Zobacz motywy 4, 5 i 12 dyrektywy 93/83.
W wyroku z dnia
Fragment przytoczony w cudzysłowie został dodany przez ustawę z dnia
Sąd krajowy zaznacza, że przekazano mu jedynie wersję angielską tych umów.
Wyrażając się bardziej szczegółowo, Agicoa Belgium, będąca skarżącą w postępowaniu krajowym, wykonuje działalność polegającą na zarządzaniu prawami przyznanymi jej zarówno przez association de gestion internationale collective des œuvres audiovisuelles (stowarzyszenie międzynarodowego zbiorowego zarządzania utworami audiowizualnymi) (AGICOA), będące stowarzyszeniem prawa szwajcarskiego, jak i przez beheers-en belangenvennootschap voor audiovisuele producenten (BAVP), będące organizacją spółdzielczą z ograniczoną odpowiedzialnością prawa belgijskiego.
Konwencja berneńska o ochronie dzieł literackich i artystycznych (akt paryski z dnia
W tym zakresie Agicoa odsyła do wyroków: z dnia
Sprawozdanie z pierwszego spotkania tejże grupy roboczej, które odbyło się w dniu
Sprawozdanie z drugiego spotkania dostępne na stronie internetowej Komisji pod adresem http://ec.europa.eu/internal_market/copyright/docs/satellite-cable/working-group-satellite-05-03_fr.pdf.
Pojęcie, które tenże artykuł definiuje jako
Zobacz wyrok z dnia
Domniemanie ostatnio przywołane przez Trybunał w wyroku z dnia
Uściślam, że to właśnie tę problematykę poruszyła grupa robocza ds. publicznego przekazu satelitarnego w trakcie jej spotkania, które odbyło się w 2003 r. W istocie wyżej wymieniony fragment przytoczony przez Agicoa brzmi następująco:
Wyrok z dnia
Zgodnie bowiem z dwoma postanowieniami odsyłającymi dostawca pakietów satelitarnych jest spółką belgijską, która współpracuje ze spółką niderlandzką, sygnały będące nośnikami programów są odbierane zarówno w Niderlandach jak i Luksemburgu, programy przekazywane drogą satelitarną pochodzą z kilku państw członkowskich Unii Europejskiej i mogą być oglądane przez odbiorców zamieszkałych na różnych terytoriach, w szczególności w Belgii i Luksemburgu.
Komisja zaznaczyła, że mając wątpliwości w kwestii, czy przekazy dokonywane przez Airfield były emisjami bezpośrednimi, jak utrzymywała ona w swych pismach, czy też wręcz przeciwnie retransmisjami, Komisja nie zamierzała zmieniać swojego początkowego stanowiska, gdyby sąd krajowy uznał, że w niniejszej sprawie chodziło o emisje bezpośrednie, lecz chciała dodać pewne stwierdzenia, aby wypowiedzieć się również w kwestii alternatywnej hipotezy.
Mianowicie zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (zob. w szczególności wyrok z dnia
Wspomniany cel jest również powołany w motywie 5 dyrektywy 93/83.
Zobacz wnioski Komisji leżące u podstaw dyrektywy 93/83 [COM(91) 276 wersja ostateczna, s. 33 i nast.], raport Komisji w sprawie stosowania tej dyrektywy [COM(2002) 430 wersja ostateczna, w szczególności s. 6–8]; a także wyroki: z dnia
Zobacz orzecznictwo przytoczone w ww. wyroku w sprawie Padawan, pkt 31 i nast.; opinia rzecznika generalnego V. Trstenjak w tej sprawie, pkt 61 i nast., której stwierdzenia wydają mi się właściwe do przeniesienia na niniejszą sprawę.
Zobacz między innymi ww. wyrok w sprawie Lagardère Active Broadcast, pkt 26 i nast.
Zobacz w szczególności konwencja berneńska i traktat o prawie autorskim przyjęty w Genewie w dniu
jeden publiczny przekaz satelitarny, który można przypisać tylko nadawcy, który stanie się zatem jedyną organizacją, która musi uzyskać prawa autorskie związane z transmitowanymi w ten sposób programami, lub, wręcz przeciwnie, dwa publiczne przekazy satelitarne, pierwszy pochodzący od nadawcy do odbiorców pierwotnej emisji i drugi pochodzący od dostawcy pakietów satelitarnych do odbiorców Zaznaczam, że art. 3 ust. 2 dyrektywy 93/83 odnoszący się do
Artykuł 1 lit. a) dyrektywy 89/552, w brzmieniu obowiązującym w momencie wydania dyrektywy 93/83, stanowił, że
Porównując art. 1 ust. 3 dyrektywy 93/83 dotyczący nadawania drogą kablową, który stanowi, że
Wyżej wymienionym, pkt 25 i nast. Zobacz także w tym względzie ww. wyrok w sprawie SGAE, pkt 30.
Zobacz początkowy wniosek dotyczący dyrektywy [COM(91) 276 wersja ostateczna, s. 33, pkt 3] i zmieniony wniosek dotyczący dyrektywy [COM(92) 526 wersja ostateczna, w szczególności s. 7].
Mianowicie
W przedmiocie pojęcia
Nie ma znaczenia, czy nadawane programy są w rzeczywistości oglądane, czy nie. Podobnie gdy chodzi o książkę, której jedynie udostępnienie odbiorcom ma znaczenie dla uzasadnienia poboru honorariów autorskich.
W ww. wyroku w sprawie SGAE, pkt 40 i nast. Trybunał, opierając się na przepisach konwencji berneńskiej, zaznacza, że
Zobacz podobnie B. Hugenholtz, Nouvelle lecture de la Directive Satellite Câble: passé, présent, avenir, Convergence, droit d’auteur et télévision transfrontière, IRIS Plus 2009 8, Observatoire européen de l’audiovisuel, Strasbourg, s. 10, który zaznacza, że art. 3 dyrektywy 2001/29 przewiduje prawo do publicznego przekazu, sformułowane w sposób na tyle ogólny, że obejmuje prawdopodobnie przekaz satelitarny. Zauważam również, że motyw 23 tej dyrektywy stanowi, że prawo to należy rozumieć w szerszym znaczeniu, jako obejmujące każde udostępnianie utworu odbiorcom nieznajdującym się w miejscu, z którego przekazywanie pochodzi, między innymi nadawanie programów.
W przedmiocie uwzględnienia dokonanych przez operatora niezależnych aktów eksploatacji i korzyści gospodarczej, jaką on z nich wynosi, zob. pkt 56, 57, 64 opinii rzecznika generalnego E. Sharpston w sprawie, która zakończyła się ww. wyrokiem w sprawie SGAE, który odnosi się do stanowiska zajętego w tym względzie przez rzecznika generalnego A. La Pergolę w sprawie, która zakończyła się wydaniem ww. wyroku w sprawie Egeda. Zarobkowy charakter przekazu został uwzględniony przez Trybunał w ww. wyroku w sprawie SGAE, pkt 44.
Zobacz motyw 15 dyrektywy 93/83.
Kryteria wynikające z jednolitej decyzji w kwestii treści i czasu nadawania są faktycznie ważne w świetle prac przygotowawczych nad dyrektywą 93/83 [zob. COM(91) 276 wersja ostateczna, s. 33 i nast.; a także COM(92) 526 wersja ostateczna, s. 7].
W pkt 39 ww. wyroku w sprawie Lagardère Active Broadcast zostało powiedziane, że
Przerwanie łańcucha przekazu po przejściu sygnałów przez satelitę zostało ukazane w sprawie, która zakończyła się wyrokiem w ww. sprawie Lagardère Active Broadcast (zob. pkt 48 i nast. opinii rzecznika generalnego A. Tizzana w tejże sprawie). Przerwanie mogło być wynikiem wprowadzenia innych reklam, w porównaniu z tymi zawartymi w pierwotnych programach.
Zmieniony projekt, na podstawie którego przyjęto dyrektywę 93/83 [COM(92) 526 wersja ostateczna, s. 7], uściśla, że nie dochodzi do przerwy, o ile zastosowano zwykłą procedurę techniczną i tak długo jak przekaz pozostaje pod kontrolą nadawcy. W kwestii ciągłego charakteru łańcucha zobacz również początkowy wniosek dotyczący dyrektywy [COM(91) 276 wersja ostateczna, s. 4].
Mianowicie, między innymi, operacje kompresji, multipleksacji, kodowania i selekcji sygnałów, z których składać się mają pakiety nadawane przez Airfield, co wykracza poza zwykły
Pojęcie to może być analogicznie porównywalne ze wspólną deklaracją dotyczącą art. 8 traktatu WIPO o prawie autorskim, która stanowi, że
W swoim sprawozdaniu dotyczącym stosowania dyrektywy 93/83 sporządzonym w 2002 r. [COM(2002) 430 wersja ostateczna, pkt 3.1.1] Komisja zaznaczyła, że użycie kodowania w połączeniu z ograniczonym udostępnieniem wymaganych urządzeń dekodujących prowadzi do przyznania wyłączności terytorialnej i w konsekwencji do rozdrobnienia rynku wewnętrznego, niezgodnie z zamierzonymi celami dyrektywy.
Zauważam, że te dwa pytania prejudycjalne są natomiast sformułowane w każdym względzie w sposób identyczny, gdy chodzi o szczegóły dotyczące fazy połączenia z Ziemią.
W trakcie rozprawy przedstawiciel Airfield sprecyzował, że kody są zmieniane co miesiąc, co oznacza, że operator udziela zatem regularnie nowych wytycznych nadawcom, gdy chodzi o metodę kodowania, którą mają oni stosować.
Agicoa słusznie zauważyła, że Airfield, która sama opanowała obsługę sygnałów, mogłaby zadecydować o przerwaniu ich transmisji do jednego ze swych klientów bez żadnej interwencji ze strony nadawców w przypadku, gdy osoba zainteresowana nie zapłaciła za jej abonament.
Podobnie autor utworu literackiego może sprzeciwić się temu, aby jego książka była sprzedawana w niedającym się rozdzielić pliku tworzącym nowy produkt, który zawierałby utwory mogące nadwerężyć jego wizerunek.
W tym kontekście zauważam, że w trakcie zebrania zorganizowanego w 2003 r. przez grupę roboczą ds. przekazu satelitarnego wypowiadającą się w kwestii darmowych, niekodowanych, zagranicznych kanałów nadawanych drogą satelitarną z innego państwa członkowskiego, ale których odbiór jest możliwy we wszystkich państwach członkowskich, większość uczestników uznała, że umowa między dostawcą pakietów satelitarnych a nadawcą w przedmiocie włączenia takiego kanału do pakietu (w celu lepszej widoczności w pakiecie z uwagi na miejsce w elektronicznym przewodniku programów) była porozumieniem odpowiadającym zezwoleniu udzielonemu przez nadawcę, co oznaczało wynagrodzenie dla posiadaczy praw (sprawozdanie dostępne na wskazanej powyżej stroni internetowej Komisji). Moim zdaniem jeśli tego typu porozumienie dotyczy transgranicznego nadawania płatnych kanałów, dostawca pakietów satelitarnych, który wyciąga nawet większą korzyść finansową z takiej operacji, powinien a fortiori wypełnić swoje zobowiązania w zakresie praw autorskich i praw pokrewnych prawom autorskim.
Dyrektywa Rady 93/83/EWG z dnia