<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-22/21</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62021CJ0022</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2022:683">EU:C:2022:683</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>9</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>9</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Wyrok z dnia <DATE ISO="20220915">15.9.2022 r.</DATE> – Sprawa C‑22/21</HT></P><P><HT TYPE="SC">Minister for Justice and Equality (Obywatel państwa trzeciego będący kuzynem obywatela Unii)</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (trzecia izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20220915">15 września 2022 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: angielski.</P></NOTE></P><P>[Tekst sprostowany postanowieniem z dnia <DATE ISO="20221028">28 października 2022 r.</DATE>]</P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2004/38/WE</KEYWORD><KEYWORD>Prawo obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a)</KEYWORD><KEYWORD>Pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>innego członka rodziny będącego członkiem gospodarstwa domowego obywatela Unii posiadającego pierwotne prawo pobytu<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Kryteria oceny</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑22/21</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Supreme Court (sąd najwyższy, Irlandia) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20210113">13 stycznia 2021 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20210114">14 stycznia 2021 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">SRS,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">AA</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Minister for Justice and Equality,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (trzecia izba),</P><P>w składzie: K. Jürimäe, prezes izby, N. Jääskinen, M. Safjan, N. Piçarra (sprawozdawca) i M. Gavalec, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: G. Pitruzzella,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi, które przedstawili:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w imieniu SRS i AA – K. Berkeley, solicitor, M. Flynn, JC, i C. O’Dwyer, SC,</P></ITEM><?PAGE NO="2"?><ITEM><P>[Sprostowane postanowieniem z dnia <DATE ISO="20221028">28 października 2022 r.</DATE>] w imieniu Minister for Justice and Equality – M. Browne, A. Joyce i J. Quaney, w charakterze pełnomocników, wspierani przez D. Brett, D. Conlana Smytha, SC, i T. O’Connora, BL</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu czeskiego – M. Smolek i J. Vláčil, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu duńskiego – J. Nymann-Lindegren i M. Søndahl Wolff, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu niderlandzkiego – M. K. Bulterman i J. M. Hoogveld, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Królestwa Norwegii – J. T. Kaasin i H. Ruus, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej – E. Montaguti i J. Tomkin, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20220310">10 marca 2022 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Rozpatrywany wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20040429">29 kwietnia 2004 r.</DATE> w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="158" PAGE.FIRST="77" DATE.PUB="2004">Dz.U. 2004, L 158, s. 77</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 5, t. 5, s. 46).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został złożony w ramach sporu między SRS i AA a Minister for Justice and Equality (ministrem ds. sprawiedliwości i równości, Irlandia) w przedmiocie zgodności z prawem decyzji o odmowie wydania dokumentu pobytowego.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Motyw 6 dyrektywy 2004/38 ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>Aby utrzymać szeroko pojętą jedność rodziny oraz bez uszczerbku dla zakazu dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, przyjmujące państwo członkowskie powinno zbadać w oparciu o własne ustawodawstwo sytuację osób, które nie są objęte definicją członka rodziny na mocy niniejszej dyrektywy i nie korzystają z automatycznego prawa do wjazdu i pobytu w przyjmującym państwie członkowskim, w celu podjęcia decyzji, czy można udzielić takim osobom pozwolenia na wjazd i pobyt ze względu na ich związek z obywatelem Unii lub wszelkie inne okoliczności, na przykład zależność finansową lub fizyczną od tego obywatela Unii<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>.</P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 2 tej dyrektywy, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>Definicje<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>, stanowi w pkt 2:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Do celów niniejszej dyrektywy:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>członek rodziny<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00AB" ID="QE0005"/> oznacza:</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>współmałżonka;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>partnera, z którym obywatel Unii zawarł zarejestrowany związek partnerski, na podstawie ustawodawstwa danego państwa członkowskiego, jeżeli ustawodawstwo przyjmującego państwa członkowskiego uznaje równoważność między zarejestrowanym związkiem partnerskim a małżeństwem, oraz zgodnie z warunkami ustanowionymi w odpowiednim ustawodawstwie przyjmującego państwa członkowskiego;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>bezpośrednich zstępnych, którzy nie ukończyli dwudziestego pierwszego roku życia lub pozostają na utrzymaniu, oraz tych współmałżonka lub partnera, jak zdefiniowano w lit. b);</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>bezpośrednich wstępnych pozostających na utrzymaniu oraz tych [bezpośrednich wstępnych] współmałżonka lub partnera, jak zdefiniowano w lit. b)<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 3 wspomnianej dyrektywy, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>Beneficjenci<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>, stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="003.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Niniejszą dyrektywę stosuje się w odniesieniu do wszystkich obywateli Unii, którzy przemieszczają się do innego państwa członkowskiego lub przebywają w innym państwie członkowskim niż państwo członkowskie, którego są obywatelami, oraz do członków ich rodziny, jak zdefiniowano w art. 2 [pkt] 2, którzy im towarzyszą lub do nich dołączają.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="003.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek osobistego prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu zainteresowanych osób, przyjmujące państwo członkowskie, zgodnie ze swoim ustawodawstwem krajowym, ułatwia wjazd i pobyt następujących osób:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>wszelkich innych członków rodziny, bez względu na ich przynależność państwową, którzy nie są objęci definicją określoną w art. 2 [pkt] 2, a w kraju, z którego przybyli, pozostają na utrzymaniu lub są członkami gospodarstwa domowego obywatela Unii, posiadając[ego] pierwotne prawo pobytu, lub gdzie istnieją poważne względy zdrowotne ściśle wymagające osobistej opieki obywatela Unii nad członkiem rodziny;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>partnera, z którym obywatel Unii pozostaje w stałym, należycie poświadczonym związku.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Przyjmujące państwo członkowskie dokonuje szczegółowej analizy osobistych okoliczności i uzasadnia każdą odmowę wjazdu lub pobytu wobec tych osób<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo irlandzkie</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Dyrektywa 2004/38 została transponowana do irlandzkiego porządku prawnego w drodze European Communities (Free Movement of Persons) (No. 2) Regulations 2006 [rozporządzenia z 2006 r. wydanego w ramach Wspólnot Europejskich (w sprawie swobodnego przemieszczania się osób), zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>rozporządzeniem z 2006 r.<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>].</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 1 tego rozporządzenia, który transponuje art. 3 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 2004/38 do tego porządku prawnego, ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>[…]</P><P><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>dopuszczalny członek rodziny<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00AB" ID="QE0010"/>, oznacza w stosunku do obywatela Unii dowolnego członka rodziny, niezależnie od przynależności państwowej, który nie jest kwalifikującym się członkiem rodziny obywatela Unii, a który w swoim państwie pochodzenia, miejsca zwykłego pobytu lub poprzedniego pobytu</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>pozostaje na utrzymaniu obywatela Unii,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>jest członkiem gospodarstwa domowego obywatela Unii,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>z poważnych względów zdrowotnych wymaga koniecznie osobistej opieki obywatela Unii, lub</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>jest partnerem, z którym obywatel Unii pozostaje w stałym, należycie poświadczonym związku<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie główne i pytania prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>SRS i AA, urodzeni w Pakistanie odpowiednio w 1978 i 1986 roku, są kuzynami. SRS przeprowadził się do Zjednoczonego Królestwa wraz z rodziną w 1997 r., a w 2013 r. uzyskał obywatelstwo brytyjskie. AA udał się do Zjednoczonego Królestwa w 2010 r., aby kontynuować studia uniwersyteckie, które rozpoczął w Pakistanie. W związku z tym posiadał on czteroletnią wizę studencką, która nie pozwalała mu na pracę, i wprowadził się do mieszkania, w którym zamieszkiwał SRS.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>SRS i AA mieszkali więc razem, między innymi z rodzicami SRS, aż do wyjazdu SRS do Irlandii w styczniu 2015 r. AA, którego wiza studencka wygasła w dniu <DATE ISO="20141228">28 grudnia 2014 r.</DATE>, dołączył do SRS w Irlandii w dniu <DATE ISO="20150305">5 marca 2015 r.</DATE>, nie posiadając wizy. Od tego dnia obaj mieszkają w tym samym lokalu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20150624">24 czerwca 2015 r.</DATE> AA złożył do ministra sprawiedliwości i równości wniosek o wydanie dokumentu pobytowego, powołując się, po pierwsze, na zależność finansową od SRS, a po drugie, na status członka rodziny będącego członkiem gospodarstwa domowego SRS. Wniosek ten został oddalony decyzją z dnia <DATE ISO="20151221">21 grudnia 2015 r.</DATE>, w szczególności ze względu na to, że można było uwzględnić jedynie okres po naturalizacji SRS w lutym 2013 r., w związku z czym należało uznać, że SRS i AA zamieszkiwali wspólnie przez okres krótszy niż dwa lata.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>W styczniu 2016 r., po włączeniu do akt innych dokumentów mających wykazać, że w okresie od lipca 2010 r. do stycznia 2015 r. AA pozostawał na utrzymaniu SRS, AA wniósł o ponowne zbadanie sprawy. W dniu <DATE ISO="20160815">15 sierpnia 2016 r.</DATE> minister sprawiedliwości i równości utrzymał w mocy rzeczoną decyzję z tego powodu, że chociaż SRS i AA zamieszkiwali pod tym samym adresem, to jednak nie zostało wykazane, że SRS <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>był faktycznie głową tego gospodarstwa domowego w Zjednoczonym Królestwie<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>SRS i AA wnieśli wówczas do High Court (wysokiego trybunału, Irlandia) skargę o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia <DATE ISO="20160815">15 sierpnia 2016 r.</DATE> Podnieśli oni, że kryterium <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>głowy gospodarstwa domowego<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/> nie jest jasne i nie dysponują oni żadnymi wskazówkami co do sposobu jego spełnienia. Wyrokiem z dnia <DATE ISO="20180725">25 lipca 2018 r.</DATE> sąd ten oddalił tę skargę, uznawszy, że aby móc zostać uznanym za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>innego członka rodziny będącego członkiem gospodarstwa domowego obywatela Unii<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/> w rozumieniu art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38, należy wykazać, że ów obywatel Unii był <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>głową gospodarstwa domowego<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/> w swoim państwie pochodzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>SRS i AA wnieśli apelację od tego wyroku do Court of Appeal (sądu apelacyjnego, Irlandia), twierdząc w szczególności, że High Court (wysoki trybunał) dokonał zawężającej wykładni pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>innego członka rodziny będącego członkiem gospodarstwa domowego obywatela Unii<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/> i nie uwzględnił innych wersji językowych dyrektywy 2004/38. Orzeczeniem z dnia <DATE ISO="20191219">19 grudnia 2019 r.</DATE> Court of Appeal (sąd apelacyjny) oddalił tę apelację. Sąd ten orzekł, że osoby mieszkające pod tym samym dachem niekoniecznie należą do tego samego gospodarstwa domowego i że aby móc uznać je za członków rodziny będących członkami gospodarstwa domowego obywatela Unii, osoby te muszą stanowić integralną część komórki rodzinnej tego obywatela i pozostać nią w dającej się przewidzieć przyszłości, zamieszkując pod tym samym dachem w przyjmującym państwie członkowskim nie tylko ze względu na wygodę, ale także ze względu na przywiązanie emocjonalne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>SRS i AA uzyskali zgodę na wniesienie odwołania do Supreme Court (sądu najwyższego, Irlandia), będącego sądem odsyłającym. W dniu <DATE ISO="20200720">20 lipca 2020 r.</DATE> sąd ten zawęził zakres tego odwołania do wykładni pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>innego członka rodziny będącego członkiem gospodarstwa domowego obywatela Unii<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> w rozumieniu art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Zwracając uwagę na pewne różnice w zależności od wersji językowej dyrektywy 2004/38, wspomniany sąd zauważa, że do zrozumienia tego pojęcia wyrażenie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>głowa gospodarstwa domowego<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>, choć przestarzałe, może być przydatne. Proponuje on również szereg kryteriów w celu osiągnięcia jednolitej wykładni wspomnianego pojęcia, do których należą czas trwania i cel gospodarstwa domowego. Dodaje on, że biorąc pod uwagę cel tej dyrektywy, jakim jest ułatwienie przemieszczania się obywateli Unii, należałoby jeszcze ustalić, czy obywatel Unii byłby zniechęcony do przemieszczenia się do innego państwa członkowskiego, gdyby inny członek jego rodziny w rozumieniu art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) wspomnianej dyrektywy nie był w stanie mu towarzyszyć.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Supreme Court (sąd najwyższy) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>1)</NO.P><TXT>Czy zawarte w art. 3 [ust. 2 akapit pierwszy lit. a)] dyrektywy [2004/38] wyrażenie <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>członek gospodarstwa domowego obywatela Unii<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00AB" ID="QE0019"/> może zostać zdefiniowane w taki sposób, żeby miało powszechne zastosowanie w Unii Europejskiej, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej, jak brzmi ta definicja?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Jeżeli wyrażenie to nie może zostać zdefiniowane, to według jakich kryteriów sędziowie powinni oceniać dowody, aby umożliwić sądom krajowym rozstrzyganie na podstawie ustalonego wykazu czynników decydujących o tym, kto jest bądź nie jest członkiem gospodarstwa domowego obywatela Unii dla celów swobody przemieszczania się?<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytań prejudycjalnych</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Poprzez pytania prejudycjalne, które należy rozpatrywać łącznie, sąd odsyłający zwraca się zasadniczo do Trybunału o dokonanie wykładni pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>wszelkich innych członków rodziny, którzy są członkami gospodarstwa domowego obywatela Unii posiadającego pierwotne prawo pobytu<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/> figurującego w art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38 w sposób wskazujący kryteria, które należy w tym celu uwzględnić.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Na wstępie należy zauważyć, że o ile art. 3 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 2004/38 odnosi się do ustawodawstwa krajowego, o tyle odniesienie to, jak podnosi Komisja Europejska w swoich uwagach na piśmie, dotyczy nie definicji osób, o których mowa w tym przepisie, lecz warunków, na jakich przyjmujące państwo członkowskie powinno ułatwiać wjazd i pobyt tych osób.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Skoro wspomniany przepis nie zawiera żadnego wyraźnego odesłania do prawa państw członkowskich na potrzeby zdefiniowania pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>wszelkich innych członków rodziny, którzy są członkami gospodarstwa domowego obywatela Unii<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>, z wymogów zarówno jednolitego stosowania prawa Unii, jak i zasady równości wynika, że przepis ten należy interpretować w całej Unii w sposób autonomiczny i jednolity, z uwzględnieniem nie tylko zwykłego znaczenia użytych w nim wyrażeń, lecz także kontekstu, w jaki się wpisuje, oraz celów uregulowania, którego część on stanowi [zob. podobnie wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111221">21 grudnia 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Ziółkowski i Szeja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑424/10 i C‑425/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:866">EU:C:2011:866</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190326">26 marca 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>SM (Dziecko umieszczone w algierskiej kafali)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑129/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:248">EU:C:2019:248</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20220224">24 lutego 2022 r.</DATE>, <NAME.CASE>A i in. (Umowy ubezpieczenia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>unit-linked<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/>)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑143/20 i C‑213/20</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2022:118">EU:C:2022:118</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0068">68</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Jeżeli chodzi o wykładnię literalną art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38, należy przede wszystkim przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sformułowania użytego w jednej z wersji językowych przepisu prawa Unii nie można traktować jako jedynej podstawy jego wykładni lub przyznawać mu pierwszeństwa względem innych wersji językowych. Konieczność jednolitej wykładni i jednolitego stosowania każdego z przepisów prawa Unii wyklucza jego rozpatrywanie w jednej, w oderwaniu od innych, wersji językowej, lecz wymaga, aby był on interpretowany zgodnie z ogólną systematyką i celem uregulowania, którego część stanowi [zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19771027">27 października 1977 r.</DATE>, <NAME.CASE>Bouchereau</NAME.CASE>, <NO.CASE>30/77</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1977:172">EU:C:1977:172</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20210225">25 lutego 2021 r.</DATE>, <NAME.CASE>Bartosch Airport Supply Services</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑772/19</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:141">EU:C:2021:141</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>W niniejszym przypadku, o ile terminy użyte w niektórych wersjach językowych art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38, jak w wersjach językowych hiszpańskiej (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>viva con<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/>), włoskiej (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>convive<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>) lub niderlandzkiej (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>inwonen<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>), mogą być interpretowane jako odnoszące się do zwykłego wspólnego zamieszkiwania pod jednym dachem, o tyle terminy użyte w innych wersjach językowych tego przepisu odnoszą się do życia domowego oraz wszelkich działań i spraw związanych ze wspólnotą życia rodzinnego w ramach tego samego ogniska rodzinnego, co oznacza coś więcej niż zwykłe dzielenie mieszkania lub tymczasowe wspólne zamieszkiwanie ze względu na zwykłą wygodę. Dotyczy to w szczególności wersji językowych czeskiej (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>domácnost<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/>), niemieckiej (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>häusliche Gemeinschaft<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>), estońskiej (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>leibkond<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/>), angielskiej (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0029" ID="QS0029"/>household<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/>) lub francuskiej (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0030" ID="QS0030"/>ménage<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/>), węgierskiej (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0031" ID="QS0031"/>háztartás<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/>), portugalskiej (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0032" ID="QS0032"/>comunhão de habitação<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/>), słowackiej (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0033" ID="QS0033"/>domácnosť<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/>) i fińskiej (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0034" ID="QS0034"/>samassa taloudessa<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/>) wspomnianego przepisu.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Ponadto należy zauważyć, że nic w treści art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38 nie pozwala na przyjęcie, że w celu dokonania wykładni tego przepisu należy odwołać się do pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0035" ID="QS0035"/>głowy gospodarstwa domowego<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/>. Jak bowiem wyjaśnił rzecznik generalny w pkt 34 opinii, oznaczałoby to w praktyce wprowadzenie dodatkowego kryterium, nieprzewidzianego w treści tego przepisu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Literalna wykładnia art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38, zgodnie z którą, aby <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0036" ID="QS0036"/>inny członek rodziny<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/> mógł zostać objęty tym przepisem, musi być związany z danym obywatelem Unii więzią oznaczającą coś więcej niż tylko wspólne zamieszkiwanie ze względu na zwykłą wygodę, znajduje potwierdzenie w kontekście, w jaki wpisuje się ten przepis. Dwie pozostałe sytuacje, o których mowa w tym samym przepisie, odczytywane w świetle motywu 6 tej dyrektywy, odnoszą się bowiem do sytuacji zależności <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0037" ID="QS0037"/>innego członka rodziny<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/> od obywatela Unii. Pierwsza z nich, to jest sytuacja, w której ten inny członek rodziny pozostaje na utrzymaniu obywatela Unii, dotyczy sytuacji zależności finansowej. Druga sytuacja, w której poważne względy zdrowotne ściśle wymagają osobistej opieki przez obywatela Unii nad <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0038" ID="QS0038"/>innym członkiem rodziny<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/>, wyraźnie odnosi się do sytuacji zależności fizycznej. W tym kontekście sytuację rozpatrywaną w postępowaniu głównym, mianowicie tę, w której inny członek rodziny jest członkiem gospodarstwa domowego obywatela Unii, należy rozumieć w ten sposób, że obejmuje ona również sytuację zależności, tym razem opartej na istnieniu bliskiej i trwałej więzi osobistej między tymi dwiema osobami.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Taka wykładnia znajduje ponadto potwierdzenie w celu art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38 w świetle jej motywu 6, w którym wyjaśniono, że cel tej dyrektywy polega na tym, by <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0039" ID="QS0039"/>utrzymać szeroko pojętą jedność rodziny<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/> poprzez ułatwianie wjazdu i pobytu osób, które, choć nie należą do jednej z kategorii <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0040" ID="QS0040"/>członka rodziny<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/> obywatela Unii określonych w art. 2 pkt 2 wspomnianej dyrektywy, to jednak ze względu na szczególne okoliczności faktyczne utrzymują z tym obywatelem bliskie i trwałe więzi rodzinne [zob. podobnie wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120905">5 września 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Rahman i in</NAME.CASE>., <NO.CASE>C‑83/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:519">EU:C:2012:519</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190326">26 marca 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>SM (Dziecko umieszczone w algierskiej kafali)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑129/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:248">EU:C:2019:248</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0060">60</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>W odróżnieniu od członków rodziny obywatela Unii zdefiniowanych w art. 2 pkt 2 dyrektywy 2004/38 <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0041" ID="QS0041"/>inni członkowie rodziny<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/> tego obywatela w rozumieniu art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) tej dyrektywy korzystają nie z prawa wjazdu i pobytu w przyjmującym państwie członkowskim tego obywatela, lecz ze wskazanej w motywie 6 wspomnianej dyrektywy przyznania im takiego prawa <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0042" ID="QS0042"/>ze względu na ich związek z obywatelem Unii lub wszelkie inne okoliczności, na przykład zależność finansową lub fizyczną od tego obywatela Unii<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/>. W tym celu tym <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0043" ID="QS0043"/>innym członkom rodziny<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/> przysługują na podstawie art. 3 ust. 2 akapit drugi tej dyrektywy gwarancje proceduralne, a mianowicie gwarancja otrzymania decyzji rozstrzygającej w przedmiocie ich wniosku o zezwolenie na wjazd i pobyt, która to decyzja powinna być oparta na szczegółowej analizie ich osobistych okoliczności i uwzględniać wszystkie szczególne okoliczności danej sprawy, a w przypadku odmowy powinna zawierać uzasadnienie [zob. podobnie wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120905">5 września 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Rahman i in</NAME.CASE>., <NO.CASE>C‑83/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:519">EU:C:2012:519</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190326">26 marca 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>SM (Dziecko umieszczone w algierskiej kafali)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑129/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:248">EU:C:2019:248</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0062">62</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>W tych okolicznościach, aby <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0044" ID="QS0044"/>innego członka rodziny<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/> można było uznać za członka gospodarstwa domowego – w rozumieniu art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38 – obywatela Unii, któremu przysługuje prawo pobytu w przyjmującym państwie członkowskim, powinien on przedstawić dowód bliskiej i trwałej więzi z tym obywatelem, poświadczający sytuację rzeczywistej zależności między tymi dwiema osobami oraz dzielenia przez nie wspólnoty<?PAGE NO="8"?> życia domowego, która nie została stworzona w celu uzyskania wjazdu i pobytu w tym państwie członkowskim (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120905">5 września 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Rahman i in</NAME.CASE>., <NO.CASE>C‑83/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:519">EU:C:2012:519</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Aby ocenić istnienie takiej więzi, należy z pewnością wziąć pod uwagę stopień pokrewieństwa między obywatelem Unii a danym innym członkiem rodziny. Niemniej jednak, jak zauważył w istocie rzecznik generalny w pkt 40 i 41 opinii, należy również uwzględnić, stosownie do okoliczności właściwych dla każdego przypadku, bliskość danej relacji rodzinnej oraz wzajemność i intensywność więzi między tymi dwiema osobami. Więź ta powinna być tego rodzaju że w przypadku, gdyby stało się niemożliwe, by zainteresowany inny członek rodziny był członkiem gospodarstwa domowego obywatela Unii w przyjmującym państwie członkowskim, ucierpiałaby co najmniej jedna z tych dwóch osób.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Nie można jednak wymagać, aby wspomniana więź była tego rodzaju, że obywatel Unii zrezygnowałby z korzystania ze swobody przemieszczania się, gdyby ten inny członek jego rodziny nie mógł mu towarzyszyć lub dołączyć do niego w przyjmującym państwie członkowskim. Taki wymóg prowadziłby bowiem do zrównania danego <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0045" ID="QS0045"/>innego członka rodziny<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="201D" ID="QE0045"/> w rozumieniu art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38 z członkami rodziny wyraźnie wskazanymi w art. 2 pkt 2 tej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Ważnym czynnikiem, który należy wziąć pod uwagę przy ocenie istnienia trwałej więzi osobistej, jest także czas trwania wspólnoty życia domowego między obywatelem Unii a innym członkiem jego rodziny. Okres ten powinien móc zostać określony niezależnie od daty uzyskania statusu obywatela Unii. Z art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38, interpretowanego w świetle jej motywu 6, wynika bowiem, że w celu dokonania oceny trwałości więzi osobistej łączącej te dwie osoby należy uwzględnić nie tylko okres po uzyskaniu tego statusu, lecz również okres poprzedzający to uzyskanie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>W konsekwencji na przedstawione pytania należy udzielić następującej odpowiedzi: art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38 należy interpretować w ten sposób, że zawarte w tym przepisie pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0046" ID="QS0046"/>wszelkich innych członków rodziny, którzy są członkami gospodarstwa domowego obywatela Unii posiadającego pierwotne prawo pobytu<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="201D" ID="QE0046"/>, oznacza osoby, które pozostają z tym obywatelem w relacji zależności opartej na ścisłych i trwałych więzach osobistych, powstałych wewnątrz tego samego ogniska rodzinnego w ramach wspólnoty życia domowego wykraczającej poza zwykłe, czasowe wspólne zamieszkiwanie wynikające ze zwykłej wygody.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniach głównych, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (trzecia izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20040429">29 kwietnia 2004 r.</DATE> w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich,<?PAGE NO="9"?> zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">należy interpretować w ten sposób, że</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">zawarte w tym przepisie pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0047" ID="QS0047"/>wszelkich innych członków rodziny, którzy są członkami gospodarstwa domowego obywatela Unii posiadającego pierwotne prawo pobytu<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="201D" ID="QE0047"/>, oznacza osoby, które pozostają z tym obywatelem w relacji zależności opartej na ścisłych i trwałych więzach osobistych, powstałych wewnątrz tego samego ogniska rodzinnego w ramach wspólnoty życia domowego wykraczającej poza zwykłe, czasowe wspólne zamieszkiwanie wynikające ze zwykłej wygody.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>