<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑402/13</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62013CJ0402</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2333">EU:C:2014:2333</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>8</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>8</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20141105">5.11.2014</DATE> R. – SPRAWA C‑402/13</P><P>CYPRA</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (pierwsza izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20141105">5 listopada 2014 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: grecki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Rolnictwo</KEYWORD><KEYWORD>Zdrowie zwierząt</KEYWORD><KEYWORD>Rozporządzenie (WE) nr 854/2004</KEYWORD><KEYWORD>Produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do spożycia przez ludzi</KEYWORD><KEYWORD>Urzędowe kontrole</KEYWORD><KEYWORD>Wyznaczenie urzędowego lekarza weterynarii</KEYWORD><KEYWORD>Ubój zwierząt</KEYWORD></INDEX><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑402/13</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Anotato Dikastirio Kyprou (Cypr) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20130605">5 czerwca 2013 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20130716">16 lipca 2013 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Cypra Ltd</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Kypriaki Dimokratia,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (pierwsza izba),</P><P>w składzie: A. Tizzano, prezes izby, A. Borg Barthet (sprawozdawca), M. Berger, S. Rodin i F. Biltgen, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: P. Cruz Villalón,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>w imieniu Cypra Ltd przez T. Andreou, dikigoros,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu cypryjskiego przez M. Chatzigeorgiou, działającą w charakterze pełnomocnika,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu greckiego przez I. Chalkiasa oraz A. Vasilopoulou, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu polskiego przez B. Majczynę, działającego w charakterze pełnomocnika,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej przez D. Bianchiego oraz D. Triantafyllou, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><?PAGE NO="2"?><GR.VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni przepisów rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20040429">29 kwietnia 2004 r.</DATE> ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="139" PAGE.FIRST="206" DATE.PUB="2004">Dz.U. L 139, s. 206</REF.DOC.OJ>), zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1791/2006 z dnia <DATE ISO="20061120">20 listopada 2006 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="363" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2006">Dz.U. L 363, s. 1</REF.DOC.OJ>) (zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>rozporządzeniem nr 854/2004<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>).</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy spółką Cypra Limited (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>Cyprą<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>), będącą właścicielem prywatnego zakładu uboju świń, owiec i kóz w prowincji Nikozja (Cypr), a Kypriaki Dimokratia (Republiką Cypryjską), reprezentowaną przez ministerstwo rolnictwa, zasobów naturalnych i środowiska oraz dyrektora wydziału służb weterynaryjnych, w przedmiocie odmowy przez dyrektora wydziału służb weterynaryjnych uwzględnienia wniosku Cypry o skierowanie urzędowego lekarza weterynarii do jej ubojni w celu przeprowadzenia kontroli uboju w określonych dniach i godzinach.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Motywy 4–6, 8 i 9 rozporządzenia nr 854/2004 brzmią następująco:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>(4)</NO.P><TXT>Urzędowe kontrole w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego powinny obejmować wszystkie aspekty istotne z punktu widzenia ochrony zdrowia publicznego oraz, tam gdzie jest to stosowne, zdrowia i dobrostanu zwierząt. Kontrole te powinny być oparte na najbardziej aktualnych dostępnych informacjach i dlatego powinna istnieć możliwość ich dostosowywania, w miarę jak nowe istotne informacje stają się dostępne.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(5)</NO.P><TXT>Prawodawstwo wspólnotowe w zakresie bezpieczeństwa żywności powinno mieć solidne podstawy naukowe. W tym celu powinien być konsultowany Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, ilekroć jest to konieczne.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(6)</NO.P><TXT>Rodzaj i nasilenie urzędowych kontroli powinny zależeć od oceny zagrożenia dla zdrowia publicznego, od oceny zdrowia i dobrostanu zwierząt, tam, gdzie jest to stosowne, rodzaju i wydajności wykorzystywanej technologii oraz od danego podmiotu działającego na rynku spożywczym.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(8)</NO.P><TXT>Urzędowe kontrole w odniesieniu do produkcji mięsa są konieczne w celu sprawdzenia, że podmioty działające na rynku spożywczym stosują się do przepisów w zakresie higieny oraz przestrzegają kryteriów i celów ustanowionych w prawodawstwie wspólnotowym. Urzędowe kontrole powinny obejmować audyty dotyczące działalności podmiotów działających na rynku spożywczym oraz inspekcje, w tym sprawdzenie kontroli wewnętrznej podmiotów działających na rynku spożywczym.</TXT></NP></CONSID><?PAGE NO="3"?><CONSID><NP><NO.P>(9)</NO.P><TXT>Ze względu na ich szczególną wiedzę fachową właściwe jest przeprowadzanie przez urzędowych lekarzy weterynarii audytów i inspekcji w ubojniach, w zakładach przetwórstwa dziczyzny oraz w niektórych zakładach rozbioru mięsa. Państwa członkowskie powinny posiadać możliwość swobodnego decydowania o wyborze najwłaściwszego personelu do prowadzenia audytu i inspekcji w pozostałych rodzajach zakładów<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 2 tego rozporządzenia, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Definicje<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>, przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="002.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>urzędowa kontrola<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00AB" ID="QE0006"/> oznacza wszelkie formy kontroli wykonywanej przez właściwy organ w celu sprawdzenia zgodności z prawem żywnościowym, w tym z przepisami dotyczącymi zdrowia i dobrostanu zwierząt;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>weryfikacja<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00AB" ID="QE0007"/> oznacza skontrolowanie, poprzez zbadanie i przedstawienie obiektywnych dowodów, czy wymienione wymogi zostały spełnione;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>właściwy organ<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00AB" ID="QE0008"/> oznacza urząd centralny państwa członkowskiego właściwy do przeprowadzania kontroli weterynaryjnych lub inny organ, któremu przekazane zostały te kompetencje;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>audyt<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00AB" ID="QE0009"/> oznacza planowe i niezależne badanie w celu ustalenia, czy działalność i jej wyniki są zgodne z planowanym systemem oraz czy ten system jest skutecznie wdrażany i odpowiedni do osiągnięcia zamierzonych celów;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>f)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>urzędowy lekarz weterynarii<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00AB" ID="QE0010"/> oznacza lekarza weterynarii uprawnionego, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, do działania w takim charakterze i wyznaczonego przez właściwy organ;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 4 ust. 7 i 9 tego rozporządzenia stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="004.007"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>7.</NO.PARAG><ALINEA>W przypadku ubojni, zakładów przetwórstwa dziczyzny oraz zakładów rozbioru mięsa, wprowadzających świeże mięso do obrotu, urzędowy lekarz weterynarii wykonuje zadania audytu określone w ust. 3 i 4.</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="004.009"><NO.PARAG>9.</NO.PARAG><ALINEA><P>Rodzaj i nasilenie zadań audytu w odniesieniu do poszczególnych zakładów zależy od ocenianego ryzyka. W tym celu właściwy organ systematycznie ocenia:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>zagrożenia dla zdrowia publicznego i, tam gdzie jest to stosowne, dla zdrowia zwierząt;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>w przypadku ubojni, względy dobrostanu zwierząt;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>rodzaj i wydajność stosowanej technologii oraz</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>historię przestrzegania prawa żywnościowego w przeszłości przez dany podmiot działający na rynku spożywczym<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="4"?><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 5 wspomnianego rozporządzenia, zatytułowanym <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>Mięso świeże<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>Państwa członkowskie zapewniają, aby urzędowe kontrole w odniesieniu do mięsa świeżego odbywały się zgodnie z załącznikiem I.</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Urzędowy lekarz weterynarii wykonuje zadania w zakresie inspekcji w ubojniach, w zakładach przetwórstwa dziczyzny oraz w zakładach rozbioru mięsa, wprowadzających mięso świeże do obrotu, zgodnie z wymogami ogólnymi [określonymi] w załączniku I sekcja I rozdział II oraz z wymogami szczególnymi [wskazanymi] w sekcji IV, w szczególności w odniesieniu do:</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>informacji dotyczących łańcucha pokarmowego;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>badania przedubojowego;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>dobrostanu zwierząt;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>badania poubojowego;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>e)</NO.P><TXT>materiału szczególnego ryzyka i innych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>f)</NO.P><TXT>badań laboratoryjnych.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>Państwa członkowskie zapewniają, że posiadają wystarczający personel do przeprowadzania urzędowych kontroli wymaganych na podstawie załącznika I z częstotliwością określoną w sekcji III rozdział II.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>W celu określenia liczby personelu, niezbędnego do obsady linii ubojowej w każdej poszczególnej ubojni, stosuje się podejście oparte na ocenie zagrożeń. Decyzję w sprawie liczby zaangażowanego personelu podejmuje właściwy organ, natomiast liczba ta jest taka, aby mogły być spełnione wszystkie wymagania wynikające z niniejszego rozporządzenia.</TXT></NP></ITEM></LIST></TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Załącznik I do rozporządzenia nr 854/2004, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>Mięso świeże<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>, w sekcji I rozdział II część B stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>1.</NO.P><TXT>Z zastrzeżeniem pkt 4 i 5:</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>urzędowy lekarz weterynarii przeprowadza badanie przedubojowe wszystkich zwierząt przed ubojem;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>badanie to musi nastąpić w ciągu 24 godzin po przybyciu do ubojni i w czasie krótszym niż 24 godziny przed ubojem.</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>Ponadto urzędowy lekarz weterynarii może wymagać przeprowadzenia [badania] w każdym innym czasie.</P><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</P></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="5"?><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Sekcja III tego załącznika, zatytułowana <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>Obowiązki w zakresie kontroli i jej częstotliwość<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/>, w rozdziale II stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>1.</NO.P><TXT>Właściwy organ zapewnia, że co najmniej jeden urzędowy lekarz weterynarii jest obecny:</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>w ubojniach podczas zarówno całego badania przedubojowego, jak i poubojowego,</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>oraz</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>w zakładach przetwórstwa dziczyzny, podczas całego badania poubojowego.</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>.</P></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie główne i pytania prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Pismem z dnia <DATE ISO="20070305">5 marca 2007 r.</DATE> Cypra zawiadomiła właściwe służby weterynaryjne o swoich planach uboju w marcu i kwietniu 2007 r. oraz wystąpiła do nich o objęcie kontrolą uboju w dniach i godzinach wskazanych w tym piśmie, w szczególności z powodu konieczności przeprowadzania uboju w niedziele z uwagi na zobowiązania umowne dotyczące eksportu mięsa wieprzowego do Grecji.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20070309">9 marca 2007 r.</DATE> Cypra ponowiła swój wniosek, zaznaczając jednocześnie, że sama ustala plan uboju i godziny otwarcia swojej ubojni.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Wniosek ten został oddalony, a Cypra zaskarżyła tę decyzję do sądu.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Sąd pierwszej instancji oddalił skargę, uwzględniając przede wszystkim wstępny zarzut procesowy podniesiony przez stronę pozwaną, w myśl którego odmowa uznania wniosku strony skarżącej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>nie stanowi naruszenia obowiązku nałożonego przez prawo, tylko powstrzymanie się od działania wynikające z wykonywania uprawnień dyskrecjonalnych<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>, a w związku z tym nie stanowi aktu wykonawczego, który może zostać zaskarżony na podstawie art. 146 konstytucji.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Anotato Dikastirio Kyprou (sąd najwyższy Republiki Cypryjskiej), do którego wniesiono apelację, uważa, że przedmiotem sporu jest wykładnia rozporządzenia nr 854/2004. Sąd ten powziął wątpliwości, jakie są obowiązki nałożone na właściwe organy krajowe oraz ograniczenia zakresu uprawnień dyskrecjonalnych, z których korzystają te organy w ramach stosowania wspomnianego rozporządzenia.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Anotato Dikastirio Kyprou postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>1)</NO.P><TXT>Czy przepisy rozporządzenia (WE) nr 854/2004 […] przyznają właściwemu organowi uprawnienia dyskrecjonalne do ustalania czasu, w którym następuje ubój zwierząt, przy uwzględnieniu [konieczności] wyznaczenia urzędowego lekarza weterynarii w celu sprawowania kontroli uboju zwierząt, lub też czy właściwy organ jest zobowiązany do wyznaczenia takiego lekarza weterynarii [na dzień i godzinę] dokonywania uboju [ustalone] przez rzeźnika?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Czy przepisy rozporządzenia (WE) nr 854/2004 […] przyznają właściwemu organowi uprawnienia dyskrecjonalne do odmowy wyznaczenia urzędowego lekarza weterynarii w celu sprawowania kontroli weterynaryjnej zgodnego z prawem uboju zwierząt, w przypadku gdy podano do wiadomości dokładny czas, kiedy będzie miał miejsce ubój w autoryzowanej ubojni?<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytań prejudycjalnych</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>W swoich dwóch pytaniach, które należy przeanalizować łącznie, sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy przepisy rozporządzenia nr 854/2004 należy interpretować w ten sposób, że do właściwego organu należy określenie terminu, w którym ubój zwierząt ma nastąpić, przy uwzględnieniu konieczności wyznaczenia urzędowego lekarza weterynarii w celu sprawowania kontroli uboju, czy też organ ten jest zobowiązany do skierowania takiego lekarza weterynarii w dniach i godzinach wskazanych przez ubojnię, bez możliwości sprzeciwienia się temu.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>W celu dokonania wykładni przepisów rozporządzenia nr 854/2004 należy wpierw zauważyć, że rozporządzenie to znajduje swoją podstawę w art. 168 ust. 4 lit. b) TFUE, którego celem jest ochrona zdrowia publicznego.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>W tym względzie motyw 4 tego rozporządzenia przewiduje, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>[u]rzędowe kontrole w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego powinny obejmować wszystkie aspekty istotne z punktu widzenia ochrony zdrowia publicznego oraz, tam gdzie jest to stosowne, zdrowia i dobrostanu zwierząt<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/>. Z motywów 8 i 9 wynika, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>[u]rzędowe kontrole w odniesieniu do produkcji mięsa są konieczne w celu sprawdzenia, że podmioty działające na rynku spożywczym stosują się do przepisów w zakresie higieny oraz przestrzegają kryteriów i celów ustanowionych w prawodawstwie wspólnotowym<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/> oraz że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>[z]e względu na ich szczególną wiedzę fachową właściwe jest przeprowadzanie przez urzędowych lekarzy weterynarii audytów i inspekcji w ubojniach […]<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Artykuł 1 rozporządzenia nr 854/2004 przewiduje szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>W odniesieniu do kontroli, które mają być przeprowadzane przez urzędowych lekarzy weterynarii, art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 854/2004 stanowi, że urzędowy lekarz weterynarii wykonuje zadania w zakresie inspekcji w ubojniach zgodnie z wymogami ogólnymi określonymi w sekcji I rozdział II załącznika I do tego rozporządzenia. W art. 5 ust. 5 tego rozporządzenia wskazano również, że liczba urzędowych lekarzy weterynarii musi być wystarczająca do przeprowadzania urzędowych kontroli wymaganych na podstawie załącznika I z częstotliwością określoną w sekcji III rozdział II.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>W szczególności sekcja I rozdział II część B pkt 1 lit. b) załącznika I do rozporządzenia nr 854/2004 przewiduje, że właściwy organ państwa członkowskiego musi zapewnić obecność lekarza weterynarii w ubojniach w celu przeprowadzenia badania weterynaryjnego przedubojowego, które to badanie musi nastąpić w ciągu 24 godzin po przybyciu zwierząt do ubojni i w czasie krótszym niż 24 godziny przed ubojem.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>W rezultacie przepisy rozporządzenia nr 854/2004 nie tylko przewidują uprawnienia dyskrecjonalne w odniesieniu do zagrożeń dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt, ale również nakładają na właściwe organy obowiązek nadzorowania charakteru i efektywności stosowanej procedury, a także obowiązek posiadania niezbędnego personelu.</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>W związku z tym, jak to słusznie wskazały zarówno rządy polski oraz cypryjski, jak i Komisja Europejska, rozporządzenie nr 854/2004 nie zawiera żadnych przepisów dotyczących godzin otwarcia i dni wolnych od pracy właściwych organów, ani tym bardziej nie określa w żaden sposób, czy organy te są zobowiązane dysponować personelem w niedziele i dni wolne od pracy. Sekcja I rozdział II część B pkt 1 lit. b) załącznika I do tego rozporządzenia wskazuje bowiem jedynie ramy czasowe odnoszące się do pewnych czynności urzędowych lekarzy weterynarii.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>W tym względzie zgodnie z ogólnymi zasadami stanowiącymi podstawę Unii Europejskiej, regulującymi jej relacje z państwami członkowskimi, to do państw członkowskich należy – w świetle art. 5 traktatu UE – zapewnienie wykonywania uregulowań Unii na ich terytorium. Jeżeli prawo Unii, w tym jego ogólne zasady, nie zawiera wspólnych przepisów w tym zakresie, to władze krajowe w wykonaniu<?PAGE NO="7"?> tych uregulowań kierują się przepisami proceduralnymi i materialnymi własnego prawa krajowego (zob. w szczególności wyroki: Dominikanerinnen‑Kloster Altenhohenau, C‑285/93, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1995:398">EU:C:1995:398</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 26; Karlsson i in., C‑292/97, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:202">EU:C:2000:202</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 27; a także Azienda Agricola Giorgio, Giovanni i Luciano Visentin i in., C‑495/00, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:180">EU:C:2004:180</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 39).</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Skoro rozporządzenie nr 854/2004 nie zawiera w tym zakresie żadnej wspólnej zasady, to w gruncie rzeczy nic nie stoi na przeszkodzie temu, by właściwe organy decydowały, które dni są dniami wolnymi od pracy, i odmawiały skierowania urzędowych lekarzy weterynarii do ubojni w te dni. Ponadto nie można wymagać od właściwego organu, by uwzględniał każde żądanie przeprowadzenia kontroli zgłaszane przez ubojnie, ponieważ rozporządzenie nr 854/2004 nie nakłada na państwa członkowskie takiego obowiązku.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Właściwy organ sam dysponuje bowiem informacjami dotyczącymi wszystkich ubojni i w konsekwencji jest uprawniony do samodzielnego decydowania, przy uwzględnieniu zadań na nim spoczywających w różnych ubojniach, czy kontrole sanitarne uboju mogą być przeprowadzone w datach proponowanych przez ubojnie. Właściwy organ powinien zatem móc określić w porozumieniu z przedstawicielami ubojni termin przeprowadzenia przez urzędowych lekarzy weterynarii kontroli określonych w art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 854/2004, który odsyła do sekcji I rozdział II załącznika I do tego rozporządzenia.</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Jednakże jeżeli państwa członkowskie przyjmują przepisy wykonujące uregulowanie Unii, to mają one obowiązek korzystania ze swoich uprawnień dyskrecjonalnych z poszanowaniem w szczególności ogólnych zasad prawa Unii (zob. podobnie wyroki: Mulligan i in., C‑313/99, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2002:386">EU:C:2002:386</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 35; a także Azienda Agricola Giorgio, Giovanni i Luciano Visentin i in., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:180">EU:C:2004:180</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 40), wśród których znajdują się zasady pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań, proporcjonalności oraz niedyskryminacji (wyrok Kurt und Thomas Etling i in., C‑230/09 i C‑231/09, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:271">EU:C:2011:271</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 74).</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>W celu poszanowania zasad wspomnianych w pkt 26 niniejszego wyroku oraz z myślą o planowaniu urzędowych kontroli wymaganych przez art. 5 rozporządzenia nr 854/2004 właściwy organ może zatem odmówić wysłania urzędowych lekarzy weterynarii w dniach i godzinach wskazanych przez ubojnie we wniosku, chyba że przeprowadzenie uboju w ten dzień jest obiektywnie konieczne.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>Natomiast to do ubojni – w celu określenia harmonogramu uboju – należy poinformowanie właściwych organów, z wyprzedzeniem i w rozsądnym terminie, o dacie i godzinie uboju zwierząt, tak aby organy te mogły skierować lekarzy weterynarii we wnioskowanej dacie. W związku z powyższym i w celu zapewnienia, aby skuteczność przepisów rozporządzenia nr 854/2004 nie została osłabiona, sąd odsyłający powinien dokonać oceny, w jakim zakresie wniosek w sprawie uboju w niniejszej sprawie został złożony z wystarczająco dużym wyprzedzeniem umożliwiającym właściwemu organowi zorganizowanie przybycia urzędowego lekarza weterynarii i czy przeprowadzenie uboju w niedzielę było obiektywnie konieczne.</TXT></NP><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Biorąc pod uwagę całokształt powyższych rozważań, na przedłożone pytania należy udzielić następującej odpowiedzi: przepisy rozporządzenia nr 854/2004 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one zasadniczo temu, by właściwy organ określił termin, w którym ubój zwierząt ma nastąpić, przy uwzględnieniu konieczności wyznaczenia urzędowego lekarza weterynarii w celu sprawowania kontroli uboju, i odmówił skierowania urzędowego lekarza weterynarii w dniach i godzinach wskazanych przez ubojnię, chyba że przeprowadzenie uboju w takim dniu jest obiektywnie konieczne, co powinno zostać ustalone przez sąd odsyłający.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="8"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Przepisy rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20040429">29 kwietnia 2004 r.</DATE> ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1791/2006 z dnia <DATE ISO="20061120">20 listopada 2006 r.</DATE>, należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one zasadniczo temu, by właściwy organ określił termin, w którym ubój zwierząt ma nastąpić, przy uwzględnieniu konieczności wyznaczenia urzędowego lekarza weterynarii w celu sprawowania kontroli uboju, i odmówił skierowania urzędowego lekarza weterynarii w dniach i godzinach wskazanych przez ubojnię, chyba że przeprowadzenie uboju w taki dzień jest obiektywnie konieczne, co powinno zostać ustalone przez sąd odsyłający.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>