<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="ECRCJ1981ELA.0400138701.case.xml"><NO.CASE>192/80</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61980O0192</NO.CELEX><NO.SEQ>0015.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>1387</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>1389</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>3</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><LEFT>ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ <DATE ISO="19810521">21. 5. 1981</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ 192/80</LEFT><RIGHT>GEIST / ΕΠΙΤΡΟΠΗ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Διάταξη τοῦ πρώτου τμήματος τοῦ Δικαστηρίου</HT></P><P><HT TYPE="UC">τῆς <DATE ISO="19810521">21ης Μαΐου 1981</DATE></HT><NOTE NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα διαδικασίας: ἡ γαλλική.</P></NOTE></P></TI><STI><P>Jean-Jacques Charles Geist</P><P>κατά Ἐπιτροπής τῶν Ευρωπαϊκῶν Κοινοτήτων</P><P>Ὑπόθεση 192/80</P></STI></TITLE><ORDER.INIT><P>Στην υπόθεση 192/80</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Jean-Jacques Charles Geist</P></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P>Επιτροπής τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτητων</P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμῆμα)</P><P>συγκείμενο ἀπό τους Τ. Koopmans, πρόεδρο τμήματος, Α. O'Keeffe καί G. Bosco, δικαστές,</P><P>γενικός εἰσαγγελεύς: S. Rozès</P><P>γραμματεύς: Α. Van Houtte</P><P>μετ᾽ ἀκρόαση τοῦ γενικοῦ εισαγγελέως</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει την ἀκόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><?PAGE NO="1388"?><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>ΔΙΑΤΑΞΗ</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Περιστατικά</P></TI></TITLE><P>Στίς <DATE ISO="19770714">14 'Ιουλίου 1977</DATE>, τό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) εξέδωσε ἀπόφαση στην υπόθεση 61/76 (Geist κατά 'Επιτροπής) μέ την ὁποία, μεταξύ άλλων, καταδίκασε την 'Επιτροπή νά καταβάλει στόν προσφεύγοντα <FT TYPE="NUMBER">10000</FT> βελγικά φράγκα ως ἀποζημίωση γιά παράλειψη συντάξεως εκθέσεων βαθμολογήσεως γιά την περίοδο 1965-1975.</P><P>Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στη γραμματεία στίς <DATE ISO="19800929">29 Σεπτεμβρίου 1980</DATE>, ὁ Geist ζήτησε ἀπό τό Δικαστήριο νά συντάξει ή 'Επιτροπή τήν έκθεση βαθμολογήσεως του γιά την περίοδο 1973-1975 καί επικαλέσθηκε ἕνα μοναδικό λόγο πρός υποστήριξη τοῦ αιτήματός του, ἀρυόμενο ἀπό τήν παράβαση τοῦ ἄρθρου 43 τοῦ κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων.</P><P>Μέ ὑπόμνημα πού κατέθεσε στή γραμματεία στίς <DATE ISO="19801103">3 Νοεμβρίου 1980</DATE>, ἡ Ἐπιτροπή προέβαλε ένσταση περί ἀπαραδέκτου βάσει τοῦ ἄρθρου 91 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας. 'Ισχυρίζεται ὅτι ήπαρούσα προσφυγή διώκει τόν αὐτό σκοπό καί έχει τήν ἴδια νομική αιτία πού είχαν καί οἱ ἀξιώσεις, οἱ ὁποῖες έγιναν δεκτές ἀπό τό Δικαστήριο τό 1977. 'Ασφαλώς, ή σκέψη 46 τῆς ἀποφάσεως τῆς <DATE ISO="19770714">14ης 'Ιουλίου 1977</DATE>, ὅπως κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα, περιέχει ένα σφάλμα, δεδομένου ὅτι δέν ἀνέφερε τήν έκθεση βαθμολογήσεως γιά τά έτη 1973-1975. Ἀλλά, ὅπως σαφώς προκύπτει ἀπό τήν ἀπόφαση, ἡ βούληση τοῦ Δικαστηρίου ήταν στην πραγματικότητα νά ἀποφανθεῖ γιά ὅλο τό χρονικό διάστημα, στό όποιο ἀναφερόταν ἡ προσφυγή. Γιά τήν περίπτωση πού θά θεωροῦνταν ὅτι τό Δικαστήριο δέν ἀποφάνθηκε ἐπί τῆς ἐν λόγω εκθέσεως, ή παρούσα προσφυγή θά ήταν, κατά τήν 'Επιτροπή, εκπρόθεσμη καί συνεπῶς ἀπαράδεκτη.</P><P>Ό προσφεύγων υπογραμμίζει στίς παρατηρήσεις του ἐπί τῆς ενστάσεως περί ἀπαραδέκτου ὅτι ἡ σκέψη 46 τῆς ἀποφάσεως εἶναι ἀπολύτως σαφής, δεδομένου ὅτι ἀναφέρει τίς εκθέσεις 1969, 1971 καί 1973 καί καμία άλλη.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Σκεπτικό</P></TI></TITLE><P>Συμφώνως πρός τίς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 91 παράγραφος 3 τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας, έκτός ἀντίθετης ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου, ἡ διαδικασία ἐπί τῆς ενστάσεως συνεχίζεται προφορικά. Τό Δικαστήριο κρίνει ὅτι δέ συντρέχει λόγος ενάρξεως τῆς προφορικῆς διαδικασίας καί ἀποφασίζει, κατά τό άρθρο 91 παράγραφος 3, νά ἀποφανθεί ἐπί τῆς αιτήσεως παραχρῆμα ενόψει τῶν γραπτῶν υπομνημάτων.</P><?PAGE NO="1389"?><P>Μολονότι παρεισέφρυσε γραφικό σφάλμα στη σκέψη 46 τῆς ἀποφάσεως στην υπόθεση 61/76, τόσο ἀπό τη σκέψη 17, ὅσο καί ἀπό τό διατακτικό τῆς ἀποφάσεως προκύπτει σαφώς ὅτι τό Δικαστήριο περιέλαβε την έκθεση βαθμολογήσεως 1973-1975 στό σύνολο τῶν εκθέσεων, τή σύνταξη τῶν ὁποίων ζητοῦσε ὁ προσφεύγων, καί ὅτι ἡ ἀποζημίωση, ἡ ὁποία καθορίσθηκε σέ <FT TYPE="NUMBER">10000</FT> βελγικά φράγκα, υπολογίσθηκε λόγω παραλείψεως συντάξεως ὅλων τῶν ἐκθέσεων βαθμολογήσεως, στίς όποιες περιλαμβάνεται καί ἡ επίδικη στην παρούσα υπόθεση.</P><P>Ἡ προσφυγή εἶναι ἀπαράδεκτη.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Διά ταῦτα</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρῶτο τμῆμα)</P><P>διατάσσει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>'Απορρίπτει την προσφυγή ὡς ἀπαράδεκτη.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Κάθε διάδικος φέρει τά δικαστικά του έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><P>Λουξεμβοῦργο, <DATE ISO="19810521">21 Μαΐου 1981</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ὁ γραμματεύς</P><P>A. Van Houtte</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ὁ πρόεδρος τοῦ πρώτου τμήματος</P><P>T. Koopmans</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>