(1)

Op 6 december 2024 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) op grond van artikel 5 van Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad (“de basisverordening”) een antidumpingonderzoek geopend met betrekking tot de invoer van naadloze stalen hogedrukcilinders van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“de VRC” of “het betrokken land”). Zij heeft daartoe een bericht van inleiding gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) (“het bericht van inleiding”).

(2)

De Commissie heeft het onderzoek geopend naar aanleiding van een klacht die op 24 oktober 2024 werd ingediend door vijf ondernemingen, te weten Cylinders Holding a.s., Dalmine S.p.A. (Tenaris), Eurocylinder Systems AG, Faber Industrie S.p.A., en Worthington Cylinders GmbH (“de klagers”). De klacht werd ingediend door de bedrijfstak van de Unie voor naadloze stalen hogedrukcilinders in de zin van artikel 5, lid 4, van de basisverordening. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal over dumping en de aanmerkelijke schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om een onderzoek te openen.

(3)

De Commissie heeft de invoer van het betrokken product bij Uitvoeringsverordening (EU) 2025/531 van de Commissie (“de registratieverordening”) (3) aan registratie onderworpen.

(4)

In het bericht van inleiding werden de belanghebbenden uitgenodigd om met de Commissie contact op te nemen om aan het onderzoek mee te werken. Daarnaast heeft de Commissie specifiek de klagers, andere haar bekende producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs, de Chinese autoriteiten, de haar bekende importeurs, leveranciers en gebruikers, handelaren, alsmede de haar bekende betrokken verenigingen op de hoogte gebracht van de opening van het onderzoek en hen verzocht daaraan mee te werken.

(5)

De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld hun opmerkingen over de opening van het onderzoek kenbaar te maken en een aanvraag in te dienen voor een hoorzitting met de Commissie en de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures.

(6)

In het bericht van inleiding deelde de Commissie mee dat zij mogelijk een steekproef van de belanghebbenden zou samenstellen in overeenstemming met artikel 17 van de basisverordening.

Steekproef van producenten in de Unie

(7)

In het bericht van inleiding kondigde de Commissie aan dat zij een voorlopige steekproef van producenten in de Unie had samengesteld. De Commissie had de steekproef samengesteld op basis van de representativiteit van het productie- en verkoopvolume van het soortgelijke product in de Unie tijdens het onderzoektijdvak. Deze steekproef bestond uit twee producenten in de Unie. De in de steekproef opgenomen producenten in de Unie vertegenwoordigden 47 % van de geraamde totale productie en 42 % van de geraamde totale verkoop van het soortgelijke product in de Unie. De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd om opmerkingen over de voorlopige steekproef in te dienen. Er werden geen opmerkingen ontvangen. De steekproef is representatief voor de bedrijfstak van de Unie.

Steekproef van niet-verbonden importeurs

(8)

Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze te kunnen samenstellen, heeft de Commissie niet-verbonden importeurs verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken.

(9)

Geen enkele niet-verbonden importeur heeft de gevraagde informatie verstrekt of ermee ingestemd om in de steekproef te worden opgenomen.

Steekproef van producenten-exporteurs

(10)

Om te beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te stellen, heeft de Commissie alle producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken. Bovendien heeft de Commissie de vertegenwoordiging van de Volksrepubliek China bij de Europese Unie gevraagd eventuele andere producenten-exporteurs die in deelname aan het onderzoek geïnteresseerd konden zijn, op te sporen en/of contact met hen op te nemen.

(11)

Twintig producenten-exporteurs uit het betrokken land die 54,4 % van de geraamde totale uitvoer naar de Unie vertegenwoordigen, hebben de verlangde informatie verstrekt en ermee ingestemd in de steekproef te worden opgenomen. Overeenkomstig artikel 17, lid 1, van de basisverordening heeft de Commissie een steekproef van twee producenten-exporteurs geselecteerd, samengesteld op basis van het grootste representatieve volume van uitvoer naar de Unie dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht. Overeenkomstig artikel 17, lid 2, van de basisverordening zijn alle bekende betrokken producenten-exporteurs en de autoriteiten van het betrokken land geraadpleegd over de samenstelling van de steekproef.

(12)

De klagers waren het eens met de selectie van de eerste producent-exporteur met de grootste productie van de twee geselecteerde groepen ondernemingen, maar merkten op dat de tweede producent-exporteur moest worden vervangen aangezien deze hoofdzakelijk brandbestrijdingsapparatuur zoals brandblussers produceerde. De klagers hebben daarom twee alternatieve meewerkende ondernemingen voorgesteld op basis van de volgende redenen:

(13)

Voorts wezen de klagers op de risico’s die de opname van twee ondernemingen in de steekproef met zich meebrengt wanneer een van hen geen medewerking verleent.

(14)

Volgens de beschikbare informatie produceerde de tweede geselecteerde groep ondernemingen echter een breder productassortiment en niet alleen brandblusapparatuur. De opmerkingen over de beschikbare productiecapaciteit en de aanwezigheid op de Uniemarkt van de twee voorgestelde alternatieve ondernemingen konden in dit stadium niet worden geverifieerd of waren niet met bewijsmateriaal onderbouwd. Bovendien bevestigden de twee voorlopig in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs hun vaste voornemen om aan het onderzoek mee te werken.

(15)

Op basis van de beschikbare informatie was het niet nodig de voorgestelde steekproef te wijzigen. De definitieve steekproef vertegenwoordigde 37,5 % van de geraamde totale uitvoer van naadloze stalen hogedrukcilinders naar de Unie vanuit de Volksrepubliek China in het onderzoektijdvak.

(16)

De Commissie heeft de overheid van de Volksrepubliek China (“de Chinese overheid”) een vragenlijst toegezonden betreffende het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening in de VRC.

(17)

Bovendien heeft de klager in de klacht voldoende voorlopig bewijsmateriaal verstrekt waaruit blijkt dat er op de grondstoffenmarkt voor het betrokken product in de VRC verstoringen zijn. Derhalve had het onderzoek, zoals aangekondigd in het bericht van inleiding, betrekking op deze verstoringen van de grondstoffenmarkt om te bepalen of artikel 7, leden 2 bis en 2 ter, van de basisverordening moesten worden toegepast op de VRC. Daarom heeft de Commissie de Chinese overheid aanvullende vragenlijsten in dit verband gestuurd.

(18)

De Commissie heeft vragenlijsten gestuurd naar producenten in de Unie, importeurs, gebruikers en producenten-exporteurs in de VRC. De Commissie heeft ook een vragenlijst gestuurd naar een niet-verbonden handelaar via wie een van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs het betrokken product voor uitvoer naar de Unie verkocht. Deze vragenlijsten werden op de dag van het bericht van inleiding van de procedure ook online beschikbaar gesteld (4).

(19)

De Commissie heeft alle gegevens die zij voor de voorlopige vaststelling van dumping, de schade als gevolg daarvan en het belang van de Unie nodig achtte, verzameld en gecontroleerd. Krachtens artikel 16 van de basisverordening zijn controlebezoeken verricht bij de volgende ondernemingen:

(20)

Het onderzoek naar de dumping en de schade had betrekking op de periode van 1 oktober 2023 tot en met 30 september 2024 (“het onderzoektijdvak” of “het OT”). Het onderzoek van de ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2021 tot het einde van het onderzoektijdvak (“de beoordelingsperiode”).

(21)

Bij het onderzochte product gaat het om lege naadloze hogedrukcilinders van staal (“HPSC”, high-pressure seamless steel cylinders), met inbegrip van brandblussers, voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas, van staal, met alle diameters en volumecapaciteiten, al dan niet met schroefdraad, ongeacht de inwendige bekleding of platering, ongeacht de uitwendige afwerking en vorm, ongeacht met of zonder gasblaas, ongeacht of de cilinders al dan niet zijn voorzien van een klep, nekring, voetring of leidingen, al dan niet vastgemaakt om een bundel te vormen (“het onderzochte product”).

(22)

Niet-navulbare cilinders met een inhoud tot en met 120 ml die vallen onder de Europese norm EN 16509:2014 en/of UN-nummer 2037 die door het Comité van deskundigen van de Verenigde Naties voor het vervoer van gevaarlijke goederen zijn toegekend, vallen niet onder de productomschrijving.

(23)

Naadloze hogedrukcilinders worden gebruikt voor velerlei toepassingen: voor brandblussers, industriële gassen (bv. lassen en snijden, voedingsmiddelen en dranken), medische gassen voor ziekenhuizen en de gezondheidszorg, speciale gassen voor de elektronicasector, ademlucht voor brandweerwerkzaamheden, brandbestrijding, scubaduiken en alternatieve brandstoffen waaronder gecomprimeerd aardgas (CNG) en waterstof.

(24)

Bij het betrokken product gaat het om naadloze hogedrukcilinders voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas, van staal, met alle diameters en volumecapaciteiten, al dan niet met schroefdraad, ongeacht de inwendige bekleding of platering, ongeacht de uitwendige afwerking en vorm, ongeacht met of zonder gasblaas, ongeacht of de cilinders al dan niet zijn voorzien van een klep, nekring, voetring of leidingen, al dan niet vastgemaakt om een bundel te vormen, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 7311 00 11 , ex 7311 00 13 , ex 7311 00 19 en ex 7311 00 30 (Taric-codes 7311 00 11 15, 7311 00 11 80, 7311 00 13 15, 7311 00 13 80, 7311 00 19 15, 7311 00 19 80, 7311 00 30 15 en 7311 00 30 80) (“het betrokken product”).

(25)

Uit het onderzoek is gebleken dat de volgende producten dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen hebben en voor dezelfde basisdoeleinden worden gebruikt:

(26)

De Commissie heeft in dit stadium geconcludeerd dat die producten derhalve soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.

(27)

Volgens de hierboven uiteengezette productomschrijving heeft dit onderzoek betrekking op naadloze hogedrukcilinders voor gecomprimeerd of vloeibaar gemaakt gas.

(28)

Na de opening van het onderzoek voerde een producent-exporteur, namelijk Zhejiang Winner Fire Fighting Equipment Co, Ltd, aan dat brandblussers, die onder GN-code 8424 10 00 worden ingedeeld, niet onder de productomschrijving van het onderzoek vallen. De Commissie heeft eraan herinnerd dat de GN- en Taric-codes slechts ter informatie werden vermeld. De reikwijdte van dit onderzoek hing daarom af van de definitie van het onderzochte product in punt 2 van het bericht van inleiding. Bijgevolg werden brandblussers met dezelfde fysische en chemische eigenschappen als naadloze hogedrukcilinders geacht binnen de reikwijdte van het onderzochte product te vallen.

(29)

Zhejiang Winner Fire Fighting Equipment Co., Ltd. voerde verder aan dat brandblussers met lading, d.w.z. gevuld met diverse droge en natte chemicaliën, niet mogen worden geacht onder de productomschrijving van het onderzoek te vallen.

(30)

De Commissie heeft op 6 maart 2025 een mededeling bij het dossier (5) gepubliceerd waarin wordt verduidelijkt dat:

(31)

De klagers voerden aan dat brandblussers met vulling of lading zeer waarschijnlijk hoofdzakelijk uit gelaste cilinders of andere niet uit staal gemaakte cilinders bestonden en daarom buiten de reikwijdte van het onderzoek vielen. Hoewel de klagers erkenden dat er geen verschillen zijn tussen naadloze hogedrukcilinders voor brandblusdoeleinden en die voor andere doeleinden (zoals CO2-cilinders voor de levensmiddelen- en drankenindustrie), en dat op beide soorten dezelfde technische normen van toepassing zijn, voerden zij niettemin aan dat gevulde naadloze hogedrukcilinders deel moeten uitmaken van de productomschrijving. Zij voerden aan dat de uitsluiting van deze cilinders de productomschrijving van het betrokken product in het huidige onderzoek onnodig zou vernauwen en een risico van ontwijking zou creëren.

(32)

De klagers merkten specifiek op dat cilinderbundels onder de productomschrijving vallen, maar dat dit niet geldt voor het frame dat wordt gebruikt om de cilinders tot een bundel samen te voegen. Evenzo vallen acetyleencilinders onder de productomschrijving, ook al bevatten zij een poreus materiaal om een acetonvulling vast te houden, aangezien het product voldeed aan alle criteria van het product zoals gedefinieerd in de productomschrijving van het betrokken product die is uiteengezet in het bericht van inleiding.

(33)

Tot slot waren de klagers van mening dat de door de Commissie verschafte verduidelijking van het product, waarnaar hierboven is verwezen, opnieuw moest worden onderzocht.

(34)

De Commissie merkte eerst op dat noch in de klacht, noch in het daaropvolgende bericht van inleiding werd vermeld dat het onderzochte product betrekking had op gevulde cilinders.

(35)

Uit het onderzoek bleek voorts dat de afnemers van naadloze hogedrukcilinders vaak zelf de assemblage- en vulwerkzaamheden uitvoeren om het betrokken product geschikt te maken voor het uiteindelijke gebruik ervan, ongeacht of het daarbij gaat om brandblussers of recipiënten voor chemische producten.

(36)

Gezien de bijzonder dure en omslachtige veiligheids- en beveiligingseisen die van toepassing zijn op het intercontinentale vervoer van zeer gevaarlijke goederen zoals gevulde naadloze hogedrukcilinders, werden de vermeende risico’s op ontwijking bovendien geacht beperkt te zijn.

(37)

Gelet op het bovenstaande, werden de argumenten van de klagers afgewezen.

(38)

Een niet in de steekproef opgenomen producent-exporteur, Leebucc (Tianjin) Hydraulics Equipment Co., Ltd, heeft verzocht dat accumulatorbehuizingen van de productomschrijving van het onderzoek worden uitgesloten. Deze partij voerde de volgende argumenten aan:

(39)

De klagers voerden het volgende aan:

(40)

Leebucc (Tianjin) Hydraulics Equipment Co., Ltd. voerde aan dat het na de controle ter plaatse de uitsluiting van accumulatorbehuizingen van het onderzoek aan de orde heeft gesteld en dat de termijnen voor het indienen van opmerkingen over de productomschrijving als een “zachte” termijn moeten worden beschouwd en niet als een striktere wettelijke termijn zoals gespecificeerd in de basisverordening.

(41)

Leebucc (Tianjin) Hydraulics Equipment Co, Ltd. benadrukt dat een halffabricaat (accumulatorbehuizing) verschilt van een eindproduct (accumulator) en dat dit onderscheid cruciaal is bij de beoordeling of een accumulatorbehuizing soortgelijk is aan een accumulator of een cilinder voor de gasindustrie. Voorts voerde deze onderneming aan dat een halffabricaat niet met een eindproduct mag worden vergeleken met het oog op een berekening van dumping. Ten slotte voerde deze onderneming aan dat een accumulatorbehuizing specifiek ontworpen is om te passen op een ontworpen accumulator, waarvoor respectievelijk specifieke certificaten vereist zijn, en concludeerde zij dat een accumulatorbehuizing niet kan worden vervangen door een HPSC voor de gasindustrie en niet kan worden gebruikt als een commercieel product dat op de Uniemarkt in omloop wordt gebracht.

(42)

De Commissie heeft het verzoek om uitsluiting geanalyseerd op basis van de elementen die de belanghebbende heeft aangedragen en heeft voorlopig geconcludeerd dat accumulatorbehuizingen onder de in overweging 21 uiteengezette productomschrijving vallen en dezelfde fysische, technische en chemische basiseigenschappen hebben als de andere cilinders. Bovendien vielen zij onder de productomschrijving van het betrokken product en werden zij geïdentificeerd in de productcontrolenummers die de Commissie voor de berekening van de dumping- en schademarges heeft gebruikt, waarin accumulatorbehuizingen naar behoren zijn geïdentificeerd, zodat de Commissie een billijke prijsvergelijking tussen de producenten in de Unie en de Chinese producenten kan maken. Het argument werd derhalve afgewezen.

(43)

Aangezien er bij de opening van het onderzoek voldoende bewijsmateriaal beschikbaar was dat met betrekking tot de VRC wees op het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening, achtte de Commissie het passend om met betrekking tot de producenten-exporteurs uit dit land het onderzoek te openen uit hoofde van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening.

(44)

Om de benodigde gegevens voor de mogelijke toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening te verzamelen, heeft de Commissie bijgevolg in het bericht van inleiding alle producenten-exporteurs in China verzocht informatie over de basisproducten voor de vervaardiging van het product te verstrekken. Negen producenten-exporteurs hebben de desbetreffende informatie verstrekt.

(45)

Om de informatie te verkrijgen die zij voor haar onderzoek met betrekking tot de vermeende verstoringen van betekenis nodig achtte, heeft de Commissie de Chinese overheid een vragenlijst toegezonden. Bovendien heeft de Commissie in punt 5.3.2 van het bericht van inleiding alle belanghebbenden uitgenodigd om binnen 37 dagen na de datum van bekendmaking van dat bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie hun standpunt kenbaar te maken, informatie over de gebruikte inputs voor de vervaardiging van naadloze stalen hogedrukcilinders in te dienen en ondersteunend bewijsmateriaal te verstrekken ten aanzien van de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. De Chinese overheid reageerde niet binnen de daarvoor gestelde termijn op de vragenlijst, en diende evenmin opmerkingen in over de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Vervolgens heeft de Commissie de Chinese overheid ervan in kennis gesteld dat zij overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening de beschikbare gegevens zou gebruiken om de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de VRC vast te stellen.

(46)

In punt 5.3.2 van het bericht van inleiding heeft de Commissie ook vermeld dat zij, gezien het beschikbare bewijsmateriaal, op grond van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening voorlopig Brazilië had geselecteerd als passend representatief land voor de vaststelling van de normale waarde aan de hand van niet-verstoorde prijzen of benchmarks. De Commissie merkte verder op dat zij andere mogelijk passende representatieve landen zou onderzoeken overeenkomstig de criteria als bedoeld in artikel 2, lid 6 bis, eerste streepje, van de basisverordening.

(47)

Op 13 februari 2025 heeft de Commissie de belanghebbenden door middel van een mededeling (“de eerste mededeling”) op de hoogte gebracht van de relevante bronnen die zij voornemens was te gebruiken om de normale waarde vast te stellen. In die mededeling heeft de Commissie een lijst verstrekt van alle productiefactoren zoals grondstoffen, arbeid en energie die bij de productie van het betrokken product een rol spelen. Daarnaast heeft de Commissie op basis van de criteria voor de keuze van niet-verstoorde prijzen of benchmarks drie landen, namelijk Brazilië, Argentinië en Turkije, als mogelijk passende representatieve landen aangewezen. De Commissie heeft opmerkingen ontvangen over de eerste mededeling, zoals uiteengezet in de overwegingen 116 tot en met 131.

(48)

Op 7 maart 2025 heeft de Commissie de belanghebbenden door middel van een tweede mededeling (“de tweede mededeling”) op de hoogte gebracht van de relevante bronnen die zij voornemens was te gebruiken om de normale waarde vast te stellen, met Turkije als het representatieve land. Ook informeerde zij de belanghebbenden dat zij de verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten (“VAA-kosten”) en de winst zou vaststellen op basis van de beschikbare informatie voor de sector. De Commissie heeft opmerkingen ontvangen over de tweede mededeling, zoals uiteengezet in de overwegingen 132 tot en met 145.

(49)

Artikel 2, lid 1, van de basisverordening bepaalt het volgende: “De normale waarde is normaal gebaseerd op de prijzen die door onafhankelijke afnemers in het land van uitvoer in het kader van normale handelstransacties worden betaald of dienen te worden betaald”.

(50)

Artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening bepaalt echter het volgende: “Wanneer […] wordt vastgesteld dat het wegens het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van punt b) in het land van uitvoer niet passend is gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in dat land, wordt de normale waarde uitsluitend berekend aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen”, en “omvat [deze] een niet-verstoord en redelijk bedrag voor administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten en voor winst” (hierna wordt naar “administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten” verwezen met “VAA-kosten”).

(51)

Zoals hieronder nader wordt toegelicht, heeft de Commissie in dit onderzoek geconcludeerd dat het op basis van het beschikbare bewijsmateriaal en gezien het gebrek aan medewerking van de Chinese overheid juist was artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening toe te passen.

(52)

In recente onderzoeken betreffende de staalsector in de VRC (6) heeft de Commissie vastgesteld dat er sprake was van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening.

(53)

In die onderzoeken heeft de Commissie vastgesteld dat er in de VRC sprake is van aanzienlijk overheidsingrijpen, wat leidt tot een verstoring van de doeltreffende toewijzing van middelen volgens marktbeginselen (7). De Commissie heeft met name geconcludeerd dat er in de staalsector – de sector die verantwoordelijk is voor de belangrijkste grondstof voor de vervaardiging van het onderzochte product – niet alleen sprake blijft van een aanzienlijke mate van eigendom van de Chinese overheid in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), eerste streepje, van de basisverordening (8), maar dat de Chinese overheid ook in de gelegenheid is zich te mengen in de prijzen en kosten via overheidsaanwezigheid in bedrijven in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), tweede streepje, van de basisverordening (9). De Commissie stelde verder vast dat de aanwezigheid van de staat op de financiële markten en het ingrijpen door de staat op die markten, alsmede bij de verstrekking van grondstoffen en inputs, een extra verstorend effect hebben op de markt. Inderdaad leidt het planningssysteem van de VRC er over de gehele linie toe dat er middelen worden geconcentreerd in sectoren die door de Chinese overheid als strategisch of anderszins politiek belangrijk zijn aangemerkt, in plaats van dat de toewijzing overeenkomstig marktwerking plaatsvindt (10). Bovendien heeft de Commissie geconcludeerd dat de Chinese faillissements- en eigendomswetgeving niet naar behoren functioneert in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), vierde streepje, van de basisverordening, en dus verstoringen veroorzaakt, met name wanneer in de VRC insolvente ondernemingen op de been worden gehouden en grondgebruiksrechten worden toegewezen (11). In dezelfde geest heeft de Commissie vastgesteld dat er sprake was van verstoringen van loonkosten in de staalsector in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), vijfde streepje, van de basisverordening (12), alsmede van verstoringen op de financiële markten in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), zesde streepje, van de basisverordening, met name wat de toegang tot kapitaal voor ondernemingen in de VRC betreft (13).

(54)

Net als in de voorafgaande onderzoeken met betrekking tot de staalsector in de VRC is de Commissie in het huidige onderzoek nagegaan of het wegens de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening al dan niet passend was om gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in de VRC. Daartoe heeft de Commissie gebruikgemaakt van het beschikbare bewijsmateriaal in het dossier, met inbegrip van het bewijsmateriaal in de klacht en in het werkdocument van de diensten van de Commissie over verstoringen van betekenis in de economie van de VRC met het oog op handelsbeschermingsonderzoeken (14) (“het rapport”), dat is gebaseerd op openbaar beschikbare bronnen. Bij deze analyse is niet alleen gekeken naar het aanzienlijke overheidsingrijpen in de economie van de VRC in het algemeen, maar ook naar de specifieke marktsituatie in de sector die het onderzochte product omvat. De Commissie heeft deze bewijselementen verder aangevuld met haar eigen onderzoek naar de verschillende criteria die relevant zijn om het bestaan van verstoringen van betekenis in de VRC aan te tonen, zoals die ook in het kader van haar eerdere onderzoeken in dit verband zijn vastgesteld.

(55)

In de klacht worden voorbeelden van elementen genoemd die duiden op het bestaan van verstoringen als bedoeld in het eerste tot en met zesde streepje van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening, en wordt aangevoerd dat de marktvoorwaarden, en met name de kosten en prijzen, in de Chinese staalindustrie niet worden bepaald door de marktkrachten van vraag en aanbod, maar worden verstoord door overheidsingrijpen in de economie.

(56)

In de klacht werd ook verwezen naar de desbetreffende delen van het rapport en werd op het volgende gewezen:

(57)

De staalsector, met inbegrip van de markt voor het betrokken product, wordt voor een groot deel bediend door ondernemingen die in handen zijn van de autoriteiten van het land van uitvoer, waarover deze zeggenschap hebben of waarop deze beleidstoezicht uitoefenen. In dit verband wezen de klagers op de invloed die de staat uitoefent door zowel de alomtegenwoordigheid van de CCP in Chinese ondernemingen als haar prominente rol in verenigingen.

(58)

Ten eerste werd in de klacht vermeld dat staatsondernemingen een centrale rol spelen in de Chinese economie, aangezien zij 25 % van het Chinese bbp genereren (15). Om deze stelling kracht bij te zetten, merkten de klagers op dat staatsondernemingen ook het belangrijkste instrument vormen waarmee de staat zijn beleid rechtstreeks op de markt kan toepassen. Bovendien werd met betrekking tot de staalsector, die de belangrijkste grondstof voor de vervaardiging van het betrokken product produceert, vermeld dat staatsondernemingen 40 % van de productie van de sector voor hun rekening nemen. Sterker nog, vier van de tien grootste staalproducenten zijn staatsondernemingen, namelijk de Baowu Steel Group, de HBIS Group, de Ansteel Group en Shougang (16). De klagers vermeldden ook andere kleinere staatsondernemingen, zoals Maanshan iron & Steel Company Limited, de Batou Steel Group en CITIC Pacific Special Steel, die eveneens zeer belangrijk zijn als rechtstreekse leverancier van staal aan producenten van HPSC in de VRC.

(59)

Ten tweede wezen de klagers erop dat het ingrijpen door de Chinese overheid via verenigingen een sleutelrol vervult. Dit geldt met name voor de staalsector en dus ook voor de HPSC-markt. In de staalsector staan verenigingen er namelijk om bekend “als brug en schakel tussen de overheid en de leden te fungeren” (17). In dit verband vermeldden de klagers dat er weliswaar geen specifieke brancheorganisatie voor HPSC’s is die een industriebeleid uitvoert, maar dat er andere actoren zijn, zoals de National Technical Committee for Standardization of Gas Cylinders (“TC31”) en de China Association of Special Equipment Inspection (“CASEI”), die rechtstreeks nationale normen en voorschriften uitvoeren die op HPSC-producenten van toepassing zijn (18).

(60)

De invloed van de Chinese overheid in de staalsector komt tot uiting in de vervaardiging van het betrokken product, waardoor zij in de hele waardeketen invloed en zeggenschap kan uitoefenen.

(61)

Wat betreft de aanwezigheid van de staat in ondernemingen waardoor de staat zich in de prijzen en kosten kan mengen, merkten de klagers op dat zowel staatsondernemingen als particuliere ondernemingen die betrokken zijn bij de productie van staal in het algemeen en HPSC in het bijzonder, onder vergaande zeggenschap van de Chinese overheid staan, wat ertoe leidt dat de staat de prijzen en kosten in die sectoren verstoort. De klagers voerden aan dat CCP-leden alomtegenwoordig zijn in zowel staatsondernemingen als particuliere ondernemingen, wat er specifiek toe leidt dat de CCP niet alleen betrokken is bij de keuze van leidinggevenden, maar ook bij personeelszaken.

(62)

Verder merkten de klagers op dat organisaties op partijniveau in staatsondernemingen verplicht zijn om de beginselen en het beleid van de partij ten uitvoer te leggen. Dit wordt gewaarborgd door het bestaan van partijcellen binnen ondernemingen, die een disciplinaire afdeling moeten oprichten om ervoor te zorgen dat de instructies van de Chinese overheid worden toegepast. Daarnaast werd in de klacht gewezen op een vergelijkbare situatie voor ondernemingen in particuliere eigendom. In feite werd opgemerkt dat er in 2017 in 70 % van de 1,86 miljoen ondernemingen in particuliere eigendom een CCP-cel aanwezig was, waarbinnen er “toenemende druk was om de CCP-organisaties het laatste woord te laten hebben bij de zakelijke beslissingen in de betrokken ondernemingen” (19).

(63)

Daarnaast werd opgemerkt dat de CCP verzoekt dat afdelingen – zogenaamde “Eenheidsfronten” – in het leven worden geroepen om de invloed en ideologie van de CCP in particuliere ondernemingen verder te bevorderen door de oprichting van een “modern ondernemingsstelsel met Chinese kenmerken”. De klagers citeerden met name de vicevoorzitter van de All-China Federation of Industry and Commerce, die verklaarde dat een dergelijk stelsel “het leiderschap van de partij in alle aspecten van het openbare leven moet integreren en de partijorganisatie verankert in de corporategovernancestructuur”. Tevens werd opgemerkt dat in het particuliere stelsel van de economie “het algemene leiderschap van de partij moet worden onderschreven en versterkt”. In 2023 meldden de klagers dat 92 % van de 500 grootste particuliere ondernemingen in de VRC een partijafdeling heeft.

(64)

De klagers vermeldden ook dat de Chinese overheid invloed uitoefent op de benoeming van belangrijke leidinggevenden en HR-medewerkers, zowel in staatsondernemingen als in ondernemingen in particuliere eigendom.

(65)

Zo breidt de CCP haar zeggenschap in staatsondernemingen uit via de procedure voor de benoeming van leidinggevenden op sleutelposities. De klagers verklaarden juist dat in overeenstemming met de voorschriften voor het werk van basisorganisaties van staatsondernemingen van de Chinese Communistische Partij, “[d]e functies van secretaris van het partijcomité (partijgroep) en voorzitter over het algemeen door één persoon worden vervuld, en de algemeen directeur, die lid is van de partij, als plaatsvervangend secretaris fungeert” (20). De voorschriften vereisen ook dat de secretaris van het partijcomité de functie van uitvoerend directeur vervult binnen ondernemingen “zonder raad van bestuur en met alleen uitvoerende directeuren” en de functie van plaatsvervangend algemeen directeur vervult binnen “niet-onafhankelijke vennootschappen”.

(66)

Met betrekking tot particuliere ondernemingen werd in de klacht opgemerkt dat hun ook wordt aangeraden om een toezichtmechanisme in te stellen dat onder leiding staat van de partijcel met disciplinaire bevoegdheden teneinde te zorgen voor “de toepassing van het systeem voor zakelijke naleving en bedrijfsmanagement, de waarschuwing en opleiding van leidinggevenden en medewerkers, en het toezicht op en beheer van het personeel”. Met het toezichtmechanisme moet ook gezag kunnen worden uitgeoefend over leidinggevende kaders en werknemers teneinde “het gebruik van bevoegdheden […] te reguleren” (21).

(67)

De klagers hebben kenbaar gemaakt dat dergelijke verstoringen niet alleen aanwezig zijn in ondernemingen die het onderzochte product vervaardigen, maar ook in de upstreamsector daarvan, namelijk de staalsector. Dit is niet alleen te wijten aan de eigendom en de aanwezigheid van de staat, maar ook aan verscheidene beleidsmaatregelen op het gebied van consolidatie die hebben geleid tot megafusies, zoals die in 2016 tussen de Boasteel Group Corp en de Wuhan Iron and Steel Group Corp, die fuseerden tot de Baowu Steel Group. In dit geval is de voorzitter van de raad van bestuur niet alleen secretaris van de CCP, maar ook de voorzitter van de vakbond van de onderneming.

(68)

Bijgevolg concludeerden de klagers dat ondernemingen die actief zijn in de HPSC- en staalsector een sterke band hebben met de Chinese overheid. Dergelijk ingrijpen verstoort de marktdynamiek en beïnvloedt de totstandkoming van prijzen en kosten.

(69)

De klagers verwezen voorts naar discriminerend overheidsbeleid of discriminerende overheidsmaatregelen die binnenlandse leveranciers bevoordelen of de vrije marktwerking anderszins beïnvloeden. De klagers voerden aan dat de Chinese overheid een planningssysteem heeft ingevoerd dat de bedrijfstak voor het betrokken product en de upstreamsectoren, waaronder de staalsector, rechtstreeks stimuleert, waardoor de marktwerking sterk wordt beïnvloed. De klagers benadrukten het bindende karakter van dergelijke plannen, aangezien de uitvoering ervan bij wet is voorgeschreven, ook op grondwettelijk niveau. De klagers merkten op dat dit planningssysteem ertoe leidt dat “er middelen worden toegewezen aan sectoren die door de overheid als strategisch of anderszins politiek belangrijk zijn bestempeld, in plaats van dat allocatie plaatsvindt in overeenstemming met de marktkrachten” (22).

(70)

Wat de staalsector betreft, haalden de klagers opnieuw verschillende verordeningen van de Commissie aan waarin verstoringen worden erkend, met name met betrekking tot essentiële onderdelen van HPSC’s. De klagers verwezen met name naar het rapport betreffende het strategische belang van het plan voor de ontwikkeling van de grondstoffenindustrie en het 14e vijfjarenplan voor sociale en economische ontwikkeling.

(71)

De klagers stelden ook dat de faillissements-, vennootschaps- of eigendomswetgeving ontbraken, op discriminerende wijze werden toegepast of onvoldoende werden gehandhaafd. Volgens de klagers wordt de faillissementswetgeving in de VRC onvoldoende gehandhaafd. Dit zou het gevolg zijn van de nauwe relatie tussen curatoren en de lokale overheid en van de algemene invloed van de overheid in bedrijfsaangelegenheden. Er werd opgemerkt dat die wetgeving ook de oprichting bevorderde van “economisch onrendabele ondernemingen, meestal in bedrijfstakken met een ernstige overcapaciteit” (23). Dit is bijzonder duidelijk voor HPSC-producenten (bv. de Bohai Iron and Steel Group), in een context waarin de staat overtollige productiecapaciteit in stand houdt.

(72)

Bovendien wezen de klagers op eerdere bevindingen van de Commissie met betrekking tot upstreamsectoren van het betrokken product (d.w.z. de staalsector en in het bijzonder de HPSC-markt), die profiteerden van een selectieve toewijzing van grond. Zij merkten op dat grond uitsluitend eigendom is van de staat en dat de toewijzing ervan tot de exclusieve bevoegdheid van de staat behoort (24). Dit leidt ertoe dat de staat zijn eigendomswetgeving gebruikt ten gunste van binnenlandse HPSC-producenten en producenten in de staalsector.

(73)

De klagers wezen ook op aanzienlijk overheidsingrijpen in de VRC op het gebied van de lonen, wat gevolgen heeft voor de hele waardeketen en ernstiger wordt naarmate de waardeketen langer wordt. Dergelijke verstoringen zouden tweeledig zijn: ten eerste treden ze op bij de productie van HPSC of de belangrijkste inputs ervan, en ten tweede indirect bij de toegang tot inputs van ondernemingen die onder hetzelfde Chinese arbeidsstelsel werkzaam zijn.

(74)

Tot slot betoogden de klagers dat de financiële markten in de VRC operationeel zijn opgezet op een manier die erop gericht is “de zeggenschap te waarborgen en het ingrijpen door de staat en de CCP mogelijk te maken” (25). Zij merkten op dat de staat zeggenschap heeft over vier van de grootste banken, die uit beleidsoverwegingen preferentiële financiering verstrekken aan staatsondernemingen. De klagers stelden ook dat obligaties en kredietratings verstoord worden, omdat veel ondernemingen op de internationale markten een lagere rating zouden krijgen dan op de Chinese markt. Dit komt omdat veel kredietbeoordelingsbureaus leningnemers de mogelijkheid bieden om de gunstigste rating te kiezen en deze praktijk zelden tot wanbetalingen leidt. Gezien de dominantie van staatsondernemingen in de bedrijfstak is dit van bijzonder belang voor de staalsector en de daaruit voortvloeiende productie van HPSC.

(75)

Bovendien werd in de klacht opgemerkt dat de aanwezigheid van de staat op de markt ertoe leidt dat beursintroducties aanzienlijk te laag worden geprijsd. Dit is te wijten aan de poging van de staat om via de beursintroducties beleidsdoelen na te streven. Via deze preferentiële toegang tot financiering zijn de activa van de door de Commissie voor toezicht op en beheer van staatsactiva van de Staatsraad (“SASAC”) gecontroleerde staatsondernemingen tussen 2005 en 2017 vervijfvoudigd tot 7,1 biljoen EUR (26). Ten slotte maakten de klagers kenbaar dat de staalsector, als een van de aangemoedigde bedrijfstakken, profiteert van beter toegankelijke financiering, wat indirect ook de markt voor het betrokken product ten goede komt.

(76)

Concluderend waren de klagers van mening dat de kosten en prijzen in de VRC als gevolg van deze verstoringen door aanzienlijk overheidsingrijpen niet betrouwbaar zijn voor het vaststellen van de normale waarde. De normale waarde moet derhalve worden vastgesteld aan de hand van de niet-verstoorde productiekosten in een passend representatief land.

(77)

Door het onderzoek van de Commissie werd bevestigd dat de sector van het onderzochte product, die deel uitmaakt van de downstreamstaalsector, nog steeds in sterke mate in handen is van de Chinese overheid in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), eerste streepje, van de basisverordening. Zo staat Tianjin Tianhai High Pressure Container Corp., Ltd. (27), een producent en exporteur van het onderzochte product, onder uiteindelijke zeggenschap van Beijing Jingcheng Machinery Electric Company Ltd. (28), een staatsonderneming die onder uiteindelijke zeggenschap staat van de gemeentelijke overheid van Peking (29). Een ander voorbeeld is Sinoma Science & Technology Co, Ltd. (30) die onder zeggenschap staat van de China National Building Materials Group Co, Ltd. (31), een staatsonderneming die onder de SASAC valt (32). Hoewel de Commissie geen uitgebreide informatie heeft gevonden over staatseigendom bij HPSC-producenten, is de Chinese staalsector, die de belangrijkste grondstof voor de productie van HPSC’s produceert, nog steeds in sterke mate in handen van de Chinese overheid. Veel van de grootste staalproducenten zijn in handen van de staat. Voorbeelden van staatsondernemingen die actief zijn in de staalsector zijn: de Ansteel Group (33) en de Baowu Steel Group (34), die beide staatsondernemingen zijn die vallen onder de centrale SASAC; de Baotou Steel Group, een staatsonderneming die in handen is van de overheid van Binnen-Mongolië (35); evenals de Shougang Group (36), een staatsonderneming die de volle eigendom is van de Beijing State-Owned Asset Management Ltd. (37).

(78)

Bovendien blijkt uit de recentste Chinese beleidsdocumenten met betrekking tot de staalsector dat de Chinese overheid belang blijft hechten aan de sector en voornemens is in de sector in te grijpen om die vorm te geven in overeenstemming met het overheidsbeleid. Dit wordt geïllustreerd aan de hand van een richtinggevend advies van het Ministerie van Industrie en Informatietechnologie (“MIIT”) over de bevordering van een hoogwaardige ontwikkeling van de staalindustrie, waarin wordt opgeroepen tot een verdere consolidatie van de industriële basis en tot aanzienlijke verbeteringen bij de modernisering van de industriële keten (38), waaronder de levering van speciaal staal, dat als input wordt gebruikt voor de vervaardiging van het onderzochte product. In het bijzonder behelst dit richtinggevende advies de verplichting om “[f]usies en reorganisaties van ondernemingen te bevorderen, toonaangevende ondernemingen aan te moedigen om fusies en reorganisaties tot stand te brengen en een aantal supergrote groepen van staalondernemingen van wereldklasse op te bouwen, alsook – op basis van de dominante ondernemingen in de industrie – een of twee gespecialiseerde toonaangevende ondernemingen op het gebied van roestvrij staal, speciaal staal, naadloze stalen buizen, te promoten […]”. Verder behelst het expliciet de verplichting om “staalbedrijven te ondersteunen bij de modernisering van downstreamsectoren en de ontwikkelingsrichting van strategische opkomende industrieën, en zich te richten op de ontwikkeling van kleine partijen en meerdere variëteiten van belangrijke staalsoorten, zoals hoogwaardig speciaal staal en speciaal gelegeerd staal voor hoogwaardige apparatuur” (39).

(79)

Een ander voorbeeld van het voornemen van de Chinese overheid om in te grijpen in de staalsector, is te vinden in het 14e vijfjarenplan op grond waarvan de sector zal “vasthouden aan de combinatie van marktleiderschap en stimulering door de overheid”, alsook “een groep leidende, ecologisch toonaangevende ondernemingen met een groot concurrentievermogen zal promoten” (40).

(80)

Daarnaast zijn in het werkplan van het MIIT van 2023 voor de stabiele groei van de staalindustrie (41) de volgende doelstellingen vastgelegd: “In 2023 […] zullen de investeringen in vaste activa in de gehele bedrijfstak gestaag blijven groeien en zullen de economische baten aanzienlijk worden verbeterd; zullen de O&O-investeringen van de bedrijfstak uiteindelijk 1,5 % bedragen; zal de groei van de toegevoegde waarde van de industrie ongeveer 3,5 % bedragen; in 2024 zullen het ontwikkelingsklimaat en de structuur van de bedrijfstak verder worden geoptimaliseerd, zal de verschuiving naar hoogwaardige, intelligente en groene producten worden voortgezet en zal de groei van de toegevoegde waarde van de bedrijfstak meer dan 4 % bedragen”, en is voorzien in een door de overheid opgelegde bedrijfsconsolidatie van de staalsector: “[t]oonaangevende ondernemingen aanmoedigen om fusies en overnames tot stand te brengen, supergrote groepen van ijzer- en staalondernemingen van wereldklasse op te bouwen en de optimale indeling van de nationale ijzer- en staalproductiecapaciteit te bevorderen. Gespecialiseerde ondernemingen in een leidende positie in bepaalde segmenten van de staalmarkt ondersteunen om hulpbronnen verder te integreren en een ecosysteem van de staalindustrie tot stand te brengen. IJzer- en staalondernemingen aanmoedigen om regio-overschrijdende […] fusies en reorganisaties uit te voeren […]. Overwegen om meer beleidssteun voor capaciteitsvervanging te verlenen aan ijzer- en staalondernemingen die ingrijpende fusies en reorganisaties hebben ondergaan.”

(81)

Op provincieniveau kunnen vergelijkbare voorbeelden worden waargenomen van het voornemen van de Chinese overheid om de ontwikkeling van de staalsector te controleren en aan te sturen, zoals in de provincie Hebei, waar de provinciale overheid in 2020 het driejarige actieplan voor clusterontwikkeling in de keten van de staalindustrie bekendmaakte. In dit plan wordt ertoe opgeroepen om “de groepsontwikkeling onder organisaties gestaag uit te voeren, de hervorming van de gemengde eigendomsstructuur van staatsondernemingen te versnellen, de nadruk te leggen op de bevordering van regio-overschrijdende fusies en reorganisaties van particuliere ijzer- en staalondernemingen en te streven naar een of twee grote groepen van wereldklasse en drie tot vijf grote groepen met binnenlandse invloed” (42). Bovendien staat in het plan van Hebei voor de staalsector: “Vasthouden aan structurele aanpassing en benadrukken van productdiversificatie. Onafgebroken bevorderen van de structurele aanpassing en optimalisering van de indeling van de ijzer- en staalsector, bevorderen van de consolidatie, reorganisatie, transformatie en modernisering van ondernemingen, en bevorderen van de ontwikkeling van de ijzer- en staalsector naar grootschalige ondernemingen, modernisering van technische apparatuur, diversificatie van productieprocessen en diversificatie van downstreamproducten” (43).

(82)

Het plan van Hebei vereist meer specifiek met betrekking tot de inputs die voor de productie van het onderzochte product worden gebruikt, dat “de ontwikkeling en toepassing van hoogwaardige en belangrijke nieuwe staalmaterialen worden versneld, het aandeel hoogwaardige en speciale staalsoorten wordt verhoogd, de kwaliteitsstabiliteit van grootschalige en veelzijdige voordelige producten wordt versterkt en een ‘piramidevormige’ productstructuur tot stand wordt gebracht. Het aandeel van gewoon laaggelegeerd staal en gelegeerd staal zal eind 2020 zijn toegenomen tot 20 % en zal eind 2022 ongeveer 25 % bedragen, wat ondersteuning en garanties biedt voor de modernisering van downstreamsectoren” (44).

(83)

Ook in het uitvoeringsplan van Henan voor de transformatie en modernisering van de staalindustrie tijdens het 14e vijfjarenplan wordt bepaald dat “de nadruk moet liggen op nationale strategische behoeften, ondernemingen moeten worden begeleid bij het bevorderen van de optimalisatie en verbetering van de productstructuur, de ontwikkeling van hoogwaardig speciaal staal, hoogwaardig staal voor scheepsbouw, speciaal gelegeerd staal voor hoogwaardige apparatuur, kernstaal voor basisonderdelen en andere ‘speciale, fijne, hoogwaardige’ belangrijke variëteiten, en dat de toegevoegde waarde en de concurrentiepositie van staalproducten moeten worden verbeterd”. (45)

(84)

Wat meer in het bijzonder Zhejiang betreft, waar Zhejiang Winner Fire Fighting Equipment Co., Ltd. is gevestigd, streeft de Chinese overheid ernaar “een innovatieve integratie van upstream- en downstreamondernemingen op het gebied van essentieel staal voor apparatuur te verkennen en te bewerkstelligen” (46).

(85)

Soortgelijke doelstellingen voor industrieel beleid kunnen ook worden aangetroffen in de planningsdocumenten van andere provincies, zoals Jiangsu (47), Shandong (48) en Shanxi (49).

(86)

Ook op lokaal niveau grijpt de Chinese overheid in de staalindustrie in. Zo hebben de “vijf steden in het zuiden van Jiangsu, namelijk Nanjing, Wuxi, Suzhou, Changzhou en Zhenjiang, geleidelijk een grootschalig industrieel systeem voor speciaal staal en hoogwaardige legeringen net hoogwaardige variëteiten en complete ondersteunende faciliteiten opgezet, die vijf waardevolle industriële ketens vormen, namelijk hoogwaardige platen van speciaal staal in Nanjing, hoogwaardige staven van speciaal staal in Wuxi, kwalitatief hoogwaardige draad van speciaal staal in Suzhou, kwalitatief hoogwaardig roestvrij staal in Changzhou en hoogwaardige legeringen in Zhenjiang. De industriële schaal en het hoge concurrentievermogen zijn ongeëvenaard in het land” (50).

(87)

Een ander voorbeeld van een doeltreffende sturing via de plannen door de Chinese overheid is voorts het bericht van het partijcomité van de Ansteel Group Co., Ltd. over het zorgvuldig bestuderen, bekendmaken en implementeren van de geest van het 20e Nationale Congres van de partij (51). In het bericht wordt gesteld dat de Ansteel Group de richtplannen zorgvuldig zal uitvoeren en deze beter zal introduceren bij de partijleden, het kader en de werknemers van de gehele groep.

(88)

Wat betreft de mogelijkheid voor de Chinese overheid om zich via overheidsaanwezigheid in ondernemingen te mengen in de prijzen en kosten in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), tweede streepje, van de basisverordening, heeft het onderzoek bevestigd dat er ook in de onderzochte sector overlappingen zijn tussen managementfuncties en lidmaatschap van de CCP/partijfuncties. Zo is de voorzitter van Beijing Jingcheng Machinery Electric Company Ltd. ook de secretaris van het partijcomité (52) en zorgt hij ervoor dat de dochteronderneming Tianjin Tianhai High Pressure Container Corp., Ltd. “de uitvoering van de strategie […] bevordert, en alles op alles zet om de laatste slag van het ‘14e vijfjarenplan’ te winnen” (53). Bovendien vervult de voorzitter van de China National Building Materials Group Co, Ltd. ook de functie van secretaris van het partijcomité (54).

(89)

Bovendien ziet de China National Building Materials Group Co, Ltd “het als [haar] verantwoordelijkheid om […] zich in dienst te stellen van de grote nationale projecten en mee te strijden voor de nationale economie” en samen met haar dochterondernemingen “heeft de groep zonder aflaten gewerkt aan de bevordering van de ontwikkeling van een hoogwaardige gasopslag- en transportindustrie” (55).

(90)

Aangezien het bij het onderzochte product echter om een subsector van de staalsector gaat, is de beschikbare informatie met betrekking tot staalproducenten bovendien ook relevant voor het onderzochte product.

(91)

Zo vervullen de voorzitter van de raad van bestuur en de algemeen directeur van Baoshan Iron and Steel Ltd., een staalproducent waarvan de Baowu Steel Group de meerderheidsaandeelhouder is, tevens de functie van respectievelijk secretaris en adjunct-secretaris van het partijcomité van de onderneming (56). Evenzo bekleedt de voorzitter van de raad van bestuur van de Wuhan Iron and Steel Group, die eveneens onder zeggenschap staat van de Baowu Steel Group, ook de functie van secretaris van het partijcomité (57). Bovendien “organiseerde de Wuhan Iron and Steel Group in 2022 de tiende gecentraliseerde studie- en discussiebijeenkomst van de Theoriestudiegroep van het partijcomité om het gedachtegoed van de Centrale Economische Arbeidsconferentie uit te dragen en te bestuderen en om de uitvoering van de besluiten en regelingen van het 20e Nationale Congres van de partij binnen de Wuhan Iron and Steel Group te bevorderen in de geest van de Centrale Economische Arbeidsconferentie. [De] bijeenkomst werd voorgezeten door de algemene vertegenwoordiger van het Chinese hoofdkantoor van Baowu Wuhan, de secretaris van het partijcomité en de bestuursvoorzitter van de Wuhan Iron and Steel Group, die uiteenzetten hoe in de geest van de Centrale Economische Arbeidsconferentie uitvoering moet worden gegeven aan de eisen van het centraal comité van de partij, het partijcomité in de provincie Hubei en het partijcomité van Baowu in China” (58).

(92)

Verder bekleedt de voorzitter van de raad van bestuur van Baotou Steel Union, die behoort tot de Baotou Steel Group, ook de functie van partijsecretaris van de onderneming. Evenzo bekleden de algemeen directeur van Baotou Steel Union evenals de voorzitter van de vakbond van de onderneming beiden de functie van adjunct-partijsecretaris (59). Voorts bekleedt de voorzitter van de raad van bestuur binnen de Shougang Group de functie van secretaris van het partijcomité, terwijl de uitvoerend directeur fungeert als adjunct-secretaris van het partijcomité van de onderneming (60). Tot slot fungeren de voorzitter van de raad van bestuur en de voorzitter van de raad van toezicht bij CITIC Pacific Special Steel respectievelijk als secretaris en plaatsvervangend secretaris van het partijcomité (61).

(93)

De China Industrial Gases Industry Association (62) (“CIGIA”) is relevant voor het onderzochte product omdat zij een afdeling heeft opgericht die zich specifiek bezighoudt met drukapparatuur (63). De CIGIA is lid van de China Petroleum and Chemical Industry Federation (“CPCIF”) en bekleedt het uitvoerend vicevoorzitterschap van de CPCIF (64). De CPCIF onderschrijft het algemene leiderschap van de CCP, verricht partijactiviteiten en schept de nodige voorwaarden voor de activiteiten van partijorganisaties (65). Bovendien is de “registratie- en beheerautoriteit van de vereniging het ministerie van Burgerzaken” (66) en moet men om vertegenwoordiger van de CPCIF te kunnen worden onder meer “het leiderschap van de CCP onderschrijven, het socialisme met Chinese kenmerken ondersteunen, de lijn, de beginselen en het beleid van de partij vastberaden uitvoeren en goede politieke kwaliteiten bezitten” (67).

(94)

Beijing Jingcheng Machinery Electric Company Ltd. is lid van de CIGIA (68).

(95)

Evenzo bepaalt artikel 2 van de statuten van de China Iron and Steel Association (69) (“CISA”), waarvan grote ijzer- en staalproducenten lid zijn, dat „[d]e vereniging tot doel heeft zich te laten leiden door de lijn, de beginselen en het beleid van de partij” en bepaalt artikel 3 dat de vereniging “het algemene leiderschap van de Communistische Partij van China onderschrijft en, in overeenstemming met de bepalingen van de statuten van de Communistische Partij van China, organisaties van de Communistische Partij van China opricht om partijactiviteiten uit te voeren, en de nodige voorwaarden schept voor de activiteiten van de partijorganisaties” (70).

(96)

Verder wordt in de Chinese staalsector een beleid gehanteerd dat discrimineert ten gunste van binnenlandse producenten of dat de markt anderszins beïnvloedt in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), derde streepje, van de basisverordening, en is dit beleid in het algemeen van toepassing op het onderzochte product, aangezien de HPSC-sector een subsector van de staalsector is.

(97)

De Chinese overheid beschouwt de staalsector consequent als een sleutelsector (71). Dit wordt bevestigd in de talrijke plannen, richtlijnen en andere documenten die zijn toegespitst op de sector en die op nationaal, regionaal en gemeentelijk niveau worden uitgegeven. In het kader van het 14e vijfjarenplan heeft de Chinese overheid de staalsector aangewezen voor transformatie en modernisering, alsmede voor optimalisering en structurele aanpassing (72). Evenzo wordt de sector in het 14e vijfjarenplan voor de ontwikkeling van de grondstoffenindustrie, dat ook van toepassing is op de staalindustrie, genoemd als het “fundament van de reële economie” en “een sleutelgebied dat het internationale concurrentievoordeel van China vormgeeft”, en worden een aantal doelstellingen en werkmethoden vastgesteld die de ontwikkeling van de sector in de periode 2021-2025 zouden stimuleren, zoals een technologische upgrade ter verbetering van de structuur van de sector (niet in de laatste plaats door verdere bedrijfsconcentraties) of een digitale transformatie (73).

(98)

Bovendien blijkt uit het bovenvermelde werkplan voor de stabiele groei van de staalindustrie (zie overweging 80) hoe de aandacht van de Chinese autoriteiten voor de sector past in de bredere context van de sturing die de Chinese overheid aan de Chinese economie geeft: “[s]teun verlenen aan staalondernemingen teneinde de behoeften inzake nieuwe infrastructuur, nieuwe verstedelijking, revitalisering van het platteland en opkomende industrieën op de voet te volgen, aansluiting vinden bij grote technische projecten in het kader van het 14e vijfjarenplan in verschillende regio’s, en alles in het werk stellen om de staalvoorziening te garanderen. Ontwikkelen en verdiepen van upstream- en downstream-samenwerkingsmechanismen tussen de staalsector en belangrijke staalverbruikende sectoren, zoals scheepsbouw, vervoer, bouw, energie, automobielindustrie, huishoudelijke apparaten, landbouwmachines en zware apparatuur, uitvoeren van activiteiten om de productie op de vraag af te stemmen, en actief uitbreiden van de toepassingsgebieden voor staal” (74).

(99)

Op lokaal niveau wordt in het 14e vijfjarenplan van Shandong voor de ontwikkeling van de ijzer- en staalindustrie (75) het volgende vereiste geformuleerd: “Staal voor apparatuur in de chemische en de aardoliesector: ten behoeve van de ontwikkeling van de chemische en de aardoliesector moeten de prestaties van staal voor drukapparatuur worden verbeterd (76) […]”.

(100)

Eveneens op lokaal niveau wil de provincie Jiangsu “zich toeleggen op de ontwikkeling van staal voor auto’s, hogesnelheidstreinen, schepen, transport van elektriciteit, olie en gas […] Tegen 2025 zal de industrie een waarde van ongeveer 90 miljard CNY bereiken” (77) en enkele gemeenten hebben de “Special Steel Material Cluster opgericht […] dat tot doel heeft dat de door clusters geleide bedrijfstakken tegen 2027 een productiewaarde van 1 biljoen CNY bereiken” (78).

(101)

In aanvulling op het bovenstaande werd Sinoma Science & Technology Co, Ltd. vermeld als een “kleine reus” (79). De Chinese overheid definieert “kleine reuzen” als “de nieuwe elite van China’s kleine en middelgrote ondernemingen die zich bezighouden met productie, gespecialiseerd zijn in een nichemarkt en over geavanceerde technologieën beschikken” en is van plan om “de steun voor ‘kleine reuzen’ tijdens de periode 2024-2026 op te voeren, met name in belangrijke industriële ketens, strategische opkomende industrieën en andere sectoren. Deze middelen zullen worden gebruikt om deze ondernemingen aan te moedigen technologische uitdagingen aan te gaan, nieuwe producten te ontwikkelen, de ondersteunende capaciteit van de industriële keten op te bouwen en lokale overheden te helpen om ‘kleine reuzen’ te stimuleren” (80).

(102)

Samengevat heeft de Chinese overheid maatregelen getroffen om marktdeelnemers ertoe te bewegen zich aan de doelstellingen van het overheidsbeleid te houden, namelijk om aangemoedigde bedrijfstakken te ondersteunen, waaronder de productie van de belangrijkste grondstoffen voor de vervaardiging van het onderzochte product. Dergelijke maatregelen belemmeren de vrije marktwerking.

(103)

Uit dit onderzoek is niet gebleken dat de discriminerende toepassing of ontoereikende handhaving van de faillissements- en eigendomswetten overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt b), vierde streepje, van de basisverordening in de staalsector geen gevolgen zou hebben voor de fabrikanten van het onderzochte product.

(104)

Het onderzochte product wordt daarnaast ook beïnvloed door verstoringen van de loonkosten in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), vijfde streepje, van de basisverordening, zoals vermeld in overweging 53. Deze sector staat daarom zowel direct (bij het vervaardigen van het onderzochte product of de belangrijkste inputs) als indirect (bij het krijgen van toegang tot inputs van ondernemingen die in de VRC aan hetzelfde arbeidsrechtstelsel onderworpen zijn) bloot aan verstoringen (81).

(105)

Bovendien is in het onderhavige onderzoek geen bewijsmateriaal overgelegd waaruit blijkt dat de sector van het onderzochte product niet wordt beïnvloed door overheidsingrijpen in het financiële stelsel in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), zesde streepje, van de basisverordening, zoals ook vermeld in overweging 53. Dit soort overheidsingrijpen wordt ook zeer goed geïllustreerd in het bovengenoemde werkplan voor de stabiele groei (zie overweging 78): “Financiële instellingen aanmoedigen om actief financiële diensten te verlenen aan staalondernemingen die fusies en reorganisaties, aanpassingen van de indeling, transformaties en moderniseringen tot stand brengen in overeenstemming met de beginselen van risicobeheersing en duurzaamheid van bedrijven.” Daarom leidt het aanzienlijke overheidsingrijpen in het financiële stelsel ertoe dat de marktomstandigheden op alle niveaus sterk worden beïnvloed.

(106)

Tot slot herinnert de Commissie eraan dat voor de productie van het onderzochte product een aantal inputs nodig is. Wanneer de producenten van het onderzochte product deze inputs aankopen of daarvoor een contract sluiten, zijn de prijzen die zij betalen (en die als hun kosten worden geregistreerd), duidelijk blootgesteld aan dezelfde systemische verstoringen als hierboven genoemd. Zo zetten leveranciers van inputs bijvoorbeeld arbeidskrachten in die aan de verstoringen onderhevig zijn. Zij kunnen geld lenen dat onderhevig is aan de verstoringen in de financiële sector/kapitaaltoewijzing. Daarnaast zijn zij onderworpen aan het planningssysteem dat van toepassing is op alle overheidsniveaus en sectoren.

(107)

Dientengevolge zijn niet alleen de binnenlandse verkoopprijzen van het onderzochte product ongeschikt om te worden gebruikt in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening, maar geldt dat ook voor alle kosten voor inputs (waaronder grondstoffen, energie, grond, financiering, arbeid enz.), omdat de prijsvorming daarvan wordt beïnvloed door aanzienlijk overheidsingrijpen, zoals beschreven in de delen I en II van het rapport. Het overheidsingrijpen dat met betrekking tot de toewijzing van kapitaal, grond, arbeid, energie en grondstoffen is beschreven, vindt namelijk plaats in de gehele VRC. Dit betekent bijvoorbeeld dat een input die zelf in de VRC is geproduceerd door de combinatie van een reeks productiefactoren aan verstoringen van betekenis onderhevig is. Hetzelfde geldt voor de input van de input enz.

(108)

Samengevat is uit het beschikbare bewijsmateriaal gebleken dat de prijzen en kosten van het onderzochte product, waaronder de kosten van grondstoffen, energie en arbeid, niet door vrije marktwerking tot stand zijn gekomen omdat zij worden beïnvloed door aanzienlijk overheidsingrijpen in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening, zoals blijkt uit de daadwerkelijke of mogelijke gevolgen van een of meer van de daarin genoemde relevante factoren. Op grond daarvan is de Commissie tot de conclusie gekomen dat het in het onderhavige geval niet passend is om voor de vaststelling van de normale waarde gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten.

(109)

De Chinese overheid heeft geen opmerkingen gemaakt of bewijsmateriaal verstrekt ter ondersteuning of weerlegging van het bestaande bewijsmateriaal in het dossier, waaronder het rapport en het door de klagers verstrekte aanvullende bewijsmateriaal, over de aanwezigheid van verstoringen van betekenis en/of de gepastheid om in het onderhavige geval artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening toe te passen.

(110)

De Commissie heeft geen opmerkingen van belanghebbenden ontvangen met betrekking tot het bestaan van verstoringen van betekenis in de VRC.

(111)

In het licht van het bovenstaande heeft de Commissie de normale waarde uitsluitend berekend aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen, dat wil zeggen in dit geval aan de hand van de overeenkomstige productie- en verkoopkosten in een passend representatief land in overeenstemming met artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening en zoals wordt beschreven in het volgende punt.

(112)

De keuze van het representatieve land overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening werd gebaseerd op de volgende criteria:

(113)

Zoals toegelicht in de overwegingen 47 en 48, heeft de Commissie in het dossier twee mededelingen aangaande de bronnen voor de vaststelling van de normale waarde bekendgemaakt: een eerste mededeling van 13 februari 2025 over de bronnen voor de vaststelling van de normale waarde (“de eerste mededeling”) en een tweede mededeling van 7 maart 2025 over de productiefactoren, zoals de belangrijkste grondstoffen, energie, water, stoom, hulpstoffen en arbeidskrachten die bij de productie van naadloze stalen hogedrukcilinders worden ingezet (“de tweede mededeling”).In deze mededelingen over de vaststelling van de normale waarde en de productiefactoren worden de feiten en het bewijsmateriaal beschreven die ten grondslag liggen aan de in overweging 112 vermelde relevante criteria en wordt ook ingegaan op de opmerkingen van de belanghebbenden over deze factoren en over de voorgestelde relevante bronnen voor de vaststelling van de normale waarde.

(114)

In de eerste mededeling over de productiefactoren heeft de Commissie Brazilië, Argentinië en Turkije aangemerkt als landen die volgens de Wereldbank een vergelijkbaar niveau van economische ontwikkeling hebben als de VRC, d.w.z. dat zij door de Wereldbank op basis van het bruto nationaal inkomen elk als “hogermiddeninkomensland” zijn ingedeeld, waarvan bekend is dat het onderzochte product daar wordt geproduceerd.

(115)

In de tweede mededeling heeft de Commissie de belanghebbenden in kennis gesteld van haar voornemen om Turkije in het onderhavige geval uiteindelijk als een passend representatief land aan te merken indien het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening zou worden bevestigd.

(116)

In de eerste mededeling heeft de Commissie een lijst verstrekt van alle productiefactoren zoals grondstoffen, energie, water en arbeidskrachten die bij de productie van naadloze stalen hogedrukcilinders worden ingezet.

(117)

De Commissie heeft opmerkingen over de eerste mededeling ontvangen van de twee in de steekproef opgenomen producenten, namelijk Tianjin Tianhai High Pressure Container Corp., Ltd. en Zhejiang Winner Fire Fighting Equipment Co., Ltd., alsook van de klagers.

(118)

De klagers waren van mening dat Brazilië de meest geschikte keuze was omdat er onmiddellijk financiële informatie beschikbaar was voor een algemeen erkende staalproducent (bv. Arcelor Mittal S.A. (Brazilië)), gevolgd door Turkije, dat zij ook als een potentieel representatief land beschouwden. De klagers waren van mening dat Argentinië niet als representatief land kon worden beschouwd.

(119)

Tianjin Tianhai High Pressure Container Corp., Ltd. (“Tianjin Tianhai”) was eveneens van mening dat Argentinië buiten beschouwing moest worden gelaten aangezien er geen relevante financiële gegevens onmiddellijk beschikbaar waren over de aangewezen lokale producent. Deze onderneming sprak ook haar voorkeur uit voor Turkije als de meest geschikte keuze. Tianjin Tianhai merkte na onderzoek van de financiële gegevens van Arcelor Mittal S.A. ook op dat deze onderneming actief was in een sector (NACE 24) die verwant is aan maar verschillend is van de sector van het onderzochte product (NACE 25). Bovendien was deze onderneming van mening dat de berekende winstmarge niet redelijk was en dat deze winstmarge ten onrechte enkele elementen omvatte die bij de berekening van de dumpingmarge buiten beschouwing moesten worden gelaten.

(120)

Wat Brazilië betreft, stelde de Commissie op basis van de sectorcode NACE 24 vast dat deze onderneming inderdaad niet actief was in de sector van het onderzochte product. Voorts stelde de Commissie vast dat de beschikbare jaarrekeningen van de Braziliaanse producent van het onderzochte product, Mat Equipamentos Para Gases Ltda., verouderd waren aangezien zij betrekking hadden op het jaar 2016, d.w.z. lang vóór het onderzoektijdvak van deze procedure.

(121)

Zhejiang Winner Fire Fighting Equipment Co., Ltd. (“Winner”) betoogde dat Brazilië, Argentinië en Turkije niet als potentiële representatieve landen konden worden aangemerkt ten behoeve van dit onderzoek. Als alternatief stelde Winner in zijn opmerkingen op de eerste en de tweede mededeling voor dat Colombia als representatief land wordt aangemerkt.

(122)

Wat Turkije betreft, erkende de Commissie dat er geen informatie onmiddellijk beschikbaar was over specifieke ondernemingen die het onderzochte product vervaardigen, maar zij kon voor de sector die het onderzochte product vervaardigt wel geschikte financiële informatie vinden voor het jaar 2023 (C – Industrie > 25.2 – Vervaardiging van tanks, reservoirs en bergingsmiddelen, van metaal) (83). Deze informatie overlapte gedeeltelijk met het onderzoektijdvak en zou relevant kunnen zijn voor de enige onderneming die het onderzochte product vervaardigt, namelijk CMV Cylinders Endustri Sanayi Ve Ticaret A.S. (“CMV”) (84), die in deze specifieke sector actief is.

(123)

Winner betwistte ook de keuze van Turkije met het argument dat dit land sinds 2016 eveneens antidumpingmaatregelen heeft ingesteld tegen de invoer van bepaalde naadloze stalen buizen (waaronder producten die onder de GS-code 730439 en 730459 vallen).

(124)

De klagers voerden tevens aan dat Turkije een hoge inflatie heeft gekend, wat heeft geleid tot een forse prijsvolatiliteit waardoor de overheid herhaaldelijk heeft moeten ingrijpen. De klagers voerden aan dat het inflatiepercentage in Brazilië in 2023 slechts 4,6 % bedroeg.

(125)

Winner betoogde dat het hoge inflatiepercentage in Turkije en de voortdurende depreciatie van de Turkse lira ten opzichte van de Amerikaanse dollar de binnenlandse prijzen konden doen stijgen vanwege de invoer van goederen zoals energie en grondstoffen, terwijl de invoerprijzen bleven stijgen ondanks het monetaire beleid van de regering om de inflatie te beteugelen.

(126)

De Commissie merkte op dat zowel Brazilië als Turkije in 2022 een aanzienlijke inflatiedruk hebben ondervonden, waarbij het inflatiepercentage in Turkije een veel hogere piek bereikte dan in Brazilië, waar het inflatiecijfer in 2022 desalniettemin 9,2 % bedroeg. Bovendien merkte de Commissie op dat de inflatie in de daaropvolgende jaren in beide landen geleidelijk is gedaald en in Turkije sterker is afgenomen dan in Brazilië.

(127)

De Commissie merkte voorts op dat de inflatie weliswaar van invloed kan zijn op de arbeids- of energiekosten, maar dat de invoerprijzen, die de basis vormden voor de vaststelling van de benchmarks voor de meeste productiefactoren, gebaseerd waren op grensoverschrijdende transacties die gewoonlijk in een andere valuta dan die van het invoerende land werden verricht en dus niet door de inflatie werden beïnvloed. Bovendien zouden benchmarks worden omgerekend naar de valuta van het betrokken land, waardoor de impact van inflatie, die vaak verband houdt met een devaluatie van de munteenheid, niet significant zou zijn.

(128)

Met betrekking tot Colombia, dat door Winner als mogelijk representatief land was voorgesteld, merkte de Commissie op dat dit land, net als de VRC, volgens de indeling van de Wereldbank tot de categorie “hogermiddeninkomenslanden” behoort.

(129)

Winner had ook Ternium S.A. (85) aangewezen, een beursgenoteerde onderneming die staalproducten in Colombia produceert. Er was echter geen bewijsmateriaal beschikbaar waaruit bleek dat de productie van deze onderneming dicht bij het onderzochte product lag. Bovendien merkte de Commissie – net als met betrekking tot Arcelor Mittal S.A. – op dat deze onderneming actief was in een sector (NACE 24) die verwant is aan maar verschillend is van die van het onderzochte product. Ten slotte had Winner jaarrekeningen verstrekt voor de hele Ternium-groep en niet specifiek voor Ternium Colombia S.A.S.

(130)

Voorts wees de Commissie erop dat Colombia specifieke handelsbeperkingen en -regelingen had ingesteld in de vorm van antidumpingmaatregelen ten aanzien van de invoer van bepaalde door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs opgegeven productiefactoren van oorsprong uit de Volksrepubliek China, te weten:

(131)

De Commissie was daarom van oordeel dat in het onderhavige geval noch Colombia noch de door Winner voorgestelde onderneming in aanmerking konden worden genomen bij de keuze van het passende representatieve land.

(132)

Alle opmerkingen over de eerste mededeling werden in deze tweede mededeling behandeld en de relevante bronnen die de Commissie voornemens was te gebruiken voor de vaststelling van de normale waarde werden bevestigd. In de tweede mededeling werden de belanghebbenden geïnformeerd dat Turkije als representatief land was gekozen. Bijlage II bij de tweede mededeling bevatte een overzicht van de invoerstatistieken in Turkije op basis van de Global Trade Atlas (“GTA”) voor alle in bijlage I genoemde productiefactoren (zie overweging 149). De Commissie heeft de belanghebbenden ook meegedeeld dat zij met het oog op de berekening van de normale waarde de verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten (“VAA-kosten”) en de winst zou vaststellen op basis van de gegevens in de databank van de Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasi (TCMB) (88) voor sector 25.2 (vervaardiging van tanks, reservoirs en bergingsmiddelen, van metaal). Aangezien de overhead-productiekosten niet afzonderlijk werden vermeld in de beschikbare winst- en verliesrekeningen en bleken te zijn opgenomen in de kosten van de verkochte goederen, werd de waarde voor de overhead-productiekosten gebaseerd op de specifieke gegevens van de in de steekproef opgenomen producent-exporteur en toegepast op de “herberekende” productiekosten.

(133)

In deze tweede mededeling kondigde de Commissie haar voornemen aan om gebruik te maken van de statistieken van het Turkse Instituut voor Statistiek (89) met betrekking tot arbeid, als de betrouwbaarste statistische bron voor deze factor. Dit instituut publiceert immers uitvoerige informatie over de loonkosten in verschillende economische sectoren in Turkije. De Commissie heeft verklaard dat zij voornemens was de benchmark vast te stellen op basis van de loonkosten per uur voor 2022 voor de economische activiteit “vervaardiging van metalen in primaire vorm”, NACE-code 24 volgens de NACE Rev.2-classificatie. De waarden zouden verder voor inflatie worden gecorrigeerd met behulp van de binnenlandse consumentenprijsindex (90) om de kosten voor het onderzoektijdvak te weerspiegelen.

(134)

De klagers voerden aan dat de Commissie daartoe loonkosten moest gebruiken die representatief waren voor het volledige bedrag van de loonkosten in het representatieve land, met name door gebruik te maken van cijfers die aantoonbaar betrouwbaar waren, zoals Eurostat. Aldus betoogden de klagers dat de Commissie zich moest baseren op de cijfers van Eurostat, die betrouwbaarder werden geacht dan de door het Turkse Instituut voor Statistiek gepubliceerde statistieken.

(135)

De klagers verklaarden echter dat, mocht deze benadering desondanks worden gehandhaafd, de Commissie rekening moest houden met de recentste beschikbare informatie over de werkelijke wekelijkse werktijd en de maandelijkse gemiddelde loonkosten volgens economische activiteit en niet met het “maandelijkse gemiddeld aantal betaalde uren, brutolonen en lonen volgens economische activiteit” van 2022, zoals uiteengezet in de tweede mededeling (91). De klagers merkten ook op dat de kosten van werkgevers voor sociale zekerheid en bijdragen aan het werkloosheidsfonds in Turkije te laag waren geraamd, aangezien de totale verzekeringsverplichtingen van werkgevers slechts op 22,75 % van de totale loonkosten waren vastgesteld.

(136)

De Commissie handhaafde het standpunt dat het gebruik van de door het Turks Instituut voor Statistiek gepubliceerde statistieken met betrekking tot arbeid, gecorrigeerd voor inflatie aan de hand van de binnenlandse consumentenprijsindex om de kosten voor het onderzoektijdvak weer te geven, de betrouwbaarste statistische bron voor deze productiefactor bleef.

(137)

De klagers herhaalden dat Brazilië de belangrijkste productiefactoren in geringere mate uit de VRC invoerde dan Turkije en Argentinië. Volgens de klagers zouden de totale prijzen voor de productiefactoren daarom het minst worden beïnvloed door eventuele verstoringen van de prijzen voor inputs.

(138)

In verband met Brazilië en de onderneming die in de eerste mededeling als producent was aangewezen, namelijk Arcelor Mittal S.A., merkte de Commissie op dat deze onderneming het onderzochte product niet had vervaardigd en bijgevolg geen geschikte kandidaat was om de overhead-productiekosten, de VAA-kosten en de winst vast te stellen.

(139)

Bij gebrek aan andere haar beschikbare informatie in het dossier over de aanwezigheid van andere ondernemingen die het onderzochte product produceren in Brazilië en waarvoor financiële gegevens openbaar beschikbaar zijn, concludeerde de Commissie dat dit land niet langer als passend representatief land kon worden beschouwd.

(140)

Wat de inflatie betreft, waren de klagers het weliswaar eens met de stelling van de Commissie dat de inflatie zowel in Turkije als in Brazilië aanzienlijk was gedaald in 2023, maar voerden zij aan dat het inflatiepercentage in Brazilië in 2023 slechts 4,6 % bedroeg. Bovendien waren de klagers van mening dat transactieprijzen die in een andere valuta dan die van het land van invoer luiden, nog steeds door inflatoire tendensen konden worden beïnvloed.

(141)

Bij gebrek aan bijzondere maatstaven in de invoerstatistieken met betrekking tot de onderdelen van cilinders, zoals kleppen, waarmee zinvolle benchmarks per stuk kunnen worden berekend, was de Commissie voornemens de situatie in de loop van het onderzoek opnieuw te bekijken. De klagers merkten op dat er geen eenvoudig verifieerbare informatie over de omrekeningsmethode beschikbaar was en uitten hun bezorgdheid over de voorgestelde benadering om de prijs van kleppen vast te stellen. De klagers herinnerden eraan dat omrekeningen op basis van gewicht per eenheid een van de elementen was die gemakkelijk konden worden gebruikt om de gerapporteerde cijfers te vervalsen teneinde lagere dumpingmarges te verkrijgen.

(142)

De Commissie kon tijdens de controles ter plaatse bij de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs verifiëren dat de omrekeningstabellen van de kleppen in kg overeenkwamen met de certificeringsvereisten. Hoe dan ook werden kleppen, zoals uiteengezet in overweging 155, verplaatst naar “hulpstoffen”, zodat voor deze specifieke productiefactor geen benchmark werd berekend.

(143)

Wat Argentinië betreft, concludeerde de Commissie bij gebrek aan andere haar beschikbare informatie in het dossier over de aanwezigheid van andere ondernemingen die het onderzochte product produceren in dat land en waarvoor financiële gegevens openbaar beschikbaar zijn, dat dit land niet langer als passend representatief land kon worden beschouwd.

(144)

In zijn opmerkingen over de tweede mededeling herhaalde Winner dat Colombia vanwege de stabielere economische omstandigheden en de beschikbaarheid van betrouwbare handelsgegevens het meest passende representatieve land bleef. De Commissie heeft ook de invoer van de belangrijkste productiefactoren in Colombia geanalyseerd. Uit de analyse van de invoergegevens bleek dat de invoer in dit land van de belangrijkste productiefactoren werd beïnvloed door de invoer uit de VRC en daarom niet als een passend representatief land kon worden beschouwd. Bovendien stelde de Commissie vast dat de door Winner aangewezen onderneming, namelijk Ternium Colombia S.A.S., actief was in een sector (NACE 24) die verwant is aan maar verschillend is van die van het onderzochte product (zie overweging 129). Derhalve werden de argumenten tegen de selectie van Turkije als representatief land afgewezen.

(145)

In het licht van bovenstaande overwegingen en zoals vermeld in overweging 150, heeft de Commissie de belanghebbenden middels de tweede mededeling geïnformeerd dat zij voornemens is om overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), eerste streepje, van de basisverordening Turkije als passend representatief land en de databank van TCMB voor sector 25.2 (vervaardiging van tanks, reservoirs en bergingsmiddelen, van metaal) te gebruiken om de niet-verstoorde prijzen of benchmarks te verkrijgen voor de berekening van de normale waarde.

(146)

Aangezien was vastgesteld dat Turkije op grond van alle voornoemde factoren het enige passende representatieve land was, hoefde er op grond van alle voorgaande elementen geen beoordeling van het niveau van sociale en milieubescherming plaats te vinden overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), eerste streepje, laatste zin, van de basisverordening.

(147)

Gezien bovenstaande analyse voldeed Turkije aan de in artikel 2, lid 6 bis, punt a), eerste streepje, van de basisverordening vermelde criteria om als passend representatief land te worden beschouwd.

(148)

In de eerste mededeling heeft de Commissie de productiefactoren vermeld, zoals grondstoffen, energie en arbeid, waarvan de producenten-exporteurs bij de productie van het onderzochte product gebruikmaken, en heeft zij de belanghebbenden verzocht om opmerkingen te maken en openbaar beschikbare informatie voor te stellen over niet-verstoorde waarden voor elk van de in die mededeling genoemde productiefactoren.

(149)

Vervolgens heeft de Commissie in de tweede mededeling verklaard dat zij, voor de berekening van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening, gebruik zou maken van de GTA om de niet-verstoorde kosten van de meeste productiefactoren, met name de grondstoffen, vast te stellen. Bovendien verklaarde de Commissie dat zij een beroep zou doen op het Turkse Instituut voor Statistiek (92) voor de vaststelling van de niet-verstoorde loonkosten en voorts gebruik zou maken van de tabellen met elektriciteitstarieven op basis van elektriciteitsrekeningen die door de regelgevende autoriteit voor de energiemarkt (EMRA) worden gepubliceerd (93), en van de gasprijs voor industriële gebruikers in Turkije zoals die door het Turkse Instituut voor Statistiek wordt gepubliceerd (94).

(150)

In de tweede mededeling heeft de Commissie de belanghebbenden tevens geïnformeerd dat wegens het grote aantal productiefactoren van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs die volledige informatie hadden verstrekt en het verwaarloosbare relatieve aandeel van sommige grondstoffen in de totale productiekosten, deze verwaarloosbare items onder “hulpstoffen” werden gegroepeerd. Bovendien heeft de Commissie meegedeeld dat zij het percentage van de hulpstoffen in het totaal van de grondstofkosten zou berekenen, en dat percentage zou toepassen op de herberekende grondstofkosten wanneer zij gebruikmaakt van de vastgestelde niet-verstoorde benchmarks in het passende representatieve land. De Commissie was ook voornemens gebruik te maken van het watertarief zoals aangerekend door het directoraat-generaal van de grootstedelijke gemeente Izmir (CMV is in deze stad gevestigd), dat verantwoordelijk is voor de watervoorziening en de afvalwaterverzameling en -behandeling in de grootstedelijke gemeente Izmir.

(151)

Aan de hand van alle door de belanghebbenden verstrekte en tijdens de controlebezoeken verzamelde gegevens zijn voor de vaststelling van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening de volgende productiefactoren en de bronnen daarvan in kaart gebracht:

Tabel 1

Productiefactoren van naadloze hogedrukcilinders

(152)

De Commissie heeft het aandeel van de overhead-productiekosten berekend op basis van de ondernemingsspecifieke gegevens en deze toegepast op de “herberekende” productiekosten.

(153)

Met het oog op de vaststelling van de niet-verstoorde prijs van grondstoffen als geleverd aan de fabriekspoort van een producent in het representatieve land, heeft de Commissie als basis de gewogen gemiddelde invoerprijs voor het representatieve land gebruikt, zoals vermeld in de GTA, waarbij invoerrechten en vervoerskosten werden opgeteld. De invoerprijs in het representatieve land werd vastgesteld als een gewogen gemiddelde van de eenheidsprijzen van de invoer uit alle derde landen met uitzondering van de VRC en de in bijlage I bij Verordening (EU) 2015/755 van het Europees Parlement en de Raad (95) genoemde landen die geen lid zijn van de WTO. De Commissie heeft besloten de invoer uit de VRC in het representatieve land uit te sluiten, aangezien zij in overweging 108 tot de conclusie is gekomen dat het wegens de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening, niet passend is om de binnenlandse prijzen en kosten in de VRC te gebruiken. Aangezien er geen bewijsmateriaal is waaruit blijkt dat dezelfde verstoringen niet gelijkelijk gevolgen hebben voor de voor uitvoer bestemde producten, was de Commissie van mening dat die verstoringen gevolgen hebben gehad voor de uitvoerprijzen.

(154)

Voor een aantal productiefactoren vertegenwoordigden de door de meewerkende producenten-exporteurs werkelijk gemaakte kosten een verwaarloosbaar percentage van de totale grondstofkosten in het tijdvak van het nieuwe onderzoek. Aangezien de voor die factoren gebruikte waarde geen merkbare invloed had op de berekeningen van de dumpingmarge, ongeacht de gebruikte bron, besloot de Commissie die kosten op te nemen bij de kosten van hulpstoffen, zoals toegelicht in overweging 150.

(155)

Bij gebrek aan in stuks gerapporteerde statistieken over de omvang van de invoer van kleppen, nekringen en doppen en gezien de grote verscheidenheid van deze productiefactoren voor elementen zoals vorm, grootte en gewicht per eenheid, was de Commissie niet in staat een zinvolle benchmark voor deze productiefactoren te berekenen. Mede gezien hun beperkte aandeel in de totale productiekosten heeft de Commissie daarom besloten deze productiefactoren onder te brengen bij de hulpstoffen.

(156)

Teneinde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), eerste streepje, van de basisverordening de niet-verstoorde prijs van grondstoffen vast te stellen, heeft de Commissie de desbetreffende invoerrechten opgeteld bij de cif-waarde die was geregistreerd in de invoerstatistieken van het representatieve land, zoals beschikbaar in de GTA.

(157)

De Commissie heeft de vervoerskosten van de meewerkende producent-exporteur voor de levering van grondstoffen uitgedrukt als een percentage van de werkelijke kosten van dergelijke grondstoffen, en heeft vervolgens hetzelfde percentage toegepast op de niet-verstoorde kosten van dezelfde grondstoffen, teneinde de niet-verstoorde vervoerskosten te verkrijgen. De Commissie was van oordeel dat, in het kader van dit onderzoek, de ratio tussen de grondstoffen van de producent-exporteur en de gerapporteerde vervoerskosten redelijkerwijs kon worden gebruikt als indicatie voor de schatting van de niet-verstoorde vervoerskosten van grondstoffen bij levering aan de fabriek van de onderneming.

(158)

Het bureau voor investeringen en financiën publiceert uitvoerige informatie over de kosten van water voor industrieel gebruik voor ondernemingen die gevestigd zijn in het industriegebied van Izmir, waar CMV, een producent van het onderzochte product in het representatieve land, gevestigd is. De Commissie heeft gebruikgemaakt van de recentste statistieken die door deze organisatie zijn gepubliceerd. De benchmark is gebaseerd op de kosten van water en afvalwater per m3 (96).

(159)

Het Turkse Instituut voor Statistiek publiceert uitvoerige informatie over lonen in verschillende economische sectoren in Turkije. De Commissie heeft gebruikgemaakt van de meest recente beschikbare statistieken over 2022 voor de gemiddelde loonkosten voor de economische activiteit “vervaardiging van metalen in primaire vorm”, NACE-code 2.0 volgens de NACE Rev.2-classificatie (97).

(160)

De prijs van elektriciteit voor ondernemingen (industriële gebruikers) in Turkije wordt gepubliceerd door de regelgevende autoriteit voor de energiemarkt (EMRA) in Turkije. De Commissie heeft gebruikgemaakt van de gegevens over de elektriciteitsprijzen voor de industrie in de overeenkomstige verbruikscategorie, uitgedrukt in valuta/kWh, zoals gepubliceerd door de EMRA.

(161)

De aardgasprijs voor ondernemingen in de staalsector, zoals industriële gebruikers in Turkije, wordt gepubliceerd door het bureau voor investeringen en financiën (98). De Commissie heeft gebruikgemaakt van de beschikbare statistieken op basis van het tarief voor de groothandelsprijzen voor aardgas van maart 2024, dat binnen het onderzoektijdvak viel.

(162)

Volgens artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening geldt het volgende: “De door berekening vastgestelde normale waarde omvat een niet-verstoord en redelijk bedrag voor administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten en voor winst”. Bovendien moet een waarde voor de overhead-productiekosten worden vastgesteld om de niet in de bovengenoemde productiefactoren opgenomen kosten te bestrijken.

(163)

De overhead-productiekosten van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs werden uitgedrukt als aandeel van de werkelijke productiekosten van de producenten-exporteurs. Dit percentage is toegepast op de niet-verstoorde productiekosten.

(164)

Voor de vaststelling van een niet-verstoord en redelijk bedrag voor VAA-kosten en voor winst heeft de Commissie zich gebaseerd op de financiële informatie die voor het jaar 2023 beschikbaar is voor de sector die het onderzochte product produceert (C – Industrie > 25.2 – Vervaardiging van tanks, reservoirs en bergingsmiddelen, van metaal) (99), zoals uitgelegd in overweging 122.

(165)

Op basis van het bovenstaande heeft de Commissie de normale waarde per productsoort in het stadium af fabriek berekend overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening.

(166)

Eerst heeft de Commissie de niet-verstoorde productiekosten vastgesteld. De Commissie heeft de niet-verstoorde kosten per eenheid toegepast op het werkelijke verbruik van de individuele productiefactoren van de meewerkende producent-exporteur. Dit verbruik werd in het kader van de controle geverifieerd. De Commissie vermenigvuldigde het gebruik van de factoren met de niet-verstoorde kosten per eenheid in het representatieve land, zoals beschreven in punt 3.6.1.1.

(167)

Bij deze kosten heeft de Commissie de overhead-productiekosten opgeteld, zoals toegelicht in overweging 163.

(168)

De VAA-kosten en de winst die zijn vastgesteld op basis van de voor het jaar 2023 beschikbare financiële informatie voor de sector die het onderzochte product produceert (C – Industrie > 25.2 – Vervaardiging van tanks, reservoirs en bergingsmiddelen, van metaal), zoals uitgelegd in overweging 122, werden toegepast op de som van de niet-verstoorde productiekosten en de overhead-productiekosten, d.w.z. de productiekosten.

(169)

De VAA-kosten, uitgedrukt als percentage van de kosten van de verkochte goederen en toegepast op de niet-verstoorde productiekosten, bedroegen 19,4 %. De winst, uitgedrukt als percentage van de kosten van verkochte goederen en toegepast op de niet-verstoorde productiekosten, bedroeg 12,6 %.

(170)

Op basis daarvan heeft de Commissie de normale waarde per productsoort in het stadium af fabriek berekend overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening.

(171)

De uitvoer naar de Unie door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs vond plaats hetzij rechtstreeks naar onafhankelijke afnemers, hetzij via verbonden binnenlandse ondernemingen die optraden als handelaar.

(172)

In beide gevallen was de uitvoerprijs de werkelijk betaalde of te betalen prijs van het betrokken product dat met het oog op uitvoer naar de Unie werd verkocht, overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening.

(173)

Op grond van artikel 2, lid 10, van de basisverordening is de Commissie verplicht een billijke vergelijking te maken tussen de normale waarde en de uitvoerprijs in hetzelfde handelsstadium en om correcties toe te passen voor verschillen tussen factoren die van invloed zijn op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen. In het onderhavige geval heeft de Commissie ervoor gekozen de normale waarde en de uitvoerprijs van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs te vergelijken in het handelsstadium af fabriek. Zoals hieronder verder wordt toegelicht, werden de normale waarde en de uitvoerprijs waar nodig aangepast om: i) ze terug te rekenen tot het handelsstadium af fabriek, en ii) correcties toe te passen voor verschillen tussen factoren waarvan werd beweerd en aangetoond dat zij van invloed zijn op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen.

(174)

Zoals uiteengezet in de overwegingen 165 tot en met 170, werd de normale waarde in het handelsstadium af fabriek vastgesteld door gebruik te maken van de productiekosten, samen met de bedragen voor de VAA-kosten en de winst, die voor dat handelsstadium redelijk werden geacht. Daarom waren er geen correcties nodig om de normale waarde terug te rekenen tot het stadium af fabriek.

(175)

De Commissie heeft geen gronden gevonden om de normale waarde te corrigeren, en dergelijke correcties werden door geen van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs gevraagd.

(176)

Om de uitvoerprijs terug te rekenen tot het handelsstadium af fabriek, zijn er correcties toegepast voor douanerechten, andere invoerheffingen, kosten voor vracht, verzekering, verwerking, verlading en aanverwante kosten.

(177)

Voor de verbonden handelaar van Winner en Tianjin Tianhai werd ook een correctie toegepast voor commissies in de zin van artikel 2, lid 10, punt i), van de basisverordening door de VAA-kosten van de verbonden handelaren en een fictieve winst van 5 % in mindering te brengen. Een dergelijke correctie bleek gerechtvaardigd door een overeenkomst tussen de producent-exporteur en zijn verbonden handelaar waarin kennelijk een arbitragebeding was opgenomen voor het geval er een conflict tussen beide partijen zou optreden. De fictieve winst van 5 % was in overeenstemming met de winst die in andere recente zaken met betrekking tot de staalsector betreffende producten waarin staal als input is verwerkt, in mindering is gebracht bij gebrek aan medewerking van niet-verbonden importeurs.

(178)

Voor de in de steekproef opgenomen meewerkende producenten-exporteurs heeft de Commissie de gewogen gemiddelde normale waarde van elke soort van het soortgelijke product vergeleken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs van de overeenkomstige soort van het betrokken product, zoals bepaald in artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening.

(179)

Op grond hiervan zijn de voorlopige gewogen gemiddelde dumpingmarges, uitgedrukt in procenten van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring:

(180)

Voor de meewerkende producenten-exporteurs die niet in de steekproef zijn opgenomen, heeft de Commissie de gewogen gemiddelde dumpingmarge berekend overeenkomstig artikel 9, lid 6, van de basisverordening. Die marge is dan ook vastgesteld op basis van de gewogen gemiddelde marges van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, zonder de marges van de producenten-exporteurs met een nihilmarge of een minimale dumpingmarge mee te wegen, alsmede op basis van marges die zijn vastgesteld onder de omstandigheden bedoeld in artikel 18 van de basisverordening.

(181)

Dit leidt voor de meewerkende producenten-exporteurs die geen deel uitmaken van de steekproef tot een voorlopige dumpingmarge van 74,5 %.

(182)

Voor alle andere producenten-exporteurs in de VRC heeft de Commissie de dumpingmarge overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening vastgesteld aan de hand van de beschikbare gegevens. Daartoe heeft de Commissie de mate van medewerking van de producenten-exporteurs bepaald. De mate van medewerking komt overeen met het volume van de uitvoer naar de Unie van de meewerkende producenten-exporteurs, uitgedrukt als percentage van de totale invoer uit het betrokken land naar de Unie tijdens het onderzoektijdvak, die is vastgesteld op basis van statistieken van Eurostat zoals toegelicht in punt 4.3.1.

(183)

De mate van medewerking is in dit geval laag, aangezien de invoer van de meewerkende producenten-exporteurs goed was voor ongeveer 54 % van de totale uitvoer naar de Unie tijdens het onderzoektijdvak.

(184)

De Commissie heeft eraan herinnerd dat zij in punt 10 van het bericht van inleiding (100) de belanghebbende partijen ervan in kennis had gesteld dat indien zij geen of slechts gedeeltelijk medewerking verlenen, de bevindingen overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening op de beschikbare gegevens zouden worden gebaseerd, hetgeen voor deze partijen tot minder gunstige resultaten kon leiden. Aangezien de belanghebbenden duidelijk waren gewaarschuwd voor de gevolgen van niet-medewerking en het niveau van medewerking in het onderhavige geval bijzonder laag was, achtte de Commissie het passend het residuele antidumpingrecht vast te stellen op basis van een representatieve subset van de verkoop door de BTIC Group, die zelf goed was voor meer dan 50 % van de totale uitvoer van alle in de steekproef opgenomen ondernemingen naar de Unie tijdens het onderzoektijdvak. Deze verkoop werd beschouwd als een redelijke en representatieve maatstaf van het dumpinggedrag van de niet-meewerkende exporteurs.

(185)

De residuele dumpingmarge werd daarom vastgesteld op 119 %.

(186)

De volgende tabel bevat de voorlopige dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring:

(187)

Het soortgelijke product werd in het onderzoektijdvak vervaardigd door acht producenten in de Unie. Zij vormen de “bedrijfstak van de Unie” in de zin van artikel 4, lid 1, van de basisverordening.

(188)

De totale productie in de Unie in het onderzoektijdvak werd vastgesteld op ongeveer 6 782 miljoen stuks. De Commissie heeft dit cijfer gebaseerd op alle informatie die over de bedrijfstak van de Unie beschikbaar was, zoals de antwoorden op de macrovragenlijst, de gegevens die zijn verzameld tijdens de controlebezoeken aan in de steekproef opgenomen producenten, door andere meewerkende producenten ingediende vragenlijsten en officiële statistieken van Eurostat. Zoals aangegeven in overweging 7, vertegenwoordigden de twee in de steekproef opgenomen producenten in de Unie 47 % van de geraamde totale productie en 42 % van de geraamde totale verkoop van het soortgelijke product in de Unie.

(189)

De Commissie heeft het verbruik in de Unie vastgesteld op basis van het van de klager ontvangen antwoord op de macrovragenlijst, dat waar mogelijk kruiselings is gecontroleerd aan de hand van de gecontroleerde antwoorden op de vragenlijst van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, en op basis van de invoer in de Unie van het betrokken product uit derde landen volgens de Eurostat-statistieken.

(190)

Het verbruik in de Unie heeft zich als volgt ontwikkeld:

Tabel 2

Verbruik in de Unie (stuks)

(191)

Op basis hiervan is het verbruik in de Unie, na een sterke groei in 2021 en een daaropvolgende daling die mogelijk is veroorzaakt door het aanleggen van voorraden uit vrees voor leveringstekorten in de context van de COVID-19-pandemie of onverwacht consumentengedrag, in de beoordelingsperiode met 15 % gestegen.

(192)

De Commissie heeft de omvang van de invoer vastgesteld op basis van gegevens van Eurostat.

(193)

Bij de beoordeling van de nauwkeurigheid van de invoerstatistieken is geconstateerd dat kleine, niet-navulbare gashouders – die buiten de productomschrijving van het betrokken product vallen – doorgaans een gewicht per eenheid hebben dat ruim onder 1 kg ligt. Het betrokken product heeft daarentegen een minimumgewicht per eenheid van 1 kg. Ter referentie: de kleinste cilinder die door de bedrijfstak van de Unie wordt geproduceerd, met een volume van 0,8 liter, weegt ongeveer 1,5 kg. Daarom werd een filtermethode gebruikt waarbij alle invoer met een gewicht per eenheid van minder dan 1 kg werd uitgesloten om te voorkomen dat rekening werd gehouden met producten die buiten de productomschrijving vielen.

(194)

Om de nauwkeurigheid te verbeteren, heeft de Commissie de op het gewicht gebaseerde filtermethode toegepast op de invoergegevens van Eurostat voor de GN-codes 7311 00 11 en 7311 00 30 , waarvoor dagelijkse rapportage beschikbaar was. Voor de GN-codes 7311 00 13 en 7311 00 19 baseerde zij zich op maandelijkse gegevens van Eurostat en paste zij dezelfde uitsluitingsdrempel op basis van het gewicht per eenheid toe.

(195)

De daaruit resulterende gegevensset, die met behulp van gewichtsdrempels is gefilterd op het hoogst mogelijke niveau van granulariteit, leverde de nauwkeurigste raming van de invoer van het betrokken product op en liet duidelijke en significante invoertendensen zien, met name met betrekking tot de VRC.

(196)

Voor lege brandblussers die zijn ingedeeld onder de Taric-codes 8424 10 00 11 en 8424 10 00 21 waren er slechts invoergegevens beschikbaar voor drie maanden die buiten het onderzoektijdvak lagen, namelijk maart tot en met mei 2025, en deze gegevens waren uitgedrukt in kilogram in plaats van per stuk. Gezien deze beperkte en inconsistente gegevens en de zeer lage representativiteit van deze productsoort, die slechts ongeveer 2 % van het totale volume onder de relevante GN-code vertegenwoordigt, werd deze productsoort niet betrokken in de voorlopige fase, maar zal deze in de definitieve fase van het onderzoek wel in aanmerking worden genomen, zodra volledigere en betrouwbaardere informatie beschikbaar is.

(197)

Het marktaandeel van de invoer is vastgesteld door het invoervolume te vergelijken met het verbruik op de markt van de Unie:

Tabel 3

Invoer (stuks) en marktaandeel

(198)

De invoer uit de VRC tussen 2021 en het onderzoektijdvak vertoonde zowel qua volume als qua marktaandeel een duidelijke en sterk opwaartse tendens, met name wanneer deze naast het totale verbruik in de Unie wordt bekeken. Net als het verbruik kende de Chinese invoer in 2021 een sterke groei, gevolgd door een daling, die mogelijk werd veroorzaakt door het aanleggen van voorraden uit vrees voor leveringstekorten tijdens de COVID-19-pandemie of door onverwachte veranderingen in het consumentengedrag. De invoer heeft zich tijdens het onderzoektijdvak hersteld en bereikte een niveau dat 33 % hoger lag dan in 2021.

(199)

Deze sterke groei kwam tot uiting in het gestaag groeiende marktaandeel van de VRC in de Unie. Het marktaandeel van de VRC bedroeg aanvankelijk 60 % in 2021, groeide tot 65% in 2022 en bleef stabiel in de loop van 2023, alvorens het verder steeg tot 70 % tijdens het onderzoektijdvak. Zelfs toen de Chinese invoervolumes tijdelijk daalden, behield de VRC een dominante marktpositie ten koste van met name de bedrijfstak van de Unie.

(200)

De invoer uit de VRC groeide veel sneller dan het totale verbruik op de markt en nam in de beoordelingsperiode meer dan twee keer zo snel toe.

(201)

De Commissie heeft de prijzen van de invoer vastgesteld aan de hand van gegevens van Eurostat. De prijsonderbieding van de invoer werd vastgesteld op basis van cif-prijzen van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs.

(202)

De gewogen gemiddelde prijzen van de invoer in de Unie uit het betrokken land hebben zich als volgt ontwikkeld:

Tabel 4

Invoerprijzen (EUR/stuk)

(203)

De lage gemiddelde prijs van de invoer uit de VRC is vooral te wijten aan de invoer die wordt aangegeven onder GN-code 7311001190, die in de beoordelingsperiode goed was voor meer dan 80 % van de totale omvang van de invoer uit de VRC, gemeten per stuk. Deze GN-code komt overeen met kleinere, lichtere en dus goedkopere productsoorten. Bovendien wordt de gemiddelde prijs ook beïnvloed door de productmix, die wordt bepaald door vraagpatronen en kan variëren in de loop van de tijd.

(204)

Tijdens de beoordelingsperiode volgden de prijzen van de invoer uit de VRC een duidelijk neerwaartse tendens, met een daling van in totaal 31 %. De invoerprijzen daalden in 2022 met 4 %, in 2023 met nog eens 6 % en in het onderzoektijdvak met 22 % ten opzichte van het voorgaande jaar.

(205)

Deze gestage en steeds snellere prijsdaling zette de bedrijfstak van de Unie onder toenemende prijsdruk door Chinese exporteurs, waardoor deze gedwongen werd zijn prijzen aanzienlijk te verlagen. De scherpe daling tijdens het onderzoektijdvak wees op een agressieve prijsstellingsstrategie die de concurrentiedruk op de producenten in de Unie waarschijnlijk heeft verhoogd. De dalende prijzen vielen samen met een sterke stijging van het volume en het marktaandeel van de invoer uit de VRC, waaruit blijkt dat de goedkopere invoer een grote rol heeft gespeeld bij de vervanging van de verkoop van de bedrijfstak van de Unie.

(206)

De Commissie heeft de prijsonderbieding tijdens het onderzoektijdvak vastgesteld aan de hand van een vergelijking van:

(207)

De prijzen werden vergeleken per productsoort voor transacties in hetzelfde handelsstadium, zo nodig na correctie, en met aftrek van kortingen en rabatten. Het resultaat van de vergelijking werd uitgedrukt als een percentage van de theoretische omzet in het onderzoektijdvak van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. Daaruit bleek een gewogen gemiddelde prijsonderbiedingsmarge tussen 29 % en 76 % van de invoer uit het betrokken land op de markt van de Unie.

(208)

Overeenkomstig artikel 3, lid 5, van de basisverordening omvatte het onderzoek naar de gevolgen van de invoer met dumping voor de bedrijfstak van de Unie een beoordeling van alle economische indicatoren die tijdens de beoordelingsperiode van invloed waren op de situatie van de bedrijfstak van de Unie.

(209)

Voor de schadevaststelling heeft de Commissie onderscheid gemaakt tussen macro-economische en micro-economische schade-indicatoren. De Commissie heeft de macro-economische indicatoren beoordeeld op basis van de gegevens in het door de klagers ingediende antwoord op de vragenlijst, dat vervolgens is bijgewerkt om rekening te houden met het onderzoektijdvak en dat gegevens met betrekking tot alle producenten in de Unie bestrijkt. De gegevens hadden betrekking op alle producenten in de Unie. De Commissie heeft de micro-economische indicatoren beoordeeld op basis van de gegevens die de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie in de antwoorden op de vragenlijst hadden verstrekt. De gegevens hadden betrekking op de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. Beide gegevensreeksen bleken representatief te zijn voor de economische situatie van de bedrijfstak van de Unie.

(210)

De macro-economische indicatoren zijn: productie, productiecapaciteit, bezettingsgraad, verkoopvolume, marktaandeel, groei, werkgelegenheid, productiviteit, hoogte van de dumpingmarge en herstel van eerdere dumping.

(211)

De micro-economische indicatoren zijn: gemiddelde prijzen per eenheid, kosten per eenheid, loonkosten, voorraden, winstgevendheid, kasstroom, investeringen, rendement van investeringen en vermogen om kapitaal aan te trekken.

(212)

De totale productie in de Unie, de productiecapaciteit en de bezettingsgraad in de Unie hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 5

Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad

(213)

Tijdens de beoordelingsperiode daalde de productie in de Unie met 24 % en daalde de bezettingsgraad van 65 % tot 48 %, ondanks een stijging van het verbruik in de Unie met 15 %. Dit deed vermoeden dat de productiedaling niet te wijten was aan de dalende vraag, maar eerder aan de toenemende concurrentiedruk van de invoer.

(214)

Met name de invoer uit de VRC steeg in dezelfde periode met 33 %, waarbij het marktaandeel van deze invoer steeg van 60 % in 2021 tot 70 % in het onderzoektijdvak. Deze aanzienlijke toename van zowel het volume als het marktaandeel van de Chinese invoer wees erop dat in toenemende mate aan de vraag in de Unie werd voldaan door ingevoerde producten in plaats van door de binnenlandse productie.

(215)

De verkoop en het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 6

Verkoophoeveelheid en marktaandeel

(216)

In de beoordelingsperiode is de verkoop van de producenten in de Unie op de markt van de Unie gestaag en voortdurend gedaald, zowel in absolute cijfers als uitgedrukt in marktaandeel.

(217)

In 2022 zijn de verkoopvolumes licht gedaald ten opzichte van 2021, wat duidt op een initiële stagnatie. De situatie verslechterde echter aanzienlijk in 2023, toen de verkoop sterk daalde met 20 %, een niveau dat in het onderzoektijdvak onveranderd bleef. Dit wees erop dat de achteruitgang in de verkoop geen tijdelijke fluctuatie was, maar deel uitmaakte van een aanhoudende neerwaartse tendens.

(218)

Het marktaandeel ontwikkelde zich eveneens in een consequent negatieve richting. Het daalde van 32 % in 2021 tot 27 % in 2022, 25 % in 2023 en bereikte in het OT tot slot amper 22 %. De jaarlijkse erosie van het marktaandeel illustreerde het geleidelijke verlies aan aanwezigheid van de producenten in de Unie op hun eigen markt.

(219)

Opgemerkt zij dat deze aanhoudende daling zich voordeed terwijl het verbruik in de Unie steeg en tijdens de beoordelingsperiode aanzienlijk toenam. Tegelijkertijd steeg de invoer uit de VRC aanzienlijk zowel qua volume als qua marktaandeel. Bijgevolg ging de verkoop van de producenten in de Unie er niet op achteruit als gevolg van een krimpende markt, maar werd hun verkoop veeleer in toenemende mate vervangen door ingevoerde producten, met name uit de VRC.

(220)

Tijdens de beoordelingsperiode steeg het verbruik in de Unie met 15 %, wat wijst op een groeiende markt met een toenemende vraag. De producenten in de Unie konden echter niet van deze groei profiteren. Hun verkoopvolume daalde met 20 %, hun marktaandeel nam af van 32 % tot 22% en hun productie daalde met 24 %. Ondanks een lichte stijging van de capaciteit daalde de bezettingsgraad sterk van 65 % tot 48 %. Ondertussen steeg de invoer uit de VRC met 33 %, waardoor het marktaandeel met 10 procentpunten toenam tot 70 % in het OT. Deze contrasterende tendens toonde aan dat de producenten in de Unie terrein verloren, niet wegens een dalende vraag, maar wegens de groeiende druk van de snel toenemende en mogelijk oneerlijke Chinese invoer.

(221)

De combinatie van een aanhoudende daling van de verkoop, een krimpend marktaandeel en een stagnerende productie ondanks een groeiende vraag levert duidelijk bewijs van schade op en wijst op een structurele verzwakking van de marktpositie van de bedrijfstak van de Unie.

(222)

Uit deze contrasterende tendens volgt dat de producenten in de Unie steeds meer van de markt werden verdrongen, niet wegens een krimpende vraag, maar wegens de toenemende druk van de snelle groei van de invoer uit de VRC.

(223)

De werkgelegenheid en de productiviteit hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 7

Werkgelegenheid en productiviteit

(224)

Tijdens de beoordelingsperiode daalde de werkgelegenheid in de bedrijfstak van de Unie geleidelijk maar consistent, wat een weerspiegeling is van de slechtere prestaties in de sector. Het aantal werknemers in voltijdequivalenten (vte) nam elk jaar af: een daling van 3 % in 2022, vervolgens een lichte daling in 2023 en een totale daling van 6 % in het OT ten opzichte van 2021. Deze gestage daling wijst erop dat de producenten zich stapsgewijs aan de afnemende productieactiviteit hebben aangepast door hun arbeidsinput te verminderen.

(225)

Tegelijkertijd daalde de productiviteit sterk, vooral tussen 2022 en 2023, met 19 % na een bescheiden daling van 2 % in 2022, en bleef de productiviteit tijdens het onderzoektijdvak op dat lage niveau. Dit weerspiegelt de onderbenutte capaciteit en operationele inefficiënties, aangezien de producenten in de Unie niet in staat waren om hun personeelsbestand snel of evenredig aan te passen aan de aanhoudende productiedaling als gevolg van de dalende verkoop en de toenemende invoerdruk.

(226)

Samengevat laat de tendens op het gebied van werkgelegenheid zien dat het personeelsbestand voorzichtig wordt afgeslankt, terwijl de scherpe daling van de productiviteit de bredere economische druk op de sector illustreert, aangezien deze niet optimaal functioneerde als gevolg van de krimpende productie en de toegenomen concurrentie op de markt.

(227)

Alle dumpingmarges lagen aanzienlijk boven de de-minimisdrempel. De gevolgen van de hoogte van de werkelijke dumpingmarges voor de bedrijfstak van de Unie waren aanzienlijk, gezien de hoeveelheid en de prijzen van de invoer uit het betrokken land.

(228)

Dit is het eerste antidumpingonderzoek ten aanzien van het betrokken product. Daarom waren er geen gegevens beschikbaar om de gevolgen van mogelijke dumping in het verleden vast te stellen.

(229)

De gewogen gemiddelde verkoopprijs per eenheid van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie voor verkoop aan niet-verbonden afnemers in de Unie heeft zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 8

Verkoopprijzen in de Unie

(230)

Tijdens de beoordelingsperiode kon er aanvankelijk een aanzienlijke stijging worden opgetekend in de gemiddelde verkoopprijzen per eenheid op de markt van de Unie, namelijk 34 % in 2022 ten opzichte van 2021. Deze opwaartse trend zette zich licht door in 2023, waarbij de prijzen een piek van 37 % ten opzichte van 2021 bereikten. In het onderzoektijdvak daalden de prijzen echter met 14 % ten opzichte van 2023, hoewel ze 18 % boven het niveau van 2021 bleven. Dit patroon duidde erop dat de producenten in de Unie aanvankelijk een deel van de stijgende kosten doorberekenden aan de klanten, maar later gedwongen werden om de prijzen te verlagen als gevolg van de toenemende concurrentiedruk van de laaggeprijsde invoer, vooral uit de VRC.

(231)

Tegelijkertijd volgden de productiekosten per eenheid een vergelijkbare, maar nog meer uitgesproken trend. De kosten stegen met 35 % in 2022 en bereikten een piek in 2023, namelijk een stijging van 50 % ten opzichte van het referentiejaar. Hoewel de kosten in het OT enigszins waren gedaald, bleven ze 28 % boven het niveau van 2021. De aanvankelijke stijging was waarschijnlijk het gevolg van de inflatiedruk, stijgende inputprijzen (bv. energie, materialen) en geringere schaalvoordelen door dalende productievolumes.

(232)

Met name stegen de productiekosten in het grootste deel van de beoordelingsperiode sneller dan de verkoopprijzen, vooral in 2023, toen de kloof tussen kosten en prijzen het grootst was, waardoor de economische situatie van de producenten in de Unie verslechterde. In het OT daalden zowel de prijzen als de kosten, maar de kosten waren nog steeds hoger dan de verkoopprijzen.

(233)

De daling van de invoerprijzen en het groeiende aandeel van de invoer uit de VRC maakten het moeilijker voor de producenten in de Unie om hun prijzen voldoende hoog te houden met het oog op de dekking van de stijgende kosten. De stijging van de goedkopere invoer, vooral tijdens het onderzoektijdvak, heeft de verkoopprijzen in de Unie sterk gedrukt.

(234)

De gemiddelde loonkosten van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 9

Gemiddelde loonkosten per werknemer

(235)

De gemiddelde loonkosten per werknemer van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie zijn tussen 2021 en het OT gestaag toegenomen. De grootste stijging deed zich voor in het eerste jaar van het tijdvak, toen de loonkosten met 9 % stegen. Deze aanvankelijke sterke stijging was waarschijnlijk het gevolg van de inflatiedruk die volgde op de COVID-19-pandemie, waarbij producenten te maken kregen met stijgende looneisen en, in sommige lidstaten, met wettelijk opgelegde of collectief onderhandelde loonaanpassingen.

(236)

In het daaropvolgende jaar stegen de loonkosten verder, zij het aan een iets trager tempo van ongeveer 5 %. Deze stijging duidde op aanhoudende maar afnemende inflatoire effecten, samen met inspanningen om geschoolde arbeidskrachten te behouden in een concurrerende markt. In het OT vertraagde de stijging van de loonkosten verder tot ongeveer 2 %, wat wijst op een mogelijke afzwakking van de opwaartse loondruk of het effect van de maatregelen van producenten op het gebied van kostenbeperking en -efficiëntie.

(237)

De voorraden van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 10

Voorraden

(238)

Tijdens de beoordelingsperiode volgden de voorraden een schommelende maar uiteindelijk dalende tendens als gevolg van veranderende productieniveaus en marktomstandigheden. In 2022 bleven de voorraden relatief stabiel, met slechts een lichte daling van 4 % ten opzichte van 2021. In 2023 stegen de eindvoorraden echter met 17 %, waarmee het hoogste punt in de periode werd bereikt. Deze stijging was waarschijnlijk het gevolg van lagere verkopen en een krimpend marktaandeel, waardoor meer onverkochte producten werden opgeslagen.

(239)

In het OT daalden de voorraden sterk, met 44 % ten opzichte van 2023, en kwamen ze terug op een niveau dat aanzienlijk onder het niveau van het eerste jaar lag. Wanneer de voorraden in verhouding tot de productie worden bekeken, kan worden geconstateerd dat de voorraden gedurende de hele beoordelingsperiode laag zijn gebleven, wat erop wijst dat de producenten hun voorraden voorzichtig beheerden.

(240)

De winstgevendheid, de kasstroom, de investeringen en het rendement van de investeringen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 11

Winstgevendheid, kasstroom, investeringen en rendement van investeringen

(241)

De Commissie heeft de winstgevendheid van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie vastgesteld door de nettowinst vóór belastingen op de verkoop van het soortgelijke product aan niet-verbonden afnemers in de Unie uit te drukken als een percentage van de omzet. De winstgevendheid daalde gestaag tijdens de periode; deze was aanvankelijk positief maar daalde geleidelijk elk jaar. In het derde jaar liep de winstgevendheid sterk terug en werd negatief, wat het geval bleef tijdens het onderzoektijdvak. Deze neerwaartse trend was het gevolg van stijgende kosten, lagere verkoopvolumes en een krimpend marktaandeel als gevolg van de toegenomen invoerconcurrentie, waardoor de winstmarges aanzienlijk krapper werden.

(242)

De nettokasstroom – het vermogen van de producenten in de Unie om hun activiteiten zelf te financieren – daalde van ongeveer 14,8 - 15,2 miljoen EUR in het eerste jaar tot ongeveer 14,0 - 14,5 miljoen EUR in het tweede jaar, alvorens in het derde jaar tot ongeveer 2,3 - 2,6 miljoen EUR en in het onderzoektijdvak tot ongeveer 1,7 - 1,85 miljoen EUR te zakken, hetgeen neerkomt op een daling van ongeveer 88 % ten opzichte van het eerste jaar. Deze scherpe daling illustreerde de financiële druk als gevolg van de geringere winstgevendheid en de beperkte interne financiering.

(243)

Ondanks financiële moeilijkheden stegen de investeringen van ruwweg 2,8 - 3,0 miljoen EUR in het eerste jaar tot meer dan 4,9 - 5,1 miljoen EUR in het tweede jaar en bleven ze gedurende het onderzoektijdvak rond 4,9 - 5,05 miljoen EUR liggen. Dit hield een totale stijging in van bijna 72 % ten opzichte van het eerste jaar, wat duidt op inspanningen om de productiecapaciteit op peil te houden of te verbeteren ondanks de steeds krappere financiële omstandigheden.

(244)

Het rendement van investeringen, dat wordt gedefinieerd als de winst in percentage van de nettoboekwaarde van de investeringen, daalde van [15,5 % - 17,2 %] in het eerste jaar tot [11,2 % - 12,4 %] in het tweede jaar. In het derde jaar sloeg dit om in een negatief rendement van [–17,3 % - –15,8 %] en tijdens het onderzoektijdvak bleef het negatief op een niveau van [–15,4 % - –14,6 %]. Uit deze negatieve rendementen bleek dat de investeringen niet langer voldoende winst genereerden, waarschijnlijk als gevolg van slechtere bedrijfsomstandigheden en de toegenomen marktdruk.

(245)

Gezien deze ontwikkelingen, waarbij de winstgevendheid daalde van [3,7 % - 4,2 %] tot [–4,4 % - –4,1 %], de kasstroom met meer dan 85 % afnam en het rendement van investeringen negatief werd en bleef, werd het vermogen van de producenten in de Unie om kapitaal aan te trekken aanzienlijk ondermijnd. Lagere winsten en geringere kasreserves zouden het vertrouwen van investeerders hebben aangetast en de toegang tot financiering hebben beperkt, waardoor het vermogen van de producenten om te investeren en doeltreffend te concurreren werd beperkt.

(246)

Tijdens het onderzoektijdvak steeg de invoer uit de VRC aanzienlijk: de hoeveelheden stegen met ongeveer 33 % ten opzichte van het referentiejaar en het marktaandeel groeide van 60 % tot 70 %. Tegelijkertijd daalden de invoerprijzen scherp met ongeveer 31 %. Deze combinatie van stijgende volumes en dalende prijzen oefende een sterke neerwaartse druk uit op de markt van de Unie, waardoor het voor de producenten in de Unie moeilijk werd om zowel op hoeveelheid als op prijs te concurreren. De steeds grotere aanwezigheid van lager geprijsde invoer was een belangrijke factor die de marktdynamiek beïnvloedde.

(247)

De meeste schadefactoren vertoonden duidelijke negatieve tendensen. De productie nam met ongeveer 24 % af, de bezettingsgraad daalde van 65 % tot 48 % (een daling van ongeveer 26 %) en het verkoopvolume nam met 21 % af. De winstgevendheid sloeg om van een positieve marge van [3,7 % - 4,2 %] in verliezen van ongeveer [–4,4 % - –4,1 %], terwijl de nettokasstroom met meer dan 85 % daalde, waardoor de financiële flexibiliteit ernstig werd beperkt. Deze negatieve tendensen wogen zwaarder dan alle positieve ontwikkelingen en zijn een weerspiegeling van de ernstige en aanhoudende schade voor de bedrijfstak van de Unie. Het aanhoudende verlies aan marktaandeel en de neerwaartse druk op de prijzen als gevolg van toenemende invoervolumes en lagere invoerprijzen waren de belangrijkste factoren die deze schade veroorzaakten.

(248)

Afgezien van het feit dat de prijzen van de bedrijfstak van de Unie stegen, wat werd tenietgedaan door de sterkere stijging van de productiekosten, vertoonden slechts twee schadefactoren een positieve ontwikkeling, namelijk de productiecapaciteit, die in de beoordelingsperiode met 3 % toenam, en het consistente niveau van de investeringen door de producenten in de Unie, die in deze periode met bijna 72 % stegen. Dit duidt op voortdurende inspanningen om de productiecapaciteit op peil te houden of te verbeteren ondanks de ongunstige omstandigheden. Deze positieve tendensen waren echter onvoldoende om de negatieve gevolgen te compenseren. De productie daalde bijvoorbeeld met ongeveer 24 %, hoewel het verbruik in de Unie met ongeveer 15 % steeg. Voorts daalde de productiviteit aanzienlijk met bijna 19 %, waarschijnlijk als gevolg van een inkrimping van het personeelsbestand en operationele inefficiënties, wat erop wijst dat positieve investeringen zich niet hebben vertaald in een betere productie.

(249)

Terwijl het verbruik in de Unie met 15 % steeg, daalde de productie in de Unie met 24 %, nam de verkoop met 21 % af en daalde de winstgevendheid van de producenten scherp van [3,7 % - 4,2 %] tot [–4,4 % - –4,1 %]. Hieruit blijkt dat de positie van bedrijfstak van de Unie ondanks een groeiende markt zwakker werd, doordat de invoer, voornamelijk uit de VRC, een groter deel van de markt veroverde.

(250)

Op basis van het bovenstaande is de Commissie in dit stadium tot de conclusie gekomen dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 3, lid 5, van de basisverordening.

(251)

Overeenkomstig artikel 3, lid 6, van de basisverordening heeft de Commissie onderzocht of de bedrijfstak van de Unie door de invoer met dumping uit het betrokken land aanmerkelijke schade heeft geleden. Overeenkomstig artikel 3, lid 7, van de basisverordening heeft de Commissie ook onderzocht of de bedrijfstak van de Unie in dezelfde periode door andere bekende factoren schade kon hebben geleden. De Commissie heeft zich ervan verzekerd dat eventuele schade die werd veroorzaakt door andere factoren dan de invoer met dumping uit het betrokken land, niet aan de invoer met dumping werd toegeschreven. Die factoren zijn: de invoer uit derde landen, de uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie, de stijging van de productiekosten, de vraag in de Unie.

(252)

Om te beoordelen of er sprake is van een oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade, moet worden onderzocht of de omvang en de prijzen van de onderzochte invoer aanzienlijk tot de aanmerkelijke schade hebben bijgedragen.

(253)

Tijdens de beoordelingsperiode steeg de omvang van de invoer uit de VRC aanzienlijk, zowel in absolute cijfers als in termen van marktaandeel. De Chinese invoer steeg met 53 % en het marktaandeel steeg met 10 procentpunten. Tegelijk nam het verbruik in de Unie met 15 % toe. Het verkoopvolume van de bedrijfstak van de Unie daalde echter met 21 % en het marktaandeel daalde dienovereenkomstig.

(254)

Deze contrasterende ontwikkeling – waarbij de invoer met dumping sterk toenam terwijl de producenten in de Unie zowel verkoopvolume als marktaandeel verloren – duidde sterk op een oorzakelijk verband tussen beide. Het verlies aan verkoopvolume voor de producenten in de Unie was het gevolg van de toegenomen concurrentie van de lager geprijsde invoer met dumping. Dit volume-effect heeft duidelijk bijgedragen aan de schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden.

(255)

Het prijseffect van de invoer met dumping uit de VRC onderbouwde bovendien het bestaan van een oorzakelijk verband met de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade. Tijdens de beoordelingsperiode daalde de gemiddelde eenheidsprijs van de Chinese invoer met 31 %, namelijk van 14,16 EUR tot 9,83 EUR per stuk. De prijzen van de bedrijfstak van de Unie stegen daarentegen tot 2023, maar daalden daarna sterk tijdens het onderzoektijdvak als gevolg van de druk van de laaggeprijsde invoer.

(256)

Deze consequente en aanzienlijke prijsonderbieding door de Chinese invoer oefende duidelijk een neerwaartse druk uit op de prijzen op de markt van de Unie. Als gevolg daarvan waren de producenten in de Unie niet in staat hun prijsniveaus in overeenstemming met de stijgende productiekosten te verhogen, waardoor hun financiële situatie verslechterde. De winstgevendheid sloeg om van [3,7 % - 4,2 %] in 2021 in een verlies van [–4,4 % - –4,1 %] tijdens het OT. De aanhoudende neerwaartse prijsdruk als gevolg van de invoer met dumping uit de VRC heeft rechtstreeks bijgedragen tot de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden.

(257)

Gezien het bovenstaande heeft de invoer met dumping uit de VRC aanzienlijk bijgedragen tot de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden.

(258)

De invoer met dumping oefende een aanzienlijke druk qua volume en qua prijzen uit op de bedrijfstak van de Unie. Dit resulteerde in onderbenutte capaciteit, een verslechtering van de financiële indicatoren en een onvermogen om de prijzen voldoende te verhogen met het oog op de dekking van de stijgende kosten. Derhalve was de invoer met dumping, ook al is dit wellicht niet de enige oorzaak, duidelijk een belangrijke oorzaak geweest van de geconstateerde aanmerkelijke schade.

(259)

De invoer uit andere derde landen heeft zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 12

Invoer uit derde landen

(260)

Tijdens de beoordelingsperiode waren Turkije en het Verenigd Koninkrijk de enige andere derde landen waaruit aanzienlijke hoeveelheden HPSC’s in de Unie werden ingevoerd.

(261)

Over het geheel genomen lieten alle derde landen, behalve het betrokken land, tussen 2021 en het einde van het OT een volumestijging van 19 % optekenen, terwijl hun marktaandeel stabiel bleef en gedurende de hele periode tussen 8 % en 10 % schommelde. Terwijl de volumes toenamen, daalden de gemiddelde invoerprijzen gestaag met 20 % ten opzichte van 2021 en daalden ze elk jaar geleidelijk verder. Ondanks deze prijsdaling doet de tendens in de invoer vermoeden dat marktdeelnemers uit deze landen zich eerder concentreerden op het behoud van het bestaande marktaandeel dan op een agressieve uitbreiding ervan. Dit wordt onderbouwd door een daling van het volume met 6 % tijdens het OT. De prijzen van deze derde landen kwamen in 2022 grotendeels overeen met die van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, maar in het OT waren de invoerprijzen met ongeveer 34 % gedaald ten opzichte van de niveaus van 2021, terwijl de prijzen van de producenten in de Unie met slechts ongeveer 28 % waren gedaald, wat wijst op een toenemende prijsdruk op de producenten in de Unie.

(262)

De invoer van grote producenten-exporteurs uit andere landen die niet aan antidumpingrechten waren onderworpen, zoals het Verenigd Koninkrijk en Turkije, bleef stabiel of daalde in termen van volume en waarde. De invoer uit het Verenigd Koninkrijk daalde bijvoorbeeld van 102 046 eenheden in 2022 tot 72 615 eenheden in het OT, terwijl de invoer uit Turkije daalde van 164 343 eenheden in 2023 tot 95 931 eenheden in het OT. Ook de waarde van de invoer uit deze landen daalde. Dit duidde erop dat de invoer zonder dumping niet zo aanzienlijk was gestegen dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade had kunnen lijden.

(263)

Gezien het bovenstaande, en met name het feit dat het marktaandeel van derde landen relatief stabiel bleef, concludeerde de Commissie voorlopig dat deze invoer het oorzakelijke verband tussen de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade en de invoer met dumping uit de betrokken landen niet verzwakte.

(264)

De uitvoer van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie heeft zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:

Tabel 13

Uitvoerprestaties van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie

(265)

Tijdens de beoordelingsperiode is de omvang van de uitvoer van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie met 25 % gedaald terwijl de gemiddelde uitvoerprijs met 25 % is gestegen. Deze gelijktijdige daling van het volume en stijging van de prijs duidden erop dat de bedrijfstak van de Unie zijn uitvoerstrategie heeft aangepast en zich mogelijk op hoogwaardigere segmenten heeft gericht.

(266)

De prijsstijging hielp het negatieve effect van de dalende volumes gedeeltelijk te compenseren, wat erop wijst dat de uitvoerprestaties niet hebben bijgedragen tot de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden.

(267)

Ondanks de opmerkelijke stijging van de invoer met dumping uit de VRC tijdens de beoordelingsperiode, van ongeveer 3,6 miljoen eenheden in 2021 tot bijna 4,8 miljoen eenheden in het OT, werden ook andere potentiële factoren beoordeeld.

(268)

Technologische veranderingen, handelsbeperkende praktijken of verschuivingen in consumptiepatronen zijn niet aangemerkt als relevante factoren tijdens de periode. Er zijn geen aanwijzingen dat de bedrijfstak van de Unie te kampen had met interne structurele zwakheden als gevolg van technologische achterstand of ondermaatse uitvoerprestaties die een onafhankelijke verklaring zouden vormen voor de dalende productie (–24 %), verkoop (–21 %) of winstgevendheid (van [3,7 % - 4,2 %] tot [–4,4 % - –4,1 %]). De productiekosten per eenheid zijn aanzienlijk gestegen in de beoordelingsperiode. Ook al was er vervolgens sprake van een daling tijdens het OT. Deze opwaartse tendens in de productiekosten wijst erop dat de bedrijfstak van de Unie een aanzienlijke kostendruk ondervond, waarschijnlijk als gevolg van hogere grondstoffenprijzen, energiekosten of andere overheadkosten, waardoor de winstmarges kleiner werden en het vermogen van de bedrijfstak om doeltreffend te concurreren werd beperkt. Bovendien was de bedrijfstak van de Unie niet in staat deze volledig aan de afnemers door te berekenen wegens de sterke prijsdruk die door de invoer met dumping werd uitgeoefend. De oneerlijk lage prijzen van deze invoer dwongen de producenten in de Unie om de gestegen kosten op te vangen, waardoor hun financiële problemen erger werden. De gedeeltelijke daling van de productiekosten in het laatste jaar heeft deze druk niet voldoende verlicht. Dit onvermogen om hogere kosten via verkoopprijzen terug te verdienen, is eveneens een kritieke factor om het oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade aan te tonen.

(269)

Uit de analyse is gebleken dat er sprake is van een duidelijk oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping uit de VRC en de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade. De omvang van de invoer uit de VRC steeg tussen 2021 en het onderzoektijdvak met 33 %, waardoor het marktaandeel van de VRC toenam ten koste van de producenten in de Unie. Deze toename van de laaggeprijsde invoer viel samen met een daling van de productie met 24 %, een afname van de verkoop met 21 % en een scherpe daling van de winstgevendheid, van [3,7 % - 4,2 %] tot [–4,4 % - –4,1 %], binnen de bedrijfstak van de Unie. Dat deze ontwikkelingen zich allemaal gelijktijdig hebben voorgedaan pleit in sterke mate voor de conclusie dat de invoer met dumping een belangrijke rol heeft gespeeld bij de verslechtering van de economische situatie van de bedrijfstak van de Unie.

(270)

Andere factoren die mogelijk een rol hebben gespeeld, zoals uitvoerprestaties, verschuivingen in het verbruik en invoer uit andere landen, werden eveneens onderzocht. De uitvoer daalde met 25 %, maar dit werd gecompenseerd door een stijging van de gemiddelde uitvoerprijzen met 25 %, waardoor het negatieve effect beperkt bleef. De markt van de Unie zelf groeide met 15 %, zodat een inkrimping van de vraag de schade niet kon verklaren. De invoer uit andere landen bleef relatief stabiel of nam zelfs af en er werden geen significante technologische of structurele verschuivingen waargenomen.

(271)

Bijgevolg concludeerde de Commissie voorlopig dat de invoer met dumping uit de VRC aanmerkelijke schade aan de bedrijfstak van de Unie heeft toegebracht, hoofdzakelijk door de toename van het volume van deze invoer, de neerwaartse druk op de prijzen en de groei van het marktaandeel, terwijl de bijdrage van andere factoren het oorzakelijk verband niet verzwakte.

(272)

Om het niveau van de maatregelen te bepalen, heeft de Commissie beoordeeld of een recht lager dan de dumpingmarge toereikend zou zijn om de door de invoer met dumping aan de bedrijfstak van de Unie berokkende schade op te heffen.

(273)

De schade zou worden opgeheven indien de bedrijfstak van de Unie een nagestreefde winst zou kunnen behalen door te verkopen tegen een richtprijs in de zin van artikel 7, lid 2 quater en lid 2 quinquies, van de basisverordening.

(274)

Overeenkomstig artikel 7, lid 2 quater, van de basisverordening hield de Commissie bij de bepaling van de nagestreefde winst rekening met de volgende factoren: de mate van winstgevendheid die vereist is ter dekking van alle kosten en investeringen, onderzoek en ontwikkeling (O&O) en innovatie, alsmede de onder normale mededingingsvoorwaarden te verwachten mate van winstgevendheid. Die winstmarge mag niet lager zijn dan 6 %.

(275)

In eerste instantie heeft de Commissie aan de hand van de in het verleden behaalde gemiddelde winst (gewogen volgens de omzet) van vijf producenten in de Unie in de periode tussen 2013 en 2019 een basiswinst vastgesteld die alle kosten onder normale mededingingsvoorwaarden dekt. Die winstmarge werd vastgesteld op 9,6 %.

(276)

De bedrijfstak van de Unie verstrekte bewijsmateriaal in de vorm van investeringsplannen en notulen van vergaderingen van de raad van bestuur waaruit bleek dat zijn niveau van investeringen, onderzoek en ontwikkeling (O&O) en innovatie tijdens het onderzoektijdvak onder normale mededingingsvoorwaarden hoger zou zijn geweest. De Commissie heeft deze informatie geverifieerd en vastgesteld dat de argumenten van de bedrijfstak van de Unie gegrond waren.

(277)

Om hier rekening mee te houden in de nagestreefde winst, heeft de Commissie het verschil berekend tussen de uitgaven voor investeringen, O&O en innovatie onder normale mededingingsvoorwaarden zoals verstrekt door de bedrijfstak van de Unie en gecontroleerd door de Commissie, enerzijds, en de daadwerkelijke desbetreffende uitgaven tijdens de beoordelingsperiode, anderzijds. Dat verschil, uitgedrukt als percentage van de omzet, werd voor de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie vastgesteld tussen 1 % en 5 %.

(278)

Die percentages werden opgeteld bij de basiswinst van 9,6 %, wat leidde tot een nagestreefde winst van 11,12 % tot 14,47 % naargelang de in de steekproef opgenomen producent in de Unie.

(279)

Overeenkomstig artikel 7, lid 2 quinquies, van de basisverordening beoordeelde de Commissie als laatste stap de toekomstige kosten voortvloeiend uit multilaterale milieuovereenkomsten en de bijbehorende protocollen waarbij de Unie partij is, en uit de in bijlage I bis vermelde Verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), die de bedrijfstak van de Unie tijdens de periode van toepassing van de maatregel uit hoofde van artikel 11, lid 2, zal maken. Op basis van het beschikbare bewijsmateriaal in de antwoorden op de vragenlijst bepaalde de Commissie de aanvullende kosten op 0,90 EUR/stuk, wat bij de geen schade veroorzakende prijs werd opgeteld.

(280)

Op basis hiervan berekende de Commissie een geen schade veroorzakende prijs voor het soortgelijke product van de bedrijfstak van de Unie door de bovengenoemde nagestreefde winstmarge toe te passen op de productiekosten van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie tijdens het onderzoektijdvak, en vervolgens per productsoort de correcties op grond van artikel 7, lid 2 quinquies, toe te passen.

(281)

De Commissie heeft vervolgens het niveau van de schademarge bepaald door de gewogen gemiddelde invoerprijs van de in de steekproef opgenomen meewerkende producenten-exporteurs in het betrokken land, zoals vastgesteld voor de berekeningen van de prijsonderbieding, te vergelijken met de gewogen gemiddelde, geen schade veroorzakende prijs van het soortgelijke product dat in het onderzoektijdvak door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de markt van de Unie werd verkocht. Als uit deze vergelijking een verschil naar voren kwam, werd dit uitgedrukt als percentage van de gewogen gemiddelde cif-waarde bij invoer.

(282)

De schademarge voor “andere meewerkende ondernemingen” en voor “alle overige invoer van oorsprong uit het betrokken land” wordt op dezelfde manier vastgesteld als de dumpingmarge voor deze ondernemingen en invoer.

(283)

In het onderhavige geval hebben de klagers aangevoerd dat er sprake is van verstoringen van de grondstoffenmarkten in de zin van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening. Om het geschikte niveau van de maatregelen te beoordelen, heeft de Commissie eerst het bedrag aan rechten vastgesteld dat noodzakelijk was om de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade weg te nemen bij het ontbreken van verstoringen als bedoeld in artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening. Vervolgens heeft zij onderzocht of de dumpingmarge van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs hoger zou zijn dan hun schademarge (zie overwegingen 285 en 286).

(284)

Zoals uiteengezet in het bericht van inleiding, hebben de klagers aan de Commissie voldoende bewijsmateriaal verstrekt waaruit blijkt dat er in het betrokken land sprake is van verstoringen van de grondstoffenmarkt met betrekking tot het onderzochte product. Derhalve is overeenkomstig artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening onderzoek gedaan naar de vermeende verstoringen teneinde te beoordelen of in voorkomend geval een recht lager dan de dumpingmarge toereikend zou zijn om een einde te maken aan de schade.

(285)

Overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening heeft de Commissie eerst onderzocht of de voorlopig vastgestelde dumpingmarge hoger zou zijn dan de marge die toereikend is om de schade voor de bedrijfstak van de Unie weg te nemen. Hiertoe werd een vergelijking gemaakt tussen de gewogen gemiddelde invoerprijs van de producenten-exporteurs, met de streefprijs van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, zoals hierboven uiteengezet in deel 6.1. Het resultaat van deze berekeningen is in bovenstaande tabel opgenomen.

(286)

Aangezien de aldus berekende prijsbederfmarge lager was dan de dumpingmarge voor de BTIC Group, is de Commissie tot het in artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening bedoelde onderzoek overgegaan.

(287)

De klagers hebben in de klacht voldoende bewijsmateriaal verstrekt waaruit blijkt dat de grondstoffenmarkt van het betrokken product in de VRC verstoord is in de zin van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening. Volgens het bewijsmateriaal in de klacht komen buizen en pijpen van gelegeerd en koolstofstaal, die 33 % van de productiekosten van het betrokken product uitmaken, in de VRC in aanmerking voor gedeeltelijke terugbetaling van de btw bij uitvoer.

(288)

Zoals aangekondigd in het bericht van inleiding en overeenkomstig artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening heeft de Commissie derhalve de vermeende verstoringen en eventuele andere in artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening opgenomen verstoringen in het betrokken land onderzocht.

(289)

Om te beginnen stelde de Commissie vast welke belangrijkste grondstoffen door de verschillende in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs gebruikt worden bij de productie van het betrokken product. Als belangrijkste grondstoffen werden de grondstoffen beschouwd die naar alle waarschijnlijkheid minstens 17 % van de productiekosten van het betrokken product uitmaken. De Commissie heeft vastgesteld dat de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs buizen en pijpen van gelegeerd en koolstofstaal als belangrijkste productiefactoren gebruikten voor de vervaardiging van het onderzochte product.

(290)

Vervolgens heeft de Commissie onderzocht of er op de markt van een van de belangrijkste grondstoffen die bij de productie van het betrokken product worden gebruikt, sprake is van verstoringen door een van de in artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening genoemde maatregelen: dubbeleprijsstellingssystemen, uitvoerbelastingen, aanvullende belastingen op de uitvoer, uitvoerquota, uitvoerverboden, fiscale belastingen op de uitvoer, vergunningsvereisten, minimumprijzen bij uitvoer, beperking of uitsluiting van de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde (btw), inklaringsbeperkingen voor exporteurs, lijsten van gekwalificeerde exporteurs, verplichtingen van de binnenlandse markt, ondernemingseigen mijnbouwrechten. De Commissie heeft hiertoe de website van China Customs Solutions (101) geraadpleegd en vastgesteld dat de btw op de uitvoer van buizen en pijpen van gelegeerd en koolstofstaal die onder de GS-codes 730439 en 730459 zijn ingedeeld, slechts gedeeltelijk werd terugbetaald (10 % van 13 %).

(291)

De Commissie heeft vastgesteld dat er een stimulans was om deze producten niet uit te voeren, zodat de prijsvormingsmechanismen op de binnenlandse markt werden verstoord.

(292)

Vervolgens heeft de Commissie de door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs betaalde prijs voor buizen en pijpen van gelegeerd en koolstofstaal vergeleken met de prijzen op de representatieve internationale markt. In dit verband heeft de Commissie de door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs betaalde prijs vergeleken met de voor deze inputs berekende benchmark, zoals vermeld in tabel 1. Uit deze vergelijking bleek dat de prijzen op de representatieve internationale markt 180 % tot 439 % hoger liggen dan in het betrokken land. Dit verschil werd ook bevestigd toen de door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs betaalde prijs met de informatie in de klacht (102) werd vergeleken ter ondersteuning van het argument betreffende de verstoring van de grondstoffenmarkt in de zin van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening. Gezien de omvang van dat verschil werden de binnenlandse prijzen aanzienlijk lager geacht dan de prijzen op representatieve internationale markten.

(293)

Tot slot heeft de Commissie onderzocht of een van de grondstoffen die negatieve gevolgen van de maatregelen hebben ondervonden, zoals beschreven in overweging 283, afzonderlijk verantwoordelijk waren voor ten minste 17 % van de productiekosten van het betrokken product. Voor deze berekening is gebruikgemaakt van een niet-verstoorde prijs van de grondstof zoals vastgesteld in tabel 1. De Commissie heeft vastgesteld dat buizen en pijpen van gelegeerd en koolstofstaal elk goed waren voor ten minste 17 % van de productiekosten van het onderzochte product.

(294)

De Commissie heeft geconcludeerd dat buizen en pijpen van gelegeerd en koolstofstaal onderhevig zijn aan een verstoring in de zin van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening.

(295)

Overeenkomstig artikel 7, lid 2 ter, van de basisverordening heeft de Commissie onderzocht of zij duidelijk kon besluiten dat het in het belang van de Unie was om het niveau van de voorlopige rechten overeenkomstig artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening te bepalen. Bij de vaststelling van het belang van de Unie werd gekeken naar alle voor dit onderzoek relevante informatie, zoals de reservecapaciteit in het land van uitvoer, mededinging met betrekking tot grondstoffen en het effect op de toeleveringsketens van ondernemingen in de Unie.

(296)

Uit de klacht bleek dat de VRC over een aanzienlijke reservecapaciteit voor de productie van HPSC’s beschikt, die structureel lijkt te zijn en voornamelijk het gevolg is van een door de staat gestuurd industriebeleid, overinvesteringen in de zware industrie en een aanhoudend overaanbod in de staalsector, met name van naadloze stalen buizen, wat de belangrijkste grondstof is voor de productie van HPSC’s. De productie van HPSC’s behelst een gespecialiseerd proces voor staalverwerking bestaande uit stappen zoals vormen, verhitten, lassen, machinaal bewerken en coaten. Chinese producenten trekken voordeel uit grote industriezones waar alle onderdelen van de productie zich dicht bij elkaar bevinden en worden ondersteund door de planning en subsidies van de lokale overheid.

(297)

De informatie die ter onderbouwing van de klacht is verstrekt, deed vermoeden dat de totale productiecapaciteit voor HPSC’s in de VRC meer dan 30 miljoen eenheden per jaar beloopt, terwijl het binnenlandse verbruik aanzienlijk lager blijft, met name als gevolg van recente vertragingen in sectoren als de bouw en de automobielindustrie maar ook in de algemene industriële vraag. Bijgevolg bedraagt de geraamde reservecapaciteit meer dan 10 tot 15 miljoen cilinders per jaar – meer dan het dubbele van de totale vraag in de Unie, die ongeveer 6,88 miljoen eenheden bedraagt – wat wijst op een sterk potentieel om volumes naar externe markten te verleggen. De Chinese uitvoer van HPSC’s is gestaag toegenomen, vooral naar markten zonder handelsbeschermingsmaatregelen. Deze verschuiving is opzettelijk en goed georganiseerd. Nu de binnenlandse vraag vertraagt, richten Chinese producenten zich op buitenlandse markten om de overcapaciteit op te gebruiken. De markt van de Unie is aantrekkelijk vanwege zijn omvang, de vraag naar gecertificeerde cilinders in sectoren als de medische, industriële en waterstofsector, en het ontbreken van specifieke handelsbeschermingsmaatregelen voor veel HPSC-producten.

(298)

In het licht van deze factoren was de Commissie van mening dat de aanzienlijke reservecapaciteit van de VRC, in combinatie met het overaanbod van staal in de upstreamstadia en het door de staat gesteunde industriebeleid, een belangrijke drijvende kracht achter de toename van de uitvoer naar de Unie is. Dit structurele overaanbod droeg bij tot een neerwaartse druk op de prijzen in de Unie, bedreigde de economische levensvatbaarheid van de HPSC-bedrijfstak van de Unie en maakte duidelijk dat er nood is aan maatregelen om de eerlijke concurrentie op de markt te herstellen.

(299)

In de VRC wordt de concurrentie met betrekking tot grondstoffen die worden gebruikt voor de productie van HPSC’s sterk beïnvloed door het beleid en ingrijpen van de overheid waardoor de prijs en beschikbaarheid worden beïnvloed. Deze maatregelen helpen de inputkosten voor Chinese HPSC-producenten lager te houden in vergelijking met hun internationale concurrenten.

(300)

De producenten van HPSC’s in de Unie moeten daarentegen grondstoffen zoals naadloze stalen buizen en belangrijke legeringen inkopen op de open internationale markt, waar de prijzen worden bepaald door vraag en aanbod op wereldniveau, staalmarktindices en energiekosten. Europese producenten hebben te maken met relatief hogere en volatielere grondstoffenprijzen en hebben geen toegang tot subsidies of preferentiële prijzen. De Unie betrekt grondstoffen van diverse wereldwijde leveranciers, met inbegrip van Europese, Aziatische en Amerikaanse leveranciers, waardoor de Uniemarkt gevoelig is voor schommelingen in wereldwijde toeleveringsketens, geopolitieke gebeurtenissen en de beschikbaarheid van grondstoffen.

(301)

Bovendien heeft de Commissie definitieve antidumpingrechten ingesteld op bepaalde naadloze buizen en pijpen van oorsprong uit de VRC, die variëren van ongeveer 29 % tot 55 %. Deze rechten zijn bedoeld om oneerlijke prijzen en marktverstoringen als gevolg van dumpingpraktijken tegen te gaan en producenten in de Unie tegen schade te beschermen. Dergelijke uitvoerbeperkingen en -rechten kunnen echter leiden tot een geringere beschikbaarheid van grondstoffen op de internationale markt, waardoor de verkoopprijs ervan binnen de Unie stijgt. Deze stijging van de grondstoffenprijzen in de Unie vergroot de kostenkloof nog verder en creëert een nog groter voordeel voor de Chinese HPSC-producenten, die blijven profiteren van de lagere binnenlandse inputkosten.

(302)

De instelling van antidumpingrechten op de invoer van HPSC’s uit de VRC zal naar verwachting een beperkt en beheersbaar effect hebben op de toeleveringsketens in de Unie. HPSC’s worden gebruikt in vitale sectoren, waaronder de gezondheidszorg, industriële gassen, brandbestrijding, veiligheidsapparatuur en de groeiende waterstofmarkt.

(303)

De bedrijfstak van de Unie werkt momenteel op slechts 48 % van zijn capaciteit als gevolg van de schade veroorzakende dumping, maar heeft voldoende reservecapaciteit en expertise om de productie te verhogen en aan een grotere vraag te voldoen indien de invoer uit de VRC afneemt. Alternatieve leveranciers uit Turkije, het VK, Noorwegen en de VS dekken reeds meer dan 9 % van de markt en in combinatie met een grotere productie in de Unie zouden zij in een aanzienlijk deel van de behoeften van de Unie kunnen voorzien.

(304)

HPSC’s maken een klein deel uit van de totale kosten van downstreamgebruikers en worden vaak geleased of in de loop van de tijd afgeschreven, wat betekent dat het onwaarschijnlijk is dat kostenstijgingen als gevolg van rechten een aanzienlijke invloed zullen hebben op de prijzen van eindproducten. De rechten zouden de invoer uit de VRC niet blokkeren, maar ervoor zorgen dat deze tegen eerlijke, niet-dumpingprijzen binnenkomt.

(305)

Hoewel de antidumpingmaatregelen kosten met zich meebrengen, zullen deze kosten waarschijnlijk worden gecompenseerd door de bredere gunstige effecten: de maatregelen zullen bijdragen tot een stabiele en betrouwbare aanvoer van HPSC’s in de Unie, het herstel van de eerlijke concurrentie op de markt van de Unie en de versterking van de industriële veerkracht van de Unie. Voor belangrijke sectoren zoals gas, gezondheidszorg en waterstof is een veilige toegang tot kwalitatief hoogwaardige cilinders essentieel om de operationele continuïteit te handhaven, de openbare veiligheid te waarborgen en de doelstellingen van de Unie op het gebied van strategische autonomie en industriële veerkracht te ondersteunen.

(306)

Nadat zij alle voor dit onderzoek relevante informatie had beoordeeld, kwam de Commissie voorlopig tot de conclusie dat het in het belang van de Unie is om de hoogte van de voorlopige rechten vast te stellen overeenkomstig artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening.

(307)

In het bijzonder heeft de Chinese bedrijfstak voor HPSC’s een aanzienlijke reservecapaciteit en het effect van de instelling van antidumpingrechten op invoer uit de VRC zal naar verwachting beheersbaar zijn voor de toeleveringsketen van de Unie. De bedrijfstak van de Unie werkt momenteel onder zijn capaciteit, maar beschikt over de technische expertise en de reserveproductiecapaciteit om de productie te verhogen en aan de vraag te voldoen. Daarnaast bieden alternatieve leveranciers uit andere landen zoals Turkije, het VK, Noorwegen en de VS nog meer inkoopmogelijkheden.

(308)

Op basis van het voorgaande is de Commissie voorlopig tot de conclusie gekomen dat een lager recht dan de dumpingmarge niet toereikend zou zijn om de schade voor de bedrijfstak van de Unie weg te nemen. De producenten in de Unie wordt niet alleen schade berokkend door dumping, maar zij lijden ook onder bijkomende handelsverstoringen in vergelijking met de Chinese producenten-exporteurs. Om de handel afdoende te beschermen, moet het niveau van de maatregelen dan ook gelijk zijn aan de dumpingmarge zoals voorlopig vastgesteld.

(309)

Na bovenstaande beoordeling moeten de voorlopige antidumpingrechten overeenkomstig artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening als volgt worden vastgesteld:

(310)

Gezien de beslissing van de Commissie om artikel 7, lid 2, van de basisverordening toe te passen, heeft zij onderzocht of zij duidelijk kon concluderen dat het niet in het belang van de Unie was om in dit geval maatregelen te nemen, ondanks de vaststelling van schadeveroorzakende dumping, overeenkomstig artikel 21 van de basisverordening. Het belang van de Unie is vastgesteld op basis van een afweging van alle betrokken belangen, waaronder die van de bedrijfstak van de Unie, importeurs, groot- en kleinhandelaren, gebruikers en consumenten.

(311)

De bedrijfstak van de Unie heeft in hoge mate deelgenomen aan het onderzoek: producenten die een aanzienlijk deel van de totale productie in de Unie vertegenwoordigen, hebben zich gemeld en tot medewerking bereid verklaard. De meewerkende producenten in de Unie vertegenwoordigden meer dan 80 % van de totale productie en verkoop in de Unie tijdens het OT, wat een representatieve beoordeling van de situatie van de bedrijfstak van de Unie garandeert.

(312)

Uit het onderzoek is gebleken dat de bedrijfstak van de Unie in de beoordelingsperiode aanmerkelijke schade heeft geleden. Indicatoren zoals dalende winstgevendheid, verminderde bezettingsgraad, verlies van marktaandeel en neerwaartse druk op de verkoopprijzen als gevolg van invoer met dumping, tonen duidelijk aan dat de economische en financiële prestaties erop achteruitgaan. Deze negatieve ontwikkelingen ondermijnden het vermogen van de bedrijfstak om duurzame activiteiten te handhaven en te investeren in innovatie en efficiëntie.

(313)

De instelling van antidumpingmaatregelen zal naar verwachting de eerlijke concurrentie op de markt van de Unie herstellen. Dit zou de bedrijfstak van de Unie waarschijnlijk in staat stellen zijn verkoopvolumes tegen duurzame prijzen te vergroten, het verloren marktaandeel terug te winnen en zijn winstgevendheid te verbeteren. Een gelijk speelveld zou producenten ook in staat stellen om de bezettingsgraad te optimaliseren en te investeren in de nodige moderniseringen, wat de levensvatbaarheid en het concurrentievermogen op lange termijn zou garanderen. Zonder de oneerlijke prijsdruk van de invoer met dumping zou de bedrijfstak zich beter kunnen herstellen en de werkgelegenheid op peil kunnen houden.

(314)

Indien er daarentegen geen maatregelen worden ingesteld, dan zal de bedrijfstak van de Unie waarschijnlijk blijven lijden onder de gevolgen van invoer tegen oneerlijke prijzen. De neerwaartse tendens op het gebied van prijzen en winstgevendheid zou naar verwachting aanhouden, waardoor de financiële gezondheid van producenten verder zou worden aangetast. Dit zou kunnen leiden tot personeelsinkrimping, sluitingen en een aanzienlijke vermindering van de werkgelegenheid en investeringen in de Unie. De structurele verzwakking van de bedrijfstak zou moeilijk om te buigen zijn, waardoor sommige producenten mogelijk de markt zouden verlaten.

(315)

In het licht van het bovenstaande is de instelling van antidumpingmaatregelen duidelijk in het belang van de bedrijfstak van de Unie. Dit zou de sector in staat stellen te herstellen van de schade die door de invoer met dumping is veroorzaakt, de eerlijke concurrentie herstellen en de duurzaamheid op lange termijn garanderen.

(316)

Geen niet-verbonden importeurs of handelaren heeft medewerking aan het onderzoek verleend. Er werden dan ook geen gegevens verstrekt over het effect van de maatregelen op deze groep.

(317)

Bij gebrek aan medewerking en specifieke gegevens moeten de waarschijnlijke gevolgen van maatregelen voor importeurs worden beoordeeld op basis van de beschikbare gegevens. Redelijkerwijs kan worden aangenomen dat importeurs te kampen kunnen krijgen met kostenstijgingen als gevolg van de instelling van antidumpingrechten. Gezien de beschikbaarheid van alternatieve bevoorradingsbronnen, waaronder producenten in de Unie, en de mogelijkheid om de invoer zonder dumping voort te zetten, zullen de negatieve gevolgen naar verwachting echter beperkt zijn.

(318)

Hoewel importeurs op korte termijn hinder kunnen ondervinden van beperkte aanvoermogelijkheden of hogere kosten, zullen deze effecten waarschijnlijk beperkt zijn. De handhaving van de status quo zou daarentegen uiteindelijk de levensvatbaarheid van het binnenlandse aanbod bedreigen en in de toekomst mogelijk leiden tot een grotere afhankelijkheid van invoer met dumping. Alles in aanmerking genomen wegen de voordelen voor de bedrijfstak van de Unie zwaarder dan de beperkte en ongefundeerde potentiële nadelen voor importeurs.

(319)

Op basis van de beschikbare informatie wordt geconcludeerd dat de instelling van maatregelen het belang van niet-verbonden importeurs niet aanzienlijk zou schaden en derhalve niet tegen hun belangen indruist.

(320)

Er hebben zich geen gebruikers, consumenten of leveranciers gemeld om mee te werken aan het onderzoek. Er werden dan ook geen gebruiksgegevens of specifieke punten van zorg verstrekt die erop zouden kunnen wijzen dat de mogelijke instelling van maatregelen gepaard gaat met aanzienlijke nadelige gevolgen.

(321)

Bij gebrek aan medewerking moeten de waarschijnlijke gevolgen van maatregelen voor gebruikers worden beoordeeld op basis van redelijke veronderstellingen. Naadloze cilinders vormen doorgaans een kleine kostencomponent binnen de totale activiteiten van downstreamsectoren, waaronder de gezondheids- en energiesector. Er wordt dan ook niet verwacht dat mogelijke prijsstijgingen na de instelling van de rechten grote gevolgen zullen hebben voor de activiteiten van gebruikers of de toeleveringsketens in het algemeen.

(322)

De instelling van maatregelen zou helpen om de levensvatbaarheid van de bedrijfstak van de Unie veilig te stellen en een betrouwbare binnenlandse bron te behouden van een strategisch product dat wordt gebruikt in kritieke sectoren zoals de gezondheidszorg en schone energie. Hoewel gebruikers op korte termijn te maken zouden kunnen krijgen met marginale prijsstijgingen, wegen deze niet op tegen de voordelen van het behoud van de bevoorradingszekerheid en de handhaving van eerlijke concurrentie.

(323)

In het licht van het bovenstaande zal de instelling van maatregelen naar verwachting de belangen van de gebruikers niet aanzienlijk schaden, maar juist bijdragen aan een stabiele en veilige toegang tot strategisch belangrijke producten. Derhalve wordt geconcludeerd dat het instellen van antidumpingmaatregelen niet tegen het belang van de gebruikers ingaat.

(324)

Op basis van het bovenstaande is de Commissie tot de conclusie gekomen dat er geen dwingende redenen zijn om te besluiten dat het niet in het belang van de Unie zou zijn om in dit stadium van het onderzoek maatregelen in te stellen op de invoer van het betrokken product van oorsprong uit het betrokken land.

(325)

Op basis van de conclusies van de Commissie inzake dumping, schade, het oorzakelijk verband, de hoogte van de maatregelen en het belang van de Unie moeten voorlopige maatregelen worden ingesteld om te voorkomen dat de bedrijfstak van de Unie nog meer schade lijdt door de invoer met dumping.

(326)

De voorlopige antidumpingmaatregelen ten aanzien van de invoer van naadloze stalen hogedrukcilinders van oorsprong uit de VRC moeten worden ingesteld in overeenstemming met artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening. De Commissie concludeerde dat het passende niveau om de schade weg te nemen de dumpingmarge is.

(327)

Op basis van het voorgaande moeten de voorlopige antidumpingrechten, uitgedrukt in cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring, als volgt worden vastgesteld:

(328)

De bij deze verordening voor bepaalde ondernemingen vastgestelde individuele antidumpingrechten zijn vastgesteld op basis van de bevindingen van dit onderzoek. Daarin werd derhalve de situatie weerspiegeld die bij het onderzoek voor die ondernemingen werd geconstateerd. Deze rechten zijn uitsluitend van toepassing op het betrokken product van oorsprong uit de betrokken landen en geproduceerd door de genoemde juridische entiteiten. Op de invoer van het betrokken product dat is geproduceerd door andere ondernemingen die in het dispositief van deze verordening niet uitdrukkelijk worden genoemd, met inbegrip van entiteiten die aan de specifiek genoemde ondernemingen zijn verbonden, is het recht van toepassing dat geldt voor “alle andere ondernemingen”. Die invoer mag niet worden onderworpen aan de individuele antidumpingrechten.

(329)

Om het risico op ontwijking als gevolg van het verschil in rechten zo veel mogelijk te beperken, zijn speciale maatregelen nodig om de toepassing van de individuele antidumpingrechten te garanderen. De heffing van individuele antidumpingrechten is enkel van toepassing wanneer aan de douaneautoriteiten van de lidstaten een geldige handelsfactuur wordt overgelegd. Deze factuur moet voldoen aan de in artikel 1, lid 3, van deze verordening vastgestelde vereisten. Tot een dergelijke factuur wordt overgelegd, moet de invoer worden onderworpen aan het antidumpingrecht dat van toepassing is op “alle overige invoer van oorsprong uit het betrokken land”.

(330)

Hoewel de douaneautoriteiten van de lidstaten over deze factuur moeten beschikken om ten aanzien van de invoer de individuele antidumpingrechten te kunnen toepassen, is overlegging van die factuur niet de enige factor waarmee de douaneautoriteiten rekening moeten houden. Zelfs als aan hen een factuur wordt overgelegd die voldoet aan alle vereisten van artikel 1, lid 3, van deze verordening, moeten de douaneautoriteiten van de lidstaten namelijk hun gebruikelijke controles uitvoeren en kunnen zij, net als in alle andere gevallen, aanvullende documenten (vervoersdocumenten enz.) verlangen om de juistheid van de gegevens in de aangifte te controleren en te waarborgen dat het lagere recht vervolgens terecht wordt toegepast, in overeenstemming met de douanewetgeving.

(331)

Indien het volume van de uitvoer door een van de ondernemingen die een lager individueel recht genieten na de instelling van de maatregelen in kwestie aanzienlijk toeneemt, kan dit op zich worden beschouwd als een verandering in de structuur van het handelsverkeer als gevolg van de instelling van maatregelen in de zin van artikel 13, lid 1, van de basisverordening. In dergelijke omstandigheden kan, mits aan de voorwaarden is voldaan, een onderzoek naar ontwijking van de maatregelen worden geopend. Hierbij kan onder meer worden onderzocht of het nodig is een individueel recht of individuele rechten in te trekken en een voor het gehele land geldend recht in te stellen.

(332)

Statistieken over het betrokken product worden vaak in aantal stuks uitgedrukt. De gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (103) bevat evenwel geen bijzondere maatstaf voor het betrokken product. Daarom moet ervoor worden gezorgd dat bij invoer niet alleen het gewicht in kg of ton, maar ook het aantal stuks van het betrokken product in de aangifte voor het vrije verkeer moet worden opgenomen. Stuks moeten voor zowel de GN-codes als de Taric-codes worden vermeld.

(333)

Zoals vermeld in punt 1.2 heeft de Commissie de invoer van het betrokken product aan registratie onderworpen. De registratie vond plaats om het mogelijk te maken met terugwerkende kracht rechten te innen overeenkomstig artikel 10, lid 4, van de basisverordening.

(334)

In het licht van de voorlopige bevindingen moet de registratie van de invoer worden gestaakt/beëindigd.

(335)

In dit stadium van de procedure is geen besluit genomen/kan geen besluit worden genomen over een mogelijke toepassing met terugwerkende kracht van antidumpingmaatregelen.

(336)

Overeenkomstig artikel 19 bis van de basisverordening heeft de Commissie de belanghebbenden op de hoogte gebracht van de beoogde instelling van voorlopige rechten. Deze informatie is ook openbaar gemaakt op de website van DG Handel. Belanghebbenden hebben drie werkdagen de tijd gekregen om opmerkingen in te dienen over de juistheid van de berekeningen die specifiek aan hen zijn meegedeeld.

(337)

BTIC heeft opmerkingen ingediend over de berekening van de uitvoerprijs en de cif-waarden die voor de berekening van zijn dumpingmarge waren gebruikt. Na analyse werden deze opmerkingen aanvaard en werd de dumpingmarge dienovereenkomstig gecorrigeerd. De dumpingmarge voor niet in de steekproef opgenomen meewerkende ondernemingen en andere ondernemingen werd dienovereenkomstig aangepast.

(338)

Met het oog op een behoorlijk bestuur nodigt de Commissie de belanghebbenden uit schriftelijk te reageren en/of binnen een vaste termijn een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures aan te vragen.

(339)

De bevindingen betreffende de instelling van voorlopige rechten zijn voorlopig en kunnen in het definitieve stadium van het onderzoek worden gewijzigd,