238/7861978O02380001.00011719117224CJΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ 1. 7. 1981 — ΥΠΟΘΕΣΗ 238/78ΙΡΕΚΣ-ΑΡΚΑΔΥ / ΕΟΚ<TI><P><HT TYPE="UC">Διάταξη τοῦ Δικαστηρίου</HT></P><P><HT TYPE="UC">τῆς <DATE ISO="19810701">1ης 'Ιουλίου 1981</DATE></HT><NOTE NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα διαδικασίας: ἡ γερμανική.</P></NOTE></P></TI><STI><P>Ireks-Arkady GmbH κατά Ευρωπαϊκῆς Οικονομικῆς Κοινότητος</P><P>Ὑπόθεση 238/78</P></STI>

Στην υπόθεση 238/78

Ireks-Arkady GmbH,

ενάγουσα,κατά

Ευρωπαϊκης Οικονομικής Κοινότητος,

εκπροσωπουμένης ἀπό τά ὄργανά της:

1) τό Συμβούλιο τῶν Ευρωπαϊκῶν Κοινοτήτων,

2) την Ἐπιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,

εναγομένης,

πού έχει ως ἀντικείμενο διαφορά προβλεπομένη ἀπό τά άρθρα 178 καί 215 παράγραφος 2 τῆς συνθήκης ΕΟΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

συγκείμενο ἀπό τους J. Mertens de Wilmars, πρόεδρο, Ρ. Pescatore, Mackenzie Stuart καί T. Koopmans, προέδρους τμήματος, Α. O'Keeffe, G. Bosco, Α. Touffait, Ο. Due, U. Everling, Α. Χλωρό καί F. Grévisse, δικαστές,

γενικός εἰσαγγελεύς: F. Capotorti

γραμματεύς: Α. Van Houtte

εκδίδει την ἀκόλουθη

<TI><P>ΔΙΑΤΑΞ</P></TI><TI><P>Πραγματικά περιστατικά καί διαδικασία</P></TI>1.Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στη γραμματεία τοῦ δικαστηρίου στίς 30 'Οκτωβρίου 1978, ἡ ενάγουσα ἤσκησε, δυνάμει τῶν άρθρων 178 καί 215 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΟΚ, ἀγωγή μέ τήν ὁποία ζητεί νά υποχρεωθεί ἡ ἐναγομένη νά τῆς καταβάλει τό ποσό τῶν 1306968,01 γερμανικών μάρκων (DM) εντόκως πρός 6 ο/ο, ἀπό της 1ης Δεκεμβρίου 1977. Τό ποσό αυτό ἀντιστοιχεί, κατά τήν ενάγουσα, πρός τίς επιστροφές κατά τήν παραγωγή Quellmehl, τίς όποιες ἡ ἐν λόγω επιχείρηση, θά ἐδικαιοῦτο νά εισπράξει ἄν, κατά τήν περίοδο ἀπό τῆς 1ης Αυγούστου 1974 ἕως 19 'Οκτωβρίου 1977, ἡ χρησιμοποίηση του ἀραβοσίτου στην παραγωγή τοῦ Quellmehl παρείχε δικαίωμα ἐπί τῶν ἰδίων επιστροφῶν ὅπως παρείχε ἡ χρησιμοποίηση τοῦ ἀραβοσίτου γιά τήν παραγωγή ἀμύλου.2.Μέ προδικαστική ἀπόφαση τῆς 4ης 'Οκτωβρίου 1979 (Rec. σ. 2955), τό Δικαστήριο ὑπεχρέωσε τήν Κοινότητα νά καταβάλει στην ενάγουσα, ὅσον άφορᾶ τήν παραγωγή Quellmehl προοριζομένου γιά τήν ἀρτοποιία, τό ποσό πού ἀντιστοιχεί στίς προαναφερθείσες επιστροφές εντόκως πρός 6 ο/ο ἀπό τῆς ημερομηνίας τῆς προδικαστικής ἀποφάσεως. Τό Δικαστήριο, ἐξ άλλου, έκρινε ὅτι οἱ διάδικοι ὤφειλαν νά διαβιβάσουν στό Δικαστήριο εντός προθεσμίας δώδεκα μηνῶν ἀπό τῆς εκδόσεως της προδικαστικής ἀποφάσεως, τό ποσό της ἀποζημιώσεως πού θά καθωρίζετο διά κοινής συμφωνίας.3.Ή ταχθείσα ἀπό τό Δικαστήριο προθεσμία παρετάθη επανειλημμένως, τελευταία δέ μέχρι τῆς 4ης 'Ιανουαρίου 1981.4.Μέ επιστολή τῆς 5ης 'Ιανουαρίου 1981, οἱ διάδικοι ἐγνώρισαν στό Δικαστήριο ὅτι προσδιώρισαν μέν διά κοινής συμφωνίας τό ποσό τῆς ἀποζημιώσεως, σέ 1159058,86 DM εντόκως πρός 6 %, ἀπό τῆς 4ης 'Οκτωβρίου 1979, ἀλλά ὅτι δέν κατώρθωσαν νά καταλήξουν σέ συμφωνία ἐπί τῶν δικαστικών εξόδων. Κατά συνέπεια, ἐζήτησαν ἀπό τό Δικαστήριο νά ἀποφανθεί γιά τήν κατανομή καί τόν καθορισμό αυτών τῶν ἐξόδων.<TI><P>Σκεπτικό</P></TI>1Δεδομένου ὅτι οἱ διάδικοι προσδιώρισαν τό ποσό τῆς ἀποζημιώσεως διά κοινῆς συμφωνίας, συντρέχει λόγος διαγραφῆς τῆς υποθέσεως 238/78 ἀπό τό Πρωτόκολλο τοῦ Δικαστηρίου.2Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 69 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας, τό Δικαστήριο ἀποφασίζει γιά τά έξοδα μέ την ἀπόφαση ἡ την διάταξη πού περατώνει την δίκη.3Στην προδικαστική ἀπόφαση του, τῆς 4ης 'Οκτωβρίου 1979 (Rec. σ. 2955), ἐπί της παρούσης ὑποθέσεως, τό Δικαστήριο ἐπεφυλάχθη νά ἀποφασίσει ως πρός τά δικαστικά έξοδα.4Μέ επιστολή τῆς 5ης 'Ιανουαρίου 1981, ἡ ενάγουσα ἐζήτησε ἀπό τό Δικαστήριο νά ἀποφανθεί ἐπί τῶν ἀποδοτέων δικαστικῶν εξόδων.5'Εναπόκειται, συνεπῶς, στό Δικαστήριο νά ἀποφασίσει ἐπί τῆς κατανομῆς των δικαστικῶν εξόδων ὥστε νά δυνηθεί τό δεύτερο τμῆμα νά προσδιορίσει τά ἀποδοτέα έξοδα.6Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας, ὁ ἡττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα.7Δυνάμει τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἴδιου άρθρου, τό Δικαστήριο δύναται νά συμψηφίσει τά δικαστικά έξοδα ὁλικώς ἡ μερικώς σέ περίπτωση μερικῆς ήττας τῶν διαδίκων ἡ ἐφ' ὅσον υπάρχουν ἐξαιρετικοί λόγοι.8'Από τήν προδικαστική ἀπόφαση προκύπτει ὅτι τό Συμβούλιο καί ἡ 'Επιτροπή ἡττήθησαν ὡς πρός τους κυριοτερους νομικούς ισχυρισμούς τους. Ή μείωση τοῦ αιτηθέντος ποσοῦ πού επετεύχθη κατόπιν τῶν διαπραγματεύσεων μεταξύ τῶν διαδίκων δέν εἶναι τόσο σημαντική ώστε νά έχει κάποια επίπτωση ἐπί τῆς κατανομῆς τῶν εξόδων.9Πρέπει συνεπώς νά καταδικασθεί ἡ Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότης στό σύνολο τῶν δικαστικών εξόδων.

Διά ταῦτα

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

διατάσσει:

1)Διαγράφει τήν υπόθεση 238/78 ἀπό τό Πρωτόκολλο τοῦ Δικαστηρίου.2)Καταδικάζει τήν Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα στά δικαστικά έξοδα.

Λουξεμβοῦργο, 1η 'Ιουλίου 1981.

Ὁ γραμματεύς

Α. Van Houtte

Ό πρόεδρος

J. Meitēns de Wilmars