–

Veracash SAS, ag R. Froger, avocat,

–

Rialtas na Fraince, ag R. Bénard agus T. Lechevallier, i gcáil Gníomhairí,

–

Rialtas na Seice, ag J. Očková, M. Smolek agus J. Vláčil, i gcáil Gníomhairí,

–

an Coimisiún Eorpach, ag C. Auvret agus G. Goddin, i gcáil Gníomhairí,

1

Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léiriú ar Airteagail 56, 58, 60 agus 61 de Threoir 2007/64/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 13 Samhain 2007 maidir le seirbhísí íocaíochta sa mhargadh inmheánach lena leasaítear Treoracha 97/7/CE, 2002/65/CE, 2005/60/CE agus 2006/48/CE agus lena n‑aisghairtear Treoir 97/5/CE (IO 2007 L 319, lch. 1, agus ceartúchán IO 2009 L 187, lch. 5).

2

Rinneadh an iarraidh in imeachtaí idir IL, duine nádúrtha, agus Veracash SAS maidir le diúltú aistarraingtí airgid a dhéanfaí gan údarú ó IL a aisíoc, mar gheall ar an bhfógra a líomhnaítear a thug siad go déanach.

An dlí lena mbaineann

Dlí an Aontais Eorpaigh

3

Luadh an méid seo a leanas in aithrisí 31 go 35 de Threoir 2007/64:

4

Bhí na sainmhínithe seo a leanas in Airteagal 4 den Treoir sin:

5

Bhí cúig chaibidil i dTeideal IV den Treoir sin, dar teideal ‘Cearta agus oibleagáidí maidir le seirbhísí íocaíochta a sholáthar agus a úsáid’. I gCaibidil 1 de Theideal IV, dar teideal ‘Forálacha coiteanna’, bhí Airteagal 51, lena sonraítear raon feidhme Theideal IV. Foráladh an méid seo a leanas in Airteagal 51, i mír 1 de:

6

Is é an teideal a bhí ar Chaibidil 2 de Theideal IV ‘Idirbhearta íocaíochta a údarú’ agus áiríodh inti Airteagail 54 go 63 den Treoir sin. Foráiltear le hAirteagal 56 den Treoir sin, dar teideal ‘Oibleagáidí an úsáideora seirbhíse íocaíochta maidir le hionstraimí íocaíochta’, i mír 1 de:

7

De réir Airteagal 57 de Threoir 2007/64, dar teideal ‘Oibleagáidí an tsoláthraí seirbhísí íocaíochta maidir le hionstraimí íocaíochta’:

8

Luaitear an méid seo a leanas in Airteagal 58 den Treoir sin, dar teideal ‘Fógra faoi idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe nó nár forghníomhaíodh go mícheart’:

9

Luaitear an méid seo a leanas in Airteagal 59 den Treoir sin, dar teideal ‘Cruthúnas ar fhíordheimhniú agus ar fhorghníomhú idirbheart íocaíochta’:

10

Foráiltear le hAirteagal 60 den Treoir sin, dar teideal ‘Dliteanas an tsoláthraí seirbhísí íocaíochta le haghaidh idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe’, i mír 1 de:

11

Is mar seo a leanas a bhí an fhoclaíocht in Airteagal 61 de Threoir 2007/64, dar teideal ‘Dliteanas an íocóra le haghaidh idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe’:

12

Bhí rialacha in Airteagal 62 den Treoir sin maidir le ‘haisíocaíochtaí idirbheart íocaíochta arna dtionscnamh ag an íocaí nó tríd an íocaí’, agus bhain Airteagal 63 den Treoir sin le ‘hiarratais ar aisíocaíocht le haghaidh na n‑idirbheart sin […]’. [Aistriúchán neamhoifigiúil]

13

Le héifeacht ón 13 Eanáir 2018, rinneadh Treoir 2007/64 a aisghairm agus cuireadh Treoir (AE) 2015/2366 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 25 Samhain 2015 maidir le seirbhísí íocaíochta sa mhargadh inmheánach ina hionad, lena leasaítear Treoracha 2002/65/CE, 2009/110/CE agus 2013/36/AE agus Rialachán (AE) Uimh. 1093/2010, agus lena n‑aisghairtear Treoir 2007/64/CE (IO 2015 L 337, lch. 35), i gcomhréir le hAirteagal 114 de Threoir 2015/2366.

An dlí náisiúnta

14

Foráiltear sa Chód Airgeadaíochta agus Airgeadais, sa leagan a eascraíonn as Ordú Uimh. 2009-866 an 15 Iúil 2009 maidir leis na coinníollacha lena rialaítear soláthar seirbhísí íocaíochta agus lena mbunaítear institiúidí íocaíochta (JORF an 16 Iúil 2009, téacs Uimh. 13, agus ceartúchán JORF an 25 Iúil 2009, téacs Uimh. 18) (‘an Cód Airgeadaíochta agus Airgeadais’), in Airteagal L. 133-17 de:

15

Foráiltear leis an gcéad mhír d’Airteagal L. 133-18 den Chód sin:

16

Foráiltear an méid seo a leanas in Airteagal L. 133-19 den Chód sin:

17

De réir Airteagal L. 133-24 den Chód sin:

An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tharchuirtear

18

Tá cuntas taisce óir le Veracash ag IL. An 24 Márta 2017, chuir an Coimisiún cárta nua aistarraingthe agus íocaíochta chuig seoladh IL. Idir an 30 Márta agus an 17 Bealtaine 2017, tarraingíodh siar go laethúil ón gcuntas sin (‘na haistarraingtí atá i gceist sna príomhimeachtaí’).

19

Ós rud é nach bhfuair sé an cárta íocaíochta sin ná nár údaraigh sé na haistarraingtí sin, thionscain IL caingean os comhair Tribunal de grande instance d’Évry (an Chúirt Réigiúnach, Évry, an Fhrainc), Tribunal judiciaire d’Évry anois ón 1 Eanáir 2020, ag lorg ordú go n‑ordófaí do Veracash na suimeanna a fhreagraíonn do na haistarraingtí sin a aisíoc agus damáistí a íoc.

20

Ós rud é gur diúltaíodh dá chaingean go páirteach ag an gcéad chéim, rinne IL achomharc os comhair Cour d’appel de Paris (Cúirt Achomhairc, Páras, an Fhrainc), a dhiúltaigh dó le breithiúnas an 3 Eanáir 2022. Chinn an chúirt sin, amhail an chúirt chéadchéime, nach bhféadfadh IL brath ar fhorálacha Airteagal L. 133-18 den Chód Airgeadaíochta agus Airgeadais a mhéid a chuir sé Veracash ar an eolas faoi na haistarraingtí atá i gceist sna príomhimeachtaí ní ‘gan mhoill’ agus ‘láithreach’, ach an 23 Bealtaine 2017, is é sin le rá, beagnach 2 mhí tar éis an chéad tarraingthe siar atá faoi chonspóid.

21

Rinne sé achomharc ansin ar phointe dlí chuig an Cour de cassation (an Chúirt um Achomharc Deiridh, an Fhrainc), arb í an chúirt a rinne an tarchur í. Mar thaca lena achomharc, maíonn IL dhá shaincheist dlí, lena líomhnaítear le ceann amháin acu, ina chéad chuid, sárú ar Airteagal L. 133-24 den Chód Airgeadaíochta agus Airgeadais. Tríd an gcuid sin, maíonn IL gur sháraigh Cour d’appel de Paris (an Chúirt Achomhairc, Páras) Airteagal L. 133-24 trína chinneadh, go bunúsach, go raibh a fhógra do Veracash maidir leis na haistarraingtí atá i gceist sna príomhimeachtaí as siocair gur tharla sé beagnach 2 mhí tar éis an chéad tarraingthe siar atá faoi chonspóid, de bhrí, dar leis, faoi Airteagal L. 133-24, go bhfuil tréimhse 13 mhí tar éis dháta an dochair atá faoi chonspóid ag úsáideoir cárta bainc chun foláireamh den sórt sin a thabhairt.

22

Áitíonn Veracash, ar an taobh eile, go mbunaítear leis an Airteagal L. 133-24 sin teorainn ama dhúbailte agus gur sprioc-am é an tréimhse 13 mhí. Thairis sin, ceanglaítear le scéim na forála sin ar an úsáideoir, a luaithe a bheidh sé ar an eolas faoi aimhrialtacht, í a thuairisciú láithreach dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta.

23

Sonraíonn an chúirt a rinne an tarchur go mbraitheann toradh na díospóide atá os a comhair ar cé acu a fhéadfaidh nó nach bhféadfaidh an soláthraí seirbhísí íocaíochta diúltú méid idirbhirt neamhúdaraithe a aisíoc i gcás ina raibh moill ar an íocóir, cé gur thug sé fógra faoin idirbheart sin roimh dhul in éag na tréimhse 13 mhí tar éis dháta an dochair, é sin a dhéanamh, ach gan an mhoill sin a bheith déanta d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí ar a thaobh féin.

24

Ag tabhairt dá haire nach mór forálacha ábhartha an Chóid Airgeadaíochta agus Airgeadais a léiriú i gcomhréir le Treoir 2007/64, atá infheidhme ratione temporis maidir leis an díospóid atá os a chomhair, ag féachaint do dháta na bhfíoras is cúis leis an díospóid sin, tá sé den tuairim go bhféadfadh léamh litriúil ar Airteagal 58 den Treoir sin, a mheasann sé a dtacaítear leis le haithris 31 di, a chinneadh, go deimhin, go bhfuil an soláthraí seirbhísí íocaíochta i dteideal aisíocaíocht méid idirbhirt íocaíochta neamhúdaraithe a dhiúltú ar an bhforas amháin gur thug an t‑úsáideoir seirbhíse íocaíochta fógra faoi go déanach, fiú má cuireadh in iúl dó é laistigh den tréimhse 13 mhí sin. Mar sin féin, is cosúil gur dheacair léiriú den sórt sin a réiteach le hAirteagal 61(2) den Treoir sin. Más rud é, in aon chás, nár ceanglaíodh ar sholáthraí seirbhíse íocaíochta an íocóra méid idirbhirt íocaíochta neamhúdaraithe a chuir an t‑íocóir ar an eolas faoi a aisíoc leis an íocóir go déanach, ní bheadh sé ábhartha an raibh an mhoill sin d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí, cé go bhforáiltear leis an bhforáil sin, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 56 den Treoir sin, go n‑eisiafar an oibleagáid aisíocaíochta sin sna himthosca sin amháin.

25

Tugann an chúirt a rinne an tarchur faoi deara, thairis sin, cé gur léirigh an Chúirt Airteagal 58 de Threoir 2007/64 i mbreithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, CRCAM (C‑337/20, EU:C:2021:671), nár rialaigh sí ar iarmhairtí mhainneachtain an íocóra an oibleagáid a chomhlíonadh maidir lena sholáthraí seirbhíse íocaíochta a chur ar an eolas gan mhoill gur bhraith sé idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe.

26

I ndáil leis sin, is fíor go bhfuil leas ann an t‑íocóir a spreagadh chun dícheall cuí a fheidhmiú chun a sholáthraí seirbhíse íocaíochta a chur ar an eolas. Mar sin féin, luaitear in Airteagal 61(2) de Threoir 2007/64, de réir na cúirte a rinne an tarchur, nach raibh sé i gceist ag reachtas an Aontais aon mhoill a phionósú, gan beann ar na himthosca, trí cheart an íocóra chun aisíocaíochta a bhaint go hiomlán. Dá bhrí sin, féachann sé leis an Treoir sin a léiriú sa chaoi, seachas i gcás gníomhaíocht chalaoiseach ag an íocóir agus ó thuarascáil a tharlaíonn tar éis dhul in éag na tréimhse 13 mhí, nach mór an ceart chun aisíocaíochta a bhaint den íocóir ach amháin i leith caillteanais a thiocfadh as idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe a choiscfí gan mhoill le tuairisc, ar choinníoll gur d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí ar thaobh an íocóra a tharla an mhoill ar an tuairisciú.

27

Sna himthosca sin, chinn an Cour de cassation (an Chúirt um Achomharc Deiridh) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:

Breithniú ar na ceisteanna a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú

Réamhbharúlacha

28

Mar réamhphointe, ba cheart a thabhairt faoi deara go ndearnadh na haistarraingtí atá i gceist sna príomhimeachtaí trí chárta nach bhfuair an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí é.

29

Sa chomhthéacs sin, ní mór a mheabhrú, ar an gcéad dul síos, i gcomhréir leis an sainmhíniú in Airteagal 4(5) de Threoir 2007/64, gur ‘idirbheart íocaíochta’ de réir bhrí na forála sin atá in aistarraingt cistí. Ina theannta sin, faoi Airteagal 4(23), tagraíonn an coincheap ‘ionstraim íocaíochta’ d’aon fheiste phearsantaithe agus/nó d’aon tacar nósanna imeachta arna gcomhaontú idir an t‑úsáideoir seirbhíse íocaíochta agus an soláthraí seirbhísí íocaíochta agus a úsáideann an t‑úsáideoir seirbhíse íocaíochta chun ‘ordú íocaíochta’ a thionscnamh, lena dtagraítear, de réir Airteagal 4(16), d’aon treoir ó íocóir nó íocaí dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta ag iarraidh go ndéanfaí ‘idirbheart íocaíochta’ a fhorghníomhú.

30

Dá bhrí sin, baineann an díospóid atá i gceist sna príomhimeachtaí le sraith idirbheart íocaíochta a líomhnaítear a bheith neamhúdaraithe mar thoradh ar ionstraim íocaíochta a úsáid. Mar sin féin, in éagmais aon léiriú ina leith sin san ordú tarchuir, ní féidir a chinneadh an gá a mheas gur cailleadh, gur goideadh, gur mídhílsíodh nó gur úsáideadh an ionstraim íocaíochta sin ar bhealach neamhúdaraithe, agus mar thoradh air sin, d’fhonn freagra úsáideach a thabhairt don chúirt a rinne an tarchur, beidh sé riachtanach na féidearthachtaí sin go léir a mheas.

31

Anuas air sin, foráiltear le hAirteagal 57(2) de Threoir 2007/64 go n‑iompróidh an soláthraí seirbhísí íocaíochta an riosca a bhaineann le hionstraim íocaíochta nó aon ghnéithe slándála pearsantaithe den ionstraim sin a sheoladh chuig an íocóir. I bhfianaise na bhfíoras is cúis leis an díospóid sna príomhimeachtaí, is faoin gcúirt a rinne an tarchur a bheidh sé a fháil amach, roimh ré, nár tháinig aon riosca den sórt sin chun cinn nuair a sheol an soláthraí seirbhísí íocaíochta atá i gceist an ionstraim íocaíochta arna húsáid le haghaidh na n‑aistarraingtí atá i gceist sna príomhimeachtaí, ar cheart don soláthraí sin na hiarmhairtí a iompar.

An chéad cheist

32

Is léir ón iarraidh ar réamhrialú go n‑iarrann an chúirt a rinne an tarchur, trína céad cheist, soiléiriú ar raon feidhme oibleagáid an úsáideora seirbhíse íocaíochta fógra a thabhairt faoi idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe. Tá an oibleagáid sin maidir le fógra a thabhairt leagtha síos go sonrach in Airteagal 58 de Threoir 2007/64.

33

Dá bhrí sin, ní mór a thuiscint, lena céad cheist, go n‑iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 58 de Threoir 2007/64 a léiriú sa chaoi go mbaintear den úsáideoir seirbhíse íocaíochta an ceart chun ceartú idirbhirt a fháil mura bhfuil fógra tugtha aige dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta gan mhoill go bhfuil idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe aimsithe aige, cé gur thug sé fógra dó faoin méid sin laistigh de 13 mhí ó dháta an dochair.

34

I gcomhréir le cásdlí socair, is gá, chun foráil de dhlí an Aontais a léiriú, ní hamháin foclaíocht na forála sin a chur san áireamh, ach freisin an comhthéacs ina bhfuil sí agus na cuspóirí a shaothraítear leis na rialacha ar cuid díobh í (féach breithiúnais an 17 Samhain 1983, Merck, 292/82, EU:C:1983:335, mír 12, agus an 6 Márta 2025, Cymdek, C‑20/24, EU:C:2025:139, mír 38).

35

Ar an gcéad dul síos, maidir le foclaíocht na forála a n‑iarrtar a léiriú, ba cheart a mheabhrú nach bhforáiltear le hAirteagal 58 de Threoir 2007/64 nach bhfaighidh an t‑úsáideoir seirbhíse íocaíochta ceartú idirbhirt ach amháin má thugann sé fógra gan mhoill dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta gur bhraith sé idirbheart íocaíochta as ar eascair éileamh atá neamhúdaraithe nó forghníomhaithe go mícheart, agus ar a dhéanaí laistigh de 13 mhí ón dáta dochair, mura rud é, i gcás inarb infheidhme, nach bhfuil an fhaisnéis a bhaineann leis an idirbheart íocaíochta sin curtha ar fáil nó curtha ar fáil ag an soláthraí seirbhísí íocaíochta i gcomhréir le Teideal III den Treoir sin. Baineann Teideal III le trédhearcacht na gcoinníollacha agus na gceanglas faisnéise le haghaidh seirbhísí íocaíochta.

36

Dá bhrí sin, is ar an mbonn gur chomhlíon an soláthraí seirbhísí íocaíochta a oibleagáidí faisnéise faoi Theideal III den Treoir sin nach mór leanúint de léiriú Airteagal 58 den Treoir sin.

37

I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go leagtar síos le foclaíocht na forála sin oibleagáid ar an úsáideoir seirbhíse íocaíochta fógra a thabhairt dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta ‘gan mhoill’ gur shainaithin sé, inter alia, idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe, ‘agus ar a dhéanaí’ laistigh de 13 mhí ón dáta dochair. Dá bhrí sin, dealraíonn sé, de réir na foclaíochta sin, go bhfuil ceart an úsáideora seirbhíse íocaíochta ceartú a fháil ar idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe faoi réir coinníoll ama dúbailte a chomhlíonadh roimh ré.

38

Is fíor nach n‑úsáidtear an cónasc ‘agus’ sna leaganacha teanga go léir d’Airteagal 58 de Threoir 2007/64. Mar sin féin, léirítear leis na leaganacha teanga sin go léir go spreagtar an oibleagáid atá ar an úsáideoir seirbhíse íocaíochta tuairisc ‘gan mhoill’ a thabhairt dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta gur bhraith sé nó sí idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe ón tráth a tháinig an t‑úsáideoir sin ar an eolas faoin idirbheart sin. Ar an taobh eile, ritheann an tréimhse 13 mhí ón dáta dochair. Tugann sé sin le fios gur dhá choinníoll ama éagsúla iad sin.

39

Ina theannta sin, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara freisin, go bunúsach, i míreanna 44, 47 agus 48 dá Tuairim, tá an oibleagáid tuairisc a thabhairt ‘gan mhoill’ suibiachtúil, sa mhéid go dtugtar le tuiscint léi nach mór don úsáideoir seirbhíse íocaíochta gníomhú a luaithe is féidir, ag féachaint do na himthosca ina bhfuil sé, a luaithe a bheidh sé ar an eolas faoin idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe. Dá bhrí sin, tá an oibleagáid sin éagsúil leis an oibleagáid tuairisc a thabhairt ‘laistigh de 13 mhí’, atá de chineál oibiachtúil, ós rud é go dtosaíonn sí ón dáta a chuirtear an t‑idirbheart as ar eascair an t‑éileamh do dhochar.

40

Dá bhrí sin, léirítear le foclaíocht Airteagal 58 de Threoir 2007/64 go gceanglaítear ar an úsáideoir seirbhíse íocaíochta, i bprionsabal, d’fhonn idirbheart a cheartú, tuairisc a thabhairt gan mhoill dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta gur bhraith sé idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe agus an fógra sin a dhéanamh laistigh de 13 mhí ar a dhéanaí ón dáta dochair.

41

Tacaítear leis an léiriú litriúil sin, ar an dara dul síos, le comhthéacs Airteagal 58. I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, tagraítear in aithris 31 de Threoir 2007/64 don ghá atá ag an úsáideoir seirbhíse íocaíochta fógra a thabhairt don soláthraí seirbhísí íocaíochta ‘a luaithe is féidir’ faoi aon díospóid a bhaineann le hidirbhearta íocaíochta a líomhnaítear a bheith neamhúdaraithe. Deimhnítear leis an tagairt don oibleagáid fógra a thabhairt ‘a luaithe is féidir’, sa mhéid is nach ionann í agus oibleagáid fógra a thabhairt laistigh de thréimhse shocraithe, nach luaitear, thairis sin, sna haithrisí sa bhrollach a ghabhann le Treoir 2007/64, go bhfuil an oibleagáid maidir le tuairisciú ‘gan mhoill’, a leagtar síos in Airteagal 58, uathrialach. Dá bhrí sin, tá sé éagsúil leis an oibleagáid tuairisciú a dhéanamh laistigh de 13 mhí ón dáta dochair.

42

Ar an dara dul síos, faoi Airteagal 56(1)(b) de Threoir 2007/64, ceanglaítear ar úsáideoir seirbhíse íocaíochta atá i dteideal ionstraim íocaíochta a úsáid, i gcás ina dtagann sé ar an eolas faoi chaillteanas, goid, míleithreasú nó aon úsáid neamhúdaraithe a bhaintear as a ionstraim íocaíochta, a sholáthraí seirbhíse íocaíochta nó an t‑eintiteas arna ainmniú aige a chur ar an eolas gan mhoill.

43

Is fíor go bhfuil difríocht idir an tréimhse nach mór an oibleagáid sin maidir le faisnéis a sholáthar lena linn agus an oibleagáid idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe a thuairisciú ‘gan mhoill’ a leagtar síos in Airteagal 58 den Treoir sin. Tosaíonn an tréimhse sin ón dáta a thagann sé ar an eolas ní hamháin faoi aon úsáid neamhúdaraithe a bhaintear as an ionstraim íocaíochta ach, de réir mar a bheidh, faoi chaillteanas, goid nó míleithreasú na hionstraime sin. Is dócha go mbeidh eolas ar na teagmhais sin fiú sula n‑úsáidfear an ionstraim sin chun idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe a dhéanamh. Ina theannta sin, déantar idirdhealú idir an dá oibleagáid sin freisin toisc go bhféadfadh sé nach é an soláthraí seirbhísí íocaíochta ach eintiteas arna ainmniú aige nach mór a chur ar an eolas faoi chaillteanas, goid, míleithreasú nó úsáid neamhúdaraithe na hionstraime atá i gceist.

44

Mar sin féin, is amhlaidh fós, mar a léirítear le himthosca an cháis sna príomhimeachtaí, go bhféadfadh an oibleagáid faisnéis a sholáthar a leagtar síos in Airteagal 56(1)(b) den Treoir sin agus an oibleagáid fógra a thabhairt a leagtar síos in Airteagal 58 den Treoir sin teacht chun cinn ag an am céanna. In imthosca den sórt sin, bheadh sé neamhréireach a mheas gur leor comhlíonadh na teorann ama 13 mhí ón dáta dochair amháin chun a mheas gur tugadh fógra faoin idirbheart íocaíochta atá i gceist i gcomhréir le ceanglais Airteagal 58 de Threoir 2007/64, cé go gceanglaítear le hAirteagal 56(1)(b) den Treoir sin, i bprionsabal, fógra níos tapúla a thabhairt.

45

Tacaítear leis an léiriú litriúil sin, ar an tríú dul síos, leis na cuspóirí a shaothraítear le Treoir 2007/64.

46

I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, de réir aithris 31 den Treoir sin, lena soiléirítear raon feidhme Airteagal 58 di, tá an oibleagáid atá ar an úsáideoir seirbhíse íocaíochta fógra a thabhairt don soláthraí seirbhísí íocaíochta ‘a luaithe is féidir’ faoi aon díospóid a bhaineann le hidirbhearta íocaíochta a líomhnaítear a bheith neamhúdaraithe ceaptha na rioscaí agus na hiarmhairtí a bhaineann le hidirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe a laghdú.

47

Dá bhrí sin, is léir ón aithris 31 sin go saothraítear cuspóir coisctheach leis an oibleagáid fógra a thabhairt ‘gan mhoill’ a leagtar síos in Airteagal 58. Dá mba leor comhlíonadh na teorann ama 13 mhí ó dháta an dochair in aon chás chun a mheas gur chomhlíon an t‑úsáideoir seirbhíse íocaíochta a oibleagáid fógra a thabhairt faoi Airteagal 58, bhainfí an bonn den chuspóir coisctheach sin.

48

Ar an dara dul síos, leanann sé ó chásdlí na Cúirte gur uastréimhse í an tréimhse 13 mhí, nach bhfuil an t‑úsáideoir seirbhíse íocaíochta in ann dliteanas an tsoláthraí seirbhísí íocaíochta a thabhú a thuilleadh ag deireadh na tréimhse sin i leith an idirbhirt lena mbaineann, fiú ar bhonn córas dliteanais seachas an córas a leagtar síos in Airteagal 58 agus Airteagal 60(1) de Threoir 2007/64. Dá bhrí sin, tá sé beartaithe leis an tréimhse sin deimhneacht dhlíthiúil a áirithiú d’úsáideoirí seirbhísí íocaíochta agus do sholáthraithe seirbhíse íocaíochta araon (féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, CRCAM, C‑337/20, EU:C:2021:671, míreanna 48 go 52).

49

Ós rud é nach ionann an cuspóir sin agus an cuspóir a shaothraítear leis an oibleagáid fógra a thabhairt ‘gan mhoill’, deimhnítear go bhfuil dhá choinníoll ama in Airteagal 58 de Threoir 2007/64, atá éagsúil i bprionsabal. Ina theannta sin, ós rud é go bhfuil an t‑úsáideoir seirbhíse íocaíochta i dteideal ceartú a fháil ar idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe a raibh sé ar an eolas faoi, ach a raibh sé déanach ag tuairisciú dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta, bhainfí an bonn de dheimhneacht dhlíthiúil agus de chomhardú leasanna faoi seach an úsáideora seirbhíse íocaíochta agus a sholáthraí seirbhíse íocaíochta ag reachtas an Aontais nuair a ghlac sé Treoir 2007/64.

50

I gcomhréir le hAirteagal 60(1) den Treoir sin, áiritheoidh na Ballstáit, gan dochar d’Airteagal 58, i gcás idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe, go n‑aisíocfaidh soláthraí seirbhísí íocaíochta an íocóra méid an idirbhirt íocaíochta neamhúdaraithe sin láithreach leis an íocóir agus, i gcás inarb infheidhme, go ndéanfaidh sé an cuntas íocaíochta do dhochar a chur ar ais sa stát ina mbeadh sé murach gur tharla an t‑idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe. Dá gceadófaí an t‑éileamh a rinne an t‑úsáideoir seirbhíse íocaíochta faoi Airteagal 58 den Rialachán sin a mhoilliú go 13 mhí tar éis an dáta a cuireadh an t‑idirbheart do dhochar an idirbhirt, cé go bhfuair an t‑úsáideoir sin an t‑idirbheart atá i gceist i bhfad roimhe sin, chuirfí síneadh leis an tréimhse éiginnteachta dlíthiúla gan údar oibiachtúil, chun aimhleasa an tsoláthraí seirbhísí íocaíochta lena mbaineann, rud a bhainfeadh an bonn den deimhneacht dhlíthiúil sin agus den chomhardú sin.

51

Leanann sé ón méid sin roimhe seo nach meastar an oibleagáid fógra a thabhairt a leagtar síos in Airteagal 58 den Treoir sin a bheith comhlíonta ach amháin más rud é, ar an gcéad dul síos, go dtugann an t‑úsáideoir seirbhíse íocaíochta fógra dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta gan mhoill go bhfuil idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe aimsithe aige agus, ar an dara dul síos, go dtugtar an fógra sin laistigh de 13 mhí ar a dhéanaí ón dáta dochair.

52

Mar sin féin, ní mór a mheabhrú freisin, i scéim an chórais dliteanais a leagtar síos i gCaibidil 2 de Theideal IV de Threoir 2007/64, go bhfuil an oibleagáid fógra a thabhairt don úsáideoir seirbhíse íocaíochta faoi aon idirbheart neamhúdaraithe mar choinníoll chun go mbeidh feidhm ag an scéim sin ar mhaithe leis an úsáideoir sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, CRCAM, C‑337/20, EU:C:2021:671, míreanna 38 agus 39).

53

Dá bhrí sin, mar a luaitear in aithris 31 den Treoir sin trí thagairt a dhéanamh don fhógra maidir le, inter alia, idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe ‘a líomhnaítear’, is réamhriachtanas é an oibleagáid fógra a thabhairt chun an soláthraí seirbhísí íocaíochta a chur ar an eolas gur bhraith an t‑úsáideoir seirbhíse íocaíochta idirbheart a mheasann sé a bheith neamhúdaraithe, agus go bhfuil fáil iarbhír an cheartaithe a iarradh á rialú ag forálacha eile den Treoir sin.

54

Go háirithe, tá fáil iarbhír an cheartaithe sin, ar an gcéad dul síos, faoi réir an choinníll go suitear easpa údaraithe, ós rud é go bhfuil, i ndáil leis sin, sonraí áirithe in Airteagal 59 de Threoir 2007/64 maidir le cruthúnas ar fhíordheimhniú agus ar fhorghníomhú idirbheart íocaíochta. Ar an dara dul síos, tá sé faoi réir na rialacha maidir le leithdháileadh fhreagrachtaí an tsoláthraí seirbhísí íocaíochta agus an íocóra faoi seach i gcás idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe, a leagtar amach go háirithe in Airteagail 60 agus 61 den Treoir sin, arb é is aidhm dóibh, mar a luaitear in aithris 35 den Treoir sin, leithdháileadh caillteanas i gcás idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe a rialú. I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara freisin, mar is léir ó Airteagal 4(7) agus (10) de, go n‑áirítear an coincheap ‘íocóir’ sa choincheap ‘úsáideoir seirbhíse íocaíochta’ agus go dtagraíonn sé, inter alia, do dhuine nádúrtha a údaraíonn ordú íocaíochta nó a thugann ordú íocaíochta. Ina theannta sin, pléann Airteagail 62 agus 63 den Treoir sin le haisíoc idirbheart íocaíochta arna dtionscnamh ag an íocaí nó tríd an íocaí agus le hiarratais ar aisíocaíocht den sórt sin.

55

Thairis sin, de réir Airteagal 51(1) de Threoir 2007/64, i gcás nach tomhaltóir é an t‑úsáideoir seirbhíse íocaíochta, féadfaidh na páirtithe, ar an gcéad dul síos, a chinneadh, go háirithe, nach bhfuil feidhm ag Airteagail 59, 61, 62 agus 63 di, go hiomlán nó go páirteach, agus, ar an dara dul síos, teacht ar chomhaontú maidir le tréimhse ar leithligh ón tréimhse dá bhforáiltear in Airteagal 58 den Treoir sin.

56

I bhfianaise na mbreithnithe go léir roimhe seo, is é an freagra ar an gcéad cheist nach mór Airteagal 58 de Threoir 2007/64 a léiriú sa chaoi go mbaintear, i bprionsabal, an ceart chun idirbheart a cheartú d’úsáideoir seirbhíse íocaíochta mura bhfuil fógra tugtha aige gan mhoill dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta go bhfuil idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe braite aige, cé gur thug sé fógra dó faoin méid sin laistigh de 13 mhí ó dháta an dochair.

An dara ceist

57

Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú, de réir cásdlí socair, sa nós imeachta a leagtar síos le hAirteagal 267 CFAE lena bhforáiltear do chomhar idir na cúirteanna náisiúnta agus an Chúirt Bhreithiúnais, gur faoin gCúirt Bhreithiúnais atá sé freagra a thabhairt don chúirt a rinne an tarchur a bheidh úsáideach di agus lena gcuirfear ar a cumas an cás atá os a comhair a chinneadh. Chuige sin, d’fhéadfadh sé go mbeadh ar an gCúirt na ceisteanna a tarchuireadh chuici a athfhoirmliú. Tá dualgas ar an gCúirt léiriú a dhéanamh ar gach foráil de dhlí AE a theastaíonn ó chúirteanna náisiúnta chun cinneadh a dhéanamh ar na caingne atá os a gcomhair, fiú mura luaitear na forálacha sin go sainráite sna ceisteanna a chuireann na cúirteanna sin faoi bhráid na Cúirte Breithiúnais. (féach breithiúnais an 18 Márta 1993, Viessmann, C‑280/91, EU:C:1993:103, mír 17; an 28 Samhain 2000, Roquette Frères, C‑88/99, EU:C:2000:652, mír 18, agus an 8 Bealtaine 2025, HUK-COBURG Haftpflicht‑Unterstützungs-Kasse, C‑697/23, EU:C:2025:338, mír 22).

58

Sa chás seo, is léir ón iarraidh ar réamhrialú go n‑iarrann an chúirt a rinne an tarchur, trína dara ceist, soiléiriú ar na himthosca a d’fhéadfadh a bheith ann as ar féidir teacht ar an gconclúid go bhfuil moill ar idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe a thuairisciú de chineál a d’fhágfadh go mbainfí den íocóir a cheart chun aisíocaíocht a fháil ar an idirbheart sin, i gcás inarb é caillteanas, goid, míleithreasú nó úsáid neamhúdaraithe ionstraime íocaíochta is cúis leis an idirbheart sin.

59

I ndáil leis sin, ní hamháin go mbaineann sé le forálacha Airteagal 58 de Threoir 2007/64, a bhaineann go háirithe le fógra a thabhairt faoi idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe, ach freisin forálacha Airteagal 60(1) agus Airteagal 61(2) den Treoir sin, a bhaineann le freagrachtaí an tsoláthraí seirbhísí íocaíochta agus an íocóra faoi seach i gcás idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe, agus forálacha Airteagal 56 den Treoir sin, dá dtagraítear in Airteagal 61(2), agus go háirithe forálacha Airteagal 56(1)(b), ina dtagraítear go sonrach do na himthosca fíorasacha a leagtar amach ag deireadh na míre roimhe seo den bhreithiúnas seo.

60

Sna himthosca sin, agus i bhfianaise an fhreagra arna thabhairt don chéad cheist, ní mór a thuiscint, lena dara ceist, go n‑iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 58, Airteagal 60(1) agus Airteagal 61(2) de Threoir 2007/64, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 56(1)(b) de, a léiriú sa chaoi, i gcás ina bhfuil idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe i gceist tar éis ionstraim íocaíochta chaillte, a goideadh nó a mídhílsíodh nó aon úsáid neamhúdaraithe a bhaintear as ionstraim den sórt sin a úsáid, agus gur thuairiscigh an t‑íocóir idirbheart den sórt sin dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta laistigh de 13 mhí ón dáta dochair, ní bhainfear an ceart den íocóir sin ceartú éifeachtach an idirbhirt sin a fháil ach amháin má bhí moill air an t‑idirbheart a thuairisciú dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí.

61

I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, maidir le foclaíocht na bhforálacha sin, ba cheart a mheabhrú go leanann sé ón tagairt a dhéantar in Airteagal 60(1) de Threoir 2007/64 go hAirteagal 58 den Treoir sin, agus ó aithris 31 den Treoir sin, go bhfuil cur i bhfeidhm an chórais dliteanais i leith idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe a leagtar síos i gCaibidil 2 de Theideal IV den Treoir sin faoi réir fógra ón úsáideoir seirbhíse íocaíochta, aon idirbheart nach bhfuil údaraithe don soláthraí seirbhísí íocaíochta i gcomhréir le hAirteagal 58 (féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, CRCAM, C‑337/20, EU:C:2021:671, míreanna 34, 35, 38 agus 39) ina bhfuil dhá choinníoll ama, mar is léir ón bhfreagra ar an gcéad cheist.

62

I gcomhthéacs an chórais dliteanais sin i leith idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe, bunaítear le hAirteagal 59 de Threoir 2007/64 sásra dualgais cruthúnais atá fabhrach don úsáideoir seirbhísí íocaíochta. Go bunúsach, is ar an soláthraí seirbhísí íocaíochta atá an dualgas cruthúnais, agus ní mór dó a chruthú go ndearnadh an t‑idirbheart a fhíordheimhniú, a thaifeadadh go cruinn agus a iontráil sna cuntais. Sa chleachtas, is é an toradh atá ar an gcóras fianaise a leagtar síos le hAirteagal 59, ós rud é go ndearnadh an fógra dá bhforáiltear in Airteagal 58 den Treoir sin laistigh den tréimhse a leagtar síos ann, go bhfuil an soláthraí seirbhísí íocaíochta faoi réir oibleagáid láithreach aisíocaíochta, i gcomhréir le hAirteagal 60(1) den Treoir sin (breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, CRCAM, C‑337/20, EU:C:2021:671, mír 40).

63

Mar sin féin, tá an oibleagáid sin méid an idirbhirt atá i gceist a aisíoc láithreach faoi réir coinníollacha áirithe, a leagtar amach in Airteagal 61 de Threoir 2007/64. Go háirithe, foráiltear le hAirteagal 61(2), ina chéad abairt, go n‑iompróidh an t‑íocóir na caillteanais go léir a eascraíonn as idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe má eascraíonn na caillteanais sin as gníomhaíocht chalaoiseach dá chuid féin nó as an bhfíric nár chomhlíon sé ceann amháin nó níos mó dá oibleagáidí faoi Airteagal 56 den Treoir sin.

64

Mar a tugadh faoi deara cheana i mír 42 den bhreithiúnas seo, is é ceann de na hoibleagáidí atá ar an íocóir faoi Airteagal 56, i mír 1(b) de, an oibleagáid atá ar an íocóir sin a sholáthraí seirbhíse íocaíochta nó an t‑eintiteas arna ainmniú aige a chur ar an eolas gan mhoill i gcás ina dtagann sé ar an eolas faoi chaillteanas, goid, míleithreasú nó úsáid neamhúdaraithe a ionstraime íocaíochta.

65

Dá bhrí sin, leanann sé ó fhoclaíocht na chéad abairte d’Airteagal 61(2) de Threoir 2007/64, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 56(1)(b) agus Airteagal 60(1) di, nach gceanglaítear ar an íocóir na caillteanais a sheasamh de bharr idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe a d’eascair as úsáid a ionstraime íocaíochta ach amháin i gcás ina ngníomhaíonn sé go calaoiseach nó i gcás inar chuir sé moill, d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí, a sholáthraí seirbhíse íocaíochta nó an t‑eintiteas arna ainmniú aige a chur ar an eolas faoi chaillteanas, goid, míleithreasú nó aon úsáid neamhúdaraithe na hionstraime sin. Dá bhrí sin, is sna cásanna sin amháin a chomhlíontar an soláthraí seirbhísí íocaíochta óna oibleagáid méid na n‑idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe a aisíoc leis.

66

Tacaítear leis an léiriú sin, ar an dara dul síos, leis an gcomhthéacs ina bhfuil forálacha Airteagal 56(1)(b), Airteagal 58, Airteagal 60(1) agus Airteagal 61(2) de Threoir 2007/64 mar chuid de.

67

Ar an gcéad dul síos, mar a luadh cheana i mír 44 den bhreithiúnas seo, d’fhéadfadh sé go dtiocfadh an oibleagáid chun faisnéis a sholáthar dá bhforáiltear in Airteagal 56(1)(b) de Threoir 2007/64 agus an oibleagáid fógra a thabhairt a leagtar síos in Airteagal 58 den Treoir sin chun cinn ag an am céanna. Dá bhrí sin, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara freisin i mír 62 dá Tuairim, chun léiriú comhsheasmhach ar an Treoir sin a áirithiú, ní mór measúnú a dhéanamh ar chomhlíonadh na hoibleagáide maidir le fógra a thabhairt a leagtar síos in Airteagal 58, sna himthosca dá dtagraítear in Airteagal 56(1)(b) agus mura ngníomhaíonn an t‑íocóir go calaoiseach, i bhfianaise na gcritéar a leagtar amach in Airteagal 61(2) den Treoir sin.

68

Ar an dara dul síos, i gcomhréir le hAirteagal 57(1)(d) de Threoir 2007/64, tá sé d’oibleagáid ar an soláthraí seirbhísí íocaíochta a eisíonn ionstraim sin cosc a chur ar aon úsáid a bhaintear as an ionstraim íocaíochta tar éis fógra a thabhairt de bhun Airteagal 56(1)(b) den Treoir sin. Ina theannta sin, foráiltear le hAirteagal 61(4) den Treoir sin, mura ngníomhaíonn an t‑íocóir go calaoiseach, nach n‑iompróidh an t‑íocóir aon iarmhairtí airgeadais a eascraíonn as ionstraim íocaíochta a cailleadh, a goideadh nó a míleithreasaíodh a úsáid tar éis an fhógra dá bhforáiltear in Airteagal 56(1)(b). Dá bhrí sin, níl aon leas ag an íocóir, in aon chás, moill a chur ar an bhfógra a cheanglaítear air a thabhairt faoin bhforáil dheireanach sin nó, de réir mar a bheidh, ar an bhfógra nach mór dó a thabhairt faoi Airteagal 58 den Treoir sin má thagann an dá oibleagáid sin chun cinn ag an am céanna.

69

Ar an tríú dul síos, ó thaobh na teileolaíochta de, ba cheart a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, go bhfuil an léiriú a leagtar amach i mír 65 den bhreithiúnas seo de chineál a chaomhnóidh éifeachtacht na chéad abairte d’Airteagal 61(2) de Threoir 2007/64. Chuige sin, is gá cosc a chur ar an soláthraí seirbhísí íocaíochta a bheith in ann brath ar mhoill shimplí maidir le cinneadh idirbhirt íocaíochta neamhúdaraithe i gcoinne an íocóra a thuairisciú chun a oibleagáid aisíocaíocht a dhéanamh faoi Airteagal 60(1) den Treoir sin a sheachaint, i gcás inarb é caillteanas, goid, míleithreasú nó aon úsáid neamhúdaraithe ionstraime íocaíochta ba chúis leis an idirbheart sin agus nár tháinig an t‑íocóir ar an eolas faoin gcaillteanas, faoin ngoid, faoin míleithreasú nó faoin úsáid neamhúdaraithe sin ach amháin an tráth a tháinig sé ar an eolas faoin idirbheart sin. Dá mbeadh féidearthacht den sórt sin ag an soláthraí seirbhísí íocaíochta, bheadh an chéad abairt sin neamhéifeachtach toisc go mbainfí den íocóir a cheart chun aisíocaíochta cé nach n‑eascraíonn na caillteanais a thabhaigh sé toisc gur mhainnigh sé, d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí, a sholáthraí seirbhíse íocaíochta nó an t‑eintiteas arna ainmniú aige faoi Airteagal 56(1)(b) de Threoir 2007/64 a chur ar an eolas.

70

Ar an dara dul síos, tacaítear leis an léiriú sin leis an gcuspóir a shaothraítear le Treoir 2007/64, mar a chuirtear in iúl in aithris 32 di, ar dá réir, d’fhonn an t‑úsáideoir seirbhíse íocaíochta a spreagadh chun gníomh íocaíochta a ghoid nó a chailleadh gan mhoill agus, ar an gcaoi sin, an riosca a bhaineann le hidirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe a theorannú, níor cheart an t‑úsáideoir a bheith faoi dhliteanas, mura ngníomhaíonn sé go calaoiseach nó le mórfhaillí, ach amháin i gcás ina ngníomhaíonn sé go calaoiseach nó le mórfhaillí, suas le méid teoranta. Léiríonn an aithris sin rún reachtóir an Aontais cosaint níos fearr a chur chun cinn don úsáideoir seirbhísí íocaíochta, i gcás ina bhfuil goid nó caillteanas ionstraime íocaíochta i gceist. Dá bhrí sin, ní bhaineann an léiriú sin an bonn den chothromaíocht idir leasanna an íocóra agus leasanna a sholáthraí seirbhíse íocaíochta, arna gcothromú ag an reachtóir sin.

71

Dá bhrí sin, leanann sé as Airteagal 58, Airteagal 60(1) agus Airteagal 61(2) de Threoir 2007/64, i dteannta a chéile agus arna léamh i gcomhar le hAirteagal 56(1)(b) di, i gcás ina bhfuil idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe i gceist a eascraíonn, ar an gcéad dul síos, as ionstraim íocaíochta a cailleadh, a goideadh nó a míleithreasaíodh a úsáid nó as aon úsáid neamhúdaraithe a bhaintear as ionstraim den sórt sin agus, ar an dara dul síos, gur thug an t‑íocóir fógra dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta laistigh de 13 mhí ó dháta an dochair, nach mbainfear a cheart den íocóir sin, i bprionsabal agus mura rud é gur ghníomhaigh sé go calaoiseach, aisíocaíocht an idirbhirt sin a fháil ach amháin má bhí moill air an t‑idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe a thuairisciú dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí.

72

Is faoin gcúirt a rinne an tarchur, a bhfuil dlínse aici amháin na fíorais a mheas, atá sé a chinneadh an amhlaidh atá i gcás gach ceann de na haistarraingtí atá i gceist sna príomhimeachtaí, ós rud é go dtagraítear go sainráite in Airteagal 58 d’fhógra a thabhairt maidir le hidirbhearta íocaíochta aonair.

73

I ndáil leis sin, i bhfianaise na faisnéise a leag an chúirt a rinne an tarchur amach, a ndearnadh achoimre uirthi i míreanna 22 go 26 den bhreithiúnas seo, ba cheart a lua freisin, ar an gcéad dul síos, i gcomhréir le hAirteagal 59(2) de Threoir 2007/64, i gcás ina ndiúltaíonn úsáideoir seirbhíse íocaíochta idirbheart íocaíochta forghníomhaithe a údarú, nach gá gur leor ionstraim íocaíochta a úsáid, arna taifeadadh ag an soláthraí seirbhísí íocaíochta, chun a chruthú gur údaraigh an t‑íocóir an t‑idirbheart íocaíochta nó gur ghníomhaigh an t‑íocóir go calaoiseach nó gur mhainnigh sé, d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí, ceann amháin nó níos mó dá oibleagáidí faoi Airteagal 56 den Treoir sin a chomhlíonadh. Ar an dara dul síos, luaitear in aithris 33 den Treoir sin, go háirithe, chun measúnú a dhéanamh ar fhéidearthacht na faillí ar thaobh an úsáideora seirbhíse íocaíochta, gur cheart na himthosca go léir a chur san áireamh agus gur cheart measúnú a dhéanamh ar an bhfianaise agus ar mhéid na faillí líomhnaithe i gcomhréir leis an dlí náisiúnta.

74

Mar sin féin, áirítear ar na coinníollacha a leagtar amach in Airteagal 61(2) de Threoir 2007/64 ‘mórfhaillí’ ar thaobh an íocóra, eadhon, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara freisin i mír 65 dá Tuairim, sárú tromchúiseach ar dhualgas cúraim. Ina theannta sin, mar a luadh i mír 39 den bhreithiúnas seo, ní mór na himthosca ina bhfuil an t‑íocóir suite a chur san áireamh. Dá bhrí sin, mura rud é gur ghníomhaigh an soláthraí seirbhísí íocaíochta go calaoiseach agus faoi réir chur i bhfeidhm féideartha Airteagal 51(1) de Threoir 2007/64, ní féidir a cháineadh toisc nár chuir sé a sholáthraí seirbhíse íocaíochta ar an eolas ‘láithreach’ go bhfuair sé idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe tar éis ionstraim íocaíochta a cailleadh, a goideadh nó a míleithreasaíodh a úsáid nó tar éis úsáid neamhúdaraithe a bhaint as ionstraim den sórt sin.

75

Thairis sin, tá sonraí in Airteagal 61 de Threoir 2007/64 maidir le méid na gcaillteanas nach mór don íocóir, i gcás inarb iomchuí, a iompar go hiarbhír, go háirithe sna himthosca dá dtagraítear i mír 71 den bhreithiúnas seo.

76

I bhfianaise na mbreithnithe go léir roimhe seo, is é an freagra ar an dara ceist nach mór Airteagal 58, Airteagal 60(1) agus Airteagal 61(2) de Threoir 2007/64, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 56(1)(b) de, a léiriú sa chaoi, i gcás ina bhfuil idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe i gceist tar éis ionstraim íocaíochta chaillte, ghoidte nó mhíleithreasaithe a úsáid nó tar éis úsáid neamhúdaraithe a bhaint as ionstraim den sórt sin, agus gur thug an t‑íocóir fógra dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta maidir leis an idirbheart sin laistigh de 13 mhí ó dháta an dochair, ní bhaintear den íocóir sin, i bprionsabal agus mura rud é gur ghníomhaigh sé go calaoiseach, a cheart chun ceartú éifeachtach an idirbhirt sin a fháil ach amháin má bhí moill air an t‑idirbheart sin a thuairisciú dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí ar sárú tromchúiseach ar oibleagáid díchill chuí í.

An tríú ceist

77

Cuireann an chúirt a rinne an tarchur a tríú ceist sa chás gurb é an freagra ar an gcéad cheist ná go mbaintear an ceart den íocóir ceartú a fháil ar idirbheart i gcás ina raibh moill air a chur in iúl dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta gur bhraith sé idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe, fiú má thug sé fógra dó faoin bhfíoras sin laistigh de 13 mhí ón dáta dochair.

78

Cé gur freagra dearfach a tugadh ar an gcéad cheist sin, go bunúsach, ní lú an freagra sin, mar is léir ó mhíreanna 52 go 55 den bhreithiúnas seo, faoi réir tosca éagsúla agus, go háirithe, mar is léir ón anailís ar an dara ceist, toisc, mura ngníomhaíonn an t‑íocóir go calaoiseach, i gcás inarb é caillteanas, goid, míleithreasú nó úsáid neamhúdaraithe a ionstraime íocaíochta is cúis leis an idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe, maidir le híocóir a chuir a sholáthraí seirbhíse íocaíochta ar an eolas faoin idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe laistigh de 13 mhí ó dháta dochair an idirbhirt íocaíochta neamhúdaraithe, ní mheasfar go raibh sé déanach maidir lena sholáthraí seirbhísí íocaíochta a chur ar an eolas go bhfuil an t‑idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe braite aige ach amháin más d’aon ghnó a mhoillítear é nó más mórfhaillí é.

79

Ina theannta sin, is faoin gcúirt a rinne an tarchur atá sé measúnú agus aicmiú a dhéanamh ar na fíorais atá os a comhair i bhfianaise, go háirithe, na soiléirithe a leagtar amach i míreanna 73 agus 74 den bhreithiúnas seo.

80

Dá bhrí sin, is gá an tríú ceist sin a athfhoirmliú chun an freagra a tugadh ar an gcéad cheist agus ar an dara ceist a chur san áireamh.

81

Dá bhrí sin, ní mór a mheas, lena tríú ceist, go n‑iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 58, Airteagal 60(1) agus Airteagal 61(2) de Threoir 2007/64, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 56(1)(b) de, a léiriú sa chaoi, i gcás, ar an gcéad dul síos, go bhfuil idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe comhleanúnacha ann tar éis ionstraim íocaíochta chaillte, ghoidte nó mhíleithreasaithe a úsáid nó tar éis úsáid neamhúdaraithe a bhaint as ionstraim den sórt sin, ar an taobh eile, go raibh an t‑íocóir, agus an spriocdháta 13 mhí óna dhátaí dochair á n‑urramú aige, déanach go páirteach maidir lena sholáthraí seirbhíse íocaíochta a chur ar an eolas d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí, go mbaintear den íocóir sin a cheart chun na caillteanais go léir a d’eascair as na hidirbhearta sin a aisíoc.

82

I ndáil leis sin, maidir le foclaíocht na bhforálacha sin, ba cheart a mheabhrú, de réir Airteagal 60(1) de Threoir 2007/64, gur ar an soláthraí seirbhísí íocaíochta, i bprionsabal, atá an dliteanas i leith caillteanais arna dtabhú mar thoradh ar idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe. Mar sin féin, de réir Airteagal 61(2) den Treoir sin, a meabhraítear a théarmaí cheana féin i mír 63 den bhreithiúnas seo, ní mór don íocóir na caillteanais uile a eascraíonn as idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe a iompar más rud é, go háirithe, nach bhfuil feidhm ag na caillteanais sin, go háirithe, toisc nár chomhlíon sé, d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí, an oibleagáid fógra a thabhairt atá air faoi Airteagal 56(1)(b) den Treoir sin agus, sa chás sin, nach bhfuil feidhm ag an uasmhéid EUR 150, dá dtagraítear i mír 1 den Airteagal sin.

83

Dá bhrí sin, bunaítear le foclaíocht Airteagal 61(2) nasc cúisíoch idir, ar thaobh amháin, iompar an íocóra agus, ar an taobh eile, na caillteanais arna dtabhú nach féidir leis an gceartúchán a fháil ina leith.

84

Ina theannta sin, is léir ón bhfreagra arna thabhairt ar an dara ceist a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú nach mór a mheas go bhfuil an foláireamh a thugtar faoi Airteagal 58 de Threoir 2007/64 in imthosca amhail na himthosca dá dtagraítear in Airteagal 61(2), arna léamh i gcomhar le hAirteagal 56(1)(b) den Treoir sin, as am le haghaidh gach oibríochta.

85

Dá bhrí sin, fiú i gcás idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe a dhéantar arís agus arís eile le himeacht ama, a eascraíonn gach ceann acu as caillteanas, goid nó míleithreasú na hionstraime íocaíochta atá i gceist, ní fhéadfar an ceart a bhaint den íocóir an ceartúchán a fháil ach amháin i leith idirbheart a thuairiscigh sé d’aon ghnó nó go tromchúiseach dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta.

86

Tacaítear leis an léiriú litriúil sin ní hamháin leis an bhfíoras gur foráil é Airteagal 61(2) de Threoir 2007/64 lena maolaítear ar an bprionsabal a leagtar síos in Airteagal 60(1) agus nach mór, dá bhrí sin, é a léiriú go docht, ach freisin leis an gcomhthéacs ina bhfuil na forálacha dá dtagraítear i mír 81 den bhreithiúnas seo mar chuid de.

87

I gcomhréir le hAirteagal 61(4), mura ngníomhaíonn an t‑íocóir go calaoiseach, ní iompróidh an t‑íocóir aon iarmhairtí airgeadais a eascraíonn as ionstraim íocaíochta chaillte, ghoidte nó mhíleithreasaithe a úsáid tar éis an fhógra dá bhforáiltear in Airteagal 56(1)(b) den Treoir sin. Thairis sin, i gcomhréir le hAirteagal 61(5) den Treoir sin, mura gcuireann an soláthraí seirbhísí íocaíochta modhanna leordhóthanacha ar fáil chun fógra a thabhairt, tráth ar bith, faoi chaillteanas, goid nó míleithreasú ionstraime íocaíochta, i gcomhréir le hAirteagal 57(1)(c) den Treoir sin, ní cheanglaítear ar an íocóir, mura rud é gur ghníomhaigh sé go calaoiseach, na hiarmhairtí airgeadais a eascraíonn as úsáid na hionstraime íocaíochta sin a sheasamh. Deimhnítear leis an dá fhoráil nach féidir an t‑íocóir a chur faoi dhliteanas i leith caillteanais nach bhféadfadh sé a sheachaint.

88

Tacaítear leis an léiriú litriúil sin freisin leis na cuspóirí a shaothraítear le Treoir 2007/64. I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil an ceanglas maidir le nasc cúisíoch idir iompar an íocóra agus na caillteanais a thabhaigh sé agus nach féidir leis aisíocaíocht a fháil óna sholáthraí seirbhíse íocaíochta comhsheasmhach le comhardú leasanna na n‑úsáideoirí seirbhíse íocaíochta agus na soláthraithe seirbhíse íocaíochta faoi seach, mar a rinne reachtóir an Aontais Eorpaigh sa Treoir sin. Leis an gceanglas sin, trí fhreagracht a chur ar an úsáideoir seirbhíse íocaíochta, spreagtar an t‑úsáideoir seirbhísí íocaíochta, i gcomhréir le haithrisí 31 agus 32 den Treoir sin, gan moill mhíchuí a chur ar thuairisciú idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe dá sholáthraí seirbhísí íocaíochta a fhaigheann sé. Ar an gcaoi chéanna, leis an Treoir sin, moltar don soláthraí seirbhísí íocaíochta a oibleagáidí a chomhlíonadh chun go mbeidh an t‑úsáideoir sin in ann idirbhearta den sórt sin a shainaithint.

89

Áirithítear leis an gceanglas sin freisin éifeachtacht Airteagal 51(1) de Threoir 2007/64 agus Airteagal 61(3) di. Ar an gcéad dul síos, ceadaítear do na páirtithe, i gcás nach tomhaltóir é an t‑úsáideoir seirbhíse íocaíochta, a chinneadh, inter alia, nach bhfuil feidhm ag Airteagal 61 den Treoir sin nó teacht ar chomhaontú maidir le tréimhse atá ar leithligh ón tréimhse dá bhforáiltear in Airteagal 58 den Treoir sin agus, ar an gcaoi sin, foráil a dhéanamh do chomhroinnt dhifriúil dliteanais nach bhfuil chomh cosantach céanna, i gcás inarb iomchuí, d’úsáideoirí seirbhísí íocaíochta nach tomhaltóirí iad. Ar an dara dul síos, caomhnaíonn sé an rogha, a thugtar do na Ballstáit le hAirteagal 61(3) den Treoir sin, dliteanas an íocóra dá dtagraítear i míreanna 1 agus 2 d’Airteagal 61 a theorannú i gcás nár ghníomhaigh an t‑íocóir go calaoiseach nó nár mhainnigh sé d’aon ghnó a oibleagáidí faoi Airteagal 56 den Treoir sin a chomhlíonadh, go háirithe, mar a luaitear in aithris 34 di, chun na leibhéil chosanta atá ann cheana do thomhaltóirí a choinneáil agus chun muinín in úsáid shábháilte ionstraimí íocaíochta leictreonaí a chur chun cinn.

90

I bhfianaise na mbreithnithe go léir roimhe seo, is é an freagra ar an tríú ceist ná nach mór Airteagal 58, Airteagal 60(1) agus Airteagal 61(2) de Threoir 2007/64, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 56(1)(b) de, a léiriú sa chaoi, i gcás, ar an gcéad dul síos, gurb ann d’idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe i ndiaidh ionstraim íocaíochta a cailleadh, a goideadh nó a míleithreasaíodh a úsáid nó i ndiaidh úsáid neamhúdaraithe a bhaint as ionstraim den sórt sin, agus, ar an taobh eile, agus an tréimhse 13 mhí óna dhátaí dochair á hurramú aige, bhí an t‑íocóir déanach go páirteach maidir lena sholáthraí seirbhíse íocaíochta a chur ar an eolas d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí, ní bhaintear an ceart den íocóir sin, i bprionsabal, aisíocaíocht a fháil ach amháin i leith caillteanais a eascraíonn as idirbhearta a thuairiscigh sé d’aon ghnó nó go tromchúiseach dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta.

Costais

91

Ós rud é, a mhéid a bhaineann leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte a rinne an tarchur, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a chur faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.

1.

Maidir le hAirteagal 58 de Threoir 2007/64/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 13 Samhain 2007 maidir le seirbhísí íocaíochta sa mhargadh inmheánach lena leasaítear Treoracha 97/7/CE, 2002/65/CE, 2005/60/CE agus 2006/48/CE agus lena n‑aisghairtear Treoir 97/5/CE,

2.

Maidir le hAirteagal 58, Airteagal 60(1) agus Airteagal 61(2) de Threoir 2007/64, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 56(1)(b),

3.

Maidir le hAirteagal 58, Airteagal 60(1) agus Airteagal 61(2) de Threoir 2007/64, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 56(1)(b),