88/277/ΕΟΚ: Απόφαση της Επιτροπής της 21ης Απριλίου 1988 για τη χορήγηση άδειας στο Βέλγιο και τη Γαλλία να επιτρέψουν προσωρινά την εμπορία σπόρων προς σπορά κτηνοτροφικών πίσων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας 66/401/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 117 της 05/05/1988 σ. 0031 - 0031
***** ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 21ης Απριλίου 1988 για τη χορήγηση άδειας στο Βέλγιο και τη Γαλλία να επιτρέψουν προσωρινά την εμπορία σπόρων προς σπορά κτηνοτροφικών πίσων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας 66/401/ΕΟΚ του Συμβουλίου (88/277/ΕΟΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, την οδηγία 66/401/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1966 σχετικά με την εμπορία σπόρων προς σπορά κτηνοτροφικών φυτών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 87/480/ΕΟΚ της Επιτροπής (2), και ιδίως το άρθρο 17, τα αιτήματα που υπέβαλαν το Βασίλειο του Βελγίου και η Γαλλική Δημοκρατία, Εκτιμώντας: ότι, το 1987, στο Βέλγιο και τη Γαλλία ήταν ανεπαρκής η παραγωγή σπόρων προς σπορά κτηνοτροφικών πίσων με λευκά άνθη, χαμηλή περιεκτικότητα σε ταννίνη και χαμηλό συντελεστή αντιτρυψίνης, καταλλήλων για την παραγωγή κόκκων (που συγκομίζονται ξηροί από θεριζοαλωνιστικές μηχανές) χρησιμοποιουμένων ως συστατικό ζωοτροφών, οι οποίοι να πληρούν τις απαιτήσεις που ορίζονται στην οδηγία 66/401/ΕΟΚ, και δεν μπορούν να καλυφθούν οι ανάγκες αυτών των χωρών· ότι δεν κατέστη δυνατόν να καλυφθούν ικανοποιητικά οι ανάγκες αυτές με σπόρους από άλλα κράτη μέλη ή από τρίτες χώρες, που να ικανοποιούν όλες τις απαιτήσεις που ορίζονται από την εν λόγω οδηγία· ότι, κατά συνέπεια, θα πρέπει να δοθεί άδεια στο Βέλγιο και τη Γαλλία να επιτρέψουν, μέχρι τις 30 Απριλίου 1988, την εμπορία σπόρων προς σπορά του προαναφερθέντος είδους που να υπόκεινται σε λιγότερο αυστηρές απαιτήσεις· ότι πρέπει να δοθεί άδεια σε άλλα κράτη μέλη τα οποία είναι σε θέση να προμηθεύουν το Βέλγιο και τη Γαλλία με τέτοιους σπόρους, οι οποίοι δεν πληρούν τις απαιτήσεις της εν λόγω οδηγίας, να επιτρέψουν την εμπορία των σπόρων αυτών, υπό τον όρο ότι προορίζονται αποκλειστικά για το Βέλγιο ή τη Γαλλία· ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Σπόρων προς Σπορά και Γεωργικών, Δενδροκηπευτικών και Δασικών Φυτών προς Φύτευση, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Εξουσιοδοτούνται το Βέλγιο και η Γαλλική Δημοκρατία να επιτρέψουν αντιστοίχως στο έδαφός τους, έως τις 30 Απριλίου 1988, την εμπορία 1 000 και 12 250 κατ' ανώτατο όριο τόνων σπόρων προς σπορά κτηνοτροφικών πίσων (Pisum sativum L. partim) με λευκά άνθη, χαμηλή περιεκτικότητα σε ταννίνη και χαμηλό συντελεστή σε αντιτρυψίνη, καταλλήλων για την παραγωγή κόκκων (που συγκομίζονται ξηροί με θεριζοαλωνιστικές μηχανές) χρησιμοποιουμένων ως συστατικό ζωοτροφών, της κατηγορίας « πιστοποιημένοι σπόροι» που δεν πληρούν τις απαιτήσεις σχετικά με την ελάχιστη βλαστική ικανότητα που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 66/401/ΕΟΚ, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) η βλαστική ικανότητα των σπόρων είναι τουλάχιστον 75 % της βλαστικής ικανότητας των αγνών σπόρων· β) στην επίσημη ετικέτα αναγράφονται οι ενδείξεις: - «ελάχιστη βλαστική ικανότητα 75 %», - ανάλογα με την περίπτωση, «προορίζονται αποκλειστικά για το Βέλγιο» ή «προορίζονται αποκλειστικά για τη Γαλλία». Άρθρο 2 Εξουσιοδοτούνται τα υπόλοιπα κράτη μέλη να επιτρέπουν, υπό τους όρους που ορίζονται στο άρθρο 1, την εμπορία στην επικράτειά τους 13 250 κατ' ανώτατο όριο τόνων σπόρων προς σπορά κτηνοτροφικών πίσων, εφόσον οι σπόροι προορίζονται αποκλειστικά για το Βέλγιο και τη Γαλλία. Η επίσημη ετικέτα πρέπει να φέρει τις ενδείξεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 στοιχείο β). Άρθρο 3 Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή, πριν από τις 30 Ιουνίου 1988, τις ποσότητες σπόρων προς σπορά που τέθηκαν στο εμπόριο στην επικράτειά τους δυνάμει της παρούσας απόφασης. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα άλλα κράτη μέλη. Άρθρο 4 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 21 Απριλίου 1988. Για την Επιτροπή Frans ANDRIESSEN Αντιπρόεδρος (1) ΕΕ αριθ. 125 της 11. 7. 1966, σ. 2298/66. (2) ΕΕ αριθ. L 273 της 26. 9. 1987, σ. 43.