<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ1998ELA.0400214701.case.xml"><NO.CASE>C-47/97</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61997J0047</NO.CELEX><NO.SEQ>0018.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST>2166</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>2179</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>14</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ΛΙΙΟΦΛΣΗ της <DATE ISO="19980430">30. 4. 1998</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ C-47/97</LEFT><RIGHT>CLARKE &amp; SONS και FERNE</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Απόφαση του Δικαστηρίου</HT> (πρώτο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="19980430">30ης Απριλίου 1998</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση C-47/97,</P><P>που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Richmond Magistrates Court (Ηνωμένο Βασίλειο) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Ε. Clarke &amp; Sons (Coaches) Ltd</HT> και <HT TYPE="BOLD">D. J. Ferne,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><P>η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 684/92 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19920316">16ης Μαρτίου 1992</DATE>, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στις διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="074" DATE.PUB="1992" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 74, σ. 1</REF.DOC.OJ>), και 4, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19851220">20ής Δεκεμβρίου 1985</DATE>, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="370" DATE.PUB="1985" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 370, σ. 1</REF.DOC.OJ> ),</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους Μ. Wathclct, πρόεδρο τμήματος, P. Jann (εισηγητή) και L. Sevón, δικαστές,</P><P>γενικός εισαγγελέας: S. Alber</P><P>γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως,</P></PREAMBLE.INIT><?PAGE NO="I-2167"?><GR.CONSID><CONSID><P>λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>οι Ε. Clarke &amp; Sons (Coaches) Lid και D. J. Ferne, εκπροσωπούμενοι από τον Christopher Hough, barrister, κατ' εντολή των Wedlake Saint, solicitors,</P></ITEM><ITEM><P>η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, εκπροσωπούμενη από τον John Ε. Collins, Assistant Treasury Solicitor, επικουρούμενο από τη Sara Masters, barrister,</P></ITEM><ITEM><P>η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Frank Benyon, νομικό σύμβουλο, και τη Laura Pignataro, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου,</VISA><VISA>αφού άκουσε τις προφορικές παρατηρήσεις των Ε. Clarke &amp; Sons (Coaches) Ltd και D. J. Ferne, της Κυβερνήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου και της Επιτροπής, κατά τη συνεδρίαση της <DATE ISO="19971204">4ης Δεκεμβρίου 1997</DATE>,</VISA><VISA>αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της <DATE ISO="19980129">29ης Ιανουαρίου 1998</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει την ακόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Απόφαση</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Με διάταξη της <DATE ISO="19960903">3ης Σεπτεμβρίου 1996</DATE> που περιήλθε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="19970206">6 Φεβρουαρίου 1997</DATE>, το Richmond Magistrates Court υπέβαλε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα σχετικά<?PAGE NO="I-2168"?> με την ερμηνεία των άρθρων 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 684/92 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19920316">16ης Μαρτίου 1992</DATE>, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στις διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="074" DATE.PUB="1992" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 74, σ. 1</REF.DOC.OJ> ), και 4, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19851220">20ής Δεκεμβρίου 1985</DATE>, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="370" DATE.PUB="1985" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 370, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο ποινικής δίκης κατά των Ε. Clarke &amp; Sons (Coaches) Ltd (στο εξής: Clarke) και D. J. Ferne για παράβαση της υποχρεώσεως χρησιμοποιήσεως συσκευής ελέγχου όπως αυτή που προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3821/85 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19851220">20ής Δεκεμβρίου 1985</DATE>, σχετικά με τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="370" DATE.PUB="1985" PAGE.FIRST="8">ΕΕ L 370, σ. 8</REF.DOC.OJ>), όπου ορίζεται ότι:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>Η συσκευή ελέγχου τοποθετείται και χρησιμοποιείται σε οχήματα οδικής μεταφοράς επιβατών ή εμπορευμάτων τα οποία έχουν άδεια κυκλοφορίας εκδόσεως ενός κράτους μέλους, εκτός των οχημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 4 και στο άρθρο 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85.<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Το άρθρο 14, παράγραφος 2, του κανονισμού 3821/85 προβλέπει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>Η επιχείρηση φυλάσσει, κατάλληλα ταξινομημένα, τα φύλλα καταγραφής για διάστημα ενός τουλάχιστον έτους μετά τη χρησιμοποίηση τους και χορηγεί αντίγραφο στους ενδιαφερόμενους οδηγούς που θα το ζητήσουν. Τα φύλλα ελέγχου επιδεικνύονται ή παραδίδονται στα πρόσωπα στα οποία έχει ανατεθεί η διεξαγωγή ελέγχου, αν το ζητήσουν.<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Το άρθρο 15, παράγραφος 7, του κανονισμού αυτού ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>Ο οδηγός πρέπει να είναι σε θέση να επιδείξει, όποτε αυτό του ζητηθεί από τα πρόσωπα στα οποία έχει ανατεθεί ο έλεγχος, τα φύλλα καταγραφής της τρέχουσας εβδομάδας και, εν πάση περιπτώσει, το φύλλο καταγραφής της τελευταίας ημέρας της προηγούμενης εβδομάδας κατά την οποία οδηγούσε.<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="I-2169"?><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Το άρθρο 1 του κανονισμού 3820/85 προβλέπει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού νοούνται ως:</P><P>(...)</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>7)</NO.P><TXT><QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201C"/>τακτικές επιβατικές γραμμές<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>: οι εθνικές και διεθνείς μεταφορές που ανταποκρίνονται στον ορισμό του άρθρου 1 του κανονισμού 117/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19660728">28ης Ιουλίου 1966</DATE>, περί θεσπίσεως κοινών κανόνων για <HT TYPE="ITALIC">τις</HT> διεθνείς οδικές επιβατικές μεταφορές με πούλμαν και λεωφορεία [ΕΕ ειδ. έκδ. 07/001, σ. 71].<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Στο άρθρο 4 του ίδιου κανονισμού προβλέπεται μεταξύ άλλων:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται επί των μεταφορών που εκτελούνται από:</P><P>(...)</P><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>οχήματα που χρησιμοποιούνται σε τακτικές επιβατικές γραμμές των οποίων η διαδρομή δεν υπερβαίνει τα 50 km·</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>(...).<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="I-2170"?><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι ο κανονισμός 117/66 καταργήθηκε με το άρθρο 21, παράγραφος 1, του κανονισμού 684/92, το άρθρο 21, παράγραφος 2, του τελευταίου αυτού κανονισμού ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>Οι αναφορές που γίνονται στους κανονισμούς που καταργούνται λογίζεται ότι γίνονται στον παρόντα κανονισμό.<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Το άρθρο 2 του κανονισμού 684/92 προβλέπει μεταξύ άλλων:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Τακτικές γραμμές</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>1.1</NO.P><TXT>Τακτικές γραμμές είναι εκείνες με τις οποίες μεταφέρονται επιβάτες, σε καθορισμένα χρονικά διαστήματα και διαδρομές, κατά τις οποίες οι επιβάτες μπορούν να επιβιβάζονται και να αποβιβάζονται από το όχημα σε προκαθορισμένα σημεία στάσης. Οι τακτικές γραμμές είναι ανοικτές σε όλους εφόσον, ενδεχομένως, έχει κρατηθεί θέση.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>1.2</NO.P><TXT>Οι γραμμές με τις οποίες μεταφέρονται ειδικές κατηγορίες επιβατών, αποκλειομένων άλλων επιβατών, από οποιονδήποτε και αν οργανώνονται και εφόσον γίνονται υπό τους όρους του σημείου 1.1, θεωρούνται και αυτές τακτικές γραμμές. Οι γραμμές αυτές καλούνται στο εξής <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201C"/>ειδικές τακτικές γραμμές<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/>.</TXT><?PAGE NO="I-2171"?><P>Οι ειδικές τακτικές γραμμές περιλαμβάνουν ιδίως:</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>τη μεταφορά των εργαζομένων μεταξύ της κατοικίας και της εργασίας τους·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>τη μεταφορά των μαθητών και σπουδαστών μεταξύ της κατοικίας και του εκπαιδευτηρίου τους·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>τη μεταφορά των στρατιωτικών και των οικογενειών τους μεταξύ του κράτους καταγωγής και της βάσης τους·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>τις μεθοριακές αστικές μεταφορές.</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>Ο τακτικός χαρακτήρας των ειδικών γραμμών δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι η οργάνωση της μεταφοράς προσαρμόζεται στις μεταβαλλόμενες ανάγκες των χρηστών.</P><P>(...)</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Γραμμές κλειστής διαδρομής</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2.1</NO.P><TXT>Γραμμές κλειστής διαδρομής είναι εκείνες οι οποίες οργανώνονται για να μεταφέρονται, στα πλαίσια πολλαπλών μεταβάσεων και επιστροφών, προσχηματισμένες ομάδες επιβατών από την ίδια ζώνη αναχώρησης στην ίδια ζώνη προορισμού. Οι ομάδες αυτές, που αποτελούνται από επιβάτες οι οποίοι έχουν πραγματοποιήσει, ήδη το ταξίδι της μετάβασης, επαναφέρονται στο σημείο αναχώρησης με μεταγενέστερο δρομολόγιο. Ως <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201C"/>ζώνη αναχώρησης<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/> και ως <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201C"/>ζώνη προορισμού<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/> νοούνται, αντίστοιχα, το σημείο αναχώρησης και το σημείο προορισμού καθώς και τα μέρη που βρίσκονται σε ακτίνα 50 χιλιομέτρων.</TXT><?PAGE NO="I-2172"?><P>Εκτός από τη ζώνη αναχώρησης και προορισμοί, οι ομάδες μπορούν να επιβιβάζονται και να αποβιβάζονται σε τρία το πολύ διαφορετικά σημεία.</P><P>Η ζώνη αναχώρησης ή προορισμού και τα συμπληρωματικά σημεία επιβίβασης και αποβίβασης μπορούν να βρίσκονται στο έδαφος ενός ή περισσότερων κρατών μελών.</P><P>(...)</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2.3</NO.P><TXT>Για τους σκοπούς του παρόντος σημείου 2, ως προσχηματισμένη ομάδα νοείται μια ομάδα για την οποία οργανισμός ή πρόσωπο υπεύθυνο σύμφωνα με τους κανόνες του κράτους εγκατάστασης έχει αναλάβει τη σύναψη της σύμβασης ή την ομαδική πληρωμή της παρεχόμενης υπηρεσίας ή έχει παραλάβει όλες τις κρατήσεις και τις πληρωμές πριν από την αναχώρηση.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Έκτακτες γραμμές</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3.1</NO.P><TXT>Έκτακτες γραμμές είναι εκείνες οι οποίες δεν ανταποκρίνονται ούτε στον ορισμό της τακτικής γραμμής ούτε στον ορισμό της γραμμής κλειστής διαδρομής.</TXT><P>Οι έκτακτες γραμμές περιλαμβάνουν:</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>(...)</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="I-2173"?><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>τις γραμμές:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>στις οποίες εκτελούνται μεταφορές προσχηματισμένων ομάδων επιβατών, χωρίς οι επιβάτες να επανέρχονται στο σημείο αναχώρησης κατά τη διάρκεια του ίδιου ταξιδιού</P><P>και</P></ITEM><ITEM><P>οι οποίες συμπεριλαμβάνουν, στην περίπτωση παραμονής στον τόπο προορισμού, παροχή καταλύματος ή άλλες τουριστικές υπηρεσίες που δεν είναι παρεπόμενες της μεταφοράς ή της παροχής καταλύματος·</P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST><P>(...).<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Ο Ferne εργαζόταν ως οδηγός λεωφορείων στην υπηρεσία της Clarke, με έδρα το Sydenham, πλησίον του Λονδίνου, που έχει ως κύρια δραστηριότητα την εκμετάλλευση τουριστικών λεωφορείων. Τον Ιανουάριο του 1995η Clarke συνήψε σύμβαση με ένα γραφείο ταξιδιών με αντικείμενο τη μεταφορά τουριστών μεταξύ αεροδρομίων, σταθμών τραίνου, ξενοδοχείων και τουριστικών χώρων.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19950709">9 Ιουλίου 1995</DATE>, ο Ferne οδηγούσε λεωφορείο ανήκον στην Clarke προκειμένου να παραλάβει ομάδα ταξιδιωτών από ξενοδοχείο του Λονδίνου και να τη μεταφέρει στο αεροδρόμιο. Στο αεροδρόμιο παρέλαβε μια άλλη ομάδα ταξιδιωτών την οποία μετέφερε σε έτερο ξενοδοχείο του Λονδίνου περνώντας από το Hampion Court, που αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο. Καμία από τις επιμέρους διαδρομές δεν έφθανε τα 50 km, ενώ η συνολική διαδρομή του λεωφορείου υπερέβη τα 50 km.</TXT></NP><?PAGE NO="I-2174"?><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Σε έλεγχο που διενεργήθηκε κατά τη διάρκεια της δεύτερης διαδρομής, ο Ferne δεν ήταν σε θέση να επιδείξει τα φύλλα καταγραφής του ταχογράφου σύμφωνα με τις προϋποθέσεις των άρθρων 13 έως 15 του κανονισμού 3821/85, με αποτέλεσμα να ασκηθεί κατά της Clarke ποινική δίωξη για παράβαση του άρθρου 97 του Road Traffic Act. Κατά τη διάρκεια της σχετικής δίκης, η Clarke ισχυρίστηκε ότι δεν υποχρεούνταν, κατ' εφαρμογήν της εξαιρέσεως του άρθρου 4, σημείο 3, του κανονισμού 3820/85, να προβαίνει σε καταγραφές μέσω ταχογράφου.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, το Vehicle Inspectorate αντέκρουσε την ερμηνεία- ότι η επίμαχη στην κύρια δίκη μεταφορά επιβατών εμπίπτει στις <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>ειδικές τακτικές γραμμές<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/> κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 1.2, του κανονισμού 684/92. Αντιθέτως, η μεταφορά αυτή υπάγεται στην κατηγορία των <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>εκτάκτων γραμμών<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/> κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 3.1, στοιχείο β', του κανονισμού αυτού. Κατά συνέπεια, η μεταφορά αυτή δεν μπορεί να καλύπτεται από την προβλεπόμενη στο άρθρο 3 του κανονισμού 3821/85 εξαίρεση.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Υπό τις περιστάσεις αυτές, το Richmond Magistrates Court αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιον του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/>1)</NO.P><TXT>Αποτελούν <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201C"/>ειδικές κατηγορίες επιβατών<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/>, για την εφαρμογή του άρθρου 2, σημείο 1.2 του κανονισμού 684/92 του Συμβουλίου, ομάδες επιβατών οι οποίοι μεταφέρονται σε μία μόνο διαδρομή μεταξύ αεροδρομίου και ξενοδοχείου, με στάση, ενίοτε, για την επίσκεψη τουριστικού αξιοθέατου;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, έχει το άρθρο 2, σημείο 1.2, την έννοια ότι η μεταφορά των επιβατών αυτών σε μια τέτοια διαδρομή, όπου:</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>κάθε ομάδα επιβιβάζεται στο λεωφορείο στον τόπο αναχωρήσεως και αποβιβάζεται στον τόπο προορισμού (περιλαμβανομένης, μερικές φορές, μιας επισκέψεως τουριστικού αξιοθέατου, η οποία αποτελεί μέρος του ταξιδιού)·</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="I-2175"?><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>η ίδια ή παρόμοια διαδρομή επαναλαμβάνεται μερικές φορές βάσει γενικής συμβάσεως μισθώσεως λεωφορείων συναφθείσας από γραφείο ταξιδιών·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>η ακολουθητέα διαδρομή δεν είναι προκαθορισμένη·</TXT><P>αποτελεί <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="201C"/>ειδική τακτική γραμμή<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="201D"/> κατά την έννοια του ως άνω άρθρου;</P></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Αν η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι καταφατική, έχει το άρθρο 4, σημείο 3, του κανονισμού 3820/85 του Συμβουλίου την έννοια ότι η μνημονευόμενη σ' αυτό <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="201C"/>διαδρομή<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="201D"/> πρέπει να υπολογίζεται σε αναφορά:</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>με κάθε χωριστό τμήμα της διαδρομής που καλύπτει ο οδηγός κατά τη διάρκεια της ημέρας·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>[ή] με το σύνολο αυτών των τμημάτων;</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>Αν η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι αρνητική, έχει το άρθρο 2, σημείο 3, του κανονισμού 684/92 του Συμβουλίου την έννοια ότι η μεταφορά των επιβατών αυτών υπό τις ως άνω συνθήκες αποτελεί <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="201C"/>έκτακτη γραμμή<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="201D"/> κατά την έννοια του ως άνω άρθρου;<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Όσον αφορά το πρώτο και το δεύτερο ερώτημα</P></TI></TITLE><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Από τη διάταξη περί παραπομπής και ιδίως από το πρώτο και το δεύτερο ερώτημά της, που πρέπει να εξεταστούν μαζί, προκύπτει ότι το εθνικό δικαστήριο ζητεί κατ' ουσίαν να μάθει αν, για την εφαρμογή της εξαιρέσεως του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 3821/85, αποτελεί τακτική γραμμή κατά την έννοια του άρθρου 4, σημείο 3, του κανονισμού 3820/85 μια γραμμή μεταφοράς επιβατών πραγματοποιούμενη επανειλημμένως, στο πλαίσιο συμβάσεως συνολικής μισθώσεως συναφθείσας από γραφείο ταξιδιών, για απλή<?PAGE NO="I-2176"?> διαδρομή μεταξύ αεροδρομίου και ξενοδοχείου μαζί με, ενδεχομένως, στάση για επίσκεψη τουριστικού αξιοθέατου, και τούτο ενώ το συγκεκριμένο τμήμα διαδρομής δεν είναι προκαθορισμένο.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Πρέπει καταρχάς να υπομνηστεί ότι, για τον ορισμό των τακτικών γραμμών, επιβάλλεται, δυνάμει του άρθρου 1, σημείο 7, του κανονισμού 3820/85 και του άρθρου 21, παράγραφος 2, του κανονισμού 684/92, να γίνει αναφορά στο άρθρο 2, σημείο 1, του τελευταίου αυτού κανονισμού.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Η διάταξη αυτή διακρίνει μεταξύ τακτικών γραμμών και ειδικών τακτικών γραμμών. Οι πρώτες είναι ανοιχτές σε όλους, διασφαλίζουν τη μεταφορά επιβατών κατά προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα και διαδρομές, ενώ οι επιβάτες μπορούν να επιβιβάζονται και να αποβιβάζονται σε προκαθορισμένες στάσεις. Οι δεύτερες πραγματοποιούνται υπό τις ίδιες συνθήκες, αλλ' αποκλειστικώς για συγκεκριμένες κατηγορίες επιβατών. Κατά συνέπεια, πρέπει να εξεταστεί αν μια γραμμή μεταφοράς επιβατών, όπως η επίμαχη της κύριας δίκης, πληροί τις προϋποθέσεις αυτές.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Πρώτον, διαπιστώνεται ότι η προϋπόθεση σχετικά με την <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>κατά προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/> λειτουργία της γραμμής, κατά την έννοια του κανονισμού 684/92, απαιτεί αυτή η τακτικότητα να έχει προσδιοριστεί με ακρίβεια και κάποια κανονικότητα. Η ύπαρξη ωραρίου, το οποίο είναι στη διάθεση των δυνητικών της γραμμής χρηστών, συνεπάγεται προκαθορισμένη τακτικότητα.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, από τη διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι η επίμαχη στη κύρια δίκη μεταφορά επιβατών είχε οργανωθεί ανάλογα με τις ανάγκες των γραφείων ταξιδιών. Η κανονικότητα της γραμμής δεν είναι επομένως δεδομένη ούτε προκαθορισμένη από τον μεταφορέα, αλλά εξαρτάται από τις συναπτόμενες από τους πελάτες μισθώσεις.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Δεύτερον, με την έκφραση <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>καθορισμένη διαδρομή<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/>, κατά την έννοια του κανονισμού 684/92, πρέπει να νοηθεί μια προσδιορισμένη με ακρίβεια διαδρομή. Αυτή η προϋπόθεση πρέπει να νοηθεί από κοινού με την προϋπόθεση που απαιτεί την ύπαρξη προκαθορισμένων στάσεων. Συναφώς, δεν αρκεί τα σημεία αναχωρήσεως και αφίξεως να είναι γνωστά εκ των προτέρων, αλλά πρέπει επίσης, όπως προκύπτει από το γράμμα του άρθρου 2, σημείο 1.1, του κανονισμού 684/92, να υφίστανται στάσεις κατά τη διάρκεια της διαδρομής<?PAGE NO="I-2177"?> όπου να μπορούν άλλοι επιβάτες να επιβιβάζονται και άλλοι να αποβιβάζονται. Επομένως, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να μπορούν να γνωρίζουν την ακολουθητέα διαδρομή καθώς και τα σημεία των στάσεων.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Όμως, όπως προκύπτει από τη διάταξη περί παραπομπής, η διαδρομή που πρέπει να ακολουθεί η επίμαχη στην κύρια δίκη γραμμή μεταφοράς επιβατών είναι κατά τρόπο λίαν γενικό καθορισμένη. Εξάλλου, τα σημεία αναχωρήσεως και αφίξεως ποικίλλουν και δεν υφίσταται καμιά ενδιάμεση στάση. Το γεγονός ότι τα επίμαχα στην κύρια δίκη λεωφορεία κάνουν ενίοτε στάση πλησίον ενός τουριστικού αξιοθέατου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως στάση κατά την έννοια του κανονισμού 684/92. Πράγματι, δεν προβλέπεται επιβίβαση νέων επιβατών ούτε αποβίβαση επιβατών λόγω τερματισμού του ταξιδιού τους στα μέρη αυτά.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Τέλος, με την έκφραση <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/>γενική κατηγορία επιβατών<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/>, κατά την έννοια του κανονισμού 684/92, πρέπει να νοηθούν επιβάτες τελούντες υπό το αυτό καθεστώς. Η ερμηνεία αυτή προκύπτει από τα μνημονευόμενα στο άρθρο 2, σημείο 1.2, του κανονισμού 684/92 παραδείγματα, όπου μνημονεύονται, μεταξύ άλλων, οι εργαζόμενοι, οι μαθητές και οι σπουδαστές καθώς και οι στρατιωτικοί.</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Αντιθέτως, δεν αρκεί να πρόκειται για απλή προσχηματισμένη ομάδα επιβατών. Πράγματι, μια τέτοια ομάδα μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο υπηρεσιών γραμμής κλειστής διαδρομής, όπως προσδιορίζεται στο άρθρο 2, σημείο 2, του κανονισμού 684/92.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Στην υπόθεση της κύριας δίκης, η γραμμή μεταφοράς επιβατών πραγματοποιείται κάθε φορά για διαφορετική ομάδα επιβατών, των οποίων το μόνο κοινό σημείο είναι ότι έχουν μισθώσει μια διαδρομή στο ίδιο γραφείο ταξιδιών. Επομένως, τέτοιοι επιβάτες δεν εμπίπτουν στην ίδια ειδική κατηγορία.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Ενόψει των ανωτέρω, στο πρώτο και στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι μια γραμμή μεταφοράς επιβατών που πραγματοποιείται επανειλημμένως, στο πλαίσιο συμβάσεως συνολικής μισθώσεως συναπτόμενης από γραφείο ταξιδιών, για απλή διαδρομή μεταξύ αεροδρομίου και ξενοδοχείου μαζί, ενδεχομένως, με στάση για επίσκεψη τουριστικού αξιοθέατου, και τούτο ενώ η συγκεκριμένη διαδρομή δεν είναι προκαθορισμένη, δεν αποτελεί τακτική επιβατική γραμμή κατά την έννοια του άρθρου 4, σημείο 3, του κανονισμού 3820/85.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-2178"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Όσον αφορά το τρίτο ερώτημα</P></TI></TITLE><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι το τρίτο ερώτημα υποβλήθηκε μόνο για την περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, παρέλκει η επ' αυτού απάντηση.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Όσον αφορά το τέταρτο ερώτημα</P></TI></TITLE><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Με το τέταρτο ερώτημα του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να μάθει αν μια μεταφορά επιβατών, όπως αυτή της κύριας δίκης, αποτελεί έκτακτη γραμμή κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 684/92.</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι η εξαίρεση του άρθρου 4, σημείο 3, του κανονισμού 3820/85 εφαρμόζεται μόνο επί των τακτικών γραμμών, αποκλειομένων των εκτάκτων, παρέλκει η απάντηση επί του ερωτήματος αυτού.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί των δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και η Επιτροπή, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-2179"?><JURISDICTION><INTRO><P>Για τους λόγους αυτούς,</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),</P><P>κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της <DATE ISO="19960903">3ης Σεπτεμβρίου 1996</DATE> το Richmond Magistrates Court, αποφαίνεται:</P></INTRO><P>Μια γραμμή μεταφοράς επιβατών που πραγματοποιείται επανειλημμένως, στο πλαίσιο συμβάσεως συνολικής μισθώσεως συναπτόμενης από γραφείο ταξιδιών, για απλή διαδρομή μεταξύ αεροδρομίου και ξενοδοχείου μαζί, ενδεχομένως, με στάση για επίσκεψη τουριστικού αξιοθέατου, και τούτο ενώ η συγκεκριμένη διαδρομή δεν είναι προκαθορισμένη, δεν αποτελεί τακτική επιβατική γραμμή κατά την έννοια του άρθρου 4, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19851220">20ής Δεκεμβρίου 1985</DATE>, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών.</P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Wathelct</P><P>Jann</P><P>Sevón</P><P>Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις <DATE ISO="19980430">30 Απριλίου 1998</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ο Γραμματέας</P><P>R. Grass</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ο Πρόεδρος του πρώτου τμήματος</P><P>Μ. Wathelet</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>