<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="ECRT11996NLA.1000226101.case.xml"><NO.CASE>T-164/96 R</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61996B0164</NO.CELEX><NO.SEQ>0036.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>2263</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>2277</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>15</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><LEFT>BESCHIKKING VAN <DATE ISO="19961217">17.12.1996</DATE> — ZAAK T-164/96 R</LEFT><RIGHT>MOCCIA IRME / COMMISSIE</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Beschikking van de president van het Gerecht</HT></P><P><DATE ISO="19961217">17 december 1996</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Proccstaal: Italiaans.</P></NOTE></P></TI></TITLE><ORDER.INIT><P>In zaak T-164/96 R,</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Moccia Irme SpA,</HT> vennootschap naar Italiaans recht, gevestigd te Napels (Italië), vertegenwoordigd door E. Cappelli, P. De Caterini en A. Bandini, advocaten te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Turk, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 13B,</P><PARTY.STATUS>verzoekster,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>tegen</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Commissie van de Europese Gemeenschappen,</HT> vertegenwoordigd door P. F. Ncmitz en L. Pignataro, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, bijgestaan door M. Moretto, advocaat te Venetië, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg,</P><PARTY.STATUS>verweerster,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><SUBJECT><P>betreffende een krachtens artikel 39 EGKS-Verdrag ingediend verzoek aan de president van het Gerecht om de opschorting te gelasten van de tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie van <DATE ISO="19960730">30 juli 1996</DATE> [Doe. C(96) 2385 def.], alsmede van de handelingen waarop die beschikking berust, en om de Commissie te gelasten, primair, de Italiaanse autoriteiten te verzoeken de uitbetaling van de in besluitwet nr. 396 van <DATE ISO="19940620">20 juni 1994</DATE> —omgezet in wet nr. 481 van <DATE ISO="19940803">3 augustus 1994</DATE> — bedoelde steun bij sluiting voor de duur van de procedure in de hoofdzaak op te schorten, en, subsidian, de contradictoire onderzoeksprocedure betreffende de steun met verzoekster te hervatten,</P><P>geeft</P></SUBJECT><?PAGE NO="II-2264"?><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>DE PRESIDENT VAN HET GERECHT</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>de navolgende</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Beschikking</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>De feiten en de procedure</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Volgens artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag zijn door de staten verleende subsidies of hulp, in welke vorm ook, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt en derhalve binnen de Gemeenschap verboden. In de gevallen waarin dit noodzakelijk blijkt ter verwezenlijking van een der doelstellingen van de Gemeenschap zoals deze zijn omschreven in de artikelen 2, 3 en 4 EGKS-Verdrag, kan de Commissie overeenkomstig artikel 95, leden 1 en 2, door het geven van een beschikking met instemming van de Raad, bij eenstemmigheid bepaald, de Lid-Staten toestemming geven om subsidies of hulp te verlenen aan de ijzer- en staalindustrie. In deze context heeft de Commissie beschikking nr. 3855/91/EGKS van <DATE ISO="19911127">27 november 1991</DATE> vastgesteld, tot invoering van communautaire regels voorde steun aan de ijzeren staalindustrie (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="362" DATE.PUB="1991" PAGE.FIRST="57">PB 1991, L 362, blz. 57</REF.DOC.OJ>; hierna: <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>beschikking nr. 3855/91<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>), beter bekend als <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>Vijfde Staalsteuncode<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Volgens artikel 1, lid 1, van beschikking nr. 3855/91 kan <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>(a)lle al dan niet specifieke steun aan de ijzer- en staalindustrie, die wordt gefinancierd door een Lid-Staat, door territoriale collectiviteiten of met staatsmiddelen, in ongeacht welke vorm, (...) alleen als communautaire steun en derhalve als verenigbaar met de goede werking van de gemeenschappelijke markt worden aangemerkt, indien hij voldoet aan het bepaalde in de artikelen 2 tot en met 5<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/>. Luidens lid 3 van hetzelfde artikel<?PAGE NO="II-2265"?> mogen de betrokken steunmaatregelen <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>alleen overeenkomstig de procedure van artikel 6 tot uitvoering worden gebracht en kunnen [zij] niet leiden tot enige uitbetaling na <DATE ISO="19961231">31 december 1996</DATE><QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/>. Ten aanzien van steun bij sluiting bepaalt artikel 4, lid 2:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>Steun aan ondernemingen die definitief hun EGKS-ijzer- en staalproduktiewerkzaamheden staken, kan verenigbaar worden geacht met de gemeenschappelijke markt mits deze ondernemingen</P><P>(...)</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>tot het tijdstip van de aanmelding van deze steunmaatregelen geregeld EGKS-produkten hebben vervaardigd.<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/></P></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Om een doeltreffend toezicht op de toepassing van de betrokken bepalingen mogelijk te maken, bepaalt artikel 6, lid 1, van beschikking nr. 3855/91, dat de Commissie tijdig in kennis wordt gesteld van voornemens tot invoering of wijziging van de in de artikelen 2 tot en met 5 bedoelde steunmaatregelen om haar opmerkingen te kunnen maken. Lid 4 van hetzelfde artikel luidt: <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>Indien de Commissie, na de belanghebbenden te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken, vaststelt dat een steunmaatregel niet verenigbaar is met het bepaalde in deze beschikking, stelt zij de betrokken Lid-Staat van haar beslissing in kennis. De Commissie neemt zulk een beslissing uiterlijk drie maanden na ontvangst van de inlichtingen welke zij nodig heeft om de betrokken steunmaatregel te kunnen beoordelen.<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/> Lid 6 ten slotte preciseert, dat alle concrete gevallen van toepassing van steun als bedoeld in de artikelen 4 en 5 bij de Commissie worden aangemeld onder de in lid 1 aangegeven voorwaarden.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>In februari 1994 stelde de Italiaanse regering de Commissie overeenkomstig artikel 6, lid 1, van beschikking nr. 3855/91 in kennis van besluitwet nr. 103 van <DATE ISO="19940214">14 februari 1994</DATE> houdende spoedmaatregelen voor de uitvoering van het plan voor<?PAGE NO="II-2266"?> de herstructurering van de ijzer- en staalsector. Daar deze besluitwet niet in wet was omgezet, werd de inhoud ervan bij besluitwet nr. 234 van <DATE ISO="19940414">14 april 1994</DATE> en, vervolgens, bij besluitwet nr. 396 van <DATE ISO="19940620">20 juni 1994</DATE> herhaald. Laatstgenoemde besluitwet werd uiteindelijk omgezet in wet nr. 481 van <DATE ISO="19940803">3 augustus 1994</DATE> (hierna: <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>wet nr. 481/94<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>). Artikel 1, lid 3, van wet nr. 481/94 preciseert, dat <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>verzoeken om steunverlening (...) vóór <DATE ISO="19940730">30 juli 1994</DATE> bij het Ministerie van Industrie, Handel en Ambacht — directoraat-generaal Industriële produktie, moeten worden ingediend (...)<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/>, en dat <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>de vernietiging van de installaties vóór <DATE ISO="19950331">31 maart 1995</DATE> dient plaats te vinden en de steun volledig wordt uitbetaald (...) vóór <DATE ISO="19961231">31 december 1996</DATE><QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>In augustus 1994 stelden de Italiaanse autoriteiten de Commissie in kennis van het ministerieel besluit waarbij uitvoering werd gegeven aan wet nr. 481/94 (besluit nr. 683 van de minister van Industrie, Handel en Ambacht van <DATE ISO="19941012">12 oktober 1994</DATE>). Luidens artikel 1, lid 1, van dat besluit moesten de betrokken ondernemingen, om in aanmerking te komen voor de in artikel 1 van wet nr. 481/94 bedoelde steun, onder meer aan de volgende voorwaarden voldoen:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>c)</NO.P><TXT>vóór <DATE ISO="19950331">31 maart 1995</DATE> overgaan tot vernietiging van de betrokken installaties;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>(...)</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>e)</NO.P><TXT>tot de datum van vaststelling van besluitwet nr. 103 van <DATE ISO="19940214">14 februari 1994</DATE>, waarvan de inhoud op <DATE ISO="19940414">14 april 1994</DATE> werd herhaald bij besluitwet nr. 234 en op <DATE ISO="19940620">20 juni 1994</DATE> bij besluitwet nr. 396, die is omgezet in wet nr. 481/94, geregeld hebben geproduceerd, wat moet worden aangetoond door middel van een verklaring van een beëdigd deskundige met ervaring in de sector, die in het deskundigenregister staat ingeschreven en is aangewezen door het gerecht binnen welks ressort de vennootschap gevestigd is<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="II-2267"?><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Na te hebben vastgesteld, dat wet nr. 481/94 en ministerieel besluit nr. 683 voldeden aan beschikking nr. 3855/91 (en in het bijzonder aan het bepaalde in artikel 4), keurde de Commissie bij beschikking van <DATE ISO="19941212">12 december 1994</DATE> de betrokken steunmaatregelen goed, waarbij zij de Italiaanse autoriteiten de verplichting oplegde, individuele gevallen van steunverlening vooraf aan te melden. Met betrekking tot de in artikel 4, lid 2, tweede streepje, van beschikking nr. 3855/91 geformuleerde voorwaarde betreffende de <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>geregelde vervaardiging<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/> van EGKS-produkten verklaarde zij op basis van de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte informatie, dat aan die voorwaarde moest worden geacht te zijn voldaan, wanneer de betrokken onderneming <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>gedurende het gehele jaar 1993 en in 1994 tot en met de maand februari (toen besluitwet nr. 103/94 bij de Commissie werd aangemeld), gemiddeld ten minste met een ploeg per dag, dat wil zeggen ten minste acht uur per dag gedurende vijf dagen per week, in bedrijf was geweest<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/> (zie de brief van het met mededingingsaangelegenheden belaste lid van de Commissie, K. Van Miert, van <DATE ISO="19941212">12 december 1994</DATE> aan de Italiaanse regering; bijlage 8 bij het verzoekschrift, blz. 3, eerste paragraaf, tweede streepje). De Commissie preciseerde tevens, dat de Italiaanse autoriteiten <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>op basis van objectieve criteria konden aantonen, dat een onderneming die niet aan genoemd criterium voldeed, toch geregeld EGKS-ijzeren staalprodukten had vervaardigd<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/>, waarmee zij bevestigde dat dit criterium slechts bij wijze van voorbeeld was genoemd.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Overeenkomstig wet nr. 481/94 en uitvoeringsbesluit nr. 683 diende Moccia Irme SpA (hierna: <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201E"/>verzoekster<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/>) samen met andere in Italië gevestigde EGKSstaalondernemingen een verzoek in om steun bij de definitieve sluiting van staalinstallaties.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Bij brieven van <DATE ISO="19951215">15 december 1995</DATE> en <DATE ISO="19960202">2 februari 1996</DATE> deelde de Commissie de Italiaanse autoriteiten mee, dat zij had besloten de procedure van artikel 6, lid 4, van beschikking nr. 3855/91 in te leiden met betrekking tot verschillende <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201E"/>concrete gevallen<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/> van steunverlening die overeenkomstig artikel 6, lid 6, van die beschikking naar behoren waren aangemeld. In de betrokken gevallen hadden de ondernemingen, ofschoon zij voldeden aan de overige in artikel 4 uitdrukkelijk genoemde voorwaarden, niet tot het tijdstip van aanmelding van de steunmaatregelen (in februari 1994) <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="201E"/>geregeld<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="201D"/> EGKS-produkten <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="201E"/>vervaardigd<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="201D"/>, zoals<?PAGE NO="II-2268"?> artikel 4, lid 2, tweede streepje, van beschikking nr. 3855/91 verlangt. Zo was verzoekster gedurende de referentieperiode in het geheel niet in bedrijf geweest [zie beschikking van de Commissie van <DATE ISO="19960730">30 juli 1996</DATE>, Doc. C(96) 2385 def., sub I, derde alinea, in fine].</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Bij schrijven van <DATE ISO="19960131">31 januari 1996</DATE> maakte de Italiaanse regering haar opmerkingen naar aanleiding van de inleiding van de procedure. In plaats van aan de hand van objectieve criteria aan te tonen, dat de betrokken ondernemingen in de referentieperiode geregeld EGKS-produkten hadden vervaardigd, voerde zij echter enkel redenen aan om het ontbreken van een geregelde produktie te rechtvaardigen, waarmee zij stilzwijgend bevestigde, dat in de betrokken gevallen niet aan de bedoelde voorwaarde was voldaan.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Bij beschikking van <DATE ISO="19960730">30 juli 1996</DATE> [Doe. C(96) 2385 def.] besloot de Commissie derhalve, de steun die Italië voornemens was te verlenen aan, onder meer, verzoekster, in de zin van artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt voor kolen en staal te verklaren.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Bij besluitwet nr. 143 van <DATE ISO="19950429">29 april 1995</DATE> werd de termijn voor de vernietiging van de installaties, die volgens artikel 1, lid 3, van wet nr. 481/94 en artikel 1, lid 1, sub c, van besluit nr. 683 op <DATE ISO="19950331">31 maart 1995</DATE> zou aflopen, verlengd tot en met <DATE ISO="19951231">31 december 1995</DATE>; vervolgens werd deze termijn bij besluitwet nr. 547 van <DATE ISO="19951223">23 december 1995</DATE> tot en met 29 februari ï 996, bij besluitwet nr. 78 van <DATE ISO="19960226">26 februari 1996</DATE> tot en met <DATE ISO="19960430">30 april 1996</DATE> en bij besluitwet nr. 214 van <DATE ISO="19960426">26 april 1996</DATE> tot en met <DATE ISO="19960630">30 juni 1996</DATE> verlengd, om uiteindelijk bij besluitwet nr. 542 van <DATE ISO="19961023">23 oktober 1996</DATE> definitief te worden verlengd tot en met <DATE ISO="19960930">30 september 1996</DATE>, waarbij de datum waarop de steun volledig zou zijn uitbetaald, die bij wet nr. 481/94 reeds was vastgesteld op <DATE ISO="19961231">31 december 1996</DATE>, ongewijzigd bleef. Artikel 3, lid 4, van besluitwet nr. 542 luidt als volgt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="201E"/>(D) e bij artikel 1, derde alinea, van besluitwet nr. 396 van <DATE ISO="19940620">20 juni 1994</DATE> — die met wijzigingen is omgezet in wet nr. 481/94— vastgestelde termijn, die op <DATE ISO="19950331">31 maart<?PAGE NO="II-2269"?> 1995</DATE> zou aflopen en reeds tot en met <DATE ISO="19960630">30 juni 1996</DATE> is verlengd, wordt opnieuw verlengd tot en met <DATE ISO="19960930">30 september 1996</DATE>. De ondernemingen die nog onderworpen zijn aan de procedure van voorafgaande aanmelding bij de Commissie van de Europese Unie, dienen hoe dan ook hun produktie te staken bij ontvangst van het besluit waarbij hun de in artikel 1, tweede alinea, van besluitwet nr. 396 van 1994 bedoelde steun wordt toegekend, onverminderd de overige door de Commissie opgelegde verplichtingen en de op <DATE ISO="19961231">31 december 1996</DATE> bepaalde datum waarop de steunverleningsprocedures moeten worden afgesloten.<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="201D"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Bij op <DATE ISO="19961019">19 oktober 1996</DATE> ter griffie van het Gerecht ingeschreven verzoekschrift heeft verzoekster de nietigverklaring gevorderd van de beschikking van de Commissie van <DATE ISO="19960730">30 juli 1996</DATE>, alsmede de niet-toepassing van de met die beschikking samenhangende eerdere handelingen.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Bij op <DATE ISO="19961129">29 november 1996</DATE> ter griffie van het Gerecht ingeschreven afzonderlijke akte heeft verzoekster een op artikel 39 EGKS-Verdrag gebaseerd verzoek om voorlopige maatregelen ingediend, waarbij zij heeft geconcludeerd dat het de president van het Gerecht behage om, <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="201E"/>na partijen te hebben gehoord, de opschorting te gelasten van de tenuitvoerlegging van de bestreden beschikking en van de handelingen waarop deze berust, en de Commissie te gelasten, primair, de Italiaanse autoriteiten te verzoeken de uitbetaling van de in wet nr. 481/94 bedoelde steun bij sluiting voor de duur van de procedure in de hoofdzaak op te schorten, en, subsidiair, de contradictoire onderzoeksprocedure betreffende de steun met verzoekster te hervatten<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Bij op <DATE ISO="19961206">6 december 1996</DATE> ter griffie van het Gerecht neergelegde memorie heeft de Commissie schriftelijke opmerkingen ingediend.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="19961211">11 december 1996</DATE> zijn partijen in hun mondelinge opmerkingen gehoord.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="II-2270"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>In rechte</P></TI></TITLE><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Krachtens artikel 39, tweede en derde alinea, EGKS-Verdrag juncto artikel 4 van besluit 88/591/EGKS, EEG, Euratom van de Raad van <DATE ISO="19881024">24 oktober 1988</DATE> tot instelling van een Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="319" DATE.PUB="1988" PAGE.FIRST="1">PB 1988, L 319, biz. 1</REF.DOC.OJ>), zoals gewijzigd bij besluit 93/350/Euratom, EGKS, EEG van de Raad van <DATE ISO="19930608">8 juni 1993</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="144" DATE.PUB="1993" PAGE.FIRST="21">PB 1993, L 144, blz. 21</REF.DOC.OJ>), bij besluit 94/149/EGKS, EEG van de Raad van <DATE ISO="19940307">7 maart 1994</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="066" DATE.PUB="1994" PAGE.FIRST="29">PB 1994, L 66, biz. 29</REF.DOC.OJ>) en bij besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad van <DATE ISO="19950101">1 januari 1995</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="001" DATE.PUB="1995" PAGE.FIRST="1">PB 1995, L 1, biz. 1</REF.DOC.OJ>), kan het Gerecht, indien naar zijn oordeel de omstandigheden zulks vereisen, de opschorting van de tenuitvoerlegging van de bestreden handeling gelasten of de noodzakelijke voorlopige maatregelen voorschrijven.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Artikel 104, lidi, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht bepaalt, dat het verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van een handeling slechts kan worden ontvangen indien de verzoeker tegen die handeling beroep heeft ingesteld bij het Gerecht. Volgens lid 2 van dit artikel moeten de in artikel 39, tweede en derde alinea, EGKS-Verdrag bedoelde verzoeken om voorlopige maatregelen een duidelijke omschrijving bevatten van de omstandigheden waaruit het spoedeisend karakter van het verzoek blijkt, alsmede de middelen, zowel feitelijk als rechtens, op grond waarvan de maatregel waartoe wordt geconcludeerd, aanvankelijk gerechtvaardigd voorkomt. De gevraagde maatregelen moeten voorlopig zijn, in die zin dat zij niet mogen vooruitlopen op de beslissing in de hoofdzaak (zie beschikking president van het Gerecht van <DATE ISO="19961129">29 november 1996</DATE>, zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-179/96R" YEAR="1996" PAGE.ECR="II-1641">T-179/96 R, Antonissen, Jurispr. 1996, blz. II-1641, r. o. 19</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>In casu vordert verzoekster, dat de president van het Gerecht</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>de opschorting gelast van de tenuitvoerlegging van de bestreden beschikking en van de handelingen waarop deze berust;</P></ITEM><ITEM><P>de Commissie gelast de Italiaanse autoriteiten te verzoeken, de uitbetaling van de in wet nr. 481/94 bedoelde staatssteun bij sluiting van ondernemingen in de ijzer- en staalindustrie voor de duur van de procedure in de hoofdzaak op te schorten, en</P></ITEM><?PAGE NO="II-2271"?><ITEM><P>subsidiair, de Commissie gelast de onderzoeksprocedure betreffende de voor verzoekster bestemde steun te hervatten.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Hieruit volgt, dat het onderhavige verzoek ertoe strekt, krachtens artikel 39, tweede en derde alinea, EGKS-Verdrag van het Gerecht de voorlopige maatregelen te verkrijgen die verzoekster wegens de door haar aangevoerde omstandigheden noodzakelijk acht.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Voor de uitspraak op dit verzoek dient allereerst te worden nagegaan, welk belang verzoekster bij de gevraagde voorlopige maatregelen heeft.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Het belang bij de gevraagde voorlopige maatregelen</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Argumenten van partijen</P></TI></TITLE><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Verzoekster is van mening, dat haar belang bij de gevraagde voorlopige maatregelen moet worden gezocht in de bijzondere situatie waarin zij is komen te verkeren als gevolg van de beschikking van <DATE ISO="19960730">30 juli 1996</DATE>, waarbij de Commissie heeft geweigerd de in wet nr. 481/94 bedoelde steun bij sluiting goed te keuren. Genoemde wet, zoals aangevuld bij besluitwet nr. 542, voorziet namelijk in een uiterste datum voor de vernietiging van de installaties, die thans is vastgesteld op <DATE ISO="19960930">30 september 1996</DATE>, en in een uiterste datum voor de uitbetaling van de steun, die identiek is — namelijk <DATE ISO="19961231">31 december 1996</DATE>— aan de datum die in het algemeen is vastgesteld bij artikel 1, lid 3, van de Vijfde Staalstcuncode. De negatieve beschikking van de Commissie zou verzoekster voor de duur van de procedure voor het Gerecht beletten, cen keuze te maken tussen steun bij sluiting en verkoop van haar installaties aan derden, waardoor haar ernstige en onherstelbare schade zou worden berokkend, bestaande in de <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="201E"/>onmogelijkheid te kiezen<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="201D"/>. Na genoemde data zou verzoekster namelijk niet meer in aanmerking kunnen komen voor de steun bij sluiting en haar enige alternatief zou zijn, haar installaties van de hand te doen<?PAGE NO="II-2272"?> tegen een prijs die lager is dan de prijzen die haar werden geboden toen zij de staatssteun nog kon krijgen. Verzoekster acht derhalve het gevaar aanwezig, dat de eventuele toewijzing van haar beroep in de hoofdzaak, doordat deze onvermijdelijk te laat komt, haar volstrekt niet meer kan baten, zodat enkel de thans gevraagde voorlopige maatregelen haar een passende rechtsbescherming kunnen bieden.</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>In het bijzonder zou verzoeksters belang bij een uitspraak waarbij de president van het Gerecht de Commissie gelast, de Italiaanse autoriteiten te verzoeken de uitbetaling van de in wet nr. 481/94 bedoelde steun bij sluiting op te schorten, gelegen zijn in het gevaar dat de financiële middelen die op nationaal niveau zijn voorzien om de sluiting van staalinstallaties te vergemakkelijken, definitief worden verdeeld tussen de overige ondernemingen die steun hebben aangevraagd, met als gevolg dat verzoekster van elke financiële steun zou worden uitgesloten en zich genoodzaakt zou zien, haar installaties van de hand te doen aan eventuele kopers die de koopprijs naar believen zouden kunnen vaststellen. Een conservatoire maatregel in de vorm van een voorlopige opschorting van de toepassing van het hele door de Italiaanse regering opgezette stelsel van steun bij bedrijfssluitingen, zou daarentegen de Commissie, de Italiaanse autoriteiten en verzoekster de mogelijkheid bieden, te studeren op en uitvoering te geven aan oplossingen die recht kunnen doen aan alle op het spel staande belangen.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>De Commissie is van oordeel, dat verzoekster het belang dat zij stelt te hebben bij gevraagde voorlopige maatregelen, op geen enkele wijze heeft aangetoond. Het gevaar van schade voor verzoekster is volgens de Commissie louter theoretisch. De eventueel door verzoekster te lijden schade zou hoe dan ook uitsluitend vermogensschade zijn en in geval van toewijzing van het beroep in de hoofdzaak ongedaan kunnen worden gemaakt door middel van gewone schadevergoedingsmaatregelen. Bovendien is volgens de Commissie de feitelijke voorwaarde waarvan het verzoek om bewarende maatregelen afhankelijk is, niet meer vervuld, daar de uiterste datum voor de vernietiging van de installaties — te weten <DATE ISO="19960930">30 september 1996</DATE>— inmiddels is verstreken: het eventuele toestaan van de gevraagde voorlopige maatregelen zou verzoekster in geen enkel opzicht baten; zij zou niet in<?PAGE NO="II-2273"?> aanmerking komen voor de staatssteun, omdat het juridisch niet meer mogelijk zou zijn te voldoen aan de voorwaarde —de vernietiging van de installaties — waarvan de uitbetaling van de steun afhankelijk is gesteld.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Met betrekking tot het verzoek dat ertoe strekt, dat de uitbetaling van de in wet nr, 481/94 bedoelde steun wordt opgeschort, merkt de Commissie op, dat deze voorlopige maatregel zinloos en overdreven zou zijn. Zinloos, omdat verzoekster <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="201E"/>in afwachting van de definitieve uitspraak op het beroep in de hoofdzaak de Italiaanse autoriteiten zou kunnen verzoeken, een bepaald deel van de voor de financiering van de steun bij sluiting uitgetrokken gelden voor haar te reserveren, of zelfs de steunverleningsprocedure in haar geheel op te schorten<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="201D"/>. Volgens de Commissie valt ook niet uit te sluiten, dat voor het jaar 1997 nieuwe middelen worden uitgetrokken om de definitieve sluiting van staalinstallaties te financieren. Aangezien de Vijfde Staalsteuncode slechts tot en met <DATE ISO="19961231">31 december 1996</DATE> van toepassing is, heeft de Commissie namelijk reeds een voorstel ingediend voor een beschikking die de vorige beschikking moet vervangen, terwijl op nationaal vlak wet nr. 550 van <DATE ISO="19950928">28 september 1995</DATE> (<QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="201E"/>Financiënwet voor 1996<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="201D"/>) bepaalt, dat met het oog op de uitvoering van het plan voor de herstructurering van de ijzer- en staalsector voor het jaar 1997 100 miljard LIT zal worden uitgetrokken voor het speciale permanente fonds voor de technologische vernieuwing. Dat de gevraagde maatregel overdreven is, blijkt volgens de Commissie uit de praktische consequenties die het toestaan ervan zou meebrengen. Een dergelijke maatregel zou de Italiaanse regering namelijk beletten, steun bij sluiting te verlenen aan welke onderneming ook, daaronder begrepen die ten aanzien waarvan de steunverlening terecht verenigbaar is geoordeeld, wat zou leiden tot een ernstige schending van de rechten van die ondernemingen welke reeds overeenkomstig de nationale regeling hun installaties zouden hebben vernietigd.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>De Commissie merkt tot slot op, dat een voorlopige maatregel die hierin bestaat, dat zij wordt gelast de Italiaanse autoriteiten te verzoeken de uitbetaling van de steun bij sluiting voor de duur van de procedure in de hoofdzaak op te schorten, kennelijk buiten de haar in het kader van het EGKS-Vcrdrag toegekende bevoegdheden valt, zoals deze in de Vijfde Staalsteuncode zijn gepreciseerd, terwijl een<?PAGE NO="II-2274"?> voorlopige maatregel waarbij zij wordt gelast, de onderzoeksprocedure betreffende de voor verzoekster bestemde steun te heropenen, dezelfde gevolgen zou teweegbrengen als door het beroep ten principale worden beoogd, en op de beslissing in de hoofdzaak zou vooruitlopen.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Beoordeling door de rechter in kort geding</P></TI></TITLE><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Volgens vaste rechtspraak moet bij het toestaan van voorlopige maatregelen worden beoordeeld, of de verzoekende partij heeft aangetoond belang te hebben bij de gevraagde maatregelen (zie beschikking president van de Eerste kamer van het Hof van <DATE ISO="19890519">19 mei 1989</DATE>, zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="107/89 R" YEAR="1989" PAGE.ECR="1357">107/89 R, Caturla-Poch, Jurispr. 1989, blz. 1357</REF.DOC.ECR>). Dit geldt in het bijzonder in het geval van een verzoek om opschorting van een negatieve handeling, ten aanzien waarvan moet worden nagegaan, welk nuttig gevolg het toestaan van die maatregel voor de verzoekende partij kan hebben (zie in deze zin beschikking president van het Gerecht van <DATE ISO="19931008">8 oktober 1993</DATE>, zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-507/93 R" YEAR="1993" PAGE.ECR="II-1013">T-507/93 R, Branco, Jurispr. 1993, blz. II-1013</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Derhalve moet worden nagegaan, of de door verzoekster gevraagde voorlopige maatregelen daadwerkelijk van enig nut voor haar kunnen zijn.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>De eerste voorlopige maatregel waarom wordt verzocht, bestaat in de opschorting van de tenuitvoerlegging van de aangevochten beschikking overeenkomstig artikel 39, tweede alinea, EGKS-Verdrag. Dienaangaande moet worden opgemerkt, dat de bestreden beschikking een negatief karakter heeft en dat de eventuele opschorting ervan voor verzoekster geen enkele consequentie zou hebben. De steun zou door de Italiaanse regering namelijk enkel kunnen worden uitbetaald na een positieve beschikking van de Commissie overeenkomstig artikel 6, lid 4, van de Vijfde Staalsteuncode, zonder welke het in artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag geformuleerde verbod op de verlening van subsidies en steun van toepassing zou zijn. Het toestaan van de betrokken maatregel — evenals de opschorting van de<?PAGE NO="II-2275"?> tenuitvoerlegging van de handelingen waarop de beschikking berust, zoals de Vijfde Staalsteuncode— zou verzoekster derhalve in geen enkel opzicht baten, aangezien de door haar gevreesde schade daardoor niet zou worden voorkomen. Aan de <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="201E"/>onmogelijkheid te kiezen<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="201D"/> tussen steun bij sluiting en verkoop van de installaties zou namelijk niets worden afgedaan, daar de Italiaanse regering de door haar aan verzoekster toegekende steun niet zou kunnen uitbetalen zonder een goedkeuringsbeschikking van de Commissie.</TXT></NP><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Het subsidiaire verzoek, dat ertoe strekt de Commissie de onderzoeksprocedure betreffende de betrokken steun te doen heropenen, is niets anders dan een andere formulering van het verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de bestreden beschikking: het beoogt expliciet teweeg te brengen waarop in het primaire verzoek impliciet wordt gedoeld, namelijk de mogelijkheid dat de Commissie haar standpunt ten aanzien van de goedkeuring van de steunverlening aan verzoekster wijzigt. Deze mogelijkheid lijkt volstrekt theoretisch te zijn, daar de heropening van de in artikel 6 van de Vijfde Staalsteuncode bedoelde en geregelde onderzoeksprocedure, ook al zou deze bij wege van voorlopige maatregel worden gelast, niet noodzakelijkerwijze ertoe zou leiden, dat de Commissie die positieve beschikking vaststelt zonder welke het de Italiaanse regering onmogelijk is, de voor verzoekster bestemde steun uit te betalen. Bovendien zou een dergelijke maatregel, zoals de Commissie terecht opmerkt, geen voorlopig karakter hebben, daar hij dezelfde gevolgen zou teweegbrengen als door het beroep ten principale worden beoogd, en op de beslissing in de hoofdzaak zou vooruitlopen (zie laatstelijk beschikking Antonissen, reeds aangehaald, r. o. 29 en 30). Volgens artikel 34, eerste alinea, EGKS-Verdrag is de Commissie immers enkel in geval van nietigverklaring van de bestreden handeling gehouden, de zaak opnieuw te onderzoeken en de maatregelen te nemen die de tenuitvoerlegging van de beslissing tot nietigverklaring meebrengt.</TXT></NP><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Met betrekking tot het verzoek dat ertoe strekt dat de Commissie wordt gelast, de Italiaanse autoriteiten te verzoeken de uitbetaling van de steun bij sluiting op te schorten, moet worden opgemerkt, dat het toestaan van die maatregel slechts een schijnbaar nut zou hebben. De opschorting van de uitbetaling zou namelijk leiden tot een bevriezing van de bestaande situatie, zonder dat verzoekster daarvan echter enig voordeel zou kunnen hebben. De voorlopige opschorting van de toepassing van het hele stelsel van steun bij bedrijfssluitingen zou weliswaar beletten, dat de financiële middelen definitief worden verdeeld tussen de overige ondernemingen<?PAGE NO="II-2276"?> die steun hebben aangevraagd, maar niet, dat de termijn voor steunverlening op <DATE ISO="19961231">31 december 1996</DATE> verstrijkt. Na deze datum kan — zoals artikel 1, lid 3, van de Vijfde Staalsteuncode op het niveau van de Gemeenschap bepaalt-— geen steun meer worden uitbetaald, noch aan de ondernemingen ten behoeve waarvan de Commissie de steunverlening heeft goedgekeurd, noch aan verzoekster zelf, die geen enkel voordeel zou hebben van de schade die concurrerende ondernemingen als gevolg van de opschorting van de uitbetaling van de steun zouden lijden. Bovendien lijkt genoemd artikel 1, lid 4, van besluitwet nr. 542, bepalende dat de ondernemingen die nog onderworpen zijn aan de procedure van voorafgaande aanmelding bij de Commissie van de Europese Unie, hoe dan ook hun produktie dienen te staken bij ontvangst van het besluit waarbij hun de in artikel 1, tweede alinea, van besluitwet nr. 396 van 1994 bedoelde steun wordt toegekend, onverminderd de overige door de Commissie opgelegde verplichtingen en de op <DATE ISO="19961231">31 december 1996</DATE> bepaalde datum waarop de steunverleningsprocedures moeten worden afgesloten, in casu niet relevant te zijn, daar de procedure van voorafgaande aanmelding reeds is afgesloten met de beschikking van de Commissie van <DATE ISO="19960730">30 juli 1996</DATE>, waarbij aan de betrokken steun de goedkeuring is onthouden. Zoals ter terechtzitting van <DATE ISO="19961211">11 december 1996</DATE> is gebleken, zou verzoeksters belang in feite ook kunnen worden beschermd door reservering van het bedrag —<FT TYPE="NUMBER">13509</FT> miljoen LIT— dat haar door de Italiaanse regering is toegekend, doch niet aan haar is uitbetaald doordat de Commissie haar goedkeuring heeft geweigerd. Het toestaan van de gevraagde voorlopige maatregel zou in dit verband echter zonder effect zijn, aangezien aan het einde van het begrotingsjaar het reeds aan verzoekster toegezegde bedrag, ook al kan dit een passiefsaldo worden, na <DATE ISO="19961231">31 december 1996</DATE> niet zou kunnen worden uitbetaald, tenzij een nieuw normatief kader wordt vastgesteld waardoor de hernieuwde financiering van het stelsel van steunverlening bij sluiting wordt verzekerd. Het toestaan van de gevraagde maatregel zou verzoekster derhalve in geen enkel opzicht baten. Bovendien zou een dergelijke maatregel kennelijk buiten de bevoegdheden vallen die de Commissie in het kader van het EGKS-Verdrag zijn toegekend, daar hij zou bestaan in een bevel aan een Lid-Staat om de toepassing van een steunregeling waarvan de verenigbaarheid met genoemd Verdrag reeds is erkend, op te schorten (zie beschikking president van het Gerecht van <DATE ISO="19961021">21 oktober 1996</DATE>, zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-107/96 R" YEAR="1996" PAGE.ECR="II-1361">T-107/96 R, Pantochim, Jurispr. 1996, blz. II-1361, r. o. 36</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Uit het voorgaande volgt, dat de voorwaarden voor het toestaan van de gevraagde voorlopige maatregelen niet zijn vervuld. Het onderhavige verzoek moet derhalve worden afgewezen zonder dat behoeft te worden nagegaan, of de middelen en argumenten die verzoekster ter rechtvaardiging van de gevraagde voorlopige maatregelen heeft aangevoerd, gegrond zijn.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="II-2277"?><JURISDICTION><INTRO><P>DE PRESIDENT VAN HET GERECHT</P><P>beschikt:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewezen.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><P>Luxemburg, <DATE ISO="19961217">17 december 1996</DATE>.</P><SIGNATORY><P>De griffier</P><P>H. Jung</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>De president</P><P>A. Saggio</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>