(1)

Krachtens artikel 382, lid 4, onder a), van Verordening (EU) nr. 575/2013 worden transacties tussen enerzijds een instelling en anderzijds een niet-financiële tegenpartij als gedefinieerd in artikel 2, punt 9, van Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad (2) die de in artikel 10, leden 3 en 4, van Verordening (EU) nr. 648/2012 bepaalde clearingdrempel niet overschrijden, uitgesloten van de eigenvermogensvereisten voor het risico van aanpassing van de kredietwaardering (CVA-risico), ongeacht of die niet-financiële tegenpartij gevestigd is in de Unie of in een derde land.

(2)

In artikel 2, punt 9, van Verordening (EU) nr. 648/2012 wordt een „niet-financiële tegenpartij” gedefinieerd als een in de Unie gevestigde onderneming. De in artikel 10, lid 1, van die verordening bedoelde clearingdrempel geldt bijgevolg niet voor in derde landen gevestigde niet-financiële tegenpartijen.

(3)

In artikel 382, lid 4, van Verordening (EU) nr. 575/2013 wordt geen onderscheid gemaakt tussen niet-financiële tegenpartijen die gevestigd zijn in de Unie en niet-financiële tegenpartijen die gevestigd zijn in een derde land. Om een gelijk speelveld te waarborgen, moeten dezelfde regels gelden voor niet-financiële tegenpartijen die gevestigd zijn in de Unie en niet-financiële tegenpartijen die gevestigd zijn in een derde land.

(4)

In artikel 11 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 149/2013 van de Commissie (3) worden per klasse otc-derivaten clearingdrempelwaarden vastgesteld, zoals vereist op grond van artikel 10, lid 4, van Verordening (EU) nr. 648/2012. In overweging 25 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 149/2013 wordt verduidelijkt dat „het overschrijden van een van de voor een klasse otc-derivaten vastgestelde waarden de overschrijding van de clearingdrempel voor alle klassen [moet] teweegbrengen”.

(5)

Opdat een contract wordt vrijgesteld tot aan de datum waarop het afloopt, zoals bepaald in artikel 382, lid 4, laatste alinea, van Verordening (EU) nr. 575/2013, zou het moeten volstaan dat aan de voorschriften van die verordening is voldaan bij de aanvang van het contract. Er kunnen echter gevallen zijn waarbij een instelling met een bepaalde niet-financiële tegenpartij zeer frequent, en in sommige gevallen dagelijks, transacties aangaat. In die gevallen kan het voor de instelling een onevenredige last vormen om te verifiëren of de status van de in een derde land gevestigde niet-financiële tegenpartij accuraat is weerspiegeld in de eigenvermogensvereisten voor het CVA-risico van de instelling. Daarom is het passend te voorzien in een alternatief in de vorm van een jaarlijkse verificatie van de status van de in een derde land gevestigde niet-financiële tegenpartij. De verificatiefrequentie moet echter worden verhoogd tot driemaandelijks, wanneer het bruto notionele bedrag aan transacties van een niet-financiële tegenpartij voor een klasse otc-derivaten op het punt staat de clearingdrempel voor die klasse te overschrijden. Daardoor zou op frequentere basis kunnen worden gecontroleerd of deze clearingdrempel overschreden is, aangezien dit met grotere waarschijnlijkheid het geval zal zijn.

(6)

In artikel 382, lid 4, onder a), van Verordening (EU) nr. 575/2013 is bepaald dat transacties met niet-financiële tegenpartijen die de in artikel 10, leden 3 en 4, van Verordening (EU) nr. 648/2012 bepaalde clearingdrempel niet overschrijden, worden uitgesloten van de eigenvermogensvereisten voor het CVA-risico. Wanneer een instelling na de in Verordening (EU) nr. 575/2013 omschreven beoordeling ontdekt dat een van haar in een derde land gevestigde tegenpartijen niet als niet-financiële tegenpartij gekwalificeerd wordt, of wanneer de desbetreffende transacties de daarin bepaalde clearingdrempel overschrijden, moet de instelling in overeenstemming met titel VI van die verordening eigenvermogensvereisten voor het CVA-risico opstellen voor alle otc-derivaten met die tegenpartij die onder het toepassingsgebied van artikel 382, lid 1, van die verordening vallen.

(7)

Deze verordening is gebaseerd op de ontwerpen van technische reguleringsnormen die in samenwerking met de Europese Autoriteit voor effecten en markten zijn opgesteld en door de Europese Bankautoriteit aan de Commissie zijn voorgelegd.

(8)

De Europese Bankautoriteit heeft openbare raadplegingen gehouden over de ontwerpen van technische reguleringsnormen waarop deze verordening is gebaseerd, heeft de mogelijke daaraan verbonden kosten en baten geanalyseerd, en heeft de bij artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 (4) opgerichte Stakeholdergroep bankwezen om advies verzocht,