<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2025-07-202507C103202308080-00-TRA-DOC-EL-ARRET-C-0808-23-202506425-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="19/03/2026 15:03:30" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="CxzT9ucB/gogeoLN6m9e/KEj0N5Tqn8KYewz0V+WMD456FWs+2V/5tNUNrGmRIsHAJgEaacX3CbZj6DfAVJQ4g9LLFUR9FBapTukwcPuJ4DQC66wTSEuYVpe3iby4JYuCtEE8O/bwI+a21Nq5A74AJlWbOmwidTdsFAR5g7+OkQ=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="svc_wsgendoc" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0808" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2023" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ARR_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 17-06-25 22:21:41" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="8573bd28879b471181ed9b0470dbe756" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0808" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Απόφαση της 3.7.2025 – Υπόθεση C‑808/23</div>
      <div id="rId21" style="default">Högkullen AB</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      της 3ης Ιουλίου 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      «Προδικαστική παραπομπή – Φορολογία – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Άρθρο 72 – Κανονική αξία – Άρθρο 80 – Αναπροσαρμογή της βάσεως επιβολής του φόρου – Μητρική εταιρία η οποία παρέχει υπηρεσίες προς τις θυγατρικές της στο πλαίσιο της ενεργού διαχειρίσεώς τους – Καθορισμός της κανονικής αξίας»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      Στην υπόθεση C‑808/23,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Högsta förvaltningsdomstolen (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο, Σουηδία) με απόφαση της 21ης Δεκεμβρίου 2023, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 27 Δεκεμβρίου 2023, στο πλαίσιο της δίκης
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      Högkullen AB
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-7" title="page-1">
      κατά
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      Skatteverket,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-9" title="page-1">
      ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      συγκείμενο από τους F. Biltgen, πρόεδρο του τμήματος, T. von Danwitz, Αντιπρόεδρο του Δικαστηρίου, ασκούντα καθήκοντα δικαστή του πρώτου τμήματος, A. Kumin (εισηγητή), I. Ziemele και S. Gervasoni, δικαστές,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-11" title="page-1">
      γενική εισαγγελέας: J. Kokott
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-1">
      γραμματέας: A. Calot Escobar
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-14" title="page-1">
      λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Högkullen AB, εκπροσωπούμενη από τις M. Hedin και J. van der Gronden,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Skatteverket, εκπροσωπούμενη από την A. Möller, rättslig expert,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τον M. Björkland και την P. Carlin,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-18" title="page-1">
      αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση της 6ης Μαρτίου 2025,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-19" title="page-1">
      εκδίδει την ακόλουθη
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-20" title="page-1">
      Απόφαση
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των άρθρων 72 και 80 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ 2006, L 347, σ. 1, στο εξής: οδηγία ΦΠΑ).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Högkullen AB και της Skatteverket (φορολογικής αρχής, Σουηδία, στο εξής: φορολογική αρχή) σχετικά με τον καθορισμό της κανονικής αξίας των υπηρεσιών που παρέσχε η Högkullen στις θυγατρικές της το 2016.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το νομικό πλαίσιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δίκαιο της Ένωσης</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας ΦΠΑ:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-26" title="page-1">
      «Η βασική αρχή του κοινού συστήματος [φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ)] συνίσταται στην επιβολή επί των αγαθών και των υπηρεσιών ενός γενικού φόρου κατανάλωσης, ακριβώς ανάλογου με την τιμή των αγαθών και των υπηρεσιών, όποιος και αν είναι ο αριθμός των πράξεων, που παρεμβάλλονται στη διαδικασία παραγωγής και διανομής πριν από το στάδιο επιβολής του φόρου.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-27" title="page-1">
      Σε κάθε πράξη, ο ΦΠΑ, που υπολογίζεται στην τιμή του αγαθού ή της υπηρεσίας, με τον συντελεστή που εφαρμόζεται στο αγαθό αυτό ή στην υπηρεσία αυτή, είναι απαιτητός μετά την αφαίρεση του ποσού του φόρου, ο οποίος επιβάρυνε άμεσα το κόστος των διαφόρων στοιχείων, τα οποία συνθέτουν την τιμή.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-28" title="page-1">
      […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 72 της εν λόγω οδηγίας ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-30" title="page-1">
      «Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως “κανονική αξία” νοείται το συνολικό ποσό το οποίο, ένας αποκτών αγαθά ή λήπτης υπηρεσιών, ευρισκόμενος στο ίδιο στάδιο εμπορίας με το στάδιο κατά το οποίο πραγματοποιείται η παράδοση των αγαθών ή η παροχή των υπηρεσιών, θα έπρεπε να καταβάλει κατά τον χρόνο της εν λόγω παράδοσης ή παροχής σε ανεξάρτητο προμηθευτή αγαθού ή πάροχο υπηρεσίας στο εσωτερικό του κράτους μέλους στο οποίο η παράδοση ή παροχή είναι φορολογητέα, υπό συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού, προκειμένου να αποκτήσει το εν λόγω αγαθό ή την υπηρεσία.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-1">
      Εάν δεν μπορεί να διαπιστωθεί ανάλογη παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών, ως κανονική αξία νοείται η εξής:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-32" title="page-1">
      1) για τα αγαθά, ποσό όχι κατώτερο από την τιμή αγοράς των αγαθών αυτών ή παρόμοιων αγαθών ή, εάν δεν υπάρχει τιμή αγοράς, στο κόστος των αγαθών κατά το χρόνο της παράδοσης,
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-33" title="page-1">
      2) για τις υπηρεσίες, ποσό όχι κατώτερο από το συνολικό κόστος που συνεπάγεται για τον υποκείμενο στον φόρο η παροχή των υπηρεσιών.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 73 της εν λόγω οδηγίας ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-35" title="page-1">
      «Για τις παραδόσεις αγαθών και τις παροχές υπηρεσιών, εκτός αυτών που αναφέρονται στα άρθρα 74 έως 77, η βάση επιβολής του φόρου περιλαμβάνει οτιδήποτε αποτελεί την αντιπαροχή, την οποία έλαβε ή πρόκειται να λάβει για τις πράξεις αυτές ο προμηθευτής ή ο παρέχων τις υπηρεσίες από τον αποκτώντα, τον λήπτη ή τρίτο πρόσωπο, περιλαμβανομένων των επιδοτήσεων που συνδέονται άμεσα με την τιμή των πράξεων αυτών.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 80, παράγραφος 1, της ίδιας οδηγίας ορίζει ότι:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-37" title="page-1">
      «Για την πρόληψη της φοροδιαφυγής ή της φοροαποφυγής, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν μέτρα ώστε, όσον αφορά την παράδοση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών προς πρόσωπα με τα οποία υφίστανται οικογενειακοί ή άλλοι στενοί προσωπικοί δεσμοί, διαχειριστικοί δεσμοί, ιδιοκτησιακοί δεσμοί, δεσμοί που πηγάζουν από την ιδιότητα του μέλους, οικονομικοί ή νομικοί δεσμοί όπως καθορίζονται από το κράτος μέλος, η βάση επιβολής του φόρου να συνίσταται στην κανονική αξία στις ακόλουθες περιπτώσεις:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-38" title="page-1">
      α) όταν η αντιπαροχή είναι κατώτερη από την κανονική αξία και ο λήπτης των αγαθών ή των υπηρεσιών δεν έχει πλήρες δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ, δυνάμει των άρθρων 167 έως 171 και των άρθρων 173 έως 177·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-39" title="page-1">
      […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το σουηδικό δίκαιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η διαφορά της κύριας δίκης διέπεται ratione temporis από τις διατάξεις του Mervärdesskattelagen (1994: 200) [νόμου περί ΦΠΑ (1994:200)]. Τα άρθρα 72, 73 και 80 της οδηγίας ΦΠΑ μεταφέρθηκαν στο σουηδικό δίκαιο, αντιστοίχως, με το κεφάλαιο 1, άρθρο 9, πρώτο εδάφιο, καθώς και με το κεφάλαιο 7, άρθρα 2, 3 και 3a, του νόμου αυτού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Högkullen είναι η μητρική εταιρία ενός ομίλου διαχειρίσεως ακινήτων και μετέχει ενεργά στη διαχείριση των θυγατρικών της. Στο πλαίσιο αυτό, το 2016, τους παρέσχε υπηρεσίες διοικήσεως επιχειρήσεως, χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, υπηρεσίες διαχειρίσεως ακινήτων, επενδυτικές υπηρεσίες, υπηρεσίες πληροφορικής και διοικήσεως προσωπικού συνολικού ποσού περίπου 2,3 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών (SEK) (περίπου 204 200 ευρώ), επί του οποίου επιβλήθηκε ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αντιπαροχή αυτή καθορίσθηκε κατ’ εφαρμογήν της λεγόμενης μεθόδου «κόστους πλέον περιθωρίου κέρδους» και αποτελείτο από ένα ποσό που αντιστοιχούσε στο κόστος αγοράς και εκτελέσεως των υπηρεσιών από τη Högkullen καθώς και από ένα περιθώριο κέρδους. Συναφώς, η εταιρία αυτή εφήρμοζε μια κλείδα κατανομής, βάσει της οποίας ένα συγκεκριμένο ποσοστό των εξόδων διαχειρίσεως και διαφόρων εξόδων, όπως για τις εγκαταστάσεις, την τηλεφωνική σύνδεση, την πληροφορική, την εταιρική φιλοξενία και τα ταξίδια, καταλογιζόταν στις υπηρεσίες που παρέχονταν στις θυγατρικές. Αντιθέτως, θεωρούσε ότι τα έξοδα «μετόχου», όπως τα έξοδα κλεισίματος λογαριασμών, λογιστικού ελέγχου και γενικής συνελεύσεως, καθώς και τα έξοδα αντλήσεως κεφαλαίων, δεν συνδέονταν με τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Επομένως, τα έξοδα αυτά αποκλείστηκαν από τον υπολογισμό της εν λόγω αντιπαροχής, όπως και το κόστος που συνδέεται με την προβλεπόμενη νέα έκδοση μετοχών και την εισαγωγή στο Χρηματιστήριο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το συνολικό κόστος με το οποίο επιβαρύνθηκε η Högkullen κατά τη διάρκεια του 2016 ανερχόταν σε περίπου 28 εκατομμύρια SEK (περίπου 2 484 000 ευρώ). Περίπου το ήμισυ του ποσού αυτού αφορούσε έξοδα υποκείμενα σε ΦΠΑ, ενώ το υπόλοιπο αφορούσε έξοδα αγορών απαλλασσόμενα από τον ΦΠΑ, καθώς και άλλα απαλλασσόμενα από τον ΦΠΑ έξοδα, όπως δαπάνες μισθοδοσίας. Η εταιρία αυτή εξέπεσε το σύνολο του ΦΠΑ επί των εισροών που αφορούσε τις δαπάνες στις οποίες είχε υποβληθεί και για τις οποίες της είχε χρεωθεί ΦΠΑ, στον οποίο περιλαμβανόταν και ο ΦΠΑ που αφορούσε τις δαπάνες «μετόχου».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η φορολογική αρχή έκρινε ότι οι υπηρεσίες που παρείχε η Högkullen στις θυγατρικές της είχαν τιμολογηθεί σε τιμή χαμηλότερη από την κανονική αξία. Δεδομένου ότι, κατά τη φορολογική αρχή, δεν υπήρχαν συγκρίσιμες υπηρεσίες προσφερόμενες στην ελεύθερη αγορά, καθόρισε τη βάση επιβολής του φόρου στο ποσό το οποίο αντιστοιχούσε στο σύνολο των δαπανών στις οποίες υποβλήθηκε η εταιρία αυτή για το 2016.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αφού, με απόφαση της 3ης Μαρτίου 2021, το Kammarrätten i Göteborg (διοικητικό εφετείο του Γκαίτεμποργκ, Σουηδία) επικύρωσε σε δεύτερο βαθμό την απόφαση της φορολογικής αρχής να επαναξιολογήσει τη βάση επιβολής του φόρου της Högkullen, η τελευταία άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Högsta förvaltningsdomstolen (Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου, Σουηδία), ήτοι του αιτούντος δικαστηρίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, δυνάμει του άρθρου 80, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας ΦΠΑ, μπορούν να λαμβάνονται μέτρα ούτως ώστε η βάση επιβολής του φόρου να αντιστοιχεί στην κανονική αξία όταν υφίστανται οργανωτικοί δεσμοί μεταξύ των εμπλεκόμενων υποκειμένων στον φόρο, όταν η αντιπαροχή είναι χαμηλότερη από την κανονική αξία και όταν ο λήπτης της παροχής δεν έχει πλήρες δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ. Ενώ η πρώτη και η τρίτη από τις προϋποθέσεις αυτές πληρούνται εν προκειμένω, εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες ως προς την έννοια της «κανονικής αξίας».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, οι μετέχοντες στη διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου έχουν διαφορετικές απόψεις ως προς το ζήτημα αν το άρθρο 72, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας ΦΠΑ μπορεί να εφαρμοσθεί για τον προσδιορισμό της κανονικής αξίας των υπηρεσιών που παρέσχε η μητρική εταιρία στις θυγατρικές της. Από τη διάταξη αυτήν προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι η έννοια της «κανονικής αξίας» αφορά το συνολικό ποσό που ο λήπτης πρέπει να καταβάλει, υπό συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού, σε ανεξάρτητο παρέχοντα υπηρεσίες για να λάβει τις εν λόγω υπηρεσίες.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, η Högkullen θεωρεί ότι οι διάφορες υπηρεσίες που παρέχει η μητρική εταιρία στις θυγατρικές της πρέπει να εκτιμώνται μεμονωμένα και ότι ισοδύναμες υπηρεσίες μπορούν να αποκτηθούν στην ελεύθερη αγορά. Αντιθέτως, η φορολογική αρχή υποστηρίζει ότι η ενεργός διαχείριση των θυγατρικών από τη μητρική εταιρία αποτελεί ενιαία συνδεδεμένη υπηρεσία, αντίστοιχη προς την οποία δεν υφίσταται μεταξύ ανεξάρτητων φορέων στην ελεύθερη αγορά. Δεδομένου ότι πρόκειται για υπηρεσίες που παρέχονται από τον όμιλο που αποτελείται από τη μητρική εταιρία και τις θυγατρικές της, η κανονική αξία τους δεν μπορεί να καθορισθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας ΦΠΑ, αλλά πρέπει να πραγματοποιηθεί βάσει των διατάξεων του δευτέρου εδαφίου του εν λόγω άρθρου 72.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το αιτούν δικαστήριο, είναι αναγκαίο το Δικαστήριο να αποσαφηνίσει το ζήτημα αν μπορεί να γίνει δεκτό, όπως έπραξε η φορολογική αρχή, ότι δεν υπάρχουν συγκρίσιμες υπηρεσίες οι οποίες να προσφέρονται στην ελεύθερη αγορά όσον αφορά το είδος των επίμαχων υπηρεσιών και ότι, ως εκ τούτου, είναι σύμφωνο με τα άρθρα 72 και 80 της οδηγίας ΦΠΑ να καθορίζεται πάντοτε η κανονική αξία στην περίπτωση αυτή βάσει του εναλλακτικού κανόνα του άρθρου 72, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το εν λόγω άρθρο 72, δεύτερο εδάφιο, υφίσταται επίσης διάσταση απόψεων μεταξύ των διαδίκων της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί το δικαστήριο αυτό. Κατά τη διάταξη αυτήν, ως κανονική αξία νοείται το ποσό που δεν είναι κατώτερο από τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο υποκείμενος στον φόρο για την εκτέλεση της παροχής των υπηρεσιών. Κατά τη Högkullen, η μέθοδος του κόστους πλέον περιθωρίου κέρδους, την οποία χρησιμοποίησε για τον υπολογισμό της επίμαχης αντιπαροχής, έχει ως αποτέλεσμα η αντιπαροχή αυτή να είναι τουλάχιστον ίση με το κόστος με το οποίο επιβαρύνεται η εταιρία για την παροχή των υπηρεσιών. Αντιθέτως, η φορολογική αρχή υποστηρίζει ότι όλα τα έξοδα της μητρικής εταιρίας αποτελούν έξοδα για την παροχή των υπηρεσιών που παρέχονται στις θυγατρικές.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινισθεί αν, στην περίπτωση κατά την οποία η μόνη δραστηριότητα μητρικής εταιρίας συνίσταται στην ενεργό διαχείριση των θυγατρικών της, η δε εταιρία αυτή έχει εκπέσει το σύνολο του ΦΠΑ επί των εισροών που αναλογεί στα έξοδά της, η εκτίμηση ότι το σύνολο των δαπανών της εν λόγω εταιρίας, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων μετόχου, συνιστούν δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε η ίδια εταιρία για την παροχή υπηρεσιών στις θυγατρικές της συνάδει με τα άρθρα 72 και 80 της οδηγίας ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, το Högsta förvaltningsdomstolen (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-55" title="page-1">
      «1) Όταν μητρική εταιρία παρέχει στις θυγατρικές της υπηρεσίες, όπως οι επίμαχες στην υπό κρίση υπόθεση, συνάδει με τα άρθρα 72 και 80 της οδηγίας ΦΠΑ το να θεωρούνται οι υπηρεσίες αυτές, κατά την εφαρμογή των εθνικών διατάξεων σχετικά με την αναπροσαρμογή της βάσης επιβολής του φόρου, πάντοτε ως [ενιαίες] υπηρεσίες, των οποίων η κανονική αξία δεν μπορεί να προσδιοριστεί μέσω σύγκρισης, όπως προβλέπεται στο [άρθρο 72, πρώτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας];
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-56" title="page-1">
      2) Όταν η μόνη δραστηριότητα μητρικής εταιρίας συνίσταται στην ενεργό διαχείριση των θυγατρικών της και η μητρική εταιρία έχει εκπέσει το σύνολο του ΦΠΑ εισροών που έχει καταβάλει για τις αγορές της, συνάδει με τα άρθρα 72 και 80 της οδηγίας ΦΠΑ το να θεωρηθεί, κατά την εφαρμογή των εθνικών διατάξεων σχετικά με την αναπροσαρμογή της βάσης επιβολής του φόρου, ότι το σύνολο των δαπανών της μητρικής εταιρίας, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων άντλησης κεφαλαίων και των εξόδων μετόχων, αποτελεί το κόστος με το οποίο επιβαρύνθηκε η μητρική εταιρία για την παροχή υπηρεσιών προς τις θυγατρικές της;»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των προδικαστικών ερωτημάτων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του πρώτου ερωτήματος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινισθεί αν τα άρθρα 72 και 80 της οδηγίας ΦΠΑ έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν στις φορολογικές αρχές να θεωρούν, σε κάθε περίπτωση, ότι οι υπηρεσίες που παρέχονται από μητρική εταιρία στις θυγατρικές της στο πλαίσιο της ενεργού διαχείρισής τους συνιστούν ενιαία παροχή η οποία αποκλείει τη δυνατότητα καθορισμού της κανονικής αξίας των υπηρεσιών αυτών με τη συγκριτική μέθοδο που προβλέπεται στο άρθρο 72, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, υπενθυμίζεται ότι, κατά τον γενικό κανόνα που ορίζεται στο άρθρο 73 της οδηγίας ΦΠΑ, για τις παραδόσεις αγαθών και τις παροχές υπηρεσιών, εκτός αυτών που μνημονεύονται στα άρθρα της 74 έως 77, η βάση επιβολής του φόρου περιλαμβάνει οτιδήποτε αποτελεί την αντιπαροχή, την οποία έλαβε ή πρόκειται να λάβει για τις πράξεις αυτές ο προμηθευτής ή ο παρέχων τις υπηρεσίες από τον αποκτώντα, τον λήπτη ή τρίτο πρόσωπο, περιλαμβανομένων των επιδοτήσεων που συνδέονται άμεσα με την τιμή των πράξεων αυτών. Πρόκειται, επομένως, για την αντιπαροχή που καθορίζεται μεταξύ των μερών και πράγματι εισπράττεται από τον υποκείμενο στον φόρο, και όχι για αξία εκτιμώμενη βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, όπως η αγοραία αξία ή μια τιμή αναφοράς καθοριζόμενη από τη φορολογική αρχή (πρβλ. αποφάσεις της 7ης Νοεμβρίου 2013, Tulică και Plavoşin, C‑249/12 και C‑250/12, EU:C:2013:722, σκέψη 33, και της 25ης Νοεμβρίου 2021, Amper Metal, C‑334/20, EU:C:2021:961, σκέψη 28).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Για την πρόληψη της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, το άρθρο 80, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας ΦΠΑ εισάγει εξαίρεση από τον γενικό κανόνα του άρθρου της 73 (πρβλ. απόφαση της 25ης Νοεμβρίου 2021, Amper Metal, C‑334/20, EU:C:2021:961, σκέψη 29), καθόσον επιτρέπει να θεωρηθεί ότι βάση επιβολής του φόρου είναι η κανονική αξία της πράξεως όταν, πρώτον, η πράξη αυτή είναι παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών σε λήπτες με τους οποίους υφίστανται οικογενειακοί ή άλλοι στενοί προσωπικοί δεσμοί, διαχειριστικοί δεσμοί, ιδιοκτησιακοί δεσμοί, δεσμοί που πηγάζουν από την ιδιότητα του μέλους, οικονομικοί ή νομικοί δεσμοί, δεύτερον, η αντιπαροχή είναι χαμηλότερη από την κανονική αξία και, τρίτον, ο λήπτης της παραδόσεως ή της παροχής δεν έχει πλήρες δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, όσον αφορά τις υπηρεσίες που παρέσχε η Högkullen στις θυγατρικές της, δεν αμφισβητείται ότι πληρούνται η πρώτη και η τρίτη προϋπόθεση εφαρμογής του άρθρου 80, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας ΦΠΑ, οι οποίες μνημονεύονται στην προηγούμενη σκέψη. Αντιθέτως, υπάρχουν αμφιβολίες ως προς την εφαρμογή της δεύτερης προϋποθέσεως, η οποία αφορά την «κανονική αξία».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η έννοια αυτή ορίζεται στο άρθρο 72, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας ΦΠΑ ως «το συνολικό ποσό το οποίο, ένας αποκτών αγαθά ή λήπτης υπηρεσιών, ευρισκόμενος στο ίδιο στάδιο εμπορίας με το στάδιο κατά το οποίο πραγματοποιείται η παράδοση των αγαθών ή η παροχή των υπηρεσιών, θα έπρεπε να καταβάλει κατά τον χρόνο της εν λόγω παράδοσης ή παροχής σε ανεξάρτητο προμηθευτή αγαθού ή πάροχο υπηρεσίας στο εσωτερικό του κράτους μέλους στο οποίο η παράδοση ή παροχή είναι φορολογητέα, υπό συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού, προκειμένου να αποκτήσει το εν λόγω αγαθό ή την υπηρεσία».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, η φορολογική αρχή υποστηρίζει ότι, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, δεν είναι, κατ’ αρχήν, δυνατός ο καθορισμός κανονικής αξίας σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο 72, πρώτο εδάφιο, δεδομένου ότι η ενεργός διαχείριση των θυγατρικών από μητρική εταιρία συνιστά ενιαία συνδεδεμένη υπηρεσία, αντίστοιχη της οποίας δεν υφίσταται μεταξύ ανεξάρτητων μερών στην ελεύθερη αγορά.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, κατά πάγια νομολογία, όταν μια πράξη αποτελείται από δέσμη στοιχείων και ενεργειών, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι περιστάσεις υπό τις οποίες τελέστηκε η πράξη αυτή, προκειμένου να κριθεί εάν, από απόψεως ΦΠΑ, πρόκειται περί δύο ή περισσότερων χωριστών παροχών ή περί ενιαίας παροχής (αποφάσεις της 18ης Απριλίου 2024, Companhia União de Crédito Popular, C‑89/23, EU:C:2024:333, σκέψη 34, και της 17ης Οκτωβρίου 2024, Digital Charging Solutions, C‑60/23, EU:C:2024:896, σκέψη 46 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ειδικότερα, μολονότι από το άρθρο 1, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας ΦΠΑ προκύπτει ότι κάθε πράξη πρέπει κανονικά να θεωρείται, για τους σκοπούς του ΦΠΑ, χωριστή και ανεξάρτητη, η πράξη που, από οικονομικής απόψεως, συνίσταται σε μία μόνον παροχή δεν πρέπει να κατακερματίζεται τεχνητά, ώστε να μην αλλοιώνεται η λειτουργικότητα του συστήματος του ΦΠΑ. Ενιαία παροχή υφίσταται όταν περισσότερα στοιχεία ή ενέργειες του υποκειμένου στον φόρο με αποδέκτη τον πελάτη συνδέονται τόσο στενά μεταξύ τους ώστε αντικειμενικά να αποτελούν μία αδιάσπαστη οικονομική παροχή, της οποίας ο κατακερματισμός θα ήταν τεχνητός (αποφάσεις της 18ης Απριλίου 2024, Companhia União de Crédito Popular, C‑89/23, EU:C:2024:333, σκέψη 35, και της 17ης Οκτωβρίου 2024, Digital Charging Solutions, C‑60/23, EU:C:2024:896, σκέψη 47 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις, περισσότερες, τυπικώς διακριτές, πράξεις, οι οποίες μπορούν να τελεστούν χωριστά και, ως εκ τούτου, να αποτελέσουν αντικείμενο αυτοτελούς φορολογήσεως ή απαλλαγής, πρέπει να λογίζονται ως ενιαία πράξη αν δεν είναι ανεξάρτητες (αποφάσεις της 18ης Απριλίου 2024, Companhia União de Crédito Popular, C‑89/23, EU:C:2024:333, σκέψη 36, και της 17ης Οκτωβρίου 2024, Digital Charging Solutions, C‑60/23, EU:C:2024:896, σκέψη 48 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τούτο ισχύει ιδίως στην περίπτωση κατά την οποία πρέπει να θεωρηθεί ότι ένα ή περισσότερα στοιχεία συνιστούν την κύρια παροχή, ενώ, αντιστρόφως, άλλα στοιχεία πρέπει να λογιστούν ως μία ή περισσότερες παρεπόμενες παροχές οι οποίες, από πλευράς φορολογίας, ακολουθούν την τύχη της κύριας παροχής. Συναφώς, ένα κριτήριο που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι η απουσία αυτοτελούς σκοπού της παροχής από τη σκοπιά του μέσου καταναλωτή. Επομένως, μια παροχή πρέπει να θεωρηθεί ως παρεπόμενη κύριας παροχής, όταν δεν συνιστά αυτοσκοπό για τους πελάτες, αλλά το μέσο για να απολαύσουν υπό τις καλύτερες συνθήκες την κύρια υπηρεσία του παρέχοντος υπηρεσίες (αποφάσεις της 18ης Απριλίου 2024, Companhia União de Crédito Popular, C‑89/23, EU:C:2024:333, σκέψη 37, και της 17ης Οκτωβρίου 2024, Digital Charging Solutions, C‑60/23, EU:C:2024:896, σκέψη 48 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο αυτό, η χρέωση ενιαίας τιμής ή η πρόβλεψη χωριστών τιμών δεν αποτελεί κρίσιμο στοιχείο προκειμένου να εκτιμηθεί αν υφίστανται δύο ή περισσότερες διαφορετικές και ανεξάρτητες πράξεις ή μία ενιαία πράξη (πρβλ. αποφάσεις της 25ης Φεβρουαρίου 1999, CPP, C‑349/96, EU:C:1999:93, σκέψη 31, και της 2ας Δεκεμβρίου 2010, Everything Everywhere, C‑276/09, EU:C:2010:730, σκέψη 29 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, οι υπηρεσίες που παρείχε η Högkullen στις θυγατρικές της ήσαν, ειδικότερα, υπηρεσίες διοικήσεως επιχειρήσεως, χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, υπηρεσίες διαχειρίσεως ακινήτων, επενδυτικές υπηρεσίες, υπηρεσίες πληροφορικής και υπηρεσίες διαχειρίσεως προσωπικού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένης υπόψη της νομολογίας που υπομνήσθηκε στις σκέψεις 26 έως 30 της παρούσας αποφάσεως, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι, κατ’ αρχήν, τέτοιες υπηρεσίες συνδέονται τόσο στενά μεταξύ τους ώστε, αντικειμενικά, να αποτελούν μία και μόνη αδιάσπαστη οικονομική παροχή και, ως εκ τούτου, μια ενιαία παροχή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας στα σημεία 43 και 44 των προτάσεών της, αφενός, οι εν λόγω υπηρεσίες, ακόμη και αν παρέχονται από κοινού, φαίνεται να έχουν καθεμία ιδιαίτερο και αναγνωρίσιμο χαρακτήρα. Αφετέρου, το γεγονός ότι κάθε μία από τις θυγατρικές καταβάλλει μια συνολική τιμή στη Högkullen για το σύνολο των υπηρεσιών που της παρέχει δεν μπορεί να είναι καθοριστικό όσον αφορά τις παροχές υπηρεσιών εντός του ομίλου, εφόσον, στην αντίθετη περίπτωση, ο ίδιος ο όμιλος θα ήταν σε θέση να επηρεάσει τον χαρακτηρισμό που πρέπει να δοθεί στις παροχές αυτές από πλευράς ΦΠΑ αναλόγως των συμφωνούμενων τρόπων αμοιβής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα προσήκει η απάντηση ότι τα άρθρα 72 και 80 της οδηγίας ΦΠΑ έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν στις φορολογικές αρχές να θεωρούν, σε όλες τις περιπτώσεις, ότι οι υπηρεσίες οι οποίες παρέχονται από μητρική εταιρία προς τις θυγατρικές της στο πλαίσιο της ενεργού διαχειρίσεώς τους συνιστούν ενιαία παροχή η οποία αποκλείει τη δυνατότητα καθορισμού της κανονικής αξίας των υπηρεσιών αυτών με τη συγκριτική μέθοδο που προβλέπεται στο άρθρο 72, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, ερμηνεία του άρθρου 72, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας ΦΠΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι το ερώτημα αυτό ερείδεται επί της παραδοχής ότι από την ερμηνεία της οδηγίας ΦΠΑ μπορεί να συναχθεί ότι, σε περίπτωση ενεργού διαχειρίσεως των θυγατρικών της από μητρική εταιρία, δεν υφίστανται ανάλογες παροχές οι οποίες να προσφέρονται στην ελεύθερη αγορά. Αν η παραδοχή αυτή ευσταθούσε, θα έπρεπε τότε να καθορισθεί αν είναι σύμφωνο προς την οδηγία αυτή να καθορίζεται πάντοτε, στην περίπτωση αυτή, η κανονική αξία με βάση τον ενιαίο χαρακτήρα των επίμαχων υπηρεσιών, σύμφωνα με τον εναλλακτικό κανόνα του άρθρου 72, δεύτερο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως, όμως, προκύπτει από τους λόγους που στηρίζουν την απάντηση στο πρώτο ερώτημα, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η άποψη ότι οι υπηρεσίες που παρέχει η μητρική εταιρία στις θυγατρικές της στο πλαίσιο της ενεργού διαχειρίσεώς τους συνιστούν σε κάθε περίπτωση ενιαία παροχή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, παρέλκει η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των δικαστικών εξόδων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σε αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-81" title="page-1">
      Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφαίνεται:
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-82" title="page-1">
      Τα άρθρα 72 και 80 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας,
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-83" title="page-1">
      έχουν την έννοια ότι:
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-84" title="page-1">
      δεν επιτρέπουν στις φορολογικές αρχές να θεωρούν, σε όλες τις περιπτώσεις, ότι οι υπηρεσίες οι οποίες παρέχονται από μητρική εταιρία προς τις θυγατρικές της στο πλαίσιο της ενεργού διαχειρίσεώς τους συνιστούν ενιαία παροχή η οποία αποκλείει τη δυνατότητα καθορισμού της κανονικής αξίας των υπηρεσιών αυτών με τη συγκριτική μέθοδο που προβλέπεται στο άρθρο 72, πρώτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας.
    </p>
    <div class="signatures">
<p class="C77Signatures" id="para-85" title="page-1">
<span class="signatory">(υπογραφές)</span>
</p>
</div>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική.</p>
</body>
</html>
