<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-649/16</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62016CJ0649</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:986">EU:C:2017:986</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>8</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>8</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Wyrok z dnia <DATE ISO="20171220">20.12.2017 r.</DATE> – Sprawa C‑649/16</HT></P><P><HT TYPE="SC">Valach i in.</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (pierwsza izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20171220">20 grudnia 2017 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: niemiecki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Współpraca sądowa w sprawach cywilnych</KEYWORD><KEYWORD>Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012</KEYWORD><KEYWORD>Zakres stosowania</KEYWORD><KEYWORD>Powództwo odszkodowawcze oparte na reżimie odpowiedzialności deliktowej, wytoczone przeciwko członkom rady wierzycieli z powodu odrzucenia przez nich planu restrukturyzacyjnego w postępowaniu w przedmiocie niewypłacalności</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑649/16</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Oberster Gerichtshof (sąd najwyższy, Austria) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20161130">30 listopada 2016 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20161219">19 grudnia 2016 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Peter Valach,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Alena Valachová,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">SC Europa ZV II a.s.,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">SC Europa LV a.s.,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">VAV parking a.s.,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">SC Europa BB a.s.,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Byty A s.r.o.</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Waldviertler Sparkasse Bank AG,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Československá obchodná banka a.s.,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">miastu Banská Bystrica,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (pierwsza izba),</P><P>w składzie: R. Silva de Lapuerta (sprawozdawca), prezes izby, J.-C. Bonichot, A. Arabadjiev, S. Rodin i E. Regan, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: M. Szpunar,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><?PAGE NO="2"?><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w imieniu P. Valacha, A. Valachovej, SC Europa ZV II a.s., SC Europa LV a.s., VAV Parking a.s., SC Europa BB a.s. oraz Byty A s.r.o. przez Z. Nötstaller, Rechtsanwältin,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Waldviertler Sparkasse Bank AG, Československá obchodná banka a.s. oraz miasta Banská Bystrica przez S. Fruhstorfer, Rechtsanwältin,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu hiszpańskiego przez M.J. Garcíę-Valdecasas Dorrego, działającą w charakterze pełnomocnika,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej przez M. Wilderspina i M. Heller, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Wyrok</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia <DATE ISO="20121212">12 grudnia 2012 r.</DATE> w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="351" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2012">Dz.U. 2012, L 351, s. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy P. Valachem, A. Vlachową, SC Europa ZV II a.s, SC Europa LV a.s., VAV Parking a.s., SC Europa BB a.s. i Byty A s.r.o. a Waldviertler Sparkasse Bank AG, Československá obchodná banka a.s. i miastem Banská Bystrica w przedmiocie powództwa odszkodowawczego opartego na reżimie odpowiedzialności deliktowej, wytoczonego z powodu odrzucenia planu restrukturyzacyjnego w dotyczącym VAV invest s.r.o postępowaniu w przedmiocie niewypłacalności [wpisującym się w koncepcję szeroko rozumianego postępowania upadłościowego].</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Ramy prawne</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Rozporządzenie nr 1215/2012</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Motywy 10 i 34 rozporządzenia nr 1215/2012 stanowią:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>(10)</NO.P><TXT>Przedmiotowy zakres zastosowania niniejszego rozporządzenia powinien rozciągać się, pominąwszy kilka dokładnie określonych dziedzin prawa, na zasadniczą część prawa cywilnego i handlowego. […]</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(34)</NO.P><TXT>W celu zapewnienia ciągłości pomiędzy konwencją […] [o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, podpisaną w dniu <DATE ISO="19680927">27 września 1968 r.</DATE>, w brzmieniu zmienionym konwencjami o przystąpieniu do tej konwencji nowych państw<?PAGE NO="3"?> członkowskich, zwaną dalej <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>konwencją brukselską<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00AB" ID="QE0002"/>)], rozporządzeniem [Rady] (WE) nr 44/2001 [z dnia <DATE ISO="20001222">22 grudnia 2000 r.</DATE> o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="012" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2001">Dz.U. 2001, L 12, s. 1</REF.DOC.OJ>)] i niniejszym rozporządzeniem powinny być przewidziane przepisy przejściowe. Dotyczy to również wykładni postanowień konwencji brukselskiej […] oraz zastępujących ją rozporządzeń dokonywanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>.</TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1215/2012 ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>upadłości, układów i innych podobnych postępowań […]<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Zgodnie z motywami 4, 6 i 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia <DATE ISO="20000529">29 maja 2000 r.</DATE> w sprawie postępowania upadłościowego (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="160" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2000">Dz.U. 2000, L 160, s. 1</REF.DOC.OJ>):</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>(4)</NO.P><TXT>Dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego niezbędne jest unikanie sytuacji, w których strony byłyby skłonne do przenoszenia majątku lub postępowania sądowego z jednego państwa członkowskiego do innego w celu uzyskania korzystniejszej sytuacji prawnej (tzw. <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>forum shopping<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00AB" ID="QE0005"/>).</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(6)</NO.P><TXT>Zgodnie z zasadą proporcjonalności, niniejsze rozporządzenie powinno ograniczyć się do przepisów dotyczących właściwości dla wszczynania postępowań upadłościowych oraz wydawania orzeczeń bezpośrednio na podstawie postępowań upadłościowych i ściśle związanych z takimi postępowaniami. Ponadto niniejsze rozporządzenie powinno zawierać przepisy dotyczące uznawania takich orzeczeń oraz prawa właściwego, również odpowiadające tej zasadzie.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(7)</NO.P><TXT>Postępowania upadłościowe, postępowania układowe oraz podobne postępowania są wyłączone z zakresu [konwencji brukselskiej] […]<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>Sądy państwa członkowskiego, na terytorium którego znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika, są właściwe dla wszczęcia postępowania upadłościowego. W przypadku spółek i osób prawnych domniemywa się, że głównym ośrodkiem ich podstawowej działalności jest siedziba określona w statucie, chyba że zostanie przeprowadzony dowód przeciwny<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Prawo słowackie</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Artykuł 415 Občiansky zákonník (słowackiego kodeksu cywilnego) przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>Każdy jest zobowiązany zachowywać się w taki sposób, by nie powstawały szkody na zdrowiu, majątku, w przyrodzie i w środowisku naturalnym<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Artykuł 420 ust. 1 tego kodeksu brzmi następująco:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>Każdy odpowiada za szkodę, którą wyrządził wskutek naruszenia obowiązku prawnego<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Zgodnie z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w słowackim prawie regulującym postępowania w przedmiocie niewypłacalności wyróżnia się postępowanie upadłościowe sensu stricto i postępowanie restrukturyzacyjne. To drugie jest uregulowane w §§ 108–165 ustawy prawo o postępowaniu w przedmiocie niewypłacalności.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Zgodnie z § 127 ust. 1 ustawy prawo o postępowaniu w przedmiocie niewypłacalności rada wierzycieli – składająca się z trzech lub pięciu członków – jest powoływana zgodnie z tą ustawą przez zgromadzenie wierzycieli. Zgodnie z §127 ust. 4 wszyscy członkowie rady wierzycieli są zobowiązani postępować we wspólnym interesie ogółu wierzycieli.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Zadaniem tej rady – wraz ze zgromadzeniem wierzycieli – jest zgodnie z § 133 ust. 1 tej ustawy zatwierdzenie planu restrukturyzacyjnego, który musi zostać sporządzony przez niewypłacalnego dłużnika. Jeżeli rada wierzycieli odrzuci plan restrukturyzacyjny lub nie podejmie decyzji w terminach określonych w § 144 ust. 1 tej ustawy, syndyk jest zobowiązany do niezwłocznego złożenia wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego sensu stricto zgodnie z § 144 ust. 2 owej ustawy.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Spór w postępowaniu głównym i pytanie prejudycjalne</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>VAV invest spółką prawa słowackiego, której majątek jest przedmiotem postępowania restrukturyzacyjnego wszczętego w Słowacji. Waldviertler Sparkasse Bank, Československá obchodná banka i miasto Banská Bystrica zostali powołani na członków rady wierzycieli.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>VAV invest przedstawiła zgodnie z wymogami ustawy plan restrukturyzacyjny. Jednakże na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20151211">11 grudnia 2015 r.</DATE> rada wierzycieli odrzuciła przedłożony plan restrukturyzacyjny, nie podając zrozumiałego uzasadnienia, w związku z czym postępowanie restrukturyzacyjne zakończyło się fiaskiem i w konsekwencji wobec VAV invest wszczęte zostało postępowanie upadłościowe sesnsu stricto obejmujące likwidację je aktywów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Z powodu odrzucenia planu restrukturyzacyjnego P. Valach i A. Valachová podnoszą szkodę, która miałaby wynikać ze znacznej straty wartości posiadanych przez nich udziałów w VAV oraz z utraty zysku. Z kolei SC Europa ZV II, SC Europa LV, VAV Parking, SC Europa BB i Byty A, jako spółki projektowe, podnoszą szkodę, którą miałyby ponieść z powodu ryzyka niedojścia do skutku projektów budowlanych bądź z powodu opóźnień w realizacji tych projektów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Powodowie w postępowaniu głównym wytoczyli przed Landesgericht Krems an der Donau (sądem okręgowym Krems nad Dunajem, Austria) powództwo odszkodowawcze, twierdząc, że Waldviertler Sparkasse Bank, Československá obchodná banka i miasto Banská Bystrica naruszyły ogólny obowiązek zapobiegania szkodom przewidziany w § 415 słowackiego kodeksu cywilnego, jak również obowiązki, które ciążą na nich jako członkach rady wierzycieli na podstawie słowackiej ustawy prawo o postępowaniu w przedmiocie niewypłacalności, w szczególności nie działały one we wspólnym interesie ogółu wierzycieli i w związku z tym są one zgodnie z § 420 słowackiego kodeksu cywilnego odpowiedzialne za poniesione przez powodów szkody.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Landesgericht Krems an der Donau (sąd okręgowy Krems nad Dunajem) odrzucił powództwo jako niedopuszczalne z powodu braku jurysdykcji międzynarodowej, nie przystępując do rozpoznania sprawy co do istoty. Stwierdził on, że sformułowane w ramach powództwa odszkodowawczego żądanie jest nierozerwalnie związane z pełnioną przez pozwanych w postępowaniu głównym funkcją członków rady wierzycieli i z obowiązkami wynikającymi dla nich ze słowackiej ustawy prawo o postępowaniu w przedmiocie niewypłacalności. Uznał on zatem, że powództwo odszkodowawcze zostało wytoczone bezpośrednio na podstawie [szeroko rozumianego] prawa upadłościowego i pozostaje z nim w ścisłym związku. Z tego względu sąd ten uznał je za wyłączone z zakresu stosowania rozporządzenia<?PAGE NO="5"?> nr 1215/2012 na podstawie art. 1 ust. 2 lit. b) owego rozporządzenia; jego zdaniem należałoby zastosować rozporządzenie nr 1346/2000. W takim przypadku jurysdykcję miałby sąd, który wszczął postępowanie upadłościowe.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Powodowie w postępowaniu głównym odwołali się od postanowienia sądu pierwszej instancji do Oberlandesgericht Wien (wyższego sądu krajowego w Wiedniu, Austria), który utrzymał w mocy sporne postanowienie stwierdzające brak jurysdykcji międzynarodowej sądów austriackich, uznając że sporne powództwo wpisuje się w ramy [szeroko rozumianego] postępowania upadłościowego, jako że jest ono związane z nieposzanowaniem przez obligatoryjnie przewidziany w ramach owego postępowania organ obowiązków ciążących na nim w interesie ogółu wierzycieli. Sąd ów uznał, że jako powództwo akcesoryjne w stosunku do owego postępowania upadłościowego jest ono objęte wyłączeniem przewidzianym w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1215/2012.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Powodowie w postępowaniu głównym wnieśli skargę kasacyjną do Oberster Gerichtshof (sądu najwyższego, Austria).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>W tym kontekście sąd odsyłający zastanawia się nad rozgraniczeniem zakresów stosowania rozporządzeń nr 1215/2012 i nr 1346/2000 w szczególności w odniesieniu do powództwa odszkodowawczego wytoczonego przeciwko członkom rady wierzycieli z powodu działania podjętego przez nich w trakcie głosowania nad planem restrukturyzacyjnym w ramach postępowania w przedmiocie niewypłacalności.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Oberster Gerichtshof (sąd najwyższy, Austria) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P>Czy art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia […] nr 1215/2012 […] należy interpretować w ten sposób, że powództwo mające za przedmiot żądanie odszkodowawcze z tytułu odpowiedzialności deliktowej, wytoczone przeciwko członkom rady wierzycieli z powodu bezprawnego działania podjętego przez nich w trakcie głosowania nad planem restrukturyzacyjnym w postępowaniu w przedmiocie niewypłacalności przez właścicieli udziałów w spółce będącej niewypłacalną dłużniczką – co odnosi się do [P. Valacha i A. Valachovej] – oraz przez spółki projektowe, które pozostawały w stosunkach handlowych z niewypłacalną dłużniczką – co odnosi się do [SC Europa ZV II, de SC Europa LV, de VAV Parking, de SC Europa BB i Byty A] – dotyczy upadłości w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1215/2012 i tym samym jest wyłączone z przedmiotowego zakresu stosowania tego rozporządzenia?”.</P></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>W przedmiocie pytania prejudycjalnego</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Poprzez swoje pytanie sąd odsyłający pragnie w istocie ustalić, czy art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że przepis ten znajduje zastosowanie do powództwa odszkodowawczego opartego na reżimie odpowiedzialności deliktowej, wytoczonego przeciwko członkom rady wierzycieli z powodu działania podjętego przez nich w trakcie głosowania nad planem restrukturyzacyjnym w ramach postępowania w przedmiocie niewypłacalności i że w związku z tym powództwo to jest wyłączone z przedmiotowego zakresu stosowania rzeczonego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Udzielenie odpowiedzi na pytanie prejudycjalne wymaga ustalenia zakresu jurysdykcji sądu, który wszczął [szeroko rozumiane] postępowanie upadłościowe, ponieważ art. 1 ust. 2 lit. b) mającego zastosowanie do spraw cywilnych i handlowych rozporządzenia nr 1215/2012 wyłącza z jego zakresu zastosowania <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>upadłość, układy i inne podobne postępowania<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>W tym kontekście należy przypomnieć, że zgodnie z motywem 34 rozporządzenia nr 1215/2012 należy zapewnić ciągłość pomiędzy, z jednej strony, konwencją brukselską, rozporządzeniem nr 44/2001 i rozporządzeniem nr 1215/2012 i, z drugiej strony, w odniesieniu do dokonywanej przez Trybunał wykładni postanowień konwencji brukselskiej oraz zastępujących ją rozporządzeń.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Ponadto Trybunał orzekł, że rozporządzenie nr 1215/2000 i rozporządzenie nr 1346/2000 należy interpretować w sposób pozwalający uniknąć wszelkiego nakładania się zakresów ustanowionych tymi aktami przepisów, a także powstawania wszelkich luk prawnych. Zatem powództwa wyłączone z zakresu zastosowania rozporządzenia nr 1215/2012 na podstawie jego art. 1 ust. 2 lit. b) jako dotyczące <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>upadłości, układów i innych podobnych postępowań<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/> należą do zakresu zastosowania rozporządzenia nr 1346/2000. Symetrycznie powództwa niewchodzące w zakres stosowania art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 1346/2000 należą do zakresu stosowania rozporządzenia nr 1215/2012 (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171109">9 listopada 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tünkers France i Tünkers Maschinenbau</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑641/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:847">EU:C:2017:847</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Jak wynika w szczególności z motywu 10 rozporządzenia nr 1215/2012 zamiarem prawodawcy Unii jest przyjęcie szerokiego pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>spraw cywilnych i handlowych<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/> występującego w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia i w rezultacie szerokiego zakresu zastosowania owego rozporządzenia. Natomiast zakres zastosowania rozporządzenia nr 1346/2000, zgodnie z jego motywem 6, nie powinien być interpretowany szeroko (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171109">9 listopada 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tünkers France i Tünkers Maschinenbau</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑641/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:847">EU:C:2017:847</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> oraz przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Stosując te zasady, Trybunał orzekł, że jedynie powództwa wytaczane bezpośrednio na podstawie postępowania upadłościowego i ściśle z nim związane są wyłączone z zakresu zastosowania rozporządzenia nr 1215/2012. W konsekwencji jedynie te powództwa wchodzą w zakres stosowania rozporządzenia nr 1346/2000 (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171109">9 listopada 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tünkers France i Tünkers Maschinenbau</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑641/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:847">EU:C:2017:847</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> oraz przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Dokładnie takim samym kryterium posługuje się motyw 6 rozporządzenia nr 1346/2000 w celu zdefiniowania zakresu owego rozporządzenia. W myśl tego motywu rozporządzenie to powinno bowiem ograniczyć się do przepisów dotyczących właściwości dla wszczynania postępowań upadłościowych oraz wydawania orzeczeń <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>bezpośrednio na podstawie postępowań upadłościowych i ściśle związanych z takimi postępowaniami<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>W tej sytuacji, w świetle przywołanych motywów, należy ustalić, czy powództwo odszkodowawcze oparte na reżimie odpowiedzialności deliktowej, takie jak wytoczone w postępowaniu głównym, spełnia owo podwójne kryterium.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Jeżeli chodzi o pierwsze kryterium, należy przypomnieć, że w celu ustalenia, czy powództwo jest wytaczane bezpośrednio na podstawie postępowania upadłościowego, rozstrzygającym kryterium przyjętym przez Trybunał w celu zidentyfikowania dziedziny, do której należy powództwo, nie są ramy procesowe, w które wpisuje się to powództwo, lecz jego podstawa prawna. Zgodnie z tym podejściem należy badać, czy źródłem uprawnienia lub obowiązku, który służy jako podstawa powództwa, są ogólne przepisy prawa cywilnego i handlowego, czy też stanowiące od nich odstępstwo, przepisy szczególne dla postępowań upadłościowych (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171109">9 listopada 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tünkers France i Tünkers Maschinenbau</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑641/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:847">EU:C:2017:847</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>W badanej sprawie z ustaleń sądu odsyłającego wynika, że powództwo wytoczone w postępowaniu głównym ma na celu wyegzekwowanie odpowiedzialności członków rady wierzycieli, którzy na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20151211">11 grudnia 2015 r.</DATE> odrzucili przedłożony przez VAV Invest plan restrukturyzacyjny. Z powodu jego odrzucenia wszczęte zostało postępowanie upadłościowe sensu stricto. Powodowie w postępowaniu głównym uważają, że rada wierzycieli działała bezprawnie i z tego powodu wytoczyli powództwo odszkodowawcze.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>W kwestii tej sąd odsyłający zauważył, że zgodnie z ustawodawstwem słowackim rozróżnia się dwa typy postępowania w przedmiocie niewypłacalności: postępowanie restrukturyzacyjne i postępowanie upadłościowe sensu stricto. Jeżeli w ramach postępowania restrukturyzacyjnego rada wierzycieli odrzuci plan restrukturyzacyjny lub nie przyjmie decyzji w terminach określonych w § 144 ust. 1 ustawy prawo o postępowaniu w przedmiocie niewypłacalności, syndyk jest zobowiązany do niezwłocznego złożenia wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego sensu stricto zgodnie z § 144 ust. 2 tej ustawy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>W tym kontekście należy zauważyć, że w badanej sprawie powództwo odszkodowawcze zostało wytoczone z jednej strony przez właścicieli udziałów spółki objętej postępowaniem upadłościowym i, z drugiej strony, przez spółki pozostające z ową spółką w stosunkach handlowych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Ponadto powództwo to zmierza w szczególności do ustalenia, czy odrzucając plan restrukturyzacyjny, co doprowadziło do wszczęcia postępowania upadłościowego sensu stricto, członkowie rady wierzycieli naruszyli ciążący na nich obowiązek działania we wspólnym interesie ogółu wierzycieli.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Jak wynika z postanowienia odsyłającego zgodnie z art. 127 ust. 4 ustawy prawo o postępowaniu w przedmiocie niewypłacalności wszyscy członkowie rady wierzycieli są zobowiązani działać we wspólnym interesie ogółu wierzycieli, ponieważ zadaniem tej rady jest, wraz z ogółem wierzycieli, dokonanie oceny i w odpowiednim przypadku zaaprobowanie zgodnie z art. 133 ust. 1 tej ustawy planu restrukturyzacyjnego sporządzonego przez niewypłacalnego dłużnika.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>I tak powództwo wytoczone w postępowaniu głównym stanowi bezpośrednią i nieodłączną konsekwencję wykonywania przez radę wierzycieli, organ wymagający obligatoryjnie powołania na etapie wszczęcia [wpisującego się w koncepcję szeroko rozumianego postępowania upadłościowego] postępowania w przedmiocie niewypłacalności, funkcji wywodzonej specyficznie z przepisów prawa krajowego regulujących tego typu postępowanie (zob. analogicznie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090702">2 lipca 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>SCT Industri</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑111/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:419">EU:C:2009:419</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Należy zatem stwierdzić, że obowiązki stanowiące podstawą dla wytoczenia powództwa odszkodowawczego opartego na reżimie odpowiedzialności deliktowej przeciwko radzie wierzycieli, takie jak wytoczone w postępowaniu głównym, ma swoje źródło w przepisach szczególnych mających zastosowanie do [szeroko rozumianych] postępowań upadłościowych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Jeżeli chodzi o drugie kryterium, przywołane w pkt 27 niniejszego wyroku, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału to intensywność związku istniejącego pomiędzy wytoczonym powództwem a postępowaniem upadłościowym przesądza o zastosowaniu, bądź nie, wyłączenia ustanowionego w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1215/2012 (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171109">9 listopada 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tünkers France i Tünkers Maschinenbau</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑641/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:847">EU:C:2017:847</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>W kwestii tej, by ustalić, czy odpowiedzialność członków rady wierzycieli może zostać wywiedziona z faktu odrzucenia przez nich planu restrukturyzacyjnego, należałoby w szczególności zbadać zakres obowiązków ciążących na tej radzie w ramach postępowania toczonego w przedmiocie niewypłacalności i zgodność owego odrzucenia planu z tymi obowiązkami. Należy jednak stwierdzić, że tego rodzaju analiza wykazuje bezpośredni i ścisły związek z [szeroko rozumianym] postępowaniem upadłościowym i w związku z tym jest blisko związana z jego przebiegiem.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>W tych okolicznościach należy uznać, że powództwo, takie jak wytoczone w postępowaniu głównym, zostało wytoczone bezpośrednio na podstawie postępowania upadłościowego i jest z nim blisko związane, tak że nie wchodzi ono w zakres zastosowania rozporządzenia nr 1215/2012.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań na przedstawione pytanie należy odpowiedzieć, iż art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że przepis ten znajduje zastosowanie do powództwa odszkodowawczego opartego na reżimie odpowiedzialności deliktowej, wytoczonego<?PAGE NO="8"?> przeciwko członkom rady wierzycieli z powodu działania podjętego przez nich w trakcie głosowania nad planem restrukturyzacyjnym w ramach [wpisującego się w koncepcję szeroko rozumianego postępowania upadłościowego] postępowania w przedmiocie niewypłacalności i że w związku z tym powództwo to jest wyłączone z przedmiotowego zakresu stosowania rzeczonego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>W przedmiocie kosztów</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia <DATE ISO="20121212">12 grudnia 2012 r.</DATE> w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że przepis ten znajduje zastosowanie do powództwa odszkodowawczego opartego na reżimie odpowiedzialności deliktowej, wytoczonego przeciwko członkom rady wierzycieli z powodu działania podjętego przez nich w trakcie głosowania nad planem restrukturyzacyjnym w ramach [wpisującego się w koncepcję szeroko rozumianego postępowania upadłościowego] postępowania w przedmiocie niewypłacalności i że w związku z tym powództwo to jest wyłączone z przedmiotowego zakresu stosowania rzeczonego rozporządzenia.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>