Zalecenie ZALECENIE RADY w sprawie krajowego programu reform Bułgarii z 2012 r.oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Bułgarię programu konwergencji na lata 2012–2015 /* COM/2012/0302 final - 2012/ () */
Zalecenie ZALECENIE RADY w sprawie krajowego programu reform
Bułgarii z 2012 r.
oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez
Bułgarię programu konwergencji na lata 2012–2015 RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i
art. 148 ust. 4, uwzględniając rozporządzenie
Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru
pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1], w szczególności jego art.
5 ust. 2, uwzględniając rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia 16 listopada
2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi
makroekonomicznej i ich korygowania[2],
w szczególności jego art. 6 ust. 1, uwzględniając zalecenie Komisji
Europejskiej[3], uwzględniając rezolucje Parlamentu
Europejskiego[4], uwzględniając
konkluzje Rady Europejskiej, uwzględniając opinię Komitetu
Zatrudnienia, po konsultacji z Komitetem
Ekonomiczno-Finansowym, a także mając na uwadze, co
następuje: (1) W dniu 26 marca 2010 r. Rada
Europejska przyjęła wniosek Komisji Europejskiej dotyczący
wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego,
zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji
polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na
najważniejszych obszarach wymagających podjęcia
działań służących pobudzeniu europejskiego
potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności. (2) W dniu 13 lipca 2010 r. Rada
przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk
gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w
dniu 21 października 2010 r. decyzję dotyczącą wytycznych w
sprawie polityki zatrudnienia państw członkowskich[5], które razem stanowią
„zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone
o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce
gospodarczej i polityce zatrudnienia. (3) W dniu 12 lipca 2011 r. Rada
przyjęła zalecenie w sprawie krajowego programu reform Bułgarii
na 2011 r. oraz wydała opinię na temat przedstawionego przez
Bułgarię zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014. (4) W dniu 23 listopada 2011 r.
Komisja przyjęła drugą roczną analizę wzrostu
gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób drugi europejski semestr
zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje
umocowanie w strategii „Europa 2020”. W dniu 14 lutego 2012 r. Komisja, na
podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011,
przyjęła sprawozdanie w ramach mechanizmu ostrzegania[6], w którym wskazała
Bułgarię jako jedno z państw członkowskich, dla których
wymagane byłoby przeprowadzenie szczegółowej analizy. (5) Dnia 2 marca 2012 r. Rada
Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące zapewnienia stabilności
finansowej, konsolidacji fiskalnej i działań wspierających
wzrost gospodarczy (zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 9 grudnia 2011 r. i w
związku z przedstawioną przez Komisję roczną analizą
wzrostu gospodarczego). Rada podkreśliła potrzebę kontynuacji
zróżnicowanej konsolidacji fiskalnej sprzyjającej wzrostowi
gospodarczemu, przywrócenia gospodarce normalnych warunków udzielania
pożyczek, wspierania wzrostu i konkurencyjności, rozwiązania
problemu bezrobocia i społecznych skutków kryzysu, jak również modernizacji
administracji państwowej. (6) Dnia 2 marca 2012 r. Rada
Europejska wezwała także państwa członkowskie
uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje
zobowiązania w ramach tego paktu odpowiednio wcześnie, tak by
mogły one zostać włączone do ich programów stabilności
lub konwergencji oraz krajowych programów reform. (7) W dniu 13 kwietnia 2012 r.
Bułgaria przedłożyła swój program konwergencji
obejmujący lata 2012–2015 oraz krajowy program reform na 2012 r. W celu
uwzględnienia powiązań między tymi dwoma programami poddano
je jednoczesnej ocenie. Komisja oceniła również w ramach
szczegółowej analizy zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1176/2011,
czy w Bułgarii występuje zakłócenie równowagi makroekonomicznej.
Komisja stwierdziła w swojej szczegółowej analizie[7], że w Bułgarii
występuje makroekonomiczna nierównowaga wewnętrzna, nie jest ona
jednak nadmierna. (8) Według pierwszego w 2012
r. ogłoszenia przez Bułgarię danych liczbowych dotyczących
deficytu i zadłużenia na lata 2008-2011, które nastąpiło w
związku z wszczęciem procedury nadmiernego deficytu, deficyt sektora
instytucji rządowych i samorządowych w 2011 r. był na poziomie
poniżej 3 % PKB, czyli wartości referencyjnej określonej w
Traktacie. Ponadto w prognozie Komisji z wiosny 2012 r. przewiduje się,
że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych
pozostanie poniżej wartości referencyjnej określonej w Traktacie
i będzie nadal ulegał zmniejszeniu w okresie objętym prognozą.
W wyniku tego i zgodnie z postanowieniami paktu stabilności i wzrostu w
dniu 30 maja Komisja przyjęła zalecenie dotyczące decyzji Rady
uchylającej decyzję stwierdzającą istnienie nadmiernego
deficytu na podstawie art. 126 ust. 12 Traktatu. (9) Na podstawie oceny programu
konwergencji z 2012 r. zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1466/97 Rada
jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny będący podstawą
prognoz budżetowych przedstawionych w programie jest optymistyczny w
odniesieniu do lat 2012-2013, jako że przewiduje się, że wzrost
gospodarczy w skali roku wyniesie 1,4 % w 2012 r. oraz 2,5 % w 2013 r. W
prognozie Komisji z wiosny 2012 r. przewidziano wzrost PKB w wysokości 0,5
% w 2012 r. oraz 1,9 % w 2013 r. Po dokonaniu korekty nadmiernego deficytu w 2011
r., celem strategii budżetowej określonej w programie jest
osiągnięcie sytuacji budżetowej zbliżonej do równowagi,
zarówno pod względem strukturalnym, jak i w ujęciu nominalnym, do
końca okresu objętego programem. Średniookresowy cel
budżetowy (MTO) zdefiniowany w kategoriach strukturalnych został
nieznacznie zmieniony – wartość deficytu obniżono z 0,6 % PKB do
0,5 % PKB. Nowy MTO odpowiednio odzwierciedla wymogi paktu stabilności i
wzrostu. Opierając się na wartości (przeliczonego) deficytu
strukturalnego[8],
Bułgaria planuje osiągnięcie MTO w okresie objętym
programem. W latach 2012-2014 stopa wzrostu wydatków publicznych, przy
uwzględnieniu środków uznaniowych po stronie dochodów, byłaby
zgodna z wartością referencyjną dotyczącą wydatków
określoną w pakcie stabilności i wzrostu, jednak
naruszyłaby ją w 2015 r. Planowana konsolidacja fiskalna jest
narażona na poważne zagrożenia wynikające z (i)
niższych dochodów, biorąc pod uwagę optymistyczny scenariusz
makroekonomiczny, jak również ze struktury wzrostu gospodarczego
zakładającej niższe dochody podatkowe oraz (ii) braku
wydajności w sektorze publicznym, w szczególności jeśli chodzi o
służbę zdrowia i edukację, co może prowadzić do
powstania znacznej presji na wydatki. Wskaźnik zadłużenia kształtuje
się na poziomie poniżej 60 % PKB, a zgodnie z programem przewiduje
się, że osiągnie on wartość szczytową w
wysokości niemal 20 % PKB w 2012 r., a następnie będzie się
stopniowo obniżał w okresie objętym programem. Nadal wymagana
jest istotna poprawa jeśli chodzi o przestrzeganie przepisów podatkowych.
Postęp w tej dziedzinie umożliwiłby Bułgarii przeznaczenie
większych środków na wydatki wspomagające wzrost gospodarczy. Do
ustawy budżetowej wprowadzono zmiany w postaci wymogu utrzymania deficytu
budżetowego na poziomie poniżej 2 % oraz ograniczenia wydatków publicznych
do 40 % PKB, wzmacniając tym samym wiążący charakter
ram budżetowych oraz zwiększając przewidywalność
planowania budżetowego. Wyzwaniem nadal jednak pozostaje dalsza poprawa
założeń średniookresowych ram budżetowych oraz
wzmocnienie systemu składania sprawozdań w oparciu o zasadę
memoriałową. (10) Rząd Bułgarii
dokonał znacznych postępów jeśli chodzi o niektóre środki w
zakresie reformy emerytalnej, w tym dotyczące wieku emerytalnego kobiet i
mężczyzn oraz długości stażu pracy dla osób zatrudnionych
w służbach wojskowych i policyjnych. Usuwanie braków w przepisach
dotyczących rent i emerytur pozostaje jednak kluczowym wyzwaniem w
perspektywie średniookresowej. Zmiany nie przewidują kroków
mających na celu zrównanie ustawowego wieku emerytalnego kobiet i
mężczyzn. Ponadto nie ograniczają one możliwości
przechodzenia na wcześniejszą emeryturę. Kluczowym wyzwaniem
nadal pozostaje włączenie do systemu emerytalnego osób nie
płacących składek emerytalnych oraz zaostrzenie kontroli i
kryteriów przyznawania rent inwalidzkich. (11) Bułgaria charakteryzuje
się najwyższym w UE odsetkiem osób zagrożonych poważną
deprywacją materialną, dotyczy to w szczególności osób starszych
i dzieci. Należy zatem podjąć kompleksowe działania.
Kwestią priorytetową powinno być zwiększenie
efektywności transferów socjalnych. Jedynie połowa aktywnej zawodowo
populacji romskiej posiada zatrudnienie. W przyjętej niedawno krajowej
strategii na rzecz integracji Romów zebrano rozwiązania dotyczące
wielorakich barier, jednak aby można ją było wdrożyć w
latach 2015-2020, musi jej towarzyszyć szczegółowy plan
działania. (12) Kryzys najbardziej odczuli
pracownicy nisko wykwalifikowani (którzy stanowią prawie 70 %
bezrobotnych), ponadto w jego wyniku znacznie wzrosło bezrobocie
wśród osób młodych. Co więcej, od 2009 r. wzrost bezrobocia
długotrwałego następuje znacznie szybciej niż w
pozostałych krajach UE i zasadniczo jest odzwierciedleniem wzrostu
umiejętności oraz niedopasowania geograficznego, jako że
zwolnienia dotyczą głównie osób o niskich kwalifikacjach. W celu
zapewnienia równowagi między potrzebą ograniczenia zjawiska pracy
nierejestrowanej oraz utrzymaniem na rynku pracowników o niskich
kwalifikacjach, należy dokonać przeglądu systemu
ustanawiającego minimalne progi w zakresie składek na ubezpieczenie
społeczne. Środki podjęte przez rząd w celu zamrożenia
wydatków na płace w sektorze publicznym w latach 2010-12 stanowiły
stosowną i adekwatną reakcję oraz przyczyniły się do
zmniejszenia dysproporcji między kosztami pracy a odpowiadającym jej
poziomem produktywności. Na szczeblu krajowym uruchomiono inicjatywę
mającą na celu kompleksowe uwzględnienie kwestii integracji
młodych ludzi na rynku pracy. Publiczne służby zatrudnienia
nadal charakteryzują się stosunkowo niską jakością,
należy zatem zwiększyć liczbę szkoleń dla personelu, w
szczególności dla mediatorów romskich. Potrzebne są dalsze
działania w celu zwiększenia efektywności służb
zajmujących się aktywacją zawodową, poszukiwaniem pracy,
przydzielaniem pracowników o wymaganych umiejętnościach do stosownych
miejsc pracy, reorientacją zawodową oraz w celu poprawy usług
przeznaczonych dla konkretnych osób o niskich kwalifikacjach. (13) Bułgaria ma
najwyższy w UE wskaźnik osób osiągających słabe wyniki
w czytaniu, matematyce oraz naukach przyrodniczych (według badań PISA
2009), co wskazuje na istnienie znaczących przeszkód strukturalnych
uniemożliwiających kształcenie na wysokim poziomie. Słabe
wyniki w nauce związane są z utrudnionym dostępem do
kształcenia dla grup defaworyzowanych, w szczególności dla populacji
romskiej, niewystarczającą autonomią szkół i uczelni,
brakiem zachęt motywujących do osiągania lepszych wyników,
nieskutecznym krajowym systemem oceny oraz niskim poziomem
odpowiedzialności. Postęp w dziedzinie szkolnictwa wyższego jest
nadal bardzo ograniczony, jednak ostatnio podjęto szereg obiecujących
działań. Kwestią priorytetową dla wzrostu jest
wdrożenie planowanych zmian ustawy o szkolnictwie wyższym, a
towarzyszyć temu powinno należyte zarządzanie, stosowne
inwestycje oraz wola polityczna. (14) Bułgaria charakteryzuje
się niskim poziomem badań i innowacji. Aby osiągnąć
cel strategii Europa 2020, należy zwiększyć inwestycje w badania
i innowacje, a ponadto opracować stosowną strategię w dziedzinie
innowacji. Zarządzanie badaniami i innowacjami w Bułgarii jest
rozproszone. Bułgaria powinna wzmocnić pozycję swoich
uniwersytetów i opracować strategię włączającą
uczelnie wyższe w działania w zakresie innowacji. Finansowanie
powinno być przydzielane w sposób konkurencyjny, oparty na zasługach
i przejrzysty, lecz nie istnieją żadne ramy promujące
współpracę między uczelniami wyższymi a sektorem prywatnym.
Nowe przedsiębiorstwa oraz innowacyjne MŚP ubiegające się o
finansowanie z banku nadal zmagają się z różnymi przeszkodami.
Instrumenty finansowania publicznego oraz gwarancje dla nowych i innowacyjnych
przedsiębiorstw nie są na tyle skuteczne, aby wesprzeć MŚP
w spełnianiu kryteriów w zakresie funduszy strukturalnych UE oraz
zapewnić wymagane współfinansowanie poprzez pożyczki bankowe. (15) Obecnie Bułgaria nie
dysponuje wystarczającymi zdolnościami administracyjnymi, aby
właściwie zarządzać projektami w zakresie infrastruktury
drogowej, kolejowej i wodnej oraz kontynuować ich realizację. Reforma
administracyjna skupiła się głównie na ograniczeniu liczby osób
zatrudnionych w sektorze publicznym, a źródła pozostałych braków
próbowano usunąć jedynie w niewielkim stopniu. Mimo stałych postępów
w ostatnich dwóch latach, wykorzystanie funduszy UE nadal pozostaje na niskim
poziomie. Wynika to głównie ze skomplikowanych procedur administracyjnych
oraz trudności, jakie napotykają przedsiębiorstwa
ubiegające się o współfinansowanie. Dalsza poprawa otoczenia
biznesowego i regulacyjnego oraz osiągnięcie postępów w
zwiększaniu zdolności administracyjnych sektora publicznego to nadal
istotne wyzwania. Kilkakrotnie opóźniano wdrożenie systemu
e-administracji. System podatkowy w Bułgarii charakteryzuje się
wysokim poziomem unikania zobowiązań podatkowych oraz niską
wydajnością administracji. Koszty administracyjne ściągania
podatków są wysokie, podobnie jak nakłady czasu, które ponoszą
przedsiębiorstwa płacące podatki. (16) Nowe przepisy dotyczące
zamówień publicznych to istotny krok ku stworzeniu lepszego systemu
monitorowania nieprawidłowości, zapobiegania im oraz stosowania
odpowiednich sankcji. Wysiłki te należy uzupełnić w dwojaki
sposób: (i) przewidziane sankcje powinny być stosowane efektywnie (ii)
uprawnienia do działania z urzędu należy powierzyć Agencji
ds. Zamówień Publicznych oraz Publicznej Agencji ds. Kontroli Finansowej. (17) Mimo rozpoczętych reform
Bułgaria nadal utrzymuje pewne ograniczenia dostępu do sektorów
sieciowych takich jak transport kolejowy, telekomunikacja i energia. Nadal
występują problemy związane z funkcjonowaniem rynku energii,
zarówno na poziomie hurtowym, jak i detalicznym. Obszary, w których w
szczególności należy dokonać poprawy, to wymiana energii
elektrycznej i gazu ziemnego oraz funkcjonowanie zrównoważonego rynku, jak
również regulowane ceny dla użytkowników. Ponadto Bułgaria
powinna zapewnić niezależność regulacyjną w zakresie
systemu przesyłu. Bułgaria jest w wysokim stopniu uzależniona od
jednej sieci przesyłu energii, a krajowy rynek energii funkcjonuje w
sposób nieprawidłowy, co naraża Bułgarię na zagrożenie
znacznym szokiem podażowym. Należy usprawnić istniejące
środki mające na celu zlikwidowanie zależności
energetycznej. Jak dotąd tworzenie nowej infrastruktury dystrybucji gazu
ziemnego następowało zbyt powoli. Mimo że niektóre
pożądane reformy zostały formalnie przyjęte – a udział
wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych wzrósł w 2011 r. –
ich realizacja pozostaje na niezadowalającym poziomie z uwagi na sposób
udzielania zamówień publicznych, przewagę interesów prywatnych nad
porządkiem publicznym oraz niewłaściwe zarządzanie
państwowymi przedsiębiorstwami energetycznymi. (18) Bułgaria
podjęła szereg zobowiązań w ramach paktu euro plus.
Zobowiązania te oraz realizacja zobowiązań przedstawionych w 2011
r. dotyczą poprawy stabilności finansów publicznych, wspierania
wzrostu zatrudnienia, zwiększenia poziomu konkurencyjności sektora
publicznego oraz wzmocnienia stabilności finansowej. Komisja dokonała
oceny realizacji zobowiązań paktu euro plus. Wyniki oceny Komisji
zostały wzięte pod uwagę w zaleceniach. (19) W ramach europejskiego
semestru Komisja przeprowadziła wszechstronną analizę
bułgarskiej polityki gospodarczej. Dokonała oceny programu
konwergencji i krajowego programu reform oraz przedstawiła
szczegółową analizę. Wzięła pod uwagę nie tylko
ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki fiskalnej i polityki
społeczno-gospodarczej w Bułgarii, ale także stopień
poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na
konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania
gospodarczego w Unii Europejskiej poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu
w przyszłe decyzje krajowe. Zalecenia Komisji w ramach europejskiego semestru
zostały przedstawione poniżej w pkt od 1) do 7). (20) W świetle powyższej
oceny Rada zbadała bułgarski program konwergencji i jej opinia[9] znajduje odzwierciedlenie w
szczególności w pkt 1) poniższego zalecenia. (21) W świetle dokonanej przez
Komisję szczegółowej analizy i powyższej oceny Rada zbadała
krajowy program reform Bułgarii z 2012 r. i program konwergencji
Bułgarii: Jej zalecenia na mocy art. 6 rozporządzenia (UE) nr 1176/2011
znajdują odzwierciedlenie w szczególności w pkt 3 i 5 poniżej; NINIEJSZYM ZALECA Bułgarii
podjęcie w latach 2012–2013 następujących działań: 1. Kontynuowanie rozważnej
polityki fiskalnej, aby osiągnąć średniookresowy cel
budżetowy w 2012 r. W tym celu – wdrożenie strategii budżetowej
zgodnie z założeniami, zapewniając przestrzeganie wartości
referencyjnej dotyczącej wydatków oraz deklarując gotowość
podjęcia dodatkowych środków, jeżeli rzeczywiście
wystąpi zagrożenie scenariusza budżetowego. Wzmocnienie
wysiłków na rzecz poprawy jakości wydatków publicznych, w
szczególności w sektorze służby zdrowia i edukacji, oraz
wdrożenie kompleksowej strategii przestrzegania przepisów podatkowych w
celu zwiększenia dochodów podatkowych i zlikwidowania szarej strefy.
Dalsza poprawa założeń średniookresowych ram
budżetowych oraz podniesienie jakości systemów sprawozdawczych. 2. Podjęcie kroków
mających na celu ograniczenie zagrożenia stabilności i
poprawę adekwatności systemu emerytalnego poprzez ograniczenie
przechodzenia na wcześniejszą emeryturę oraz zrównanie
ustawowego wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn
opłacających składki emerytalne przez całe życie
zawodowe. Wprowadzenie zaostrzonych kryteriów i kontroli przyznawania rent
inwalidzkich. 3. Przyspieszenie wdrożenia
krajowej inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych. Zagwarantowanie,
aby minimalne progi w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne nie
zniechęcały do podejmowania pracy rejestrowanej. Zwiększenie wysiłków
na rzecz poprawy działania publicznych służb zatrudnienia. Celem
ograniczenia ubóstwa – zwiększenie skuteczności transferów socjalnych
oraz ułatwienie dostępu do wysokiej jakości usług
socjalnych dla dzieci i osób starszych, jak również wdrożenie
krajowej strategii na rzecz integracji Romów. 4. Przyspieszenie reformy
stosownych aktów prawnych dotyczących szkół i szkolnictwa
wyższego oraz towarzyszących im środków poprzez skupienie
się na zmodernizowaniu programów nauczania, poprawie szkoleń dla
nauczycieli oraz zapewnieniu dostępu do kształcenia dla grup
defaworyzowanych. Zwiększenie dostępu do finansowania dla nowych
przedsiębiorstw oraz MŚP, w szczególności dla podmiotów
uczestniczących w działaniach na rzecz innowacji. 5. Wzmożenie wysiłków
mających na celu zwiększenie zdolności administracyjnych oraz
przeprowadzenie reform poprzez ograniczenie biurokracji i kosztów
związanych z przestrzeganiem przepisów podatkowych i ściąganiem
podatków, jak również dalsza poprawa wykorzystania funduszy UE, w
szczególności w dziedzinie transportu drogowego i kolejowego oraz
gospodarki wodnej. Poprawa jakości i niezawisłości sądownictwa
oraz przyspieszenie wprowadzenia systemu e-administracji. Wzmocnienie
skuteczności administracji publicznej w kluczowych sektorach transportu
oraz w odniesieniu do organów regulacyjnych. 6. Zapewnienie należytego
wdrożenia przepisów dotyczących zamówień publicznych.
Wzmocnienie działań zapobiegających nieprawidłowościom
i skuteczne stosowanie sankcji wynikających z ustawy o zamówieniach
publicznych oraz ustawy o konflikcie interesów. 7. Podjęcie
działań na rzecz zniesienia barier dla wejścia na rynek,
ustaleń przewidujących gwarancję zysków i kontroli cen.
Zapewnienie niezależności operatorów systemów przesyłu i
dystrybucji; ukształtowanie rynku w szczególności w odniesieniu do
wymiany energii i równowagi na rynkach. Usprawnienie połączeń
sieci przesyłu energii elektrycznej i gazu ziemnego, poprawa
efektywności energetycznej oraz zwiększenie mocy sieci, aby
skuteczniej działać w przypadku zakłóceń. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W
imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1. [2] Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 25. [3] COM(2012) 302 wersja ostateczna. [4] P7_TA(2012)0048 i P7_TA(2012)0047. [5] Decyzja Rady 2012/238/UE z dnia 26 kwietnia 2012 r. [6] COM(2012) 68 wersja ostateczna. [7] DRSK(2012) 151 wersja ostateczna. [8] Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany
cykliczne po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe,
przeliczone przez służby Komisji na podstawie informacji zawartych w
programie, zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką. [9] Przewidziana w art. 9 ust. 2 rozporządzenia Rady
(WE) nr 1466/97.