Eagrán sealadach
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Deichiú Dlísheomra)
15 Bealtaine 2025 (*)
(Tarchur chun réamhrialú – Beartas sóisialta – Treoir 79/7/CEE – Cóir chomhionann idir fir agus mná i gcúrsaí slándála sóisialta – Airteagal 4(1) agus (2) – Airteagal 7(1) – Reachtaíocht náisiúnta lena bhforáiltear d’fhorlíonadh pinsin arna dheonú do mhná a bhfuil ina bhfaighteoirí de phinsean seanaoise ranníocach agus a raibh duine clainne fola nó uchtaithe nó níos mó acu – An fhéidearthacht an forlíonadh sin a dheonú d’fhir faoi réir coinníollacha breise – Idirdhealú díreach ar bhonn gnéis – Airteagal 23 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh – Bearta idirdhealaithe dhearfaigh)
I gCásanna Uamtha C‑623/23 [Melbán] i agus C‑626/23 [Sergamo] (i),
dhá IARRAIDH ar réamhrialú faoi Airteagal 267 CFAE, an chéad cheann ó Juzgado de lo Social nº 3 de Pamplona (an Chúirt Oibreachais Uimh. 3, Pamplona, an Spáinn), agus an dara ceann ó Tribunal Superior de Justicia de Madrid (an Ard-Chúirt Bhreithiúnais, Maidrid, an Spáinn), trí bhreitheanna an 21 Meán Fómhair 2023 agus an 13 Meán Fómhair 2023, a fuarthas ag an gCúirt an 6 Deireadh Fómhair 2023 agus an 12 Deireadh Fómhair 2023 faoi seach, sna himeachtaí
UV (C‑623/23),
XXX (C‑626/23)
v
Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS),
idiragraithe:
OP (C‑623/23),
Ministerio Fiscal (C‑623/23),
tugann AN CHÚIRT (an Deichiú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: D. Gratsias, Uachtarán Dlísheomra, E. Regan agus B. Smulders (Rapóirtéir), Breithiúna,
Abhcóide Ginearálta: R. Norkus,
Cláraitheoir: A. Calot Escobar,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis breithniú a dhéanamh ar na barúlacha arna dtíolacadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:
– l’Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), ag A. Álvarez Moreno agus A. R. Trillo García, letrados,
– Rialtas na Spáinne, ag M. Morales Puerta, i gcáil Gníomhaire,
– an Coimisiún Eorpach, ag I. Galindo Martín agus E. Schmidt, i gcáil Gníomhairí,
tar éis cinneadh a dhéanamh, i ndiaidh an tAbhcóide Ginearálta a éisteacht, breith a thabhairt ar an gcás gan Tuairim,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1 Baineann na hiarrataí ar réamhrialú le léiriú ar Threoir 79/7/CEE ón gComhairle an 19 Nollaig 1978 maidir le prionsabal na córa comhionainne idir fir agus mná i gcúrsaí slándála sóisialta a chur chun feidhme de réir a chéile (IO 1979 L 6, lch. 24), agus ar Airteagail 20, 21, 23 agus Airteagal 34(1) den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’).
2 Rinneadh na hiarrataí seo in dhá shraith imeachtaí idir, ar thaobh amháin, UV (C‑623/23), athair beirt clainne, agus, ar an taobh eile, XXX (C‑626/23), athair triúr clainne, agus Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) (Institiúid Náisiúnta na Slándála Sóisialta, an Spáinn) maidir le diúltú INSS forlíonadh pinsin a dheonú dóibh (‘an forlíonadh pinsin atá i gceist’), dá bhforáiltear sa dlí náisiúnta do mhná agus d’fhir a raibh duine clainne nó níos mó acu ach a bhfuil le deonú d’fhir faoi réir coinníollacha breise.
Dlí an Aontais Eorpaigh
3 Foráiltear le hAirteagal 1 de Threoir 79/7 mar a leanas:
‘Féachtar tríd an Treoir seo le prionsabal na córa comhionainne idir fir agus mná i gcúrsaí slándála sóisialta a chur chun feidhme de réir a chéile, darb ainm ‘prionsabal na córa comhionainne’, i gcúrsaí slándála sóisialta agus na cosanta sóisialta ar dhóigheanna eile dá dtagraítear in Airteagal 3.’
[Aistriúcháin neamhoifigiúil]
4 Foráiltear le hAirteagal 2 den Treoir sin mar a leanas:
‘Beidh feidhm ag an Treoir seo maidir leis an lucht saothair, lena n‑áirítear daoine féinfhostaithe, oibrithe ar cuireadh isteach ar a gcuid oibre mar gheall ar ghalar, timpiste nó dífhostaíocht ainneonach agus daoine atá ag lorg oibre, agus maidir le hoibrithe atá ar scor agus le hoibrithe easlána.’
[Aistriúcháin neamhoifigiúil]
5 Foráiltear le hAirteagal 3(1) den Treoir sin mar a leanas:
‘Beidh feidhm ag an Treoir seo maidir leis an méid seo a leanas:
a) scéimeanna dlíthiúla cosanta ar na cineálacha baoil a leanas:
– breoiteacht,
– easláine,
– seanaois,
– tionóisc ag an obair agus breoiteacht ghairmiúil,
– dífhostaíocht;
[...]’
[Aistriúcháin neamhoifigiúil]
6 Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in Airteagal 4 den Treoir sin:
‘1. ‘Ciallaíonn prionsabal na córa comhionainne nach ndéanfar aon idirdhealú ar bhonn gnéis, go díreach nó go hindíreach, faoi threoir stádas pósta nó teaghlaigh, sa tsainpháirt a leanas:
– raon feidhme na scéimeanna agus na coinníollacha le teacht orthu; [...]
– an oibleagáid ranníocaíochtaí a dhéanamh agus ríomh na ranníocaíochtaí,
– ríomh an tsochair, lena n‑áirítear méaduithe a dhlitear don chéile agus do chleithiúnaithe agus na coinníollacha maidir leis an bhfad a dhlitear an sochar agus le coimeád an tsochair.’
2. Ní chuireann prionsabal na córa comhionainne cosc ar fhorálacha maidir le cosaint na mban ar fhorais mháithreachais.’
[Aistriúcháin neamhoifigiúil]
7 Foráiltear le hAirteagal 7 de Threoir 79/7 mar a leanas:
‘1. Ní chuirfear cosc leis an Treoir seo ar an bhféidearthacht atá ag na Ballstáit an méid seo a leanas a eisiamh óna raon feidhme:
[...]
b) sochair maidir le scéimeanna pinsin seanaoise a dheonaítear do dhaoine a thógann clann; sochair a fháil tar éis tréimhsí idirscor gairme de bharr clann a thógáil;
[...]
2. Déanfaidh na Ballstáit athbhreithniú tréimhsiúil ar na hábhair a eisiatar faoi mhír 1 d’fhonn a fháil amach, i bhfianaise athruithe sóisialta ábhartha, an bhfuil bonn cirt leis na heisiaimh atá i gceist a choinneáil.’
[Aistriúcháin neamhoifigiúil]
Dlí na Spáinne
8 Foráiltear le hAirteagal 60(1) den Ley General de la Seguridad Social (an Dlí Ginearálta um Shlándáil Shóisialta), dar teideal ‘Forlíonadh máithreachais le pinsin ranníocacha an chórais slándála sóisialta’, arna fhormheas ag Real Decreto Legislativo 8/2015 (Foraithne Reachtach Ríoga 8/2015) an 30 Deireadh Fómhair 2015 (BOE Uimh. 261 an 31 Deireadh Fómhair 2015, lch. 103291) (‘iar-LGSS’), mar a leanas:
‘I bhfianaise a rannchuidiú déimeagrafach le slándáil shóisialta, deonófar forlíonadh pinsin do mhná a raibh clann fola nó uchtaithe acu agus a bhfuil pinsin seanaoise ranníocacha, pinsin baintrí nó pinsin buaneasláine acu faoi aon scéim slándála sóisialta.
Eascraíonn méid an fhorlíonta sin, ar de chineál dlíthiúil pinsin ranníocach stáit é chun gach críche, as céatadán sonrach a chur i bhfeidhm ar mhéid tosaigh na bpinsean dá dtagraítear a bheidh bunaithe ar líon na clainne de réir an scála seo a leanas:
a) i gcás beirt clainne: 5 %;
b) i gcás triúr clainne: 10 %;
c) i gcás ceathrar clainne nó níos mó: 15 %.
[...]’
9 I ndiaidh ghlacadh Real Decreto-Ley 3/2021, por el que se adoptan medidas para la reducción de la brecha de género y otras materias en los ámbitos de la Seguridad Social y Economico (Dlí-Foraithne Ríoga 3/2021 lena nglactar bearta chun an neamhionannas inscne a laghdú agus a bhaineann le hábhair eile i réimsí na slándála sóisialta agus an gheilleagair) an 2 Feabhra 2021 (BOE Uimh. 29 an 3 Feabhra 2021, lch. 12268) (‘Dlí Foraithne Ríoga 3/2021’), leasaíodh an iar-LGSS (‘LGSS leasaithe’). Foráiltear le hAirteagal 60 de LGSS leasaithe, dar teideal ‘Forlíonadh pinsean ranníocacha ar mhaithe leis an neamhionannas inscne a laghdú’ mar a leanas:
‘1. Tá mná a raibh duine clainne nó níos mó acu agus atá ina bhfaighteoirí de phinsean seanaoise ranníocaí, buaneasláine nó baintrí i dteideal forlíonadh a fháil i leith gach duine clainne, mar gheall ar an tionchar a bhíonn ag an neamhionannas inscne, go ginearálta, ar mhéid na bpinsean slándála sóisialta ranníocach a íoctar le mná. Deonófar nó coinneofar an ceart chun forlíonadh i leith gach duine clainne do mhná, ar choinníoll nach n‑iarrfaidh an tuismitheoir eile ar an bhforlíonadh agus nach ndeonófar é don tuismitheoir eile, agus más bean í an tuismitheoir eile freisin, deonófar an forlíonadh don tuismitheoir atá ina fhaighteoir de phinsean stáit den mhéid is ísle.
Ionas go mbeidh fir i dteideal an fhorlíonta, ní mór ceann de na coinníollacha seo a leanas a chomhlíonadh:
a) go bhfuil an duine lena mbaineann i dteideal pinsean baintreach mar gheall ar bhás an tuismitheora eile dá gcuid clainne, ar choinníoll go bhfuil duine amháin den chlann sin i dteideal pinsin dílleachta;
b) go bhfuil an duine lena mbaineann i dteideal pinsean seanaoise ranníocach nó pinsean buaneasláine agus ní mór idirscor gairm nó dochar a bheith déanta dá ngairm bheatha ghairmiúil mar gheall ar bhreith nó mar gheall ar uchtú an duine chlainne, i gcomhréir leis na coinníollacha seo a leanas:
1) i gcás duine clainne a rugadh nó a uchtaíodh roimh an 31 Nollaig 1994, nach bhfuil ranníocaíochtaí íoctha acu ar feadh níos mó ná 120 lá idir na 9 mí roimh an mbreith agus na 3 bliana tar éis na breithe nó, i gcás uchtála, idir dáta an chinnidh bhreithiúnaigh lena mbunaítear an t‑uchtú agus na 3 bliana ina dhiaidh sin, ar choinníoll gur lú suim mhéideanna na bpinsean arna ndeonú ná suim na bpinsean a bhfuil an bhean i dteideal;
2) i gcás duine clainne a rugadh nó a uchtaíodh ón 1 Eanáir 1995, nach mór suim na mbonn ranníocaíochta do na 24 mhí tar éis na breithe nó an chinnidh bhreithiúnaigh lena mbunaítear an t‑uchtú a bheith níos mó ná 15 % níos ísle ná suim na 24 mhí díreach roimhe sin, ar choinníoll gur lú suim mhéideanna na bpinsean arna ndeonú ná suim na bpinsean a bhfuil an bhean i dteideal.
[...]
3) Más fir iad an bheirt tuismitheoirí agus má chomhlíonann siad an dá choinníoll thuas, deonaítear an forlíonadh don tuismitheoir atá ina fhaighteoir de phinsean stáit den mhéid is ísle.
[...]
2. Is éard atá i gceist le deonú an fhorlíonta don dara tuismitheoir ná deireadh a chur leis an bhforlíonadh a deonaíodh cheana don chéad tuismitheoir agus beidh éifeachtaí airgeadais aige ar an gcéad lá den mhí tar éis mhí an chinnidh [...].
Sula ndéanfar an cinneadh lena ndeonaítear an ceart don dara tuismitheoir, tabharfar éisteacht don tuismitheoir atá ina fhaighteoir den fhorlíonadh.
3. Is de chineál dlíthiúil pinsin ranníocacha stáit chun gach críche é an forlíonadh seo.
Leagtar síos méid an fhorlíonta i leith duine clainne sa Dlí maidir le Buiséad Ginearálta an Stáit lena mbaineann. Tá an méid atá le fáil teoranta do cheithre oiread an mhéid mhíosúil arna shocrú i leith duine clainne agus méadaítear í ag tús gach bliana leis an gcéatadán céanna dá bhforáiltear sa Dlí maidir le Buiséad Ginearálta an Stáit lena mbaineann i leith na bpinsean ranníocach.’
10 Foráiltear leis an seachtú foráil bhreise is tríocha de LGSS leasaithe, dar teideal ‘Raon feidhme sealadach an fhorlíonta pinsean ranníocach ar mhaithe leis an neamhionannas inscne a laghdú’ mar a leanas:
‘1. Coinneofar an dlí maidir le forlíonadh pinsean ranníocach ar mhaithe leis an neamhionannas inscne a laghdú dá bhforáiltear in Airteagal 60 fad is gur mó ná 5 % é an neamhionannas idir pinsin seanaoise na bhfear agus na mban a fuarthas i rith na bliana roimhe sin.
2. Chun críocha an Dlí seo, ciallóidh an neamhionannas idir pinsin seanaoise na bhfear agus na mban an céatadán a léiríonn an difríocht idir meánmhéid na bpinsean ranníocach a fuair fir agus mná in aon bhliain amháin.
3. D’fhonn a áirithiú leordhóthanacht an bhirt cheartúcháin arna thabhairt isteach chun an neamhionannas inscne maidir le pinsin a laghdú, ní mór do Rialtas na Spáinne, i gcomhthéacs idirphlé shóisialta, measúnú tréimhsiúil a dhéanamh, gach 5 bliana, ar éifeachtaí an bhirt sin.
4. I gcás ina mbeidh an neamhionannas inscne le linn tréimhse bliana níos lú ná 5 %, cuirfidh an rialtas dréachtdlí ar aghaidh chuig na (Cortes Generales (Parlaimint na Spáinne)) chun Airteagal 60 a aisghairm, tar éis dó dul i gcomhairle leis na comhpháirtithe sóisialta.’
11 Foráiltear leis an tríú foráil idirthréimhseach is tríocha de LGSS leasaithe, dar teideal ‘Cothabháil shealadach an fhorlíonta máithreachais le pinsin ranníocacha an chórais slándála sóisialta’ mar a leanas:
‘Leanfaidh na daoine a bhí ag fáil an forlíonadh máithreachais mar ranníocaíocht dhéimeagrafach ar dháta theacht i bhfeidhm an leasaithe dá bhforáiltear in Airteagal 60 é a fháil.
Tá bailiú an fhorlíonta máithreachais sin ar neamhréir leis an bhforlíonadh pinsean ranníocach ar mhaithe leis an neamhionannas inscne a laghdú a d’fhéadfadh a bheith dlite mar thoradh ar phinsean stáit nua a dheonú, agus d’fhéadfadh na daoine lena mbaineann ceann amháin nó an ceann eile a roghnú.
I gcás ina n‑iarrann an tuismitheoir eile an duine chlainne atá i dteideal an fhorlíonta máithreachais mar ranníocaíocht dhéimeagrafach ar an bhforlíonadh pinsean ranníocach ar mhaithe leis an neamhionannas inscne a laghdú agus go bhfuil sé nó sí i dteideal é a fháil, de bhun Airteagal 60 den Dlí seo [...], déanfar an méid míosúil a dheonófar dó nó di a asbhaint ón bhforlíonadh máithreachais a fuarthas [...].’
12 Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in Airteagal 3 den Ley Orgánica 3/2007 para la igualdad efectiva de mujeres y hombres (Bundlí 3/2007 maidir le comhionannas inscne éifeachtaí) an 22 Márta 2007 (BOE Uimh. 71 an 23 Márta 2007, lch. 12611):
‘Tugann prionsabal na córa comhionainne idir fir agus mná le fios nach ndéanfar aon idirdhealú díreach ná indíreach ar bhonn gnéis, go háirithe maidir le máithreachas, freagrachtaí cúraim agus stádas sibhialta.’
13 Foráiltear le hAirteagal 11(1) den Dlí sin mar a leanas:
‘D’fhonn an ceart bunreachtúil chun comhionannais a fheidhmiú, glacfaidh na húdaráis phoiblí bearta sonracha i bhfabhar na mban chun aghaidh a thabhairt ar chásanna follasacha neamhionannais de facto le fir. Ní mór na bearta sin, atá infheidhme fad a mhairfidh na cásanna sin, a bheith réasúnta agus comhréireach i ngach cás leis an gcuspóir atá á shaothrú.’
Na príomhimeachtaí, na ceisteanna a tharchuirtear agus an nós imeachta os comhair na Cúirte
Cás C‑623/23
14 Dheonaigh INSS pinsean seanaoise do UV, athair beirt clainne, d’ollmhéid míosúil EUR 1637,08 le héifeacht ón 1 Iúil 2021.
15 An 16 Meitheamh 2022, d’iarr UV ar INSS an forlíonadh pinsin a fháil, le héifeacht ón 1 Iúil 2021, ar mhaithe leis an neamhionannas inscne a laghdú dá bhforáiltear in Airteagal 60 de LGSS leasaithe.
16 Le cinneadh an 14 Samhain 2022, dhiúltaigh INSS don iarratas sin, agus é den tuairim nár chomhlíon UV na coinníollacha a leagtar síos in Airteagal 60.
17 Ina theannta sin, le cinneadh an 22 Nollaig 2022, le héifeacht ón 10 Nollaig 2022, dheonaigh INSS pinsean seanaoise do mháthair an bheirt clainne lena mbaineann d’ollmhéid míosúil EUR 2 790,99, méadú ar an bhforlíonadh pinsin atá i gceist de mhéid EUR 56 in aghaidh na míosa.
18 Thionscain UV caingean i gcoinne chinneadh an 14 Samhain 2022 os comhair Juzgado de lo Social No 3 de Pamplona (an Chúirt Oibreachais Uimh. 3, Pamplona, an Spáinn), arb í an chúirt a rinne an tarchur i gCás C‑623/23 í, ag maíomh go bhfuil Airteagal 60 de LGSS leasaithe contrártha le Treoir 79/7 a mhéid a dhéantar idirdhealú ar bhonn gnéis.
19 Meabhraíonn INSS, le breithiúnas an 12 Nollaig 2019, Instituto Nacional de la Seguridad Social (Forlíonadh pinsin do mháithreacha) (C‑450/18, EU:C:2019:1075), gur chinn an Chúirt go raibh Airteagal 60 den iar-LGSS idirdhealaitheach agus measann sí go gcomhlíonann Airteagal 60, a leasaíodh chun an breithiúnas sin a chur san áireamh, ceanglais Threoir 79/7 anois.
20 Tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire, mar réamhphointe, go bhfuil an forlíonadh pinsin atá i gceist sa bhreis ar mhéid an phinsin seanaoise, arna ríomh ar bhonn ranníocaíochtaí arna n‑íoc le linn an shaoil oibre, agus go dtagann sé faoi raon feidhme Threoir 79/7 a mhéid a bhfuil sé mar chuid de scéim dlíthiúil cosanta in aghaidh ceann de na rioscaí a liostaítear in Airteagal 3(1) den Treoir sin.
21 Meabhraíonn sí, ina theannta sin, cé go raibh UV tiomanta dá bheirt clainne a thógáil, dhiúltaigh INSS an t‑iarratas ar an bhforlíonadh pinsin atá i gceist a dheonú ar an bhforas nár chomhlíon an tréimhse nach raibh UV ag cur leis an gcóras slándála sóisialta an íostréimhse a leagtar síos, maidir le fir, in Airteagal 60 de LGSS leasaithe, ós rud é nár scoir UV de ranníocaíochtaí a íoc ar feadh níos mó ná 120 lá idir na 9 mí roimh an mbreith agus na 3 bliana tar éis na breithe.
22 Agus í den tuairim, dá bhrí sin, go bhfuil sé de cheangal uirthi rialú a dhéanamh ar cé acu a dhéantar nó nach ndéantar Airteagal 60 idirdhealú ar bhonn gnéis atá contrártha le Treoir 79/7, tugann an chúirt a rinne an tarchur le fios nach bhfuil aon amhras ann, i bhfianaise Airteagal 4(1) den Treoir sin, go gcaitear le fir ar bhealach nach bhfuil chomh fabhrach le mná faoi Airteagal 60, a mhéid a aithnítear go huathoibríoch go bhfuil mná atá ina bhfaighteoirí de phinsean seanaoise agus a raibh duine clainne nó níos mó acu i dteideal an fhorlíonta pinsin atá i gceist, cé nach mór d’fhir ar comhionann an cás dóibh coinníollacha breise a chomhlíonadh a bhaineann go háirithe le hidirscor gairme éifeachtach agus le briseadh ar a ranníocaíochtaí leis an gcóras slándála sóisialta.
23 Mar sin féin, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, sa chéad áit, an féidir údar a thabhairt le difríocht den sórt sin sa chóir ar bhonn gnéis ar an bhfíoras go dtuigtear go forleathan gurb iad na mná is mó a thógann clann sa Spáinn, rud a eascraíonn as idirdhealú stairiúil agus institiúideach ina gcoinne agus a ndéanann dochar dá ngairm bheatha ghairmiúil agus, dá bhrí sin, ar a ranníocaíochtaí leis an gcóras slándála sóisialta. Dá bhrí sin, tá an forlíonadh pinsin atá i gceist, dá bhforáiltear in Airteagal 60 de LGSS leasaithe, beartaithe chun cúiteamh a íoc as damáiste a bhain do mhná le linn a ngairme beatha gairmiúla, mar a leanann as an meabhrán míniúcháin a ghabhann le Dlí-Foraithne Ríoga 3/2021.
24 É sin ráite, deonaítear an forlíonadh sin gan idirdhealú do gach bean a raibh duine clainne acu, is cuma ar thóg siad a gclann go hiarbhír agus gan beann ar mhéid a bpinsean, a d’fhéadfadh a bheith thar méid an mheánphinsin, nó a d’fhéadfadh a bheith comhfhreagrach d’uasmhéid na bpinsean a gceadaítear sa Spáinn. Dar leis an gcúirt a rinne an tarchur, ní cosúil, dá bhrí sin, gur dócha go saothróidh an beart sin an cuspóir maidir leis an neamhionannas inscne i gcúrsaí pinsean seanaoise a laghdú.
25 Sna himthosca sin, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go háirithe, an féidir, i bhfianaise neamhionannais den sórt sin, deonú an fhorlíonta pinsin atá i gceist a mheas mar bheart idirdhealaithe dearfach i bhfabhar na mban.
26 I ndáil leis sin, tagraíonn sí don fhéidearthacht go dtiocfadh an beart dá bhforáiltear in Airteagal 60 de LGSS leasaithe faoi na beart a cheadaítear le hAirteagal 157(4) CFAE, i bhfianaise, inter alia, bhreithiúnas an 12 Nollaig 2019, Instituto Nacional de la Seguridad Social (Forlíonadh pinsin do mháithreacha) (C‑450/18, EU:C:2019:1075), ar cosúil go n‑eisiatar é.
27 Mar sin féin, ní chuireann an chúirt a rinne an tarchur as an áireamh gur féidir a mheas, i bhfianaise an chuspóra arna shaothrú ag Airteagal 60 de LGSS leasaithe, arb é atá ann cúiteamh a dhéanamh ar na hiarmhairtí airgeadais a eascraíonn as staid na mban i leith margadh an tsaothair mar gheall ar an bpríomhról a bhí acu go stairiúil maidir le clann a thógáil, nach comhionann an cás d’fhir, i ndáiríre, rud a chuireann cosc ar idirdhealú a bheith eatarthu.
28 Measann sí, thairis sin, nach bhfuil an forlíonadh pinsin atá i gceist dá bhforáiltear in Airteagal 60 nasctha le cosaint shonrach na mbean mar gheall ar thoircheas, breith clainne nó máithreachas, agus mar thoradh air sin is cosúil nach dtagann sé faoin maolú dá bhforáiltear in Airteagal 4(2) de Threoir 79/7. Is amhlaidh atá maidir leis an maolú dá bhforáiltear in Airteagal 7(1)(b) den Treoir sin, a mhéid nach mbeadh deonú an fhorlíonta sin do mhná, go sonrach, faoi réir a gclann a thógáil.
29 Sa dara háit, i gcás nach bhfuil Airteagal 60 de LGSS leasaithe i gcomhréir le prionsabal na córa comhionainne, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur cad iad na hiarmhairtí a bhaineann le neamhchomhlíonadh den sórt sin a chinneadh i bhfianaise Airteagal 60, lena bhforáiltear nach bhféadfar an forlíonadh pinsin atá i gceist a dheonú ach do thuismitheoir amháin, eadhon an tuismitheoir atá ina fhaighteoir de phinsean seanaoise ranníocach den mhéid is ísle.
30 Sa chás seo, deonaíodh an forlíonadh lena mbaineann do mháthair an bheirt clainne lena mbaineann cheana féin. D’áitigh INSS, dá bhrí sin, i gcás ina ndéantar idirdhealú ar bhonn gnéis de bhun Threoir 79/7, gur cheart go gcuirfí deireadh le deonú an fhorlíonta pinsin atá i gceist don mháthair go dtí sin mar thoradh ar íocaíocht an fhorlíonta pinsin atá i gceist don athair, ar an bhforas go mbeadh méid a pinsean seanaoise ranníocach níos airde ná méid phinsin an athar.
31 Tá an chúirt a rinne an tarchur, a shonraíonn gur cuireadh toghairm ar an máthair teacht i láthair mar idiragraí cé nár tháinig sí i láthair sna himeachtaí, den tuairim, áfach, dá ndeonófaí an forlíonadh sin don phinsinéir atá ina fhaighteoir de phinsean den mhéid is ísle, go mbainfí gach éifeacht phraiticiúil de chinneadh d’idirdhealú i gcás inarb é an pinsean seanaoise den mhéid is airde ná an pinsean a fhaigheann an t‑athair. Ina theannta sin, measann an chúirt a rinne an tarchur go bhforáiltear go sainráite le hAirteagal 60 de LGSS leasaithe nach bhféadfar an forlíonadh sin a íoc ach le duine amháin den bheirt tuismitheoirí i gcás ina gcomhlíonann an bheirt tuismitheoirí na coinníollacha dlíthiúla chun é a fháil, agus mar thoradh air sin níor cheart feidhm a bheith ag an bhforáil sin i gcás ina ndeonaítear an forlíonadh pinsin atá i gceist d’athair nach gcomhlíonann na coinníollacha a leagtar síos le riail náisiúnta lena ndéantar idirdhealú ar bhonn gnéis.
32 Sna himthosca sin, chinn Juzgado de lo Social No 3 de Pamplona (an Chúirt Oibreachais Uimh. 3, Pamplona) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘(1) Maidir le Treoir [79/7], an bhfuil léiriú le déanamh amhail nach bhfuil riail náisiúnta ar nós na rialach atá in Airteagal 60 de [LGSS leasaithe] i gcomhréir le phrionsabal na córa comhionainne lena gcuirtear cosc ar aon idirdhealú ar bhonn gnéis, rud a aithnítear in Airteagail 1 agus 4 [den Treoir sin], ar riail í lena n aithnítear, faoin gceannteideal ‘Forlíonadh pinsean ranníocacha ar mhaithe leis an neamhionannas inscne a laghdú’, go ndlitear an ceart chun pinsin seanaoise ranníocacha agus chun pinsean buaneasláine a fháil do mhná a raibh clann fola nó uchtaithe acu agus atá ina bhfaighteoirí de na pinsin sin, gan aon cheanglas eile a bheith ann agus gan beann ar mhéid a bpinsean, agus nach n‑aithnítear go bhfuil an ceart sin faoi na cúinsí céanna ag fir ar comhionann an cás dóibh trí chur de cheangal, chun teacht a bheith acu ar fhorlíonadh le pinsean seanaoise nó buaneasláine, nach ndéanann siad ranníocaíocht nó gur lú na ranníocaíochtaí a dhéanann siad ar feadh tréimhsí áirithe i ndiaidh bhreith nó uchtú na ndaoine clainne agus, go nithiúil, i gcás daoine clainne a rugadh roimh an 31 Nollaig 1994, gur thug na fir sin 120 lá gan ranníocaíocht a dhéanamh sa tréimhse idir 9 mí roimh an mbreith agus na 3 bliana tar éis an dáta sin nó, i gcás uchtú, idir dáta an rialaithe cúirte lenar bunaíodh an t‑uchtú agus 3 bliana ina dhiaidh sin, ar choinníoll gur lú suim mhéideanna na bpinsean arna dheonú agus suim na bpinsean a dhlitear don bhean, agus i gcás páistí a rugadh ón 1 Eanáir 1995 ar aghaidh, gur lú, le níos mó ná 15 %, suim na mbunús leis an ranníocaíocht le haghaidh na 24 mhí díreach i ndiaidh na breithe sin nó an rialaithe cúirte lena mbunaítear an t‑uchtú, ná suim na mbunús leis an ranníocaíocht le haghaidh na 24 mhí díreach roimhe sin, ar choinníoll gur lú suim mhéideanna na bpinsean arna ndeonú agus suim na bpinsean a dhlitear don bhean?
2) I gcás ina ndéantar idirdhealú ar bhonn gnéis, an gceanglaítear le Treoir 79/7/CEE nach mór an forlíonadh leis an bpinsean seanaoise a dheonú don phinsinéir fireann de dheasca an idirdhealaithe de thoradh a eisiamh, d’ainneoinn go mbunaítear le hAirteagal 60 de [LGSS leasaithe] nach bhfuil an forlíonadh indeonaithe ach do dhuine de na tuismitheoirí agus, ag an am céanna, an gcaithfeadh nach mbeadh sé mar thoradh ar an bhforlíonadh a dheonú don phinsinéir fearga, go mbeadh d’éifeacht ag an mbreithiúnas de chuid Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh agus ag neamhréireacht na reachtaíochta náisiúnta leis an Treoir [79/7], go dtarraingeofaí siar an forlíonadh arna dheonú don bhean is pinsinéir seanaoise i gcás ina bhfuil na ceanglais dlí á gcomhlíonadh aici le bheith ina máthair duine clainne nó níos mó?’
Cás C‑626/23
33 Le cinneadh ó INSS, ar tugadh fógra ina leith do XXX an 6 Aibreán 2022, bronnadh pinsean seanaoise air, athair triúr clainne, le héifeacht ón 11 Eanáir 2022.
34 Ós rud é gur ríomhadh méid an phinsin sin go mícheart agus gur cheart an méid sin a áireamh san fhorlíonadh pinsin atá i gceist freisin, chuir XXX gearán i gcoinne an chinnidh sin faoi bhráid INSS.
35 Ós rud é nár freagraíodh an gearán sin, thionscain XXX caingean an 16 Meán Fómhair 2022 os comhair Juzgado de lo Social Nó 4 de Madrid (an Chúirt Shóisialta Uimh. 4, Maidrid, an Spáinn), a díbheadh ina iomláine le breithiúnas an 15 Feabhra 2023.
36 Rinne XXX achomharc i gcoinne an bhreithiúnais sin os comhair an Tribunal Superior de Justicia de Madrid (an Ard-Chúirt Bhreithiúnais, Maidrid, an Spáinn), arb í an chúirt a rinne an tarchur i gCás C‑626/23 í, ag maíomh gur lean an difríocht sa chóir idir fir agus mná a bhí mar thoradh ar Airteagal 60 d’iar-LGSS ar aghaidh le hAirteagal 60 de LGSS leasaithe maidir le deonú an fhorlíonta pinsin atá i gceist, a mhéid nach bhfuil gá leis an gceanglas maidir le ‘hidirscor gairme’ ach amháin d’fhir, de shárú ar Threoir 79/7.
37 Dá bhrí sin, measann an chúirt a rinne an tarchur gur gá a chinneadh an bhfuil Airteagal 60 de LGSS leasaithe i gcomhréir leis an Treoir sin agus le hAirteagail 20, 21, 23 agus Airteagal 34(1) den Chairt.
38 I ndáil leis sin, tugann an chúirt sin dá haire gur leasaíodh Airteagal 60 d’iar-LGSS chun na conclúidí a d’eascair as breithiúnas an 12 Nollaig 2019, Instituto Nacional de la Seguridad Social (Forlíonadh pinsin do mháithreacha) (C‑450/18, EU:C:2019:1075) a chur san áireamh. Maidir le deonú an fhorlíonta pinsin, dá bhforáiltear in Airteagal 60 de LGSS leasaithe agus nach dtugtar ‘forlíonadh máithreachais le pinsin ranníocacha an chórais slándála sóisialta’ air a thuilleadh ach lena dtugtar ‘forlíonadh pinsean ranníocacha ar mhaithe leis an neamhionannas inscne a laghdú’ air, tá sé faoi réir duine clainne nó níos mó a bheith ann agus athraíonn méid an fhorlíonta sin de réir líon na clainne.
39 Thairis sin, le LGSS leasaithe, foráiltear nach ndeonófaí an forlíonadh sin a thuilleadh i gcás inar scoir an céatadán arb ionann é agus an difríocht idir meánmhéid na bpinsean seanaoise ranníocach a fuair fir agus mná le linn bliana de bheith níos mó ná 5 %.
40 É sin ráite, murab ionann agus mná atá ina bhfaighteoirí de phinsean seanaoise agus a raibh duine clainne nó níos mó acu, a bhfuil ceart uathoibríoch acu an forlíonadh pinsin dá bhforáiltear in Airteagal 60 de LGSS leasaithe a fháil, ní fhéadfaidh fir an forlíonadh sin a fháil ach amháin má chomhlíontar coinníollacha breise áirithe, a bhaineann le pinsean baintrí a fháil mar gheall ar bhás an tuismitheora eile agus le deonú pinsin dílleachta do dhuine clainne amháin, nó le dochar dá ngairm bheatha ghairmiúil agus, dá bhrí sin, dá dtréimhse ranníocaíochtaí a íoc leis an gcóras slándála sóisialta.
41 De réir na cúirte a rinne an tarchur, maidir le bearta den sórt sin, lena dtugtar isteach difríocht sa chóir ar bhonn gnéis, ní leor, chun údar a thabhairt leis na bearta sin, a dhearbhú go bhfuil na bearta sin beartaithe chun comhionannas substainteach idir mná agus fir a athbhunú, ach ní mór a bhunú, thairis sin, go bhfuil an sárú ar an gceart foirmiúil chun córa comhionainne comhréireach leis an gcuspóir arna shaothrú.
42 Sa chás seo, is léir ón meabhrán míniúcháin a ghabhann le Dlí-Foraithne Ríoga 3/2021 go bhfuil an t‑údar atá leis an difríocht sa chóir a dhéantar le hAirteagal 60 de LGSS leasaithe sa chuspóir maidir le neamhionannas inscne i gcúrsaí slándála shóisialta a laghdú, rud a léiríonn staid na mban i leith margadh an tsaothair mar thoradh ar an bhfíoras gur ghlac siad príomhról go stairiúil maidir le clann a thógáil. Dá bhrí sin, tugtar isteach le hAirteagal 60 beart idirdhealaithe dearfach i bhfabhar na mban, a bhfuil rochtain ag fir air, mar sin féin, ar choinníoll gur comhionann an cás dóibh.
43 Mar sin féin, cuireann an chúirt a rinne an tarchur amhras in iúl maidir le leordhóthanacht an údair sin. Ní hamháin go gcuireann na coinníollacha lena rialaítear deonú an fhorlíonta pinsin atá i gceist cosc ar fhormhór na bhfear rochtain a fháil ar an bhforlíonadh sin, ach ní chuireann na coinníollacha sin cosc freisin ar an bhforlíonadh sin a dheonú do mhná nach ndearnadh dochar dá ngairm bheatha ghairmiúil mar thoradh ar a gclann a thógáil. Ina theannta sin, ós rud é gurb ionann méid an fhorlíonta pinsin atá i gceist agus céatadán de mhéid an phinsin seanaoise, is mó an sochar a bhaineann leis an bhforlíonadh sin do dhaoine a bhfuil ardphinsin seanaoise acu, ach, de réir na cúirte a rinne an tarchur, is dócha gur lú an seans go ndéanfar dochar do ghairm bheatha ghairmiúil na ndaoine sin mar thoradh ar a gclann a thógáil, toisc go bhfuil, go háirithe, na hacmhainní airgeadais acu chun tríú páirtí a fhostú chun na críche sin.
44 Ar deireadh, cuireann an chúirt a rinne an tarchur in iúl go bhforáiltear anois le LGSS leasaithe, i gcás ina bhfuil an bheirt tuismitheoirí i dteideal an fhorlíonta pinsin lena mbaineann, nach bhfuil ach an ceann den bheirt tuismitheoirí a bhfuil ina fhaighteoir de phinsean seanaoise den mhéid is ísle le forlíonadh leis an bhforlíonadh sin. I ndáil leis sin, cé nach bhfuil i gceist sa chás seo ach ceart an athar chun an fhorlíonta sin, tagann an cheist chun cinn, mar sin féin, d’fhonn an cuspóir a bhaint amach maidir leis an neamhionannas inscne i réimse na bpinsean seanaoise a laghdú, mar a shaothraítear le LGSS leasaithe, agus d’fhonn comhoiriúnacht Airteagal 60 den Dlí sin le hAirteagal 23 den Chairt nó, de réir mar a bheidh, le hAirteagal 7(1)(b) de Threoir 79/7 a áirithiú, nár leor an forlíonadh pinsin a dheonú ach amháin don tuismitheoir a bhfuil ina fhaighteoir de phinsean seanaoise den mhéid is ísle, gan beann ar ghnéas an tuismitheora.
45 Sna himthosca sin, chinn an Tribunal Superior de Justicia de Madrid (an Ard-Chúirt Bhreithiúnais, Maidrid) bac a chur ar na himeachtaí agus an cheist seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘Maidir le Treoir [79/7] agus le hAirteagail 20, 21 [23 agus Airteagal] 34(1) den [Chairt], an bhfuil léiriú le déanamh amhail go gcuirtear cosc leo ar reachtaíocht náisiúnta, ar nós na reachtaíochta atá faoi chonspóid sna príomhimeachtaí, lena mbunaítear go bhfuil an ceart chun forlíonadh pinsin a fháil ag faighteoirí pinsean seanaoise ranníocach a raibh clann fola nó uchtaithe acu, fad a dheonaítear é go huathoibríoch do mhná, bíodh is nach mór d’fhir a bheith ina bhfaighteoirí de phinsin baintrí fir de dheasca bhás an tuismitheora eile agus nach mór do dhuine amháin den chlann a bheith ina phinsinéir dílleachta, nó nach mór idirscor gairme nó dochar a bheith déanta dá ngairm bheatha ghairmiúil (de réir mar a fhoráiltear dó leis an dlí agus mar a dhéantar cur síos air thuas) mar gheall ar bhreith nó mar gheall ar uchtú an duine chlainne?’
46 Le cinneadh ó Uachtarán na Cúirte an 13 Nollaig 2023, rinneadh Cásanna C‑623/23 agus C‑626/23 a uamadh chun críocha na gcodanna i scríbhinn agus na gcodanna ó bhéal den nós imeachta agus den bhreithiúnais.
Na ceisteanna a tharchuirtear
An chéad cheist i gCás C‑623/23 agus an cheist aonair i gCás C‑626/23
47 Mar réamhphointe, ní mór a thabhairt faoi deara, i gCás C‑626/23, go n‑iarrann an chúirt a rinne an tarchur, lena ceist, léiriú ní hamháin ar Threoir 79/7, ach ar Airteagail 20, 21, 23 agus Airteagal 34(1) den Chairt freisin.
48 Cumhdaítear le hAirteagail 20 agus 21 den Chairt, ar an gcéad dul síos, prionsabal an chomhionannais os comhair an dlí atá ag gach duine agus, ar an dara dul síos, toirmeasc ar aon idirdhealú ar bhonn, inter alia, gnéis. Ina theannta sin, baineann Airteagal 34(1) den Chairt, inter alia, le haitheantas agus urraim an Aontais Eorpaigh don teideal chuig liúntais slándála sóisialta.
49 Sa chomhthéacs sin, ba cheart a mheabhrú go dtugtar léiriú nithiúil le Treoir 79/7 do phrionsabal na córa comhionainne idir fir agus mná i gcúrsaí slándála sóisialta, ionas nach mór do na Ballstáit gníomhú i gcomhréir leis an Treoir sin agus bearta a thagann faoi raon feidhme na Treorach sin á nglacadh acu. Dá bhrí sin, ní mór an cheist a tharchuir an chúirt a rinne an tarchur i gCás C‑626/23 a scrúdú i bhfianaise na Treorach sin agus ní i bhfianaise na bhforálacha sin den Chairt (féach, chuige sin, breithiúnais an 24 Meán Fómhair 2020, YS (Pinsin cheirde d’fhoireann bainistíochta), C‑223/19, EU:C:2020:753, míreanna 83 agus 84, agus an 2 Meán Fómhair 2021, INPS (Liúntas breithe agus máithreachais do shealbhóirí ceadanna aonair), C‑350/20, EU:C:2021:659, míreanna 46 agus 47).
50 Sna himthosca sin, ní mór a mheas, leis an gcéad cheist i gCás C‑623/23 agus leis an gceist aonair i gCás C‑626/23, ar cheart iad a scrúdú le chéile, go n‑iarrann na cúirteanna a rinne an tarchur, go bunúsach, an bhfuil Treoir 79/7, go háirithe Airteagal 4 agus Airteagal 7(1)(b) di, arna léamh i bhfianaise Airteagal 23 den Chairt, le léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc léi ar reachtaíocht náisiúnta faoina ndéantar, chun an neamhionannas inscne i gcúrsaí sochar slándála sóisialta de bharr tógáil clainne a laghdú, forlíonadh pinsin a dheonú do mhná a bhfuil ina bhfaighteoirí de phinsean seanaoise ranníocach a raibh duine clainne nó níos mó acu, cé go bhfuil deonú an fhorlíonta sin d’fhir ar comhionann an cás dóibh faoi réir coinníollacha breise a bhaineann le hidirscor gairme nó le dochar a bheith déanta dá ngairm bheatha ghairmiúil mar gheall ar bhreith nó mar gheall ar uchtú an duine chlainne.
51 De réir Airteagal 3(1)(a) de Threoir 79/7, tá feidhm ag an Treoir sin maidir le scéimeanna dlíthiúla lena dtugtar cosaint i gcoinne, inter alia, seanaoise. Ina theannta sin, i comhréir leis an tríu fleasc d’Airteagal 4(1) den Treoir sin, ciallaíonn prionsabal na córa comhionainne nach ndéanfar aon idirdhealú de chineál ar bith ar fhoras gnéis, go díreach nó go hindíreach, trí thagairt a dhéanamh go háirithe do stádas pósta nó teaghlaigh, a mhéid a bhaineann sé le ríomh na sochar.
52 Mar a luaigh na cúirteanna a rinne an tarchur, chinn an Chúirt cheana féin, go bunúsach, i míreanna 39, 41, 66 agus 67 dá breithiúnas an 12 Nollaig 2019, Instituto Nacional de la Seguridad Social (Forlíonadh pinsin do mháithreacha) (C‑450/18, EU:C:2019:1075), nach mór Treoir 79/7 a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc léi ar reachtaíocht náisiúnta lena bhforáiltear don cheart chun forlíonadh pinsin do mhná a raibh beirt clainne fola nó uchtaithe nó níos mó acu agus a bhfuil ina bhfaighteoirí de phinsin ranníocacha, go háirithe, i gcás buaneasláine faoi scéim de chuid an chórais slándála sóisialta náisiúnta, cé nach bhfuil an ceart ag fir ar comhionann an cás dóibh forlíonadh pinsin den sórt sin a fháil, ós rud é gurb ionann reachtaíocht den sórt sin agus idirdhealú díreach ar bhonn gnéis, de réir bhrí an tríú fleasc d’Airteagal 4(1) den Treoir sin.
53 Sa chás seo, is léir ó na mínithe a thug na cúirteanna a rinne an tarchur gur leasaíodh an reachtaíocht náisiúnta as ar eascair an breithiúnas sin, eadhon an reachtaíocht a eascraíonn as Airteagal 60(1) d’iar-LGSS, sa chaoi, go háirithe, nach amháin go bhfuil mná i dteideal forlíonadh pinsin den sórt sin, ach go bhfuil fir i dteideal a leithéid anois, ar choinníoll go gcomhlíonann siad coinníollacha breise a bhaineann le hidirscor gairme nó le dochar a bheith déanta dá ngairm bheatha ghairmiúil mar gheall ar bhreith nó mar gheall ar uchtú an duine chlainne, go háirithe, maidir leis na díospóidí sna príomhimeachtaí, toisc nár íoc siad ranníocaíochtaí ar feadh níos mó ná 120 lá idir na 9 mí roimh bhreith a gclann agus na 3 bliana ina dhiaidh sin.
54 Mar a luaigh INSS agus Rialtas na Spáinne, tá LGSS leasaithe bunaithe, mar is léir ón meabhrán míniúcháin a ghabhann leis an Dlí sin, ar an toimhde go bhfuil mná ag tabhairt faoin gclann a thógáil, i bprionsabal, chun dochair dá ngairm bheatha ghairmiúil, agus an toimhde sin bunaithe ar an gcinneadh eimpíreach go ndéanann tógáil clainne ag a máthair dochar go príomha dá gairm bheatha ghairmiúil. Ní fhéadfar toimhde den sórt sin a fhrisnéis ach amháin i gcás ina suitear go gcomhlíontar na coinníollacha is infheidhme maidir le fir, a leagtar síos in Airteagal 60(1) de LGSS leasaithe, ós rud é go bhfágann comhlíonadh na gcoinníollacha sin gur féidir a mheas, dá bhrí sin, gurb é an fear a raibh tiomanta do chlann a thógáil.
55 I ndáil leis sin, sa chéad áit, ní mór a thabhairt faoi deara, ar thaobh amháin, mar a rinne na cúirteanna a rinne an tarchur agus an Coimisiún Eorpach, nár cuireadh deireadh le cóir do fhir nach bhfuil chomh fabhrach le mná leis na leasuithe a rinneadh ar iar-LGSS.
56 Ní mór d’fhir amháin, chun bheith i dteideal an fhorlíonta pinsin atá i gceist, na coinníollacha breise dá dtagraítear i mír 53 den bhreithiúnas seo a chomhlíonadh. Dá bhrí sin, ní leor stádas tuismitheora chun forlíonadh den sórt sin a dheonú d’fhir atá ina bhfaighteoirí de phinsean seanaoise, cé gur leor do mhná a bhfuil an stádas céanna acu.
57 Ar an taobh eile, is gá a fháil amach an mbaineann an difríocht sa chóir idir fir agus mná arna bhunú leis an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist sna príomhimeachtaí le catagóirí daoine ar comhionann an cás dóibh, i gcomhréir leis na breithnithe a leagtar amach i míreanna 42 go 45 de bhreithiúnas an 12 Nollaig 2019, Instituto Nacional de la Seguridad Social (Forlíonadh pinsin do mháithreacha) (C‑450/18, EU:C:2019:1075).
58 Go háirithe, ní mór measúnú a dhéanamh ar inchomparáideacht na gcásanna ní ar bhealach uilíoch agus teibí, ach ar bhealach sonrach agus nithiúil i bhfianaise na ngnéithe go léir lena mbaineann, i bhfianaise, go háirithe, ábhar agus chuspóir na reachtaíochta náisiúnta lena ndéantar an t‑idirdhealú atá i gceist agus, i gcás inarb iomchuí, prionsabail agus cuspóirí an réimse lena mbaineann an reachtaíocht náisiúnta sin (breithiúnas an 12 Nollaig 2019, Instituto Nacional de la Seguridad Social (Forlíonadh pinsin do mháithreacha), C‑450/18, EU:C:2019:1075, mír 45 agus an cásdlí dá dtagraítear).
59 Sa chás seo, is léir ón gcomhad os comhair na Cúirte agus ó fhoclaíocht na reachtaíochta sin gurb é cuspóir na Treorach an neamhionannas inscne i gcúrsaí slándála sóisialta a laghdú trí chúiteamh a dhéanamh as an damáiste airgeadais arna fhulaingt ag máithreacha ina ngairm bheatha ghairmiúil mar thoradh ar a bpríomhról maidir lena gclann a thógáil, rud a d’fhágfadh, go háirithe, go n‑íocfaí ranníocaíochtaí níos ísle leis an gcóras slándála sóisialta agus, dá bhrí sin, go laghdófaí na sochair slándála sóisialta a dheonú.
60 Chinn an Chúirt cheana féin, i bhfianaise an chuspóra sin, nach féidir a chur as an áireamh gur comhionann an cás d’oibrithe baineanna agus fireanna a bhí freagrach as a gclann a thógáil, a mhéid a d’fhéadfadh, mar gheall ar a rannpháirtíocht ina gclann a thógáil, an dochar céanna a dhéanamh do ghairm na bhfear agus na mban, ar measúnú é nach dtugtar faoi cheist leis an bhfíoras, ar leag INSS agus Rialtas na Spáinne béim air, gurb iad na mná is mó a dhéanann na cúraimí a bhaineann le clann a thógáil (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Nollaig 2019, Instituto Nacional de la Seguridad Social (Forlíonadh pinsin do mháithreacha), C‑450/18, EU:C:2019:1075, míreanna 50 go 52).
61 Dá bhrí sin, tugtar isteach le reachtaíocht náisiúnta amhail Airteagal 60(1) de LGSS leasaithe go gcaitear le fir ar bhealach nach bhfuil chomh fabhrach le mná, cé go bhféadfadh sé gur comhionann an cás do na daoine sin.
62 Dá bhrí sin, is ionann reachtaíocht den sórt sin agus idirdhealú díreach ar bhonn gnéis, de réir bhrí Airteagal 4(1) de Threoir 79/7.
63 Ba cheart a mheabhrú, sa dara háit, nach féidir, de réir chásdlí na Cúirte, maolú ar an toirmeasc, dá bhforáiltear in Airteagal 4(1) de Threoir 79/7, ar idirdhealú díreach ar bhonn gnéis a bheith ann, ach amháin sna cásanna a liostaítear go hiomlán i bhforálacha na Treorach sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Nollaig 2019, Instituto Nacional de la Seguridad Social (Forlíonadh pinsin do mháithreacha), C‑450/18, EU:C:2019:1075, mír 54 agus an cásdlí dá dtagraítear).
64 I ndáil leis sin, ar thaobh amháin, maidir le hAirteagal 4(2) de Threoir 79/7, ar dá réir nach gcuirtear cosc le prionsabal na córa comhionainne ar fhorálacha a bhaineann le cosaint na mban ar fhorais mháithreachais, ní mór a thabhairt faoi deara, mar a thugann an chúirt a rinne an tarchur faoi deara freisin i gCás C‑623/23, nach bhfuil aon ghné in Airteagal 60(1) de LGSS leasaithe lena mbunaítear nasc idir deonú an fhorlíonta pinsin atá i gceist agus saoire máithreachais a ghlacadh nó dochar do ghairm bheatha ghairmiúil na mná toisc go raibh sí as láthair ón obair le linn na tréimhse tar éis breith clann (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Nollaig 2019, Instituto Nacional de la Seguridad Social (Forlíonadh pinsin do mháithreacha), C‑450/18, EU:C:2019:1075, mír 57.
65 Thairis sin, mar a thugann an Coimisiún faoi deara, ós rud é go bhféadfar an forlíonadh pinsin atá i gceist a dheonú d’fhir anois, faoi réir na gcoinníollacha breise dá dtagraítear i mír 53 den bhreithiúnas seo, deimhnítear cinneadh den sórt sin freisin.
66 Dá bhrí sin, ní thagann forlíonadh pinsin amhail an forlíonadh atá i gceist sna príomhimeachtaí faoi raon feidhme an mhaolaithe ar an toirmeasc ar idirdhealú a leagtar síos in Airteagal 4(2) de Threoir 79/7.
67 Ar an taobh eile, de réir Airteagal 7(1)(b) den Treoir sin, ní chuirtear cosc leis an Treoir sin ar chumas na Ballstáit sochair maidir le scéimeanna pinsin seanaoise a dheonaítear do dhaoine a thógann clann agus cearta chun sochar a fháil tar éis tréimhsí idirscoir gairme mar gheall ar chlann a thógáil a eisiamh óna raon feidhme.
68 I ndáil leis sin, is leor a thabhairt faoi deara, mar sin féin, cé gur fíor go bhforchuirtear le hAirteagal 60(1)(b)(1) agus (2) de LGSS leasaithe coinníollacha ar fhir atá beartaithe, inter alia, chun deonú an fhorlíonta pinsin atá i gceist a theorannú d’oibrithe fireanna a bhfuil idirscor gairme nó dochar déanta dá ngairm bheatha ghairmiúil mar gheall ar bhreith nó mar gheall ar uchtú an duine chlainne, go leanann sé ó na sonraí arna soláthar ag na cúirteanna a rinne an tarchur, maidir le mná, nach dtugtar leis an bhforáil sin anois deonú den sórt sin faoi réir tógáil clainne nó idirscoir gairme mar gheall ar chlann a thógáil (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Nollaig 2019, Instituto Nacional de la Seguridad Social (Forlíonadh pinsin do mháithreacha), C‑450/18, EU:C:2019:1075, mír 62).
69 Dá bhrí sin, ní féidir feidhm a bheith ag Airteagal 7(1)(b) de Threoir 79/7 maidir le forlíonadh pinsin den sórt sin.
70 Sa tríú háit, ní mór scrúdú a dhéanamh an féidir údar a thabhairt leis an idirdhealú dá dtagraítear i mír 62 den bhreithiúnas seo, a eascraíonn as Airteagal 60(1) de LGSS leasaithe, faoi Airteagal 23 den Chairt.
71 Foráiltear leis an dara fomhír d’Airteagal 23 nach gcuirfear cosc le prionsabal an chomhionannais ar bhearta a choimeád nó a ghlacadh lena bhforáiltear do shocair sonracha i bhfabhar an ghnéis thearcionadaithe. I ndáil leis sin, ba cheart a shonrú go n‑atáirgtear san fhoráil sin, ‘i bhfoclaíocht níos giorra’, Airteagal 157(4) CFAE, ach ‘n[ach] leasaítear [é]’, mar is léir ó na mínithe a bhaineann leis an gCairt um Chearta Bunúsacha (IO 2007 C 303, lch. 17).
72 De réir Airteagal 157, d'fhonn comhionannas iomlán iarbhír idir fir agus mná a áirithiú i saol na hoibre, ní chuirfear cosc le prionsabal na córa comhionainne ar aon Bhallstát bearta a choimeád nó a ghlacadh lena bhforáiltear do sochair sonracha ionas gur fusa don ghnéas tearcionadaithe gníomhaíocht ghairmiúil a dhéanamh nó chun dochar do ghairm bheatha ghairmiúil a chosc nó a chúiteamh.
73 Sa chomhthéacs sin, áitíonn INSS go dtagann Airteagal 60(1) de LGSS leasaithe faoi raon feidhme na forála sin a mhéid nach mór a mheas gur beart idirdhealaithe dearfach é atá mar chuid de shaothrú an chuspóra, a n‑aithnítear a thábhacht ar leibhéal an Aontais, atá beartaithe chun deireadh a chur leis an neamhionannas inscne i gcúrsaí pinsean seanaoise, rud a eascraíonn as an bpríomhról a bhí ag mná go stairiúil maidir le clann a thógáil. Cuireann INSS in iúl freisin go bhfuil an forlíonadh pinsin atá i gceist mar chuid de shraith beart arna nglacadh ag Ríocht na Spáinne a bhaineann, inter alia, le scéimeanna atá beartaithe chun comhfhreagracht tuismitheoirí a chur chun cinn maidir le saol an teaghlaigh agus saol na hoibre a thabhairt chun réitigh agus, dá bhrí sin, na cuspóirí a leagtar amach in Airteagal 157(4) CFAE a bhaint amach. Dá bhrí sin, ceadaítear le hAirteagal 60(1) de LGSS leasaithe na bearta eile sin a fhorlíonadh trí chúiteamh a dhéanamh as an dochar a dhéantar do mhná ina ngairm bheatha ghairmiúil mar thoradh ar a gclann a thógáil agus a mbíonn tionchar acu, ag deireadh a ngairme, ar a bpinsin seanaoise.
74 I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú gur chinn an Chúirt, go bunúsach, i mír 65 de bhreithiúnas an 12 Nollaig 2019, Instituto Nacional de la Seguridad Social (Forlíonadh pinsin do mháithreacha) (C‑450/18, EU:C:2019:1075), nach féidir feidhm a bheith ag Airteagal 157(4) CFAE maidir le reachtaíocht náisiúnta, amhail Airteagal 60(1) d’iar-LGSS, nach ndeonaíonn ach forlíonadh pinsin do mhná tráth a dheonaítear pinsean, gan na fadhbanna a d’fhéadfadh a bheith acu le linn a ngairm bheatha ghairmiúil a réiteach, is cosúil nach leor forlíonadh pinsin den sórt sin chun na dochar a dhéanfaí do mhná a chúiteamh trí chúnamh a thabhairt dóibh sa ghairm sin agus, dá bhrí sin, chun comhionannas iomlán iarbhír idir fir agus mná a áirithiú i saol na hoibre.
75 Tá feidhm ag na breithnithe a leagtar amach sa mhír roimhe seo freisin maidir le hAirteagal 60(1) de LGSS leasaithe. I ndáil leis sin, cé go gcuireann an fhoráil sin, a mhéid a bhunaítear í, le forálacha eile a bhfuil sé d’aidhm acu, as a bpáirt féin, na cuspóirí a leagtar amach in Airteagal 157(4) CFAE a bhaint amach, ní féidir leis sin, as féin, difear a dhéanamh do chonclúid den sórt sin.
76 Dá réir sin, ní mór a mheas nach féidir údar a thabhairt le reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí faoi Airteagal 23 den Chairt.
77 I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, is é an freagra ar an gcéad cheist i gCás C‑623/23 agus ar an gceist aonair i gCás C‑626/23 ná nach mór Treoir 79/7, go háirithe Airteagal 4 agus Airteagal 7(1)(b) di, arna léamh i bhfianaise Airteagal 23 den Chairt, a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc ar reachtaíocht náisiúnta faoina ndeonaítear forlíonadh pinsin do mhná atá ina bhfaighteoirí de phinsean seanaoise ranníocach agus a raibh duine clainne nó níos mó acu, d’fhonn an neamhionannas inscne i gcúrsaí sochar slándála sóisialta mar gheall ar thógáil clainne a laghdú, cé go bhfuil deonú an fhorlíonta sin d’fhir ar comhionann an cás dóibh faoi réir coinníollacha breise a bhaineann le hidirscor gairme nó dochar a bheith déanta dá ngairm bheatha ghairmiúil mar gheall ar bhreith nó mar gheall ar uchtú an duine chlainne.
An dara ceist i gCás C‑623/23
Inghlacthacht
78 Áitíonn INSS agus Rialtas na Spáinne go bhfuil an dara ceist i gCás C‑623/23, a bhaineann leis an tionchar a d’fhéadfadh a bheith ag deonú an fhorlíonta pinsin atá i gceist don athair ar chothabháil an fhorlíonta a deonaíodh cheana don mháthair, do-ghlactha a mhéid nach bhfuil an fhéidearthacht go dtarraingeofar an forlíonadh sin ó mháthair an chlainne lena mbaineann i gceist sna príomhimeachtaí.
79 I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, i gcomhréir le cásdlí socair, i gcomhthéacs an chomhair idir an Chúirt agus na cúirteanna náisiúnta, dá bhforáiltear in Airteagal 267 CFAE, gur faoin gcúirt náisiúnta amháin ar tugadh an díospóid os a comhair, agus nach mór di freagracht a ghlacadh as an gcinneadh breithiúnach ina dhiaidh sin, atá sé measúnú a dhéanamh, i bhfianaise imthosca sonracha an cháis, an gá atá le réamhrialú ionas go mbeidh sí in ann a breithiúnas a thabhairt agus ábharthacht na gceisteanna a chuireann sí faoi bhráid na Cúirte araon a chinneadh. Dá bhrí sin, i gcás ina mbaineann na ceisteanna a tharchuirtear le léiriú dhlí an Aontais, tá sé de cheangal ar an gCúirt, i bprionsabal, rialú a thabhairt (breithiúnas an 24 Feabhra 2022, TGSS (Dífhostú oibrithe tí), C‑389/20, EU:C:2022:120, mír 23 agus an cásdlí dá dtagraítear).
80 Dá bhrí sin, tá toimhde ábharthachta ann maidir le ceisteanna a bhaineann le dlí an Aontais Eorpaigh. Ní féidir leis an gCúirt Bhreithiúnas diúltú rialú a thabhairt ar cheist arna tarchur ag cúirt náisiúnta le haghaidh réamhrialú ach amháin má dhealraíonn sé go follasach nach bhfuil baint ar bith ag an léiriú arna iarraidh ar dhlí an Aontais le fíorais iarbhír nó le cuspóir na díospóide sna príomhimeachtaí, más fadhb de chineál hipitéiseach í, nó mura bhfuil an fhaisnéis fhíorasach agus dhlíthiúil is gá ag an gCúirt Bhreithiúnas chun freagra úsáideach a thabhairt ar na ceisteanna a cuireadh uirthi (breithiúnas an 24 Feabhra 2022, TGSS (Dífhostú oibrithe tí), C‑389/20, EU:C:2022:120, mír 24 agus an cásdlí dá dtagraítear).
81 Sa chás seo, is fíor nach ndealraíonn sé go bhfuil an tsaincheist maidir le forlíonadh pinsin a tharraingt siar arna dheonú don mháthair, ann féin, ina hábhar don díospóid sna príomhimeachtaí. É sin ráite, de réir Airteagal 60(2) de LGSS leasaithe, ‘[le] deonú an fhorlíonta don dara tuismitheoir, cuirfear deireadh leis an bhforlíonadh a deonaíodh cheana don chéad tuismitheoir’, agus ní mór éisteacht a thabhairt don tuismitheoir sin ‘sula ndéanfar an cinneadh lena ndeonaítear an ceart don dara tuismitheoir’. Thairis sin, leanann sé ó na sonraí arna soláthar ag an chúirt a rinne an tarchur gur cuireadh toghairm ar an máthair teacht i láthair mar idiragraí sna príomhimeachtaí.
82 Sna himthosca sin, ní féidir a chur as an áireamh nach mór don chúirt a rinne an tarchur, chun an díospóid sna príomhimeachtaí a chinneadh i gcomhréir leis na rialacha nós imeachta is infheidhme, an fhéidearthacht maidir le tarraingt siar den sórt sin a chur san áireamh. Dá bhrí sin, ní léir nach bhfuil aon bhaint ag comhoiriúnacht tarraingt siar den sórt sin le dlí an Aontais le hábhar na díospóide sna príomhimeachtaí.
83 Thairis sin, measann Rialtas na Spáinne nach bhfuil aon bhaint ag Treoir 79/7 le hábhar an dara ceist i gCás C‑623/23, ós rud é nár shonraigh an chúirt a rinne an tarchur cé acu d’fhorálacha na Treorach sin a shárófaí dá dtarraingeofaí an forlíonadh pinsin atá i gceist arna dheonú don mháthair dá gcinnfí go bhfuil an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist sna príomhimeachtaí idirdhealaitheach.
84 I ndáil leis sin, is leor a thabhairt faoi deara go bhfuil amhras ar an gcúirt a rinne an tarchur toisc go measann sí go bhféadfadh tarraingt siar den sórt sin gach éifeacht phraiticiúil a bhaint den chinneadh go bhfuil an reachtaíocht náisiúnta idirdhealaitheach i bhfianaise Threoir 79/7. Dá bhrí sin, is féidir tuiscint a fháil ar an nasc a bhunaíonn an chúirt sin idir an forlíonadh pinsin atá i gceist arna dheonú don mháthair a tharraingt siar agus na ceanglais a eascraíonn as an Treoir sin.
85 Dá bhrí sin, tá an dara ceist i gCás C‑623/23 inghlactha.
Substaint an cháis
86 Lena dara ceist i gCás C‑623/23, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an bhfuil Treoir 79/7 le léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc léi, i gcás ina ndiúltaítear d’iarratas ar fhorlíonadh pinsin arna chur isteach ag athair faoin reachtaíocht náisiúnta a mheastar gurb ionann é agus idirdhealú díreach ar bhonn gnéis, de réir bhrí na Treorach sin, agus nach mór, dá bhrí sin, an forlíonadh sin a dheonú don athair de bhun na gcoinníollacha is infheidhme maidir le máithreacha, ar chás ina bhfuil sé i gceist le deonú den sórt sin forlíonadh pinsin arna dheonú cheana don mháthair a tharraingt siar, ós rud é, faoin reachtaíocht sin, nach féidir an forlíonadh sin a dheonú ach amháin don tuismitheoir atá ina bhfaighteoirí de phinsean seanaoise den mhéid is ísle agus gurb é an tuismitheoir sin an t‑athair.
87 I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, de réir cásdlí socair, i gcás ina ndearnadh idirdhealú, a bhí contrártha le dlí an Aontais, agus fad nár glacadh bearta lena n‑athbhunaítear cóir chomhionann, nach féidir urramú phrionsabal an chomhionannais a áirithiú ach amháin trí na sochair céanna a thabhairt do dhaoine sa chatagóir faoi mhíbhuntáiste agus na sochair a fhaigheann na daoine sa chatagóir phribhléideach. I gcás den sórt sin, ceanglaítear ar an gcúirt náisiúnta aon fhoráil idirdhealaitheach den dlí náisiúnta a chur ar ceal, gan bheith uirthi a iarraidh ar an reachtas an fhoráil sin a chur ar neamhní roimh ré, agus an córas céanna a bhaineann daoine den chatagóir eile leas as a chur i bhfeidhm maidir le baill den ghrúpa faoi mhíbhuntáiste (breithiúnas an 14 Meán Fómhair 2023, TGSS (Forlíonadh máithreachais a dhiúltú), C‑113/22, EU:C:2023:665, mír 41 agus an cásdlí dá dtagraítear).
88 Sa chás seo, i ndáil leis an bhforlíonadh pinsin atá i gceist, i gcás ina bhfuil deonú an fhorlíonta don athair sin mar thoradh ar chur i bhfeidhm na scéime chéanna maidir leis an athair is infheidhme maidir leis an máthair agus, ag an am céanna, an forlíonadh arna dheonú cheana don mháthair sin a tharraingt siar, a mhéid, ar taobh amháin, go bhforáiltear leis an reachtaíocht náisiúnta nach féidir an forlíonadh sin a dheonú ach do thuismitheoir amháin, eadhon an tuismitheoir atá ina fhaighteoir de phinsean den mhéid is ísle, agus, ar an taobh eile, go bhfuil an mháthair ina faighteoir de phinsean den mhéid is airde, ní féidir a mheas go bhfágann an tarraingt siar sin go mbaintear an éifeacht den chinneadh go bhfuil an reachtaíocht náisiúnta sin faoinar baineadh an forlíonadh ó aithreacha idirdhealaitheach.
89 Níl an tarraingt siar sin ach toradh ar na coinníollacha céanna a chuirtear i bhfeidhm maidir leis an athair agus na coinníollacha is infheidhme maidir le máithreacha a mhéid a bhaineann le deonú an fhorlíonta pinsin atá i gceist.
90 Is amhlaidh atá maidir leis an gcás, dá dtagraíonn an chúirt a rinne an tarchur, ina bhfaigheann an t‑athair an pinsean den mhéid is airde agus nach ndeonaítear an forlíonadh sin, ar an gcúis sin, ach don mháthair amháin.
91 Is faoin gcúirt sin atá sé a dlí náisiúnta a léiriú agus a mheas cé acu a cheadaítear nó nach gceadaítear leis an gceart sin an forlíonadh pinsin arna dheonú cheana féin don mháthair a choimeád i gcás ina bhfuil an t‑athair i dteideal an fhorlíonta pinsin atá i gceist faoi na coinníollacha céanna is infheidhme maidir le máithreacha, agus á thabhairt faoi deara go ndealraíonn sé go measann an chúirt sin nach bhfuil an coinníoll nach ndeonaítear an forlíonadh sin ach amháin don tuismitheoir a bhfuil ina fhaighteoir de phinsean den mhéid is ísle infheidhme ‘i gcás ina ndeonaítear an forlíonadh sin d’athair nach gcomhlíonann na coinníollacha a leagtar síos le riail náisiúnta lena ndéantar idirdhealú ar bhonn gnéis’.
92 Cé go measann an chúirt a rinne an tarchur go gceadaítear cothabháil den sórt sin lena dlí náisiúnta, ní cheanglaítear le dlí an Aontais forlíonadh pinsin amhail an forlíonadh atá i gceist sna príomhimeachtaí a bhaint den chatagóir daoine a bhain leas as cheana féin, mar a chuir an Coimisiún in iúl, agus an ceart aige (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Meitheamh 2011, Landtová, C‑399/09, EU:C:2011:415, mír 53).
93 I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, is é an freagra ar an dara ceist a tharchuirtear i gCás C‑623/23 nach mór Treoir 79/7 a léiriú sa chaoi nach gcuirtear cosc léi, i gcás ina ndiúltaítear d’iarratas ar fhorlíonadh pinsin arna chur isteach ag athair faoin reachtaíocht náisiúnta a mheastar gurb ionann é agus idirdhealú díreach ar bhonn gnéis, de réir bhrí na Treorach sin, agus nach mór, dá bhrí sin, an forlíonadh sin a dheonú don athair de bhun na gcoinníollacha is infheidhme maidir le máithreacha, is é atá i gceist le deonú den sórt sin forlíonadh pinsin arna dheonú cheana don mháthair a tharraingt siar, ós rud é, faoin reachtaíocht sin, nach féidir an forlíonadh sin a dheonú ach amháin don tuismitheoir atá ina fhaighteoir de phinsean seanaoise den mhéid is ísle agus gurb é an tuismitheoir sin an t‑athair.
Costais
94 Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte a rinne an tarchur, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a chur faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.
Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt (an Deichiú Dlísheomra) mar seo a leanas:
1. Maidir le Treoir 79/7/CEE ón gComhairle an 19 Nollaig 1978 maidir le prionsabal na córa comhionainne idir fir agus mná i gcúrsaí slándála sóisialta a chur chun feidhme de réir a chéile, agus go háirithe Airteagal 4 agus Airteagal 7(1)(b) di, arna léamh i bhfianaise Airteagal 23 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
cuirtear cosc ar reachtaíocht náisiúnta faoina ndeonaítear forlíonadh pinsin do mhná atá ina bhfaighteoirí de phinsean seanaoise ranníocach agus a raibh duine clainne nó níos mó acu, d’fhonn an neamhionannas inscne i gcúrsaí sochar slándála sóisialta mar gheall ar thógáil clainne a laghdú, cé go bhfuil deonú an fhorlíonta sin d’fhir ar comhionann an cás dóibh faoi réir coinníollacha breise a bhaineann le hidirscor gairme nó dochar a bheith déanta dá ngairm bheatha ghairmiúil mar gheall ar bhreith nó mar gheall ar uchtú an duine chlainne.
2. Maidir le Treoir 79/7,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
ní chuirtear cosc léi, i gcás ina ndiúltaítear d’iarratas ar fhorlíonadh pinsin arna chur isteach ag athair faoin reachtaíocht náisiúnta a mheastar gurb ionann é agus idirdhealú díreach ar bhonn gnéis, de réir bhrí na Treorach sin, agus nach mór, dá bhrí sin, an forlíonadh sin a dheonú don athair de bhun na gcoinníollacha is infheidhme maidir le máithreacha, is é atá i gceist le deonú den sórt sin forlíonadh pinsin arna dheonú cheana don mháthair a tharraingt siar, ós rud é, faoin reachtaíocht sin, nach féidir an forlíonadh sin a dheonú ach amháin don tuismitheoir atá ina fhaighteoir de phinsean seanaoise den mhéid is ísle agus gurb é an tuismitheoir sin an t‑athair.
Sínithe
* Teanga an cháis: an Spáinnis.
i Is ainm bréige é ainm an cháis seo. Ní fhreagraíonn sé d’fhíorainm aon pháirtí sna himeachtaí.