–

Confédération paysanne, ag G. Devers, avocat,

–

Rialtas na Fraince, ag G. Bain, J.‑L. Carré, B. Herbaut, T. Stéhelin agus B. Travard, i gcáil Gníomhairí,

–

Comhairle an Aontais Eorpaigh, ag F. Naert agus V. Piessevaux, i gcáil Gníomhairí,

–

an Coimisiún Eorpach, ag A. Bouquet, D. Calleja Crespo, F. Clotuche‑Duvieusart agus M. Konstantinidis, i gcáil Gníomhairí,

1

Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léiriú ar Rialachán (AE) Uimh. 1169/2011 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 25 Deireadh Fómhair 2011 maidir leis an soláthar faisnéise bia do thomhaltóirí, lena leasaítear Rialacháin (CE) Uimh. 1924/2006 agus (CE) Uimh. 1925/2006 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, agus lena n‑aisghairtear Treoir 87/250/CEE ón gCoimisiún, Treoir 90/496/CEE ón gComhairle, Treoir 1999/10/CE ón gCoimisiún, Treoir 2000/13/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, Treoracha 2002/67/CE agus 2008/5/CE ón gCoimisiún agus Rialachán (CE) Uimh. 608/2004 ón gCoimisiún (IO 2011 L 304, lch. 18), go háirithe Airteagail 9 agus 26 de; ar Rialachán (AE) Uimh. 1308/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 17 Nollaig 2013 lena mbunaítear comheagrú na margaí i dtáirgí talmhaíochta agus lena n‑aisghairtear Rialacháin (CEE) Uimh. 922/72, (CEE) Uimh. 234/79, (CE) Uimh. 1037/2001 agus (CE) Uimh. 1234/2007 ón gComhairle (IO 2013 L 347, lch. 671), go háirithe Airteagal 76 de, ar Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 543/2011 ón gCoimisiún an 7 Meitheamh 2011 lena leagtar síos rialacha mionsonraithe maidir le cur chun feidhme Rialachán (CE) Uimh. 1234/2007 ón gComhairle i ndáil leis na hearnálacha torthaí agus glasraí agus torthaí agus glasraí próiseáilte (IO 2011 L 157, lch. 1) arna leasú le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 594/2013 ón gCoimisiún an 21 Meitheamh 2013 (IO 2013 L 170, lch. 43) (‘Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 543/2011’), ar Rialachán (AE) Uimh. 952/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, an 9 Deireadh Fómhair 2013, lena leagtar síos Cód Custaim an Aontais (IO 2013 L 269, lch. 1, ‘Cód Custaim an Aontais’); agus ar Chinneadh (AE) 2019/217 ón gComhairle an 28 Eanáir 2019 maidir le tabhairt i gcrích an Chomhaontaithe i bhfoirm Malartú Litreacha idir an tAontas Eorpach agus Ríocht Mharacó maidir le leasú ar Phrótacail 1 agus 4 den Chomhaontú Eora‑Mheánmhara lena mbunaítear comhlachas idir na Comhphobail Eorpacha agus a mBallstáit, de pháirt amháin, agus Ríocht Mharacó, den pháirt eile (IO 2019 L 34, lch. 1), agus maidir le bailíocht an Chinnidh sin i bhfianaise Airteagal 3(5) agus Airteagal 21 CAE agus Airteagal 1 de Chairt na Náisiún Aontaithe, a síníodh in San Francisco an 26 Meitheamh 1945.

2

Rinne an iarraidh seo in imeachtaí idir Confédération paysanne, aontas talmhaíochta Francach, agus Ministre de l’Agriculture et de la Souveraineté alimentaire (an tAire Talmhaíochta agus Ceannasachta Bia, an Fhrainc) agus Ministre de l’Économie, des Finances et de la Souveraineté industrielle et numérique (an tAire Gnóthaí Eacnamaíocha, Airgeadais agus Ceannasachta Tionsclaíche agus Digití, an Fhrainc) maidir le dlíthiúlacht cinnidh intuigthe lena ndiúltaítear d’allmhairiú trátaí silíní agus mealbhacáin Charentais a bhaintear i gcríoch an tSahára Thiar (‘na táirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí’).

An dlí lena mbaineann

Dlí an Aontais

Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011

3

Foráiltear le haithrisí 4, 8, 12 agus 16 de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011:

4

Faoin gceannteideal ‘Caighdeáin mhargaíochta; sealbhóirí’, luaitear an méid seo a leanas in Airteagal 3 den Rialachán Cur Chun Feidhme sin:

5

In Airteagal 5 den Rialachán Cur Chun Feidhme sin, dar teideal ‘Sonraí faisnéise’, foráiltear, i míreanna 1 agus 2:

6

I dTeideal II de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011 tá Caibidil II, dar teideal ‘Seiceálacha ar chomhréireacht le caighdeáin mhargaíochta’, ina bhfuil Airteagal 8 den Rialachán Cur Chun Feidhme sin, dar teideal ‘Raon feidhme’, agus an fhoclaíocht seo a leanas ann:

7

Foráiltear le hAirteagal 15 de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011, dar teideal ‘Seiceálacha comhréireachta arna ndéanamh ag tríú tíortha a fhormheas roimh allmhairiú isteach san Aontas’, i míreanna 1 agus 4 de:

8

Faoin gcéad fhomhír agus faoin gcúigiú fomhír d’Airteagal 17(3) den Rialachán Cur Chun Feidhme sin:

9

Luaitear an méid seo a leanas in Airteagal 18(2) den Rialachán Cur Chun Feidhme sin:

10

In Iarscríbhinn I a ghabhann le Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011 maidir leis na caighdeáin mhargaíochta dá dtagraítear in Airteagal 3 den Rialachán Cur Chun Feidhme sin, luaitear, mar chaighdeán ginearálta margaíochta, i bpointe 4 de Chuid A de, marcáil thionscnamh na dtáirgí, go háirithe ainm iomlán thír thionscnaimh na dtáirgí. Foráiltear leis an gcaighdeán margaíochta le haghaidh trátaí, a leagtar amach i gCuid 10 de Chuid B d’Iarscríbhinn I a ghabhann leis an Rialachán Cur Chun Feidhme sin, nach mór sonraí na tíre tionscnaimh agus, i gcás inarb iomchuí, an limistéir táirgthe a bheith ar gach pacáiste i litreacha atá grúpáilte ar an taobh céanna, inléite, doscriosta agus infheicthe ón taobh amuigh.

11

Liostaítear Maracó in Iarscríbhinn IV a ghabhann le Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011 i measc na dtríú tíortha ar formheasadh a seiceálacha comhréireachta i gcomhréir le hAirteagal 15 le haghaidh ‘torthaí agus glasraí úra’.

Rialachán Uimh. 1169/2011

12

Foráiltear le hAirteagal 1(4) de Rialachán 1169/2011:

13

Foráiltear le pointe (i) de mhír 1 d’Airteagal 9 den Rialachán sin, dar teideal ‘Liosta na sonraí sainordaitheacha’:

14

Foráiltear le pointe (a) de mhír 2 d’Airteagal 26 den Rialachán sin, dar teideal ‘Tír thionscnaimh nó an bhunáitíocht’:

Cód Custaim an Aontais

15

Foráiltear le hAirteagal 59 de Chód Custaim an Aontais:

16

Léitear Airteagal 60 den Treoir sin, dar teideal ‘Éadáil tionscnaimh’ mar a leanas:

17

Foráiltear le hAirteagal 134(1) den Treoir sin, dar teideal ‘Maoirseacht chustaim’:

Rialachán Uimh. 1308/2013

18

Foráiltear in Airteagal 74 de Threoir 1308/2013, dar teideal ‘Prionsabal ginearálta’, mar seo a leanas:

19

Foráiltear an méid seo a leanas in Airteagal 75 den Rialachán sin:

20

Foráiltear le hAirteagal 76 de Rialachán Uimh. 1308/2013, dar teideal ‘Ceanglais bhreise chun táirgí in earnáil na dtorthaí agus na nglasraí a mhargú’ mar seo a leanas:

21

I gCuid III den Rialachán sin, dar teideal ‘Trádáil le tríú tíortha’, áirítear Airteagal 194, dar teideal ‘Bearta cosanta’, lena bhforáiltear:

Rialachán (AE) 2015/478

22

Foráiltear mar a leanas le hAirteagal 1 de Rialachán (AE) 2015/478 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Márta 2015 maidir le comhrialacha d’allmhairí (IO 2015 L 83, lch. 16 ‘an bun‑Rialachán maidir le Bearta Cosanta’).

23

Féach Airteagal 15 den bhun‑Rialachán maidir le Bearta Cosanta:

24

Foráiltear mar seo a leanas in Airteagal 24(2)(a) den Rialachán sin:

Cinneadh 2019/217

25

Foráiltear le hAirteagal 1 de Chinneadh 2019/217 go ndéantar an Comhaontú i bhfoirm Malartú Litreacha idir an tAontas Eorpach agus Ríocht Mharacó maidir le leasú a dhéanamh ar Phrótacail 1 agus 4 den Chomhaontú Eora‑Mheánmhara lena mbunaítear comhlachas idir na Comhphobail Eorpacha agus a mBallstáit, de pháirt amháin, agus Ríocht Mharacó, den pháirt eile (IO 2019 L 34, lch. 4; ‘an Comhaontú i bhfoirm Malartú Litreacha’) a fhormheas leis seo thar ceann an Aontais Eorpaigh.

26

Luaitear an méid seo a leanas sa Chomhaontú i bhfoirm Malartú Litreacha:

Dlí na Fraince

27

Faoi Airteagal 23a de Chód Custaim na Fraince:

An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tarchuireadh le haghaidh réamhrialú

28

An 2 Deireadh Fómhair 2020, thug Confédération paysanne caingean os comhair an Conseil d’État (an Chomhairle Stáit, an Fhrainc), arb í an chúirt a rinne an tarchur, ag iarraidh, ar an gcéad dul síos, go gcuirfí ar neamhní an cinneadh diúltaithe intuigthe ón Aire Talmhaíochta agus Ceannasachta Bia agus ón Aire Gnóthaí Eacnamaíocha, Airgeadais agus Ceannasachta Tionsclaíche agus Digití maidir lena iarratas ar ordú lena dtoirmisctear allmhairiú na dtáirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí de bhun Airteagal 23a de Chód Custaim na Fraince agus, ar an dara dul síos, ordú a thabhairt do na hAirí sin an t‑ordú sin a ghlacadh. Maíonn sé, go bunúsach, nach bhfuil críoch an tSahára Thiar ina cuid de chríoch Ríocht Mharacó agus, dá bhrí sin, go sáraíonn an lipéadú a léiríonn gur de thionscnamh Mharacó na táirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí forálacha dhlí an Aontais maidir le tomhaltóirí a chur ar an eolas faoi thionscnamh na dtorthaí agus na nglasraí a thairgtear lena ndíol.

29

Meabhraíonn an chúirt a rinne an tarchur, ar an gcéad dul síos, gur léir ó reachtaíocht ábhartha dhlí an Aontais nach mór, i bprionsabal, an ceanglas maidir le tír thionscnaimh nó críoch thionscnaimh táirge a lua a chomhlíonadh ag céim allmhairithe an táirge sin. Tugann sí faoi deara freisin nach dtugtar inniúlacht go sainráite leis an reachtaíocht sin do na Ballstáit bearta a ghlacadh lena dtoirmisctear allmhairiú táirgí nach gcomhlíonann an ceanglas sin. Measann sí, áfach, go bhféadfadh bonn cirt a bheith le beart den sórt sin, inter alia, más sárú ‘ollmhór’ é sárú na reachtaíochta sin, rud a fhágann go bhfuil sé deacair seiceálacha a dhéanamh a luaithe a scaoiltear na táirgí lena mbaineann isteach i gcríoch an Aontais.

30

Dá bhrí sin, tá amhras ar an gcúirt sin maidir leis an bhféidearthacht léiriú a dhéanamh ar an reachtaíocht chéanna lena n‑údaraítear do Bhallstát beart náisiúnta a ghlacadh lena dtoirmisctear allmhairiú táirgí ó thríú tír nach luaitear i gceart ar a lipéadú an tír nó an chríoch as a dtagann siad, i gcás ina bhfuil an cleachtas sin ‘ollmhór’, rud a fhágann go bhfuil sé deacair na táirgí sin a rialú nuair atá siad ar chríoch an Aontais.

31

Ar an dara dul síos, cuireann an chúirt a rinne an tarchur in iúl, le breithiúnais an 21 Nollaig 2016, an Chomhairle v Front Polisario (C‑104/16 P, EU:C:2016:973), agus an 27 Feabhra 2018, Western Sahara Campaign UK (C‑266/16, EU:C:2018:118), gur chinn an Chúirt Bhreithiúnais gur lean sí ó phrionsabal an fhéinchinntiúcháin agus ó phrionsabal éifeacht choibhneasta na gconarthaí nach bhféadfaí críoch an tSahára Thiar a mheas mar chuid de chríoch Ríocht Mharacó, de réir bhrí an Chomhaontaithe Comhlachais agus na gcomhaontuithe atá faoina réir. Mar sin féin, tugann sí faoi deara, tar éis na mbreithiúnas sin, gur thug Ríocht Mharacó agus an tAontas an Comhaontú i bhfoirm Malartú Litreacha i gcrích, comhaontú a formheasadh le Cinneadh 2019/217. Baineann an comhaontú sin le táirgí de thionscnamh an tSahára Thiar a thairbhíonn na fabhair tharaife a dheonaítear do tháirgí de thionscnamh Mharacó a onnmhairítear chuig an Aontas.

32

Cuireann an chúirt sin in iúl freisin, cé gur cuireadh Cinneadh 2019/217 ar neamhní le breithiúnas Chúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh an 29 Meán Fómhair 2021, Front Polisario v an Chomhairle (T‑279/19, EU:T:2021:639), mar sin féin, coinníodh a éifeachtaí ar bun go dtí gur thug an Chúirt a breithiúnas ar achomharc an Choimisiúin i gcoinne an bhreithiúnais sin. Dá bhrí sin, sonraítear ann, dá bhféadfaí a údarú do Bhallstát beart náisiúnta a ghlacadh lena dtoirmisctear allmhairiú táirgí nach luaitear i gceart ar a lipéadú an tír ná an chríoch as a dtionscnaíonn siad, go n‑eascródh an cheist, ar an gcéad dul síos, an gcaithfear an Comhaontú i bhfoirm Malartú Litreacha a léiriú sa chaoi go gciallaíonn sé gurb í Ríocht Mharacó tír thionscnaimh na dtáirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí agus, ar an dara dul síos, an bhfuil údaráis Mharacó inniúil chun na deimhnithe comhréireachta dá bhforáiltear le Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011 a eisiúint.

33

Ar an tríú dul síos, measann an chúirt a rinne an tarchur, má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin, go mbeadh sé riachtanach freisin a mheas an gcomhlíonann Cinneadh 2019/217 Airteagal 3(5) agus Airteagal 21 CAE agus gnáthphrionsabal an fhéinchinntiúcháin a mheabhraítear go háirithe in Airteagal 1 de Chairt na Náisiún Aontaithe.

34

Ar deireadh, sa cheathrú háit, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, i bhfianaise na measúnuithe a bhaineann le staid chríoch an tSahára Thiar a leagtar amach i mbreithiúnais an 21 Nollaig 2016, an Chomhairle v Front Polisario (C‑104/16 P, EU:C:2016:973), agus an 27 Feabhra 2018, Western Sahara Campaign UK (C‑266/16, EU:C:2018:118), an gcaithfear reachtaíocht ábhartha dhlí an Aontais a léiriú sa chaoi, ag céim allmhairithe na n‑earraí atá i gceist sna príomhimeachtaí agus ag céim a ndíolta le tomhaltóirí, go bhféadfar Ríocht Mharacó a lua ar lipéadú na dtáirgí sin ar bhonn na tíre tionscnaimh nó ar cheart críoch an tSahára Thiar amháin a lua inti.

35

Sna himthosca sin, chinn an Conseil d’État bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt le haghaidh réamhrialú:

Na ceisteanna le haghaidh réamhrialú

Réamhbharúlacha

36

Rinneadh Cinneadh 2019/217 a neamhniú le breithiúnas ón gCúirt Ghinearálta an 29 Meán Fómhair 2021, Front Polisario v an Chomhairle (T‑279/19, EU:T:2021:639).

37

Le breithiúnas a tugadh inniu, an Coimisiún agus an Chomhairle v Front Polisario (C‑779/21 P agus C‑799/21 P), dhíbh an Chúirt Bhreithiúnais na hachomhairc a rinneadh i gcoinne an bhreithiúnais sin ón gCúirt Ghinearálta.

38

Mar is léir ó bhreithiúnas an lae inniu, an Coimisiún agus an Chomhairle v Front Polisario (C‑779/21 P agus C‑799/21 P), coinnítear éifeachtaí an chinnidh sin go dtí an 4 Deireadh Fómhair 2025. Dá bhrí sin, féadfaidh Prótacail 1 agus 4 den Chomhaontú Comhlachais, arna leasú leis an gComhaontú i bhfoirm Malartú Litreacha, leanúint, go dtí an dáta sin, de rialú a dhéanamh ar allmhairiú na dtáirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí isteach san Aontas.

39

Mar sin, ní dhearna cinneadh neamhbhailíochta Chinneadh 2019/217 difear d’allmhairí na dtáirgí sin, agus ní dhéanann sé difear dóibh go fóill. Dá bhrí sin, is gá fós a chinneadh, mar fhreagra ar an gcéad cheist agus ar an gceathrú ceist, cén tásc tionscnaimh nach mór a bheith ag gabháil leis na táirgí sin agus cén cineál beart cosanta a fhéadfaidh Ballstát a dhéanamh i gcás ina bhfaighfear amach go bhfuil tásc tionscnaimh mícheart ag gabháil go córasach leis na táirgí sin.

An chéad cheist

40

De réir cásdlí socair, faoin nós imeachta a leagtar síos in Airteagal 267 CFAE, lena bhforáiltear do chomhar idir na cúirteanna náisiúnta agus an Chúirt Bhreithiúnais, is faoin gCúirt Bhreithiúnais atá sé freagra a thabhairt ar an gcúirt náisiúnta a bheidh úsáideach di agus lena gcuirfear ar a cumas cinneadh a dhéanamh sa díospóid atá roimpi. Chuige sin, d’fhéadfadh sé go mbeadh ar an gCúirt Bhreithiúnais na ceisteanna a tharchuirtear chuici a athfhoirmliú. Ina theannta sin, d’fhéadfadh sé go measann an Chúirt Bhreithiúnais gur gá forálacha dhlí an Aontais a chur san áireamh nár thagair an chúirt náisiúnta dóibh i bhfoclaíocht a ceiste. Toisc gur scríobh cúirt náisiúnta, go foirmiúil, ceist a tarchuireadh chun réamhrialú trí thagairt a dhéanamh d’fhorálacha áirithe de dhlí an Aontais, ní chuireann sé sin cosc ar an gCúirt Bhreithiúnais na léirmhínithe a d’fhéadfadh a bheith ina gcúnamh le linn breithniú a dhéanamh ar an gcás os a comhair a chur ar fáil don chúirt sin, cibé acu ar tharchuir sí chucu i bhfoclaíocht a ceisteanna nó nach ndearna. Chuige sin, is faoin gCúirt Bhreithiúnais atá sé, ag féachaint ar an ábhar go léir a sholáthair an chúirt náisiúnta, agus go háirithe an t‑ábhar sa ráiteas ar na cúiseanna leis an ordú tarchuir, na heilimintí de dhlí an Aontais is gá a léiriú i bhfianaise ábhar na díospóide sna príomhimeachtaí a tharraingt amach (breithiúnas an 22 Nollaig 2022, Ministre de la Transition écologique et Premier ministre (Freagracht an Stáit ar thruailliú aeir), C‑61/21, EU:C:2022:1015, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear).

41

Sa chás seo, is léir ó na mínithe a thug an chúirt a rinne an tarchur gur iarr Confédération paysanne, go bunúsach, ar an Aire Talmhaíochta agus Ceannasachta Bia agus ar an Aire Gnóthaí Eacnamaíocha, Airgeadais agus Ceannasachta Tionsclaíche agus Digití ordú a ghlacadh lena dtoirmisctear na táirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí a allmhairiú ó chríoch an tSahára Thiar ar an bhforas go raibh léiriú mícheart ar an tír thionscnaimh a bhí le feiceáil ar lipéadú na dtáirgí sin. Lena céad cheist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur an údaraítear do Bhallstát beart den sórt sin a ghlacadh le dlí an Aontais agus, go háirithe, le Rialachán Uimh. 1169/2011, Rialachán Uimh. 1308/2013, Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011 agus Cód Custaim an Aontais.

42

Mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 21 dá Tuairim, tagann allmhairiú earraí isteach san Aontas faoi raon feidhme an chaidrimh trádála atá ag an Aontas le tríú tíortha nó le heagraíochtaí idirnáisiúnta, atá á rialú ag an gcomhbheartas tráchtála, i gcomhréir le hAirteagal 207(1) CFAE.

43

Leanann sé ón bhforáil sin, agus go háirithe ón dara habairt de mhír 1, ar dá réir a bhfuil an comhbheartas tráchtála ina chuid de ‘ghníomhaíocht sheachtrach an Aontais’, go mbaineann an beartas sin le trádáil le tríú tíortha (féach, chuige sin, breithiúnais an 18 Iúil 2013, Daiichi Sankyo agus Sanofi-Aventis Deutschland, C‑414/11, EU:C:2013:520, mír 50, agus an 22 Deireadh Fómhair 2013, an Coimisiún v an Chomhairle, C‑137/12, EU:C:2013:675, mír 56).

44

Ós rud é go mbaineann an chéad cheist a tharchuir an chúirt a rinne an tarchur le hallmhairiú na n‑earraí atá i gceist sna príomhimeachtaí isteach i mBallstát agus ní le coinníollacha a ndíola, ní mór í a scrúdú i bhfianaise ghníomhartha dhlí an Aontais lena rialaítear an comhbheartas tráchtála, nó forálacha a bhaineann le hionstraimí beartais tráchtála atá i ngníomhartha eile de dhlí an Aontais.

45

Sna himthosca sin, ní mór a mheas, leis an gceist sin, go bhfiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 207 CFAE, an bun‑Rialachán maidir le Bearta Cosanta agus Rialachán Uimh. 1308/2013 a léiriú sa chaoi go gceadaítear do Bhallstát beart a ghlacadh go haontaobhach lena dtoirmisctear allmhairiú táirgí talmhaíochta a bhfuil a lipéadú ar neamhréir go córasach le reachtaíocht an Aontais maidir le léiriú na tíre nó na críche tionscnaimh.

46

I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, ar an gcéad dul síos, go dtugtar le hAirteagal 3(1)(e) CFAE inniúlacht eisiach don Aontas i réimse an chomhbheartais tráchtála. I gcomhréir le hAirteagal 207(1) CFAE, tá an beartas sin bunaithe ar phrionsabail aonfhoirmeacha agus seolfar é faoi chuimsiú phrionsabail agus chuspóirí ghníomhaíocht sheachtrach an Aontais.

47

Ar an dara dul síos, faoi Airteagal 2(1) CFAE, i gcás ina ndéantar inniúlacht eisiach a thabhairt don Aontas leis na Conarthaí i réimse ar leith, is é an tAontas amháin a fhéadfaidh reachtú agus gníomhartha atá ceangailteach ó thaobh dlí a ghlacadh, ós rud é nach bhféadfaidh na Ballstáit reachtú agus gníomhartha atá ceangailteach ó thaobh dlí a ghlacadh i réimse den sórt sin ach amháin má chumhachtaíonn an tAontas dóibh déanamh amhlaidh nó gníomhartha an Aontais a chur chun feidhme.

48

Dá bhrí sin, ní fhéadfaidh na Ballstáit beart a ghlacadh go haontaobhach lena dtoirmisctear catagóir táirgí a allmhairiú ó chríoch nó ó thríú tír, ós rud é go gceadaítear an t‑allmhairiú sin ar shlí eile agus go rialaítear é le comhaontú trádála arna thabhairt i gcrích ag an Aontas, mura rud é go n‑údaraítear go sainráite dóibh déanamh amhlaidh le dlí an Aontais.

49

I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhforáiltear, go bunúsach, le hAirteagal 1 den bhun‑Rialachán maidir le bearta Cosanta, cé is moite de tháirgí teicstíle agus táirgí ó thríú tíortha áirithe, nach n‑áirítear Ríocht Mharacó ná an Sahára Thiar iontu, go bhfuil allmhairiú táirgí de thionscnamh tríú tíortha isteach san Aontas Eorpach saor agus, dá bhrí sin, nach bhfuil siad faoi réir aon srian cainníochtúil, agus á chur leis, ag an am céanna, go bhfuil sé sin gan dochar do na bearta cosanta a fhéadfar a dhéanamh faoi Chaibidil V den Rialachán sin. Is léir ó Airteagal 15(1) den Rialachán sin, i gcás ina bhfuil riosca mórdhíobhála ann do tháirgeoirí an Aontais, go nglacfaidh an Coimisiún bearta cosanta arna n‑iarraidh sin do Bhallstát nó ar a thionscnamh féin.

50

Ina theannta sin, le hAirteagal 194 de Rialachán Uimh. 1308/2013, atá i gCuid III den Rialachán sin, ina ndéileáiltear le trádáil le tríú tíortha, bunaítear córas cosanta atá cosúil leis an gcóras a eascraíonn as Airteagal 15 den bhun‑Rialachán maidir le Bearta Cosanta, a mhéid atá sé bunaithe freisin ar bhearta arna ndéanamh ag an gCoimisiún maidir le táirgí a thagann faoi raon feidhme Rialachán Uimh. 1308/2013 a allmhairiú isteach san Aontas.

51

Dá bhrí sin, leis na forálacha a bhaineann le bearta cosanta a fhéadfar a ghlacadh i gcomhréir leis an dá rialachán dá dtagraítear i míreanna 49 agus 50 den bhreithiúnas seo, ní cheadaítear do Bhallstát beart a ghlacadh go haontaobhach lena dtoirmisctear allmhairiú áirithe táirgí isteach san Aontas.

52

Is fíor go bhforáiltear le hAirteagal 24(2)(a) den bhun‑Rialachán maidir le Bearta Cosanta nach gcuirfear bac leis an Rialachán sin ar na Ballstáit ‘toirmisc, srianta cainníochtúla ná bearta faireachais ar mhaithe leis an moráltacht phoiblí, leis an mbeartas poiblí nó leis an tslándáil phoiblí, le cosaint sláinte agus saol daoine nó ainmhithe nó plandaí, le cosaint seod náisiúnta ina bhfuil luach ealaíne, staire nó seandálaíoch, nó maoin tionscail agus tráchtála a chosaint’. Mar a thugann tAbhcóide Ginearálta faoi deara, go bunúsach, i mír 40 dá Tuairim, ceadaítear leis an bhforáil sin, ar chúiseanna atá inchomparáide leo siúd dá dtagraítear in Airteagal 36 CFAE maidir le gné inmheánach an mhargaidh aonair (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 30 Bealtaine 2002, Expo Casa Manta, C‑296/00, EU:C:2002:316, mír 34), cur isteach ar shaoirse allmhairithe isteach san Aontas dá bhforáiltear in Airteagal 1(2) den bhun‑Rialachán maidir le Bearta Cosanta.

53

Mar is léir ó fhoclaíocht Airteagal 24(2)(a) den Rialachán sin, áfach, tá an fhoráil sin gan dochar d’fhorálacha ábhartha eile de dhlí an Aontais. I gcás amhail an cás sna príomhimeachtaí, a bhaineann le hallmhairiú táirgí talmhaíochta, áirítear sna forálacha ábhartha eile sin, inter alia, Airteagal 194 de Rialachán Uimh. 1308/2013, lena bhforchoimeádtar don Choimisiún, mar a cuireadh in iúl i mír 50 den bhreithiúnas seo, an chumhacht chun bearta cosanta a ghlacadh maidir le hallmhairiú táirgí isteach san Aontas a thagann faoi raon feidhme Rialachán Uimh. 1308/2013. Dá bhrí sin, ní féidir a thuiscint le hAirteagal 24(2)(a) den bun‑Rialachán maidir le Bearta Cosanta go dtugtar de chumhacht do na Ballstáit bearta cosanta a ghlacadh, go haontaobhach, maidir le hallmhairiú táirgí talmhaíochta.

54

Thairis sin, tá an beart ginearálta lena dtoirmisctear allmhairiú na dtáirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí, a n‑iarrann Poblacht na Fraince, sa chás seo, ar Confédération paysanne iad a ghlacadh, beartaithe, de réir Confédération paysanne, chun a áirithiú go gcomhlíonfar forálacha dhlí an Aontais maidir le tomhaltóirí a chur ar an eolas faoi thionscnamh na dtorthaí agus na nglasraí a chuirtear ar díol. Mar sin féin, i gcás ina mainneoidh onnmhaireoirí go ginearálta na forálacha sin a chomhlíonadh, ní faoi Bhallstát a bheadh sé, i gcás inarb iomchuí, ach faoin gCoimisiún idirghabháil a dhéanamh laistigh den chreat a leagtar síos leis na sásraí comhair dá bhforáiltear sa Chomhaontú Comhlachais.

55

I bhfianaise na gcúiseanna uile roimhe seo, is é an freagra ar an gcéad cheist nach mór Airteagal 207 CFAE, an bun‑Rialachán maidir le Bearta Cosanta agus Rialachán Uimh. 1308/2013 a léiriú sa chaoi nach gceadaítear do Bhallstát go haontaobhach beart a ghlacadh lena dtoirmisctear allmhairiú táirgí talmhaíochta a bhfuil a lipéadú ar neamhréir go córasach le reachtaíocht an Aontais maidir le léiriú na tíre tionscnaimh nó na críche tionscnaimh.

An dara agus an tríú ceist

56

Is léir ón iarraidh ar réamhrialú nach gcuireann an chúirt a rinne an tarchur an dara agus an tríú ceist ach amháin i gcás ina measann an Chúirt Bhreithiúnais gur gá freagra dearfach a thabhairt ar an gcéad cheist.

57

Mar sin féin, mar a chinntear i mír 55 den bhreithiúnas seo, ní mór freagra diúltach a thabhairt ar an gcéad cheist sin.

58

Dá bhrí sin, ní gá an dara ceist ná an tríú ceist a fhreagairt.

An ceathrú ceist

Inghlacthacht

59

Measann Rialtas na Fraince agus an Coimisiún, go bunúsach, dá mba léir ón bhfreagra ar an gcéad cheist nach bhféadfadh glacadh birt amhail an beart a d’iarr an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí a bheith i gcomhréir le dlí an Aontais, nach mbeadh an cheist an gcomhlíonann na táirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí reachtaíocht an Aontais maidir le bunáitíocht earraí bia a léiriú ábhartha do réiteach na díospóide os comhair na cúirte a rinne an tarchur.

60

Ar an ábhar sin, ní mór a mheabhrú, de réir cásdlí socair, i gcomhthéacs an chomhair idir an Chúirt Bhreithiúnais agus na cúirteanna náisiúnta dá bhforáiltear in Airteagal 267 CFAE, gur don chúirt náisiúnta ar tugadh an díospóid os a comhair agus nach mór freagracht a ghlacadh as an gcinneadh breithiúnach ina dhiaidh sin, i bhfianaise imthosca sonracha an cháis, an gá atá le réamhrialú ionas go mbeidh sí in ann a breithiúnas a thabhairt agus ábharthacht na gceisteanna a chuirfidh sí faoi bhráid na Cúirte araon a chinneadh. Dá bhrí sin, nuair a bhaineann na ceisteanna a cuireadh le léiriú dhlí an Aontais, tá an Chúirt faoi cheangal, i bprionsabal, rialú a thabhairt (breithiúnas an 21 Márta 2023, Mercedes-Benz Group (Dliteanas tairgeoirí feithiclí arna bhfeistiú le feistí sáraithe), C‑100/21, EU:C:2023:229, mír 52 agus an cásdlí dá dtagraítear).

61

Dá bhrí sin, tá toimhde ábharthachta ann maidir le ceisteanna a bhaineann le dlí an Aontais. Ní féidir leis an gCúirt diúltú rialú a thabhairt maidir le ceist arna tarchur ag cúirt náisiúnta ach amháin má dhealraíonn sé go follasach nach bhfuil baint ar bith ag an léiriú iarraidh ar riail de chuid an Aontais le fíorais iarbhír nó cuspóir na díospóide sna príomhimeachtaí, gur fadhb de chineál hipitéiseach í nó nach bhfuil an fhaisnéis fhíorasach agus dhlíthiúil is gá ag an gCúirt chun freagra úsáideach a thabhairt ar na ceisteanna a cuireadh uirthi (breithiúnas an 21 Márta 2023, Mercedes-Benz Group (Dliteanas tairgeoirí feithiclí arna bhfeistiú le feistí sáraithe), C‑100/21, EU:C:2023:229, mír 53 agus an cásdlí dá dtagraítear).

62

Sa chás seo, cé nach mbaineann an chéad cheist ach le hallmhairiú na n‑earraí atá i gceist sna príomhimeachtaí, baineann an ceathrú ceist, ar an taobh eile, le céim allmhairithe na dtáirgí sin agus le céim a ndíolta le tomhaltóirí. Ina bharúlacha i scríbhinn, tagraíonn Confédération paysanne freisin, go minic, don ghá atá le léiriú ceart ar thionscnamh na n‑earraí atá i gceist sna príomhimeachtaí chun iad a mhargú.

63

Dá bhrí sin, luann an chúirt a rinne an tarchur gurb é atá i gceist leis an bhfreagra ar na pléadálacha a ardaíodh sna príomhimeachtaí ná a chinneadh, ag céim allmhairithe na dtáirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí agus ag céim a margaithe araon, nach mór críoch an tSahára Thiar seachas críoch Ríocht Mharacó a lua mar thír thionscnaimh i bpacáistiú na dtáirgí sin.

64

Leanann sé ón méid sin roimhe seo go mbaineann an ceathrú ceist le léiriú forálacha de dhlí an Aontais atá ábhartha d’ábhar na díospóide sna príomhimeachtaí. Sa chomhthéacs sin, ní mór a mheas go bhfuil an cheist sin ábhartha, de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 60 den bhreithiúnas seo.

65

Dá bhrí sin, tá an ceathrú ceist inghlactha.

Substaint

66

Is léir, go bunúsach, ón gcásdlí dá dtagraítear i mír 40 den bhreithiúnas seo, d’fhonn freagra úsáideach a thabhairt chun a chur ar chumas na cúirte a rinne an tarchur an díospóid atá os a comhair a chinneadh, gur faoin gCúirt atá sé, i gcás inar gá, na ceisteanna a tharchuirtear chuici a athfhoirmliú agus, i gcás inarb iomchuí, forálacha dhlí an Aontais nár thagair an chúirt náisiúnta dóibh i bhfoclaíocht a ceiste a chur san áireamh.

67

Sa chás seo, baineann an ceathrú ceist le léiriú Airteagail 9 agus 26 de Rialachán Uimh. 1169/2011 agus Airteagal 76 de Rialachán Uimh. 1308/2013, lena leagtar síos, inter alia, oibleagáidí a bhaineann le bunáitíocht na n‑earraí bia lena mbaineann.

68

I ndáil leis sin, is léir ón ordú tarchuir gur glasraí agus torthaí iad na hearraí atá i gceist sna príomhimeachtaí. Leanann sé, ar an gcéad dul síos, ó Airteagal 1(4) de Rialachán Uimh. 1169/2011 go bhfuil feidhm ag an Rialachán sin gan dochar do na ceanglais lipéadaithe a leagtar síos le forálacha sonracha de chuid an Aontais is infheidhme maidir le hearraí bia áirithe, a dheimhnítear, go bunúsach, le hAirteagal 26(1) den Rialachán sin. Ar an dara dul síos, sonraítear in Airteagal 75(1)(b) de Rialachán Uimh. 1308/2013, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 75(3)(j) de, go bhféadfadh baint a bheith ag caighdeáin mhargaíochta le haghaidh torthaí agus glasraí lena n‑áit tionscnaimh, cé go sonraítear in Airteagal 76 den Rialachán sin nach bhféadfar torthaí agus glasraí úra atá ceaptha don tomhaltóir deiridh a mhargú ach amháin má léirítear an tír thionscnaimh, agus go bhfuil feidhm ag na caighdeáin sin maidir le gach céim mhargaíochta, lena n‑áirítear allmhairiú agus onnmhairiú.

69

Ag an am céanna, le hAirteagal 1(1) de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011 leagtar síos rialacha mionsonraithe maidir le cur chun feidhme Rialachán Uimh. 1234/2007, a aisghaireadh le Rialachán Uimh. 1308/2013. Luaitear in aithris 4 den Rialachán Cur Chun Feidhme sin nach bhféadfar torthaí agus glasraí atá ceaptha lena ndíol leis an tomhaltóir agus iad úr a mhargú ach amháin má léirítear a dtír thionscnaimh. Go sonrach, tá mealbhacáin Charentais faoi réir na gcaighdeán margaíochta ginearálta dá bhforáiltear i gCuid A d’Iarscríbhinn I a ghabhann leis an Rialachán Cur Chun Feidhme sin, agus tá trátaí silíní faoi réir na gcaighdeán margaíochta sonrach a leagtar síos i gCuid 10 de Chuid B d’Iarscríbhinn I a ghabhann leis an Rialachán Cur Chun Feidhme sin, ós rud é go n‑áirítear sa dá chineál caighdeán margaíochta sin ceanglais a bhaineann le tásc thionscnamh na dtáirgí dá dtagraíonn siad. Dá bhrí sin, leanann sé ón méid sin roimhe seo, ós rud é go leagtar síos le Rialachán Uimh. 1308/2013 agus Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011 ceanglais shonracha maidir le tásc thionscnamh na dtáirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí, nach bhfuil Rialachán Uimh. 1169/2011 ábhartha don fhreagra ar an gceathrú ceist.

70

Sna himthosca sin, ní mór a mheas, trína ceathrú ceist, go bhfiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gcaithfear Airteagal 76 de Rialachán Uimh. 1308/2013, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 3(1) de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011, a léiriú sa chaoi go gciallaíonn sé, ag céimeanna an allmhairithe agus an díola leis an tomhaltóir, nach mór an Sahára Thiar a léiriú ar lipéadú na dtáirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí, gan bheith in ann Ríocht Mharacó a lua mar a dtír thionscnaimh.

71

Ar an gcéad dul síos, mar is léir ó mhíreanna 68 agus 69 den bhreithiúnas seo, foráiltear leis na caighdeáin mhargaíochta ábhartha do na táirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí, ag gach céim mhargaíochta, lena n‑áirítear allmhairiú agus onnmhairiú, go bhfuil sé éigeantach a dtír thionscnaimh a shonrú.

72

Luaitear in aithris 8 de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011, nach mór na ceanglais a leagtar síos in Airteagal 3(1) den Rialachán Cur Chun Feidhme sin a léamh ina bhfianaise, go bunúsach, nach mór na sonraí a cheanglaítear leis na caighdeáin mhargaíochta a bheith le feiceáil go soiléir ar phacáistíocht agus/nó ar lipéad na dtáirgí lena mbaineann, go háirithe chun cosc a chur ar thomhaltóirí a chur amú.

73

Leanann sé ón méid sin roimhe seo nach féidir le léiriú na tíre tionscnaimh nach mór a bheith ar earraí amhail na hearraí atá i gceist sna príomhimeachtaí a bheith míthreorach (féach, de réir analaí, breithiúnas an 12 Samhain 2019, Organisation juive européenne agus Vignoble Psagot, C‑363/18, EU:C:2019:954, mír 25).

74

Ar an dara dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara gur chinn an Chúirt cheana féin, maidir le Rialachán Uimh. 1308/2013, nach mór an coincheap ‘tír thionscnaimh’, dá dtagraítear in Airteagal 76 den Rialachán sin, a léiriú freisin trí thagairt a dhéanamh do Chód Custaim an Aontais (féach, chuige sin, breithiúnas an 4 Meán Fómhair 2019, Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main, (C‑686/17, EU:C:2019:659, mír 46).

75

I gcomhréir le hAirteagal 59(c) den Chód sin, tá na rialacha a leagtar síos in Airteagail 60 agus 61 de maidir le tionscnamh neamhfhabhrach earraí a chinneadh infheidhme maidir le bearta eile de chuid an Aontais a bhaineann le tionscnamh earraí, amhail Airteagal 76 de Rialachán Uimh. 1308/2013 agus Airteagal 3(1) de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011.

76

Dá bhrí sin, ní mór an coincheap ‘tír thionscnaimh’, atá le feiceáil i bpointe 4 de Chuid A d’Iarscríbhinn I a ghabhann le Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011, a bhaineann, inter alia, le mealbhacáin Charentais, agus i Roinn VI de Chuid 10 de Chuid B den Iarscríbhinn sin, a bhaineann, inter alia, le trátaí silíní, a shainmhíniú faoi threoir Chód Custaim an Aontais (féach, de réir analaí, breithiúnas an 4 Meán Fómhair 2019, Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main, C‑686/17, EU:C:2019:659, mír 50).

77

I ndáil leis sin, faoi Airteagal 60 de Chód Custaim an Aontais, maidir le hearraí a fuarthas go hiomlán sa tír nó sa chríoch sin nó a ndearnadh an phróiseáil shubstainteach dheireanach nó an t‑oibriú substaintiúil deireanach orthu sa tír nó sa chríoch sin, measfar gur de thionscnamh ‘tír’ nó ‘críoch’ áirithe iad.

78

Dá bhrí sin, is í tír thionscnaimh na dtáirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí an tír nó an chríoch ónar baineadh iad.

79

Ar an gcéad dul síos, maidir leis an bhfocal ‘tír’, ba cheart a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, go n‑úsáidtear é go minic i gConradh AE agus i gConradh FAE mar chomhchiallach leis an bhfocal ‘Stát’. Dá bhrí sin, chun léiriú comhleanúnach ar dhlí an Aontais a áirithiú, is gá an bhrí chéanna a thabhairt don téarma sin i gCód Custaim an Aontais, i Rialachán Uimh. 1308/2013 agus i Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011 (féach, de réir analaí, breithiúnas an 12 Samhain 2019, Organisation juive européenne agus Vignoble Psagot, C‑363/18, EU:C:2019:954, mír 28).

80

Ina dhiaidh sin, maidir leis an gcoincheap ‘Stát’, ní mór a thuiscint go n‑ainmnítear leis an gcoincheap sin eintiteas ceannasach a fheidhmíonn, laistigh dá theorainneacha geografacha, méid iomlán na n‑inniúlachtaí a aithnítear leis an dlí idirnáisiúnta (breithiúnas an 12 Samhain 2019, Organisation juive européenne agus Vignoble Psagot, C‑363/18, EU:C:2019:954, mír 29 agus an cásdlí dá dtagraítear).

81

Ar deireadh, maidir leis an téarma ‘críoch’, is léir ó fhoclaíocht mhalartach Airteagal 60 de Chód Custaim an Aontais go dtagraíonn an téarma sin d’eintitis seachas ‘tíortha’ agus, dá bhrí sin, seachas ‘Stáit’ (breithiúnas an 12 Samhain 2019, Organisation juive européenne agus Vignoble Psagot, C‑363/18, EU:C:2019:954, mír 30).

82

Mar a luaigh an Chúirt cheana féin, áirítear ar na heintitis sin, inter alia, spásanna geografacha, cé go bhfuil siad faoi dhlínse nó faoi fhreagracht idirnáisiúnta Stáit, a bhfuil stádas ar leith acu ón Stát sin faoin dlí idirnáisiúnta (féach, chuige sin, breithiúnais an 27 Feabhra 2018, Western Sahara Campaign UK, C‑266/16, EU:C:2018:118, míreanna 62 go 64, agus an 12 Samhain 2019, Organisation juive européenne agus Vignoble Psagot, C‑363/18, EU:C:2019:954, mír 31 agus an cásdlí dá dtagraítear).

83

Leanann sé ón méid sin roimhe seo, i bhfianaise Airteagal 60 de Chód Custaim an Aontais, go bhfuil an oibleagáid tír thionscnaimh na dtáirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí a lua, a eascraíonn, ar an gcéad dul síos, as na caighdeáin ghinearálta mhargaíochta a leagtar síos i gCuid A d’Iarscríbhinn I a ghabhann le Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011, agus as na caighdeáin shonracha mhargaíochta a leagtar amach i gCuid 10 de Chuid B den Iarscríbhinn sin, agus, ar an dara dul síos, as Airteagal 76(1) de Rialachán Uimh. 1308/2013, infheidhme ní hamháin maidir le táirgí de thionscnamh ‘tíortha’, mar a thuigtear i míreanna 79 agus 80 den bhreithiúnas seo, ach freisin maidir leo siúd de thionscnamh ‘críocha’, dá dtagraítear sna míreanna 81 agus 82 den bhreithiúnas seo.

84

Ar an tríú dul síos, sa chás seo, is léir ón ordú tarchuir gur baineadh na táirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí ar chríoch an tSahára Thiar.

85

Mar sin féin, is críoch í críoch an tSahára Thiar atá ar leithligh ó chríoch Ríocht Mharacó (breithiúnais an 21 Nollaig 2016, an Chomhairle v Front Polisario, C‑104/16 P, EU:C:2016:973, mír 92, agus an 27 Feabhra 2018, Cás 266/16, Western Sahara Campaign UK, C‑266/16, EU:C:2018:118, mír 62).

86

Thairis sin, in Iarscríbhinn I a ghabhann le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2020/1470 ón gCoimisiún an 12 Deireadh Fómhair 2020 maidir le hainmníocht na dtíortha agus na gcríoch le haghaidh an staidrimh Eorpaigh maidir le trádáil idirnáisiúnta in earraí agus maidir leis an mionscagadh geografach i ndáil le staidreamh gnó eile (IO 2020 L 334, lch. 2) is infheidhme maidir le réimse reachtaíocht chustaim an Aontais, déantar foráil maidir le cóid agus téacsanna ar leithligh le haghaidh an tSahára Thiar agus le haghaidh Ríocht Mharacó.

87

Sna himthosca sin, ní mór críoch an tSahára Thiar a mheas mar chríoch chustaim de réir bhrí Airteagal 60 de Chód Custaim an Aontais agus, dá bhrí sin, de Rialachán Uimh. 1308/2013 agus Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011. Mar sin, ní féidir le sonrú na tíre tionscnaimh nach mór a bheith ar na táirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí ach an Sahára Thiar amháin a ainmniú mar thír thionscnaimh, ós rud é go mbaintear na táirgí sin sa chríoch sin.

88

Bheadh aon léiriú eile míthreorach, de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i mír 73 den bhreithiúnas seo. D’fhéadfadh sé tomhaltóirí a chur amú maidir le fíorthionscnamh na n‑earraí atá i gceist sna príomhimeachtaí, sa mhéid is gur dócha go dtabharfaí le tuiscint go dtagann na hearraí sin ó áit seachas an chríoch ónar baineadh iad (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Samhain 2019, Organisation juive européenne agus Vignoble Psagot, (C‑363/18, EU:C:2019:954, mír 51).

89

I bhfianaise na gcúiseanna uile roimhe seo, is é an freagra ar an gceathrú ceist ná nach mór Airteagal 76 de Rialachán Uimh. 1308/2013, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 3(1) de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 543/2011, a léiriú sa chaoi, ag céimeanna an allmhairithe agus an díola leis an tomhaltóir, nach mór a léiriú ar lipéadú na dtáirgí atá i gceist sna príomhimeachtaí gurb é an Sahára Thiar amháin a dtír thionscnaimh.

Costais

90

Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte a rinne an tarchur, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a chur faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.

1.

Airteagal 207 CFAE, Rialachán (AE) 2015/478 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Márta 2015 maidir le comhrialacha d’allmhairí agus Rialachán (AE) Uimh. 1308/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 17 Nollaig 2013 lena mbunaítear comheagrú na margaí i dtáirgí talmhaíochta agus lena n‑aisghairtear Rialacháin (CEE) Uimh. 922/72, (CEE) Uimh. 234/79, (CE) Uimh. 1037/2001 agus (CE) Uimh. 1234/2007 ón gComhairle,

2.

Airteagal 76 de Rialachán Uimh. 1308/2013, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 3(1) de Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 543/2011 ón gCoimisiún an 7 Meitheamh 2011 lena leagtar síos rialacha mionsonraithe maidir le cur chun feidhme Rialachán (CE) Uimh. 1234/2007 ón gComhairle i ndáil le hearnáil na dtorthaí agus na nglasraí agus earnáil na dtorthaí agus na nglasraí próiseáilte, arna leasú le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 594/2013 ón gCoimisiún an 21 Meitheamh 2013,