(1)

Op 4 april 2022 is bij de Commissie een verzoek tot registratie van het Europees burgerinitiatief “Good Clothes, Fair Pay” (Goede kleding, eerlijk loon) ingediend.

(2)

Het doel van het initiatief, zoals verwoord door de organisatoren, is de Commissie te verzoeken wetgeving voor te stellen die ondernemingen in de kleding- en schoenensector verplicht passende zorgvuldigheid te betrachten met betrekking tot leefbare lonen in hun toeleveringsketen, om de volgende doelstellingen te verwezenlijken: a) het EU-kader voor duurzame corporate governance en de EU-richtlijn inzake toereikende minimumlonen aanvullen en daarop voortbouwen; b) ondernemingen verplichten negatieve gevolgen voor het mensenrecht op een leefbaar loon en voor de vrijheid van vereniging en rechten op collectieve onderhandelingen vast te stellen, te voorkomen en te beperken; c) de armoede in de Unie en wereldwijd terugdringen, met bijzondere aandacht voor de omstandigheden van vrouwen, migranten en werknemers met onzekere arbeidsovereenkomsten en voor de bestrijding van kinderarbeid; d) oneerlijke handelspraktijken verbieden die werknemers in de kleding- en schoenensector daadwerkelijk of potentieel schade berokkenen of daaraan bijdragen, en eerlijke aankooppraktijken bevorderen; e) voorzien in het recht op informatie voor de consument met betrekking tot ondernemingen in de kleding- en schoenensector; f) de transparantie en verantwoordingsplicht van ondernemingen in de kleding- en schoenensector versterken.

(3)

Een bijlage bij het initiatief bevat nadere bijzonderheden over het onderwerp, de doelstellingen en de achtergrond. De organisatoren stellen dat het wettelijk minimumloon in veel lidstaten ver achterblijft bij wat een leefbaar loon zou zijn en dat het wettelijk minimumloon in de belangrijkste kledingproducerende landen buiten de Unie gemiddeld minder dan 50 % bedraagt van wat nodig is voor een behoorlijk levenspeil. In dit verband verwijzen zij naar de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en artikel 7 van het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, waarin het recht is opgenomen op een beloning die werknemers en hun gezinnen ten minste van een behoorlijk levenspeil verzekert. De organisatoren stellen dat het zorgen voor leefbare lonen in de kleding- en schoenensector zou bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling (2), namelijk het uitbannen van armoede en het waarborgen van gendergelijkheid, fatsoenlijk werk en duurzame productie en consumptie. De organisatoren benadrukken ook dat optreden tegen te lage lonen een van de belangrijkste aanjagers van kinderarbeid zou wegnemen, overeenkomstig het streven van de Commissie om kinderarbeid uit te bannen, dat volgens de Commissie op alle relevante beleidsterreinen voorop moet blijven staan. Van de betrokken ondernemingen zou moeten worden verlangd dat zij de vorderingen bijhouden en bekendmaken die worden geboekt met de risicobeperkende maatregelen in het kader van hun zorgvuldigheidsprocedure. Volgens de organisatoren zou de Commissie passende en redelijke methoden voor de vaststelling van leefbare lonen kunnen aanbevelen, die vervolgens in aanmerking kunnen worden genomen bij loononderhandelingen in de sector. De organisatoren dringen ook aan op wetgeving om oneerlijke handelspraktijken in deze sector aan te pakken, voortbouwend op Richtlijn (EU) 2019/633 van het Europees Parlement en de Raad (3).

(4)

Tot slot roepen de organisatoren er in de bijlage toe op voor meer transparantie in de sector te zorgen door ondernemingen te verplichten om bepaalde productiegegevens uit hun toeleveringsketens bekend te maken en door consumenten het recht te geven op voorlichting over feitelijke en potentiële negatieve gevolgen van lonen en onzekere contractregelingen. De organisatoren hebben ter ondersteuning van hun initiatief een ontwerpvoorstel voor een richtlijn ingediend dat een aantal elementen bevat om deze doelstellingen te verwezenlijken.

(5)

Wat de doelstellingen van het initiatief betreft, heeft de Commissie op basis van de artikelen 50 en 114 van het Verdrag de bevoegdheid om een voorstel in te dienen voor een rechtshandeling die ondernemingen in de kleding- en schoenensector verplicht passende zorgvuldigheid te betrachten met betrekking tot leefbare lonen in hun toeleveringsketen.

(6)

Geen van de onderdelen van het initiatief valt dus duidelijk buiten het kader van de bevoegdheden van de Commissie om een voorstel in te dienen voor een rechtshandeling van de Unie ter uitvoering van de Verdragen.

(7)

Deze conclusie doet geen afbreuk aan de beoordeling of in dit geval voldaan is aan de concrete feitelijke en materiële voorwaarden voor optreden van de Commissie, met inbegrip van naleving van het evenredigheidsbeginsel en het subsidiariteitsbeginsel en de verenigbaarheid met de grondrechten.

(8)

De groep organisatoren heeft het nodige bewijs verstrekt dat zij aan de vereisten van artikel 5, leden 1 en 2, van Verordening (EU) 2019/788 voldoet en heeft de contactpersonen aangewezen overeenkomstig artikel 5, lid 3, eerste alinea, van die verordening.

(9)

Het initiatief is niet kennelijk beledigend, lichtzinnig of ergerlijk en druist niet kennelijk in tegen de waarden van de Unie zoals die in artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie zijn vastgelegd, noch tegen de rechten die zijn vervat in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

(10)

Het initiatief “Good Clothes, Fair Pay” moet daarom worden geregistreerd.

(11)

De conclusie dat aan de voorwaarden voor registratie krachtens artikel 6, lid 3, van Verordening (EU) 2019/788 is voldaan, impliceert geenszins dat de Commissie de feitelijke juistheid van de inhoud van het initiatief bevestigt; deze is de uitsluitende verantwoordelijkheid van de groep organisatoren van het initiatief. De inhoud van het initiatief geeft alleen de standpunten weer van de groep organisatoren en kan in geen geval worden opgevat als een weergave van de standpunten van de Commissie,