|
8.10.2021 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
L 356/8 |
GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2021/1768 VAN DE COMMISSIE
van 23 juni 2021
tot wijziging, met het oog op de aanpassing ervan aan de technische vooruitgang, van de bijlagen I, II, III en IV bij Verordening (EU) 2019/1009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van voorschriften inzake het op de markt aanbieden van EU-bemestingsproducten
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) 2019/1009 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2019 tot vaststelling van voorschriften inzake het op de markt aanbieden van EU-bemestingsproducten en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 1069/2009 en (EG) nr. 1107/2009 en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2003/2003 (1), en met name artikel 42, lid 1,
Overwegende hetgeen volgt:
|
(1) |
Een bemestingsproduct dat voldoet aan de eisen van respectievelijk de bijlagen I en II bij Verordening (EU) 2019/1009 voor de desbetreffende productfunctiecategorie (PFC) en bestanddelencategorie (CMC), wordt geëtiketteerd overeenkomstig bijlage III bij die verordening en heeft met succes de conformiteitsbeoordelingsprocedure van bijlage IV bij Verordening (EU) 2019/1009 doorstaan, kan vervolgens worden voorzien van een CE-markering en als EU-bemestingsproduct worden toegelaten tot het vrije verkeer op de interne markt. |
|
(2) |
Verordening (EU) 2019/1009 verleent de Commissie de bevoegdheid om de bijlagen I (gedeeltelijk), II, III en IV bij die verordening te wijzigen. |
|
(3) |
Bij de voorbereiding van de overgang op de nieuwe harmonisatieregels hebben zowel lidstaten als belanghebbenden de Commissie ingelicht over de noodzaak een aantal technische bepalingen in de bijlagen bij Verordening (EU) 2019/1009 aan te passen. Sommige van die wijzigingen zijn nodig om de samenhang met andere onderdelen van de wetgeving van de Unie te verbeteren, om zo de toegang tot de interne markt en het vrije verkeer van veilige en agronomisch efficiënte bemestingsproducten verder te vergemakkelijken. Sommige wijzigingen zijn noodzakelijk om het hoge beschermingsniveau te waarborgen dat met Verordening (EU) 2019/1009 wordt beoogd en er zo voor te zorgen dat EU-bemestingsproducten die op grond van die verordening toegang hebben tot de interne markt, geen risico voor de gezondheid, de veiligheid of het milieu inhouden. Andere wijzigingen zijn nodig om situaties te voorkomen waarin belangrijke categorieën bemestingsproducten onbedoeld van de harmonisatieregels zouden worden uitgesloten. Deze wijzigingen zullen zorgen voor toegang tot de interne markt voor bemestingsproducten die agronomisch efficiënt en veilig zijn en reeds op grote schaal op de markt worden verhandeld. |
|
(4) |
Verordening (EU) 2019/1009 bevat voorschriften voor EU-bemestingsproducten die een stof bevatten waarvoor overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad (2) maximumresidugrenswaarden voor levensmiddelen en diervoeders zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad (3), in Verordening (EG) nr. 470/2009 van het Europees Parlement en de Raad (4) of in Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad (5). De fabrikant is verplicht gebruiksaanwijzingen te verstrekken om ervoor te zorgen dat het beoogde gebruik van het EU-bemestingsproduct niet tot overschrijding van de maximumgrenswaarden voor levensmiddelen en diervoeders leidt. Daarnaast moet de fabrikant in de technische documentatie de resultaten van berekeningen opnemen waaruit blijkt dat aan dit voorschrift is voldaan. Tijdens de besprekingen over de wijze waarop deze verplichting moet worden uitgevoerd, is duidelijk geworden dat het voor fabrikanten onmogelijk is om eraan te voldoen, zodat agronomisch efficiënte, veilige en reeds op grote schaal verhandelde bemestingsproducten niet slagen voor de conformiteitsbeoordeling of toegang krijgen tot de interne markt uit hoofde van Verordening (EU) 2019/1009. Deze verplichtingen moeten daarom worden vervangen door verplichtingen die in twee opzichten evenrediger en uitvoerbaarder zijn. |
|
(5) |
Ten eerste kan de overschrijding van deze maximumgehalten of niveaus in gewassen worden voorkomen door correcte informatie voor de eindgebruiker op het etiket te verstrekken. Bijgevolg moet Verordening (EU) 2019/1009 worden gewijzigd om de fabrikant te verplichten de eindgebruiker te informeren wanneer het EU-bemestingsproduct een bestanddeel bevat dat, indien het als levensmiddel of diervoeder in de handel wordt gebracht, de in Verordening (EG) nr. 470/2009, in Verordening (EG) nr. 396/2005, overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 315/93, of in Richtlijn 2002/32/EG vastgestelde maximumgehalten overschrijdt. Om een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid, de diergezondheid en het milieu met betrekking tot toevoegingsmiddelen voor diervoeding te waarborgen, moet bovendien Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad (6) daaraan worden toegevoegd. Op die manier zal de eindgebruiker in staat zijn alle nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat het gewas aan de voorschriften inzake levensmiddelen en diervoeders voldoet. |
|
(6) |
Ten tweede zijn aanvullende maatregelen nodig met betrekking tot sommige farmacologisch werkzame stoffen die reeds onder Verordening (EG) nr. 470/2009 vallen. De aanpak moet verschillen afhankelijk van of het een toegestane stof betreft die is opgenomen in tabel 1 van de bijlage bij Verordening (EU) nr. 37/2010 van de Commissie (7) en waarvoor een maximumresidugrens kan zijn vastgesteld, dan wel een niet-toegelaten stof met een actiedrempel als vastgesteld in Verordening (EU) 2019/1871 van de Commissie (8). Residuen van een toegestane stof mogen alleen in een EU-bemestingsproduct aanwezig zijn indien die stof in tabel 1 van de bijlage bij Verordening (EU) nr. 37/2010 is opgenomen. Een niet-toegelaten farmacologisch werkzame stof, die schadelijker is voor de gezondheid van de consument wanneer zij in levensmiddelen aanwezig is, mag echter ook niet boven de actiedrempel in een EU-bemestingsproduct aanwezig zijn. |
|
(7) |
Een EU-bemestingsproduct mag ook werkzame stoffen in de zin van Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad bevatten (9). Aangezien Verordening (EU) 2019/1009 geen betrekking heeft op gewasbeschermingsmiddelen, moet in de tekst van die verordening worden verduidelijkt dat een EU-bemestingsproduct dat een werkzame stof bevat, geen gewasbeschermingsfunctie in de zin van Verordening (EG) nr. 1107/2009 mag hebben. Deze verduidelijking is nodig om te zorgen voor overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1107/2009, hetgeen de uitvoering van de harmonisatievoorschriften door zowel marktdeelnemers als nationale autoriteiten zal vergemakkelijken en zo de toegang tot de interne markt op basis van Verordening (EU) 2019/1009 zal vergemakkelijken. |
|
(8) |
Verordening (EU) 2019/1009 bevat een limitatieve lijst van typologieën voor een enkelvoudige anorganische micronutriëntenmeststof, evenals de overeenkomstige beschrijvingen en het minimale gehalte aan micronutriënten. Micronutriëntenmeststof op basis van zout bestaat voor 10 massaprocent van de meststof uit een in water oplosbare micronutriënt. Er zijn echter meststoffen op basis van carbonaten of fosfaatzouten die micronutriënten bevatten die niet in water oplosbaar zijn. Dit heeft geen invloed op hun prestaties als meststoffen of op de opname van nutriënten in het gewas. Dergelijke micronutriëntenmeststoffen op basis van zout moeten daarom toegang krijgen tot de interne markt door de oplosbaarheid in water als voorwaarde te verwijderen. Wat betreft UVCB-chelaten (10) zijn alleen ijzerchelaten opgenomen. Andere micronutriënten kunnen echter ook UVCB-chelaten zijn en langzaam worden afgegeven aan planten. Meststoffen met langzame werking zijn nuttig om nutriëntenverontreiniging in de bodem te voorkomen doordat de micronutriënten langzaam vrijkomen en zo de kans op opname door de planten wordt vergroot. Het is daarom passend dergelijke nicheproducten in het toepassingsgebied van de harmonisatieregels op te nemen en het vrije verkeer van deze producten op de interne markt te bevorderen. |
|
(9) |
Verordening (EU) 2019/1009 bevat grenswaarden voor contaminanten, waaronder nikkel, in een groeimedium, hetgeen is gedefinieerd als een EU-bemestingsproduct, anders dan bodem in situ, bedoeld om planten of paddenstoelen in te laten groeien. Bij Verordening (EU) 2019/1009 zijn harmonisatieregels voor dit type bemestingsproducten vastgesteld. Er zijn al talrijke soorten groeimedia op de markt, op basis van nationale regels en met zeer uiteenlopende kenmerken, die in aanmerking kunnen komen om EU-bemestingsproducten te worden. De grenswaarde voor nikkel die in Verordening (EU) 2019/1009 voor alle soorten groeimedia is vastgesteld, veroorzaakt echter moeilijkheden bij sommige groeimedia die uitsluitend bestanddelen van minerale oorsprong bevatten. Dergelijke producten zijn nicheproducten die voldoen aan de beginselen van de circulaire economie en die reeds voldoen aan de bij Besluit (EU) 2015/2099 van de Commissie (11) vastgestelde EU-milieukeurcriteria voor groeimedia. In dit besluit wordt een onderscheid tussen minerale groeimedia en andere categorieën groeimedia gemaakt wat betreft de methoden voor het bepalen van het gehalte aan contaminanten, waaronder nikkel. Voor alle groeimedia behalve minerale groeimedia moet dus het totale gehalte van de contaminant worden bepaald, terwijl voor minerale groeimedia alleen het biologisch beschikbare gehalte moet worden bepaald. Dit onderscheid wordt gerechtvaardigd door het feit dat minerale groeimedia gewoonlijk bij hoge temperaturen worden vervaardigd, waardoor een sterke chemische binding van contaminanten met de structuur van de minerale bestanddelen ontstaat, waardoor de mate waarin dergelijke contaminanten biologisch beschikbaar zijn, wordt beperkt. Een dergelijk onderscheid wordt echter niet gemaakt in Verordening (EU) 2019/1009. Op basis van de beschikbare informatie zouden de op de markt beschikbare minerale groeimedia weliswaar aan de in Verordening (EU) 2019/1009 vastgestelde grenswaarde voor nikkel voldoen als alleen het biologisch beschikbare gehalte van de contaminant moet worden bepaald; zij kunnen echter niet aan dezelfde grenswaarde voldoen als het totale gehalte moet worden bepaald, zoals momenteel vereist is. Daarom is het belangrijk te zorgen voor overeenstemming tussen de eisen voor de CE-markering van die producten op basis van Verordening (EU) 2019/1009 en de toepassing van de milieukeur, om te voorkomen dat producten die veilig zijn voor het milieu en dus een milieukeur hebben, buiten het toepassingsgebied van de harmonisatieregels vallen. De in bijlage I bij Verordening (EU) 2019/1009 vastgestelde grenswaarde voor nikkel mag daarom bij minerale groeimedia alleen op het biologisch beschikbare gehalte van toepassing zijn. |
|
(10) |
Bij wijze van beschermingsmaatregel mag die regel alleen van toepassing zijn wanneer het gebruik van deze producten beperkt blijft tot professionele toepassingen in de tuinbouw, groendaken of groenmuren. Dit zou zorgen voor een betere omgang met en een hogere mate van nuttige toepassing van de gebruikte groeimedia, met reële mogelijkheden om de materialen na gebruik te recyclen. Daarnaast moet de fabrikant samenwerken met de gebruiker om ervoor te zorgen dat de producten veilig worden verwijderd zodra ze niet meer in gebruik zijn. Bovendien mag het product niet in rechtstreeks contact staan met de bodem opdat het niet tot de accumulatie van contaminanten in de bodem bijdraagt. |
|
(11) |
EU-bemestingsproducten mogen uitsluitend bestanddelen bevatten die voldoen aan de eisen die voor de bestanddelencategorieën in bijlage II bij Verordening (EU) 2019/1009 zijn vastgesteld. Bemestingsproducten, met name meststoffen, bevatten vaak op polymeren gebaseerde technische toevoegingsmiddelen, die belangrijk zijn om de efficiëntie en het veilige gebruik ervan te waarborgen. Deze toevoegingsmiddelen vallen onder geen van de bestaande bestanddelencategorieën. Meststoffen die deze toevoegingsmiddelen bevatten, vallen echter onder de harmonisatievoorschriften van Verordening (EG) nr. 2003/2003 van het Europees Parlement en de Raad (12). Tot de technische toevoegingsmiddelen behoren bijvoorbeeld antiklontermiddelen en middelen om verstuiving tijdens het gebruik van het bemestingsproduct te voorkomen. Antiklontermiddelen zijn essentieel voor de efficiëntie van het gebruik van nutriënten, aangezien de meststof zonder dergelijke middelen niet gelijkmatig zou worden verspreid en de eindgebruiker meer van de meststof zou gebruiken om ervoor te zorgen dat alle planten worden bereikt. Middelen om verstuiving tegen te gaan zijn ook voor de bescherming van de gezondheid van de gebruikers van groot belang. Polymeren die geen milieuproblemen opleveren, moeten daarom worden opgenomen als bestanddelen die krachtens Verordening (EU) 2019/1009 in bemestingsproducten mogen worden gebruikt. Dit zou ervoor zorgen dat belangrijke categorieën producten met een grotere agronomische efficiëntie en veiligheid toegang blijven hebben tot de interne markt. |
|
(12) |
Om vast te stellen welke polymeren geen milieuproblemen opleveren, is het passend te verwijzen naar de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (13) uitgebrachte wetenschappelijke adviezen van het Comité risicobeoordeling (14) en het Comité sociaaleconomische analyse van het Europees Agentschap voor chemische stoffen betreffende microplasticdeeltjes die opzettelijk worden toegevoegd aan consumentenproducten of producten voor professioneel gebruik. |
|
(13) |
Door deze categorieën polymeren op te nemen in CMC 1 (stoffen en mengsels als primair materiaal) en CMC 11 (bijproducten in de zin van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (15)), wordt er ook voor gezorgd dat die polymeren overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1907/2006 worden geregistreerd met een dossier inclusief veiligheidsrapport voor het gebruik ervan als bemestingsproduct. Hierdoor zou ook gegarandeerd een gedetailleerde beoordeling van alle eventuele risico’s van het gebruik van deze toevoegingsmiddelen in bemestingsproducten worden uitgevoerd en zouden de bemestingsproducten die uit hoofde van deze wijziging toegang tot de interne markt krijgen, gegarandeerd veilig zijn voor de menselijke gezondheid en het milieu. |
|
(14) |
Meststoffen met micronutriënten kunnen chelaatvormers of complexvormers bevatten, oftewel stoffen die bedoeld zijn om de langdurige beschikbaarheid van micronutriënten voor planten te vergroten. |
|
(15) |
Verordening (EU) 2019/1009 schrijft voor dat bemestingsproducten die chelaatvormers bevatten gedurende ten minste drie dagen stabiel moeten blijven in een standaard Hoagland-oplossing bij pH 7 en 8, om ervoor te zorgen dat de micronutriënten langzaam worden afgegeven aan planten. De samenstelling van de landbouwgrond en de verschillen in de pH-waarden kunnen de stabiliteit van deze producten verstoren. Dankzij de technische vooruitgang kan op deze potentiële verstoringen worden ingespeeld en kan een pH-bereik worden vastgesteld waarbinnen de producten stabiel zijn voor landbouwdoeleinden. Op basis van het bovenstaande kan een product stabiel zijn binnen een ander pH-bereik dan pH 7 en 8 en nog steeds de langdurige beschikbaarheid van micronutriënten waarborgen zoals de bedoeling is. Verordening (EU) 2019/1009 moet daarom worden gewijzigd om toe te staan dat dergelijke producten binnen een ander pH-bereik stabiel zijn. Op die manier zouden de harmonisatieregels van toepassing zijn op meer producten die langzaam micronutriënten afgeven aan planten en zo het wegspoelen van nutriënten in de bodem terugdringen. Als aanvullende maatregel moet het pH-bereik waarbinnen de EU-bemestingsproducten stabiel zijn, op het etiket worden vermeld om ervoor te zorgen dat de eindgebruiker de juiste informatie krijgt. |
|
(16) |
Overeenkomstig Verordening (EU) 2019/1009 moet het percentage voor elke gecheleerde micronutriënt van elke chelaatvormer en elke gecomplexeerde micronutriënt van elke complexvormer worden aangegeven, naargelang het geval. Producten met micronutriënten kunnen echter een mengsel van chelaatvormers of van complexvormers of van beide bevatten. In dergelijke gevallen kunnen de beschikbare analysemethoden geen steun bieden bij het bepalen welke exacte percentages van elke micronutriënt door elk afzonderlijke middel zijn gecheleerd of gecomplexeerd. Verordening (EU) 2019/1009 moet derhalve worden gewijzigd om de fabrikant in staat te stellen aan deze etiketteringsvoorschriften te voldoen en daarmee zijn toegang tot de interne markt te vergemakkelijken. |
|
(17) |
Sommige bemestingsproducten, zoals groeimedia, bevatten turf als hoofdbestanddeel. Het stimuleren van het gebruik van alternatieven voor turf is belangrijk in de strijd tegen klimaatverandering, met name waar het gaat om het voorkomen van koolstofverlies en broeikasgasemissies, en het behoud van kwetsbare ecosystemen. Plantenvezels kunnen worden gebruikt om de turf in groeimedia gedeeltelijk te vervangen. Om het potentieel van onbehandelde plantenvezels te vergroten, moeten deze echter worden omgezet tot vezels van fijnere deeltjes, aangezien dit de biologische afbreekbaarheid, de interactie met nutriënten en de vochtopname ervan ten goede komt. De conditionering van ruwe plantaardige vezels aan de hand van verschillende fysische voorbehandelingen met het oog op de vervezeling moet in de limitatieve lijst van behandelingen van CMC 2 (planten, delen van planten of plantenextracten) worden opgenomen. Bij wijze van beschermingsmaatregel moeten bepaalde beperkingen aan de verwerkingsmethoden worden toegevoegd, zoals de maximumtemperatuur en het verbod op toevoegingsmiddelen met uitzondering van water. |
|
(18) |
Onder CMC 3 (compost) en CMC 5 (ander digestaat dan digestaat van verse gewassen) zijn limitatieve lijsten vastgesteld van de uitgangsmaterialen die kunnen worden gebruikt. Die lijsten omvatten afgeleide producten als bedoeld in artikel 32 van Verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad (16) en dierlijke bijproducten die als dode organismen kunnen worden beschouwd, wanneer overeenkomstig artikel 5, lid 2, derde alinea, van die verordening een eindpunt in de productieketen is bepaald. |
|
(19) |
Bij Verordening (EU) 2019/1009 zijn voor het eerst harmonisatieregels voor compost en digestaat als bestanddelen van EU-bemestingsproducten vastgesteld. Deze materialen zijn niettemin, op basis van nationale regels, op de markt aanwezig. Momenteel worden dierlijke bijproducten die niet als dode organismen kunnen worden beschouwd (met name niet-verwerkte mest) vaak gebruikt als uitgangsmaterialen voor compost en digestaat. Op die manier worden dergelijke materialen omgezet in bemestingsproducten met een netto economische meerwaarde evenals meerwaarde op milieugebied. Het gebruik van gecomposteerde dierlijke mest, met inbegrip van pluimveemest en gecomposteerde stalmest, alsmede digestaat dat dierlijke bijproducten bevat die zijn co-vergist met materiaal van plantaardige of dierlijke oorsprong, is opgenomen in de limitatieve lijst van meststoffen, bodemverbeteraars en nutriënten die in de biologische landbouw zijn toegestaan in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 889/2008 van de Commissie (17). Daarom moeten bemestingsproducten die compost of digestaat met dergelijke dierlijke bijproducten als uitgangsmateriaal bevatten, toegang krijgen tot de interne markt. Dit zou ook zorgen voor overeenstemming met de uitgangsmaterialen die zijn toegestaan in de onlangs ingevoegde categorieën CMC 12 (neergeslagen fosfaatzouten en derivaten daarvan), CMC 13 (thermische oxidatiematerialen en derivaten daarvan) en CMC 14 (via pyrolyse en vergassing verkregen materialen). |
|
(20) |
CMC’s 3 en 5 sluiten ook levende of dode organismen uit de organische fractie van gemengd stedelijk afval van huishoudens uit als uitgangsmaterialen. Daarentegen is het zo dat voor de uitgangsmaterialen van CMC’s 12, 13 en 14, levende of dode organismen die zijn verkregen uit de materialen die van gemengd stedelijk afval en niet alleen van huishoudelijk afval afkomstig zijn, worden uitgesloten. Deze bepalingen hebben tot doel de gescheiden inzameling van afval in gemeenten te stimuleren door geen mogelijkheden voor het gebruik van gemengd afval te bieden. De redenering is dezelfde wanneer het afval wordt geproduceerd door huishoudens of door restaurants of andere exploitanten in de gemeente. Er is geen reden om enkel het gebruik van gemengd afval van huishoudens als uitgangsmateriaal in compost en digestaat te verbieden. Om te zorgen voor een evenzeer coherente als strikte aanpak voor de nuttige toepassing van gemengd stedelijk afval en daarmee de bescherming voor het milieu te versterken, moeten de bepalingen in CMC’s 3 en 5 op die van de onlangs ingevoerde CMC’s 12, 13 en 14 worden afgestemd. |
|
(21) |
Verordening (EU) 2019/1009 omvat een verplichting voor de fabrikant om alle bestanddelen die meer dan 5 gewichtsprocent van het product uitmaken op het etiket te vermelden. Het element waarop de grenswaarde van 5 gewichtsprocent wordt toegepast, moet echter worden aangepast aan de fysieke eigenschappen van het desbetreffende bemestingsproduct en daarom moet het aangeven van bestanddelen die 5 % van het volume uitmaken ook worden toegestaan. Vooral in het geval van producten waarvan de hoeveelheid in volume is aangegeven, heeft opgave van de bestanddelen die 5 % van het volume uitmaken de voorkeur omdat het relatieve gewicht van de bestanddelen ten opzichte van het productgewicht niet altijd bekend is. Dit zou de toegang van dergelijke producten tot de interne markt vergemakkelijken. Wat het EU-bemestingsproduct in vloeibare vorm betreft, is het passend bestanddelen aan te duiden die meer dan 5 % van het drooggewicht uitmaken, aangezien er anders situaties zouden kunnen voorkomen waarin alleen water als bestanddeel wordt vermeld. Dit zou ervoor zorgen dat producten alleen op grond van Verordening (EU) 2019/1009 toegang hebben tot de interne markt als de gebruikers naar behoren over de bestanddelen worden geïnformeerd, zodat zij de producten veilig kunnen gebruiken. |
|
(22) |
Op het etiket van een organo-minerale meststof, een vaste of vloeibare anorganische macronutriëntenmeststof en een anorganische micronutriëntenmeststof worden de namen en chemische symbolen van de aangegeven micronutriënten vermeld, gevolgd door de benamingen van hun tegenionen. In sommige gevallen kan het van nature in de bestanddelen van EU-bemestingsproducten aanwezige gehalte aan micronutriënten het niveau voor aangifte bereiken. Dit geldt met name voor meststoffen uit gedolven materiaal. Door hun natuurlijke oorsprong kunnen de namen van de tegenionen voor deze micronutriënten niet altijd worden bepaald, als gevolg van analytische of technische beperkingen. Daarom moet het aangeven van micronutriënten die niet opzettelijk aan het EU-bemestingsproduct zijn toegevoegd, worden toegestaan, zelfs als de overeenkomstige tegenionen niet kunnen worden bepaald. Anders zouden anorganische micronutriëntenmeststoffen uit gedolven materiaal niet in het kader van Verordening (EU) 2019/1009 in de handel kunnen worden gebracht, aangezien de fabrikant niet aan deze etiketteringsverplichting zou kunnen voldoen. Bovendien is het aangeven van het gehalte aan micronutriënten in organo-minerale en anorganische macronutriëntenmeststoffen zonder de overeenkomstige tegenionen gunstig voor zowel de eindgebruiker, die een bemestingsplan zou kunnen aanpassen om daar ook het micronutriëntengehalte in mee te nemen, als voor het milieu, aangezien zo overbemesting kan worden voorkomen. Het weglaten van de tegenionen van het etiket heeft geen invloed op de efficiëntie of veiligheid van de meststof. |
|
(23) |
De fabrikant van een vaste anorganische macronutriëntenmeststof moet op het etiket de vorm van de fysieke eenheid vermelden onder verwijzing naar een van de vier verschillende vormen die in de verordening worden genoemd, namelijk poeder, korrels, prils en pellets. In sommige gevallen is het echter niet mogelijk slechts één van de bovengenoemde specifieke vormen te gebruiken, omdat de fysieke vorm van het product een combinatie van twee van de vier vormen is. Om de fabrikant in staat te stellen aan deze etiketteringsverplichting te voldoen, moet de beschrijving van de fysieke eenheid dan ook niet tot één mogelijke vorm beperkt zijn, maar ook een combinatie van vormen toestaan. De definities van fysieke eenheden moeten betrekking hebben op alle soorten meststoffen en mogen het in de handel brengen van producten die anderszins aan de voorschriften van Verordening (EU) 2019/1009 voldoen, niet beperken. |
|
(24) |
Verordening (EU) 2019/1009 bevat tolerantieregels voor elke PFC voor de verschillende op het etiket aangegeven waarden. Verordening (EU) 2019/1009 bevat zowel negatieve toleranties (waarbij de werkelijke waarde niet lager mag zijn dan de aangegeven waarde verlaagd met de negatieve tolerantie) als positieve toleranties (waarbij de werkelijke waarde niet hoger mag zijn dan de aangegeven waarde verhoogd met de respectieve tolerantie). Dit is met name van belang bij het aangeven van nutriënten in het geval dat de fabrikant, om onder- en overbemesting te voorkomen, ervoor moet zorgen dat het aangegeven nutriëntengehalte niet lager of hoger dan de aangegeven waarde plus de toleranties is. |
|
(25) |
Sommige van de voor anorganische meststoffen vastgestelde toleranties zijn gezien de bestaande technische capaciteiten nogal krap gesteld. Dit is met name het geval voor aangegeven nutriënten waarvan het gehalte ten opzichte van het hele product relatief laag is. Een laag nutriëntengehalte betekent dat de afwijking van de aangegeven waarde ook beperkt is, aangezien deze als percentage van het nutriëntengehalte is gedefinieerd. Daarom moeten de toleranties bij sommige eisen voor anorganische meststoffen worden vergroot om te zorgen voor een billijk evenwicht tussen de technische capaciteiten van de fabrikant en de noodzaak de eindgebruiker van correcte informatie te voorzien. |
|
(26) |
Verder moet de tolerantie in absolute termen voor het gehalte aan organische koolstof in bodemverbeteraar worden vergroot. Bodemverbeteraars kunnen een significant gehalte aan organische koolstof bevatten, wat op zich niet problematisch is, aangezien organische koolstof zelfs de kwaliteit van de bodem verbetert door het gehalte aan organische stoffen aan te vullen. In dergelijke gevallen is het toestaan van een afwijking van slechts één procentpunt in absolute termen zeer restrictief. Daarom is het passend een grotere afwijking in absolute termen toe te staan, met behoud van de bestaande relatieve afwijking. |
|
(27) |
Er moeten voor de hoeveelheid biostimulant voor planten en voor een bemestingsproductenblend toleranties worden toegevoegd, aangezien deze informatie op het etiket moet worden vermeld. Bij bemestingsproductenblends moet een onderscheid worden gemaakt tussen een blend die twee EU-bemestingsproducten combineert en waarin het aandeel waarin elk van de producten in de blend kan worden aangetroffen en daardoor ook een gemiddelde van de reeds vastgestelde toleranties voor elk van deze producten, afhankelijk van hun aandeel in de blend, kan worden berekend en op de volledige blend kan worden toegepast, en een functionele blend, waarin een en hetzelfde materiaal de conformiteitsbeoordeling voor twee EU-bemestingsproducten van twee verschillende PFC’s doorstaat en het aandeel van elk van de producten in de blend niet objectief kan worden bepaald. In het laatste geval moet de striktere kwantiteitstolerantie van de PFC’s van het bestanddeel voor het hele mengsel worden toegepast. De fabrikant moet immers aantonen dat hij aan de voorschriften van elke productfunctiecategorie voldoet en daarbij de hoeveelheid van elke productfunctiecategorie in overeenstemming met de overeenkomstige tolerantie vermelden. Aangezien elke PFC in dit specifieke geval 100 % van het mengsel uitmaakt, moet het mengsel als geheel de striktere tolerantie in acht nemen. |
|
(28) |
Overeenkomstig Verordening (EU) 2019/1009 zijn er vier conformiteitsbeoordelingsprocedures op EU-bemestingsproducten van toepassing, in verschillende mate van complexiteit afhankelijk van hun CMC(“s) en de PFC: modules A, A1, B + C en D1. |
|
(29) |
Module D1 is aangepast om rekening te houden met de specifieke aspecten met betrekking tot van afvalstoffen afgeleide EU-bemestingsproducten. Een fabrikant kan de modules B + C toepassen bij de beoordeling van de conformiteit van een remmer (PFC 5) of een biostimulant voor planten (PFC 6), ongeacht de bestanddelen ervan. Daarom mag, als onbedoeld gevolg van het opstellen van bijlage IV bij Verordening (EU) 2019/1009, niets de toepassing van de modules B + C in de weg staan, zelfs in het geval de beoordeling een remmer of een biostimulant voor planten betreft die bestanddelen bevat waarvoor de strengere module D1 verplicht is. Het is passend een strikte conformiteitsbeoordelingsprocedure toe te passen wanneer een EU-bemestingsproduct bestanddelen bevat die van afval afkomstig zijn, ongeacht de productfunctiecategorie ervan. Daarom mogen, om een hoog en consistent beschermingsniveau te waarborgen, modules B + C alleen worden toegestaan voor remmers en voor biostimulanten voor planten als zij dergelijke bestanddelen niet bevatten. |
|
(30) |
Als de fabrikant de conformiteitsbeoordelingsprocedures volgt, moet hij in de technische documentatie informatie bieden over onder meer het totale gehalte aan chroom wanneer dat meer dan 200 mg/kg bedraagt. In Verordening (EU) 2019/1009 wordt niet aangegeven of deze grenswaarde op de droge stof of de verse materie van toepassing is. Aan deze verplichting kan in de Unie dan ook niet op uniforme wijze worden voldaan indien niet duidelijk is hoe de 200 mg/kg moet worden berekend. Bij de vaststelling van grenswaarden voor contaminanten, waaronder zeswaardig chroom (Cr VI), wordt in Verordening (EU) 2019/1009 uitgegaan van de droge stof. Omwille van de coherentie moet het gehalte voor totaal chroom daarom aan de hand van de droge stof worden berekend. |
|
(31) |
Over de wijzigingen van Verordening (EU) 2019/1009 is overleg gepleegd in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016 (18). De deskundigengroep van de Commissie inzake bemestingsproducten is geraadpleegd. |
|
(32) |
Aangezien de voorschriften van de bijlagen I, II, III en IV bij Verordening (EU) 2019/1009 met ingang van 16 juli 2022 van toepassing moeten zijn, moet de toepassing van deze verordening tot dezelfde datum worden uitgesteld, |
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Verordening (EU) 2019/1009 wordt als volgt gewijzigd:
|
1) |
Bijlage I wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij deze verordening. |
|
2) |
Bijlage II wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage II bij deze verordening. |
|
3) |
Bijlage III wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage III bij deze verordening. |
|
4) |
Bijlage IV wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage IV bij deze verordening. |
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Zij is van toepassing met ingang van 16 juli 2022.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in de lidstaten overeenkomstig de Verdragen.
Gedaan te Brussel, 23 juni 2021.
Voor de Commissie
De voorzitter
Ursula VON DER LEYEN
(1) PB L 170 van 25.6.2019, blz. 1.
(2) Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad van 8 februari 1993 tot vaststelling van communautaire procedures inzake verontreinigingen in levensmiddelen (PB L 37 van 13.2.1993, blz. 1).
(3) Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (PB L 70 van 16.3.2005, blz. 1).
(4) Verordening (EG) nr. 470/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 tot vaststelling van communautaire procedures voor het vaststellen van grenswaarden voor residuen van farmacologisch werkzame stoffen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad en tot wijziging van Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 152 van 16.6.2009, blz. 11).
(5) Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoeding (PB L 140 van 30.5.2002, blz. 10).
(6) Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding (PB L 268 van 18.10.2003, blz. 29).
(7) Verordening (EU) nr. 37/2010 van de Commissie van 22 december 2009 betreffende farmacologisch werkzame stoffen en de indeling daarvan op basis van maximumwaarden voor residuen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 15 van 20.1.2010, blz. 1).
(8) Verordening (EU) 2019/1871 van de Commissie van 7 november 2019 betreffende actiedrempels voor niet-toegelaten farmacologisch werkzame stoffen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong en tot intrekking van Beschikking 2005/34/EG (PB L 289 van 8.11.2019, blz. 41).
(9) Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de Richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (PB L 309 van 24.11.2009, blz. 1).
(10) UVCB: stof met een onbekende of variabele samenstelling, complexe reactieproducten of biologische materialen.
(11) Besluit (EU) 2015/2099 van de Commissie van 18 november 2015 tot vaststelling van de milieucriteria voor de toekenning van de EU-milieukeur voor groeimedia, bodemverbeteraars en strooisel (PB L 303 van 20.11.2015, blz. 75).
(12) Verordening (EG) nr. 2003/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 inzake meststoffen (PB L 304 van 21.11.2003, blz. 1).
(13) Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1).
(14) RAC ECHA. 2020. Opinion on an Annex XV dossier proposing restrictions on intentionally added microplastics (ECHA/RAC/RES-O -0000006790-71-01/F).
(15) Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3).
(16) Verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1774/2002 (verordening dierlijke bijproducten) (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 1).
(17) Verordening (EG) nr. 889/2008 van de Commissie van 5 september 2008 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten, wat de biologische productie, de etikettering en de controle betreft (PB L 250 van 18.9.2008, blz. 1).
(18) Interinstitutioneel Akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie over beter wetgeven (PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1).
BIJLAGE I
Bijlage I, deel II, bij Verordening (EU) 2019/1009 wordt als volgt gewijzigd:
|
1) |
Punt 5 wordt vervangen door:
(*) Verordening (EG) nr. 470/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 tot vaststelling van communautaire procedures voor het vaststellen van grenswaarden voor residuen van farmacologisch werkzame stoffen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad en tot wijziging van Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 152 van 16.6.2009, blz. 11)." (**) Verordening (EU) nr. 37/2010 van de Commissie van 22 december 2009 betreffende farmacologisch werkzame stoffen en de indeling daarvan op basis van maximumwaarden voor residuen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 15 van 20.1.2010, blz. 1)." (***) Verordening (EU) 2019/1871 van de Commissie van 7 november 2019 betreffende actiedrempels voor niet-toegelaten farmacologisch werkzame stoffen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong en tot intrekking van Beschikking 2005/34/EG (PB L 289 van 8.11.2019, blz. 41).”." |
|
2) |
Het volgende punt 5 bis wordt ingevoegd:
|
|
3) |
In PFC 1 C), II), a), punt 2, in de tabel:
|
|
4) |
In PFC 3 B) wordt het volgende punt 4 toegevoegd:
waarbij:
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
5) |
In PFC 4 wordt het volgende punt 2 bis ingevoegd:
|
(*) Verordening (EG) nr. 470/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 tot vaststelling van communautaire procedures voor het vaststellen van grenswaarden voor residuen van farmacologisch werkzame stoffen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad en tot wijziging van Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 152 van 16.6.2009, blz. 11).
(**) Verordening (EU) nr. 37/2010 van de Commissie van 22 december 2009 betreffende farmacologisch werkzame stoffen en de indeling daarvan op basis van maximumwaarden voor residuen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 15 van 20.1.2010, blz. 1).
(***) Verordening (EU) 2019/1871 van de Commissie van 7 november 2019 betreffende actiedrempels voor niet-toegelaten farmacologisch werkzame stoffen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong en tot intrekking van Beschikking 2005/34/EG (PB L 289 van 8.11.2019, blz. 41).”.”
((5)) UVCB: stof met een onbekende of variabele samenstelling, complexe reactieproducten of biologische materialen.”.
BIJLAGE II
Bijlage II, deel II, bij Verordening (EU) 2019/1009 wordt als volgt gewijzigd:
|
1) |
CMC 1 wordt als volgt gewijzigd:
|
|
2) |
In CMC 2 wordt de eerste alinea vervangen door: “Een EU-bemestingsproduct mag planten, delen van planten of plantenextracten bevatten die geen andere bewerking hebben ondergaan dan snijden, fijnmaken, malen, zeven, schiften, centrifugeren, persen, drogen, behandelen door bevriezing, vriesdrogen, extraheren met water, superkritische CO2-extractie, of vervezeling bij een temperatuur van ten hoogste 100 °C en zonder toevoegingsmiddelen met uitzondering van water.”. |
|
3) |
CMC 3 wordt als volgt gewijzigd:
|
|
4) |
CMC 5 wordt als volgt gewijzigd:
|
|
5) |
In CNC 11 wordt punt 1, b), vervangen door:
|
BIJLAGE III
Bijlage III bij Verordening (EU) 2019/1009 wordt als volgt gewijzigd:
|
1) |
Deel I wordt als volgt gewijzigd:
|
|
2) |
Deel II wordt als volgt gewijzigd:
|
|
3) |
Deel III wordt als volgt gewijzigd:
|
(*) Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding (PB L 268 van 18.10.2003, blz. 29).
(**) Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (PB L 70 van 16.3.2005, blz. 1).
(***) Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad van 8 februari 1993 tot vaststelling van communautaire procedures inzake verontreinigingen in levensmiddelen (PB L 37 van 13.2.1993, blz. 1).
(****) Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoeding (PB L 140 van 30.5.2002, blz. 10).”;”
BIJLAGE IV
Bijlage IV bij Verordening (EU) 2019/1009 wordt als volgt gewijzigd:
|
1) |
In deel I wordt punt 3.2 vervangen door:
|
|
2) |
Deel II wordt als volgt gewijzigd:
|