<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-145/17 P</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62017CJ0145</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:839">EU:C:2018:839</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>10</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>10</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">wyrok z dnia <DATE ISO="20181018">18.10.2018 r.</DATE> – sprawa C‑145/17 P</HT></P><P><HT TYPE="SC">Internacional de Productos Metálicos/Komisja</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (pierwsza izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20181018">18 października 2018 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: hiszpański.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odwołanie</KEYWORD><KEYWORD>Dumping</KEYWORD><KEYWORD>Przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej lub wysyłanych z Malezji</KEYWORD><KEYWORD>Naruszenie porozumienia antydumpingowego zawartego w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO)</KEYWORD><KEYWORD>Uchylenie pobranych już ostatecznych ceł antydumpingowych</KEYWORD><KEYWORD>Brak mocy wstecznej</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 263 akapit czwarty TFUE</KEYWORD><KEYWORD>Osoba, której akt dotyczy indywidualnie</KEYWORD><KEYWORD>Akt regulacyjny, który nie wymaga środków wykonawczych</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑145/17 P</P><P>mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 56 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wniesione w dniu <DATE ISO="20170321">21 marca 2017 r.</DATE>,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Internacional de Productos Metálicos SA</HT>, z siedzibą w Vitoria-Gasteiz (Hiszpania), reprezentowana przez C. Cañizares Pacheco, E. Tejedora de la Fuentego i A. Monreala Lasherasa, abogados,</P><PARTY.STATUS>wnosząca odwołanie,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>w której drugą stroną postępowania jest:</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Komisja Europejska</HT>, reprezentowana przez J.F. Brakelanda, M. Françę i G. Luenga, działających w charakterze pełnomocników,</P><PARTY.STATUS>strona pozwana w pierwszej instancji,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (pierwsza izba),</P><P>w składzie: R. Silva de Lapuerta, wiceprezes, pełniący obowiązki prezesa pierwszej izby, J.C. Bonichot, E. Regan, C.G. Fernlund i S. Rodin (sprawozdawca), sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: E. Tanchev,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="2"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>W odwołaniu spółka Internacional de Productos Metálicos SA wnosi o uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia <DATE ISO="20170125">25 stycznia 2017 r.</DATE>, Internacional de Productos Metálicos/Komisja (T‑217/16, niepublikowanego, zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>zaskarżonym postanowieniem<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2017:37">EU:T:2017:37</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), w którym Sąd oddalił jej skargę zmierzającą do stwierdzenia nieważności art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/278 z dnia <DATE ISO="20160226">26 lutego 2016 r.</DATE> uchylającego ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="052" PAGE.FIRST="24" DATE.PUB="2016">Dz.U. 2016, L 52, s. 24</REF.DOC.OJ>, zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>spornym rozporządzeniem<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>).</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Decyzją Rady 94/800/WE z dnia <DATE ISO="19941222">22 grudnia 1994 r.</DATE> dotyczącą zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji porozumień będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="336" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1994">Dz.U. 1994, L 336, s. 1</REF.DOC.OJ>) Rada Unii Europejskiej przyjęła Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu (WTO), podpisane w Marrakeszu w dniu <DATE ISO="19940415">15 kwietnia 1994 r.</DATE>, jak również porozumienia znajdujące się w załącznikach 1–3 do tego porozumienia, wśród których znajdują się Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="336" PAGE.FIRST="11" DATE.PUB="1994">Dz.U. 1994, L 336, s. 11</REF.DOC.OJ>) oraz Porozumienie w sprawie stosowania art. VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="336" PAGE.FIRST="103" DATE.PUB="1994">Dz.U. 1994, L 336, s. 103</REF.DOC.OJ>, zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>porozumieniem antydumpingowym WTO<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20090126">26 stycznia 2009 r.</DATE> Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 91/2009 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="029" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2009">Dz.U. 2009, L 29, s. 1</REF.DOC.OJ>)</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20110728">28 lipca 2011 r.</DATE> Organ Rozstrzygania Sporów WTO (zwany dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>DSB<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>) przyjął sprawozdanie organu apelacyjnego i sprawozdanie zespołu orzekającego zmienione sprawozdaniem organu apelacyjnego w sprawie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>Wspólnoty Europejskie – ostateczne środki antydumpingowe wprowadzone względem przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chin<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/> (WT/DS 397). W owych sprawozdaniach stwierdzono między innymi, że Unia działała w sposób niezgodny z niektórymi postanowieniami porozumienia antydumpingowego WTO.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>W następstwie tej decyzji DSB Rada przyjęła w dniu <DATE ISO="20121004">4 października 2012 r.</DATE> rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 924/2012 zmieniające rozporządzenie nr 91/2009 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="275" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2012">Dz.U. 2012, L 275, s. 1</REF.DOC.OJ>), dokonując w szczególności obniżki cła antydumpingowego przewidzianego w tym ostatnim rozporządzeniu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 723/2011 z dnia <DATE ISO="20110718">18 lipca 2011 r.</DATE> rozszerzającym ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="194" PAGE.FIRST="6" DATE.PUB="2011">Dz.U. 2011, L 194, s. 6</REF.DOC.OJ>), zmienionym rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 693/2012 z dnia <DATE ISO="20120725">25 lipca 2012 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="203" PAGE.FIRST="23" DATE.PUB="2012">Dz.U. 2012, L 203, s. 23</REF.DOC.OJ>), środki antydumpingowe zostały rozszerzone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>W następstwie przeglądu wygaśnięcia przeprowadzonego zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia <DATE ISO="20091130">30 listopada 2009 r.</DATE> w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="343" PAGE.FIRST="51" DATE.PUB="2009">Dz.U. 2009, L 343, s. 51</REF.DOC.OJ>) Komisja Europejska w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/519 z dnia <DATE ISO="20150326">26 marca 2015 r.</DATE><?PAGE NO="3"?> nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali wysyłanych z Malezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji, w następstwie przeglądu wygaśnięcia przeprowadzonego na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1225/2009 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="082" PAGE.FIRST="78" DATE.PUB="2015">Dz.U. 2015, L 82, s. 78</REF.DOC.OJ>) utrzymała, na okres kolejnych pięciu lat, cło antydumpingowe, nałożone i zmienione, odpowiednio, rozporządzeniem nr 91/2009 i rozporządzeniem wykonawczym nr 924/2012.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Decyzją z dnia <DATE ISO="20160212">12 lutego 2016 r.</DATE> DSB przyjął nowe sprawozdania stwierdzające niezgodność środków przyjętych przez Unię w drodze rozporządzenia wykonawczego nr 924/2012 z niektórymi postanowieniami porozumienia antydumpingowego WTO.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Okoliczności powstania sporu i sporne rozporządzenie</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Internacional de Productos Metálicos jest spółką prawa hiszpańskiego, której głównym przedmiotem działalności jest import i dostawa na terytorium krajowym elementów złącznych z żeliwa lub stali.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Na podstawie rozporządzenia nr 91/2009 i rozporządzenia wykonawczego nr 924/2012 hiszpańska administracja podatkowa nałożyła na wnoszącą odwołanie obowiązek zapłaty ceł, ceł antydumpingowych i podatku od wartości dodanej (VAT), podwyższonych o odsetki za zwłokę, w wysokości <FT TYPE="DECIMAL">672934,20</FT> EUR.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Opłaty te zostały częściowo zakwestionowane przez wnoszącą odwołanie przed sądami hiszpańskimi.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20160226">26 lutego 2016 r.</DATE> Komisja przyjęła sporne rozporządzenie na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/476 z dnia <DATE ISO="20150311">11 marca 2015 r.</DATE> w sprawie środków, które Unia może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="083" PAGE.FIRST="6" DATE.PUB="2015">Dz.U. 2015, L 83, s. 6</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>W art. 1 spornego rozporządzenia uchylone zostały cła antydumpingowe ustanowione rozporządzeniem nr 91/2009, zmienione rozporządzeniem wykonawczym nr 924/2012 i pozostawione w mocy w drodze rozporządzenia wykonawczego 2015/519.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 2 spornego rozporządzenia uchylenie ceł antydumpingowych, o których mowa w jego art. 1, staje się skuteczne od dnia wejścia w życie tego rozporządzenia, zgodnie z jego art. 3, i nie stanowi podstawy zwrotu należności celnych pobranych przed tą datą.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie przed Sądem i zaskarżone postanowienie</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu <DATE ISO="20160510">10 maja 2016 r.</DATE> wnosząca odwołanie złożyła skargę na sporne rozporządzenie, w której wniosła, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności art. 2 tego rozporządzenia, a po drugie, o wyraźne uznanie stosowania art. 1 tego rozporządzenia z mocą wsteczną.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Po odrzuceniu w pierwszej kolejności, w pkt 21 zaskarżonego postanowienia, wskazanego żądania drugiego jako oczywiście niedopuszczalnego, Sąd w drugiej kolejności orzekł w przedmiocie zarzutu przeszkody procesowej podniesionego przez Komisję w związku z niedopuszczalnością skargi w świetle warunków dopuszczalności wynikających z art. 263 akapit czwarty TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>W tym celu Sąd zbadał w pkt 26–33 zaskarżonego postanowienia, czy zaskarżone rozporządzenie dotyczyło wnoszącej odwołanie indywidualnie w rozumieniu tego przepisu.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Mając na uwadze w szczególności, że rozporządzenie to dotyczy wnoszącej odwołanie jedynie w odniesieniu do jej obiektywnego statusu importera produktów, które zostały objęte środkami antydumpingowymi, bez uwzględnienia jej sytuacji indywidualnej, Sąd orzekł, że owo rozporządzenie nie dotyczy wnoszącej odwołanie indywidualnie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Z drugiej strony Sąd zbadał w pkt 34–37 zaskarżonego postanowienia zaistnienie środków wykonawczych spornego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>W szczególności w związku z tym, że system celny ustanowiony przez prawo Unii przewidywał, że pobranie ceł antydumpingowych następuje na podstawie środków podjętych przez władze krajowe oraz że zaskarżanie tych środków było dokonywane, jak w niniejszym przypadku, na szczeblu krajowym, Sąd uznał, iż sporne rozporządzenie zawiera środki wykonawcze w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>W konsekwencji Sąd odrzucił skargę jako oczywiście niedopuszczalną.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Żądania stron</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>uchylenie zaskarżonego postanowienia;</P></ITEM><ITEM><P>przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania w przedmiocie czasowego ograniczenia ustanowionego w art. 2 spornego rozporządzenia oraz</P></ITEM><ITEM><P>obciążenie Komisji kosztami postępowania.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Komisja wnosi do Trybunału o:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>oddalenie odwołania oraz</P></ITEM><ITEM><P>obciążenie wnoszącej odwołanie kosztami związanymi z postępowaniem.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie odwołania</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie zarzutu pierwszego, dotyczącego dopuszczenia się przez Sąd błędu co do prawa poprzez stwierdzenie, że sporne rozporządzenie nie dotyczyło wnoszącej odwołanie indywidualnie</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Argumentacja stron</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>W zarzucie pierwszym wnosząca odwołanie zarzuca Sądowi naruszenie prawa poprzez uznanie, że sporne rozporządzenie nie dotyczy wnoszącej odwołanie indywidualnie w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>W tym względzie wnosząca odwołanie podnosi, że z orzecznictwa Trybunału wynika, że w przypadku gdy rozporządzenie dotyczy określonej grupy osób, może ono dotyczyć ich indywidualnie ze względu na okoliczności faktyczne, które nastąpiły przed jego przyjęciem.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Zdaniem wnoszącej odwołanie, choć Sąd uznał w pkt 30 zaskarżonego postanowienia, że sporne rozporządzenie dotyczyło jej w odniesieniu do jej obiektywnego statusu importera produktów będących przedmiotem środków antydumpingowych, bez uwzględnienia jej sytuacji indywidualnej, to jednak fakt, że rozporządzenie to dotyczy jej w ten sposób, obejmuje koniecznie, w sposób dorozumiany, oddziaływanie indywidualne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie przesłanka związana z indywidualnym oddziaływaniem aktu została spełniona, gdyż sporne cła antydumpingowe nie dotyczą ogółu importerów, lecz tylko tych, którzy importują elementy wyraźnie wskazane w rozporządzeniu nr 91/2009 i o konkretnym pochodzeniu, a mianowicie z Chin lub Malezji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>W konsekwencji, jeżeli uchylenie ceł antydumpingowych obiektywnie dotyczyło wnoszącej odwołanie, to z tą samą pewnością dotyczyło jej również indywidualnie, biorąc pod uwagę właściwy jej status importera niektórych produktów pochodzących z Chin lub Malezji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Wnosząca odwołanie podważa ponadto twierdzenie Sądu zawarte w pkt 31 zaskarżonego postanowienia, zgodnie z którym zaskarżony przepis spornego rozporządzenia nie skutkował sam w sobie zmianą jakiegokolwiek prawa nabytego przez wnoszącą odwołanie przed wydaniem tego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Orzecznictwo, na którym oparł się Sąd w tym względzie, nie ma zastosowania w przypadku uchylenia obowiązków. O indywidualnym oddziaływaniu na osobę można bowiem mówić wówczas, gdy zaskarżony przepis lub akt skutkuje zmianą prawa lub zobowiązania nabytego przez skarżącego przed przyjęciem zaskarżonego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Komisja stoi na stanowisku, że zarzut pierwszy należy oddalić jako bezzasadny.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Ocena Trybunału</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Na wstępie należy przypomnieć, że dopuszczalność skargi wniesionej przez osobę fizyczną lub prawną na akt, którego nie jest ona adresatem, jest na podstawie art. 263 akapit czwarty TFUE uzależniona od warunku, czy uznaje się istnienie po stronie tej osoby legitymacji czynnej, która występuje w dwóch sytuacjach. Po pierwsze, skargę taką można wnieść pod warunkiem, że akt dotyczy tej osoby bezpośrednio i indywidualnie. Po drugie, osoba taka może wnieść skargę na akt regulacyjny niewymagający środków wykonawczych, jeżeli dotyczy on jej bezpośrednio (zob. w szczególności wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150917">17 września 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Mory i in./Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑33/14 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:609">EU:C:2015:609</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0059">59</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0091">91</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180313">13 marca 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Industrias Químicas del Vallés/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑244/16 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:177">EU:C:2018:177</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>W zarzucie pierwszym wnosząca odwołanie powołuje się na analizę, jakiej Sąd dokonał w pkt 26–33 zaskarżonego postanowienia, w ramach badania pierwszego przypadku, w odniesieniu do warunku indywidualnego oddziaływania w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>W tym względzie należy przypomnieć, że z utrwalonego orzecznictwa wynika, że podmioty inne niż adresaci decyzji mogą utrzymywać, iż decyzja ta dotyczy ich indywidualnie, tylko wtedy, gdy akt objęty żądaniem o stwierdzenie nieważności ma wpływ na ich sytuację ze względu na szczególne dla nich cechy charakterystyczne lub na sytuację faktyczną, która odróżnia je od wszelkich innych osób i w związku z tym indywidualizuje je w sposób podobny jak adresata (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20131003">3 października 2013 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tapiriit Kanatami i in./Parlament i Rada</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑583/11 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:625">EU:C:2013:625</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0072">72</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150428">28 kwietnia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>T &amp; L Sugars i Sidul Açúcares/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑456/13 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:284">EU:C:2015:284</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0063">63</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Jak wskazał Sąd w pkt 28 zaskarżonego postanowienia, z utrwalonego orzecznictwa wynika również, że możliwość określenia z większą czy mniejszą dokładnością liczby lub nawet tożsamości podmiotów prawa, do których ma zastosowanie dany środek, wcale nie oznacza, że należy uznać, iż środek ten<?PAGE NO="6"?> dotyczy tych podmiotów indywidualnie, o ile środek ów podlega zastosowaniu ze względu na zaistnienie pewnej obiektywnej sytuacji prawnej lub faktycznej w nim określonej (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20131219">19 grudnia 2013 r.</DATE>, <NAME.CASE>Telefónica/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑274/12 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:852">EU:C:2013:852</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180313">13 marca 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Industrias Químicas del Vallés/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑244/16 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:177">EU:C:2018:177</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0088">88</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>O ile prawdą jest, jak wskazał Sąd w pkt 29 zaskarżonego postanowienia, że gdy akt dotyczy grupy osób, które były lub mogły być zidentyfikowane w chwili wydania tego aktu ze względu na określone cechy właściwe członkom tej grupy, akt ten może dotyczyć tych osób w sposób indywidualny, ponieważ należą one do ograniczonego kręgu podmiotów gospodarczych, i może to mieć miejsce w szczególności wówczas, gdy decyzja zmienia prawa nabyte przez jednostkę przed wydaniem owej decyzji (zob. podobnie wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20080313">13 marca 2008 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Infront WM</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑125/06 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:159">EU:C:2008:159</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0071">71</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0072">72</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140227">27 lutego 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Stichting Woonpunt i in./Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑132/12 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:100">EU:C:2014:100</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0059">59</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), o tyle warunki te nie zostały spełnione w niniejszej sprawie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>W zakresie, w jakim wnosząca odwołanie podnosi bowiem, po pierwsze, że środki antydumpingowe uchylone przez sporne rozporządzenie dotyczą wyłącznie importerów produktów wyraźnie objętych tymi środkami, jedynie potwierdza ona stwierdzenie zawarte w pkt 30 zaskarżonego postanowienia, wedle którego rozporządzenie to dotyczy jej jedynie w odniesieniu do jej obiektywnego statusu importera produktów będących przedmiotem środków antydumpingowych, bez uwzględnienia jej sytuacji indywidualnej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>W szczególności jest oczywiste, że w świetle utrwalonego orzecznictwa dotyczącego warunku indywidualnego oddziaływania, jak przypomniano je w pkt 34–36 niniejszego wyroku, nie można twierdzić, że taki warunek jest spełniony w przypadku naruszenia obiektywnej sytuacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>W zakresie, w jakim wnosząca odwołanie kwestionuje w drugiej kolejności stwierdzenie Sądu zawarte w pkt 31 zaskarżonego postanowienia, wedle którego zaskarżony przepis spornego rozporządzenia nie skutkował sam w sobie zmianą jakiegokolwiek prawa nabytego przez wnoszącą odwołanie przed wydaniem tego przepisu, należy wskazać, że wnosząca odwołanie nie przedstawiła żadnego argumentu mogącego podważyć to stwierdzenie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Fakt obciążenia środkami antydumpingowymi, takimi jak te, które zostały uchylone przez sporne rozporządzenie, nie może być zasadnie uznany za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>prawa nabyte<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/> w rozumieniu orzecznictwa przypomnianego w pkt 36 niniejszego wyroku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że Sąd nie dopuścił się błędu co do prawa, orzekając, w szczególności w pkt 33 zaskarżonego postanowienia, że sporne rozporządzenie nie dotyczyło wnoszącej odwołanie indywidualnie w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Wobec powyższego zarzut pierwszy należy oddalić jako bezzasadny.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie zarzutu drugiego, dotyczącego dopuszczenia się przez Sąd błędu co do prawa poprzez stwierdzenie, że sporne rozporządzenie wymagało środków wykonawczych</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Argumentacja stron</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>W zarzucie drugim wnosząca odwołanie zarzuca Sądowi naruszenie prawa poprzez stwierdzenie, w szczególności w pkt 36 i 37 zaskarżonego postanowienia, że sporne rozporządzenie zawierało środki wykonawcze w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>W tym względzie wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd niesłusznie uznał, iż skierowane do niej nakazy zapłaty należności wymagały środków wykonawczych do spornego rozporządzenia. W istocie owe nakazy zapłaty były dokonywane przez hiszpańskie organy podatkowe na podstawie rozporządzenia nr 91/2009, a nie na podstawie spornego rozporządzenia, w którym cła antydumpingowe nałożone przez to pierwsze rozporządzenie zostały uchylone.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Zdaniem wnoszącej odwołanie pomiędzy tymi dwoma rozporządzeniami należy dokonać jasnego rozróżnienia. W odniesieniu do art. 2 spornego rozporządzenia – przepis ten stanowi normę autonomiczną, która nie wymaga żadnego aktu wykonawczego, by wywołać skutki prawne od dnia jego wejścia w życie, w zakresie, w jakim przepis ten ogranicza się do uchylenia omawianych ceł antydumpingowych. Tym samym sporne rozporządzenie ogranicza się do zobowiązania hiszpańskiej administracji podatkowej do niepodejmowania żadnych działań zmierzających do poboru tych ceł antydumpingowych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że wniesienie skargi o stwierdzenie nieważności przed Sądem stanowi jedyną drogę zaskarżenia art. 2 spornego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Wnosząca odwołanie wnioskuje na tej podstawie, że skoro ograniczenie w czasie skutków tego przepisu dotyczy jej bezpośrednio i przepis ów nie wymaga żadnych środków wykonawczych w celu jego wdrożenia, Sąd powinien był uznać jej skargę za dopuszczalną.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Komisja kwestionuje argumenty wnoszącej odwołanie i wnosi o oddalenie zarzutu drugiego.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Ocena Trybunału</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Aby zbadać, czy – jak twierdzi wnosząca odwołanie w ramach zarzutu drugiego – Sąd naruszył prawo, stwierdzając w pkt 34–38 zaskarżonego postanowienia, że sporne rozporządzenie wymaga środków wykonawczych w rozumieniu art. 263 akapit czwarty in fine TFUE, należy przypomnieć, jak słusznie zauważył Sąd w pkt 34 tego postanowienia, że wykładni wyrażenia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>nie wymagają środków wykonawczych<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/> zawartego w tym przepisie należy dokonać w świetle celu tego postanowienia, który polega, jak wynika z jego genezy, na uniknięciu sytuacji, w której jednostka będzie zmuszona do naruszenia prawa, aby móc zwrócić się do sądu. Otóż gdy akt regulacyjny wywiera bezpośrednio wpływ na sytuację prawną osoby fizycznej lub prawnej, nie wymagając środków wykonawczych, osoba ta mogłaby zostać pozbawiona skutecznej ochrony sądowej, gdyby nie dysponowała środkiem zaskarżenia przed sądem Unii w celu podważenia zgodności z prawem tego aktu regulacyjnego. W braku środków wykonawczych osoba fizyczna lub prawna, chociaż rzeczony akt dotyczy jej bezpośrednio, byłaby bowiem w stanie doprowadzić do skontrolowania tego aktu przez sąd dopiero po naruszeniu przepisów tego aktu, powołując się na ich niezgodność z prawem w ramach postępowania wszczętego przeciwko niej przed sądem krajowym (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150428">28 kwietnia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>T &amp; L Sugars i Sidul Açúcares/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑456/13 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:284">EU:C:2015:284</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180313">13 marca 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Industrias Químicas del Vallés/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑244/16 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:177">EU:C:2018:177</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Natomiast w sytuacji, gdy akt regulacyjny wymaga środków wykonawczych, sądowa kontrola poszanowania porządku prawnego Unii jest zapewniona niezależnie od tego, czy środki te przyjmuje Unia, czy przyjmują je państwa członkowskie. Osoby fizyczne lub prawne, które z racji przesłanek dopuszczalności określonych w art. 263 akapit czwarty TFUE nie mogą zaskarżyć bezpośrednio do sądu Unii aktu regulacyjnego Unii, są chronione przed stosowaniem wobec nich takiego aktu dzięki możliwości zaskarżenia środków wykonawczych wymaganych przez tenże akt (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150428">28 kwietnia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>T &amp; L Sugars i Sidul Açúcares/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑456/13 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:284">EU:C:2015:284</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180313">13 marca 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Industrias Químicas del Vallés/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑244/16 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:177">EU:C:2018:177</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Jeżeli wdrożenie takiego aktu należy do instytucji, organów lub jednostek organizacyjnych Unii, to osoby fizyczne lub prawne mogą wnieść skargę bezpośrednią do sądu Unii na akty wykonawcze na zasadach określonych w art. 263 akapit czwarty TFUE i podnieść zgodnie z art. 277 TFUE na poparcie tej skargi zarzut niezgodności z prawem danego aktu podstawowego. Jeżeli owo wdrożenie aktu Unii jest zadaniem państw członkowskich, osoby te mogą podnieść nieważność aktu podstawowego przed sądami krajowymi i spowodować, że owe sądy wystąpią z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału na podstawie art. 267 TFUE (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150428">28 kwietnia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>T &amp; L Sugars i Sidul Açúcares/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑456/13 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:284">EU:C:2015:284</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180313">13 marca 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Industrias Químicas del Vallés/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑244/16 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:177">EU:C:2018:177</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>Jak orzekł już Trybunał, aby ocenić, czy akt regulacyjny wymaga środków wykonawczych, należy odnieść się do sytuacji osoby powołującej się na prawo do wniesienia skargi na podstawie art. 263 akapit czwarty in fine TFUE. Nie jest więc istotne, czy dany akt wymaga środków wykonawczych względem innych podmiotów prawa (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150428">28 kwietnia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>T &amp; L Sugars i Sidul Açúcares/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑456/13 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:284">EU:C:2015:284</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180313">13 marca 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Industrias Químicas del Vallés/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑244/16 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:177">EU:C:2018:177</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>Ponadto w ramach tej oceny należy odnieść się wyłącznie do przedmiotu skargi, a w razie gdy skarżący wnosi jedynie o częściowe stwierdzenie nieważności, w danym przypadku należy brać pod uwagę jedynie środki wykonawcze wymagane ewentualnie przez tę część aktu (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151210">10 grudnia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kyocera Mita Europe/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑553/14 P</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:805">EU:C:2015:805</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180313">13 marca 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Industrias Químicas del Vallés/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑244/16 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:177">EU:C:2018:177</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Ponadto w tym względzie nie ma znaczenia kwestia, czy wspomniane środki mają charakter mechaniczny czy też nie mają takiego charakteru (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150428">28 kwietnia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>T &amp; L Sugars i Sidul Açúcares/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑456/13 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:284">EU:C:2015:284</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151210">10 grudnia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kyocera Mita Europe/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑553/14 P</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:805">EU:C:2015:805</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że skarga zmierza do stwierdzenia nieważności art. 2 spornego rozporządzenia w zakresie, w jakim przepis ten stanowi, że uchylenie ostatecznych ceł antydumpingowych, o którym mowa w art. 1 tego rozporządzenia, a mianowicie ceł ustanowionych przez rozporządzenie nr 91/2009, zmienionych rozporządzeniem wykonawczym nr 924/2012 i utrzymanych rozporządzeniem wykonawczym 2015/519, zaczyna obowiązywać dopiero od daty wejścia w życie spornego rozporządzenia i uchylenie to nie stanowi podstawy zwrotu należności celnych pobranych przed tą datą.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56</NO.P><TXT>W zakresie, w jakim wnosząca odwołanie podniosła, że wskazany przepis nie wymaga żadnych środków wykonawczych, aby wywoływał on skutki prawne, ponieważ ogranicza się on jedynie do uchylenia omawianych ceł antydumpingowych, należy wskazać, że okoliczność, iż akt regulacyjny wymaga środków wykonawczych, w rozumieniu art. 263 akapit czwarty in fine TFUE, tak że niektóre skutki prawne owego aktu zostają wywołane dopiero za pomocą tych środków, nie wyklucza jednak sytuacji, w której akt ten wywiera w odniesieniu do sytuacji prawnej osoby fizycznej lub prawnej inne skutki prawne, które nie zależą od przyjęcia środków wykonawczych (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180313">13 marca 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>European Union Copper Task Force/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑384/16 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:176">EU:C:2018:176</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57</NO.P><TXT>I tak, w niniejszym przypadku, o ile prawdą jest, jak twierdzi wnosząca odwołanie, że uchylenie ceł antydumpingowych dokonane w spornym rozporządzeniu nie zależy, jako takie, od przyjęcia środków wykonawczych, aby nastąpiło wygaśnięcie tych ceł, o tyle nie zmienia to faktu, że art. 2 tego rozporządzenia, w szczególności w zakresie, w jakim przewiduje on wygaśnięcie tych ceł od daty jego wejścia w życie i wyklucza jakąkolwiek moc wsteczną, może zaistnieć, w odniesieniu do wnoszącej odwołanie, jedynie za pośrednictwem aktów przyjętych przez organy krajowe w celu poboru rozpatrywanych ceł antydumpingowych przed tą datą.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58</NO.P><TXT>W rzeczywistości jedynie na podstawie faktu, że cła antydumpingowe zostały nałożone na wnoszącą odwołanie przez organy krajowe w zastosowaniu ustanawiających je rozporządzeń, w szczególności rozporządzenia nr 91/2009, można uznać, że skutki art. 2 spornego rozporządzenia dotyczące daty uchylenia tych ceł, a w szczególności brak – bezprawny, jak podniesiono – mocy wstecznej tego uchylenia, wpłynęły na sytuację prawną wnoszącej odwołanie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59</NO.P><TXT>W zakresie, w jakim wnosząca odwołanie podnosi w tym kontekście, że środki podjęte przez organy krajowe w celu poboru ceł antydumpingowych, takie jak w niniejszym przypadku nakazy poboru skierowane do niej przez hiszpańskie organy podatkowe, zostały przyjęte na podstawie rozporządzeń ustanawiających te cła antydumpingowe, a nie na mocy spornego rozporządzenia, należy przypomnieć, że dla celów zakwalifikowania danego środka jako środka wykonawczego aktu prawnego brzmienie art. 263 akapit czwarty in fine TFUE nie wymaga, by akt ten stanowił podstawę prawną tego środka. Ten sam środek może być środkiem wykonawczym zarówno aktu, którego przepisy stanowią jego podstawę prawną, jak i odrębnego aktu, jak w niniejszym przypadku sporne rozporządzenie, w sytuacji gdy skutki prawne tego ostatniego aktu zostają wywarte w całości lub w części wobec strony skarżącej jedynie za pośrednictwem tego środka (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180313">13 marca 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Industrias Químicas del Vallés/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑244/16 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:177">EU:C:2018:177</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0072">72</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że ze względu na szczególne okoliczności sprawy Sąd mógł, w celu ustalenia istnienia środków wykonawczych spornego rozporządzenia, słusznie wskazać w pkt 35 zaskarżonego postanowienia środki przyjmowane przez władze krajowe w ramach systemu celnego Unii w celu poboru ceł antydumpingowych, które mogą być zaskarżane przed sądami krajowymi, w szczególności poprzez żądanie zwrotu nienależnie pobranych ceł antydumpingowych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61</NO.P><TXT>Jeżeli zatem importer uważa się w tym kontekście za poszkodowanego przez rozporządzenie, które uważa on za niezgodne z prawem – takie jak w niniejszej sprawie sporne rozporządzenie – a które według argumentacji wnoszącej odwołanie powinno stanowić podstawę zwrotu odpowiednich ceł antydumpingowych pobranych przed wejściem w życie tego rozporządzenia, może on powoływać się na tę niezgodność z prawem przed właściwym sądem krajowym. Sąd ten może wówczas, a w pewnych wypadkach jest zobowiązany, wystąpić do Trybunału, na zasadach określonych w art. 267 TFUE, z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym ważności kwestionowanego rozporządzenia (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120614">14 czerwca 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>CIVAD</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑533/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:347">EU:C:2012:347</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62</NO.P><TXT>W świetle całości powyższych rozważań Sąd nie naruszył prawa, gdy orzekł w pkt 36 zaskarżonego postanowienia, że sporne rozporządzenie wymaga środków wykonawczych w rozumieniu art. 263 akapit czwarty in fine TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63</NO.P><TXT>W konsekwencji zarzut drugi powinien zostać oddalony jako bezzasadny.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie zarzutu trzeciego, dotyczącego niesłusznego oddalenia przez Sąd żądania drugiego skargi jako niedopuszczalnego</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Argumentacja stron</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64</NO.P><TXT>W ramach zarzutu trzeciego wnosząca odwołanie zarzuca Sądowi, że naruszył prawo, oddalając w pkt 20 i 21 zaskarżonego postanowienia jako oczywiście niedopuszczalne drugie żądanie skargi, zmierzające do tego, aby Sąd w sposób wyraźny uznał zastosowanie z mocą wsteczną skutków art. 1 spornego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65</NO.P><TXT>W tym względzie wnosząca odwołanie podnosi, iż owa moc wsteczna jest konieczną konsekwencją żądanego stwierdzenia nieważności art. 2 spornego rozporządzenia, jako że artykuł ten ustanawia ograniczenie czasowe, którego zasadność jest słusznie kwestionowana. Innymi słowy, owo stwierdzenie nieważności prowadzi do zasadności owej mocy wstecznej, w taki sposób, że Sąd jest faktycznie właściwy do orzeczenia w sposób wyraźny w tym zakresie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66</NO.P><TXT>Komisja kwestionuje argumenty wnoszącej odwołanie i twierdzi, że zarzut trzeci należy oddalić jako bezzasadny.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Ocena Trybunału</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67</NO.P><TXT>Należy zauważyć, że – jak Sąd słusznie stwierdził w pkt 20 zaskarżonego postanowienia – w ramach skargi o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 263 TFUE rolą Sądu jest jedynie kontrola legalności aktów instytucji Unii i, w stosownych przypadkach, stwierdzenie nieważność zaskarżonego aktu. W związku z tym do jego właściwości nie należy dokonywanie, w ramach kontroli zgodności z prawem, deklaracji co do prawa lub ustaleń takich jak ustalenie dotyczące uznania zastosowania mocy wstecznej art. 1 spornego rozporządzenia, o którym mowa w drugim żądaniu skargi przed Sądem (zob. podobnie postanowienie z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20081125">25 listopada 2008 r.</DATE>, <NAME.CASE>TEA/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑500/07 P</NO.CASE>, niepublikowane, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:651">EU:C:2008:651</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że Sąd nie naruszył prawa, gdy stwierdził w pkt 21 zaskarżonego postanowienia, że to żądanie jest oczywiście niedopuszczalne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69</NO.P><TXT>Zarzut trzeci należy zatem oddalić jako bezzasadny.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70</NO.P><TXT>Ponieważ żaden z zarzutów podniesionych przez wnoszącą odwołanie nie został uwzględniony, odwołanie należy oddalić w całości.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 184 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem, jeżeli odwołanie jest bezzasadne, Trybunał rozstrzyga o kosztach.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 138 § 1 tego regulaminu, mającym zastosowanie do postępowania odwoławczego na podstawie art. 184 § 1 tego regulaminu, kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę. Ponieważ wnosząca odwołanie przegrała sprawę, a Komisja wniosła o obciążenie jej kosztami postępowania, należy obciążyć ją kosztami niniejszego postępowania odwoławczego.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:</INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Odwołanie zostaje oddalone.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Internacional de Productos Metálicos SA zostaje obciążona kosztami postępowania.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>