Ὁ ἀναιρεσείων στήν κυρία δίκη διευκρινίζει κατ' ἀρχάς ὅτι ἀντιλαμβάνεται αυτό τό ερώτημα ὑπό τήν έννοια ὅτι, γιά νά καθορισθεί ποιό εἶναι τό εισαγωγικό τῆς δίκης έγγραφο, δύναται νά γίνει ἐπιλογή μεταξύ της διαταγής πληρωμής καί τῆς διαταγής περί προσωρινής εκτελέσεως. Καί ἄν ἀκόμη μέ τήν κοινοποίηση τῆς διαταγής πληρωμής γεννάται ἡ διαφορά, καί ἐνῶ έχει ἀναδρομικό ἀποτέλεσμα, δέν δημιουργείται εκκρεμοδικία, παρά μόνο κατά τό χρονικό σημείο, πού τό γερμανικό δικαστήριο, ἀφοῦ προβληθοῦν ἀντιρρήσεις, ὁρίζει δικάσιμο. Ή διαταγή πληρωμής, αύτη καθ' ἑαυτή, δέν παρουσιάζει, κατά τήν γνώμη του, κανένα ενδιαφέρον ἀπό νομικής ἀπόψεως, ἐφ᾽ ὅσον δέν γίνει περιαφή τοῦ ἐκτε-λεστηρίου τύπου, ὅπως επίσης δέν συνιστά, κατά τήν γνώμη του, εκτελεστή ἀπόφαση. Λόγω τῆς ἀναγκαιότητος μιᾶς αυτονόμου ερμηνείας τῆς συμβάσεως βάσει τοῦ σκοποῦ καί τοῦ περιεχομένου τῶν διατάξεων της, πρέπει νά εξετασθούν οἱ εθνικοί κανόνες δικαίου ὑπό τό φως τῶν εγγυήσεων πού παρέχει τό άρθρο 27 περίπτωση 2 καί, κυρίως, νά ληφθεί ὑπ' ὄψη τό γεγονός ὅτι κατά τό γερμανικό δίκαιο ὁ ὀφειλέτης διαθέτει δύο προθεσμίες γιά νά ἀμυνθεῖ κατά τήν διάρκεια τῆς διαδικασίας περί εκδόσεως διαταγής πληρωμής, δηλαδή τήν προθεσμία προβολής ἀντιρρήσεων κατά τῆς διαταγής πληρωμής καί τήν προθεσμία ἀσκήσεως ἀνακοπής κατά τῆς διαταγής περί προσωρινής εκτελέσεως, καί ὅτι μόνο μετά τήν παρέλευση τῆς τελευταίας προθεσμίας ἡ απόφαση ἀποκτά ισχύ δεδικασμένου. Εισαγωγικό τῆς δίκης έγγραφο, επομένως, εἶναι ἡ διαταγή περί προσωρινής εκτελέσεως τῆς διαταγής πληρωμής.

Ἡ γερμανική κuβέρνηση βεβαιώνει ὅτι τό άρθρο 27 περίπτωση 2 συνιστᾶ διάταξη προστατευτική γιά τόν ἐναγόμενο κατά τό μέτρο πού τοῦ εξασφαλίζει τό δικαίωμα νά ἀμυνθεί στό πλαίσιο μιᾶς κατ' ἀντιδικία διαδικασίας. 'Επειδή μέ την κοινοποίηση τῆς διαταγής πληρωμής δίδεται στόν εναγόμενο ἡ ευκαιρία νά υποβάλει παρατηρήσεις μέσω τοῦ ενδίκου μέσου τῶν ἀντιρρήσεων — γεγονός πού μεταβάλλει συγχρόνως τήν διαδικασία εκδόσεως διαταγής πληρωμής σέ τακτική κατ᾿ ἀντιδικίαν διαδικασία — ή διαταγή πληρωμής θά πρέπει νά θεωρηθεί ὡς εισαγωγικό τῆς δίκης ἔγγραφο, τό όποιο ἀντικαθιστά τό δικόγραφο τῆς ἀγωγής.

Ἀντιθέτως ἡ διαταγή περί προσωρινῆς εκτελέσεως ισοδυναμεί μέ ἐρήμην ἀπόφαση ή ὁποία ἐκηρύχθη προσωρινῶς εκτελεστή, δηλαδή μέ ἀπόφαση ἡ ὁποία εξεδόθη στό πλαίσιο κατ' ἀντιδικία διαδικασίας.

Κατά τήν γερμανική κυβέρνηση, ή ἀπάντηση στό πρώτο ερώτημα πρέπει νά εἶναι ἡ ἀκόλουθη:

Ή 'Επιτροπή υπογραμμίζει ὅτι τόσο ἡ διαταγή πληρωμής — ἐφ᾿ ὅσον προβληθούν ἀντιρρήσεις — ὅσον καί ἡ διαταγή περί προσωρινής εκτελέσεως — κατόπιν ἀσκήσεως ἀνακοπής — δύνανται νά εισάγουν τήν κατ' ἀντιδικία διαδικασία, ἐπειδή ὅσον ἀφορᾶ αὐτό τό σημείο βάσει τῶν κανόνων τοῦ γερμανικοῦ δικαίου ἡ διαταγή περί προσωρινής εκτελέσεως ισχύει ἀπό τῆς ημερομηνίας τῆς κοινοποιήσεως τῆς διαταγής πληρωμής. Κατά συνέπεια καί οἱ δύο αυτές πράξεις συνιστοῦν εισαγωγικό τῆς δίκης έγγραφο.

Ὁ Michel ὑποστηρίζει ὅτι, καί ἄν ἀκόμη ή διαταγή πληρωμής θεωρηθεῖ ὡς εισαγωγικό τῆς δίκης έγγραφο, ὁ δικαστής τοῦ κράτους τῆς εκτελέσεως δύναται ἐν πάση περιπτώσει, νά λάβει ὑπ᾿ όψη τόσο τήν προθεσμία προβολής ἀντιρρήσεων ὅσο καί τήν προθεσμία ἀσκήσεως ἀνακοπής κατά τῆς διαταγής περί προσωρινής εκτελέσεως, γιά νά εκτιμήσει ἄν ἡ κοινοποίηση έγινε εμπροθέσμως, δεδομένου ὅτι ὁ καθ' οὗ έχει, ἀκόμη καί μετά τήν έκδοση τῆς διαταγής περί προσωρινής εκτελέσεως, τήν δυνατότητα ἀπεριορίστου υπερασπίσεως.

Ἡ 'Επιτροπή εἶναι τῆς ἰδιας γνώμης, παρ' ὅτι υπογραμμίζει ὅτι οἱ ἀντιρρήσεις είναι δυνατόν νά προβληθούν ἀτύπως, ἐνῶ ή ἀνακοπή κατά τῆς διαταγής περί προσωρινής εκτελέσεως πρέπει νά πληροί ὁρισμένες τυπικές προϋποθέσεις. Προτείνει δέ τήν ἀκόλουθη ἀπάντηση:

Ή γερμανική κυβέρνηση, ἀντιθέτως, υπογραμμίζει ὅτι μόνον οἱ ἀντιρρήσεις είναι δυνατόν νά προβληθούν ἀτύπως καί νά εμποδίσουν τήν χορήγηση προσωρινώς ἐκτελεστοῦ τίτλου, ώστε, κατ' αυτήν, πρέπει νά ληφθεί ὑπ᾿ὄψη μόνον ἡ προθεσμία προβολής ἀντιρρήσεων κατά τῆς διαταγής πληρωμής. Προσθέτει ὅτι, ἄν κατά τήν γερμανική νομοθεσία, πού ίσχυε τότε, εθεωρείτο κατά κανόνα επαρκής προθεσμία τριών ἡμερων γιά τόν καθ' οὗ, πού είχε τήν κατοικία του στον τόπο, ὅπου τό επιληφθέν δικαστήριο έχει τήν έδρα του, αυτό συνέβαινε, ἀκριβώς λόγω τῆς δυνατότητος προβολής ἀντιρρήσεων μέσω γραπτής ἡ προφορικής δηλώσεως πρός τόν ἀρμόδιο υπάλληλο τῆς γραμματείας τοῦ δικαστηρίου, μέ τήν ὁποία ἐγνωστοποιεῖτο, ἀκόμη καί χωρίς προβολή λόγων, ὅτι ὁ ὀφειλέτης δέν ἀποδέχεται τήν διαταγή πληρωμής.

Ἡ γερμανική κυβέρνηση προτείνει λοιπόν ή ἀπάντηση στό δεύτερο ερώτημα νά εἶναι ή έξης:

Ὁ Michel ισχυρίζεται ὅτι, ἐφ' ὅσον ὁ πρῶτος δικαστής ἐκήρυξε ἀπαράδεκτη τήν ἀνακοπή μέ τήν αιτιολογία ὅτι παρῆλθε ή προθεσμία ἀσκήσεως, αυτό συνεπάγεται ὅτι αυτός ὁ δικαστής εξέτασε ήδη τίς τυπικές προϋποθέσεις τῆς κοινοποιήσεως καί έκρινε ὅτι, βάσει τοῦ ἐσωτερικοῦ δικαίου, ἡ κοινοποίηση έγινε προσηκόντως καί εμπροθέσμως. Τό γεγονός ὅτι μετά ἀπό αυτή τήν διαπίστωση τοῦ πρώτου δικαστοῦ ὁ δικαστής τοῦ κράτους τῆς εκτελέσεως προβαίνει, βάσει τοῦ ἄρθρου 27 περίπτωση 2, σέ λεπτομερή έρευνα, προσβάλλει τήν ἀρχή τῆς ελευθέρας κυκλοφορίας τῶν ἀποφάσεων, τήν ἀσφάλεια τοῦ δικαίου καί τό ενιαίο τῆς εκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων, πού έχουν ἀποκτήσει ισχύ δεδικασμένου.

Κατά τήν γερμανική κυβέρνηοη, ἡ ερήμην εκδοθείσα ἀπόφαση παραμένει ισχυρή, ἄν ὁ δικαστής ἀποφανθεί μόνο ἐπί τοῦ παραδεκτοῦ τοῦ ενδίκου μέσου, πού ἠσκήθη κατ' αυτής τῆς ἀποφάσεως καί τό ἀπορρίπτει, επειδή ἠσκήθη εκπροθέσμως. Οἱ ενδεχόμενες παραβάσεις δικονομικών τύπων τῆς διαδικασίας εκδόσεως τῆς ερήμην ἀποφάσεως, συνεπώς, υπάρχουν πάντοτε, καί εἶναι δυνατόν νά προβληθοῦν κατά τήν διαδικασία περί ἀναγνωρίσεως, βάσει τοῦ ἄρθρου 27 περίπτωση 2 τῆς συμβάσεως.

Ἡ γερμανική κυβέρνηση προτείνει συνεπώς τήν έξης ἀπάντηση:

Ή 'Επιτροπή συμφωνεί μέ τήν άποψη τῆς γερμανικής κυβερνήσεως, λαμβανομένης ὑπ' ὄψη τῆς δευτέρας εγγυήσεως πού παρέχει τό άρθρο 27 περίπτωση 2 (ἐκοινοποιήθη στόν εναγόμενο εμπροθέσμως ώστε νά τοῦ παρασχεθεί ἡ δυνατότης υπερασπίσεως), υπογραμμίζει δέ ὅτι τό άρθρο αυτό δέν λαμβάνεται ὑπ' ὄψη ἀπό τόν πρώτο δικαστή, ὁ όποιος δέν επελήφθη τῆς ἀναγνωρίσεως καί ἐκτελέσεως τῆς ἀποφάσεως πού εξέδωσε.

Ὁ Michel θεωρεί ὅτι δέν εἶναι ἀναγκαίο νά εξετάσει ὁ δικαστής τοῦ κράτους τῆς εκτελέσεως μεμονωμένως ἄν ἡ κοινοποίηση έγινε εμπροθέσμως, ἐφ' ὅσον ὁ πρώτος δικαστής ερεύνησε ήδη τό νομότυπο τῆς κοινοποιήσεως, ὅπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση. Πράγματι, ἡ νομότυπη κοινοποίηση συνεπάγεται ὅτι ὁ πρώτος δικαστής έλαβε ὑπ' ὄψη, βάσει τοῦ ἐσωτερικοῦ του δικαίου, τήν ισχύουσα νομοθεσία, ἡ οποία ἀποσκοπεί στό νά δώσει στον εναγόμενο τόν χρόνο νά προετοιμάσει τήν άμυνα του.

Μία νομότυπη κοινοποίηση, δηλαδή εκείνη ή ὁποία έγινε στην κατοικία πού εδέχθη ὁ πρώτος δικαστής σύμφωνα καί μέ τους άλλους τύπους πού ἀπαιτοῦνται ἀπό τό εσωτερικό δίκαιο, δέν δύναται νά σημαίνει τίποτα άλλο ἀπό τό ὅτι έγινε εμπροθέσμως. Σ' αυτή τήν περίπτωση, ὁ δικαστής τοῦ κράτους τῆς εκτελέσεως δέν εἶναι υποχρεωμένος νά προβεί σέ λεπτομερή καί ἐξαντλητική έρευνα βάσει τοῦ ἄρθρου 27 περίπτωση 2 τῆς συμβάσεως.

Ἐν πάση περιπτώσει ἡ προϋπόθεση της εμπροθέσμου κοινοποιήσεως σημαίνει μόνον τήν δυνατότητα τοῦ εναγομένου νά τύχει υπερασπίσεως κατόπιν νομοτύπου κοινοποιήσεως, και ὄχι και νά λάβει πράγματι, προσωπικώς, γνώση τοῦ εισαγωγικοῦ τῆς δίκης έγγραφου εμπροθέσμως.

Ή γερμανική κυδέρνηση συμφωνεί μέ τήν ἀνωτέρω εκτεθείσα ἄποψη. Ό εναγόμενος, συνεπώς, ὀφείλει νά ἐπαγρυπνᾶ, αυτός ὁ ἴδιος, ώστε νά λάβει προσωπικῶς γνώση τοῦ ἐγγράφου, πού τοῦ ἐκοινοποιήθη. Ἐξ άλλου, ἡ γερμανική κυβέρνηση συμφωνεί μέ τήν 'Επιτροπή, ἡ ὁποία ισχυρίζεται ὅτι ή σύμβαση προσφέρει τήν διπλή εγγύηση, ὅτι ή κοινοποίηση πρέπει νά γίνει προσηκόντως καί εμπροθέσμως. Κατά συνέπεια, ὁ δικαστής τοῦ κράτους τῆς εκτελέσεως δέν δεσμεύεται ούτε ἀπό ὅσα ὁ 'ίδιος διέγνωσε, οὔτε ἀπό ὅσα διέγνωσε ὁ πρώτος δικαστής, ὅσον άφορᾶ τό νομότυπο τῆς κοινοποιήσεως, γιά νά κρίνει ἄν αυτή έγινε εμπροθέσμως. Ή γερμανική κυβέρνηση προτείνει τήν εξής ἀπάντηση :

Ή 'Επιτροπή δέν ἀποκλείει ὅτι πρέπει νά ληφθεῖ ὑπ' ὄψη, ἐνδεχομένως, τό ἄν ὁ εναγόμενος έλαβε πράγματι γνώση τῆς κοινοποιήσεως. Ἐπ' αὐτοῦ τοῦ σημείου προτείνει τήν έξης ἀπάντηση :

Ἡ γερμανική κνοέρνηση θεωρεί ὅτι ἡ διάταξη τοῦ ἄρθρου 52 δέν έχει άμεση σχέση μέ τό ἐρώτημα ἄν τό εισαγωγικό τῆς δίκης έγγραφο ἐκοινοποιήθη εμπροθέσμως. Αυτό τό άρθρο ἀποσκοπεί στην εξάλειψη τῶν δυσχερειών πού ἀναφύονται κατά τήν ἑρμηνεία τῆς εννοίας τῆς κατοικίας, καί ὁ δικαστής τοῦ κράτους τῆς εκτελέσεως δεσμεύεται ἀπό τήν κρίση τοῦ πρώτου δικα-στοῦ, ὅσον ἀφορᾶ τήν κατοικία. Περαιτέρω, ἀπό τό γεγονός καί μόνον ὅτι ὁ ὀφειλέτης εἶναι δυνατόν νά έχει διπλή κατοικία, δέν πρέπει νά συναχθοῦν συμπεράσματα σχετικά μέ τό ἄν ἡ κοινοποίηση έγινε εμπροθέσμως.

Ή γερμανική κυβέρνηση προτείνει ἑπομένως τήν ἑξῆς ἀπάντηση:

Ή 'Επιτροπή συμφωνεί μέ αυτήν τήν άποψη ἐνῶ ὁ Michel δέν ἐξεφράσθη ἐπ' αὐτοῦ τοῦ ερωτήματος.