<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ2002ELA.0500451701.case.xml"><NO.CASE>C-384/00</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62000C0384</NO.CELEX><NO.SEQ>0011.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>4519</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>4525</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>7</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ JACOBS — ΥΠΟΘΕΣΗ C-384/00</LEFT><RIGHT>BREDEMEΙΕR</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">F. G. Jacobs</HT></P><P>της <DATE ISO="20020228">28ης Φεβρουαρίου 2002</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η αγγλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Στην περίπτωση που ένας αγρότης μισθώνει υπό ευνοϊκούς όρους την εκμετάλλευση του πεθερού του, την οποία θα κληρονομήσει κανονικά η σύζυγος του εν ευθέτω χρόνω, μπορεί να γίνει λόγος για απόκτηση της εκμεταλλεύσεως <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>εκ κληρονομιάς ή με ανάλογο τρόπο<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/>, προκειμένου να χορηγηθεί ειδική ποσότητα αναφοράς στο πλαίσιο της κοινής οργανώσεως αγοράς γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων; Αυτό είναι ουσιαστικά το ζήτημα επί του οποίου καλείται να αποφανθεί το Niedersächsisches Oberverwaltungsgericht (Γερμανία) και για το οποίο το γερμανικό δικαστήριο ζητεί τη συνδρομή του Δικαστηρίου.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Το καθεστώς των γαλακτοκομικών ποσοστώσεων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Η ιστορία της κοινής οργάνωσης των αγορών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, στην οποία έχει διαδραματίσει ορισμένο ρόλο και το Δικαστήριο, υπήρξε περίπλοκη και ενίοτε ταραχώδης. Ευτυχώς δεν χρειάζεται εδώ να εκθέσω πλήρως το ιστορικό αυτό ορισμένα ορόσημα αρκούν για τη σκιαγράφηση του όλου πλαισίου.</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Η σημερινή κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων καθιερώθηκε το 1968<NOTE NOTE.ID="E0002" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός (ΕΟΚ) 804/68 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19680627">27ης Ιουνίου 1968</DATE>, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/003, σ. 82). Από το 1964 ίσχυε πάντως ήδη ορισμένη ρύθμιση.</P></NOTE>. Η μη ύπαρξη άλλου ρυθμιστικού μηχανισμού πλην των τιμών οδήγησε όμως σε πλεόνασμα παραγωγής και αποδείχθηκε ότι ήταν αναγκαία η θέσπιση διαρθρωτικών μέτρων για τον έλεγχο της καταστάσεως. Ένα από τα μέτρα αυτά<NOTE NOTE.ID="E0003" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ο κανονισμός (EOK) 1078/77 τσυ Συμβουλίου, της <DATE ISO="19770517">17ης Μαΐου 1977</DATE>, περί συστάσεως καθεστώτος πριμοδοτήσεων για τη μη διάθεση σε εμπορία του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων και την αναδιάρθρωση των αγελών βοοειδών γαλακτοπαραγωγής [ΕΕ (μόνο σε ξενόγλωσσες εκδόσεις) <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="131" DATE.PUB="1977" PAGE.FIRST="1">L 131, σ. 1</REF.DOC.OJ>].</P></NOTE> πρόβλεψε την καταβολή πριμοδοτήσεως μη εμπορίας στους παραγωγούς που θα δεσμεύονταν βασικά να μη εμπορευθούν επί μία πενταετία γάλα ή γαλακτοκομικά προϊόντα. Η παραγωγή όμως εξακολούθησε να είναι πλεονασματική και το 1984<NOTE NOTE.ID="E0004" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός (EOK) 856784 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19840331">31ης Μαρτίου 1984</DATE>, για την τροποποίηση του κανονισμού 804/68 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="090" DATE.PUB="1984" PAGE.FIRST="10">ΕΕ L 90, σ. 10</REF.DOC.OJ>), και κανονισμός (EOK) 857/84 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19840331">31ης Μαρτίου 1984</DATE>, περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="090" DATE.PUB="1984" PAGE.FIRST="13">ΕΕ L 90, σ. 13</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> θεσπίστηκε καθεστώς βάσει του οποίου αφενός χορηγήθηκε στους παραγωγούς γάλακτος ποσόστωση παραγωγής που αποκλήθηκε <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>ποσότητα αναφοράς<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/> και ισούνταν προς την ποσότητα γάλακτος την οποία είχαν παραγάγει ένα από τα τρία προηγούμενα έτη και αφετέρου τους επιβλήθηκε <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>συμπληρωματική εισφορά<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/> για τις ποσότητες που θα παρήγαν καθ' υπέρβαση αυτής της ποσοστώσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Λόγω όμως της παράλληλης εφαρμογής των δύο αυτών ρυθμίσεων, δημιουργήθηκαν<?PAGE NO="I-4520"?> διάφορα προβλήματα. Πολλοί παραγωγοί γάλακτος ανέλαβαν δεσμεύσεις μη εμπορίας για μια πενταετία, με την πρόθεση όμως να επαναλάβουν την παραγωγή γάλακτος μετά τη λήξη της πενταετίας. Κατά τη λήξη όμως της περιόδου αυτής δεν διέθεταν καμία ποσόστωση, διότι δεν είχαν πραγματοποιήσει κατά το έτος αναφοράς παραγωγή γάλακτος, βάσει της οποίας θα υπολογιζόταν η ποσότητα αναφοράς· κατά συνέπεια, έπρεπε να καταβάλλουν συμπληρωματική εισφορά για οποιαδήποτε ποσότητα πωλούσαν. Κατόπιν της ασκήσεως προσφυγών<NOTE NOTE.ID="E0005" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. ιδίως αποφάσεις της <DATE ISO="19880428">28ης Απριλίου 1988</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="120/86" YEAR="1988" PAGE.ECR="2321">120/86, Mulder (Συλλογή 1988, σ. 2321)</REF.DOC.ECR>, και <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="170/86" YEAR="1988" PAGE.ECR="2355">170/86, Von Deelzen Ι (Συλλογή 1988, σ. 2355)</REF.DOC.ECR>, της <DATE ISO="19901211">11ης Δεκεμβρίου 1990</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-189/89" YEAR="1990" PAGE.ECR="I-4539">C-189/89, Spagl (Συλλογή 1990, σ. Ι-4539)</REF.DOC.ECR>, και <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-217/89" YEAR="1990" PAGE.ECR="I-4585">C-217/89, Pastätter (Συλλογή 1990, σ. Ι-4585)</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="19910321">21ης Μαρτίου 1991</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-314/89" YEAR="1991" PAGE.ECR="I-1647">C-314/89, Rauh (Συλλογή 1991, σ. Ι-1647)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> και της θεσπίσεως τροποποιητικών κανονισμών<NOTE NOTE.ID="E0006" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. ιδίως κανονισμό (ΕΟΚ) 1546/88 της Επιτροπής, της <DATE ISO="19880603">3ης Ιουνίου 1988</DATE>, σχετικά με τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής της συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού 804/68 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="139" DATE.PUB="1988" PAGE.FIRST="12">EE L 139, σ. 12</REF.DOC.OJ>), κανονισμό (ΕΟΚ) 764/89 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19890320">20ής Μαρτίου 1989</DATE>, για την τροποποίηση του κανονισμού 857/84 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="084" DATE.PUB="1989" PAGE.FIRST="2">ΕΕ L 84, σ. 2</REF.DOC.OJ>), κανονισμό (ΕΟΚ) 1033/89 της Επιτροπής, της <DATE ISO="19890420">20ής Απριλίου 1989</DATE>, για τροποποίηση του κανονισμού 1546/88 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="110" DATE.PUB="1989" PAGE.FIRST="27">ΕΕ L 110, σ. 27</REF.DOC.OJ>), και κανονισμό (EOK) 1639/91 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19910613">13ης Ιουνίου 1991</DATE>, για την τροποποίηση του κανονισμού 857/84 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="150" DATE.PUB="1991" PAGE.FIRST="35">EE L 150, σ. 35</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>, χορηγήθηκε στους παραγωγούς αυτούς δικαίωμα επί <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>ειδικής ποσότητας αναφοράς<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/>, η οποία θα καθοριζόταν βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, η παροχή δε του δικαιώματος αυτού επεκτάθηκε και σε όσους είχαν αποκτήσει την εκμετάλλευση από τους παραγωγούς αυτούς.</TXT></NP><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Η κρίσιμη στην παρούσα υπόθεση διάταξη είναι το άρθρο 3α του κανονισμού 857/84, όπως είχε τροποποιηθεί κυρίως με τον κανονισμό 1639/91<NOTE NOTE.ID="E0007" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ο κανονισμός αυτός παρατέθηκε ανωτέρω στην υποσημείωση 6.</P></NOTE>. Το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 3α, παράγραφος 1, προβλέπει, καθόσον ενδιαφέρει εν προκειμένω, τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>Στον παραγωγό:</P><P>[...]</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ο οποίος απέκτησε την εκμετάλλευση, εκ κληρονομιάς ή με ανάλογο τρόπο, μετά τη λήξη της δέσμευσης που είχε αναλάβει ο κληρονομούμενος δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) 1078/77, αλλά πριν από τις <DATE ISO="19890629">29 Ιουνίου 1989</DATE>,</P></ITEM></LIST><P>παρέχεται προσωρινά, μετά από αίτηση του η οποία πρέπει να διατυπωθεί εντός τριμήνου από την <DATE ISO="19910701">1η Ιουλίου 1991</DATE>, μια ειδική ποσότητα αναφοράς [...]<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/>.</P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Η διαφορά της κύριας δίκης</P></TI></TITLE><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με τη διάταξη περί παραπομπής, ο Η. Bredemeier αναπτύσσει, μαζί με τη σύζυγο του, γεωργοκτηνοτροφικές δραστηριότητες στην Κάτω Σαξονία. Πέρα από τη δική τους εκμετάλλευση, εργάζεται στην εκμετάλλευση του πεθερού του από το 1980. Ο Η. Bredemeier διαχειρίστηκε τη δεύτερη αυτή εκμετάλλευση για λογαριασμό του πεθερού του μέχρι την την <DATE ISO="19861001">1η Οκτωβρίου 1986</DATE>, οπότε την μίσθωσε για αόριστο χρόνο. Οι όροι της μισθώσεως είναι πολύ ευνοϊκοί, αφού το μίσθωμα ανέρχεται, κατά το αιτούν δικαστήριο, στο μισό περίπου του συνήθους,<?PAGE NO="I-4521"?> με σκοπό προφανώς να συνεχιστεί η παραγωγή εντός της εκμεταλλεύσεως μέχρι να την κληρονομήσει, εν ευθέτω χρόνω, η σύζυγος του Η. Bredemeier, την οποία ο πατέρας της έχει ορίσει ανεπίσημα ως κληρονόμο της εκμεταλλεύσεως. Από τα εκτιθέμενα από το αιτούν δικαστήριο προκύπτει ότι οι τρεις ενδιαφερόμενοι ζουν μαζί.</TXT></NP><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Μεταξύ Ιουνίου 1980 και Ιουνίου 1985, όταν ο Η. Bredemeier διαχειζόταν απλώς την εκμετάλλευση για λογαριασμό του πεθερού του, ίσχυε για την εκμετάλλευση δέσμευση μη εμπορίας. Κατά το εν λόγω διάστημα ο Η. Bredemeier παρήγε γάλα στην εκμετάλλευση του, οπότε του χορηγήθηκε ποσόστωση για τα επόμενα έτη. Για την εκμετάλλευση του πεθερού του δεν χορηγήθηκε καμία ποσόστωση.</TXT></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Το 1989, όταν έμαθε για τις αποφάσεις του Δικαστηρίου Mulder και Von Deetzen I<NOTE NOTE.ID="E0008" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Παρατέθηκαν ανωτέρω στην υποσημείωση 5.</P></NOTE>, ο Η. Bredemeier υπέβαλε αίτηση να του χορηγηθεί ποσόστωση για την εκμετάλλευση του πεθερού του. Η αίτηση του απορρίφθηκε με το αιτιολογικό ότι η μίσθωση άρχισε μετά τη λήξη της περιόδου μη εμπορίας. Το 1990 ο Η. Bredemeier υπέβαλε νέα αίτηση, ισχυριζόμενος ότι η μίσθωση αποτελούσε ανάλογη προς κληρονομία πράξη. Η αίτηση του αυτή επίσης απορρίφθηκε, με το αιτιολογικό ότι δεν είχε κληρονομήσει την εκμετάλλευση, αλλά την είχε μισθώσει. Στη συνέχεια άσκησε προσφυγή κατά των απορριπτικών αυτών αποφάσεων.</TXT></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Η προσφυγή του Η. Bredemeier απορρίφθηκε από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με το αιτιολογικό κυρίως ότι η μίσθωση, βάσει της οποίας είχε αποκτήσειτην εκμετάλλευση, δεν αποτελούσε <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>κληρονομιά ή ανάλογο προς κληρονομική διαδοχή τρόπο<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/>. Ο Η. Bredemeier άσκησε έφεση κατά της απορριπτικής αυτής αποφάσεως, τονίζοντας τα πραγματικά στοιχεία που περιγράφηκαν συνοπτικά ανωτέρω.</TXT></NP><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο κρίνει ότι δεν μπορεί να αποφανθεί επί του ζητήματος αυτού. Επισημαίνει ότι με την απόφαση Von Deetzen ΙΙ<NOTE NOTE.ID="E0009" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση της <DATE ISO="19911022">22ας Οκτωβρίου 1991</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-44/89" YEAR="1991" PAGE.ECR="I-5119">C-44/89, Von Deetzen II (Συλλογή 1991, α Ι-5119, σκέψη 38)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> το Δικαστήριο δέχτηκε ότι η φράση <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>ανάλογη προς κληρονομία πράξη<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/>, που περιέχεται σε μια συναφή διάταξη<NOTE NOTE.ID="E0010" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ κατωτέρω σημεία 13 επ.</P></NOTE>, <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αφορά, ανεξάρτητα από τη νομική μορφή με την οποία πραγματοποιείται, κάθε πράξη που συνεπάγεται αποτελέσματα παρόμοια προς την κληρονομική διαδοχή. Συνεπώς, περιλαμβάνει, ιδίως, τις συναλλαγές που συνάπτονται μεταξύ παραγωγού και του εικαζομένου κληρονόμου του και οι οποίες αφορούν την οικεία εκμετάλλευση, υπό τον όρον ότι η εν λόγω συναλλαγή, βάσει του σκοπού και του αντικειμένου της, αποσκοπεί κυρίως στη συνέχιση της παραγωγής στο<?PAGE NO="I-4522"?> πλαίσιο της εκμεταλλεύσεως από τον εικαζόμενο κληρονόμο και όχι στη ρευστοποίηση της αγοραίας αξίας της εκμεταλλεύσεως από τον δικαιοπάροχο παραγωγό.<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/></TXT><P>Το αιτούν δικαστήριο πάντως επισημαίνει επίσης ότι προβλεπόμενος κληρονόμος της οικείας εκμετάλλευσης δεν είναι ο Η. Bredemeier, αλλά η σύζυγός του.</P></NP><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>Επομένως, το εθνικό δικαστήριο αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και υπέβαλε αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>Πρόκειται για απόκτηση γεωργικής εκμεταλλεύσεως <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201C"/>με ανάλογο τρόπο<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/>, υπό την έννοια του άρθρου 3α του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19840331">31ης Μαρτίου 1984</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="090" DATE.PUB="1984" PAGE.FIRST="13">ΕΕ L 90, σ. 13</REF.DOC.OJ>), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1639/91 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19910613">13ης Ιουνίου 1991</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="105" DATE.PUB="1991" PAGE.FIRST="35">ΕΕ L 105, σ. 35</REF.DOC.OJ>), όταν ο παραγωγός, μετά τη λήξη της ισχύος της υποχρεώσεως μη εμπορίας που είχε αναλάβει σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1078/77, εκμισθώνει πριν από τις <DATE ISO="19890629">29 Ιουνίου 1989</DATE> την εν λόγω εκμετάλλευση στον σύζυγο της προβλεπόμενης κληρονόμου υπό όρους που είναι ευνοϊκότεροι από τους συνήθεις όρους της αγοράς;<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Η άποψη μου επί της υποθέσεως</P></TI></TITLE><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Θεωρώ ευτυχές το γεγονός ότι οι παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στην παρούσα υπόθεση είναι ιδιαίτερα συνοπτικές. Ο Η. Bredemeier κατέθεσε μία σελίδα, ενώ η Επιτροπή επεκτάθηκε σε οκτώ, και κανείς δεν ζήτησε τη διεξαγωγή προφορικής διαδικασίας. Αμφότεροι προτείνουν ουσιαστικά στο Δικαστήριο να ακολουθήσει τη νομολογία Von Deetzen II και με την πρόταση αυτή συμφωνώ και εγώ.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Η σχέση μεταξύ της αποφάσεως Rauh και της αποφάσεως Von Deetzen II</P></TI></TITLE><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Για την εφαρμογή της νομολογίας αυτής υπάρχει ίσως μια μικρή δυσκολία, που οφείλεται στο γεγονός ότι η νομολογία αυτή αφορούσε όχι την επίμαχη εν προκειμένω διάταξη, αλλά μια άλλη, της οποίας η διατύπωση (στις περισσότερες γλώσσες) είναι κάπως διαφορετική. Εντούτοις, δεν νομίζω ότι τούτο αποτελεί εμπόδιο.</TXT></NP><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Η διάταξη που ερμηνεύθηκε με την απόφαση Von Deetzen II ήταν το άρθρο 7α του κανονισμού 1546/88<NOTE NOTE.ID="E0011" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Παρατέθηκε ανωτέρω στην υποσημείωση 6.</P></NOTE>, το οποίο προστέθηκε στον εν λόγω κανονισμό με το<?PAGE NO="I-4523"?> άρθρο 1, παράγραφος 3, του κανονισμού 1033/89<NOTE NOTE.ID="E0012" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Παρατέθηκε ανωτέρω στην υποσημείωση 6.</P></NOTE>. Η διάταξη αυτή προβλέπει ουσιαστικά ότι οι ειδικές ποσότητες αναφοράς, εφόσον χορηγηθούν, ακολουθούν την εκμετάλλευση σε περίπτωση μεταβίβασης της εκμετάλλευσης <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>λόγω κληρονομίας ή μέσω ανάλογης προς την κληρονομιά πράξης<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/>, όπως ακριβώς προέβλεπε ήδη για τις κανονικές ποσότητες αναφοράς το άρθρο 7 του κανονισμού 857/84<NOTE NOTE.ID="E0013" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Παρατέθηκε ανωτέρω στην υποσημείωση 4.</P></NOTE>, στην περίπτωση που η εκμετάλλευση μεταβιβαζόταν κατόπιν κληρονομικής διαδοχής.</TXT></NP><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>Η ανωτέρω διάταξη δεν αφορά επομένως τη χορήγηση ειδικής ποσότητας αναφοράς σε σχέση με εκμετάλλευση που έχει ήδη μεταβιβαστεί κατόπιν κληρονομίας ή με ανάλογη πράξη — που αποτελεί το επίμαχο εν προκειμένω ζήτημα — αλλά τη μεταβίβαση εκμετάλλευσης στην οποία έχει ήδη χορηγηθεί τέτοια ποσόστωση.</TXT></NP><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>Η διάταξη που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης προστέθηκε στο άρθρο 3α του κανονισμού 857/84<NOTE NOTE.ID="E0014" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Το ίδιο το άρθρο 3α προστέθηκε με τον κανονισμό 764/89.</P></NOTE> με το άρθρο 1, ΙΙ, στοιχείο α', σημείο 5, του κανονισμού 1639/91<NOTE NOTE.ID="E0015" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Παρατέθηκε ανωτέρω στην υποσημείωση 6.</P></NOTE>. Κατά την πρώτη αιτιολογική σκέψη του τελευταίου αυτού κανονισμού, οι τροποποιήσεις είχαν καταστεί αναγκαίες διότι το Δικαστήριο, με τις αποφάσεις Spagl και Pastätter<NOTE NOTE.ID="E0016" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Παρατέθηκαν αμφότερες ανωτέρω στην υποσημείωση 5.</P></NOTE>, είχε κρίνει ανίσχυρο το άρθρο 3α και διότι, <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>σύμφωνα με την ερμηνεία του άρθρου αυτού που δίνει η απόφαση του Δικαστηρίου για την υπόθεση C-314/89 [Rauh<NOTE NOTE.ID="E0017" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Παρατέθηκε ανωτέρω στην υποσημείωση 5.</P></NOTE>], θα πρέπει να επιτραπεί στους παραγωγούς που ανέλαβαν τη γαλακτοκομική εκμετάλλευση εκ κληρονομιάς ή με ανάλογο τρόπο και οι οποίοι δεν υπέβαλαν αίτηση μεταξύ 29ης Μαρτίου και <DATE ISO="19890629">29ης Ιουνίου 1989</DATE> ή των οποίων η αίτηση απορρίφθηκε να υποβάλουν ή να επαναλάβουν την αίτηση τους<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/>. Στην ουσιαστική τροποποιητική διάταξη χρησιμοποιείται επίσης ο όρος <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>εκ κληρονομίας ή με ανάλογο τρόπο<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/>, ο οποίος διαφέρει κάπως από τον όρο <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/>λόγω κληρονομίας ή μέσω ανάλογης προς την κληρονομία πράξης<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/>, τον οποίο ερμήνευσε η απόφαση Von Deetzen II<NOTE NOTE.ID="E0018" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Η διαφορά διατυπώσεως στα κείμενα στις οκτώ γλώσσες που εξέτασα είναι πολύ μικρή, εκτός ίσως από τα πορτογαλικά κείμενα, όπου η <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/>ανάλογη πράξη<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/> στο άρθρο 7α αναφέρεται ως <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>negocio gratuito<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/>, ενώ ο <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="00AB"/>ανάλογος τρόπος<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="00BB"/> στο άρθρο 3α ως <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/>via analoga<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Εντούτοις, στην απόφαση Rauh — που εκδόθηκε πριν από την τροποποίηση του άρθρου 3α του κανονισμού 857/84 — το Δικαστήριο δανείστηκε την ορολογία του άρθρου 7α του κανονισμού 1546/88, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το άρθρο 3α του κανονισμού 857/84 έχει την έννοια ότι επιτρέπει, <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>υπό τους όρους που καθορίζει, τη χορήγηση ειδικής ποσότητας αναφοράς σε παραγωγό ο οποίος ανέλαβε γεωργική εκμετάλλευση, λόγω κληρονομίας ή μέσω ανάλογης προς την κληρονομία πράξεως, μετά τη λήξη υποχρεώσεως μη εμπορίας [...]<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><?PAGE NO="I-4524"?><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>Υπό τις περιστάσεις αυτές, είναι προφανές ότι, ανεξάρτητα από τους λόγους ευφωνίας που οδήγησαν ενδεχομένως το Συμβούλιο να μη χρησιμοποιήσει παντού την ίδια διατύπωση, η έννοια της φράσης <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>εκ κληρονομίας ή με ανάλογο τρόπο<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/>, που χρησιμοποιείται στο τροποποιημένο άρθρο 3α του κανονισμού 857/84, είναι, κατά τη βούληση του νομοθέτη, ακριβώς η ίδια με την έννοια της φράσης <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/>λόγω κληρονομίας ή μέσω ανάλογης προς την κληρονομιά πράξης<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/> του άρθρου 7α του κανονισμού 1546/88.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επέκταση της ερμηνείας που δόθηκε με την απόφαση Von Deetzen II</P></TI></TITLE><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Η τελευταία δυσκολία που συναντά το εθνικό δικαστήριο οφείλεται στο γεγονός ότι κατά την ερμηνεία που δόθηκε με την απόφαση Von Deetzen II έγινε λόγος για τον <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/>εικαζόμενο κληρονόμο της εκμετάλλευσης<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/> και εικαζόμενος κληρονόμος της εκμετάλλευσης του πεθερού του δεν είναι ο Η. Bredemeier, αλλά η σύζυγος του.</TXT></NP><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή υποστηρίζει — και εγώ συμφωνώ — ότι το βασικό σημείο της αποφάσεως Von Deetzen II είναι ότι πρέπει να επιδιώκεται η <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/>συνέχιση της παραγωγής στο πλαίσιο της εκμεταλλεύσεως από τον εικαζόμενο κληρονόμο και όχι [η] ρευστοποίηση της αγοραίας αξίας της εκμεταλλεύσεως από τον δικαιοπάροχο παραγωγό<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0019" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σκέψη 38 της αποφάσεως.</P></NOTE> και ότι η κρίσιμη έννοια καλύπτει <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="00AB"/>κάθε πράξη που συνεπάγεται αποτελέσματα παρόμοια προς κληρονομική διαδοχή, ανεξάρτητα από τη νομική μορφή με την οποία πραγματοποιείται<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0020" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σκέψη 41 και σημείο 3 του διατακτικού.</P></NOTE>. Οι ορισμοί αυτοί καλύπτουν καταρχήν περιπτώσεις όπως η προκειμένη, κατά την οποία δύο σύζυγοι διαχειρίζονται από κοινού εκμετάλλευση της οποίας ο ένας είναι ο εικαζόμενος κληρονόμος και ο έτερος ο μισθωτής υπό ευνοϊκούς όρους, οι οποίοι συνομολογήθηκαν λόγω της σχέσης μεταξύ των ενδιαφερομένων.</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>Πάντως, όπως επίσης τόνισε η Επιτροπή, πρέπει οπωσδήποτε ο εικαζόμενος κληρονόμος να είναι το πράγματι ωφελούμενο πρόσωπο και να μην υπάρχει συγκαλυμμένη μεταβίβαση σε τρίτον. Για παράδειγμα, σε περίπτωση διαζυγίου ο εικαζόμενος κληρονόμος πρέπει να είναι σε θέση να ασκήσει τα δικαιώματά του επί της εκμεταλλεύσεως και της ποσοστώσεως. Επιπλέον, πρέπει να πληρούται η περιεχόμενη στη σκέψη 38 της αποφάσεως Von Deetzen II προϋπόθεση σχετικά με τον κύριο σκοπό της συναλλαγής. Το εθνικό δικαστήριο, πριν δεχθεί την έφεση του Η. Bredemeier, πρέπει να εξακριβώσει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα νομικά και πραγματικά στοιχεία της υποθέσεως, ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-4525"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Πρόταση</P></TI></TITLE><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>Κατόπιν των ανωτέρω προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής στο Niedersächsisches Oberverwaltungsgericht:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="00AB"/>Η εκμίσθωση εκμεταλλεύσεως στον σύζυγο του εικαζόμενου κληρονόμου της εκμεταλλεύσεως αποτελεί μεταβίβαση <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="201C"/>εκ κληρονομίας ή με ανάλογο τρόπο<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="201D"/>, υπό την έννοια του άρθρου 3α του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19840331">31ης Μαρτίου 1984</DATE>, περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, υπό την προϋπόθεση:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ότι από τους όρους της μισθώσεως προκύπτει ότι η μίσθωση αποβλέπει κυρίως, ενόψει του σκοπού και του αντικειμένου της, στη συνέχιση της παραγωγής στο πλαίσιο της εκμεταλλεύσεως από τον εικαζόμενο κληρονόμο και όχι στη ρευστοποίηση της αγοραίας αξίας της εκμεταλλεύσεως από τον μέλλοντα να κληρονομηθεί εκμισθωτή και</P></ITEM><ITEM><P>ότι ο εικαζόμενος κληρονόμος είναι το πράγματι ωφελούμενο από τη μεταβίβαση πρόσωπο και ότι τα δικαιώματά του διασφαλίζονται ακόμη και σε περίπτωση διαζυγίου ή χωρισμού.<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="00BB"/></P></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>