oraz lokowanie na nich środków, transfer lub korzystanie z aktywów znajdujących się na rachunku bieżącym lub depozytowym w instytucji kredytowej<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="201D"/>. Do grupy tej należy pkt IX nomenklatury. Zawiera on w szczególności transakcje dokonywane przez nierezydentów z krajowymi instytucjami kredytowymi i znajduje zastosowanie do rachunków i aktywów wyrażonych zarówno w walucie krajowej, jak i obcej.</P></ITEM></LIST></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Uregulowania krajowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Decyzja 1097 Komitetu Walutowego z dnia <DATE ISO="19590523">23 maja 1959 r.</DATE> dotycząca stosowania w Grecji systemu ograniczonej wymienialności (FEK A' 109/<DATE ISO="19590616">16.6.1959</DATE>) przewidywała, w chwili gdy miały miejsce zdarzenia rozpatrywane w postępowaniu przed sądem krajowym, dwie kategorie rachunków depozytowych w banku Grecji oraz w innych uprawnionych bankach, które mogły zostać otwarte na nazwisko osoby mającej stałe miejsce zamieszkania za granicą, to znaczy rachunki w drachmach wymienialnych i rachunki w walutach obcych.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Zgodnie z tą decyzją rachunki w drachmach wymienialnych mogły być wykorzystywane tylko do określonych celów i być zasilane jedynie w enumeratywnie przewidzianych formach. Decyzja ta stanowiła, że jeśli drachmy zostaną wykorzystane bez specjalnego zezwolenia banku Grecji, w innym niż wymienione celu, tracą przymiot wymienialności.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie pytań prejudycjalnych</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>W przedmiocie pytania pierwszego</P></TI></TITLE><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Pytaniem pierwszym Areios Pagos zmierza do uzyskania odpowiedzi, czy nabycie obligacji wyrażonych w walucie krajowej o terminie wykupu jednego roku od daty<?PAGE NO="I-9366"?> emisji, będących przedmiotem obrotu giełdowego oraz notowanych na giełdzie, wyemitowanych przez bank z siedzibą w państwie członkowskim oraz należący do tego państwa, stanowi <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="201E"/>nabycie [...] krajowych papierów wartościowych będących przedmiotem obrotu giełdowego<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="201D"/>, w rozumienia listy B pkt IV A załącznika I do pierwszej dyrektywy, lub <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="201E"/>inwestycję krótkoterminową w bony skarbowe i inne papiery wartościowe zwykle będące przedmiotem obrotu na rynku pieniężnym<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="201D"/> w rozumieniu listy D pkt VI tego załącznika.</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Bezsporne jest między stronami postępowania przed sądem krajowym, że w rozumieniu pierwszej dyrektywy Artesia jest bankiem <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="201E"/>nierezydentem<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="201D"/>, który nabył w Grecji rozpatrywane obligacje i który zamierzał dokonać transferu do Belgii dochodu z ich wykupu. Jest również bezsporne, że obligacje te są <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="201E"/>krajowymi papierami wartościowymi<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="201D"/> wyrażonymi w walucie krajowej, o terminie wykupu jednego roku od daty emisji, które były zarówno przedmiotem obrotu giełdowego, jak i były notowane na giełdzie.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Artesia oraz Komisja twierdzą, że obligacje te podlegały liście B pkt IVA załącznika I do pierwszej dyrektywy. Natomiast bank Grecji oraz rząd grecki utrzymują, że podlegały one liście D pkt VI tego załącznika.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Zatem u podstaw sporu przed sądem krajowym leży różnica w zakresie wykładni kryteriów, które dotyczą rozpatrywanych obligacji. Spór ten dotyczy wykładni pojęć <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="201E"/>papiery wartościowe będące przedmiotem obrotu giełdowego<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="201D"/> oraz <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="201E"/>papiery zwykle będące przedmiotem obrotu na rynku pieniężnym<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="201D"/>. Chodzi w nim również o ustalenie czy termin wykupu rozpatrywanych obligacji stanowi decydujące kryterium dla ich zdefiniowania. Według banku Grecji oraz rządu greckiego rozpatrywane obligacje są <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="201E"/>papierami wartościowymi zwykle będącymi przedmiotem obrotu na rynku pieniężnym<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="201D"/> w rozumieniu listy D pkt VI załącznika I do pierwszej dyrektywy niezależnie od okoliczności, czy były przedmiotem obrotu giełdowego.</TXT></NP><?PAGE NO="I-9367"?><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 67 traktatu swoboda przepływu kapitalu polega na zniesieniu ograniczeń w przepływie kapitału należącego do osób mających miejsce zamieszkania w państwach członkowskich, jak również traktowania dyskryminującego ze względu na narodowość lub miejsce zamieszkania stron, lub na miejsce lokaty kapitału. Pierwsza dyrektywa przewiduje w celu wykonania art. 67 pełną liberalizację pewnych przepływów kapitału i zmierza do wyeliminowania przeszkód administracyjnych, które, mimo iż nie narzucają zezwoleń na wymianę i nie naruszają możliwości nabywania zagranicznych papierów wartościowych, to jednak stanowią barierę dla jak najszerszej i jak najszybszej liberalizacji przepływu kapitału między państwami członkowskimi, której wymaga — zgodnie z motywem pierwszej dyrektywy — realizacja celów Wspólnoty (zob. wyrok z dnia <DATE ISO="19860624">24 czerwca 1986 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="157/85" YEAR="1986" PAGE.ECR="2013">157/85 Brugnoni i Ruffinengo, Rec. str. 2013, pkt 21 i 22</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>W tym zakresie choć na liście D pkt VI tego załącznika figuruje pojęcie <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="201E"/>papierów zwykle będących przedmiotem obrotu na rynku pieniężnym<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="201D"/>, to pierwsza dyrektywa nie przewiduje żadnej definicji tego pojęcia. Natomiast dyrektywa ta odwołuje się do pojęcia <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="201E"/>papierów wartościowych będących przedmiotem obrotu giełdowego<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="201D"/> w liście B pkt IV A tego załącznika, jak również w objaśnieniach, które zawierają jego definicję. Zgodnie z tymi objaśnieniami, które winny być uznawane za integralną część pierwszej dyrektywy (zob. wyrok z dnia <DATE ISO="19880204">4 lutego 1988 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="143/86" YEAR="1988" PAGE.ECR="625">143/86 East i in., Rec. str. 625, pkt 11</REF.DOC.ECR>), <QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="201E"/>papiery wartościowe będące przedmiotem obrotu giełdowego<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="201D"/> są <QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="201E"/>papierami wartościowymi, które stanowią przedmiot transakcji reglamentowanych, a zatem ich kursy są systematycznie publikowane bądź przez oficjalne giełdy (notowane papiery wartościowe), bądź przez inne instytucje związane z giełdą, jak na przykład komitety bankowe (nienotowane papiery wartościowe)<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="201D"/>. Jak wskazuje Komisja, definicja ta oznacza, że ustawodawca wspólnotowy nadał znaczenie zasadom funkcjonowania giełdy, zwłaszcza na podstawie przepisów gwarantujących przejrzystość działalności giełdowej oraz publikowanie cen papierów wartościowych będących przedmiotem handlu.</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o <QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="201E"/>papiery wartościowe będące przedmiotem obrotu giełdowego<QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="201D"/>, o których mowa w liście B pkt IV A załącznika I do pierwszej dyrektywy, to<?PAGE NO="I-9368"?> ustawodawca wspólnotowy ocenił, iż papiery wartościowe będące przedmiotem obrotu na rynku reglamentowanym, takim jak giełda, mogą w rozumieniu art. 2 pierwszej dyrektywy korzystać z zezwolenia ogólnego przyznawanego przez dane państwo członkowskie na zawarcie lub wykonanie transakcji, jak również na dokonanie transferów między rezydentami państw członkowskich.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>Natomiast rynek pieniężny wspomniany w liście D pkt VI załącznika I do pierwszej dyrektywy jest mniej reglamentowany niż giełda. W istocie transakcje na rynku pieniężnym są zwykle dokonywane w następstwie prywatnych negocjacji, w środowisku, które jest w porównaniu z giełdą mniej przejrzyste. Stwierdzenie to potwierdza okoliczność, iż fundamentalną cechą charakterystyczną <QUOT.START ID="QS0030" REF.END="QE0030" CODE="201E"/>papierów zwykle będących przedmiotem obrotu na rynku pieniężnym<QUOT.END ID="QE0030" REF.START="QS0030" CODE="201D"/> jest to, że ich cena nie jest notowana publicznie, z tym skutkiem, że dla władz krajowych niezbędna może być ocena ich wartości celem uniknięcia oszustwa wynikłego z fikcyjnej ceny. Nie jest tak natomiast w przypadku <QUOT.START ID="QS0031" REF.END="QE0031" CODE="201E"/>papierów wartościowych będących przedmiotem obrotu giełdowego<QUOT.END ID="QE0031" REF.START="QS0031" CODE="201D"/>, jak również wynika z pkt 43 opinii rzecznika generalnego.</TXT></NP><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Należy podkreślić, że z akt sprawy wynika, iż papiery wartościowe, nawet jeśli były przedmiotem obrotu giełdowego, to jednak zostały w rzeczywistości nabyte od ETVA. Jednakże okoliczność ta, odmiennie od tego, co twierdził bank Grecji na rozprawie, nie zmienia natury rozpatrywanych obligacji. Jak bowiem stwierdził rzecznik generalny w pkt 40 opinii, pierwsza dyrektywa nie wymaga, by miejsce, w którym następuje obrót papierami wartościowymi oraz miejsce ich nabycia, miały być tożsame. Lista B załącznika I do pierwszej dyrektywy wymienia <QUOT.START ID="QS0032" REF.END="QE0032" CODE="201E"/>nabycie [...] papierów wartościowych [...] będących przedmiotem obrotu giełdowego<QUOT.END ID="QE0032" REF.START="QS0032" CODE="201D"/> i nie jest konieczne, by ich nabycie nastąpiło na giełdzie. Kryterium decydującym jest, by były one przedmiotem obrotu w tych ramach. Jak również stwierdził rzecznik generalny w tej kwestii, wykładnię taką potwierdza analiza wszystkich wersji językowych pierwszej dyrektywy.</TXT></NP><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>O ile termin wykupu papierów wartościowych może być decydujący w przypadku tych papierów, które wymienione są w załączniku I lista D pierwszej dyrektywy<?PAGE NO="I-9369"?> i które podlegają zgodnie z art. 4 dyrektywy ograniczeniom, a mianowicie <QUOT.START ID="QS0033" REF.END="QE0033" CODE="201E"/>inwestycji krótkoterminowych w bony skarbowe i inne papiery zwykle stanowiące przedmiot obrotu na rynku pieniężnym<QUOT.END ID="QE0033" REF.START="QS0033" CODE="201D"/>, o tyle nie jest tak w przypadku <QUOT.START ID="QS0034" REF.END="QE0034" CODE="201E"/>papierów wartościowych [...] będących przedmiotem obrotu giełdowego<QUOT.END ID="QE0034" REF.START="QS0034" CODE="201D"/>. Odnosi się do nich jedynie lista B pkt IV A tego załącznika oraz objaśnienia do pierwszej dyrektyw. Objaśnienia te odnoszą się wyraźnie do pkt IV oraz regulują wyłącznie charakter podmiotu, który wydaje obligacje, którymi są mianowicie <QUOT.START ID="QS0035" REF.END="QE0035" CODE="201E"/>instytucje prywatne i publiczne<QUOT.END ID="QE0035" REF.START="QS0035" CODE="201D"/>. Definicję obligacji krótkoterminowych ustanawia dyrektywa Rady 86/566/EWG z dnia <DATE ISO="19861117">17 listopada 1986 r.</DATE> zmieniająca pierwszą dyrektywę (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="332" DATE.PUB="1986" PAGE.FIRST="22">Dz.U. L 332, str. 22</REF.DOC.OJ>) oraz dyrektywa Rady 88/361/EWG z dnia <DATE ISO="19880624">24 czerwca 1988 r.</DATE> w sprawie wykonania art. 67 traktatu (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="178" DATE.PUB="1988" PAGE.FIRST="5">Dz.U. L 178, str. 5</REF.DOC.OJ>), które to dyrektywy nie mają skutku retroaktywnego. Z treści listy B pkt IV A załącznika I do pierwszej dyrektywy wynika również, że intencją ustawodawcy wspólnotowego było zdefinio-\vanie <QUOT.START ID="QS0036" REF.END="QE0036" CODE="201E"/>papierów wartościowych [...] będących przedmiotem obrotu giełdowego<QUOT.END ID="QE0036" REF.START="QS0036" CODE="201D"/> według innych kryteriów niż ich termin wykupu.</TXT></NP><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że rozpatrywane obligacje są <QUOT.START ID="QS0037" REF.END="QE0037" CODE="201E"/>papierami będącymi przedmiotem obrotu giełdowego<QUOT.END ID="QE0037" REF.START="QS0037" CODE="201D"/> w rozumieniu listy B pkt IV A załącznika I oraz objaśnień do pierwszej dyrektywy.</TXT></NP><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>W tych okolicznościach zbędne jest badanie, czy obligacje te spełniają jednocześnie kryteria listy D pkt VI tego załącznika. Nawet gdyby tak bylo, to nie mogłoby to zmienić faktu, że rozpatrywane przepływy kapitału podlegają zliberalizowanemu reżimowi, ustanowionemu w art. 2 pierwszej dyrektywy, o ile spełniają kryteria przewidziane w liście B załącznika I. Żaden przepis pierwszej dyrektywy nie ogranicza liberalizacji, z jakiej korzystają przepływy kapitalu na podstawie art. 2 z tego tylko względu, że te same przepływy kapitalu spełniają również kryteria zawarte w liście D załącznika I do tej dyrektywy. Taki sam wniosek wynika z wykładni dyrektywy w świetle jej celu wskazanego w jej motywie, a którym jest <QUOT.START ID="QS0038" REF.END="QE0038" CODE="201E"/>największa możliwa swoboda przepływu kapitału między państwami członkowskimi i w konsekwencji jak najszersza i jak najszybsza liberalizacja przepływu kapitału między tymi państwami<QUOT.END ID="QE0038" REF.START="QS0038" CODE="201D"/>.</TXT></NP><?PAGE NO="I-9370"?><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Należy dodać, że okoliczność, iż obligacje stanowiące przedmiot postępowania przed sądem krajowym zostały wyemitowane przez bank, spółkę akcyjną, której właścicielem jest państwo, nie zmienia ich natury. W tym zakresie objaśnienia załączone do pierwszej dyrektywy precyzują, że obligacje mogą zostać wyemitowane zarówno przez instytucje prywatne, jak i publiczne, jak to już zostało stwierdzone w pkt 30 niniejszego wyroku.</TXT></NP><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>Mając powyższe na względzie na pierwsze pytanie prejudycjalne należy odpowiedzieć, że obligacje wyrażone w walucie krajowej o okresie wykupu jednego roku od daty ich emisji, będące przedmiotem obrotu giełdowego oraz notowane na giełdzie, wyemitowane przez bank z siedzibą w państwie członkowskim należący do tego państwa, podlegają liście B pkt IV A załącznika I do pierwszej dyrektywy. Ich nabycie oraz dochód z ich wykupu regulowane są przez art. 2 tej dyrektywy, który odnosi się do listy B załącznika I, który reguluje transfer tego dochodu.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>W przedmiocie drugiego pytania</P></TI></TITLE><NP><NO.P>35</NO.P><TXT>Pytaniem drugim Areios Pagos zmierza w istocie do ustalenia, czy skorzystanie z aktywów znajdujących się na rachunku bieżącym lub w depozycie instytucji kredytowej, celem nabycia obligacji, o których mowa w pytaniu pierwszym, podlega liście D pkt IX załącznika I do pierwszej dyrektywy.</TXT></NP><NP><NO.P>36</NO.P><TXT>Przepływy kapitału powinny być do celów pierwszej dyrektywy bezwzględnie rozpatrywane w całości, a zatem ponieważ przeznaczenie przepływu zalicza się do jednej z kategorii zliberalizowanych, jego pochodzenie nie może zazwyczaj, w świetle ustaleń z pkt 32 niniejszego wyroku, mieć wpływu na tę kwalifikację. Ponadto<?PAGE NO="I-9371"?> nabycie papierów wartościowych należących do jednej z kategorii zliberalizowanych zostałoby poważnie ograniczone, gdyby państwa członkowskie miały nadal uprawnienie do ograniczania korzystania z aktywów znajdujących się na rachunkach bieżących lub depozytowych w celu takiego nabywania.</TXT></NP><NP><NO.P>37</NO.P><TXT>Należy zatem odpowiedzieć na pytanie drugie, że okoliczność, iż nabycie obligacji podlegających liście B pkt IV A załącznika I do pierwszej dyrektywy zostało sfinansowane z aktywów znajdujących się na rachunku bieżącym lub w depozycie w instytucji kredytowej, nawet gdyby odpowiadało liście D pkt IX, nie może wpływać na zakwalifikowanie rozpatrywanego przepływu kapitału jako podlegającego liście B pkt IV A tego załącznika.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie kosztów</P></TI></TITLE><NP><NO.P>38</NO.P><TXT>Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Obligacje wyrażone w walucie krajowej o okresie Avykupu jednego roku od daty ich emisji, będące przedmiotem obrotu giełdowego oraz notowane na giełdzie, wyemitowane przez bank z siedzibą w państwie członkowskim należący do tego państwa, podlegają liście B pkt IV A załącznika I do<?PAGE NO="I-9372"?> pierwszej dyrektywy Rady z dnia <DATE ISO="19600511">11 maja 1960 r.</DATE> w sprawie wykonania art. 67 traktatu. Ich nabycie oraz dochód z ich wykupu regulowane sa przez art. 2 tej dyrektywy, który odnosi się do listy B załącznika I, który reguluje transfer tego dochodu.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Okoliczność, że nabycie obligacji podlegających liście B pkt IV A załącznika I do pierwszej dyrektywy zostało sfinansowane z aktywów znajdujących się na rachunku bieżącym lub w depozycie w instytucji kredytowej, nawet gdyby odpowiadało liście D pkt IX, nie może wpływać na zakwalifikowanie rozpatrywanego przepływu kapitału jako podlegającego liście B pkt IV A tego załącznika.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Podpisy</P></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>