(1)

Krachtens Verordening (EG) nr. 2160/2003 kan worden besloten dat specifieke bestrijdingsmethoden niet mogen worden gebruikt in het kader van de door de lidstaten vastgestelde nationale bestrijdingsprogramma's om de communautaire doelstellingen overeenkomstig die verordening te verwezenlijken.

(2)

Krachtens Verordening (EG) nr. 2160/2003 kan ook worden besloten dat specifieke bestrijdingsmethoden kunnen of moeten worden toegepast met het oog op het terugdringen van de prevalentie van zoönoses en zoönoseverwekkers in het stadium van de primaire dierlijke productie en in andere stadia van de voedselketen, en kunnen voorschriften worden aangenomen voor de wijze waarop dergelijke methoden mogen worden gebruikt.

(3)

Overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EG) nr. 2160/2003 raadpleegt de Commissie de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA), voordat zij voorschriften voor specifieke bestrijdingsmethoden voorstelt.

(4)

De Commissie heeft de EFSA geraadpleegd over het gebruik van antimicrobiële stoffen en het gebruik van vaccins voor de bestrijding van salmonella bij pluimvee. Ingevolge dat verzoek heeft de EFSA op 21 oktober 2004 twee afzonderlijke adviezen over die aangelegenheden uitgebracht.

(5)

In haar advies over het gebruik van antimicrobiële stoffen voor de bestrijding van salmonella bij pluimvee heeft de EFSA aanbevolen dat het gebruik van antimicrobiële stoffen wordt ontmoedigd wegens de risico’s voor de volksgezondheid die verbonden zijn aan de ontwikkeling, de selectie en de verspreiding van resistentie. Het gebruik van antimicrobiële stoffen moet gebonden worden aan formeel vastgestelde voorwaarden die zorgen voor de bescherming van de volksgezondheid, en moet vooraf volledig worden gerechtvaardigd en door de bevoegde autoriteit worden geregistreerd.

(6)

Hoewel het advies, wat vermeerderingskoppels betreft, het potentiële risico van verspreiding van residuele Salmonella spp., onder meer van geselecteerde resistente stammen via de productiepiramide, erkende, stelde het ook dat waardevol genetisch materiaal van besmette vermeerderingskoppels veilig kan worden gesteld via het gebruik van antimicrobiële stoffen. Het advies concludeerde ook dat over het algemeen en voor alle soorten pluimvee, in de zeldzame gevallen waarin Salmonella spp. klinische infecties veroorzaakt, antimicrobiële stoffen nuttig kunnen zijn voor de vermindering van het aantal ziekte- en sterftegevallen.

(7)

Daarom moet op grond van het advies van de EFSA worden bepaald dat antimicrobiële stoffen niet mogen worden gebruikt in het kader van de overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. 2160/2003 goed te keuren nationale bestrijdingsprogramma’s, behalve in de uitzonderlijke omstandigheden waarnaar door de EFSA in haar advies wordt verwezen.

(8)

In ieder geval mogen alleen geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik worden gebruikt die zijn toegelaten overeenkomstig Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (2), of Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (3). Antimicrobiële geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik worden in deze verordening antimicrobiële stoffen genoemd.

(9)

Over het algemeen wordt erkend dat de basis voor de succesvolle bestrijding van salmonella-infecties in pluimveebedrijven wordt gevormd door goede veehouderij- en hygiënepraktijken en het testen en verwijderen van positieve koppels uit de productie.

(10)

In haar advies over het gebruik van vaccins voor de bestrijding van salmonella bij pluimvee concludeert de EFSA dat vaccinatie van pluimvee wordt beschouwd als een aanvullende maatregel ter vergroting van de weerstand van de dieren tegen blootstelling aan salmonella en ter beperking van de verspreiding van de infecties.

(11)

In haar conclusies stelt de EFSA met name ook dat, op voorwaarde dat de detectiemethoden het mogelijk maken een onderscheid te maken tussen de vaccinstammen en de wilde stammen, zowel geïnactiveerde als levende stammen tijdens de gehele levensduur van de dieren veilig kunnen worden gebruikt, behalve tijdens de wachttijd vóór het slachten.

(12)

Daarom moet op grond van het advies van de EFSA worden bepaald dat levende vaccins niet mogen worden gebruikt in het kader van de overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. 2160/2003 goed te keuren nationale bestrijdingsprogramma’s, als de producent geen passende methode biedt om wilde salmonellastammen bacteriologisch van vaccinstammen te onderscheiden.

(13)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,