Η φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας στην Ένωση διέπεται από την οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας 1 (στο εξής: οδηγία για τη φορολογία της ενέργειας ή οδηγία).

Σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 της οδηγίας, εκτός από τις διατάξεις που θεσπίζονται ειδικότερα στα άρθρα 5, 15 και 17 αυτής, το Συμβούλιο αποφασίζοντας ομόφωνα μετά από πρόταση της Επιτροπής μπορεί να επιτρέψει σε ένα κράτος μέλος να θεσπίσει περαιτέρω απαλλαγές ή μειώσεις του επιπέδου φορολογίας για λόγους ειδικής πολιτικής.

Δυνάμει της εκτελεστικής απόφασης 2014/725/ΕΕ του Συμβουλίου της 14ης Οκτωβρίου 2014 2 (της οποίας προηγήθηκε η εκτελεστική απόφαση 2011/384/ΕΕ του Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 2011 3 ), έχει ήδη επιτραπεί στη Σουηδία να εφαρμόσει μειωμένο φορολογικό συντελεστή στην ηλεκτρική ενέργεια που παρέχεται απευθείας σε ελλιμενισμένα πλοία, πλην των ιδιωτικών σκαφών αναψυχής 4 (στο εξής: ηλεκτροδότηση από την ξηρά).

Στόχος της παρούσας πρότασης είναι να παραταθεί η εν λόγω άδεια όπως έχει ζητήσει η Σουηδία, δεδομένου ότι η ισχύουσα παρέκκλιση έληξε στις 25 Ιουνίου 2020.

Με επιστολή της 15ης Αυγούστου 2019, οι σουηδικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι προτίθενται να παρατείνουν το ισχύον μέτρο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023. Συμπληρωματικές πληροφορίες παρασχέθηκαν με επιστολή της 1ης Απριλίου 2020.

Πρόθεση των σουηδικών αρχών είναι να εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν τον μειωμένο συντελεστή φορολόγησης της ηλεκτρικής ενέργειας των 5 κορωνών Σουηδίας (SEK) (περίπου 0,484 EUR) ( 5 ) ανά MWh όσον αφορά την ηλεκτροδότηση από την ξηρά. Κατά τον χρόνο υποβολής του αιτήματος, ο εν λόγω φορολογικός συντελεστής πληρούσε τις απαιτήσεις της οδηγίας 2003/96/ΕΚ όσον αφορά τον ελάχιστο συντελεστή φορολόγησης της ηλεκτρικής ενέργειας για επιχειρηματική χρήση. Το άρθρο 13 της οδηγίας θεσπίζει όριο ανοχής 5 % για τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ.

Υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 13 της οδηγίας για τη φορολογία της ενέργειας υποχρεώνει τα κράτη μέλη να ελέγχουν ετησίως αν οι φορολογικοί συντελεστές που εκφράζονται στα εθνικά νομίσματα είναι σύμφωνοι με τους ελάχιστους συντελεστές που προβλέπει η οδηγία. Ο έλεγχος αυτός πραγματοποιείται με βάση τις συναλλαγματικές ισοτιμίες που δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης την πρώτη εργάσιμη ημέρα του Οκτωβρίου. Τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρούν το ύψος της φορολογίας που ισχύει κατά την ετήσια αναπροσαρμογή μόνον εάν η μετατροπή του ύψους του επιπέδου φορολογίας εκφρασμένου σε ευρώ συνεπάγεται αύξηση του επιπέδου φορολογίας, εκφρασμένου στο εθνικό νόμισμα, μικρότερη από 5 % ή 5 EUR, οποιοδήποτε ποσό είναι μικρότερο.

Η αιτούμενη περίοδος ισχύος της παρέκκλισης καλύπτει το χρονικό διάστημα από τις 26 Ιουνίου 2020 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023, αποτελεί συνέχεια της ισχύουσας παρέκκλισης και βρίσκεται εντός του μέγιστου διαστήματος που επιτρέπεται βάσει του άρθρου 19 της οδηγίας για τη φορολογία της ενέργειας.

Η μείωση του φόρου έχει ως στόχο να ενθαρρύνει τα πλοία αυτά, τα οποία χρησιμοποιούν συνήθως μια πετρελαιοκίνητη βοηθητική μηχανή για την ηλεκτροδότησή τους, να χρησιμοποιούν αντ’ αυτής ηλεκτροδότηση από την ξηρά. Οι διατάξεις οδηγούν σε περιορισμό των εκπομπών από τα ελλιμενισμένα πλοία, με αποτέλεσμα τη μείωση της εναπόθεσης ουσιών που προκαλούν οξίνιση, η οποία αποτελεί πρόβλημα ιδίως στη νοτιοδυτική Σουηδία. Οι διατάξεις θεωρείται επίσης ότι συντελούν σε σημαντικές περιβαλλοντικές βελτιώσεις σε τοπικό επίπεδο, μεταξύ άλλων με τη μορφή μείωσης των επιπέδων θορύβου.

Η αιτούμενη μείωση του ενεργειακού φόρου που εφαρμόζεται στην ηλεκτροδότηση από την ξηρά συνίσταται στη μείωση από το κατά τα άλλα εφαρμοστέο επίπεδο των 34,7 SEK ανά MWh σε 5 SEK ανά MWh.

Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας για τη φορολογία της ενέργειας, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να απαλλάσσουν τα ενεργειακά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας —και την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται— επί ελλιμενισμένων πλοίων. Μπορούν επίσης να πράττουν το ίδιο για την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται επί πλοίων για τη ναυσιπλοΐα σε εσωτερικές πλωτές οδούς, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο στ) της οδηγίας. Η Σουηδία επιβεβαίωσε τη μεταφορά αυτής της τελευταίας προαιρετικής απαλλαγής στο εθνικό της δίκαιο.

Ωστόσο, η χρήση ηλεκτροδότησης από την ξηρά δεν είναι υποχρεωτική για τα πλοία.

Η Σουηδία ζήτησε να χορηγηθεί η άδεια μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2023, με έναρξη από τις 26 Ιουνίου 2020, χωρίς διακοπή σε σχέση με την ισχύουσα παρέκκλιση και εντός του μέγιστου διαστήματος που προβλέπει το άρθρο 19 παράγραφος 2 της οδηγίας.

Η φορολογία της ηλεκτρικής ενέργειας διέπεται από την οδηγία 2003/96/ΕΚ, και ιδίως το άρθρο 10. Στο άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) προβλέπεται υποχρεωτική φορολογική απαλλαγή για τα ενεργειακά προϊόντα που χρησιμοποιούνται στη ναυσιπλοΐα καθώς και για την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται επί σκαφών. Στα άρθρα 5, 15 και 17 προβλέπεται η δυνατότητα των κρατών μελών να εφαρμόζουν φορολογικές διαφοροποιήσεις, μεταξύ άλλων, απαλλαγές και μειώσεις, για ορισμένες χρήσεις της ηλεκτρικής ενέργειας. Ωστόσο, οι εν λόγω διατάξεις καθαυτές δεν προβλέπουν μειωμένη φορολογία της ηλεκτροδότησης από την ξηρά.

Το μέτρο συνιστά κρατική ενίσχυση και εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της νομοθεσίας της ΕΕ γι’ αυτό το θέμα, και ειδικότερα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 651/2014 της Επιτροπής 6 .

Εκτίμηση του μέτρου σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/EΚ

Το άρθρο 19 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο της οδηγίας προβλέπει τα εξής:

Εκτός από τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στα προηγούμενα άρθρα και ειδικότερα στα άρθρα 5, 15 και 17, το Συμβούλιο αποφασίζοντας ομόφωνα μετά από πρόταση της Επιτροπής μπορεί να επιτρέψει σε ένα κράτος μέλος να θεσπίσει περαιτέρω απαλλαγές ή μειώσεις για λόγους ειδικής πολιτικής.

Η Επιτροπή έχει ήδη συστήσει τη χρήση ηλεκτροδότησης από την ξηρά ως εναλλακτικής λύσης έναντι της ηλεκτροπαραγωγής επί ελλιμενισμένων πλοίων και, επομένως, έχει αναγνωρίσει τα περιβαλλοντικά πλεονεκτήματα που προσφέρει η λύση αυτή 7 .

Η δυνατότητα θέσπισης ευνοϊκής φορολογικής μεταχείρισης της ηλεκτροδότησης από την ξηρά είναι δυνατό να προβλέπεται δυνάμει του άρθρου 19 της οδηγίας, δεδομένου ότι σκοπός της είναι να επιτρέψει στα κράτη μέλη τη θέσπιση περαιτέρω απαλλαγών ή μειώσεων για λόγους ειδικής πολιτικής.

Η Σουηδία ζήτησε να εφαρμοστεί το μέτρο για περίπου 3,5 έτη, διάστημα μικρότερο από το μέγιστο επιτρεπόμενο σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 2, δηλ. τα 6 έτη. Καταρχήν, η περίοδος εφαρμογής της παρέκκλισης θα πρέπει να είναι αρκετά μεγάλη ώστε να μην αποθαρρυνθούν οι φορείς εκμετάλλευσης των λιμένων και οι προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας όσον αφορά τη συνέχιση ή την έναρξη των αναγκαίων επενδύσεων σε εγκαταστάσεις ηλεκτροδότησης από την ξηρά. Αυτό το χρονικό διάστημα θα παράσχει επίσης ασφάλεια δικαίου για τους φορείς εκμετάλλευσης πλοίων, οι οποίοι χρειάζεται να προγραμματίζουν τις επενδύσεις τους σε εξοπλισμό επί των πλοίων.

Κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις

Κατά τον χρόνο υποβολής του αιτήματος, ο μειωμένος φορολογικός συντελεστής ύψους 5 SEK (περίπου 0,484 EUR) ( 10 ) ανά MWh που προβλέπεται από τις σουηδικές αρχές πληρούσε τις απαιτήσεις της οδηγίας 2003/96/ΕΚ όσον αφορά τον ελάχιστο συντελεστή φορολόγησης της ηλεκτρικής ενέργειας για επιχειρηματική χρήση.

Κατά συνέπεια, το μέτρο φαίνεται ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 44 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 651/2014 της Επιτροπής, όπου καθορίζονται οι όροι υπό τους οποίους ενισχύσεις υπό μορφή μειώσεων περιβαλλοντικών φόρων δυνάμει της οδηγίας 2003/96/ΕΚ είναι δυνατό να απαλλάσσονται από τις υποχρεώσεις κοινοποίησης κρατικής ενίσχυσης. Ωστόσο, δεν είναι δυνατό να εξακριβωθεί στο παρόν στάδιο κατά πόσον πληρούνται όλοι οι όροι που καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό και η πρόταση εκτελεστικής απόφασης του Συμβουλίου δεν προδικάζει την υποχρέωση των κρατών μελών να εξασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις, ειδικότερα, σε περίπτωση απαλλασσόμενης ενίσχυσης που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 651/2014 της Επιτροπής.

Πολιτική για το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή

Το αιτούμενο μέτρο αφορά κυρίως την πολιτική της ΕΕ για το περιβάλλον. Το εν λόγω μέτρο, στον βαθμό που θα συμβάλει στον περιορισμό της χρήσης καυσίμων πλοίων επί ελλιμενισμένων πλοίων, θα συμβάλει στην πράξη και στην επίτευξη του στόχου της βελτίωσης της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα σε τοπικό επίπεδο, της μείωσης του θορύβου και της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής. Σύμφωνα με την οδηγία 2008/50/ΕΚ για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα 11 , τα κράτη μέλη απαιτείται να μεριμνούν ώστε τα επίπεδα διαφόρων ατμοσφαιρικών ρύπων να μην υπερβαίνουν τις οριακές τιμές, τις τιμές-στόχους και άλλα πρότυπα ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα που καθορίζονται στην οδηγία. Για την εκπλήρωση αυτής της υποχρέωσης απαιτείται η εξεύρεση λύσεων από τα κράτη μέλη σε προβλήματα όπως οι εκπομπές ρύπων από ελλιμενισμένα πλοία, όποτε συντρέχει περίπτωση, και γίνεται αντιληπτό ότι σε λιμένες που αντιμετωπίζουν αυτά τα προβλήματα η ηλεκτροδότηση από την ξηρά θα ενθαρρύνεται, στο πλαίσιο της συνολικής στρατηγικής για την ποιότητα του αέρα. Η χρήση ηλεκτροδότησης από την ξηρά ενθαρρύνεται επίσης στο πλαίσιο της οδηγίας (ΕΕ) 2016/802 12 , η οποία ρυθμίζει την περιεκτικότητα των καυσίμων πλοίων σε θείο.

Σύμφωνα με τις σουηδικές αρχές, η χρήση της ηλεκτροδότησης από την ξηρά έχει οδηγήσει σε μείωση των εκπομπών διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου, σωματιδίων και οξειδίων του άνθρακα. Οι σουηδικές αρχές δεν διαθέτουν επί του παρόντος πιο πρόσφατες εκτιμήσεις σχετικά με τις μειώσεις εκπομπών που αποδίδονται στο μέτρο. Οι δυνατότητες του μέτρου δεν έχουν αξιοποιηθεί πλήρως καθώς απαιτείται δαπανηρός εξοπλισμός τόσο στις αποβάθρες όσο και στα πλοία. Η χρήση της ηλεκτροδότησης από την ξηρά είναι σημαντική στο πλαίσιο της προσπάθειας της Σουηδίας για την τήρηση των προτύπων ποιότητας του αέρα σύμφωνα με την οδηγία 2008/50/ΕΚ, της 21ης Μαΐου 2008, για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και καθαρότερο αέρα για την Ευρώπη.

Ενεργειακή πολιτική

Το μέτρο είναι σύμφωνο με την οδηγία 2014/94/ΕΕ για την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων 13 , η οποία καλύπτει το θέμα της δημιουργίας εγκαταστάσεων ηλεκτροδότησης από την ξηρά σε λιμένες όπου υπάρχει ζήτηση για τις εν λόγω εγκαταστάσεις και το κόστος δεν είναι δυσανάλογο προς τα οφέλη, συμπεριλαμβανομένου του περιβαλλοντικού οφέλους. Η ηλεκτροδότηση από την ξηρά έχει επίσης αναγνωριστεί ως στόχος κοινού συμφέροντος για τη χορήγηση κρατικής ενίσχυσης δυνάμει του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ 14

Υπενθυμίζεται στο σημείο αυτό ότι σημαντικός λόγος της δυσμενούς ανταγωνιστικής θέσης της ηλεκτροδότησης από την ξηρά είναι ότι για την εναλλακτική λύση, δηλαδή την ηλεκτροπαραγωγή επί των πλοίων που είναι ελλιμενισμένα σε θαλάσσιους λιμένες, ισχύει επί του παρόντος πλήρης φοροαπαλλαγή: απαλλάσσεται από τη φορολογία όχι μόνο το καύσιμο πλοίων που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας —η συνήθης κατάσταση δυνάμει του άρθρου 14 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2003/96/ΕΚ— αλλά και η ίδια η ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται επί του πλοίου (βλ. άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας 2003/96/ΕΚ). Παρόλο που η τελευταία αυτή απαλλαγή θα ήταν δυνατό να θεωρηθεί ότι δύσκολα συμβιβάζεται με τους περιβαλλοντικούς στόχους της Ένωσης, ωστόσο εξυπηρετεί πρακτικούς σκοπούς. Πράγματι, για τη φορολόγηση της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται επί του πλοίου χρειάζεται δήλωση εκ μέρους του πλοιοκτήτη —ο οποίος συχνά είναι εγκατεστημένος σε τρίτη χώρα— ή του φορέα εκμετάλλευσης σχετικά με την καταναλωθείσα ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας. Στη δήλωση θα πρέπει επίσης να προσδιορίζεται το ποσοστό της ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνεται στα χωρικά ύδατα του κράτους μέλους στο οποίο οφείλεται ο φόρος. Αυτό θα προκαλούσε τεράστιο διοικητικό φόρτο για τους πλοιοκτήτες, οι οποίοι θα όφειλαν να συντάσσουν τέτοιες δηλώσεις για κάθε κράτος μέλος του οποίου τα χωρικά ύδατα εμπλέκονται.

Πολιτική μεταφορών

Το μέτρο συνάδει με τη σύσταση 2006/339/ΕΚ της Επιτροπής σχετικά με την προώθηση της ηλεκτροδότησης από την ξηρά πλοίων ελλιμενισμένων σε λιμένες της Ένωσης 15 , όπως και με την ανακοίνωση της Επιτροπής «Στρατηγικοί στόχοι και συστάσεις πολιτικής της ΕΕ για τις θαλάσσιες μεταφορές» 16 .

Εσωτερική αγορά και θεμιτός ανταγωνισμός

Όσον αφορά την εσωτερική αγορά και τον θεμιτό ανταγωνισμό, με το αιτούμενο μέτρο περιορίζεται μόνο η υφιστάμενη στρέβλωση μεταξύ δύο ανταγωνιστικών πηγών ηλεκτρικής ενέργειας για τα ελλιμενισμένα πλοία, δηλαδή της ηλεκτροπαραγωγής επί του πλοίου και της ηλεκτροδότησης από την ξηρά, η οποία οφείλεται στη φοροαπαλλαγή των καυσίμων πλοίων.

Οι σουηδικές αρχές δεν έχουν διαπιστώσει σημαντικές αλλαγές όσον αφορά την επιλογή λιμένων εκ μέρους των πλοιοκτητών σε συνάρτηση με τη διαθεσιμότητα εγκαταστάσεων ηλεκτροδότησης από την ξηρά. Επί του παρόντος, κυρίως τα πορθμεία και τα πλοία που εκτελούν συγκεκριμένα δρομολόγια χρησιμοποιούν την ηλεκτροδότηση από την ξηρά. Η επιλογή λιμένα από τους πλοιοκτήτες δεν βασίζεται στο αν παρέχεται ή όχι ηλεκτροδότηση από την ξηρά. Σύμφωνα με τους ενδιαφερόμενους φορείς, τα κρουαζιερόπλοια συχνά επιλέγουν θέσεις πρόσδεσης όπου διατίθεται ηλεκτροδότηση από την ξηρά.

Επιπλέον, η πρόσβαση σε ηλεκτροδότηση από την ξηρά θα είναι διαθέσιμη για τα εκάστοτε πλοία ανεξαρτήτως της σημαίας τους, χωρίς να οδηγεί σε ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση των εθνικών οικονομικών φορέων έναντι των ανταγωνιστών τους από άλλα κράτη μέλη της ΕΕ.

Όσον αφορά τον ανταγωνισμό μεταξύ λιμένων, μπορεί να αναμένεται ότι θα είναι αμελητέες οι ενδεχόμενες επιπτώσεις επί των συναλλαγών μεταξύ κρατών μελών οι οποίες θα ήταν δυνατό να προκύψουν αν τα πλοία άλλαζαν πορεία λόγω της δυνατότητας να ηλεκτροδοτούνται από την ξηρά με μειωμένο φορολογικό συντελεστή. Σε μια κατάσταση στην οποία, όπως προαναφέρεται, δεν είναι πιθανό, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, η χρήση ηλεκτροδότησης από την ξηρά να καταστεί οικονομικότερη απ᾿ ό,τι η ηλεκτροπαραγωγή επί του πλοίου, παρά τη μείωση του φόρου, δεν είναι πιθανό επίσης αυτή η μείωση του φόρου για την ηλεκτροδότηση από την ξηρά να στρεβλώσει σημαντικά τον ανταγωνισμό μεταξύ λιμένων, παρακινώντας τα πλοία να αλλάζουν την πορεία τους ανάλογα με τη διαθεσιμότητα αυτής της επιλογής.

Λαμβανομένου υπόψη του χρονικού πλαισίου για το οποίο προτείνεται να παραταθεί η άδεια εφαρμογής μειωμένου φορολογικού συντελεστή, είναι μάλλον απίθανο να αλλάξει η ανάλυση που παρατίθεται στις προηγούμενες παραγράφους πριν από την ημερομηνία λήξης του μέτρου, εκτός εάν προκύψουν σημαντικές αλλαγές του ισχύοντος πλαισίου και της κατάστασης.

Άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/EΚ του Συμβουλίου.

Ο τομέας της έμμεσης φορολογίας, που καλύπτεται από το άρθρο 113 της ΣΛΕΕ, δεν εμπίπτει καθαυτός στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 3 της ΣΛΕΕ.

Ωστόσο, δυνάμει του άρθρου 19 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ, στο Συμβούλιο έχει δοθεί αποκλειστική αρμοδιότητα, σύμφωνα με το παράγωγο δίκαιο, να επιτρέπει σε ένα κράτος μέλος να θεσπίζει περαιτέρω απαλλαγές ή μειώσεις κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης. Επομένως, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να υποκαταστήσουν το Συμβούλιο. Κατά συνέπεια, στην παρούσα εκτελεστική απόφαση δεν έχει εφαρμογή η αρχή της επικουρικότητας. Εν πάση περιπτώσει, δεδομένου ότι η παρούσα πράξη δεν αποτελεί σχέδιο νομοθετικής πράξης, δεν θα πρέπει να διαβιβαστεί στα εθνικά κοινοβούλια σύμφωνα με το πρωτόκολλο αριθ. 2 που προσαρτάται στις Συνθήκες για τον έλεγχο της συμμόρφωσης με την αρχή της επικουρικότητας.

Η πρόταση τηρεί την αρχή της αναλογικότητας. Η μείωση του φόρου δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου.

Ως νομική πράξη προτείνεται η εκτελεστική απόφαση του Συμβουλίου. Το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96 προβλέπει μόνο αυτό το είδος μέτρου.

Το μέτρο δεν απαιτεί την αξιολόγηση της ισχύουσας νομοθεσίας.

Η πρόταση βασίζεται σε αίτημα που υπέβαλε η Σουηδία και αφορά μόνο το εν λόγω κράτος μέλος.

Δεν υπήρξε ανάγκη εξωτερικής εμπειρογνωσίας.

Η παρούσα πρόταση αφορά τη χορήγηση άδειας σε μεμονωμένο κράτος μέλος κατόπιν αιτήματός του και δεν απαιτείται εκτίμηση επιπτώσεων.

Βάσει των πληροφοριών που παρασχέθηκαν από τη Σουηδία προκύπτει ότι το μέτρο θα έχει περιορισμένο αντίκτυπο στα φορολογικά έσοδα. Αναλυτικότερα, σύμφωνα με την εκτίμηση των σουηδικών αρχών σχετικά με τις φορολογικές δαπάνες που προκαλούνται από το μέτρο, αναμένεται απώλεια εσόδων 6 εκατ. SEK ετησίως για τα προσεχή έτη.

Η Σουηδία αναμένει ότι το μέτρο θα έχει θετικό αντίκτυπο στην επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων της και ιδίως στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα σύμφωνα με την οδηγία 2008/50/ΕΚ για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και καθαρότερο αέρα για την Ευρώπη. Η χρήση της ηλεκτροδότησης από την ξηρά έχει οδηγήσει σε μείωση των εκπομπών διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου, σωματιδίων και οξειδίων του άνθρακα. Οι δυνατότητες του μέτρου δεν έχουν αξιοποιηθεί πλήρως καθώς απαιτείται δαπανηρός εξοπλισμός τόσο στις αποβάθρες όσο και στα πλοία.

Το μέτρο δεν προβλέπει απλούστευση. Προκύπτει από το αίτημα της Σουηδίας και αφορά μόνο το εν λόγω κράτος μέλος.

Το μέτρο δεν έχει επίπτωση στα θεμελιώδη δικαιώματα.

Το μέτρο δεν συνεπάγεται ούτε οικονομική ούτε διοικητική επιβάρυνση για την Ένωση. Συνεπώς, η πρόταση δεν έχει καμία επίπτωση στον προϋπολογισμό της Ένωσης.

Δεν απαιτείται σχέδιο εφαρμογής. Η παρούσα πρόταση αφορά τη χορήγηση άδειας μείωσης του φόρου για μεμονωμένο κράτος μέλος κατόπιν αιτήματός του. Η άδεια χορηγείται για περιορισμένο χρονικό διάστημα έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023. Ο φορολογικός συντελεστής που θα εφαρμοστεί θα πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις της οδηγίας για τη φορολογία της ενέργειας όσον αφορά το ελάχιστο επίπεδο φορολογίας. Είναι δυνατή η αξιολόγηση του μέτρου σε περίπτωση αιτήματος ανανέωσης μετά τη λήξη της περιόδου ισχύος.

Η πρόταση δεν απαιτεί επεξηγηματικά έγγραφα σχετικά με τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο.

Το άρθρο 1 ορίζει ότι θα επιτραπεί στη Σουηδία η εφαρμογή μειωμένου συντελεστή φόρου ηλεκτρικής ενέργειας που παρέχεται απευθείας σε πλοία ελλιμενισμένα σε σουηδικούς λιμένες, πλην των ιδιωτικών σκαφών αναψυχής («ηλεκτροδότηση από την ξηρά»). Ο φορολογικός συντελεστής πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις της οδηγίας όσον αφορά το ελάχιστο επίπεδο φορολογίας της ηλεκτρικής ενέργειας για επιχειρηματική χρήση. Δεν θα είναι δυνατή η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας με μειωμένο συντελεστή στα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής, όπως ορίζονται στο άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2003/96/ΕΚ.

Το άρθρο 2 ορίζει ότι η αιτούμενη άδεια χορηγείται με ισχύ από τις 26 Ιουνίου 2020, σε συνέχεια με την ισχύουσα εκτελεστική απόφαση 2014/725/ΕΕ του Συμβουλίου, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023, διάστημα που δεν υπερβαίνει τη μέγιστη περίοδο 6 ετών η οποία προβλέπεται από την οδηγία, όπως έχει ζητήσει η Σουηδία.