<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-12/17</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62017CC0012</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:195">EU:C:2018:195</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>9</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>9</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Opinia P. Mengozziego – Sprawa C‑12/17</HT></P><P><HT TYPE="SC">Dicu</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Paola Mengozziego</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20180320">20 marca 2018 r.</DATE><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język oryginału: francuski.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Sprawa C‑12/17</HT></P><P>Ministerul Justiţiei,</P><P>Curtea de Apel Suceava oraz</P><P>Tribunalul Botoşani</P><P>przeciwko</P><P>Marii Dicu oraz</P><P>Consiliul Superior al Magistraturii</P><P><HT TYPE="NORMAL">[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj (sąd apelacyjny w Klużu, Rumunia)]</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Polityka społeczna</KEYWORD><KEYWORD>Organizacja czasu pracy</KEYWORD><KEYWORD>Prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego</KEYWORD><KEYWORD>Czas trwania</KEYWORD><KEYWORD>Pojęcie okresu rzeczywistego świadczenia pracy</KEYWORD><KEYWORD>Prawo do urlopu rodzicielskiego</KEYWORD><KEYWORD>Nieuwzględnienie okresu urlopu rodzicielskiego przy określaniu prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wprowadzenie</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Celem niniejszego odesłania prejudycjalnego jest ustalenie, czy prawo Unii, a w szczególności art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z <DATE ISO="20031104">4 listopada 2003 r.</DATE> roku dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="299" PAGE.FIRST="9" DATE.PUB="2003">Dz.U. 2003, L 299, s. 9</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, przewidujący, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>[p]aństwa członkowskie przyjmują niezbędne środki w celu zapewnienia, by każdy pracownik był uprawniony do corocznego płatnego urlopu w wymiarze co najmniej czterech tygodni, zgodnie z warunkami uprawniającymi i przyznającymi mu taki urlop przewidzianymi w ustawodawstwie krajowym i/lub w praktyce krajowej<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>, zobowiązuje państwa członkowskie, aby okres spędzony przez pracownika na urlopie rodzicielskim wliczany był do okresu rzeczywistego świadczenia pracy uprawniającego do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Okoliczności faktyczne sporu w postępowaniu głównym są następujące.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Pozwana w postępowaniu głównym, M. Dicu, jest sędzią. W okresie od <DATE ISO="20141001">1 października 2014 r.</DATE> do <DATE ISO="20150203">3 lutego 2015 r.</DATE> przebywała na urlopie rodzicielskim. W okresie od <DATE ISO="20150204">4 lutego 2015 r.</DATE> do <DATE ISO="20150916">16 września 2015 r.</DATE> korzystała z tzw. urlopu rodzicielskiego na dziecko poniżej drugiego roku życia. Urlop ten uregulowany jest w art. 2 ust. 1 ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 111/2010 privind concediul şi indemnizaţia lunară pentru creşterea copiilor (dekretu z mocą ustawy nr 111/2010 dotyczącego urlopu rodzicielskiego i miesięcznego zasiłku na dziecko pozostające na utrzymaniu), który przewiduje<?PAGE NO="2"?> w istocie, że osobom, które w okresie dwóch lat poprzedzających narodzenie dziecka uzyskiwały przez co najmniej 12 miesięcy wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia lub porównywalne do nich dochody, przysługuje urlop rodzicielski w celu sprawowania opieki nad dzieckiem poniżej drugiego roku życia oraz miesięczny zasiłek.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Po powrocie z urlopu rodzicielskiego pozwana w postępowaniu głównym wniosła do sądu, w którym pracuje, Tribunalul Botoşani (sądu okręgowego w Botoşani, Rumunia), o udzielenie jej od dnia <DATE ISO="20150917">17 września 2015 r.</DATE> corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego za rok 2015<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Sędziemu takiemu jak M. Dicu przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 35 dni, co wynika z art. 2 ust. 1 decyzji naczelnej rady sądownictwa nr 325/2005 zatwierdzającej regulamin urlopów dla sędziów i prokuratorów.</P></NOTE>, który to wniosek został rozpatrzony pozytywnie. Początkowo udzielono jej 30 dni płatnego corocznego urlopu wypoczynkowego do dnia <DATE ISO="20151017">17 października 2015 r.</DATE>, po czym M. Dicu wniosła o możliwość wykorzystania pięciu pozostałych dni w grudniu 2015 r., czego jej odmówiono, gdyż sąd, w którym pracuje, uznał, że okres, w którym przebywała na urlopie, nie może być uznany za okres rzeczywistego świadczenia pracy, uprawniający do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego. Tribunalul Botoşani (sąd okręgowy w Botoşani) poinformował ją też, że ostatecznie uznano, iż siedem dni urlopu zostało jej udzielone zaocznie z urlopu wypoczynkowego za rok 2016.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Maria Dicu wniosła powództwo od tej decyzji do Tribunalul Cluj (sądu okręgowego w Klużu, Rumunia), który w dniu <DATE ISO="20160517">17 maja 2016 r.</DATE> uwzględnił jej żądanie, uznając, że urlop rodzicielski, z którego skorzystała, powinien być rozumiany jako okres rzeczywistego świadczenia pracy, podobnie jak okresy czasowej niezdolności do pracy czy też urlop macierzyński, oraz że taki urlop ma cel inny niż coroczny płatny urlop wypoczynkowy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Tribunalul Botoşani (sąd okręgowy w Botoşani) oraz Ministerul Justiţiei (minister sprawiedliwości, Rumunia) wnieśli apelację od tego wyroku do sądu odsyłającego. Podnoszą, że prawodawca krajowy świadomie wyłączył urlop rodzicielski na dziecko poniżej drugiego roku życia z zakresu art. 145 ust. 4–6 rumuńskiego kodeksu pracy, z którego wynika, że przy określaniu okresów świadczenia pracy w celu ustalenia wymiaru corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego uwzględnia się jedynie okresy czasowej niezdolności do pracy i okresy urlopu macierzyńskiego, urlopu macierzyńskiego udzielanego z powodu ryzyka związanego z ciążą i karmieniem piersią oraz urlopu udzielanego z powodu choroby dzieci. Podnoszą oni, że urlop rodzicielski na dziecko poniżej drugiego roku życia różni się od wyżej wskazanych okresów, ponieważ skorzystanie z niego uzależnione jest jedynie od woli pracownika.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Pozwana w postępowaniu głównym podnosi przed sądem odsyłającym, że z orzecznictwa krajowego wynika, iż wykonywane przez kobiety zajęcia związane z wychowywaniem dzieci stanowią pracę, która nawet jeżeli nie jest wykonywana przez matki osobiście, jest wykonywana odpłatnie przez opiekunki, co przemawiałoby za zrównaniem czasu poświęconego na urlop w celu sprawowania opieki nad małym dzieckiem z okresem rzeczywistego świadczenia pracy. Urlop rodzicielski w celu sprawowania opieki nad dzieckiem poniżej drugiego roku życia wiązałby się w tej sytuacji z elementem zagrożenia dla indywidualnej umowy o pracę, które mogłoby zaistnieć ze względów obiektywnych związanych z najlepszym interesem dziecka, podczas gdy coroczny płatny urlop wypoczynkowy chroni osobisty i podmiotowy interes pracownika. Urlop rodzicielski na dziecko poniżej drugiego roku życia nie mógłby wówczas być uważany za urlop dobrowolny.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Sąd odwoławczy zwraca uwagę, że Consiliul Superior al Magistraturii (naczelna rada sądownictwa, Rumunia), również występująca w postępowaniu głównym w charakterze pozwanej, stoi na stanowisku, że ze względu na orzecznictwo Trybunału<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Sąd odsyłający powołuje się w tym względzie na wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090120">20 stycznia 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Schultz-Hoff i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑350/06 i C‑520/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:18">EU:C:2009:18</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> nie można zrównywać corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego gwarantowanego przez prawo Unii z innym rodzajem urlopu, także gwarantowanym przez prawo Unii, jak na przykład z urlopem rodzicielskim określonym przez dyrektywę Rady 2010/18/UE z dnia <DATE ISO="20100308">8 marca 2010 r.</DATE> w sprawie wdrożenia porozumienia ramowego<?PAGE NO="3"?> dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego przez BUISNESSEUROPE, UEAPME, CEEP i CES oraz uchylającej dyrektywę 96/34/WE (zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>zrewidowanym porozumieniem ramowym<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>)<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="068" PAGE.FIRST="13" DATE.PUB="2010">Dz.U. 2010, L 68, s. 13</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>. Tymczasem prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego jest zagwarantowane przez art. 7 dyrektywy 2003/88. Szczególna znaczenie, jakie prawo Unii przypisuje corocznemu płatnemu urlopowi wypoczynkowemu, powinno przemawiać za uwzględnieniem okresu trwania urlopu rodzicielskiego przy określaniu prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, zwłaszcza że te dwa rodzaje urlopów mają różne cele (w pierwszym przypadku jest to odpoczynek pracownika, a w drugim wychowanie dziecka), a adresaci ochrony udzielanej poprzez przyznanie tych urlopów są różni (pracownik w przypadku corocznego płatnego urlopu, dziecko w przypadku urlopu rodzicielskiego).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Sąd odsyłający stoi z kolei na stanowisku, że art. 7 dyrektywy 2003/88 odwołuje się do ustawodawstw i praktyk krajowych w celu określenia warunków udzielenia corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego. Chociaż ustawodawca rumuński zmienił prawo na skutek wyroków Schultz-Hoff i in.<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090120">20 stycznia 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Schultz-Hoff i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑350/06 i C‑520/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:18">EU:C:2009:18</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> i Dominguez<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120124">24 stycznia 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Dominguez</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑282/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:33">EU:C:2012:33</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, aby szerzej ujmować okresy tzw. rzeczywistego świadczenia pracy, sąd odsyłający ma jednak wątpliwości co do możliwości wliczenia do tych okresów urlopu rodzicielskiego, z którym to urlopem – jak zgadzają się strony w postępowaniu głównym – porównywalny jest urlop rodzicielski, z którego skorzystała M. Dicu. W ocenie sądu odsyłającego udzielenie corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego jest bowiem jednym z obowiązków pracodawcy w zamian za pracę świadczoną przez pracownika; tymczasem pracownik w czasie urlopu rodzicielskiego nie świadczy pracy rodzącej prawo do corocznego płatnego urlopu. Dyrektywa 2010/18 przewiduje ponadto, że państwa członkowskie mogą udzielać urlopu rodzicielskiego w wymiarze maksymalnie 8 lat, przy czym nałożenie na pracodawcę obowiązku udzielania corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego za tak długi okres, w trakcie którego pracownik poświęca się wychowywaniu dziecka, wydaje się zbyt daleko idące. Zapewnianie pracownikowi ochrony w trakcie urlopu rodzicielskiego nie powinno być zadaniem pracodawcy, lecz raczej państw, w ramach realizacji polityki wspierającej spójność rodziny, zaś wyroków Trybunału w sprawach Schultz-Hoff i in.<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090120">20 stycznia 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Schultz-Hoff i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑350/06 i C‑520/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:18">EU:C:2009:18</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> i Dominguez<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120124">24 stycznia 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Dominguez</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑282/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:33">EU:C:2012:33</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> nie da się przełożyć na przypadek pracownika korzystającego z urlopu rodzicielskiego. Sąd odsyłający zwraca także uwagę, że zgodnie z dyrektywą 2010/18 określenie warunków korzystania z urlopu rodzicielskiego zostało pozostawione uznaniu krajów członkowskich. Otóż art. 51 lit. a) rumuńskiego kodeksu pracy<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Przepis ten brzmi następująco: <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>Indywidualna umowa o pracę może zostać zawieszona z inicjatywy pracownika w następujących przypadkach: a) urlop rodzicielski udzielany w celu opieki nad dzieckiem do lat dwóch […]<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>. Artykuł 49 ust. 2 rumuńskiego kodeksu pracy określa skutki zawieszenia umowy w następujący sposób: <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Wskutek zawieszenia indywidualnej umowy o pracę zawieszeniu podlegają także świadczenie pracy ze strony pracownika i wypłata wynagrodzenia za strony pracodawcy<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</P></NOTE> przewiduje, że w okresie urlopu rodzicielskiego udzielanego w celu opieki nad małym dzieckiem umowa o pracę ulega zawieszeniu. Sąd odsyłający uważa także, że inne są cele corocznego płatnego urlopu, a inne urlopu rodzicielskiego. Nie zgadza się także z zarzutem, że przy określaniu prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego pracownik na urlopie rodzicielskim jest dyskryminowany w porównaniu do pracownika, który nie korzystał z takiego urlopu, gdyż sytuacje te nie są porównywalne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Curtea de Apel Cluj (sąd apelacyjny w Klużu, Rumunia) postanowił zawiesić postępowanie i w postanowieniu odsyłającym, które wpłynęło do sekretariatu Trybunału w dniu <DATE ISO="20170110">10 stycznia 2017 r.</DATE>, zwrócił się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Czy art. 7 dyrektywy 2003/88 […] stoi […] na przeszkodzie przepisowi prawa krajowego, który przy określaniu czasu trwania urlopu wypoczynkowego pracownika nie uznaje okresu urlopu rodzicielskiego udzielonego na dziecko w wieku do lat dwóch za okres rzeczywistego świadczenia pracy?<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie uwagi na piśmie przedstawili Consiliul Superior al Magistraturii (naczelna rada sądownictwa), rządy rumuński, niemiecki, estoński, hiszpański, włoski i polski oraz Komisja Europejska.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Na rozprawie przed Trybunałem, która miała miesce w dniu <DATE ISO="20180115">15 stycznia 2018 r.</DATE>, rządy rumuński, niemiecki i hiszpański oraz Komisja przedstawili uwagi ustne.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Analiza</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Aby ustalić, czy prawo Unii zobowiązuje państwa członkowskie do uwzględnienia przy obliczaniu prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego okresu, który pracownik spędza na urlopie rodzicielskim, należy najpierw przypomnieć wymogi określone zarówno w dyrektywie 2003/88, jak i w orzecznictwie Trybunału dotyczącym corocznego urlopu wypoczynkowego, a następnie zbadać ewentualne wymogi określone w zrewidowanym porozumieniu ramowym dotyczącym urlopu rodzicielskiego.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Zakres prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Artykuł 7 dyrektywy 2003/88 ustanawia prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, gwarantując każdemu pracownikowi co najmniej cztery tygodnie takiego urlopu. Minimalny okres corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego może zostać zastąpiony wypłatą ekwiwalentu pieniężnego tylko w wyjątkowych przypadkach – a mianowicie tylko w sytuacji, gdy stosunek pracy ulega rozwiązaniu<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Zobacz art. 7 ust. 2 dyrektywy 2003/88.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Szczególne miejsce, jakie zajmuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w prawie Unii, potwierdzają zarówno Karta praw podstawowych Unii Europejskiej<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P><REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="303" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2007">Dz.U. 2007, C 303, s. 1</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE> (zwana dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>kartą<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>), która w swoim art. 31 przyznaje mu przymiot prawa podstawowego<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Zgodnie z art. 31 ust. 2 karty <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>każdy pracownik ma prawo do ograniczenia maksymalnego wymiaru czasu pracy, do okresów dziennego i tygodniowego odpoczynku oraz do corocznego płatnego urlopu<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</P></NOTE>, jak i orzecznictwo Trybunału.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Trybunał wielokrotnie orzekał, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>prawo każdego pracownika do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego należy uważać za zasadę socjalnego prawa Unii o szczególnej wadze, od której nie może być odstępstw i której wprowadzenie w życie przez właściwe władze krajowe może być dokonane tylko w granicach wyraźnie wytyczonych dyrektywą [2003/88]<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120124">24 stycznia 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Dominguez</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑282/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:33">EU:C:2012:33</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0016">16</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Szczególną wagę, którą przywiązuje do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego Trybunał, tłumaczy cel tego prawa, którym jest <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>umożliwienie pracownikowi odpoczynku oraz zapewnienie mu okresu wytchnienia i wolnego czasu<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090120">20 stycznia 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Schultz-Hoff i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑350/06 i C‑520/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:18">EU:C:2009:18</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Jak zwrócono w motywie 4 dyrektywy 2003/88<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Zgodnie z którym <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>poprawa bezpieczeństwa, higieny i ochrony zdrowia pracowników w miejscu pracy jest celem, który nie powinien być podporządkowany względom czysto ekonomicznym<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</P></NOTE> uwagę, chodzi tu o podstawowy cel, jakim jest ochrona zdrowia i bezpieczeństwa pracownika. Wspomniany związek między rzeczywistym odpoczynkiem pracownika a skuteczną ochroną bezpieczeństwa i zdrowia także został podkreślony przez Trybunał<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090120">20 stycznia 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Schultz-Hoff i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑350/06 i C‑520/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:18">EU:C:2009:18</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo, a także pkt 30 i przytoczone tam orzecznictwo). Zobacz także wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090910">10 września 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Vicente Pereda</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑277/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:542">EU:C:2009:542</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Innymi słowy – okres rzeczywistego świadczenia pracy ma uprawniać do okresu równie rzeczywistego wypoczynku.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Specyficzny cel prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego wyjaśnia według mnie, dlaczego Trybunał orzekł, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>jeśli chodzi o pracowników przebywających na prawidłowo udzielonym zwolnieniu chorobowym, prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego przyznane wszystkim pracownikom przez samą dyrektywę 2003/88 […] nie może zostać uzależnione przez dane państwo członkowskie od warunku polegającego na obowiązku <HT TYPE="ITALIC">rzeczywistego świadczenia pracy</HT> w okresie rozliczeniowym ustalonym przez to państwo<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090120">20 stycznia 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Schultz-Hoff i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑350/06 i C‑520/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:18">EU:C:2009:18</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Podkreślenie moje.</P></NOTE>. W takim przypadku chodzi jednak o pracownika, który z powodów zdrowotnych nie może wziąć corocznego płatnego urlopu za okres, w którym <HT TYPE="ITALIC">rzeczywiście świadczył pracę</HT>. Otóż w pkt 44 i 45 wyroku Schultz-Hoff i in.<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090120">20 stycznia 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Schultz-Hoff i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑350/06 i C‑520/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:18">EU:C:2009:18</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> Trybunał stwierdził najpierw, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>pracownik, który […] przebywa na zwolnieniu chorobowym przez cały okres rozliczeniowy, a nawet dłużej niż wynosi okres dozwolonego przeniesienia ustalony w prawie krajowym, <HT TYPE="ITALIC">zostaje pozbawiony</HT> jakiegokolwiek okresu zapewniającego możliwość skorzystania z corocznego płatnego urlopu<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Podkreślenie moje.</P></NOTE>, a następnie uściślił, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>uznanie, że w konkretnych okolicznościach dotyczących niezdolności do pracy opisanych w poprzednim punkcie odnośne przepisy krajowe […] mogą przewidywać wygaśnięcie prawa pracownika do corocznego płatnego urlopu gwarantowanego przez art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88 bez faktycznej <HT TYPE="ITALIC">możliwości skorzystania</HT> przez tego pracownika z prawa przyznanego tą dyrektywą, oznaczałoby, iż przepisy te naruszałyby prawo socjalne bezpośrednio przyznane każdemu pracownikowi przez art. 7 wspomnianej dyrektywy<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Podkreślenie moje.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego ma autonomiczny cel w postaci umożliwienia pracownikowi wypoczynku po okresie rzeczywistej aktywności zawodowej. To właśnie ze względu na indywidualny cel każdego z urlopów Trybunał przypomniał w wyroku Merino Gómez<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040318">18 marca 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>Merino Gómez</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑342/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:160">EU:C:2004:160</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>urlop gwarantowany przez prawo wspólnotowe nie może wpływać na prawo do skorzystania z innego urlopu gwarantowanego przez to prawo<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090120">20 stycznia 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Schultz-Hoff i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑350/06 i C‑520/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:18">EU:C:2009:18</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</P></NOTE>. Chodzi o sytuację, w której okresy urlopu macierzyńskiego i okresy corocznego płatnego urlopu pokrywają się. Ponieważ urlop macierzyński ma na celu ochronę stanu zdrowia kobiety w trakcie ciąży, a następnie ochronę szczególnych związków między kobietą a dzieckiem w okresie następującym po ciąży i połogu<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040318">18 marca 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>Merino Gómez</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑342/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:160">EU:C:2004:160</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo). Zobacz także wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050414">14 kwietnia 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Luksemburg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑519/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:234">EU:C:2005:234</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070920">20 września 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kiiski</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑116/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:536">EU:C:2007:536</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, w przypadku zbieżności tych okresów wymogi art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88 nie mogą być uważane za spełnione<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040318">18 marca 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>Merino Gómez</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑342/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:160">EU:C:2004:160</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. W stosunku do zainteresowanej pracownicy nie można było wobec tego uznać, że skorzystała z corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego z tego tylko względu, że poszła na urlop macierzyński, co do którego nie można zakładać, że pozwolił jej na odpoczynek po okresie rzeczywistego świadczenia pracy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Chociaż z obu powołanych wyroków<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Czyli wyroków: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090120">20 stycznia 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Schultz-Hoff i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑350/06 i C‑520/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:18">EU:C:2009:18</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040318">18 marca 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>Merino Gómez</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑342/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:160">EU:C:2004:160</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> wynika, że okres danego urlopu nie może zostać zastąpiony okresem innego urlopu – innymi słowy nie można uznać, że pracownik pozostający na urlopie macierzyńskim lub zwolnieniu chorobowym z samego tego powodu skorzystał z przysługującego mu prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, gdyż każdy z tych trzech urlopów ma różne cele – należy uściślić, że w tych dwóch sprawach Trybunał nie wypowiedział się co do kwestii, czy czas, który pracownik (lub pracownica) spędza na zwolnieniu chorobowym lub na urlopie macierzyńskim, musi zostać wzięty pod uwagę przy obliczaniu wymiaru samego corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Wydaje się, że Trybunał w wyroku Dominguez<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120124">24 stycznia 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Dominguez</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑282/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:33">EU:C:2012:33</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> odszedł od uważanego dotychczas za nierozerwalny związku pomiędzy rzeczywistym świadczeniem pracy a prawem do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego. Zainteresowana pracownica chciała skorzystać z dni urlopu przysługujących jej w ramach corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego za okres – dłuższy niż rok – w którym nie wykonywała pracy, a który to okres uważała za okres rzeczywistego świadczenia pracy. W tym właśnie kontekście Trybunał przypomniał, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>skoro dyrektywa 2003/88 nie przeprowadza żadnego rozróżnienia pomiędzy pracownikami nieobecnymi w pracy podczas okresu rozliczeniowego ze względu na zwolnienie chorobowe a pracownikami, którzy rzeczywiście świadczyli pracę we wspomnianym okresie […], wynika stąd, że – jeśli chodzi o pracowników przebywających na prawidłowo udzielonym zwolnieniu chorobowym – prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego przyznane w dyrektywie wszystkim pracownikom nie może zostać przez państwo członkowskie uzależnione od warunku polegającego na obowiązku rzeczywistego świadczenia pracy w okresie rozliczeniowym ustalonym przez to państwo<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120124">24 stycznia 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Dominguez</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑282/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:33">EU:C:2012:33</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Wynika stąd, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>nie może zostać naruszone prawo żadnego pracownika do płatnego corocznego urlopu wypoczynkowego w wymiarze co najmniej 4 tygodni, niezależnie od tego, czy w tym okresie rozliczeniowym przebywał on na zwolnieniu chorobowym w następnie wypadku w miejscu pracy lub gdzie indziej lub też w następstwie choroby o jakimkolwiek charakterze lub jakimkolwiek pochodzeniu<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120124">24 stycznia 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Dominguez</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑282/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:33">EU:C:2012:33</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Niemniej z powodu fundamentalnej różnicy pomiędzy sytuacją pracownika przebywającego na zwolnieniu chorobowym a pracownika przebywającego na urlopie rodzicielskim, wynikającej między innymi z tego, że ta drugia sytuacja nie dotyczy stwierdzonej i niezależnej od woli pracownika niezdolności do pracy, wspominane wyżej rozwiązanie nie może według mnie zostać zastosowane w przypadku pracownika przebywającego na urlopie rodzicielskim.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Milczenie zrewidowanego porozumienia ramowego</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Podobnie jak prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, prawo do urlopu wychowawczego [rodzicielskiego] zostało zapisane w art. 33 ust. 2 karty. Trybunał odróżnił je od urlopu macierzyńskiego udzielanego rodzicom w celu sprawowania opieki na dzieckiem<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Zobacz wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050414">14 kwietnia 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Luksemburg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑519/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:234">EU:C:2005:234</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070920">20 września 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kiiski</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑116/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:536">EU:C:2007:536</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150716">16 lipca 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Maïstrellis</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑222/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:473">EU:C:2015:473</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160616">16 czerwca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Rodríguez Sánchez</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑351/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:447">EU:C:2016:447</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). Zobacz także klauzula 2.1 porozumienia ramowego.</P></NOTE>. W przypadku urlopu rodzicielskiego nie chodzi już więc o ochronę zdrowia kobiety, której sprawy dotyczy niniejsza opinia, lecz o pomoc pracującym rodzicom w pogodzeniu ich obowiązków zawodowych i rodzinnych<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150716">16 lipca 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Maïstrellis</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑222/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:473">EU:C:2015:473</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Rozróżnienie między urlopem macierzyńskim a urlopem rodzicielskim wynika wprost z pkt 15 przesłanek ogólnych zrewidowanego porozumienia ramowego (zob. także wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160616">16 czerwca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Rodríguez Sánchez</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑351/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:447">EU:C:2016:447</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> poprzez umożliwienie im <HT TYPE="ITALIC">zawieszenia</HT> aktywności zawodowej, przy jednoczesnej gwarancji powrotu na to samo lub równorzędne stanowisko pracy<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140213">13 lutego 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>TSN i YTN</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑512/11 i C‑513/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:73">EU:C:2014:73</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). W kwestii zastosowania porozumienia ramowego do pracowników mających status urzędników zob. wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170907">7 września 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>H.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑174/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:637">EU:C:2017:637</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Urlop rodzicielski jawi się więc w każdym względzie jako szczególny rodzaj urlopu, uregulowany osobnymi przepisami, czyli dyrektywą 2010/18. Należy więc zadać sobie pytanie o istnienie ewentualnych powiązań pomiędzy corocznym płatnym urlopem wypoczynkowym a urlopem rodzicielskim. W tym względzie należy zauważyć, że dyrektywa 2010/18, a dokładniej zrewidowane porozumienie ramowe, nie czynią żadnej wzmianki o ewentualnym prawie do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, który powinien zostać udzielony i rozpocząć swój bieg w okresie, w którym pracownik przebywa na urlopie rodzicielskim. Należy jednocześnie przypomnieć, że w pierwszym<?PAGE NO="7"?> akapicie preambuły zrewidowanego porozumienia ramowego przypomniano, iż urlop rodzicielski stanowi ramowe zobowiązanie partnerów społecznych, reprezentowanych przez główne organizacje międzybranżowe, do wprowadzenia, dzięki ustaleniu minimalnych wymagań<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Zobacz także klauzula 1 zrewidowanego porozumienia ramowego.</P></NOTE>, środków mających na celu wspieranie równych szans i równego traktowania kobiet i mężczyzn<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Zobacz także wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140213">13 lutego 2014 r.</DATE>,, <NAME.CASE>TSN i YTN</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑512/11 i C‑513/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:73">EU:C:2014:73</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170907">7 września 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>H.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑174/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:637">EU:C:2017:637</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Zrewidowane porozumienie ramowe przyznaje pracownikom – mężczyznom i kobietom – indywidualne prawo do urlopu rodzicielskiego z powodu narodzin lub przysposobienia dziecka, aby umożliwić im opiekę nad tym dzieckiem do czasu osiągnięcia przez nie pewnego wieku<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Zobacz klauzula 2.1 zrewidowanego porozumienia ramowego.</P></NOTE>. Minimalny okres urlopu rodzicielskiego został ustalony w zrewidowanym porozumieniu ramowym na cztery miesiące<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Zobacz klauzula 2.2 zrewidowanego porozumienia ramowego.</P></NOTE>. Warunki korzystania z urlopu rodzicielskiego i szczegółowe zasady występowania o jego udzielenie są określane w przepisach prawa krajowego<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Zobacz klauzula 3.1 zrewidowanego porozumienia ramowego.</P></NOTE>. Pracownik przebywający na urlopie rodzicielskim korzysta z ochrony praw w zakresie zatrudnienia i zakazu dyskryminacji – przysługuje mu prawo powrotu po zakończeniu urlopu rodzicielskiego do tej samej pracy lub do pracy równorzędnej<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Zobacz klauzula 5.1 zrewidowanego porozumienia ramowego.</P></NOTE>, zachowuje on prawa nabyte lub nabywane w chwili rozpoczęcia urlopu rodzicielskiego<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P>Zobacz klauzula 5.2 zrewidowanego porozumienia ramowego. Z akt sprawy wynika, że prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego nabyte przez M. Dicu do momentu przejścia na urlop rodzicielski nie były po jego zakończeniu kwestionowane.</P></NOTE> oraz przysługuje mu ochrona przed mniej korzystnym traktowaniem lub zwalnianiem z powodu ubiegania się o urlop rodzicielski lub korzystania z takiego urlopu<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0040"><P>Zobacz klauzula 5.4 zrewidowanego porozumienia ramowego.</P></NOTE>. Natomiast do państw członkowskich lub partnerów społecznych należy określenie statusu umowy o pracę lub stosunku zatrudnienia w czasie trwania urlopu rodzicielskiego<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0041"><P>Zobacz klauzula 5.3 zrewidowanego porozumienia ramowego.</P></NOTE> oraz rozstrzygnięcie kwestii zabezpieczenia społecznego<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0042"><P>Zobacz klauzula 5.5 akapit pierwszy zrewidowanego porozumienia ramowego.</P></NOTE> oraz <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>wszystkich kwestii dotyczących dochodów związanych [ze zrewidowanym porozumieniem ramowym]<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0043"><P>Zobacz klauzula 5.5 akapit drugi zrewidowanego porozumienia ramowego.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Na tym etapie wywodu należy przypomnieć, że decyzja o nieuwzględnieniu przy określeniu prawa M. Dicu do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego za 2015 r. okresu pozostawania na urlopie rodzicielskim, której dotyczy sprawa w postępowaniu głównym, została podjęta na podstawie art. 51 ust. 1 lit. a) rumuńskiego kodeksu pracy, przewidującego zawieszenie umowy o pracę na okres urlopu rodzicielskiego. Z powodu tego zawieszenia urlop rodzicielski nie został uznany za okres rzeczywistego świadczenia pracy na potrzeby określenia wymiaru corocznego płatnego urlopu, co wynika z art. 145 ust. 4–6 tego kodeksu<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0044"><P>W kwestii skutków zawieszenia umowy o pracę w trakcie trwania urlopu rodzicielskiego przewidzianych przez prawo rumuńskie zob. przypis 10 do niniejszej opinii.</P></NOTE>. Takie zawieszenie wydaje się być zgodne z wymogami zrewidowanego porozumienia ramowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Ponadto sam fakt zawieszenia nie wydaje się prowadzić do konfliktu między sytuacją, której dotyczy postępowanie główne, a art. 7 dyrektywy 2003/88. W zakresie, w jakim – na gruncie prawa krajowego i całkowicie zgodnie z prawem Unii – stosunek pracy jest uważany za zawieszony z powodów niezwiązanych z chorobą zainteresowanej pracownicy<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0045"><P>Trybunał przypomniał już, że chociaż konwencja nr 132 Międzynarodowej Organizacji Pracy z <DATE ISO="19700624">24 czerwca 1970 r.</DATE> dotycząca corocznych płatnych urlopów wypoczynkowych wprost przewiduje, że nieobecności w pracy z przyczyny choroby są wliczane do okresu świadczenia pracy (zob. wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090120">20 stycznia 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Schultz-Hoff i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑350/06 i C‑520/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:18">EU:C:2009:18</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), to nie wypowiada się ona w kwestii tego, co dzieje się w przypadku urlopu rodzicielskiego.</P></NOTE>, sytuacja M. Dicu w kontekście prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego wydaje mi się porównywalna z sytuacją pracownika, którego czas pracy zostaje tymczasowo skrócony. Tymczasem w tym ostatnim przypadku<?PAGE NO="8"?> Trybunał orzekł, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>[choć więc] wyklucza się możliwość zmniejszenia prawa pracownika do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w minimalnym wymiarze, gwarantowanego w prawie Unii, w sytuacji polegającej na tym, że pracownik nie mógł spełnić obowiązku świadczenia pracy ze względu na chorobę w okresie rozliczeniowym<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0046"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121108">8 listopada 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Heimann i Toltschin</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑229/11 i C‑230/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:693">EU:C:2012:693</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, to orzecznictwa, wedle którego art. 7 dyrektywy 2003/88 stoi na przeszkodzie przepisom krajowym przewidującym, że w razie ustania stosunku pracy pracownikowi nieobecnemu w pracy z powodu zwolnienia chorobowego przez całość lub część okresu rozliczeniowego bądź okresu dozwolonego przeniesienia, który ze względu na to nie mógł skorzystać z przysługującego mu prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, nie wypłaca się jakiegokolwiek ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany coroczny urlop płatny wypoczynkowy<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0047"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090120">20 stycznia 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Schultz-Hoff i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑350/06 i C‑520/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:18">EU:C:2009:18</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0062">62</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>nie można stosować odpowiednio [mutatis mutandis] do sytuacji pracownika, któremu zmniejszono wymiar czasu pracy<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0048"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121108">8 listopada 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Heimann i Toltschin</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑229/11 i C‑230/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:693">EU:C:2012:693</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Dalej Trybunał jasno zauważa, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>sytuacja pracownika niezdolnego do pracy z powodu choroby z jednej strony i pracownika, któremu zmniejszono wymiar czasu pracy, z drugiej strony różnią się zasadniczo<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0049"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121108">8 listopada 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Heimann i Toltschin</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑229/11 i C‑230/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:693">EU:C:2012:693</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Kontekst, w jakim Trybunał dokonywał tamtej oceny, jest z kolei porównywalny z kontekstem niniejszego odesłania prejudycjalnego, gdyż skrócenie wymiaru czasu pracy zainteresowanych pracowników wynikało z programu osłonowego <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>przewidującego <HT TYPE="ITALIC">zawieszenie</HT> [stosownie od zmniejszenia wymiaru czasu pracy] <HT TYPE="ITALIC">wzajemnych obowiązków</HT> w zakresie świadczeń pracodawcy i pracownika<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0050"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121108">8 listopada 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Heimann i Toltschin</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑229/11 i C‑230/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:693">EU:C:2012:693</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Podkreślenie moje. Zobacz także pkt 32 tego wyroku.</P></NOTE>. W takim przypadku Trybunał przyznał, że prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego może zostać określone przy zastosowaniu zasady naliczania proporcjonalnego<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0051"><P>Trybunał uznał najpierw zainteresowanych pracowników za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>pracowników czasowo zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/> (zob. wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121108">8 listopada 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Heimann i Toltschi</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑229/11 i C‑230/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:693">EU:C:2012:693</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), a następnie zastosował do nich stosowne orzecznictwo (w kwestii przedmiotowego orzecznictwa zob. wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100422">22 kwietnia 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑486/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:215">EU:C:2010:215</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; zaś w kwestii jego zastosowania do zainteresowanych pracowników zob. wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121108">8 listopada 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Heimann i Toltschin</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑229/11 i C‑230/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:693">EU:C:2012:693</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Mając bowiem na względzie przyznaną państwom członkowskim swobodę określania wzajemnych praw i obowiązków między pracownikiem przebywającym na urlopie rodzicielskim a jego pracodawcą oraz brak ingerencji prawa Unii w delikatną kwestię wynagrodzenia przysługującego za okres urlopu rodzicielskiego, należy zauważyć, że nieuwzględnienie tego ostatniego przy określaniu wymiaru prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego jest tylko konsekwencją zawieszenia wzajemnych zobowiązań wiążących do tej chwili M. Dicu i jej pracodawcę<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0052"><P>Tytułem uzupełnienia przypominam, że zawieszenie umowy, a co za tym idzie wzajemnych świadczeń, nie wpływa na ciągłość stosunku pracy, a więc pracownik na urlopie rodzicielskim zachowuje swój status (zob. wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070920">20 września 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kiiski</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑116/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:536">EU:C:2007:536</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Fakt, że takie zawieszenie pociąga za sobą proporcjonalne skrócenie prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego tej ostatniej, nie wydaje się naganny w aktualnym stanie prawa Unii. Tym samym w tych okolicznościach wielokrotne uznanie przez Trybunał, że urlop gwarantowany przez prawo Unii nie może wpływać na inny urlop gwarantowany przez to prawo<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0053"><P>Zobacz orzecznictwo wspomniane w pkt 19 niniejszej opinii.</P></NOTE>, nie wprowadza sprzeczności, konkretnie dlatego, że prawo Unii nie gwarantuje prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w okresie, gdy wzajemne zobowiązania pracownika i pracodawcy ulegają zawieszeniu i gdy uznaje się, że w owym okresie nie dochodzi do rzeczywistego świadczenia pracy. Wykładnia, którą proponuję Trybunałowi, chroni integralność zarówno corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, jak i urlopu rodzicielskiego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Koniec końców to do państw członkowskich należy decyzja, czy wykroczyć poza minimalne wymogi określone w zrewidowanym porozumieniu ramowym poprzez uznanie, jeżeli taki jest ich wybór, że przy określaniu prawa co corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego okres urlopu rodzicielskiego będzie wliczany do okresu rzeczywistego świadczenia pracy.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Na koniec pragnę sprzeciwić się wszelkiej pokusie interpretowania zrewidowanego porozumienia ramowego ten sposób, że w świetle przepisów ustanawiających prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego wprowadza ono obowiązek uwzględniania przez państwa członkowskie przy określaniu prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w przypadku konkretnych pracowników jedynie minimalnej długości urlopu rodzicielskiego, zagwarantowanej w klauzuli 2.2 zrewidowanego porozumienia ramowego, czyli okresu czterech miesięcy. Oprócz tego, że podstawa prawna dla takiej wykładni wydaje mi się wysoce wątpliwa, także z tego względu, że nie znajduje ona odzwierciedlenia w orzecznictwie Trybunału dotyczącym zrewidowanego porozumienia ramowego, w innym kontekście<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0054"><P>Zobacz pkt 20 mojej opinii w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>H.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑174/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:306">EU:C:2017:306</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> już wyraźnie przestrzegałem Trybunał przez ryzykiem związanym z uczynieniem z tego minimalnego czteromiesięcznego okresu twardego rdzenia ochrony przyznawanej przez prawo Unii pracownikom przebywającym na urlopie rodzicielskim. Ostrzeżenie to pozostaje mutatis mutandis istotne dla odpowiedzi udzielanej sądowi odsyłającemu w niniejszej sprawie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>W konsekwencji należy przyjąć, że wykładni art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88 należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, zgodnie z którym okres przebywania przez pracownicę na urlopie rodzicielskim udzielanym w celu opieki nad małym dzieckiem nie jest przy określaniu wymiaru corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego uwzględniany jako okres rzeczywistego świadczenia pracy.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Mając na względzie wszystkie powyższe uwagi, proponuję, aby na pytanie prejudycjalne Curtea de Apel Cluj (sądu apelacyjnego w Klużu, Rumunia) Trybunał udzielił następującej odpowiedzi:</TXT><P>Wykładni art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20031104">4 listopada 2003 r.</DATE> dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, zgodnie z którym okres przebywania przez pracownicę na urlopie rodzicielskim udzielanym w celu opieki nad małym dzieckiem nie jest przy określaniu wymiaru corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego uwzględniany jako okres rzeczywistego świadczenia pracy.</P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>