Eagrán sealadach

BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Ceathrú Dlísheomra)

9 Iúil 2026 (*)

(Achomharc – Státchabhair – Earnáil um chomhghiniúint teasa agus leictreachais – Athchóiriú ar an scéim tacaíochta le haghaidh comhghiniúna – Cinneadh ón gCoimisiún Eorpach lena ndearbhaítear cabhair a bheith comhoiriúnach leis an margadh inmheánach – An coincheap ‘Státchabhair’ – Bearta a dheonaítear trí bhíthin acmhainní Stáit – Coinníoll maidir le formhuirear éigeantach a bheith ann)

I gCás C‑242/24 P,

ACHOMHARC de bhun Airteagal 56 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, a tionscnaíodh an 3 Aibreán 2024,

an Coimisiún Eorpach, dá ndéanann A. Bouchagiar, C.-M. Carrega agus C. Kovács ionadaíocht, i gcáil Gníomhairí,

iarratasóir,

an páirtí eile sna himeachtaí:

Poblacht Chónaidhme na Gearmáine, dá ndéanann J. Möller agus R. Kanitz ionadaíocht, i gcáil Gníomhairí,

iarratasóir ag an gcéad chéim,

tugann AN CHÚIRT BHREITHIÚNAIS (an Ceathrú Dlísheomra),

agus í comhdhéanta mar seo a leanas: I. Jarukaitis, Uachtarán Dlísheomra, T. von Danwitz, Leas-Uachtarán na Cúirte, ag feidhmiú mar Bhreitheamh den Chéad Dlísheomra, M. Condinanzi (Rapóirtéir), N. Jääskinen agus R. Frendo, Breithiúna,

Abhcóide Ginearálta: D. Spielmann,

Cláraitheoir: D. Dittert, Ceann Aonaid,

ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn agus tar éis éisteacht an 11 Meitheamh 2025,

tar éis éisteacht le Tuairim an Abhcóide Ghinearálta ag éisteacht an 23 Deireadh Fómhair 2025,

an Breithiúnas seo a leanas:

Breithiúnas

1        Trína achomharc, iarrann an Coimisiún Eorpach go gcuirfí ar neamhní breithiúnas Chúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh, an 28 Eanáir 2024, an Ghearmáin v an Coimisiún (T‑409/21, ‘an breithiúnas atá faoi achomharc’), lenar chuir sé Cinneadh C(2021) 3918 final ón gCoimisiún an 3 Meitheamh 2021 maidir le Státchabhair SA.56826 (2020/N) – an Ghearmáin – Athchóiriú 2020 ar an scéim tacaíochta le haghaidh comhghiniúint agus státchabhair SA.53308 (2019/N)– an Ghearmáin – Leasú ar an scéim tacaíochta do ghléasraí teasa agus cumhachta comhcheangailte atá ann cheana (Airteagal 13 den Gesetz zur Neuregelung des Kraft‑Wärme-Kopplungsgesetzes (Dlí lena leasaítear an Dlí maidir le comhghiniúint teasa agus leictreachais) an 21 Nollaig 2015 (BGBl. 2015 I, lch. 2498), lenar chinn an Coimisiún gurb ionann bearta éagsúla (‘na bearta atá faoi chonspóid’) lena dtacaítear le táirgeadh leictreachais ag gléasraí teasa agus cumhachta agus Státchabhair.

 Cúlra na díospóide agus an cinneadh atá faoi chonspóid

2        Tá cúlra an díospóide agus an chinnidh atá faoi chonspóid leagtha amach i míreanna 2 go 26 den bhreithiúnas atá faoi achomharc. Is féidir achoimre a dhéanamh orthu mar a leanas chun críocha an bhreithiúnais seo.

 Na bearta atá faoi chonspóid agus maoiniú na mbeart sin

3        An 28 Eanáir 2019 agus an 23 Meán Fómhair 2020, thug údaráis na Gearmáine fógra don Choimisiún faoi shraith beart a tháinig as leasuithe a rinneadh ar KWKG 2016, a ndearnadh leasú ar chuid acu arís le linn mhí na Nollag 2020. Comhfhreagraíonn na leasuithe sin, i dteannta a chéile, agus na bearta atá i gceist leo don reachtaíocht maidir le bearta tacaíochta CHP atá i bhfeidhm ón 1 Eanáir 2021 (‘KWKG 2020’), mar aon le leasú deiridh a bhaineann leis an uasteorainn ar an tobhach i bhfabhar táirgeoirí hidrigine, dá bhforáiltear in Airteagal 27 de KWKG 2020.

4        Ceann de chuspóirí KWKG 2020 is ea éifeachtúlacht fuinnimh agus cosaint na haeráide agus an chomhshaoil a fheabhsú trí ghlantáirgeadh leictreachais CHP a mhéadú roimh 2025.

5        Chun na críocha sin, déantar foráil ann maidir le sraith beart tacaíochta, ar an gcéad dul síos, do tháirgeadh leictreachais ag gléasraí CHP atá nua, nuachóirithe agus iarfheistithe, ar an dara dul síos, do líonraí téimh agus fuaraithe ceantair atá tíosach ar fhuinneamh, ar an tríú dul síos, do shaoráidí stórála téimh agus fuaraithe, agus, ar an gceathrú dul síos, do tháirgeadh leictreachais i ngléasraí CHP gásadhainte ardéifeachtúlachta atá ann cheana féin in earnáil an téimh ceantair (le chéile, ‘bearta tacaíochta CHP’). Ar an gcúigiú dul síos, déantar foráil le KWKG 2020 freisin do bheart tacaíochta don earnáil um monarú gáis thionsclaíoch, inarb ionann táirgeadh hidrigine agus tromlach an bhreisluacha iomláin.

6        Tá na bearta éagsúla sin, arb ionann iad agus na bearta atá faoi chonspóid, i bhfoirm préimhe, a bhféadfadh, i gcásanna áirithe, bónas a bheith ag gabháil léi, a chuirtear leis an ioncam ón leictreachas a tháirgtear a dhíol ar phraghas an mhargaidh, nó, don earnáil um monarú gáis thionsclaíoch, inarb ionann táirgeadh hidrigine agus tromlach an bhreisluacha iomláin amháin, i bhfoirm uasteorainn ar mhéid an tobhaigh a fhéadfaidh na hoibreoirí córais a aisghabháil ó tháirgeoirí hidrigine.

7        Deonaítear an tacaíocht trí thairiscintí arna n‑eagrú ag an rialtóir náisiúnta, is é sin an Bundesnetzagentur (Gníomhaireacht Líonraí Cónaidhme, an Ghearmáin) (BNetzA) nó go díreach ar bhonn KWKG 2020. Sa chás deireanach sin, tá tairbhithe an tacaíochta sin i dteideal é a fháil má chomhlíonann siad na critéir incháilitheachta, trí iarraidh a chur isteach atá fíoraithe ag an Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle (an Oifig Chónaidhme um an nGeilleagar agus um Rialú Onnmhairí, an Ghearmáin) (BAFA). Má chomhlíonann na tairbhithe na critéir sin go léir, ní mór do BAFA formheas a eisiúint lena ndeimhnítear a n‑incháilitheacht.

8        Is mar seo a leanas a dhéanann an Chúirt Ghinearálta cur síos ar an sásra chun bearta tacaíochta CHP a mhaoiniú.

9        Ar thaobh amháin, tá oibleagáid dhlíthiúil ar aon oibreoir córais dáileacháin nó oibreoir córais tarchuir na méideanna dá bhforáiltear le KWKG 2020 a íoc le tairbhithe na mbeart tacaíochta CHP atá nasctha lena gcóras agus tá na tairbhithe sin i dteideal iad a fháil (tacaíocht KWKG).

10      Go háirithe, íocfaidh oibreoirí córais dáileacháin tacaíocht KWKG le haghaidh leictreachas a tháirgtear trí chomhghiniúint i ngléasraí comhghiniúna ardéifeachtúla atá nua, nuachóirithe agus iarfheistithe agus i ngléasraí comhghiniúna ardéifeachtúla gásadhainte atá ann cheana féin.

11      Íocfaidh oibreoirí córais tarchurtha tacaíocht KWKG chun líonraí téimh agus fuaraithe ceantair atá tíosach ar fhuinneamh a thógáil agus a leathnú agus chun saoráidí stórála téimh agus fuaraithe a iarfheistiú.

12      Ionas go bhféadfaí gach oibreoir córais a chúiteamh as an ualach airgeadais breise a eascraíonn as a oibleagáidí faoi KWKG 2020, tá sásra curtha i bhfeidhm ag KWKG lena ndáiltear an t‑ualach sin go cothrom idir na hoibreoirí córais – bíodh sin oibreoirí córais dáileacháin nó oibreoirí córais tarchurtha – mar chion de thomhaltas custaiméirí atá nasctha lena gcóras, agus trína ndéantar é a chúiteamh ina dhiaidh sin.

13      Mar sin, ar an gcéad dul síos, déanfaidh na hoibreoirí córais tarchurtha na hoibreoirí córais dáileacháin a chúiteamh as an méid iomlán atá íoctha acu le tairbhithe na mbeart tacaíochta CHP.

14      Ar an dara dul síos, déanfaidh na hoibreoirí córais tarchurtha méid iomlán na n‑íocaíochtaí atá déanta acu le tairbhithe na mbeart tacaíochta CHP agus le hoibreoirí córais dáileacháin faoi seach a ríomh, mar a chuirtear in iúl i míreanna 11 agus 13 den bhreithiúnas seo. Roinntear an méid iomlán sin ansin ar an tomhaltas leictreachais iomlán.

15      Is ionann toradh na hoibríochta sin agus an meánualach leictreachais in aghaidh na cileavatuaire (kWh) le haghaidh na mbeart atá i gceist. Ceanglaítear ar na hoibreoirí córais dáileacháin suim atá comhionann leis an meánluach sin a íoc leis na hoibreoirí córais tarchurtha le haghaidh gach kWh leictreachais a dháil siad ar chustaiméirí deiridh (‘formhuirear KWKG’).

16      Is iad na hoibreoirí córais tarchurtha a dhéanann méid fhormhuirear KWKG a ríomh gach bliain i gcomhréir leis an modheolaíocht a leagtar síos in KWKG 2020 agus faoi mhaoirseacht BAFA agus BNetzA. Déantar é a chomhiomlánú mar mhéid aonfhoirmeach in aghaidh an kWh leictreachais a ídítear, faoi réir an ráta laghdaithe atá ag catagóirí áirithe úsáideoirí.

17      Ar an taobh eile, tá an ceart ag na hoibreoirí córais formhuirear KWKG a chur ar aghaidh agus na muirir líonra a thoibhíonn siad ar a gcustaiméirí in aghaidh gach kWh leictreachais arna soláthar ag an líonra leictreachais sa Ghearmáin á ríomh. De mhaolú air sin, tá na hoibreoirí córais tarchurtha i dteideal formhuirear KWKG laghdaithe a éileamh ar úsáideoirí fuinnimh móra amhail táirgeoirí hidrigine.

18      Foráiltear le KWKG do theorainn bhuiséadach bhliantúil EUR 1.8 billiúin le haghaidh maoiniú na mbeart atá i gceist agus, dá bhrí sin, le haghaidh thobhach iomlán KWKG.

 An cinneadh atá faoi chonspóid

19      An 3 Meitheamh 2021, ghlac an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid.

20      Rinne an Coimisiún na bearta atá i gceist a aicmiú mar Státchabhair de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE, agus chinn sé, inter alia, gur maoiníodh iad trí bhíthin acmhainní Stáit. Go háirithe, ar an gcéad dul síos, i míreanna 220 agus 221 den chinneadh sin, tháinig an Coimisiún ar an gconclúid gur maoiníodh na bearta tacaíochta CHP leis an ioncam ó ranníocaíocht éigeantach de jure arna forchur ag an Stát, arna bainistiú agus arna leithdháileadh i gcomhréir le forálacha na reachtaíochta. Ar an dara dul síos, mheas an Coimisiún gurbh ionann an beart a bhaineann leis an uasteorainn ar thobhach KWKG i bhfabhar táirgeoirí hidrigine agus tarscaoileadh acmhainní Stáit.

21      Mar sin féin, chinn an Coimisiún go raibh na bearta atá i gceist comhoiriúnach leis an margadh inmheánach de bhun Airteagal 107(3)(c) CFAE, agus mar thoradh air sin chinn sé gan agóidí a dhéanamh.

 An chaingean os comhair na Cúirte Ginearálta agus an breithiúnas atá faoi achomharc

22      Trí iarratas a taisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta an 9 Iúil 2021, thionscain Poblacht Chónaidhme na Gearmáine caingean le haghaidh neamhniú an chinnidh atá faoi achomharc, a mhéid a cinneadh leis gurb ionann na bearta atá faoi chonspóid agus Státchabhair. Mar thaca leis an gcaingean, maíonn sí foras achomhairc amháin, lena n‑éilítear léiriú agus cur i bhfeidhm mícheart ar Airteagal 107(1) CFAE, ar an bhforas gur chinn an Coimisiún go bhfuair na gnóthais a ndearna an beart fógartha difear dóibh cabhair ón Stát nó trí bhíthin acmhainní Stáit.

23      I mír 36 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, agus í ag brath ar bhreithiúnas an 12 Eanáir 2023, DOBELES HES(C‑702/20 agus C‑17/21, EU:C:2023:1, míreanna 38, 39 agus 42), chinn an Chúirt Ghinearálta go bhféadfaidh cistí a mhaoinítear le cáin nó le formhuirir éigeantacha eile de bhun na reachtaíochta náisiúnta agus a bhainistítear agus a chionroinntear i gcomhréir leis an reachtaíocht sin agus, ar an taobh eile, suimeanna a fhanann faoi rialú poiblí agus atá ar fáil d’údaráis náisiúnta inniúla, a aicmiú mar acmhainní Stáit, ós rud é gurb ionann an dá chritéar sin agus critéir mhalartacha don choincheap ‘acmhainní Stáit’, de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE, a aicmiú mar acmhainní Stáit, de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE.

24      Rinne an Chúirt Ghinearálta anailís, ar dtús báire, i míreanna 41 go 118 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar an gceist ar maoiníodh bearta tacaíochta CHP trí bhíthin acmhainní Stáit agus, ina dhiaidh sin, rinne sí scrúdú, i míreanna 119 go 126 den bhreithiúnas sin, ar an gceist ar maoiníodh an uasteorainn ar fhormhuirear KWKG i bhfabhar táirgeoirí hidrigine le hacmhainní den sórt sin.

25      A mhéid a bhaineann leis na bearta tacaíochta CHP, ar dtús, rinne an Chúirt Ghinearálta scrúdú, i míreanna 56 go 90 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar an gceist an ionann tacaíocht KWKG nó formhuirear KWKG agus cáin nó formhuirear éigeantach eile, de réir bhrí an chéad chritéar a luaitear i mír 23 den bhreithiúnas seo. Ina dhiaidh sin, i míreanna 91 go 100 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, d’fhíoraigh an Chúirt Ghinearálta an raibh méideanna thacaíocht KWKG nó formhuirear KWKG fós faoi rialú poiblí leanúnach, de réir bhrí an dara ceann de na critéir sin. Ar deireadh, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 101 go 117 den bhreithiúnas sin, d’argóintí an Choimisiúin maidir le cur i bhfeidhm an chásdlí a d’eascair as breithiúnas an 13 Márta 2001, PreussenElektra, (C‑379/98, EU:C:2001:160), sa chás seo.

26      Sa chéad áit, maidir leis an gcéad cheann de na critéir sin, mheabhraigh an Chúirt Ghinearálta, i mír 57 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, an cásdlí ar dá réir nach mór cistí a mheas mar bheith ina ‘[n]-acmhainní Stáit’ de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE, má eascraíonn siad as ranníocaíochtaí éigeantacha arna bhforchur le reachtaíocht an Bhallstáit lena mbaineann agus má dhéantar iad a bhainistiú agus a chionroinnt i gcomhréir leis an reachtaíocht sin.

27      Agus an cásdlí sin á chur i bhfeidhm sa chás seo, chinn an Chúirt Ghinearálta, ar dtús, i mír 67 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, inter alia, nach mbaineann na híocaíochtaí éigeachtacha arna ndéanamh ag oibreoirí córais le tairbhithe na mbeart tacaíochta CHP, eadhon íocaíochtaí a rinneadh ag an bpointe a shainaithin sí mar ‘chéad leibhéal’ an tslabhra soláthair leictreachais ach amháin le leithdháileadh cistí i gcomhréir leis an dlí a mhéid a bhí oibleagáid dhlíthiúil ar na hoibreoirí sin tacaíocht airgeadais a dheonú do na tairbhithe sin. Mheas an Chúirt Ghinearálta, áfach, nár tugadh aon léiriú leis na híocaíochtaí sin ar thionscnamh na gcistí a d’úsáid na hoibreoirí córais. De réir na Cúirte Ginearálta, dá measfaí gurb ionann na híocaíochtaí sin agus cáin nó formhuirear éigeantach eile, mheasfaí nach féidir maoiniú beart tacaíochta CHP a dhealú ó chistí a dheonú do thairbhithe na mbeart sin.

28      Ina dhiaidh sin, i míreanna 68 go 70 den bhreithiúnas sin, rinne an Chúirt Ghinearálta idirdhealú idir an staid sa chás seo, is é sin, an chaoi nach bhfuil aon oibleagáid dhlíthiúíl ag na hoibreoirí córais formhuirear KWKG a chur ar aghaidh chuig a gcustaiméirí iartheachtacha, eadhon staid atá sainaitheanta aici mar an ‘dara leibhéal’ den slabhra soláthair leictreachais, ón staid dá dtagraítear sa chás dlí ar ar bhraith an Coimisiún chun a mhaíomh gur de thionscnamh stáit iad na cistí a d’úsáid na hoibreoirí córais chun a n‑oibleagáidí tairbhithe na mbeart tacaíochta CHP a íoc.

29      Thairis sin, i míreanna 71 agus 72 den bhreithiúnas sin, chinn an Chúirt Ghinearálta nár thug an Coimisiún míniú maidir le cathain a bainistíodh na cistí agus cé a rinne é.

30      Ar deireadh, chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 73 go 77 den bhreithiúnas céanna, gur leor an fhéidearthacht do na hoibreoirí córais ualach airgeadais na mbeart CHP a íoc dá gcustaiméirí chun a eisiamh go mbeadh na hoibreoirí sin ina ‘bhféichiúnaithe deiridh an ualaigh sin’ agus, dá bhrí sin, ó bheith faoi réir ranníocaíocht éigeantach dlí.

31      Sa dara háit, maidir leis an dara ceann de na critéir a luaitear i mír 23 den bhreithiúnas seo, is é sin, an rialú poiblí leanúnach ar na suimeanna atá i gceist, chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 93 agus 94 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nár fhíoraigh an Coimisiún sa chinneadh atá faoi chonspóid ar comhlíonadh an critéar sin, ach d’fhíoraigh sé nach ionann imthoisc den sórt sin agus earráid dlí, os rud é go raibh an dá chritéar atá i gceist de chineál malartach. In aon chás, chinn an Chúirt Ghinearálta, i mír 98 den bhreithiúnas seo, nár comhlíonadh an dara critéar sa chás seo.

32      Sa tríú háit, chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 101 go 117 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go raibh an Coimisiún mícheart, sa chás seo, cur i bhfeidhm an chásdlí a d’eascair as breithiúnas an 13 Márta 2001, PreussenElektra (C‑379/98, EU:C:2001:160), a eisiamh ar an bhforas nach ‘rialáil praghasanna amháin’ a bhí i mbearta tacaíochta CHP de réir bhrí an bhreithiúnais sin.

33      Ós rud é gur tháinig an Chúirt Ghinearálta ar an gconclúid nár maoiníodh na bearta tacaíochta CHP le hacmhainní Stáit, chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 119 go 126 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach féidir uasteorannú formhuirear KWKG i bhfabhar táirgeoirí hidrigine a bheith ina tharscaoileadh acmhainní Stáit.

34      Ar bhonn na réasúnaíochta sin, sheas an Chúirt Ghinearálta le saincheist dlí aonair Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine agus chuir sí an cinneadh atá faoi chonspóid ar neamhní.

 An t‑ordú atá á lorg

35      Trína achomharc, iarrann an Coimisiún ar an gCúirt Bhreithiúnais:

–        an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar neamhní;

–        an chaingean a dhíbhe ag an gcéad chéim toisc í a bheith gan bhunús;

–        mar mhalairt air sin:

–        an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar neamhní a mhéid a bhaineann sé leis na bearta dá dtagraítear in aithris 198(a) go (d) den chinneadh atá faoi chonspóid, eadhon bearta tacaíochta CHP;

–        an chaingean a dhíbhe ag an gcéad chéim toisc í a bheith gan bhunús, agus

–        a ordú go Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine costais an achomhairc agus na costais ag an gcéad chéim a íoc.

36      Iarrann Poblacht Chónaidhme na Gearmáine ar an gCúirt Bhreithiúnais:

–        an t‑achomharc a dhiúltú agus

–        a ordú don Choimisiún na costais a íoc.

 An t‑achomharc

37      Mar thaca lena achomharc, maíonn an Coimisiún foras achomhairc amháin, lena n‑éilítear go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí ina léiriú ar an gcoincheap ‘acmhainní Stáit’ de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE agus san aicmiú dlíthiúíl ar na fíorais.

38      Tá dhá pháirt san fhoras achomhairc seo a bhaineann, ar an gcéad dul síos, le hearráid dlí maidir le measúnú a dhéanamh ar ualach airgeadais na mbeart tacaíochta CHP agus, ar an dara dul síos, le mainneachtain aird a thabhairt ar an gcásdlí a eascraíonn as breithiúnas an 13 Márta 2001, PreussenElektra (C‑379/98, EU:C:2001:160).

 An chéad chuid den fhoras achomhairc aonair

 Argóintí na bpáirtithe

39      Leis an gcéad chuid den fhoras achomhairc aonair, maíonn an Coimisiún go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí trína chinneadh nach ionann ualach airgeadais na mbeart tacaíochta CHP a d’íoc na hoibreoirí córais dáileacháin agus cáin nó formhuirear éigeantach eile de réir bhrí chásdlí na Cúirte agus, dá bhrí sin, nár úsáideadh acmhainní Stáit sa chás seo.

40      Áitíonn sé go raibh an Chúirt Ghinearálta ag brath, i ndáil leis sin, ar thrí mheasúnú, a bhfuil gach ceann acu curtha ó bhail mar gheall ar earráid dlí.

41      Sa chéad áit, de réir an Choimisiúin, chinn an Coimisiún, i míreanna 65 go 70 agus 89 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur ghá gan úsáid na gcistí a mheascadh suas lena dtionscnamh d’fhonn a shuí gurb ann d'acmhainní Stáit. Dá bhrí sin, ba cheart idirdhealú a dhéanamh idir an duine atá faoi dhliteanas formhuirear éigeantach a íoc agus an duine atá faoi dhliteanas an chabhair a íoc, a íocann, ar an mbonn sin, na méideanna a chomhfhreagraíonn d’fhormhuirear den sórt sin leis an tairbhí. Ós rud é, nach bhfuil an dá acmhainneacht sin ach ag duine amháin, sa chás seo, agus gurb é gach oibreoir córais dáileacháin an duine atá faoi dhliteanas formhuirear KWKG a íoc agus an duine atá freagrach as tacaíocht KWKG a íoc le tairbhithe bhearta tacaíochta CHP, chinn an Chúirt Ghinearálta nach raibh aon acmhainní Stáit ann.

42      Ar an taobh eile, tá an Coimisiún den tuairim nach bhfuil aon ní in Airteagal 107(1) CFAE ná sa chásdlí ar a raibh an Chúirt Ghinearálta ag brath lena gceadaítear a cheangal go mbeadh dlúthnasc triantánach idir an duine atá faoi dhliteanas an formhuirear éigeantach a íoc, an duine atá freagrach as an gcabhair a dheonú agus tairbhí na cabhrach. Ní cinntitheach ach gurb ann d’fhormhuirear éigeantach.

43      Sa dara háit, tugann an Coimisiún dá haire gur chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 71, 72 agus 88 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nár thaispeáin an Chúirt Ghinearálta gur bailíodh na cistí arna nginiúint le formhuirear KWKG agus nár bainistíodh iad i gcomhréir leis an reachtaíocht náisiúnta. Measann an chúirt chéadchéime go bhfuil sé ina choinníoll sa bhreis ar fhormhuirear éigeantach a bheith ann.

44      Tá an Coimisiún den tuairim, áfach, nach gá go gcomhlíonfaí na critéir eile, amhail na critéir maidir le bainistiú agus dáileadh cistí, i gcomhréir leis an reachtaíocht náisiúnta, ós rud é gur leor a bheith ina cháin nó ina fhormhuirear éigeantach chun a shuí gurb ann d’acmhainní Stáit ar an tuiscint go bhféadfaidh eintitis phríobháideacha cáin a ghearradh freisin. Sa chás seo, is éard atá i gceist ná oibleagáid íocaíochta a fhorchuirtear go haontaobhach le dlí ar chatagóir shonrach daoine agus, dá bhrí sin, cáin nó formhuirear éigeantach.

45      Tá an tagairt, atá i mír 35 de bhreithiúnas an 12 Eanáir 2023, DOBELES HES (C‑702/20 agus C‑17/21, EU:C:2023:1), don fhíoras go ndéantar na méideanna ‘a bhainistiú agus a chionroinnt i gcomhréir leis an reachtaíocht’ nasctha leis an ngá atá ann idirdhealú a dhéanamh idir an staid atá i gceist sa chás as ar eascair an breithiúnas sin agus na staideanna atá i gceist sna cásanna as ar eascair breithiúnais an 15 Iúil 2004, Pearle agus páirtithe eile (C‑345/02, EU:C:2004:448), agus an 30 Bealtaine 2013, Doux Élevage agus Coopérative agricole UKL-ARREE (C‑677/11, EU:C:2013:348), ina ndearna na húdaráis phoiblí formhuirear éigeantach arna bhunú agus arna bhainistiú ag comhlachas arna rialú ag an dlí príobháideach a fhorchur ar ghrúpa eintiteas dlítheanach arna rialú ag an dlí príobháideach freisin. Níl na cásanna sin inchomparáide leis an staid atá i gceist sa chás seo os rud é, de réir an Choimisiúin, gurbh é Stát na Gearmáine a thug tacaíocht KWKG isteach agus a rinne na bearta uile is gá chun na méideanna comhfhreagracha a ‘bhainistiú agus a dháileadh’ i gcomhréir le reachtaíocht na Gearmáine. Trína mhalairt de thuairim a ghlacadh, rinne an Chúirt Ghinearálta earráid freisin ina haicmiú dlíthiúil ar na fíorais.

46      Mar mhalairt air sin, cuireann an Coimisiún in iúl freisin, in aon chás, go bhfuil an chéad dá mheasúnú ón gCoimisiún bunaithe ar earráid eile, arna déanamh i míreanna 71 agus 72 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, sa mhéid go raibh an Chúirt Ghinearálta mícheart a chinneadh nach bhféadfaí an sásra chun an t‑ualach airgeadais a chionroinnt idir oibreoirí córais a mheas mar ‘bhainistiú cistí’ ar an bhforas nár bunaíodh leis an sásra sin ach cúiteamh as an ualach sin idir oibreoirí córais. I ndáiríre, ar an gcéad dul síos, níor eascair an t‑ualach airgeadais ar na hoibreoirí córais dáileacháin as íocaíocht thacaíocht KWKG, a d’íoc na hoibreoirí córais tarchurtha leo, ach as íocaíocht fhormhuirear KWKG ar cheart do na hoibreoirí córais dáileacháin a aisíoc leo. Ar an dara dul síos, mhainnigh an Chúirt Ghinearálta aird a thabhairt ar ról BAFA agus BNetzA maidir le tairbhithe beart tacaíochta CHP a roghnú agus maidir le méid na n‑íocaíochtaí de bhun an dlí a chinneadh. Dá bhrí sin, cheadófaí le sásra den sórt sin an t‑ualach airgeadais a bhaineann leis na bearta sin a ‘bhainistiú agus a chionroinnt’.

47      Sa tríú háit, tugann an Coimisiún dá haire gur chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 73 go 76 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nár thaispeáin an Coimisiún go raibh na hoibreoirí córais dáileacháin faoi réir formhuirear éigeantach, ós rud é go raibh an fhéidearthacht ag na hoibreoirí córais dáileacháin sin formhuirear KWKG a chur ar aghaidh chuig a gcustaiméirí.

48      Dar leis an gCoimisiún, níl feidhm ag an bhféidearthacht costais bhreise a chur ar aghaidh chuig tríú páirtithe chun a chinneadh gurb ann d’acmhainní Stáit, mar is léir, de réir an Choimisiúin, ó bhreithiúnas an 28 Márta 2019, an Ghearmáin v an Coimisiún (C‑405/16 P, EU:C:2019:268, míreanna 65 go 71).

49      Measann Poblacht Chónaidhme na Gearmáine gur cheart diúltú do na hargóintí go léir a thacaíonn leis an gcéad chuid den fhoras achomhairc aonair.

 Measúnú na Cúirte

50      De réir cásdlí socair, ceanglaítear le haicmiú mar ‘Státchabhair’, de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE, ceithre choinníoll a chomhlíonadh, eadhon idirghabháil a bheith ann ón Stát nó ‘trí bhíthin acmhainní Stáit’, gur dócha go ndéanfaidh an idirghabháil sin difear don trádáil idir Ballstáit, go dtugtar, leis an idirghabháil, buntáiste roghnaitheach don fhaighteoir agus go ndéantar saobhadh ar an iomaíocht mar gheall air sin nó go bhfuil baol ann go ndéanfar saobhadh ar an iomaíocht mar gheall air sin (breithiúnas an 26 Meán Fómhair 2024, an Coimisiún v an Iodáil agus páirtithe eile, C-790/21 P agus 791/21 P, EU:C:2024:792, mír 146 agus an cásdlí dá dtagraítear).

51      Maidir leis an gcéad cheann de na coinníollacha sin, is léir ón gcásdlí socair gur féidir beart a aicmiú mar idirghabháil Stáit nó cabhair arna deonú ‘trí bhíthin acmhainní Stáit’ más rud é go ndeonaítear an beart go díreach nó go hindíreach trí bhíthin acmhainní an Stáit agus go bhfuil an beart inchurtha i leith Ballstáit (breithiúnas an 26 Meán Fómhair 2024, Covestro Deutschland agus an Ghearmáin v an Coimisiún, C‑790/21 P agus C‑791/21 P, EU:C:2024:792, mír 147 agus an cásdlí dá dtagraítear).

52      Go sonrach, maidir leis an gcoinníoll go ndeonófaí an buntáiste ‘trí bhíthin acmhainní Stáit’, shainaithin an Chúirt, ina cásdlí, dhá chritéar chun a shuí gurb ionann cistí trína ndeonaítear buntáiste taraife, faoin reachtaíocht náisiúnta, agus ‘acmhainní Stáit’ de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE (breithiúnas an 26 Meán Fómhair 2024, Covestro Deutschland agus an Ghearmáin v an Coimisiún, C‑790/21 P agus C‑791/21 P, EU:C:2024:792, mír 148 agus an cásdlí dá dtagraítear).

53      Dá bhrí sin, sa chéad áit, is ‘acmhainní Stáit’ iad cistí a mhaoinítear le cáin nó le formhuirir éigeantacha eile faoin reachtaíocht náisiúnta agus a bhainistítear agus a chionroinntear i gcomhréir leis an reachtaíocht sin de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE (breithiúnas an 26 Meán Fómhair 2024, Covestro Deutschland agus an Ghearmáin v an Coimisiún, C‑790/21 P agus C‑791/21 P, EU:C:2024:792, mír 149 agus an cásdlí dá dtagraítear). I ndáil leis sin, ní leor go bhfuil tréithe ‘acmhainní Stáit’, de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE, ag an bhformhuirear, chun a chruthú gur catagóir daoine ar leith a íocann an formhuirear sa chás. Ní mór an formhuirear sin a bheith éigeantach freisin faoin dlí náisiúnta (breithiúnas an 12 Eanáir 2023, DOBELES HES, C‑702/20 agus C 17/21, EU:C:2023:1, mír 36).

54      Ar an dara dul síos, is leor go bhfanann suimeanna faoi rialú poiblí i gcónaí, agus dá bhrí sin go bhfuil siad ar fáil do na húdaráis náisiúnta inniúla, chun iad a aicmiú mar ‘acmhainní Stáit’ de réir bhrí na forála sin (féach, breithiúnas an 26 Meán Fómhair 2024, Covestro Deutschland agus an Ghearmáin v an Coimisiún, C‑790/21 P agus C‑791/21 P, EU:C:2024:792, mír 150 agus an cásdlí dá dtagraítear).

55      Is ionann na critéir a luaitear i míreanna 53 agus 54 den bhreithiúnas seo agus critéir mhalartacha lena gceadaítear a shuí go ndeonaítear beart ‘trí bhíthin acmhainní Stáit’, de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE (breithiúnas an 26 Meán Fómhair 2024, Covestro Deutschlandagus an Ghearmáin v an Coimisiún, C‑790/21 P agus C‑791/21 P, EU:C:2024:792, mír 151 agus an cásdlí dá dtagraítear).

56      Leanann sé ón méid sin go bhféadfar cineál Stáit na n‑acmhainní a shuí, de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE, le dhá chritéar mhalartacha a bhaineann, ar an gcéad dul síos, le hualach éigeantach a bheith ar thomhaltóirí nó ar chustaiméirí deiridh agus, ar an dara dul síos, le rialú poiblí ar bhainistiú an chórais agus, go háirithe, ar chistí nó ar bhainisteoirí na gcistí sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 26 Meán Fómhair 2024, Covestro Deutschlandagus an Ghearmáin v an Coimisiún, C‑790/21 P agus C‑791/21 P, EU:C:2024:792, mír 152).

57      Is léir ó mhír 93 den bhreithiúnas atá faoi achomharc nach ndearna an Coimisiún ach an chéad cheann den dá chritéar sin a chur i bhfeidhm sa chinneadh atá faoi chonspóid, rud nach bhfuil faoi dhíospóid san achomharc. Is fíor, tar éis scrúdú a dhéanamh, i míreanna 56 go 90 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar an gcéad chritéar sin, gur fhíoraigh an Chúirt Ghinearálta mar sin féin, i míreanna 91 go 100 den bhreithiúnas sin, ar comhlíonadh an dara ceann de na critéir dá dtagraítear i mír 56 den bhreithiúnas seo, sa chás seo, ach gur chinn sí nár comhlíonadh aon cheann de na critéir sin. É sin ráite, ós rud é nach dtagraíonn an chéad chuid den fhoras achomhairc aonair ach don anailís a rinne an Chúirt Ghinearálta i míreanna 65 go 89 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, níl ach an chéad cheann de na critéir sin i gceist i gcomhthéacs na coda sin.

58      Maidir leis na hargóintí a cuireadh chun cinn mar thaca leis an gcuid sin den fhoras achomhairc, ar an gcéad dul síos, a mhéid a mhaíonn an Coimisiún, go bunúsach, lena chéad ghearán, go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí, i míreanna 65 go 70 agus 89 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, trína mheas go gceanglaítear le sainaithint acmhainní Stáit ‘dlúthnasc triantánach’ a bheith ann idir an duine atá faoi dhliteanas an formhuirear éigeantach a íoc, an duine atá freagrach as an gcabhair a dheonú agus tairbhí na cabhrach sin, is leor a thabhairt faoi deara, cé gur bhain Poblacht Chónaidhme na Gearmáine úsáid as na téarmaí sin ina caingean ag an gcéad chéim, mar is léir ó mhír 47 den bhreithiúnas sin, nach ndearna an Chúirt Ghinearálta iad a atáirgeadh sna míreanna atá faoi chonspóid den bhreithiúnas atá faoi achomharc. Dá bhrí sin, níl aon bhunús fíorasach ag an ngearán sin.

59      É sin ráite, leis an ngearán sin, áitíonn an Coimisiún freisin go bhfuil formhuirear éigeantach cinntitheach chun d’fhonn ‘acmhainní Stáit’ a shainaithint, de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE, agus cáineann sé an Chúirt Ghinearálta as a chinneadh nach leor leithdháileadh éigeantach cistí atá ar fáil do chatagóir amháin d’oibreoirí eacnamaíocha príobháideacha ar chatagóir eile d’oibreoirí eacnamaíocha príobháideacha chun gealltanas acmhainní Stáit a shuí.

60      Chuige sin, ní mór a thabhairt faoi deara go raibh an ceart ag an gCúirt Ghinearálta, i mír 64 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, an cásdlí a leagtar amach i mír 53 den bhreithiúnas seo a mheabhrú, ar dá réir nach mór do chistí teacht as cánacha nó formhuirir éigeantacha eile de bhun na reachtaíochta náisiúnta chun iad a mheas mar bheith ina ‘acmhainní Stáit’ de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE.

61      Agus an prionsabal sin á chur i bhfeidhm sa chás seo, mheas an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 67 go 70 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go raibh an Coimisiún mícheart a mheas gur leor an oibleagáid atá ar oibreoirí córais tacaíocht KWKG a íoc le tairbhithe na mbeart tacaíochta CHP chun a chinneadh go bhfuil ann do cháin nó d’fhormhuirear éigeantach eile a d’fhéadfadh a bheith ina shaintréith de ghealltanas acmhainní Stáit. Shonraigh sí nach gceadaítear leis an bhfíoras sin ach a shuíomh go bhfuil leithdháileadh cistí i gcomhréir leis an dlí, gan aon léiriú a thabhairt maidir le tionscnamh na gcistí a úsáideann oibreoirí córais chun a n‑oibleagáidí a chur chun feidhme. Mar thaca leis an gcinneadh sin, rinne an Chúirt Ghinearálta tagairt, i míreanna 68 agus 69 den bhreithiúnas sin, don chritéar maidir leis an ualach airgeadais a eascraíonn as leithdháileadh cistí a chur ar aghaidh chuig tríú páirtí chun tionscnamh na gcistí lena mbaineann agus, dá bhrí sin, gealltanas féideartha acmhainní Stáit, a shainaithint.

62      Chinn an Chúirt cheana féin nach leor go ndéanann oibreoirí córais na costais bhreise a chur ar aghaidh chuig na custaiméirí deiridh, ar costais iad a thagann ón oibleagáid atá acu leictreachas arna tháirgeadh ó fhoinsí in‑athnuaite fuinnimh a cheannach ar phraghasanna a socraíodh leis an dlí, más rud é go n‑eascraíonn an cúiteamh seo as nós, seachas as oibleagáid dlí (féach, chuige sin, breithiúnais an 28 Márta 2019, an Ghearmáin v an Coimisiún, C‑405/16 P, EU:C:2019:268, míreanna 70 agus 71, agus an 12 Eanáir 2023, DOBELES HES, C‑702/20 agus C‑17/21, EU:C:2023:1, mír 37).

63      Thairis sin, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i míreanna 66 agus 67 dá Thuairim, cuireadh san áireamh go leanúnach gurb ann d’ualach éigeantach a íocann na tomhaltóirí deiridh leictreachais ar an ‘dara leibhéal’ den slabhra soláthair leictreachais a chuireann leis na cistí a úsáidtear chun tacaíocht a dheonú ar an ‘gcéad leibhéal’ den slabhra sin, sa chásdlí agus, go háirithe, i mbreithiúnais an 17 Iúil 2008, Essent Netwerk Noord agus páirtithe eile (C‑206/06, EU:C:2008:413, mír 66), an 19 Nollaig 2013, Association Vent De Colère! agus páirtithe eile (C‑262/12, EU:C:2013:851, míreanna 22 go 24), an 28 Márta 2019, an Ghearmáin v an Coimisiún (C‑405/16 P, EU:C:2019:268, míreanna 64 go 71), an 15 Bealtaine 2019, Achema agus páirtithe eile (C‑706/17, EU:C:2019:407, míreanna 57 agus 64), an 12 Eanáir 2023, DOBELES HES, (C‑702/20 agus C‑17/21, EU:C:2023:1, míreanna 30, 36 agus 37), an 7 Márta 2024, Fallimento Esperia agus GSE (C‑558/22, EU:C:2024:209, míreanna 76 agus 77), an 26 Meán Fómhair 2024, Covestro Deutschland agus an Ghearmáin v an Coimisiún (C‑790/21 P agus C‑791/21 P, EU:C:2024:792, mír 178), agus an 26 Meán Fómhair 2024, WEPA Hygieneprodukte agus páirtithe eile v an Coimisiún, (C‑795/21 P agus C‑796/21 P, EU:C:2024:807, mír 124).

64      Léiríonn an cásdlí dá dtagraítear i míreanna 62 agus 63 den bhreithiúnas seo an chaoi nach mó, go n‑íocfaí an tacaíocht a dheonaítear don tairbhí trí bhuiséad an Stáit, chun go bhféadfaí an tacaíocht sin a aicmiú mar Státchabhair, rud a thugann le tuiscint go bhfuil nasc sách díreach ann idir, ar thaobh amháin, an tacaíocht sin agus, ar an taobh eile, laghdú ar an mbuiséad sin, nó fiú riosca eacnamaíoch sách nithiúil d’ualaí air. Ar an gcaoi chéanna, chinn an Chúirt freisin, maidir le heintitis atá éagsúil ón údarás poiblí atá faoi réir oibleagáid leictreachas a cheannach, gurb é an toisc chinntitheach ina leith sin ná go dtugann an Stát sainordú do na heintitis sin acmhainn Stáit a bhainistiú, agus ní amháin go bhfuil siad faoi cheangal ag oibleagáid ceannach a dhéanamh trína n‑acmhainní airgeadais féin (féach, chuige sin, breithiúnas an 28 Márta 2019, an Ghearmáin v an Coimisiún, C‑405/16 P, EU:C:2019:268, míreanna 58 go 60 agus an cásdlí dá dtagraítear).

65      Dá bhrí sin, in éagmais aon chur ar aghaidh éigeantach chuig custaiméirí deiridh an ualaigh airgeadais a chomhfhreagraíonn d’fhormhuirear is iníoctha ag na hoibreoirí córais ar phraghas díola leictreachais, ní féidir a mheas go dtagann na cistí lena maoinítear an formhuirear sin ó thobhach nó ó fhormhuirear sainordaitheach eile agus, dá bhrí sin, gur acmhainní Stáit iad de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE.

66      Sa chás seo, is léir ó chinntí na Cúirte Ginearálta i mír 60 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach ndéanann an Coimisiún agóid ina gcoinne, go bhfuil na hoibreoirí córais dáileacháin i dteideal an t‑ualach airgeadais a eascraíonn as an tacaíocht sin, a chomhfhreagraíonn d’fhormhuirear KWKG, a chur ar aghaidh chuig a gcustaiméirí deiridh, cé go gceanglaítear orthu tacaíocht KWKG a íoc le tairbhithe na mbeart atá i gceist, ach nach bhfuil oibleagáid dhlíthiúil orthu é sin a dhéanamh. Sna himthosca sin, ní dhearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí trína chinneadh nár thaispeáin an Coimisiún gur bhain na bearta tacaíochta CHP le gealltanas acmhainní Stáit de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE.

67      Dá bhrí sin, tá na hargóintí a thacaíonn leis an gcéad ghearán sa chéad chuid de shaincheist dlí aonair an Choimisiúin, atá dírithe i gcoinne mhíreanna 65 go 70 agus 89 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gan bhunús.

68      Sa dara háit, a mhéid a bhaineann leis an dara gearán arna ardú ag an gCoimisiún, a dhírítear i gcoinne mhíreanna 71, 72 agus 88 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, inar chinn an Chúirt Ghinearálta, go bunúsach, nach leor, chun cistí a bheith ina n‑acmhainní Stáit, iad a mhaoiniú le cáin nó le formhuirir éigeantacha eile faoin reachtaíocht náisiúnta, ós rud é nach mór go ndéanfaí na cistí sin a bhainistiú agus a chionroinnt freisin i gcomhréir leis an reachtaíocht sin, is leor a thabhairt faoi deara go bhfuil an gearán sin neamhéifeachtach.

69      Go deimhin, i gcomhréir leis an gcásdlí a mheabhraítear i mír 53 den bhreithiúnas seo, dá ndearna an Chúirt Ghinearálta tagairt i míreanna 57 go 64 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, tá an critéar maidir le bainistiú agus cionroinnt na gcistí lena mbaineann i gcomhréir leis an reachtaíocht náisiúnta sa bhreis ar an gcritéar ar dá réir nach mór go n‑eascraíonn na cistí ó cháin nó ó fhormhuirir éigeantacha eile. I ndáil leis sin, déanann an Coimisiún léamh mícheart ar mhír 35 de bhreithiúnas an 12 Eanáir 2023, DOBELES HES (C‑702/20 agus C‑17/21, EU:C:2023:1), nuair a mhaíonn sé go bhfuil an tagairt don chéad cheann de na critéir sin beartaithe chun idirdhealú a dhéanamh idir an staid atá i gceist sa bhreithiúnas sin agus na cinn atá i gceist sna breithiúnais dá dtagraítear i mír 45 den bhreithiúnas seo, gan aon teorannú chuige sin a bheith le fáil sa bhreithiúnas sin arna dhátú an 12 Eanáir 2023. Bunaíodh an critéar sin, thairis sin, mar chritéar uathrialach chun gealltanas acmhainní Stáit a shainthréithriú, sa bhreis ar thionscnamh na gcistí lena mbaineann, de réir bhreithiúnas an 2 Iúil 1974, an Iodáil v an Coimisiún, (173/73, EU:C:1974:71, mír 35).

70      Mar sin, is léir ó mhíreanna 58 go 66 den bhreithiúnas seo nach ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí nuair a chinn sí nach formhuirear éigeantach a bhí sna cistí a rannchuidíonn leis na bearta atá i gceist.

71      Dá bhrí sin, fiú dá ndéanfadh an Chúirt Ghinearálta earráid dlí ina léiriú ar an gcritéar nach mór na cistí arna maoiniú le formhuirear éigeantach a bhainistiú agus a chionroinnt i gcomhréir leis an reachtaíocht náisiúnta, ní bheadh aon éifeacht ag earráid den sórt sin ar fhiúntas an chinnidh nach raibh formhuirear den sórt sin ann sa chás seo.

72      Is de chineál neamhéifeachtach freisin atá an argóint a d’ardaigh an Coimisiún mar mhalairt air sin agus a leagtar amach i mír 46 den bhreithiúnas seo, ar dá réir, go bunúsach, a rinne an Chúirt Ghinearálta an critéar lena gceanglaítear cistí a bhainistiú agus a chionroinnt i gcomhréir leis an reachtaíocht náisiúnta a chur i bhfeidhm go mícheart.

73      Sa tríú háit, maidir leis an tríú gearán ar a bhfuil an Coimisiún ag brath, maidir le míreanna 73 go 76 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, is leor a thabhairt faoi deara gur léir ón anailís ar an gcéad ghearán den chuid seo den fhoras achomhairc aonair go raibh cur ar aghaidh éigeantach ualach airgeadais na mbeart tacaíochta CHP ábhartha chun measúnú a dhéanamh ar acmhainní Stáit a bheith ann. Go háirithe, is léir ó mhír 62 den bhreithiúnas seo go bhfuil míléamh á dhéanamh ag an gCoimisiún ar bhreithiúnas an 28 Márta 2019, an Ghearmáin v an Coimisiún (C‑405/16 P, EU:C:2019:268) nuair a mhaíonn sé gur chinn an Chúirt Bhreithiúnais sa bhreithiúnas sin nach bhfuil aon tionchar ag an bhféidearthacht na costais bhreise a chur ar aghaidh chuig tríú páirtithe ar cé acu a dhéantar nó nach ndéantar acmhainní Stáit. Dá bhrí sin, tá an gearán sin gan bhunús.

74      I bhfianaise an mhéid uile roimhe seo, ní mór diúltú don chéad chuid den fhoras achomhairc aonair.

 An dara cuid den fhoras achomhairc aonair

 Argóintí na bpáirtithe

75      Leis an dara cuid den fhoras achomhairc aonair, a ardaíodh mar mhalairt air sin, maíonn an Coimisiún gur mhainnigh an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 101 go 117 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, aird a thabhairt ar an gcásdlí a d’eascair as breithiúnas an 13 Márta 2001, PreussenElektra (C‑379/98, EU:C:2001:160).

76      Ar dtús, tá an Coimisiún den tuairim nach gcinneann an Chúirt, leis an gcásdlí sin, ach nach n‑eascraíonn gealltanas acmhainní Stáit ach amháin as cásanna ina ndéanann an Stát idirghabháil trí phraghasanna margaidh a rialáil, mar shampla trí íosphraghasanna nó praghasanna rialáilte nó íosmhéideanna ceannaigh a shocrú. Sa chás seo, ní fhoráiltear le KWKG 2020 do rialáil praghsanna den sórt sin. Ceanglaítear ar na hoibreoirí córais tacaíocht KWKG a íoc le tairbhithe na mbeart tacaíochta CHP atá nasctha lena gcóras, gan beann ar aon cheannach leictreachais arna dhéanamh ag na tairbhithe sin. Dá bhrí sin, forchuireann an Stát oibleagáidí íocaíochta dírí idir páirtithe príobháideacha, gan na hoibleagáidí sin a bheith bunaithe ar aon dlúthnasc conarthach.

77      Ina dhiaidh sin, de réir an Choimisiúin, is ionann léiriú leathan ar an eisceacht dá dtagraítear sa chásdlí sin agus cead a thabhairt do Bhallstát, a thugann isteach oibleagáidí íocaíochta ar oibreoirí eacnamaíocha príobháideacha, aon earnáil thionsclaíoch nó aon ghnóthas ar leith a chur chun cinn.

78      Ar deireadh, meabhraíonn an Coimisiún an cásdlí a eascraíonn, go háirithe, as breithiúnas an 11 Lúnasa 1995, Dubois agus Général cargo services (C‑16/94, EU:C:1995:268, míreanna 15 agus 21), maidir leis an gcoincheap ‘cáin’ de réir bhrí Airteagail 30 agus 110 CFAE. Measann sí go bhféadfaí a thuiscint as sin gurb é an toisc chinntitheach ná an ionann an íocaíocht agus comaoin ar sheirbhís shonrach a sholáthraítear go hiarbhír agus go leithleach don oibreoir eacnamaíoch, agus sa chás sin ní thagann an íocaíocht sin faoin gcoincheap ‘cáin’, nó an bhfuil sé mar aidhm aici feidhmiú cúraim seirbhíse poiblí a mhaoiniú, agus sa chás sin tagann sí faoin gcoincheap sin. I gcomhthéacs den sórt sin, níl tionscnamh príobháideach na n‑acmhainní, ar a bhfuil an Chúirt Ghinearálta ag brath, ábhartha, ós rud é go mbraitheann aon chineál tobhaigh ar acmhainní príobháideacha. I ndáil leis sin, braitheann an Coimisiún freisin ar bhreithiúnas an 28 Márta 2019, an Ghearmáin v an Coimisiún (C‑405/16 P, EU:C:2019:268), as a bhain an Chúirt Ghinearálta míbhrí i mír 111 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, agus ar bhreithiúnas an 7 Márta 2024, Fallimento Esperia agus GSE (C‑558/22, EU:C:2024:209), lena ndeimhnítear nach mór idirdhealú a dhéanamh idir cás ‘oibleagáide ceannaigh’ agus an cás ina bhforchuireann an Stát oibleagáid íocaíocht a dhéanamh, ar formhuirear éigeantach é i ndáiríre.

79      Cuireann Poblacht Chónaidhme na Gearmáine i gcoinne na hargóinte sin.

 Measúnú na Cúirte

80      Chun rialú a thabhairt ar an gcuid sin den fhoras achomhairc aonair, ba cheart a mheabhrú, i mír 59 de bhreithiúnas an 13 Márta 2001, PreussenElektra (C‑379/98, EU:C:2001:160), gur chinn an Chúirt nach raibh aon aistriú díreach nó indíreach acmhainní Stáit chuig gnóthais a tháirgeann an cineál sin leictreachais i gceist leis an oibleagáid a fhorchuirtear ar ghnóthais phríobháideacha soláthair leictreachais leictreachas arna tháirgeadh ó fhoinsí in‑athnuaite fuinnimh a cheannach ar íosphraghasanna seasta. I míreanna 60 agus 61 den bhreithiúnas sin, tháinig sí ar an gconclúid, go bunúsach, nach dtugann an fíoras go bhforchuirtear an oibleagáid cheannaigh le dlí agus go dtugann sé buntáiste doshéanta do ghnóthais áirithe cineál státchabhrach dó de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE, in éagmais aistriú acmhainní Stáit den sórt sin.

81      Mar sin, ní mór a thabhairt faoi deara, ar dtús, murab ionann agus an méid a mhaíonn an Coimisiún, go raibh an ceart ag an gCúirt Ghinearálta a chinneadh, go bunúsach, i míreanna 105 go 108 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nár chinn an Chúirt Bhreithiúnais nach féidir ach rialáil praghasanna a fhorchuirtear le reachtaíocht Ballstáit a aicmiú mar Státchabhair. Go deimhin, níor luaigh sé ach nach Státchabhair é an oibleagáid leictreachas arna tháirgeadh ó fhoinsí in‑athnuaite fuinnimh a cheannach ar íosphraghasanna seasta a fhorchur ar ghnóthais soláthair leictreachais phríobháidigh i gcás nach bhfuil aon aistriú díreach nó indíreach acmhainní Stáit chuig gnóthais a tháirgeann an cineál sin leictreachais i gceist leis an oibleagáid sin.

82      Go deimhin, sa chás as ar eascair breithiúnas an 13 Márta 2001, PreussenElektra (C‑379/98, EU:C:2001:160), níor maoiníodh an íocaíocht a d’eascair as an difríocht idir praghas an mhargaidh agus an t‑íosphraghas a fhorchuirtear le dlí le hacmhainní Stáit, ach cumhdaíodh í le hacmhainní airgeadais dílse na ngnóthas soláthair leictreachais atá i gceist, agus an t‑ualach sin á roinnt idir na gnóthais sin agus oibreoirí córais leictreachais réamhtheachtacha príobháideacha amháin.

83      Is léir ón anailís ar an gcéad chuid den tsaincheist dlí aonair seo nach ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí agus í ag cinneadh gurb amhlaidh atá sa chás seo.

84      Dá bhrí sin, ní dhearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí ach oiread nuair a chinn sí, i mír 112 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, d’fhonn cur i bhfeidhm an chásdlí a eascraíonn as breithiúnas an 13 Márta 2001, PreussenElektra (C‑379/98, EU:C:2001:160) a eisiamh, go raibh ar an gCoimisiún a shuí, gan beann ar cé acu a bhí nó nach raibh bearta tacaíochta CHP ina mbeart ‘rialála simplí praghasanna’, nár dheonaigh oibreoirí córais, ar eintitis phríobháideacha iad, an buntáiste i bhfabhar thairbhithe na mbeart sin trína n‑acmhainní airgeadais féin. Ní dhearna an Chúirt Ghinearálta earráid ach oiread trí theacht ar an gconclúid, i mír 114 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ós rud é nár shuigh an Coimisiún gur comhlíonadh ceann de na critéir mhalarthacha dá dtagraítear i míreanna 53 agus 54 den bhreithiúnas seo, go n‑úsáideann na hoibreoirí córais a n‑acmhainní airgeadais féin chun na suimeanna dá bhforáiltear le KWKG 2020 do thairbhithe na mbeart tacaíochta CHP, de réir bhrí an chásdlí a d’eascair as breithiúnas an 13 Márta 2001, PreussenElektra (C‑379/98, EU:C:2001:160).

85      Dá bhrí sin, tá an gearán maidir leis an ngá atá le heisceacht líomhainte a eascraíonn as an gcásdlí sin a léiriú go sriantach gan bhunús freisin. Mar is léir cheana féin ó mhír 80 den bhreithiúnas seo, i mbreithiúnas an 13 Márta 2001, PreussenElektra (C‑379/98, EU:C:2001:160), níor thug an Chúirt eisceacht isteach ach ní dhearna sí ach léiriú ar Airteagal 107(1) CFAE agus, go háirithe, ar an gceanglas a leagtar síos leis an bhforáil sin, mar a meabhraíodh i mír 50 den bhreithiúnas seo, go nglactar leis, inter alia, go bhfuil idirghabháil ann ón Stát nó ‘trí bhíthin acmhainní Stáit’.

86      A mhéid a mheasann an Coimisiún gurb ionann an léiriú sin agus cead a thabhairt do Bhallstát a thugann isteach oibleagáidí íocaíochta ar oibreoirí eacnamaíocha príobháideacha aon earnáil nó gnóthas tionsclaíoch ar leith a chur chun cinn, is leor a mheabhrú, de réir cásdlí socair, nach measfar ach buntáistí a dheonaítear go díreach nó go hindíreach trí bhíthin acmhainní Stáit mar Státchabhair de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE. Go deimhin, ní chiallaíonn an t‑idirdhealú a dhéantar san fhoráil sin idir ‘cabhair arna deonú ag Stáit’ agus cabhair arna deonú ‘trí bhíthin acmhainní Stáit’ gur cabhair iad na buntáistí uile arna ndeonú ag Stát, cibé acu a mhaoinítear iad trí bhíthin acmhainní Stáit nó nach maoinítear, ach níl sé beartaithe leis ach buntáistí arna ndeonú go díreach ag an Stát agus iad siúd arna ndeonú ag comhlacht poiblí nó príobháideach arna cheapadh nó arna bhunú ag an Stát chun an chabhair a riar a áireamh sa choincheap sin (breithiúnais an 13 Márta 2001, PreussenElektra, C‑379/98, EU:C:2001:160, mír 58, agus an 27 Eanáir 2022, Fondul Proprietatea, C‑179/20, EU:C:2022:58, mír 91).

87      Ar deireadh, maidir le hábharthacht an chásdlí ar a bhfuil an Coimisiún ag brath, ní mór a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, nár iarradh ar an gCúirt i mbreithiúnas an 11 Lúnasa 1995, Dubois agus Général cargo services, (C‑16/94, EU:C:1995:268) faoin léiriú ar Airteagal 107 CFAE, ach faoin gceist an dtagann nó nach dtagann muirear a fhorchuirtear ar earraí toisc go sáraíonn siad teorainn faoi raon feidhme an toirmisc a leagtar síos in Airteagail 28 agus 30 CFAE, a cuireadh in ionad airteagail ó Chonradh CAE. Thairis sin, cé gur chinn an Chúirt, i mír 21 den bhreithiúnas sin, go bhfuil feidhm ag na forálacha sin maidir le ‘muirear idirthurais’, atá beartaithe chun gnóthas príobháideach a chúiteamh as costais a eascraíonn as cúraimí poiblí a dhéanamh, níl sé beartaithe le tacaíocht KWKG ná le formhuirear KWKG, sa chás seo, ar an gcéad leibhéal den slabhra soláthair leictreachais, cúiteamh a dhéanamh as glacadh costas a eascraíonn as cúram seirbhíse poiblí a dhéanamh. Dá bhrí sin, ní féidir leis an gCoimisiún leas a bhaint as an mbreithiúnas sin chun a shuí go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí trína chinneadh nár shuigh an Coimisiún gur maoiníodh na bearta tacaíochta CHP trí bhíthin acmhainní Stáit.

88      Ar an dara dul síos, maidir le breithiúnas an 28 Márta 2019, an Ghearmáin v an Coimisiún (C‑405/16 P, EU:C:2019:268), is leor a thabhairt faoi deara, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta dá haire i míreanna 108 agus 109 dá Thuairim, nach bhfuil aon chúis sa bhreithiúnas sin lena gceadaítear a mheas nach dtugann ach rialáil praghsanna margaidh i gcomhthéacs caidreamh breithnithe idir daoine aonair údar le cinneadh nach ndearnadh gealltanas acmhainní Stáit.

89      Ar an tríú dul síos, is amhlaidh an cás a mhéid a bhaineann le breithiúnas an 7 Márta 2024, Fallimento Esperia agus GS(C‑558/22, EU:C:2024:209). Go deimhin, mar is léir ó mhíreanna 7 go 77 den bhreithiúnas seo, ba ar an bhforas gur cheannaigh eintiteas atá inchomparáide leis an Stát an barrachas de dheimhnithe glasa atá i gceist sa chás as ar eascair an breithiúnas sin, trí úsáid a bhaint as an ioncam ó chomhpháirt taraife arna forchur leis an reachtaíocht náisiúnta ar thomhaltóirí leictreachais agus arna íoc leis an eintiteas sin chun na deimhnithe sin a cheannach, gurbh fhéidir gealltanas acmhainní Stáit a shuí.

90      I bhfianaise an mhéid uile roimhe seo, tá an dara cuid den fhoras achomhairc aonair gan bhunús freisin, agus mar thoradh air sin ní mór diúltú don achomharc ina iomláine.

 Costais

91      Faoi Airteagal 184(2) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais, i gcás nach bhfuil bunús leis an achomharc, tabharfaidh an Chúirt rialú maidir leis na costais.

92      Faoi Airteagal 138(1) de na Rialacha Nós Imeachta sin atá infheidhme maidir le himeachtaí achomhairc de bhun Airteagal 184(1) díobh, ordófar don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis.

93      Ós rud é go bhfuil iarratas déanta ag Poblacht Chónaidhme na Gearmáine ar chostais agus nár éirigh leis an gCoimisiún, ní mór a ordú don Choimisiún a chostais féin a íoc agus na costais arna dtabhú ag Poblacht Chónaidhme na Gearmáine san achomharc seo a íoc.

Ar na forais sin, dearbhaíonn agus rialaíonn an Chúirt (an Ceathrú Dlísheomra) mar seo a leanas:

1.      Diúltaítear don achomharc.

2.      Ordaítear don Choimisiún a chostais féin agus na costais arna dtabhú ag Poblacht Chónaidhme na Gearmáine i ndáil leis an achomharc seo a íoc.

Sínithe


*      Teanga an cháis: an Ghearmáinis.