Strony
Motywy wyroku
Sentencja
W sprawach połączonych C‑304/04 i C‑305/04
mających za przedmiot wnioski o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożone przez Gerechtshof te Amsterdam (Niderlandy) postanowieniem z dnia 13 lipca 2003 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 19 lipca 2004 r., w postępowaniach:
Jacob Meijer BV (C‑304/04),
Eagle International Freight BV (C‑305/04)
przeciwko
Inspecteur van de Belastingdienst - Douanedistrict Arnhem ,
TRYBUNAŁ (czwarta izba),
w składzie: K. Lenaerts, prezes izby, N. Colneric i M. Ilešič (sprawozdawca), sędziowie,
rzecznik generalny: J. Kokott,
sekretarz: R. Grass,
uwzględniając procedurę pisemną,
rozważywszy uwagi przedstawione:
– w imieniu rządu niderlandzkiego przez H. G. Sevenster i M. de Grave’a, działających w charakterze pełnomocników,
– w imieniu Komisji Wspólnot Europejskich przez J. Hottiaux i M. van Beeka, działających w charakterze pełnomocników,
podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,
wydaje następujący
Wyrok
1. Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczą ważności rozporządzeń Komisji (WE) nr 2086/97 z dnia 4 listopada 1997 r. oraz nr 2261/98 z dnia 26 października 1998 r. zmieniających załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (odpowiednio Dz.U. L 312, str. 1 oraz Dz.U. L 292, str. 1).
2. Wnioski te zostały przedłożone w ramach sporów między spółkami Jacob Meijer BV (zwaną dalej „Jacob Meijer”) i Eagle International Freight BV (zwaną dalej „Eagle International”) oraz Inspecteur van de Belastingdienst – Douanedistrict Arnhem (inspektor celny okręgu Arnhem, zwany dalej „inspektorem”) w przedmiocie klasyfikacji taryfowej kart dźwiękowych do komputerów.
Ramy prawne
3. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2685/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256, str. 1) ustanowiło nomenklaturę towarową, określoną mianem „Nomenklatury Scalonej”, która jest oparta na zharmonizowanym systemie światowym oznaczania i kodowania towarów (zwanym dalej „systemem zharmonizowanym”), którego sześciocyfrowe pozycje i podpozycje przejmuje, przy czym jedynie cyfra siódma i ósma stanowi o właściwych jej podpodziałach.
4. Pozycja 8471 Nomenklatury Scalonej, przewidziana w dziale 84 załącznika I do rozporządzenia nr 2658/87, dotyczy „maszyn do automatycznego przetwarzania danych i urządzeń do tych maszyn; czytnik[ów] magnetyczn[ych] lub optycznych, maszyn do zapisywania zakodowanych danych na nośnikach danych oraz maszyn do przetwarzania takich danych, gdzie indziej niewymienion[ych] ani niewłączon[ych]”.
5. Pozycja 8471 stanowi przedmiot uwagi 5 do powołanego działu 84, która w brzmieniu obowiązującym w dniu zajścia zdarzeń leżących u podstawy sporu, precyzuje:
„A. [...]
B. Maszyny do automatycznego przetwarzania danych mogą mieć postać systemów składających się ze zmiennej liczby odrębnych urządzeń. Z zastrzeżeniem pkt E) poniżej, urządzenie należy uważać za część kompletnego systemu, jeśli spełnia wszystkie następujące warunki:
a) jest z rodzaju wyłącznie lub zasadniczo stosowanego w systemie automatycznego przetwarzania danych;
b) może być przyłączane do jednostki centralnej bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej innych urządzeń;
oraz
c) jest zdolne do przyjmowania lub dostarczania danych w takiej postaci (kodów lub sygnałów), które mogą być wykorzystane przez ten system.
C. Oddzielnie przedstawiane urządzenia maszyn do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować w pozycji 8471.
D. [...]
E. Maszyny spełniające specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych i zawierające lub współpracujące z maszyną do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować w pozycjach odpowiednich do ich indywidualnych funkcji lub, jeśli nie ma takiej możliwości, w pozycjach pozostałych”.
6. Dział 85 załącznika I do rozporządzenia nr 2658/87 zawiera pozycję 8543 Nomenklatury Scalonej, dotyczącą „elektrycznych maszyn i urządzeń wykonujących indywidualne funkcje, niewymienionych ani niewłączonych gdzie indziej w niniejszym dziale”.
7. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1153/97 z dnia 24 czerwca 1997 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 (Dz.U. L 168, str. 35) dodało podpozycję 8543 89 79:
„Zestawy do maszyn do automatycznego przetwarzania danych i ich jednostek, pakowane do sprzedaży detalicznej, składające się przynajmniej z głośników i/lub mikrofonu oraz zespołu elektronicznego, który pozwala maszynie do automatycznego przetwarzania danych i jej jednostkom przetwarzać sygnały akustyczne (karty dźwiękowe)”.
8. Podpozycja ta została zmieniona rozporządzeniem nr 2086/97, które poszerzyło gamę należących do niej towarów. W brzmieniu ustalonym tymże rozporządzeniem, obowiązującym od dnia 1 stycznia 1998 r., powołana podpozycja została sformułowana w sposób następujący:
„Urządzenia umożliwiające maszynom do automatycznego przetwarzania danych i ich jednostkom przetwarzanie sygnałów akustycznych (karty dźwiękowe); zestawy do maszyn do automatycznego przetwarzania danych i ich jednostek, pakowane do sprzedaży detalicznej, składające się przynajmniej z głośników i/lub mikrofonu oraz zespołu elektronicznego, który pozwala maszynie do automatycznego przetwarzania danych i jej jednostkom przetwarzać sygnały akustyczne (karty dźwiękowe)”.
[tłumaczenie nieoficjalne]
9. Taka sama definicja podpozycji 8543 89 79 została utrzymana rozporządzeniem nr 2261/98 w odniesieniu do roku 1999.
Postępowania przed sądem krajowym i pytania prejudycjalne
10. W roku 1998 Jacob Meijer złożyła deklaracje do urzędu celnego w Arnhem w celu wprowadzenia do swobodnego obrotu kart dźwiękowych do komputerów.
11. W tym samym roku oraz w roku 1999 również Eagle International złożyła do urzędu celnego w Arnhen deklaracje w celu wprowadzenia do swobodnego obrotu kart dźwiękowych do komputerów.
12. W obu przypadkach inspektor podjął decyzje o zaklasyfikowaniu kart dźwiękowych w podpozycji 8543 89 79, a jego decyzje stały się przedmiotem skargi przed Gerechtshof te Amsterdam.
13. Strony w postępowaniu przed sądem krajowym potwierdziły przed tym sądem, iż sprowadzone towary odpowiadają opisowi kart dźwiękowych dokonanemu przez Trybunał w pkt 3 wyroku z dnia 7 czerwca 2001 r. w sprawie C‑479/99 CBA Computer (Rec. str. I‑4391), a mianowicie, iż są „obwodami drukowanymi wyposażonymi w elementy aktywne i pasywne, połączone z płytą główną komputera osobistego przewodami kompatybilnymi z gniazdami przeznaczonymi specjalnie do tego celu. Ich podstawowa funkcja polega na przekształcaniu dźwięku zarejestrowanego przez niektóre programy jako dane cyfrowe w sygnał analogowy, a tym samym uczynienie ich słyszalnymi. Karty dźwiękowe służą również do przekształcenia sygnałów analogowych w dane cyfrowe w celach umożliwienia ich przetwarzania i gromadzenia”.
14. W wyroku tym, który dotyczył deklaracji przywozowych sporządzonych w roku 1997, Trybunał orzekł, powołując się na względy przedstawione w pkt od 21 do 28 powołanego wyroku, iż karty dźwiękowe „należą do pozycji 8471 Nomenklatury Scalonej, w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia [...] nr 1153/97 […]”.
15. W powołanej sprawie Trybunał był zapytywany o ważność rozporządzenia nr 2086/97 w zakresie, w jakim przewiduje ono, iż karty dźwiękowe do komputerów należą do pozycji 8543 Nomenklatury Scalonej. Trybunał nie wypowiedział się co do tej kwestii, ponieważ rozporządzenie nr 2086/97 weszło w życie z dniem 1 stycznia 1998 r. i nie miało tym samym zastosowania do okoliczności faktycznych sporu (ww. wyrok w sprawie CBA Computer, pkt 31).
16. W postępowaniu przed sądem krajowym Jacob Meijer oraz Eagle International powołują się na ww. wyrok w sprawie CBA Computer celem poparcia zaklasyfikowania kart dźwiękowych do pozycji 8471, podczas gdy inspektor podkreśla, opowiadając się za zakwalifikowaniem kart dźwiękowych do pozycji 8543, iż w latach 1998 i 1999 obowiązywała nowa definicja podpozycji 8543 89 79 wprowadzona rozporządzeniem nr 2086/97 i utrzymana rozporządzeniem nr 2261/98 oraz że powołany wyrok nie może być traktowany jako wskazówka co do ważności tych rozporządzeń.
17. W tych okolicznościach Gerechtshof te Amsterdam postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału w sprawie C‑304/04 z następującym pytaniem prejudycjalnym:
„Czy rozporządzenie […] nr 2086/97 […] jest ważne w zakresie, w jakim rozporządzenie to przewiduje, że podpozycja taryfowa 8543 89 79 Nomenklatury Scalonej obejmuje karty dźwiękowe [stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu przed sądem krajowym]?”.
18. W sprawie C‑305/04, ten sam sąd postanowił zawiesić postępowanie i przedłożyć podobnie sformułowane następujące pytanie prejudycjalne:
„Czy rozporządzenie […] nr 2086/97 […] oraz rozporządzenie nr 2261/98 […] są ważne w zakresie, w jakim rozporządzenia te przewidują, że podpozycja taryfowa 8543 89 79 Nomenklatury Scalonej obejmuje karty dźwiękowe [stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu przed sądem krajowym]?”.
19. Postanowieniem prezesa Trybunału z dnia 22 listopada 2004 r. sprawy C‑304/04 oraz C‑305/04 zostały połączone do łącznego rozpoznania w procedurze i wydania wyroku.
W przedmiocie pytań prejudycjalnych
20. Sąd krajowy zwraca się z pytaniem, czy rozporządzenia nr 2068/97 oraz nr 2261/98 są ważne w zakresie, w jakim klasyfikują karty dźwiękowe będące przedmiotem sporu w postępowaniu przed sądem krajowym, do podpozycji 8543 89 79 Nomenklatury Scalonej.
21. Rząd niderlandzki i Komisja Wspólnot Europejskich podnoszą, iż rozporządzenia te są nieważne. W opinii Komisji z powołanego wyżej wyroku w sprawie CBA Computer wynika, iż zmiana podpozycji 8543 89 79 wprowadzona rozporządzeniem nr 2086/97 i potwierdzona rozporządzeniem nr 2261/98 jest błędna. Zdaniem rządu niderlandzkiego rozporządzenia nr 2086/97 oraz 2261/98 są nieważne, w stopniu w jakim zmieniają one zakres pozycji taryfowej 8543.
22. Należy przypomnieć, iż Komisja dysponuje szerokim zakresem uznania w przedmiocie precyzowania zakresu pozycji taryfowych, niemniej jednak nie jest ona upoważniona do zmiany zakresu pozycji taryfowych ustanowionych na podstawie systemu zharmonizowanego (wyroki z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie C‑267/94 Francja przeciwko Komisji, Rec. str. I‑4845, pkt 19 i 20 oraz z dnia 28 marca 2000 r. w sprawie C‑309/98 Holz Geenen, Rec. str. I‑1975, pkt 13).
23. W punkcie 27 powołanego wyroku w sprawie CBA Computer Trybunał orzekł, iż przedmiotowe karty dźwiękowe należały w roku 1997 do pozycji 8471 Nomenklatury Scalonej, ponieważ nie spełniały specyficznych funkcji w rozumieniu uwagi 5 E do działu 84 załącznika I do rozporządzenia nr 2658/87.
24. Nawet jeśli Trybunał nie rozstrzygnął w powołanym wyroku wątpliwości, czy karty dźwiękowe należały w latach 1998 i 1999 do pozycji 8471 lub pozycji 8543 Nomenklatury Scalonej w brzmieniu ustalonym rozporządzeniami nr 2086/97 oraz nr 2261/98, jak to zostało wskazane w pkt 15 niniejszego wyroku, stwierdzenie, iż powołane karty nie mają specyficznej funkcji innej niż przetwarzanie informacji, znajduje zastosowanie na gruncie niniejszych spraw, dotyczą one bowiem, jak wskazano na to w pkt 13 niniejszego wyroku, tego samego typu kart dźwiękowych jak te będące przedmiotem sporu w powołanej wyżej sprawie CBA Computer.
25. Stąd też należy stwierdzić, iż Komisja, włączając rozporządzeniami nr 2086/97 oraz nr 2261/98 sporne karty dźwiękowe do podpozycji 8543 89 79, naruszyła zakres pozycji 8543, który dotyczy wyłącznie elektrycznych maszyn i urządzeń wykonujących indywidualne funkcje.
26. Należy zatem na zadane pytania udzielić odpowiedzi, iż rozporządzenia nr 2086/97 oraz nr 2261/98 są nieważne w zakresie, w jakim klasyfikują karty dźwiękowe do komputerów osobistych, jak te będące przedmiotem sporu w postępowaniu przed sądem krajowym, w podpozycji 8543 89 79 Nomenklatury Scalonej.
W przedmiocie kosztów
27. Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem; do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.
Z powyższych względów Trybunał (czwarta izba) orzeka, co następuje:
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2086/97 z dnia 4 listopada 1997 r. oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 2261/98 z dnia 26 października 1998 r., obydwa zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej są nieważne w zakresie, w jakim klasyfikują karty dźwiękowe do komputerów osobistych, jak te będące przedmiotem sporu w postępowaniu przed sądem krajowym, w podpozycji 8543 89 79 Nomenklatury Scalonej.