|
Publicatieblad |
NL L-serie |
|
2025/1042 |
28.5.2025 |
UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2025/1042 VAN DE COMMISSIE
van 27 mei 2025
tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op vertinde gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1) (“de basisverordening”), en met name artikel 9, lid 4,
Overwegende hetgeen volgt:
1. PROCEDURE
1.1. Opening van het onderzoek
|
(1) |
Op 16 mei 2024 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) op grond van artikel 5 van de basisverordening een antidumpingonderzoek geopend met betrekking tot de invoer in de Unie van vertinde gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal (“producten van vertind blik”) van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“het betrokken land”, “China” of “de VRC”). Zij heeft daartoe een bericht van inleiding gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) (“het bericht van inleiding”). |
|
(2) |
De Commissie heeft het onderzoek geopend naar aanleiding van een klacht die op 2 april 2024 is ingediend door de European Steel Association (“Eurofer” of “de klager”). De klacht werd ingediend namens de bedrijfstak van de Unie voor producten van vertind blik in de zin van artikel 5, lid 4, van de basisverordening. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal over dumping en de aanmerkelijke schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om een onderzoek te openen. |
1.2. Registratie
|
(3) |
De Commissie heeft de invoer van producten van vertind blik bij Uitvoeringsverordening (EU) 2024/2731 (3) aan registratie onderworpen. |
1.3. Voorlopige maatregelen
|
(4) |
Overeenkomstig artikel 19 bis van de basisverordening heeft de Commissie de belanghebbenden op 17 december 2024 een overzicht van de voorgestelde rechten verstrekt, alsook nadere gegevens over de berekening van de dumpingmarges en de marges die toereikend zijn om de schade voor de bedrijfstak van de Unie weg te nemen. De belanghebbenden werd verzocht om binnen drie werkdagen hun opmerkingen over de juistheid van de berekeningen kenbaar te maken. |
|
(5) |
De Commissie heeft opmerkingen ontvangen van zowel Baoshan Iron & Steel Co., Ltd en WISCO-Nippon Steel Tinplate Co., Ltd (“Baosteel Group”) als Shougang Jingtang United Iron & Steel Co., Ltd (“Shougang Jingtang”), maar geen van die ondernemingen maakte een opmerking over de juistheid van de berekeningen. |
|
(6) |
Op 14 januari 2025 stelde de Commissie bij Uitvoeringsverordening (EU) 2025/81 van de Commissie (4) (“de voorlopige verordening”) voorlopige antidumpingrechten in op producten van vertind blik van oorsprong uit de Volksrepubliek China. |
1.4. Vervolg van de procedure
|
(7) |
Na de mededeling van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan werd besloten een voorlopig antidumpingrecht in te stellen (“mededeling van de voorlopige bevindingen”) hebben Baosteel Group, de klager, Shougang Jingtang, Trivium Packaging B.V. (“Trivium”), China Iron and Steel Association (“CISA”), Metal Packaging Europe (“MPE”) en Steelforce Packaging BV (“Steelforce”) binnen de in artikel 2, lid 1, van de voorlopige verordening gestelde termijn schriftelijke opmerkingen over de voorlopige bevindingen ingediend. |
|
(8) |
De belanghebbenden die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. Er heeft een hoorzitting met de klager plaatsgevonden. Er werd niet om hoorzittingen met de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures verzocht in de voorlopige fase. |
|
(9) |
De Commissie is doorgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen nodig achtte. Bij het vaststellen van de definitieve bevindingen heeft de Commissie de opmerkingen van de belanghebbenden in overweging genomen en waar passend haar voorlopige conclusies herzien. |
|
(10) |
De Commissie heeft alle belanghebbenden ingelicht over de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan zij voornemens was een definitief antidumpingrecht in te stellen op producten van vertind blik van oorsprong uit de VRC (“mededeling van de definitieve bevindingen”). Alle belanghebbenden konden hierover binnen een bepaalde termijn na deze mededeling opmerkingen indienen. |
|
(11) |
Over de mededeling van de definitieve bevindingen werden schriftelijke opmerkingen ontvangen van de Baosteel Group, de klager, Shougang Jingtang, CISA, MPE en Steelforce. |
|
(12) |
Geen van de partijen verzocht om een hoorzitting na de mededeling van feiten en overwegingen. Daarnaast heeft niemand om inschakeling van de raadadviseur-auditeur verzocht. |
1.5. Argumenten inzake de opening van het onderzoek
|
(13) |
In haar opmerkingen over de voorlopige verordening was de CISA het niet eens met de beoordeling die de Commissie maakte in punt 1.4 van de voorlopige verordening, waarin de Commissie de argumenten van de CISA verwierp waarin zij stelde dat de klager over onvoldoende bewijsmateriaal beschikte om de opening van dit onderzoek te rechtvaardigen. |
|
(14) |
De CISA bleef ook bij haar argumenten dat de niet-vertrouwelijke samenvattingen van de informatie die in de klacht werden gebruikt onvoldoende gedetailleerd waren en dat daardoor haar recht op verdediging was geschonden. De CISA stelde dat de Commissie de informatie onterecht als voldoende gedetailleerd beschouwde en dat opnieuw een naar behoren samengevatte niet-vertrouwelijke versie van de klacht moest worden ingediend. |
|
(15) |
Eurofer ging tegen deze argumenten in door aan te voeren dat de CISA haar eerdere argumenten geen kracht had bijgezet met nieuwe argumenten, maar deze louter had herhaald. |
|
(16) |
Met betrekking tot het in overweging 14 samengevatte standpunt van de CISA merkte de Commissie, in overeenstemming met het argument van Eurofer, op dat de CISA geen nieuwe argumenten of nieuw bewijsmateriaal aanvoerde om aan te tonen waarom de Commissie met betrekking tot dit punt een fout had gemaakt in haar voorlopige conclusie. De Commissie wees dit argument derhalve af en bleef bij haar conclusies in overweging 19 van de voorlopige verordening dat de gegevens in de niet-vertrouwelijke versie van de klacht redelijk inzicht boden in de inhoud van de vertrouwelijk ingediende informatie, en dat in dit verband het recht op verdediging niet was geschonden. |
|
(17) |
Met betrekking tot haar argument inzake ontoereikend bewijsmateriaal herhaalde de CISA inderdaad haar standpunt dat de Commissie, bij het onderzoeken van de toereikendheid van het bewijsmateriaal om dit onderzoek in te leiden, meer aandacht had moeten besteden aan mogelijk schadeveroorzakende andere factoren, in het bijzonder de gevolgen van de stijgende grondstof- en energieprijzen. De CISA hield vol dat deze factor alleen de relevantie van andere factoren als oorzaak voor schade aan de bedrijfstak van de Unie weerlegde. |
|
(18) |
De Commissie wees erop dat het bestaan van andere factoren die gevolgen kunnen hebben voor de situatie van de bedrijfstak van de Unie niet noodzakelijk impliceert dat de gevolgen van de invoer met dumping voor de situatie van die bedrijfstak niet aanmerkelijk zijn, en het oorzakelijk verband tussen beide evenmin afzwakt. De correlatie tussen de verslechterende situatie van de bedrijfstak van de Unie en de toenemende penetratie van invoer met dumping die werd verkocht tegen prijzen die de prijzen van de bedrijfstak van de Unie aanzienlijk onderboden, wees immers sterk op het bestaan van een oorzakelijk verband. |
|
(19) |
Voorts werd de realiteit van de stijgende productiekosten uitdrukkelijk erkend in de klacht zelf, in de punten 159, 160 en 161, en in punt 205 in het kader van de analyse van het oorzakelijk verband. Deze factor werd dus wel degelijk in aanmerking genomen bij de algemene beoordeling van de toereikendheid van het bewijsmateriaal, zoals vereist krachtens artikel 5, lid 3, van de basisverordening. |
|
(20) |
Daarom heeft de Commissie het argument van de CISA afgewezen en haar conclusies in de overwegingen 6 tot en met 26 van de voorlopige verordening bekrachtigd. |
|
(21) |
Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de CISA dezelfde argumenten inzake een onvoldoende gedetailleerde samenvatting van de niet-vertrouwelijke versie van de klacht, onvoldoende bewijsmateriaal voor de opening van het onderzoek en het niet beoordelen van andere factoren die mogelijk schade veroorzaken. |
|
(22) |
De CISA betoogde dat haar rechten van verdediging dus tijdens het hele onderzoek zijn geschonden. Aangezien deze procedurele schendingen nu in zo'n laat stadium van het onderzoek niet kunnen worden verholpen, voerde de CISA aan dat het onderzoek moest worden beëindigd. |
|
(23) |
Bij gebrek aan nieuwe argumenten bleef de Commissie bij haar in overweging 20 uiteengezette standpunt. Aangezien de Commissie geen procedurele schendingen met betrekking tot dit onderzoek heeft vastgesteld en de CISA geen substantieel bewijs van dergelijke schendingen heeft geleverd, heeft de Commissie het verzoek van de CISA om het onderzoek op die gronden te beëindigen, afgewezen. |
1.6. Samenstelling van de steekproef
|
(24) |
Er werden geen opmerkingen ontvangen over de samenstelling van de steekproef van producenten-exporteurs, producenten in de Unie of niet-verbonden importeurs. |
|
(25) |
Op 14 januari 2025 heeft de Commissie een verzoek ontvangen van de Chinese onderneming Jiangsu Kemao New Materials Technology Co., Ltd om als medewerkende producent-exporteur te worden opgenomen in het onderzoek. |
|
(26) |
Zoals vermeld in punt 5.3.1 van het bericht van inleiding, worden alleen de producenten-exporteurs die hebben ingestemd met opname in de steekproef maar uiteindelijk niet worden geselecteerd, geacht mee te werken (“niet in de steekproef opgenomen medewerkende producenten-exporteurs”). Derhalve werd dit verzoek afgewezen aangezien de onderneming zich niet binnen de in punt 5.3.1, punt a), van het bericht van inleiding vastgestelde uiterlijke termijn kenbaar had gemaakt overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening, zoals vereist krachtens artikel 9, lid 6, van die verordening. |
|
(27) |
De steekproeven worden bijgevolg bevestigd. |
1.7. Individueel onderzoek
|
(28) |
Er werden geen verzoeken om een individueel onderzoek ontvangen. |
1.8. Antwoorden op de vragenlijst en controlebezoeken
|
(29) |
Er werden verdere controlebezoeken uitgevoerd bij de drie verbonden verkoopondernemingen van de Baosteel Group, namelijk:
|
|
(30) |
Er vond ook een controlebezoek plaats bij de gebruiker Massilly Holding S.A.S (“Massilly”). |
2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT
|
(31) |
Overweging 41 van de voorlopige verordening bevat de definitie van het onderzochte product. Het onderzochte product heeft betrekking op tot blik gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal, vertind, al dan niet bekleed met kunststof en/of gevernist (“producten van vertind blik”), momenteel ingedeeld onder de GN-codes 7210 11 00 , 7210 12 , ex 7210 70 , 7210 90 40 , ex 7210 90 80 , 7212 10 en ex 7212 40 (Taric-codes 7210 70 10 15, 7210 70 80 20, 7210 70 80 92, 7210 90 80 20, 7212 40 20 10, 7212 40 80 12, 7212 40 80 30, 7212 40 80 80 en 7212 40 80 85). |
|
(32) |
Overweging 43 van de voorlopige verordening bevat de definitie van het betrokken product, namelijk het onderzochte product van oorsprong uit de Volksrepubliek China. |
|
(33) |
Aangezien geen opmerkingen over het onderzochte product, het betrokken product en het soortgelijke product werden ontvangen, worden de overwegingen 41 tot en met 50 van de voorlopige verordening bevestigd. |
3. DUMPING
3.1. Procedure voor de vaststelling van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening
|
(34) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen diende de Chinese vereniging van exporteurs CISA opnieuw opmerkingen in over het gebruik van de in artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening uiteengezette methode in dit onderzoek. Baosteel Group herhaalde ook haar argument dat de Commissie het argument van de klager over de vermeende verstoringen van betekenis moest afwijzen. |
|
(35) |
Ten eerste herhaalde de CISA haar argument dat het werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld “Significant Distortions in the Economy of the People’s Republic of China for the Purposes of Trade Defence Investigations” (“het rapport”) niet voldeed aan de norm inzake onpartijdig en objectief bewijsmateriaal. Zij stelde dat het rapport niet onpartijdig noch objectief was aangezien het was opgesteld met als doel de producenten in de Unie te helpen om klachten op te stellen tegen de Volksrepubliek China. |
|
(36) |
Ten tweede herhaalde de CISA haar opmerking dat de klacht was gebaseerd op eerdere antidumpingonderzoeken om bewijsmateriaal te verstrekken van verstoringen van betekenis in de VRC, terwijl de Commissie het bestaan van dumpingpraktijken in elk onderzoek concreet moet vaststellen. De CISA merkte op dat de WTO-beroepsinstantie had gesteld dat “het louter opnemen van bevindingen door verwijzing van de ene vaststelling naar een andere vaststelling doorgaans niet volstaat als een met redenen omklede en adequate verklaring” (5). |
|
(37) |
De CISA gaf tot slot aan dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening naar haar mening niet in overeenstemming was met de beginselen van artikel 2.2 van de antidumpingovereenkomst wat het gebruik van een representatief land betreft om de kosten voor het berekenen van de normale waarde vast te stellen. |
|
(38) |
De Commissie merkte op dat de eigen bevindingen van de Commissie met betrekking tot het bestaan van verstoringen van betekenis bij de productie van producten van vertind blik in de VRC uitvoerig waren uiteengezet in de overwegingen 72 tot en met 117 van de voorlopige verordening, aan de hand van eenvoudig beschikbare bronnen. |
|
(39) |
De CISA en Baosteel Group betwistten in hun opmerkingen het door de Commissie in het dossier opgenomen bewijsmateriaal in die overwegingen van de voorlopige verordening niet. |
|
(40) |
De opmerkingen van de CISA over het rapport en de klacht werden reeds behandeld in de overwegingen 120 tot en met 127 van de voorlopige verordening. |
|
(41) |
Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de CISA haar argumenten uit de mededeling van de voorlopige bevindingen, zoals uiteengezet in de overwegingen 34 tot en met 39. |
|
(42) |
De CISA stelde opnieuw dat het gebruik door de Commissie van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening niet werd ondersteund door objectief bewijsmateriaal of werd gerechtvaardigd door een deugdelijke juridische redenering en verwees de Commissie naar haar opmerkingen over de mededeling van de voorlopige bevindingen. |
|
(43) |
De CISA heeft geen nieuw bewijsmateriaal verstrekt waaruit blijkt dat de Commissie in dit onderzoek geen gebruik had mogen maken van artikel 2, lid 6 bis. |
|
(44) |
Aangezien de CISA noch Baosteel Group nieuwe bewijzen aanvoerden in hun opmerkingen, worden de conclusies van de Commissie in de overwegingen 118 tot en met 135 van de voorlopige verordening bevestigd. |
3.2. Normale waarde
3.2.1. Bestaan van verstoringen van betekenis
|
(45) |
In overweging 203 van de voorlopige verordening is aangegeven dat de Commissie voor de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs die ijzererts invoerden uit landen zonder vermeende verstoringen op grond van artikel 2, lid 6 bis, zich baseerde op de niet-verstoorde prijs die werd betaald door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs in plaats van de eerder vermelde op basis van de Maleisische invoerprijzen vastgestelde benchmark. |
|
(46) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen diende de klager opmerkingen in met betrekking tot de invloed van de China Minerals Resources Group (6) (“CMRG”) op de aankoop van ingevoerd ijzererts in de VRC. Hij voerde aan dat CMRG een door de staat beheerde club was voor de aankoop van grondstoffen, en dat vele staalfabrieken die staatseigendom zijn “alle dringende aanschaf hadden gedelegeerd aan CMRG […] om de aankoop van ijzererts te consolideren”. |
|
(47) |
Eurofer heeft in het dossier een persbericht (7) van 6 oktober 2023 opgenomen waarin wordt gesteld dat CMRG “gesprekken voerde met de top vier van ijzerertsleveranciers ter wereld — Rio Tinto, BHP, Vale en Fortescue Metals — [en] streefde naar preferentiële voorwaarden inzake vervoer, kwaliteit enz.”. |
|
(48) |
Op basis van deze persberichten verzocht Eurofer de Commissie om de beweringen van de Chinese producenten-exporteurs dat zij ingevoerd ijzererts aankopen tegen niet-verstoorde prijzen zorgvuldig te onderzoeken. |
|
(49) |
Er werd aan het begin van het onderzoek een vragenlijst toegestuurd aan de Chinese overheid met betrekking tot verstoringen in de sector van producten van vertind blik, waarop zij niet heeft gereageerd. Bijgevolg heeft de Commissie de Chinese overheid in kennis gesteld van het feit dat zij zich zou baseren op de bepalingen van artikel 18 van de basisverordening wat verstoringen in de sector betreft. |
|
(50) |
De Commissie heeft vastgesteld dat CMRG op 22 juli 2022 werd opgericht bij een decreet van de Commissie voor toezicht op en beheer van staatsactiva van de Staatsraad (“SASAC”) (8). |
|
(51) |
Volgens haar website is het doel van CMRG om “veilige en duurzame diensten voor de voorziening van grondstoffen te verlenen, alsook oplossingen op maat voor industrieën zoals de staalsector. Door strategische partnerschappen aan te gaan met mondiale leveranciers van mineralen, eindgebruikers en voortrekkers op het gebied van haven-, scheepvaart-, handels- en financieringsindustrieën, en door digitale intelligentie, groene technologieën en duurzame praktijken in minerale hulpbronnen te stimuleren, streven we ernaar veerkrachtige en duurzame industriële ecosystemen te bevorderen en tegelijkertijd te zorgen voor stabiliteit en de hoogwaardige ontwikkeling van industriële en toeleveringsketens.” (9) |
|
(52) |
De Chinese producenten-exporteurs Baosteel Group en Shougang Jingtang hebben gereageerd op de opmerkingen van Eurofer over de invloed van CMRG op hun aankopen van ijzererts, en hebben op verzoek van de Commissie verdere informatie verstrekt over deze aankopen en over hun contractvoorwaarden. |
|
(53) |
Ten eerste stelde de Commissie vast dat het argument laattijdig in de procedure naar voren werd gebracht waardoor er onvoldoende tijd was om de beweringen naar behoren te onderzoeken. De uiterste termijn die in het bericht van inleiding was vastgesteld voor opmerkingen over verstoringen van betekenis bedroeg 37 dagen vanaf de dag van de bekendmaking. |
|
(54) |
Uit het bewijsmateriaal dat vervolgens bij de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs werd verzameld, bleek dat CMRG inderdaad betrokken was bij een aantal van de overeenkomsten voor de aankoop van ijzererts die waren ondertekend tussen de producenten-exporteurs en de leveranciers uit derde landen. |
|
(55) |
Gezien het feit dat CMRG niet volledig operationeel was tijdens het onderzoektijdvak, aangezien de groep pas begin 2023 met haar activiteiten van start ging, en de Commissie geen aanvullende informatie kon verzamelen en zij de informatie die door de partijen in dit late stadium van de procedure was ingediend niet kon controleren, concludeerde zij dat er onvoldoende bewijzen voorhanden waren om het argument van Eurofer te ondersteunen. |
|
(56) |
Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Eurofer opnieuw aan dat de Commissie het effect van CMRG op de prijzen van ijzererts afkomstig van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs had moeten onderzoeken en op grond van artikel 18 van de basisverordening de beschikbare gegevens had moeten gebruiken om de door de Chinese producenten-exporteurs betaalde invoerprijzen van ijzererts af te wijzen. |
|
(57) |
De Commissie had vastgesteld dat de rol van CMRG bij het betrekken van ingevoerd ijzererts beperkt was en tijdens het onderzoek geen significante invloed kon hebben gehad op de aankoopprijs van ingevoerd ijzererts door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs. Eurofer verstrekte geen nieuwe informatie die in tegenspraak was met het bewijsmateriaal in het dossier en de conclusies van de Commissie bleven derhalve ongewijzigd. |
3.2.2. Representatief land
|
(58) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen bracht Eurofer verdere opmerkingen naar voren over de selectie van Maleisië als representatief land, waarin de onderneming stelde dat de staalmarkt in het bijzonder werd verstoord door invoer uit de VRC, met als bewijs een lopend antidumpingonderzoek naar Chinese warmgewalste platte staalproducten. Eurofer merkte nogmaals op dat in Maleisië vergunningsvereisten gelden voor de invoer van ijzererts, en dat het boekjaar in Maleisië verschilt van dat in de VRC, en van april tot maart loopt. |
|
(59) |
Baosteel Group voerde aan dat het Maleisische antidumpingonderzoek betrekking had op beklede staalproducten in plaats van warmgewalste platte staalproducten, die een downstreamstaalproduct zijn en geen grondstof van producten van vertind blik. Het Maleisische onderzoek werd ook na het einde van het onderzoektijdvak geopend. |
|
(60) |
Eurofer deed geen voorstel voor een ander representatief land en verzocht de Commissie alleen de benchmarks uit Maleisië die worden gebruikt voor de berekening van de normale waarde nauwlettend te onderzoeken. |
|
(61) |
Daarom heeft de Commissie Maleisië als representatief land bevestigd. De toetsing van de benchmarks op basis van de invoerprijzen van productiefactoren in Maleisië is uiteengezet in punt 3.2.3. |
|
(62) |
Aangezien er geen andere opmerkingen over de keuze van het representatieve land zijn ontvangen, worden de overwegingen 137 tot en met 156 van de voorlopige verordening bevestigd. |
3.2.3. Bronnen voor de vaststelling van niet-verstoorde kosten
|
(63) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen maakte Eurofer opmerkingen over het gebruik van de Maleisische benchmark voor ijzerertspoeder, cokeskolen en warmgewalst staal. |
|
(64) |
Eurofer maakte eerst opmerkingen over de invoerprijs van ijzerertspoeder in Maleisië en stelde dat deze prijs lager was dan de prijs in andere indexen, waaronder een Platts-index (IODEX CFR China 62 % Fe). |
|
(65) |
Eurofer voerde echter geen bewijsmateriaal aan waaruit bleek dat de invoerprijs voor ijzererts in Maleisië verstoord was of dat de in Maleisië ingevoerde prijs en hoeveelheid niet-representatief waren, maar stelde louter dat de Platts-index hoger was. Daarom heeft de Commissie het argument verworpen. |
|
(66) |
Voorts betoogde Eurofer dat de Commissie in het antidumpingonderzoek met betrekking tot producten van elektrolytisch verchroomd staal had geweigerd om de daadwerkelijke aankoopprijzen voor ijzererts van Baosteel Group te gebruiken, aangezien zij had vastgesteld dat de aankoopprijzen van Baosteel Group waren beïnvloed door de relatie tussen haar verbonden ondernemingen en/of door de in de VRC bestaande verstoringen van betekenis (10). |
|
(67) |
Eurofer haalde ook de bevindingen aan die de Commissie deed in het antidumpingonderzoek met betrekking tot bepaalde gewalste platte producten met georiënteerde korrel van siliciumstaal, waarbij de Commissie concludeerde dat ijzererts werd beïnvloed door overheidsingrijpen (11). |
|
(68) |
In het onderzoek met betrekking tot producten van elektrolytisch verchroomd staal stelde de Commissie vast dat Baosteel Group niet rechtstreeks invoerde, maar via een in Hongkong gevestigde verbonden onderneming. Dit bleek niet het geval te zijn in het huidige onderzoek. |
|
(69) |
De bevindingen van het onderzoek met betrekking tot bepaalde gewalste platte producten met georiënteerde korrel van siliciumstaal waren hier niet van toepassing, aangezien de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs hun ijzererts rechtstreeks betrokken bij bronnen buiten de VRC. Het argument werd derhalve afgewezen. |
|
(70) |
Eurofer merkte vervolgens op dat de Maleisische benchmark voor cokeskool lager was dan de Platts-index (“Prem Low Vol HCC FOB Aus”). |
|
(71) |
Er werden verder geen bewijzen verstrekt om aan te tonen dat de invoerprijs in het representatieve land verstoord of niet-representatief was, en dus wees de Commissie het argument af en bleef deze benchmark ongewijzigd. |
|
(72) |
Eurofer maakte ook een opmerking over het gebruik van de index “Steel hot-rolled coil (Japan, Korea, Taiwan-origin), import, CFR Vietnam” van Fastmarkets als benchmark voor warmgewalst staal, waarbij de onderneming stelde dat de gebruikte index lager lag dan het gemiddelde van andere indexen die Eurofer op basis van MEPS had verstrekt, en dat de invoerprijzen in Vietnam mogelijk verstoord waren door de Chinese invoer, zoals blijkt uit de opening van een antidumpingonderzoek naar Chinese invoer van warmgewalste platte staalproducten. |
|
(73) |
Eurofer voerde ook aan dat in het lopende antidumpingonderzoek van de Commissie met betrekking tot warmgewalste platte staalproducten uit Vietnam het bestaan van verstoringen van de grondstoffenmarkt in Vietnam met betrekking tot steenkool en ijzererts wordt onderzocht. |
|
(74) |
Aangezien de benchmark van Fastmarkets echter geen rekening hield met de invoer uit de VRC in Vietnam en Eurofer geen bewijsmateriaal heeft verstrekt waaruit bleek dat de invoerprijzen uit Japan, Korea en Taiwan verstoord waren, heeft de Commissie het argument afgewezen. |
|
(75) |
Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Eurofer de Commissie opnieuw verzocht te overwegen andere, hogere benchmarks te gebruiken voor ijzerertspoeder, cokeskolen en warmgewalst plat staal. |
|
(76) |
Aangezien Eurofer geen nieuwe informatie heeft verstrekt die erop zou wijzen dat de gebruikte benchmarks verstoord waren, enkel dat zij aanzienlijk lager waren dan andere internationale indexen die Eurofer had ingediend en louter om die reden vertekend zou zijn, werden deze argumenten afgewezen. |
|
(77) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen maakte de groep van producenten-exporteurs Baosteel Group opmerkingen over de benchmark voor ijzerertspellets en gaskolen. |
|
(78) |
Wat de benchmark voor ijzerertspellets betreft, verklaarde de Baosteel Group dat deze benchmark abnormaal hoog was en dat het niet mogelijk was dat de prijs van ijzerertspellets hoger zou zijn dan de prijs voor warmgewalst breedband, een downstreamproduct. |
|
(79) |
De Commissie was het hiermee niet eens als reden voor het afwijzen van de benchmark, die gebaseerd is op de niet-verstoorde prijs van de invoer in Maleisië in aanzienlijke hoeveelheden. Er werden geen andere bewijzen verstrekt om aan te tonen dat de invoerprijs in het representatieve land verstoord of niet-representatief was. |
|
(80) |
De Commissie heeft evenmin bewijzen aangetroffen dat een vergelijking van de benchmark voor ijzerertspellets op basis van invoerprijzen in Maleisië met de benchmark voor warmgewalst breedband op basis van de Fastmarkets-index zou aantonen dat een van beide benchmarks verstoord was. |
|
(81) |
Baosteel Group verzocht de Commissie vervolgens om alternatieve benchmarks te overwegen in plaats van de invoerprijs uit Maleisië. Deze omvatten drie indexen die door Platts werden gepubliceerd voor het onderzoektijdvak, namelijk FOB Tubarão (Brazilië); CFR North China en Atlantic Basin Iron Ore Pellets Contract Price Brazil Export FOB. In alle drie de indexen was de prijs lager dan de prijs voor invoer in Maleisië. |
|
(82) |
Aangezien er geen andere bewijzen werden verstrekt om aan te tonen dat de invoerprijs in het representatieve land verstoord of niet-representatief was, werd het argument afgewezen. |
|
(83) |
Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de Baosteel Group de Commissie opnieuw verzocht de benchmark voor ijzerertspellets te wijzigen, aangezien zij deze te hoog achtte in vergelijking met andere internationale indexen die Baosteel Group na de mededeling van de voorlopige bevindingen had ingediend, en ook met betrekking tot de benchmark voor warmgewalst breedband, een downstreamproduct van ijzerertspellets. |
|
(84) |
Als alternatief heeft Baosteel Group de Commissie verzocht de benchmark voor ijzerertspellets te berekenen aan de hand van de methode voor de berekening van de benchmark voor bijproducten, d.w.z. door gebruik te maken van een verhouding tussen ijzerertspellets en warmgewalst breedband. |
|
(85) |
De Commissie heeft het eerste argument opnieuw afgewezen, aangezien de Baosteel Group geen bewijs heeft geleverd dat de gebruikte benchmark verstoord was. |
|
(86) |
De Commissie merkte op dat zij in de voorlopige fase inderdaad de Maleisische benchmark voor warmgewalst breedband op basis van invoerprijzen heeft verworpen en deze heeft vervangen door een index van Fastmarkets. |
|
(87) |
In overweging 171 van de voorlopige verordening heeft de Commissie uitgelegd dat de vergelijking tussen de invoerprijs van koudgewalst staal en warmgewalst staal in Maleisië erop wees dat de invoerprijs van warmgewalst staal mogelijk niet representatief is. |
|
(88) |
De Baosteel Group heeft echter geen bewijsmateriaal verstrekt waaruit blijkt dat een vergelijking tussen de prijs bij invoer in Maleisië van ijzerertspellets en de Fastmarket-index voor warmgewalst breedband de invoerprijs van ijzerertspellets niet-representatief zou maken. |
|
(89) |
Ten tweede verwierp de Commissie de optie om de benchmark voor ijzerertspellets op te stellen met behulp van de methode voor bijproducten die niet in het representatieve land worden verhandeld of ingevoerd, aangezien ijzerertspellets inderdaad in aanzienlijke hoeveelheden werden verhandeld en ingevoerd. |
|
(90) |
Ten tweede maakte Baosteel Group een opmerking voer de benchmark voor gaskool, waarbij de groep stelde dat de prijs van gaskool onmogelijk hoger kon zijn dan die voor cokeskool en dat de invoerprijs in Maleisië abnormaal hoog lag. Baosteel verzocht de Commissie om alternatieve benchmarks te overwegen, zoals prijzen in Australische havens, Europese havens, of de benchmark van Metal Bulletin, die werd gebruikt in het antidumpingonderzoek met betrekking tot producten van elektrolytisch verchroomd staal (12). |
|
(91) |
De Commissie heeft vastgesteld dat cokeskool in aanzienlijke hoeveelheden werd ingevoerd in Maleisië. Aangezien er geen andere bewijzen werden verstrekt om aan te tonen dat de invoerprijs in het representatieve land verstoord of niet-representatief was, of dat de benchmark de prijs die door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs werd gebruikt niet weerspiegelde, werd het argument afgewezen. |
|
(92) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen diende Shougang Jingtang opmerkingen in over de benchmark van ijzerertspoeder en staalschroot. |
|
(93) |
Shougang Jingtang voerde aan dat de Commissie de benchmark van ijzerertspoeder in Maleisië diende te gebruiken om de kosten van het in het binnenland aangekochte erts dat de onderneming gebruikte te berekenen, in plaats van deze te vervangen door de prijs die werd betaald voor het ijzererts dat door de onderneming werd ingevoerd. |
|
(94) |
De Commissie aanvaardde het argument en verving de kosten van in het land zelf aangekocht ijzerertspoeder met de in Maleisië vastgestelde benchmark. |
|
(95) |
Wat staalschroot betreft, wees Shougang Jingtang erop dat het staalschroot dat als productiefactor werd gebruikt gerecycleerd staalschroot omvatte, waarvoor de Commissie de benchmark had moeten gebruiken die zij had berekend voor het bijproduct staalschroot. |
|
(96) |
Aangezien de onderneming Shougang Jingtang het gebruik van gerecycleerd staalschroot niet als een afzonderlijke productiefactor had vermeld in haar antwoord op de vragenlijst of tijdens het bezoek ter plaatse, was de Commissie niet in staat de consumptie van staalschroot op dit detailniveau te controleren. Het argument werd derhalve afgewezen. |
|
(97) |
Bij de mededeling van de definitieve bevindingen verzocht Shougang Jingtang de Commissie opnieuw om de productiefactor op te splitsen in nieuw en gerecycleerd schroot, hoewel deze splitsing niet door de onderneming in een van haar opmerkingen werd ingediend of tijdens het controlebezoek werd gecontroleerd, aangezien de gegevens volgens de onderneming beschikbaar waren als onderdeel van het antwoord op de vragenlijst. |
|
(98) |
De Commissie heeft het door Shougang Jingtang genoemde bewijs van het oorspronkelijke antwoord van Shougang Jingtang op de vragenlijst onderzocht en heeft geen informatie gevonden die het mogelijk maakte deze productiefactor op te splitsen in nieuw schroot en gerecycleerd schroot. Dit bewijs werd verstrekt als onderliggende informatie voor de tabel over de productiekosten, maar in die tabel werd geen onderscheid gemaakt tussen nieuw en gerecycleerd schroot. |
|
(99) |
Daarom heeft de Commissie besloten dit argument af te wijzen, aangezien de onderneming had moeten opmerken dat deze productiefactor tijdens de indiening van de antwoorden op de vragenlijst, tijdens de procedure van aanmaning tot het verstrekken van ontbrekende gegevens of tijdens de controle van het antwoord op de vragenlijst in de juiste tabel moest worden ingedeeld en had besloten dit niet te doen. |
3.2.4. VAA-kosten en winst
|
(100) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen opperde Eurofer om de bron van de VAA-kosten en winst te wijzigen naar een onderneming wiens activiteiten nauwer aanleunden bij die van de producenten-exporteurs, en de vereniging stelde Leader Steel Holdings Berhad (13) voor. Shougang Jingtang betoogde ook dat de in het representatieve land geïdentificeerde onderneming, Alliance Steel (M) Sdn Bhd, het onderzochte product niet vervaardigde. |
|
(101) |
De Commissie heeft de rekeningen van Leader Steel Holdings Berhad geanalyseerd en vastgesteld dat de winst bijna volledig is gebaseerd op andere inkomsten en niet op inkomsten uit de feitelijke bedrijfsactiviteiten van de onderneming. De financiële gegevens van de onderneming bevatten bijgevolg geen redelijk bedrag voor de winst en werden derhalve afgewezen. |
|
(102) |
Bij de mededeling van de definitieve bevindingen verzocht Eurofer opnieuw om het gebruik van gegevens van Leader Steel Holdings Berhad, met het argument dat de winst in de rekeningen voor 2023 afkomstig was van de bedrijfsactiviteiten van de onderneming. |
|
(103) |
Uit de winst-en-verliesrekening 2023 van Leader Steel Holdings Berhad, zoals gepubliceerd op haar website, bleek echter dat de winst van de groep op hetzelfde niveau ligt als haar niet-zakelijke inkomsten en derhalve niet als redelijk kon worden beschouwd. Het argument van Eurofer werd derhalve afgewezen. |
|
(104) |
Zoals uiteengezet in overweging 199 van de voorlopige verordening, erkende de Commissie dat de in Maleisië geïdentificeerde onderneming het onderzochte product inderdaad niet vervaardigde. De Commissie was echter van oordeel dat de financiële gegevens ervan een redelijk en niet-verstoord bedrag voor VAA-kosten en winst boden, aangezien Alliance Steel (M) Sdn. Bhd een producent was van dezelfde algemene categorie van producten als het onderzochte product, namelijk staalproducten. |
|
(105) |
Baosteel Group merkte ook op dat het boekjaar van Maleisië niet overeenstemde met het onderzoektijdvak van de Commissie. Zij verstrekte echter geen bewijsmateriaal waaruit bleek dat de gebruikte financiële gegevens niet geschikt zouden zijn. |
3.2.5. Berekening
|
(106) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen verzocht Shougang Jingtang de Commissie om de verbruiksratio’s van de onderneming die waren gebruikt om hun normale waarde te berekenen te herzien, aangezien deze per abuis ongewoon hoog waren. Volgens de onderneming was dit het gevolg van een technisch probleem in de kostenstaat voor een van de maanden in het onderzoektijdvak. |
|
(107) |
Dit verzoek werd afgewezen aangezien de in de berekeningen gebruikte verbruiksratio’s de ratio’s waren die de onderneming had ingediend in haar oorspronkelijke antwoord op de vragenlijst, tijdens de procedure van aanmaning tot het verstrekken van ontbrekende gegevens, en waren gecontroleerd tijdens het controlebezoek aan haar fabriek. De door Shougang Jingtang ingediende bijgestelde ratio’s konden niet worden gecontroleerd en konden evenmin worden gekoppeld aan de documenten die bij de vragenlijst of het antwoord op de aanmaning tot het verstrekken van ontbrekende gegevens waren ingediend, noch aan de bewijsstukken die tijdens het controlebezoek waren verzameld. |
|
(108) |
Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Shougang Jingtang zijn verzoek om een correctie van de tijdens het controlebezoek gecontroleerde verbruiksverhoudingen. Shougang Jingtang voerde aan dat de Commissie niet verplicht was deze informatie te controleren en dat de Commissie uit de rekeningen van de andere in de steekproef opgenomen groep producenten-exporteurs had kunnen opmaken dat de dumpingmarge van Shougang te hoog was. |
|
(109) |
De Commissie heeft het verzoek opnieuw afgewezen om dezelfde redenen als vermeld in overweging 107. Het doel van het verificatieproces was ervoor te zorgen dat de door de onderneming ingediende gegevens overeenkwamen met de gegevens in haar kostenboekhouding en dat de gegevens overeenstemden. Shougang heeft na de mededeling van de definitieve bevindingen geen nieuw bewijsmateriaal aangeboden. |
|
(110) |
Shougang Jingtang voerde verder aan dat er geen kosten voor binnenlands vervoer moeten worden toegevoegd aan zijn invoerprijzen voor ijzererts aangezien hierin kosten voor binnenlands vervoer waren opgenomen. Wanneer de onderneming inderdaad kon aantonen dat gecontroleerde gegevens met betrekking tot kosten voor binnenlands vervoer onterecht aan hun verbruiksratio’s waren toegevoegd, werden deze kosten geschrapt. |
3.3. Uitvoerprijs
|
(111) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen heeft de Commissie opmerkingen over de berekening van de uitvoerprijs ontvangen van alle producenten-exporteurs. |
|
(112) |
De onderneming Shougang Jingtang merkte op dat 6 % btw was opgenomen in sommige correcties die waren aangerekend voor verkopen van haar verbonden onderneming Shougang International en verzocht om deze btw te schrappen. Dit argument werd aanvaard en de correcties werden dienovereenkomstig herzien. |
|
(113) |
Baosteel Group merkte op dat de Commissie een dubbele vermindering had toegepast bij de berekening van de uitvoerprijs via Baosteel Italia op grond van artikel 2, lid 9, van de basisverordening. Dit werd gecontroleerd en er werd een correctie doorgevoerd om de dubbele vermindering weg te werken. |
3.4. Vergelijking
|
(114) |
Shougang Jingtang stelde dat de correctie die in de voorlopige fase op grond van artikel 2, lid 10, punt i), aan de uitvoerprijs was doorgevoerd voor haar verbonden onderneming in Hongkong (“Shougang Hongkong”) niet in overeenstemming was met de vereisten in artikel 2, lid 10, punt i), van de basisverordening. |
|
(115) |
Shougang Jingtang voerde aan dat Shougang International, de moedermaatschappij van Shougang Hongkong, optrad als agent voor het opstellen van verkoopfacturen voor Shougang Jingtang, en dat de functie van Shougang Hongkong erin bestond de uitvoertransacties te voltooien voor Shougang International, en dat Shougang Hongkong derhalve ook optrad als agent voor Shougang Jingtang. Bijgevolg waren de door Shougang Jingtang aan Shougang International betaalde commissielonen een betaling voor diensten aan zowel Shougang International als Shougang Hongkong, en dient de Commissie de door Shougang Jingtang aan Shougang International betaalde commissielonen in mindering te brengen op de uitvoerprijs en geen verdere correctie door te voeren. |
|
(116) |
De Commissie stelde vast dat Shougang Jingtang in zijn opmerkingen erkende dat zowel Shougang International als Shougang Hongkong functies uitoefenden die vergelijkbaar waren met die van een op commissiebasis werkende agent, en alleen het bedrag betwistte van de correcties die moesten worden doorgevoerd. |
|
(117) |
In verband met dit laatste was de Commissie het eens met de producent-exporteur dat de functies van de desbetreffende rechtspersonen complementair waren. Er waren echter geen bewijzen in het dossier voorhanden waaruit bleek dat het commissieloon dat was opgenomen in de overeenkomst tussen Shougang Jingtang en Shougang International zonder enige twijfel de betaling dekte voor de dienstverlening aan zowel Shougang International als Shougang Hongkong, en dat bedrag was hoe dan ook een betaling tussen twee verbonden entiteiten, en de relatie tussen beide had gevolgen voor de betrouwbaarheid van het bedrag dat in mindering moest worden gebracht. |
|
(118) |
Bijgevolg werd het bedrag voor de commissielonen die betrekking hadden op de desbetreffende functies die werden uitgevoerd door Shougang International en Shougang Hongkong door de Commissie gekwantificeerd op basis van hun respectieve VAA-kosten en een nominale winst die een agent die deze functies uitoefent naar verwachting zou genereren. Een op die manier vastgesteld bedrag werd op de uitvoerprijs in mindering gebracht op basis van artikel 2, lid 10, punt i), van de basisverordening. |
3.5. Dumpingmarges
|
(119) |
Zoals hiervoor beschreven, heeft de Commissie na verzoeken van belanghebbenden de dumpingmarges voor de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs herzien. Door deze herzieningen wijzigde ook de marge voor niet in de steekproef opgenomen medewerkende producenten-exporteurs, evenals het niveau van het voor het gehele land geldende recht. |
|
(120) |
De definitieve dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs (kosten, verzekering en vracht), grens Unie, vóór inklaring, zijn als volgt:
|
4. SCHADE
4.1. Omschrijving van de bedrijfstak van de Unie en de productie in de Unie
|
(121) |
Aangezien hierover geen opmerkingen werden ontvangen, worden de overwegingen 228 en 229 van de voorlopige verordening bevestigd. |
4.2. Verbruik in de Unie
|
(122) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen verklaarde de CISA dat zij het niet eens was met de conclusies van de Commissie inzake het verbruik van de Unie in de overwegingen 230 tot en met 236 van de voorlopige verordening. Haar argumenten hadden echter alleen betrekking op de voorlopige beslissing om de vrije markt en het interne verbruik niet afzonderlijke te analyseren, dus alleen op de overwegingen 232, 233 en 234. |
|
(123) |
In dat verband wees de CISA op de rechtspraak van de WTO (14), waarin werd vastgesteld dat onderzoeksautoriteiten alle segmenten van een bedrijfstak objectief moeten analyseren. De CISA verzocht de Commissie daarom om deze tekortkoming te verhelpen en de analyse van de markt voor intern gebruik en de vrije markt van elkaar te scheiden. |
|
(124) |
De Commissie stelde vast dat de CISA niet eens een poging had ondernomen om uit te leggen waarom de beslissing van de Commissie om deze twee segmenten van de markt niet afzonderlijk te analyseren een tekortkoming vormde. In de door de CISA aangehaalde rechtspraak wordt immers in dezelfde punten het volgende vermeld: “[…] anders dienen de onderzoeksautoriteiten een bevredigende verklaring te bieden voor de reden waarom het niet nodig is de andere delen van de binnenlandse industrie rechtstreeks of specifiek te onderzoeken.” (15) |
|
(125) |
In dat opzicht werd in de overwegingen 233 en 234 van de voorlopige verordening duidelijk uiteengezet dat de Commissie het niet nodig achtte een onderscheid te maken tussen de markt voor intern gebruik en de vrije markt omdat er, ten eerste, geen verschil bestond in het gedrag van beide markten, en, ten tweede, de markt voor intern gebruik ongeveer 1 % van het volume van de vrije markt vertegenwoordigde in de gehele beoordelingsperiode. De CISA heeft deze redenering volledig over het hoofd gezien. |
|
(126) |
Aangezien er geen argumenten zijn ontvangen die deze beslissing weerleggen, heeft de Commissie de beweringen van de CISA verworpen en is zij bij haar bevindingen in de overwegingen 230 tot en met 236 van de voorlopige verordening gebleven. |
4.3. Invoer uit het betrokken land
4.3.1. Hoeveelheid en marktaandeel van de invoer uit het betrokken land
|
(127) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen betwistte de CISA de conclusies van de Commissie met betrekking tot de rol van de invoer uit de VRC bij het veroorzaken van aanmerkelijke schade voor de bedrijfstak van de Unie, die zijn vastgesteld in de overwegingen 237 tot en met 240 van de voorlopige verordening. De CISA herhaalde in wezen de bevindingen van de Commissie over de wijze waarop de COVID-19-pandemie en de verstoringen van de maritieme handel de ontwikkeling van zowel de vraag in de Unie als de invoervolumes uit China hebben beïnvloed. De CISA argumenteerde echter dat de trend van 2022 tot het onderzoektijdvak een terugkeer naar normale handelspatronen liet zien, en een herstel van het evenwicht van een verstoorde markt in plaats van een situatie die schade veroorzaakte aan de bedrijfstak van de Unie. |
|
(128) |
De Commissie benadrukte dat in de overwegingen 237 tot en met 240 van de voorlopige verordening een beoordeling werd gemaakt van de invoerhoeveelheid en de marktaandelen van de invoer uit de VRC, niet van het oorzakelijk verband tussen die twee factoren en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade. Wat anderzijds de inhoud betreft, werden de conclusies van de Commissie in deze overwegingen niet betwist in de opmerkingen van de CISA. |
|
(129) |
Aangezien er geen tegenargumenten zijn ontvangen, heeft de Commissie de conclusies in de overwegingen 237 tot en met 240 van de voorlopige verordening bevestigd. |
4.3.2. Prijzen van de invoer uit de betrokken landen en prijsonderbieding
|
(130) |
De CISA betoogde dat de Commissie geen nauwkeurige en objectieve beoordeling van de prijsontwikkelingen had uitgevoerd in de overwegingen 241 tot en met 250 van de voorlopige verordening. De CISA voerde aan dat de prijzen van de invoer uit de VRC in de beoordelingsperiode zijn gestegen en dus het potentieel voor prijsonderbieding hebben verminderd. |
|
(131) |
De CISA voerde ook aan dat de Commissie simplistisch verhindering van prijsverhogingen en prijsverlaging aan de Chinese invoer toeschreef in plaats van de stijgende productiekosten als een belangrijke factor in aanmerking te nemen. |
|
(132) |
Tabel 4 van de voorlopige verordening liet inderdaad zien dat de Chinese prijzen met 36 % stegen in de beoordelingsperiode. Zoals blijkt uit tabel 8 van de voorlopige verordening, stegen de productiekosten van de bedrijfstak van de Unie in deze periode echter nog sterker, namelijk met 64 %. Derhalve was de conclusie van de CISA dat de toegenomen prijs van de Chinese invoer een kleiner potentieel voor verhindering van een prijsverhoging of voor prijsonderbieding met zich meebracht feitelijk onjuist. De CISA erkende zelf dat prijsonderbieding werd vastgesteld in het onderzoektijdvak, toen de Chinese prijzen hoger waren dan in 2020 of 2021, en steunde de conclusies van de Commissie in dit verband. |
|
(133) |
In overweging 277 van de voorlopige verordening lichtte de Commissie toe dat de gemiddelde verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Unie in alle jaren van de beoordelingsperiode onder de gemiddelde productiekosten bleven, behalve in 2022, wat kon worden toegeschreven aan verhindering van een prijsverhoging en prijsverlaging in de verschillende jaren van de beoordelingsperiode, met inbegrip van het onderzoektijdvak. |
|
(134) |
De Commissie heeft de bovenstaande argumenten dus als ongegrond van de hand gewezen en heeft haar conclusies in de overwegingen 241 tot en met 250 van de voorlopige verordening bevestigd. |
4.4. Economische situatie van de bedrijfstak van de Unie
4.4.1. Algemene opmerkingen
|
(135) |
Aangezien hierover geen opmerkingen werden ontvangen, worden de overwegingen 251 tot en met 254 van de voorlopige verordening bevestigd. |
4.4.2. Macro-economische indicatoren
4.4.2.1. Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad
|
(136) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen trok Trivium de juistheid van de conclusies van de Commissie over de beschikbare productiecapaciteiten in de Unie in twijfel. Meer specifiek was de onderneming van mening dat de cijfers over de capaciteit waarschijnlijk theoretisch van aard waren, aangezien voor de verwezenlijking van die productie bijkomende inputs van upstreamstaalbedrijven nodig zouden zijn en inactieve lijnen zouden moeten worden opgestart. |
|
(137) |
Trivium voegde hier ook aan toe dat een van de niet in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, Liberty Liege Dudelange (“Liberty”) de productie in zijn fabriek in Luik, België, had stopgezet, terwijl de fabriek in Genua, Italië, van een andere producent, Acciaierie d’Italia (“Acciaierie”), verschillende jaren niet volledig operationeel was wegens financiële moeilijkheden. |
|
(138) |
Tot slot beklemtoonde Trivium dat de capaciteit van fabrieken in het Verenigd Koninkrijk (“het VK”) niet mocht worden meegeteld voor de capaciteit in de Unie aangezien het VK sinds 2021 geen lidstaat meer was, en wees het erop dat een van de producenten in de Unie te maken kreeg met een storing in de productielijn voor elektrolytisch verchroomd staal (“EVS”). Aangezien EVS en producten van vertind blik vaak worden gebruikt in dezelfde toepassingen (namelijk de productie van voedselblikken) leidde dit tot een grotere vraag naar producten van vertind blik in de Unie. |
|
(139) |
Eurofer betwistte de door Trivium gepresenteerde argumenten, en verstrekte voorbeelden van publieke verklaringen van Liberty uit 2024 (16), die erop wijzen dat Liberty een evaluatie van al zijn activiteiten uitvoert met het oog op herstructurering of mogelijke afstoting van zijn faciliteiten, wat erop wijst dat inactieve capaciteit mogelijk weer beschikbaar wordt. Eurofer voegde eraan toe dat zelfs indien dat niet het geval zou zijn en de faciliteiten volledig zouden worden gesloten, dit op korte termijn geen significante gevolgen zou hebben voor de beschikbaarheid van leveringen, aangezien Liberty slechts een gering deel uitmaakt van de totale capaciteit van de Unie. |
|
(140) |
Eurofer voerde vergelijkbare argumenten aan met betrekking tot de fabriek van Acciaierie in Genua, en wees op persberichten waaruit bleek dat er nog steeds werd geproduceerd in 2023 (17). |
|
(141) |
De Commissie herinnerde er in dat verband aan dat het onderzoek alleen betrekking had op de bedrijfstak van de Unie als bedoeld in artikel 5, lid 4, van de basisverordening, en dat het VK een derde land is. Evenzo heeft dit onderzoek alleen betrekking op het onderzochte product als gedefinieerd in punt 2 van het bericht van inleiding (18). Bijgevolg is in de cijfers inzake capaciteit geen in het VK aanwezige capaciteit opgenomen, noch capaciteit in de Unie die betrekking heeft op de productie van elektrolytisch verchroomd staal. |
|
(142) |
De Commissie bracht ook in herinnering dat de capaciteitscijfers in tabel 5 van de voorlopige verordening werden verstrekt door de producenten in de Unie zelf; meer specifiek het antwoord op de macrovragenlijst, dat door de Commissie werd gecontroleerd in het definitieve stadium van het onderzoek. |
|
(143) |
De capaciteitscijfers zijn bijgevolg afkomstig van gecontroleerde gegevens, en er werd geen bewijsmateriaal overgelegd dat twijfel zou doen rijzen over de juistheid van deze cijfers. |
|
(144) |
De Commissie bevestigde dat een passend aandeel van de capaciteit van Liberty en Acciaierie d’Italia werd toegevoegd aan de totale capaciteitscijfers. Het feit dat deze ondernemingen de productie tijdens de betrokken periode hebben verminderd of ingeperkt betekent niet dat deze capaciteit niet voorhanden is. Naar beste weten van de Commissie en zoals Eurofer aangaf, zijn de productielijnen niet ontmanteld en kunnen ze in beginsel weer worden opgestart indien de marktomstandigheden verbeteren (19). Ze moeten bijgevolg worden meegeteld in de totale productiecapaciteit in de Unie. |
|
(145) |
Voorts bedraagt de productiecapaciteit van deze twee ondernemingen samen in totaal [250-350] 000 ton per jaar. Zelfs indien ze niet zouden worden meegeteld in de totale capaciteit van de Unie, zou dit geen wezenlijke wijziging inhouden voor de door Trivium betwiste conclusie van de Commissie in overweging 383 van de voorlopige verordening. Zelfs met deze vermindering zou de totale productiecapaciteit van de Unie de totale vraag in de Unie namelijk nog steeds overschrijden met [650-750] 000 ton, zelfs in het jaar met de hoogste vraag, 2020, waaruit geen risico op een ontoereikend aanbod blijkt. |
|
(146) |
Op basis van het voorgaande wees de Commissie de door Trivium aangehaalde argumenten als ongegrond af, en bevestigde zij de conclusies in de overwegingen 255, 256 en 257 van de voorlopige verordening. |
|
(147) |
Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de CISA aan dat de Commissie geen onderscheid heeft gemaakt tussen nominale capaciteit en werkelijke bezettingsgraad of operationele paraatheid, hetgeen een misleidend beeld gaf van de beschikbaarheid van aanbod in de Unie. De CISA benadrukte dat Liberty publiekelijk erkende dat herstructurering of afstoting noodzakelijk was, terwijl de activiteiten van Acciaierie werden belemmerd door langdurige financiële moeilijkheden. Om deze installaties daadwerkelijk te laten produceren, zou er dus veel kapitaal en tijd nodig zijn en zouden regelgevingsprocessen nodig zijn die de reële beschikbaarheid van productiecapaciteit in de Unie beperken. |
|
(148) |
De Commissie heeft nooit gesteld dat deze capaciteit onmiddellijk beschikbaar is voor de productie. In plaats daarvan zouden, zoals reeds uiteengezet in overweging 144, deze installaties, hoewel zij momenteel geen producten van vertind blik produceren, in beginsel opnieuw kunnen worden gestart indien de marktomstandigheden verbeteren, ook al zou dat proces enige tijd in beslag kunnen nemen. |
|
(149) |
Zelfs zonder de fabrieken van Liberty en Acciaierie in overweging te nemen, zou de totale productiecapaciteit van de Unie de totale vraag in de Unie bovendien nog steeds overschrijden met [650-750] 000 ton, zelfs in het jaar met de hoogste vraag, 2020, waaruit geen risico op een ontoereikend aanbod blijkt, zoals de Commissie in overweging 145 reeds aantoonde. |
|
(150) |
Daarom heeft de Commissie de argumenten van de CISA afgewezen. |
4.4.2.2. Verkoophoeveelheden en marktaandeel
|
(151) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen stelde Steelforce dat het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie tussen 2023 en het onderzoektijdvak een lichte stijging vertoonde, wat duidde op een afvlakking van de trend en erop wees dat de mate waarin het marktaandeel was gedaald in de beoordelingsperiode zich niet zou doorzetten in de toekomst. Steelforce voerde aan dat de Commissie niet verklaarde waarom een toekomstige minimale verdere erosie op de markt van de bedrijfstak van de Unie ingrijpen zou rechtvaardigen. |
|
(152) |
Het onderzoektijdvak, namelijk de periode tussen 1 april 2023 en 31 maart 2024, overlapte grotendeels met 2023. Het argument dat het de daling van het marktaandeel is afgevlakt is dus misleidend en kan niet eenvoudigweg worden geëxtrapoleerd naar de toekomst. Voor haar analyse bekeek de Commissie de volledige beoordelingsperiode, die een aanzienlijke daling van het marktaandeel met 14 % vertoonde, terwijl de invoer uit de VRC met 125 % steeg in dezelfde periode. De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen. |
|
(153) |
Aangezien geen verdere opmerkingen werden ontvangen, worden de overwegingen 258, 259 en 260 van de voorlopige verordening bevestigd. |
4.4.2.3. Groei
|
(154) |
Aangezien geen opmerkingen zijn ontvangen, worden de overwegingen 261 tot en met 267 van de voorlopige verordening bevestigd. |
4.4.2.4. Werkgelegenheid en productiviteit
|
(155) |
Aangezien geen opmerkingen zijn ontvangen, worden de overwegingen 268 tot en met 271 van de voorlopige verordening bevestigd. |
4.4.2.5. Hoogte van de dumpingmarge en herstel van eerdere dumping
|
(156) |
Aangezien geen opmerkingen zijn ontvangen, worden de overwegingen 272 en 273 van de voorlopige verordening bevestigd. |
4.4.3. Micro-economische indicatoren
4.4.3.1. Prijzen en factoren die de prijzen beïnvloeden
|
(157) |
Gezien de verwerping van de argumenten van de CISA inzake verhindering van een prijsverhoging en prijsverlaging in de overwegingen 131 tot en met 134, en aangezien geen andere opmerkingen zijn ontvangen, worden de overwegingen 274 tot en met 279 van de voorlopige verordening bevestigd. |
4.4.3.2. Loonkosten
|
(158) |
Aangezien geen opmerkingen zijn ontvangen, worden de overwegingen 280 en 281 van de voorlopige verordening bevestigd. |
4.4.3.3. Voorraden
|
(159) |
Aangezien geen opmerkingen zijn ontvangen, worden de overwegingen 282, 283 en 284 van de voorlopige verordening bevestigd. |
4.4.3.4. Winstgevendheid, kasstroom, investeringen, rendement van investeringen en vermogen om kapitaal aan te trekken
|
(160) |
Aangezien geen opmerkingen zijn ontvangen, worden de overwegingen 285 tot en met 292 van de voorlopige verordening bevestigd. |
4.5. Conclusie over schade
|
(161) |
Steelforce betwistte de conclusie van de Commissie dat de bedrijfstak van de Unie schade heeft geleden. Steelforce wees erop dat het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie aanzienlijk bleef, ongeveer 70 %, wat meer dan twee keer zo hoog was als het marktaandeel van de invoer uit de VRC tijdens de beoordelingsperiode. Steelforce stelde dat in het licht daarvan een vermindering van het marktaandeel van 78 % naar 67 % (d.w.z. met 11 procentpunt) niet als “aanmerkelijk” kan worden beschouwd aangezien dit niet tot een belangrijke achteruitgang van de bestaande marktkrachten leidt. |
|
(162) |
Steelforce heeft verder uiteengezet dat het overeenkomstig artikel 3, lid 1, van de basisverordening niet volstaat dat de Commissie de mate van schade voor de bedrijfstak van de Unie vaststelt, maar dat die schade “aanmerkelijk” moet zijn. |
|
(163) |
De Commissie herinnerde er in dat verband aan dat de Commissie krachtens artikel 3, lid 1, van de basisverordening weliswaar moet vaststellen dat er sprake is van “aanmerkelijke schade”, maar dat niet nader wordt toegelicht wanneer en hoe moet worden aangenomen dat aan de norm van “aanmerkelijke” schade is voldaan, en dat dit wordt overgelaten aan de beoordelingsbevoegdheid van de Commissie. |
|
(164) |
Daarmee rekening houdend bracht de Commissie in herinnering dat aanmerkelijke schade kan worden vastgesteld, zelfs indien de bedrijfstak van de Unie het grootste marktaandeel in de Unie in handen heeft, terwijl één enkele schade-indicator niet noodzakelijk doorslaggevend is, zoals uitdrukkelijk is vermeld in artikel 3, lid 5, van de basisverordening. De Commissie heeft de marktaandelen immers samen met alle andere schade-indicatoren en marktontwikkelingen in aanmerking genomen, en heeft geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft geleden. Tot slot wordt een daling van het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie met 11 procentpunt door de Commissie als een aanzienlijke daling beschouwd. |
|
(165) |
De Commissie heeft het argument van Steelforce derhalve afgewezen en heeft haar conclusies in de overwegingen 293 tot en met 305 dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 3, lid 5, van de basisverordening bevestigd. |
|
(166) |
Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de CISA aan dat de Commissie niet inhoudelijk heeft onderzocht of het verlies van 11 procentpunt van het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie de op grond van de basisverordening vereiste significante verslechtering weerspiegelde. De CISA stelde voor dat bij een dergelijke analyse rekening had moeten worden gehouden met de evenredigheid op de markt voor producten van vertind blik, die volgens haar zowel krimpt als onderhevig is aan structurele verschuivingen. |
|
(167) |
De Commissie heeft vastgesteld dat de beweringen van de CISA kennelijk voorbijgingen aan het merendeel van de analyse die de Commissie had verricht. Zoals vermeld in overweging 164 was de Commissie van oordeel dat een daling van het marktaandeel met 11 procentpunten aanzienlijk was. De ontwikkeling van de marktaandelen in de context van de ontwikkeling van andere indicatoren, zoals de vraag, en andere marktkrachten, werd uitvoerig geanalyseerd, met name in de overwegingen 258 tot en met 267, 295, 296, 297, 300, 303, 308 tot en met 320, 330 tot en met 336, en 350 tot en met 355 van de voorlopige verordening, en verder uitgewerkt in het licht van de opmerkingen van de partijen, onder meer in de overwegingen 170 en 176 tot en met 182. De Commissie heeft de argumenten van de CISA derhalve als ongegrond afgewezen. |
5. OORZAKELIJK VERBAND
5.1. Gevolgen van de invoer met dumping
|
(168) |
De CISA merkte op dat de conclusie van de Commissie dat invoer met dumping de oorzaak van de schade was, onjuist was. Meer specifiek voerde de CISA aan dat de stijgende invoer niet in de juiste context was geplaatst gezien de perioden van handelsbelemmeringen en toegenomen vraag tijdens de COVID-19-pandemie. De CISA verklaarde dat de stijging van de invoervolumes die werd besproken in de overwegingen 237, 238 en 239 van de voorlopige verordening, een voorspelbare correctie was na een periode van handelsbelemmeringen en toegenomen vraag. |
|
(169) |
De CISA herhaalde ook haar opmerkingen met betrekking tot de prijzen van de Chinese invoer, en wees erop dat deze ook waren gestegen tijdens de beoordelingsperiode, zonder dat zij bijkomende argumenten of bewijzen naar voren bracht over de wijze waarop dit de conclusies van de Commissie over het oorzakelijke verband tussen de Chinese invoer met dumping en de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade zou ontkrachten. |
|
(170) |
De argumenten van de CISA in overweging 168 zijn echter kennelijk onjuist. De Commissie heeft rekening gehouden met de heersende marktomstandigheden tijdens de beoordelingsperiode en zij heeft de ontwikkeling van de invoervolumes en de marktaandelen gecontextualiseerd in die omstandigheden, namelijk de verstoringen van de toeleveringsketens (20) en de gevolgen van de COVID-19-pandemie op de ontwikkeling van de vraag (21). Het standpunt van de CISA over de wisselwerking tussen deze factoren verschilde in wezen niet van de conclusies van de Commissie. |
|
(171) |
Evenzo wees de Commissie erop dat de ontwikkeling van de prijzen van de Chinese invoer en de wisselwerking ervan met de aanmerkelijke schade die door de bedrijfstak van de Unie werd geleden, reeds was geanalyseerd in de overwegingen 241 tot en met 250, en 319 en 320 van de voorlopige verordening. |
|
(172) |
De Commissie heeft de argumenten van de CISA derhalve afgewezen en haar conclusies in de overwegingen 307 tot en met 320 van de voorlopige verordening gehandhaafd. |
5.2. Gevolgen van andere factoren
5.2.1. Verbruik
|
(173) |
Steelforce voerde aan dat de daling van de productie die de bedrijfstak van de Unie doormaakte ten minste gedeeltelijk het gevolg was van de teruglopende vraag, zowel wereldwijd als in de Unie. Zoals de Commissie liet zien in tabel 2 van de voorlopige verordening, daalde de vraag in de Unie met 25 % tussen 2020 en het onderzoektijdvak. Het teruglopen van de wereldwijde vraag blijkt voorts uit het feit dat het uitvoervolume van de bedrijfstak van de Unie ook met 24 % daalde in dezelfde periode. De dalende productie kan bijgevolg niet worden toegeschreven aan de invoer uit de VRC. |
|
(174) |
De CISA betoogde beknopt dat in de analyse van het oorzakelijk verband rekening moet worden gehouden met de gevolgen van de afnemende vraag op de verkoopvolumes en de prijscorrecties. |
|
(175) |
Wat het argument van Steelforce betreft, wees de Commissie erop dat deze factor wel degelijk in aanmerking is genomen. De Commissie erkende dat de bedrijfstak van de Unie naar verwachting een zeker verkoop- en productievolume zou verliezen op de inkrimpende markt (22). Zoals onder meer blijkt uit overweging 327 van de voorlopige verordening bedroeg de daling van het volume van de verkoop aan de Unie met 36 % waarmee de bedrijfstak van de Unie werd geconfronteerd bijna 50 % meer dan de daling van het verbruik in de Unie tijdens de beoordelingsperiode. |
|
(176) |
Tegelijkertijd bleven de Chinese invoervolumes toenemen, ondanks de inkrimping van de markt. Bij een inkrimpende markt zouden alle volumes naar verwachting min of meer gelijkmatig afnemen. De Chinese producenten zagen niet alleen hun uitvoervolumes stijgen, maar wonnen ook aan marktaandeel, ten koste van de producenten in de Unie (zie de overwegingen 263 en 264 van de voorlopige verordening). |
|
(177) |
De Commissie bracht in herinnering dat deze stijgende volumes bovendien de Unie binnenkwamen tegen dumpingprijzen, die de prijzen van de bedrijfstak van de Unie onderboden en prijsverhoging verhinderden in 2023 en het onderzoektijdvak. |
|
(178) |
Zoals de Commissie reeds aangaf in overweging 320 van de voorlopige verordening, oefende de Chinese invoer, wegens het volume en het marktaandeel ervan ten opzichte van de invoer uit andere derde landen, duidelijk de grootste invloed uit op het prijsgedrag op de markt. |
|
(179) |
De Commissie heeft de argumenten van Steelforce en van de CISA dan ook afgewezen en haar conclusies in de overwegingen 323 tot en met 329 van de voorlopige verordening bevestigd. |
5.2.2. Invoer uit derde landen
|
(180) |
De CISA betoogde nogmaals dat de Commissie niet had beoordeeld of de invoer van derde landen bijdroeg aan de prijsconcurrentie en de verschuivingen in het marktaandeel, in het bijzonder aangezien de Commissie in overweging 330 van de voorlopige verordening erkende dat invoer uit andere bronnen zoals Korea en Turkije de Unie binnenkwam, maar zij niet beoordeelde of die invoer bijdroeg aan de prijsconcurrentie en de verschuivingen in het marktaandeel. |
|
(181) |
Zoals uiteengezet in overweging 333 van de voorlopige verordening, was het invoervolume en het marktaandeel van andere derde landen, waaronder Korea en Turkije, laag en was dit aanzienlijk gedaald in de beoordelingsperiode, en kon het bijgevolg geen aanzienlijke invloed hebben uitgeoefend op de bedrijfstak van de Unie. Daarom was het argument van de CISA ongegrond. |
|
(182) |
Aangezien er geen zinvolle opmerkingen zijn ontvangen die op het tegendeel wijzen, is de Commissie bij haar conclusies in de overwegingen 330 tot en met 336 van de voorlopige verordening gebleven. |
5.2.3. Uitvoerprestatie van de bedrijfstak van de Unie
|
(183) |
De CISA wees er nogmaals op dat de Commissie niet naar behoren heeft beoordeeld op welke wijze de dalende uitvoer heeft bijgedragen aan de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade. |
|
(184) |
De CISA geeft geen argumenten of toelichtingen verstrekt waarom zij die mening was toegedaan. De Commissie heeft dit argument derhalve als ongegrond afgewezen. |
|
(185) |
Aangezien er geen zinvolle opmerkingen zijn ontvangen die op het tegendeel wijzen, is de Commissie bij haar conclusies in de overwegingen 337 tot en met 342 van de voorlopige verordening gebleven. |
5.2.4. Productiekosten en investeringen
|
(186) |
De CISA wees er nogmaals op dat de Commissie niet naar behoren heeft beoordeeld op welke wijze de stijgende productiekosten hebben bijgedragen aan de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade. De CISA geeft geen argumenten of toelichtingen verstrekt waarom zij die mening was toegedaan. De Commissie heeft het argument van de CISA derhalve als ongegrond afgewezen. |
|
(187) |
MPE opperde eveneens dat de stijgende productiekosten nauw verband hielden met de prestaties van de Unie op zowel de binnenlandse markten als de uitvoermarkten. MPE gaf aan dat de Commissie had moeten aantonen dat de stijgende productiekosten niet de achterliggende reden waren voor de schade die de bedrijfstak van de Unie had geleden. |
|
(188) |
Steelforce bleef daarentegen bij zijn standpunt dat grotere investeringen de belangrijkste oorzaak waren van de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade, en argumenteerde meer specifiek dat de analyse die de Commissie had gemaakt in de overwegingen 291, 346 en 347 van de voorlopige verordening niet passend was in dat verband. |
|
(189) |
Steelforce stelde dat het doel dat de investeringen dienen immaterieel van aard is voor zover zij duidelijk van invloed zijn op de financiële situatie van de producenten in de Unie. |
|
(190) |
Eurofer reageerde op deze argumenten en voerde aan dat investeringen voor onderhoud een noodzakelijke stap zijn voor alle bedrijfsactiviteiten, en dat investeringen voor milieudoeleinden vereist zijn op grond van Uniewetgeving. Dit laatste verklaart hoogstens waarom de investeringen nog steeds werden gedaan in een moeilijk marktklimaat. Eurofer argumenteerde ook dat de kosten die gepaard gaan met milieu-investeringen niet mogen worden beschouwd als een factor die het oorzakelijk verband weerleggen, aangezien de Commissie toekomstige kosten in verband met de naleving van milieuvoorschriften ook in aanmerking neemt in haar berekeningen van de schademarge. |
|
(191) |
Wat de door MPE aangevoerde argumenten betreft, wees de Commissie erop dat zij wel degelijk rekening had gehouden met de stijgende productiekosten, en met de wisselwerking ervan met andere factoren, in haar analyse van de schade en het oorzakelijk verband (23). MPE toonde niet aan waarom een deel van de analyse onjuist zou zijn geweest en op welke wijze de ontwikkeling van andere indicatoren in de plaats daarvan kon worden toegeschreven aan de stijgende productiekosten. Zo zou het, indien de productiekosten de belangrijkste verklarende factor zou zijn voor de prestaties van de bedrijfstak van de Unie zoals MPE suggereert, bijvoorbeeld niet mogelijk zijn voor de bedrijfstak van de Unie om rendabel te zijn in 2022, het jaar met de hoogste productiekosten in de gehele beoordelingsperiode, terwijl de bedrijfstak in alle andere jaren verlieslatend was. |
|
(192) |
Wat de beweringen over stijgende investeringen betreft, herinnerde de Commissie eraan dat, zoals uiteengezet in overweging 291 van de voorlopige verordening, deze stijging van de investeringen bijna volledig kan worden toegeschreven aan slechts één producent in de Unie en dat dit toe te schrijven was aan regelmatig onderhoud aan een van zijn hoogovens, terwijl de rest van de investeringen bijna uitsluitend werd gedaan voor de naleving van de milieuwetgeving. Andere investeringen, en met name van de andere twee producenten, bleven in de beoordelingsperiode in wezen ongewijzigd. |
|
(193) |
Aangezien het in stand houden van kernactiva zoals hierboven beschreven van cruciaal belang is voor elke onderneming om een zinvolle bedrijfsvoering te handhaven, terwijl de kosten voor de naleving van de milieuwetgeving door wetgeving worden gestuurd, bleef de Commissie bij haar standpunt dat een dergelijke toename van investeringen niet kan worden beschouwd als schade door eigen toedoen. Het is geen zakelijke beslissing die redelijkerwijs kan worden uitgesteld. Het feit dat deze investeringen werden gedaan in een moeilijk marktklimaat, zoals Eurofer aangaf, is een verdere bevestiging van die conclusie. |
|
(194) |
Niettemin simuleerde de Commissie winstgevendheidscijfers door uit de totale kosten van de bedrijfstak van de Unie het volgende te verwijderen: a) de investeringen die werden gedaan door één producent met het hoogste aandeel aan investeringen, en b) alle investeringen door alle drie de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. In beide scenario’s blijven de trends inzake winstgevendheid dezelfde en was de bedrijfstak van de Unie nog steeds verlieslatend in 2020, 2021, 2023 en het onderzoektijdvak. |
|
(195) |
Hieruit bleek dat de gedane investeringen niet de belangrijkste oorzaak waren van de schade die de bedrijfstak van de Unie had geleden. Zelfs indien geen investeringen hadden plaatsgevonden gedurende de beoordelingsperiode, zou de winstgevendheidssituatie van de bedrijfstak van de Unie niet wezenlijk gewijzigd zijn. |
|
(196) |
In het licht van het bovenstaande en na de bovengenoemde bijkomende analyse van de gevolgen van investeringen op de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie, bleef de Commissie bij haar conclusie dat noch de stijgende productiekosten noch de investeringen de belangrijkste oorzaak waren van de schade aan de bedrijfstak van de Unie. |
5.2.5. Langetermijncontracten tussen producenten in de Unie en gebruikers
|
(197) |
Steelforce herhaalde zijn argument dat de producenten in de Unie zichzelf de schade hadden toegebracht door hun zakelijke besluit om te blijven vertrouwen op langetermijncontracten met hun afnemers, de gebruikers van producten van vertind blik. Steelforce stelde dat de Commissie in de voorlopige verordening niet had toegelicht waarom deze praktijk niet kon worden gewijzigd aangezien de gebruikers niet onwelwillend staan tegenover het aankopen van vertind blik op de spotmarkt van producenten buiten de Unie. |
|
(198) |
Als reactie herhaalde Eurofer dat langetermijncontracten een marktnorm zijn die uiteindelijk door de supermarkten via de waardeketens omhoog worden gedreven om de voorspelbaarheid van de prijzen te garanderen, en dat de Chinese exporteurs gebruikmaakten van deze realiteit door de producenten in de Unie via spotverkopen te onderbieden, en dus uiteindelijk marktaandeel te veroveren. |
|
(199) |
Steelforce reageerde op deze tegenargumenten door zijn argument te herhalen dat de reden waarom producenten in de Unie zelf niet overschakelden naar spotverkopen (aangezien producenten buiten de Unie duidelijk met gebruikers kunnen samenwerken voor dergelijke contracten) hun eigen zakelijke besluit was. |
|
(200) |
De Commissie bracht in herinnering dat zij wel degelijk had toegelicht waarom de norm inzake jaarcontracten binnen de toeleveringsketens van de Unie niet eenzijdig kan worden gewijzigd door producenten in de Unie. Zoals uitgelegd in overweging 322 van de voorlopige verordening en zoals herhaald door Eurofer in zijn tegenargument, vragen grote detailhandelaren (supermarkten) in de Unie jaarprijzen van hun leveranciers van blikken, die op hun beurt hetzelfde vragen van de producenten van producten van vertind blik in de Unie. |
|
(201) |
Er werd geen nieuw bewijsmateriaal overgelegd waaruit blijkt dat in dat verband een fout werd gemaakt in de conclusies van de Commissie. In dit verband en gezien het feit dat de Commissie over bewijzen beschikt in het dossier waaruit blijkt dat jaarcontracten bij de producenten in de Unie een marktnorm zijn, terwijl Chinese producenten gewoonlijk losse bestellingen ontvangen, hield de Commissie vast aan haar conclusies in de overwegingen 321, 322, 348 en 349 van de voorlopige verordening. |
|
(202) |
Na de mededeling van de definitieve bevindingen waren de CISA en Steelforce het niet eens met de conclusies van de Commissie over de relevantie van jaarcontracten in de analyse van het oorzakelijk verband. |
|
(203) |
Steelforce voerde aan dat, zelfs indien het gebruik van jaarcontracten bij de producenten in de Unie een marktnorm is, noch de Commissie, noch een van de belanghebbenden erin slaagde uit te leggen waarom de bedrijfstak van de Unie zou worden geacht gebonden te zijn aan het gebruik van jaarcontracten, terwijl de gebruikers duidelijk aanvaarden dat zij zakendoen met Chinese producenten op de spotmarkt. |
|
(204) |
De CISA wees er anderzijds op dat de stijging van de productiekosten van de bedrijfstak van de Unie niet kon worden gecompenseerd door stijgende prijzen. De CISA voerde aan dat de bedrijfstak van de Unie geen schade heeft geleden door de invoer uit de VRC die de prijzen heeft gedrukt, maar veeleer door zijn structurele positionering in de toeleveringsketen. Het feit dat downstreamsectoren de bedrijfstak van de Unie ertoe aanzetten te verkopen op basis van jaarlijkse contracten, liet weinig ruimte voor noodzakelijke prijsaanpassingen. |
|
(205) |
Zoals de Commissie reeds heeft uiteengezet in overweging 322 van de voorlopige verordening en overweging 200 hierboven, zijn jaarcontracten een algemene marktverwachting die wordt gestimuleerd van bij de downstreambedrijven, te beginnen bij de supermarkten en verder in de waardeketen. Grote detailhandelaren willen dat hun prijzen het hele jaar door voorspelbaar zijn. Tegelijkertijd zijn de activiteiten van de voedselleveranciers sterk afhankelijk van het tijdstip en de volumes van de jaarlijkse oogsten. Vanwege de aard van hun economische activiteit hebben voedselleveranciers dus behoefte aan voorspelbaarheid in termen van volume en doorlooptijd van lege blikken die zij in een bepaald jaar nodig hebben om het levensmiddel tijdig na de oogst te kunnen verkrijgen. Dit vertaalt zich ook in de mogelijkheid dat producenten een even voorspelbaar aanbod van producten van vertind blik nodig hebben om die blikken tijdig te produceren. Een dergelijke specificiteit van de markt bevordert de voorspelbaarheid van leveringen en het verankeren van het grootste deel van de bestellingen in lokale toeleveringsketens met kortere doorlooptijden, die minder vatbaar zijn voor verstoringen. Dit leidt logischerwijze tot een algemene marktdruk voor producenten in de Unie om jaarlijkse contracten af te sluiten met de meeste van hun afnemers die voedselblikken produceren. |
|
(206) |
Aangezien een groot deel van het aanbod dus qua volume en prijzen gewaarborgd is, kunnen producenten van levensmiddelen ervoor kiezen bepaalde hoeveelheden producten van vertind blik tegen lagere prijzen ook uit China en andere derde landen op de spotmarkt te betrekken. Het is dus de specifieke aard van de behoeften van downstreambedrijven en hun rationele economische gedrag binnen deze waardeketen die verklaren waarom de markt de voorkeur geeft aan jaarlijkse contracten met de producenten in de Unie, maar spotverkopen uit China tolereert. |
|
(207) |
De Commissie wees er voorts op dat het argument van Steelforce ook impliceerde dat de producenten in de Unie om een of andere reden ervoor kiezen om handelsvoorwaarden te aanvaarden die hen ertoe brengen met verlies te werken. De Commissie zag niet in, en Steelforce heeft niet uitgelegd, waarom de producenten in de Unie, als rationele marktdeelnemers, zouden besluiten om op die manier zaken te doen. |
|
(208) |
Wat het argument van de CISA betreft, wees de Commissie erop dat het ontbreken van winstgevendheid slechts een van de elementen van de analyse van het oorzakelijk verband is, zelfs indien dit zou worden aanvaard. Zoals vermeld in de overwegingen 350 tot en met 354 van de voorlopige verordening, is de conclusie inzake het oorzakelijk verband gebaseerd op verlies van marktaandeel, prijsonderbieding, verhindering van prijsverhogingen en neerwaartse druk op de prijzen. |
|
(209) |
Zoals is aangetoond, verloren de producenten in de Unie immers marktaandeel aan Chinese invoer, die werd verkocht tegen prijzen die de prijzen van de bedrijfstak van de Unie onderboden en in bijna alle jaren van de beoordelingsperiode verhindering van prijsverhogingen en neerwaartse druk op de prijzen veroorzaakte. |
|
(210) |
Tot slot zou de structurele positionering van de bedrijfstak van de Unie in de toeleveringsketen op zich geen probleem zijn. Indien er geen toename van de Chinese invoer tegen dumpingprijzen zou zijn, zou de bedrijfstak van de Unie in staat zijn om betere voorwaarden in zijn contracten te bedingen. Zoals blijkt uit de tabellen 3 en 4 van de voorlopige verordening, namen de omvang en het marktaandeel van de invoer uit China in 2022, 2023 en het onderzoektijdvak toe en daalden de prijzen in 2023 en het onderzoektijdvak. Om met deze oneerlijk geprijsde invoer te concurreren en op de markt te blijven, moest de bedrijfstak van de Unie lagere voorwaarden aanvaarden. |
|
(211) |
Zoals onder meer uiteengezet in de overwegingen 274 tot en met 279 van de voorlopige verordening, leidde een dergelijke invoer tot verhindering van prijsverhogingen voor de bedrijfstak van de Unie, waardoor deze gedwongen werd met verlies te verkopen. Dit blijkt duidelijk uit het feit dat de bedrijfstak van de Unie, nadat hij in 2022 boven zijn productiekosten had kunnen verkopen, zijn prijzen in 2023 en het onderzoektijdvak heeft verlaagd, zelfs terwijl de productiekosten in 2023 bleven stijgen (tabel 8 van de voorlopige verordening). |
|
(212) |
Het argument van de CISA werd derhalve als ongegrond verworpen. |
5.3. Conclusie inzake het oorzakelijk verband
|
(213) |
Zoals toegelicht in de punten 5.1 en 5.2, heeft de Commissie alle opmerkingen geanalyseerd die de belanghebbenden hebben gemaakt over de analyse van het oorzakelijk verband door de Commissie in de voorlopige verordening. Er werden geen nieuwe bewijzen of argumenten naar voren gebracht die een wijziging van de conclusies van de Commissie in dat verband zouden rechtvaardigen. |
|
(214) |
De Commissie bevestigde derhalve haar bevindingen in de overwegingen 350 tot en met 354 van de voorlopige verordening en hield vast aan haar conclusie dat de invoer met dumping uit het betrokken land de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft berokkend en dat de andere factoren, ongeacht of ze individueel dan wel collectief werden beschouwd, geen afbreuk deden aan het oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping en de aanmerkelijke schade. |
|
(215) |
In haar opmerkingen over de mededeling van de definitieve bevindingen was de CISA het niet eens met de bevindingen van de Commissie inzake het oorzakelijk verband, met name met de conclusies van de Commissie over de daling van de verkoopvolumes van de bedrijfstak van de Unie en het effect van stijgende investeringen. De CISA voerde aan dat de invoer uit de VRC weliswaar een zekere mate van concurrentiedruk heeft uitgeoefend, maar dat het beschikbare bewijsmateriaal geen steun biedt voor de conclusie dat deze invoer de belangrijkste of een belangrijke oorzaak was van de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade. |
|
(216) |
Aangezien de CISA geen nieuw bewijsmateriaal of argumenten ter ondersteuning van die conclusie heeft verstrekt, heeft de Commissie dit argument als ongefundeerd afgewezen en haar conclusie uit overweging 214 gehandhaafd. |
6. NIVEAU VAN DE MAATREGELEN
|
(217) |
Aangezien geen opmerkingen werden ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in overweging 355 van de voorlopige verordening bevestigd. |
6.1. Schademarge
|
(218) |
Aangezien geen opmerkingen werden ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 356 tot en met 361 van de voorlopige verordening bevestigd. |
|
(219) |
De schademarges werden opnieuw berekend, met inachtneming van de rechten die moeten worden betaald. De schademarge voor “andere medewerkende ondernemingen” en voor “alle overige invoer van oorsprong uit de VRC” wordt op dezelfde manier vastgesteld als de dumpingmarge voor deze ondernemingen (zie de overwegingen 220 tot en met 227 van de voorlopige verordening).
|
6.2. Onderzoek van de marge die toereikend is om de schade voor de bedrijfstak van de Unie weg te nemen
|
(220) |
Zoals uiteengezet in het bericht van inleiding, heeft de klager aan de Commissie voldoende bewijsmateriaal verstrekt waaruit blijkt dat er in het betrokken land sprake is van verstoringen van de grondstoffenmarkt met betrekking tot het onderzochte product. Derhalve is overeenkomstig artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening onderzoek gedaan naar de vermeende verstoringen teneinde te beoordelen of in voorkomend geval een recht lager dan de dumpingmarge toereikend zou zijn om een einde te maken aan de schade. |
|
(221) |
Zelfs met de herziene marges bleven de marges die toereikend waren om de schade weg te nemen echter hoger dan de dumpingmarges. De Commissie was derhalve van mening dat het niet nodig was dit aspect aan te pakken. |
6.3. Conclusie inzake het niveau van de maatregelen
|
(222) |
Na bovenstaande beoordeling moeten de definitieve antidumpingrechten overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening als volgt worden vastgesteld:
|
7. BELANG VAN DE UNIE
|
(223) |
In hun opmerkingen op de voorlopige verordening betwistten verschillende belanghebbenden de conclusies van de Commissie over het belang van de Unie. |
7.1. Belang van de bedrijfstak van de Unie
|
(224) |
In zijn opmerkingen over de voorlopige verordening voerde Steelforce aan dat antidumpingrechten zullen leiden tot de sluiting van productiefaciliteiten voor blikken in de Unie. Dit zou de belangrijkste markt van producenten in de Unie te gronde richten, wat betekent dat antidumpingrechten tegen het belang van de bedrijfstak van de Unie zelf ingaan. |
|
(225) |
Dit argument is gebaseerd op de veronderstelling dat de gevolgen van rechten op de gebruikers dermate schadelijk zouden zijn dat het zou leiden tot de instorting van de productie van blikken in de Unie. Zoals blijkt uit de analyse in punt 7.3, was echter niet aangetoond dat het waarschijnlijk is dat dit scenario zich zal voordoen. |
|
(226) |
In het licht daarvan en aangezien er geen andere opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 368, 369 en 370 van de voorlopige verordening bevestigd. |
7.2. Belang van niet-verbonden importeurs en handelaren
|
(227) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen betoogde Steelforce dat de Commissie een onjuiste beoordeling had gemaakt van het belang van importeurs. De Commissie concludeerde dat de invoer van producten van vertind blik slechts een gering aandeel van de omzet van Steelforce Group uitmaakte, terwijl de entiteit die op de vragenlijst heeft gereageerd Steelforce Packaging BV was, een afzonderlijke entiteit die veel zwaarder zou worden getroffen. |
|
(228) |
De Commissie verduidelijkte dat Steelforce Packaging BV inderdaad slechts één onderneming is binnen Steelforce Group, terwijl de conclusies van de Commissie in de overwegingen 373 en 374 van de voorlopige verordening betrekking hadden op Steelforce Group als geheel. |
|
(229) |
Dit doet echter geen afbreuk aan de conclusies die in die overwegingen werden getrokken. In de vragenlijsten van de Commissie werden juist gegevens opgevraagd (met name over omzet en winstgevendheid) op het niveau van de totale activiteiten van de Unie om een nauwkeurig beeld te krijgen van de wijze waarop de algemene positie van een importeur in de Unie zou worden beïnvloed. |
|
(230) |
In het licht van het voorgaande en aangezien er zich geen andere importeurs of handelaren kenbaar maakten die zich tegen de rechten verzetten, bleef de Commissie bij haar conclusie dat het niet waarschijnlijk is dat de rechten een aanzienlijk negatief effect hebben op de situatie van importeurs en handelaren in de Unie. |
|
(231) |
In haar opmerkingen over de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Steelforce aan dat indien de Commissie op basis van bij Steelforce verzamelde gegevens conclusies wilde trekken over de wijze waarop de antidumpingrechten gevolgen zouden kunnen hebben voor importeurs, deze conclusies moeten worden getrokken op basis van de totale activiteiten in de Unie van Steelforce Packaging BV, de entiteit binnen de Steelforce Group die producten van vertind blik invoert, en niet de gehele Steelforce Group. |
|
(232) |
De CISA voerde ook aan dat de Commissie het effect van de rechten niet op groepsniveau, maar op entiteitsniveau moet beoordelen. |
|
(233) |
De Commissie heeft uit de bij Steelforce verzamelde gegevens echter geen conclusies getrokken over de gevolgen van de rechten voor andere importeurs. In plaats daarvan hadden de conclusies in de overwegingen 371 tot en met 374 van de voorlopige verordening en in de overwegingen 227 tot en met 230 alleen betrekking op Steelforce. Deze analyse, waarbij inderdaad werd gekeken naar de prestaties van het geheel van Steelforce zoals uiteengezet in zijn antwoord op de vragenlijst, wees er niet op dat de rechten aanzienlijke gevolgen zullen hebben voor de onderneming. |
|
(234) |
De Commissie heeft dus geen geldige reden gevonden om haar benadering opnieuw te beoordelen en alleen de prestaties van Steelforce Packaging BV te onderzoeken. Zoals duidelijk bleek uit het antwoord op de vragenlijst en het bewijsmateriaal dat tijdens de controle ter plaatse werd verzameld, waren verschillende entiteiten in de Steelforce Group in de Unie tot op zekere hoogte betrokken bij de invoer en wederverkoop van producten van vertind blik, en werden de relevante gegevens op groepsniveau geconsolideerd. Het isoleren van slechts één onderneming van de groep om de gevolgen voor haar alleen te beoordelen, zou in strijd zijn met de tijdens het onderzoek vastgestelde feiten. |
|
(235) |
Wat de importeurs in het algemeen betreft, kon de Commissie, zoals uiteengezet in overweging 375 van de voorlopige verordening en overweging 231 hierboven, alleen concluderen dat de rechten geen aanzienlijke gevolgen voor hen zouden hebben, omdat geen enkele andere importeur behalve Steelforce zich tegen de rechten heeft verzet, noch argumenten zijn aangevoerd over de wijze waarop de concurrentiepositie van een importeur zou worden aangetast door het herstel van het gelijke speelveld. |
7.3. Belang van gebruikers, consumenten en leveranciers
7.3.1. Argumenten inzake beschikbaarheid en betrouwbaarheid van leveringen
|
(236) |
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen herhaalden Steelforce en MPE hun argumenten dat de bedrijfstak van de Unie geen betrouwbare leveringsbron is aangezien gebruikers vaak worden geconfronteerd met vertragingen bij leveringen van producenten in de Unie. Steelforce verwees naar e-mails die de onderneming bij eerdere opmerkingen had ingediend en die wezen op gevallen van aanzienlijke vertraging bij leveringen door producenten in de Unie, en stelde vast dat Massilly betoogde dat producenten van vertind blik in de Unie over beperkte capaciteit beschikken en een zeer strikt beleid inzake prognoses hanteren waarbij enige afwijking van de volumes en hogere prijzen verboden zijn. MPE verstrekte meerdere e-mails van zijn leden als bewijsmateriaal. MPE herhaalde ook dat rechten zullen leiden tot ontoereikende levering van producten van vertind blik in de Unie. De CISA ondersteunde deze opmerkingen. |
|
(237) |
Bovendien stelde Steelforce dat de downstreamindustrie afhankelijk is van invoer uit de VRC voor het handhaven van haar productieschema. MPE bleef erbij dat het niet haalbaar zou zijn voor de downstreamverpakkingsindustrie om over te stappen op leveringen uit andere derde landen, aangezien de VRC veruit de grootste leveringsbron is naast de bedrijfstak van de Unie. |
|
(238) |
Eurofer reageerde op deze argumenten door te stellen dat er [8-13] miljoen ton aan mondiale operationele capaciteit voorhanden is buiten de capaciteit in de Unie en de VRC, en dat deze kon worden doorgeleid naar de markt van de Unie. |
|
(239) |
Steelforce voerde aan dat in deze capaciteit geen rekening was gehouden met de vraag in derde landen of met hun respectieve handelspartners, en deze bijgevolg niet kon worden omgeleid naar de Unie. |
|
(240) |
MPE argumenteerde daarnaast dat het gecombineerde effect van de vrijwarings- en antidumpingmaatregelen aanzienlijke problemen met zich mee zullen brengen voor de metaalverpakkingsindustrie in de Unie, zowel wat de beschikbaarheid van leveringen als wat de stijging van de productiekosten betreft. |
|
(241) |
Antidumpingmaatregelen hebben niet tot doel de invoer uit het betrokken land een halt toe te roepen, maar ervoor te zorgen dat deze tegen eerlijke prijzen de markt van de Unie binnenkomt. Vanuit die optiek moeten de gevolgen van de rechten voor de gebruikers worden beoordeeld. |
|
(242) |
De Commissie kon derhalve de argumenten dat de instelling van rechten tot een gebrek aan aanbod in de Unie zal leiden, niet aanvaarden. Bovendien is er, zoals reeds beschreven in overweging 383 van de voorlopige verordening (en verder besproken in overweging 145 hierboven), zelfs in het uiterst onwaarschijnlijke scenario dat alle invoer in de Unie zou verdwijnen, voldoende capaciteit in de Unie om aan de totale vraag in de Unie te voldoen. Bovendien zijn er diverse andere bevoorradingsbronnen uit derde landen. |
|
(243) |
Hoewel MPE heeft aangetoond dat sommige van haar leden te maken zouden krijgen met vertragingen bij de levering door producenten in de Unie, kan de Commissie bovendien niet instemmen met het argument dat dit alleen kan worden verholpen door invoer uit de VRC. De Commissie stelde tijdens dit onderzoek vast dat de leveringstermijnen vanuit de Unie veel korter zijn dan die vanuit de VRC, terwijl door sommige gebruikers anderzijds werd gewezen op de hoge betrouwbaarheid van de producenten in de Unie. |
|
(244) |
Wat het argument van MPE in overweging 240 betreft, herinnerde de Commissie eraan dat vrijwaringsmaatregelen (24) een tijdelijk mechanisme zijn, en alle rechten die verschuldigd zijn in het kader van het vrijwaringsmechanisme bovendien niet worden gecumuleerd met de antidumpingrechten die voortvloeien uit dit onderzoek. Dit argument was derhalve zonder voorwerp. |
|
(245) |
In haar opmerkingen over de mededeling van de definitieve bevindingen breidde de CISA haar argumenten over de beschikbaarheid van de productiecapaciteit van Liberty en Acciaierie, die reeds in de overwegingen 147 tot en met 150 waren geanalyseerd, uit tot de analyse van het belang van de Unie. De CISA voerde aan dat het niet realistisch is te verwachten dat deze capaciteit snel zou kunnen worden hervat en dat er derhalve een risico van een tekort aan aanbod bestaat. |
|
(246) |
Steelforce en MPE herhaalden hun opmerkingen over het vermeende gebrek aan tijdige en regelmatige levering in de Unie. MPE herinnerde aan het door verschillende van haar leden verstrekte bewijsmateriaal waaruit bleek dat zij te maken hadden met vertragingen bij de leveringen van producenten in de Unie en maakte bezwaar tegen het feit dat de Commissie meer gewicht lijkt toe te kennen aan het standpunt van andere gebruikers die de betrouwbaarheid van de producenten in de Unie benadrukten. Steelforce stelde de retorische vraag waarom de overtollige beschikbare capaciteit van de Unie niet wordt gebruikt om betrouwbare leveringen aan de gebruikers in de Unie te verrichten, en wees op het bewijs van de MPE over steeds langere doorlooptijden, waaruit bleek dat deze trend vanaf 2022 verslechterde. |
|
(247) |
Zoals reeds is opgemerkt in de overwegingen 145 en 149 hierboven, overtrof de totale productiecapaciteit in de Unie de totale vraag in de Unie, zelfs wanneer de fabrieken van Liberty en Acciaierie uit de productiecijfers van de Unie werden verwijderd, in alle jaren van de beoordelingsperiode. Bijgevolg heeft de Commissie geoordeeld dat dit argument zonder voorwerp is en het verworpen. |
|
(248) |
Wat de opmerkingen van MPE betreft, heeft de Commissie verduidelijkt dat zij niet heeft besloten de standpunten van bepaalde gebruikers geloofwaardiger te achten dan die van de leden van MPE. In plaats daarvan heeft de Commissie in overweging 243 geconcludeerd dat verschillende gevallen van leveringsproblemen die door sommige leden van de MPE werden aangetoond, met name wanneer sommige andere gebruikers de betrouwbaarheid van de bedrijfstak van de Unie prezen, niet leidden tot de conclusie dat de bedrijfstak van de Unie in de regel niet in staat zou zijn om over de hele linie tijdig en adequaat producten van vertind blik te leveren. |
|
(249) |
Zelfs indien dit het geval zou zijn, zoals reeds is opgemerkt in overweging 243, ziet de Commissie niet in hoe het niet instellen van antidumpingrechten op Chinese invoer, die nog langere leveringstermijnen heeft, een dergelijke kwestie zou kunnen helpen oplossen. |
|
(250) |
Tot slot wees de Commissie er met betrekking tot het argument van Steelforce op dat de vraag in de Unie en de productie- en verkoophoeveelheden van de producenten in de Unie in 2022 hoger waren dan in 2023 en het onderzoektijdvak. Uit de door Steelforce aangehaalde gegevens van de MPE bleek echter dat het in 2022 ook het meest waarschijnlijk was dat de bedrijfstak van de Unie tijdig en volledig zou leveren (“OTIF-leveringen”). De incidentie van OTIF-leveringen begon pas in 2023 en het onderzoektijdvak af te nemen, aangezien de markt van de Unie werd gepenetreerd door toenemende hoeveelheden invoer met dumping, waardoor het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie afnam en de bedrijfstak van de Unie in een steeds precairdere financiële positie kwam te verkeren. Dit bevestigt niet de bewering dat de bedrijfstak van de Unie zijn afnemers niet tijdig zou kunnen bevoorraden indien zij te maken zouden krijgen met een (hogere) standaardvraag. |
7.3.2. Argumenten inzake de gevolgen van antidumpingrechten op downstreamindustrieën
|
(251) |
Steelforce, Massilly, Trivium, MPE en de CISA waren het niet eens met de beoordeling van de Commissie over de wijze waarop de rechten de downstreamindustrieën zouden beïnvloeden. |
|
(252) |
MPE argumenteerde dat de conclusies van de Commissie over de wijze waarop antidumpingrechten van invloed zullen zijn op de productiekosten van Trivium en Massilly niet kunnen worden uitgebreid tot alle gebruikers, aangezien Trivium en Massilly een vrij klein aandeel van hun totale aantal producten van vertind blik betrokken in de VRC. MPE merkte op dat een nauwkeuriger algemeen beeld kon worden geschetst indien deze berekeningen zouden worden uitgevoerd vanuit de veronderstelling dat de metaalverpakkingsproducenten gemiddeld 23,4 % van hun leveringen van producten van vertind blik in de VRC betrokken, in overeenstemming met het marktaandeel van Chinese invoer tijdens het onderzoektijdvak. Als ook wordt aangenomen dat producten van vertind blik 50 % uitmaken van de productiekosten van een gebruiker, resulteren die berekeningen in een stijging van de totale productiekosten met 5-6 %. |
|
(253) |
Evenzo heeft Massilly tijdens het controlebezoek aangetoond dat de gevolgen van de rechten voornamelijk bepaalde van zijn faciliteiten zullen treffen, maar in veel sterkere mate dan wat de Commissie heeft geconcludeerd in de overwegingen 384 tot en met 387 van de voorlopige verordening. |
|
(254) |
Steelforce voerde dan weer aan dat zelfs de stijging van 2 % in de kosten van blikmakers een aanzienlijke stijging is voor een dergelijk prijsgevoelige industrie en van invloed zal zijn op haar concurrentievermogen. Steelforce herhaalde ook de argumenten die door Massilly naar voren waren gebracht in het voorlopige stadium, namelijk dat rechten de gehele downstreamwaardeketen zullen treffen, met inbegrip van de voedingsindustrie. Steelforce merkte op dat de bedrijfstak van de Unie weliswaar ongeveer 5 000 tot 6 000 voltijdequivalente werknemers (“vte’s”) in dienst had, maar dat MPE alleen melding maakte van meer dan 66 000 rechtstreekse werknemers bij zijn aangesloten fabrikanten in de Unie, en het belang van de Unie derhalve aanzienlijk wordt beïnvloed. De afnemers van producenten van voedselblikken zullen namelijk nog sneller overstappen van blikken naar andere soorten verpakking (pet of plastic), terwijl de invoer van reeds met voedsel gevulde blikken de druk op downstreamwaardeketens nog verder zal opvoeren. De CISA ondersteunde deze argumenten. |
|
(255) |
Steelforce stelde dat het antidumpingonderzoek naar EVS een dergelijk geval is waarbij de downstreamwaardeketen (blikproducenten) nadat de Commissie definitieve antidumpingrechten had ingesteld (25), gebukt gingen onder de concurrentiedruk vanuit het buitenland, wat resulteerde in een vermindering van de vraag naar EVS zelf. |
|
(256) |
MPE voerde tot slot aan dat de volledige downstreamketen moet worden beschermd, omdat de rechten anders het concurrentievermogen van de verpakkingsindustrie in gevaar zouden brengen, vooral in het licht van de steeds toenemende invoer van lege blikken en onderdelen van blikken in de Unie. |
|
(257) |
Wat het argument van MPE in overweging 252 betreft, herinnerde de Commissie eraan dat zij zich om tot haar conclusies te komen had gebaseerd op de bewijzen in het dossier. In dat verband zijn de ramingen en conclusies van de Commissie in overweging 386 van de voorlopige verordening inderdaad gebaseerd op de alomvattende, gedetailleerde gegevens die in de antwoorden op de vragenlijst door Trivium en Massilly werden verstrekt, waarbij de laatste vervolgens werden gecontroleerd. |
|
(258) |
Anderzijds, zelfs indien de berekeningen van MPE accuraat waren, verstrekte MPE geen bewijzen of concrete voorbeelden waaruit bleek dat gebruikers een dergelijk groot aandeel producten van vertind blik in hun productiekosten hebben en tegelijkertijd ook een dergelijk groot aandeel ervan invoeren uit de VRC. Evenmin werd aangetoond dat gebruikers geen andere producten dan blikken in hun portefeuille zouden hebben, in welk geval de gevolgen van rechten op hun totale bedrijfsactiviteiten minder uitgesproken zouden zijn. Integendeel, beide gebruikers die een antwoord op de vragenlijst hebben ingediend, hebben andere producten in hun portefeuille. |
|
(259) |
Tot slot, indien er gebruikers waren met een veel groter aandeel producten van vertind blik in hun productiekosten, die eveneens een groter aandeel ervan in de VRC betrekken en dus zwaarder getroffen zouden zijn door de rechten, wordt aangenomen dat zij zich kenbaar zouden hebben gemaakt en zouden hebben meegewerkt aan het onderzoek om de Commissie te laten zien dat de rechten wel degelijk dergelijke schadelijke gevolgen zouden hebben voor hun activiteiten. Dat was echter niet het geval. |
|
(260) |
Wat het argument van Massilly in overweging 253 betreft, toonde Massilly inderdaad aan dat bepaalde delen van zijn bedrijfsactiviteiten zwaarder zullen worden getroffen door de rechten dan andere, maar dat ontkracht de conclusies van de Commissie met betrekking tot die gebruiker niet. Zoals reeds uiteengezet in overweging 229, heeft de Commissie het effect van de rechten op het niveau van de totale activiteiten in de Unie beoordeeld om een beeld te krijgen van de wijze waarop de algemene positie van een gebruiker in de Unie zou worden beïnvloed, in plaats van slechts een deel van zijn activiteiten. |
|
(261) |
Wat de argumenten inzake de concurrentiedruk op downstreamsectoren betreft, heeft de Commissie een presentatie ontvangen met gevoelige en niet-geverifieerde gegevens als bewijs voor die argumenten. De presentatie had betrekking op de ontwikkeling van het prijsverschil tussen verpakkingen van verschillende materialen (waaronder tin en kunststof) en de veranderingen in het aandeel van verpakkingen van verschillende materialen (waaronder tin en kunststof) in de verpakkingsmarkt sinds 2020. De presentatie bevatte ook gegevens van Eurostat die lieten zien hoe de invoer van blikken en onderdelen (bovenkanten, deksels en dergelijke) zich had ontwikkeld. Tot slot bevatte de presentatie anekdotisch bewijs dat aantoont dat activiteiten met betrekking tot inblikken naar het buitenland werden verplaatst. |
|
(262) |
De trends in de presentatie wezen er niet op dat de downstreamwaardeketens zouden instorten als gevolg van de instelling van rechten. Zoals blijkt uit de tabellen 4, 8 en 12 van de voorlopige verordening waren de prijzen van vertind blik van alle jaren in de beoordelingsperiode bovendien het hoogst in 2022. |
|
(263) |
Evenzo, hoewel Steelforce betoogde dat het bekend is dat downstreammarkten te lijden hadden onder onoverkomelijke druk van concurrerende buitenlandse producten in de nasleep van het EVS-onderzoek, werden geen significante bewijzen overgelegd om dit aan te tonen. Steelforce verwees naar publieke verklaringen van een Italiaanse voedselproducent, Del Monte, die een nieuwe faciliteit opende in India (26). Dit ene voorbeeld, dat niet eens aantoonde om welke redenen deze faciliteit werd geopend, kon niet toereikend worden geacht om te concluderen dat het EVS-onderzoek resulteerde in onoverkomelijke druk van concurrerende buitenlandse producten. |
|
(264) |
Tot slot, wat het argument van MPE betreft dat de gehele downstreamwaardeketen moet worden beschermd, merkte de Commissie op dat gegevens van Eurostat er inderdaad op wijzen dat de invoer van blikken en onderdelen (bovenkanten, deksels en dergelijke) in de Unie is toegenomen. |
|
(265) |
Voor lege blikken geldt dat, hoewel de invoer uit de VRC toeneemt, deze wat volume betreft slechts op de derde plaats komt (na het VK en Turkije). Voorts zijn de totale invoervolumes grotendeels hetzelfde gebleven tussen 2020 en 2024 (aangezien de invoer uit het VK in even sterke mate is gedaald), en dus kan niet worden geconcludeerd of deze invoer al dan niet schadelijke gevolgen had voor het marktaandeel van de gebruikers in de Unie, d.w.z. producenten van blikken. |
|
(266) |
De invoer van onderdelen van blikken uit de VRC is daarentegen aanzienlijk gestegen en vertegenwoordigde het grootste aandeel van de invoer sinds 2020 (Turkije en het VK zijn de daaropvolgende twee grootste bronnen van invoer). |
|
(267) |
In elk geval lijken deze stijgende trends reeds enkele jaren geleden te zijn aangevangen en staan ze dus los van het lopende onderzoek. Er zijn geen aanwijzingen dat het niet-instellen van antidumpingrechten voor producten van vertind blik deze trends kan stopzetten of omkeren. Bovendien vallen blikken en onderdelen van blik niet onder de productomschrijving van het huidige onderzoek, en dus kan de Commissie geen rechten instellen voor downstreamproducten als onderdeel ervan, zoals MPE suggereerde. |
|
(268) |
In haar opmerkingen over de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de CISA aan dat de conclusies van de Commissie op basis van informatie van slechts twee ondernemingen, Trivium en Massilly, mogelijk niet representatief zijn voor de bredere sector, met name gezien de omvang van deze twee gebruikers. De CISA voerde verder in het algemeen aan dat de analyse van de Commissie van de gevolgen die de rechten voor de gebruikers zouden hebben, ontoereikend was wat betreft het effect op de productiekosten en de concurrentiedruk in de Unie en op de uitvoermarkten. |
|
(269) |
MPE herhaalde daarentegen zijn beweringen over de concurrentiedruk op de gebruikers die actief zijn in de waardeketen van voedselverpakkingen, die werd uitgeoefend door i) goedkope invoer van halffabricaten van metaal en gevulde voedingsblikjes en aerosolen, die voornamelijk uit China afkomstig zijn, en ii) alternatieve verpakkingsmaterialen (zoals kunststoffen). Dit leidt tot de prijsgevoeligheid van de metaalverpakkingssector, waardoor deze elke stijging van de productiekosten als gevolg van de instelling van antidumpingrechten niet kan absorberen of aan de consument kan doorberekenen. |
|
(270) |
De MPE voerde voorts aan dat de conclusies van de Commissie uit de overwegingen 258 en 259 berusten op speculatieve argumenten; zelfs indien sommige gebruikers andere producten in hun portefeuilles zouden kunnen hebben, was de MPE van mening dat dit niet relevant was voor dit onderzoek. MPE voerde ook aan dat de deelname van gebruikers aan antidumpingonderzoeken gering is omdat de Commissie onvoldoende rekening heeft gehouden met hun bezorgdheden. |
|
(271) |
De CISA heeft echter geen argumenten aangevoerd over de wijze waarop bepaalde andere analysemethoden de analyse van de Commissie adequater zouden hebben gemaakt, noch nieuwe bewijzen aangedragen die de eerdere conclusies van de Commissie zouden kunnen aanvechten. |
|
(272) |
MPE heeft evenmin nieuw bewijsmateriaal verstrekt ter ondersteuning van haar eerdere beweringen. De Commissie wees er echter op dat zij alle bewijsmateriaal en argumenten van alle belanghebbenden, met inbegrip van importeurs en gebruikers, zorgvuldig heeft onderzocht. |
|
(273) |
Uit het onderzoek is gebleken dat er sprake was van dumping, schade en het oorzakelijk verband tussen beide. Tegen die achtergrond heeft de Commissie alle informatie en bewijsmateriaal die haar door andere belanghebbenden, waaronder MPE, gebruikers en importeurs, met betrekking tot het belang van de Unie zijn verstrekt, geanalyseerd. Dit omvatte uitgebreide antwoorden op de vragenlijst van twee gebruikers, Massily en Trivium. Op basis van hun uitgebreide en, in het geval van Massily, geverifieerde gegevens concludeerde de Commissie dat deze gebruikers geen aanzienlijke nadelige gevolgen van de rechten zouden ondervinden. |
|
(274) |
Hoewel de Commissie alle aan haar verstrekte informatie heeft onderzocht, heeft zij van geen enkele individuele gebruiker verifieerbaar bewijsmateriaal ontvangen waaruit zou blijken dat hij sterk is blootgesteld aan invoer uit China en bijgevolg aan onevenredige gevolgen van de instelling van antidumpingrechten. Conclusies over de redenen voor het ontbreken van een dergelijke medewerking kunnen niet worden gebruikt als argument om aan te tonen dat gebruikers daadwerkelijk aanzienlijke schade zullen ondervinden, laat staan in de plaats van daadwerkelijk volledig bewijsmateriaal van gebruikers dat nodig is om dergelijke gevolgen aan te tonen. |
|
(275) |
Zoals reeds uiteengezet, wees het bewijsmateriaal waarover de Commissie beschikte (met betrekking tot de nasleep van de EVS-zaak of de situatie in de verpakkingssector tijdens de beoordelingsperiode) er niet op dat het waarschijnlijk was dat downstreamindustrieën aanzienlijke negatieve gevolgen zouden ondervinden van de instelling van de rechten, zelfs als dit de prijzen van producten van vertind blik in de Unie zou verhogen. Zoals reeds vermeld in overweging 262, waren de prijzen van producten van vertind blik het hoogst in 2022. Uit geen van de bij de Commissie ingediende bewijzen bleek dat de marktposities of de prestaties van de verwerkende industrieën van producten van vertind blik in dat jaar aanzienlijk zijn verslechterd. |
|
(276) |
Op basis van al het verstrekte bewijsmateriaal van alle belanghebbenden die in de zaak actief waren, kon de Commissie derhalve niet concluderen dat de maatregelen een dermate negatief effect op de downstreamsectoren zouden hebben dat zwaarder zou wegen dan de noodzaak om de producenten in de Unie tegen schadeveroorzakende dumping te beschermen. |
7.3.3. Argumenten inzake de gevolgen van rechten voor milieubeleidsmaatregelen in de Unie
|
(277) |
Steelforce betoogde dat de Commissie onvoldoende rekening hield met de gevolgen van rechten voor milieubeleidsmaatregelen in de Unie. Steelforce was het niet eens met de conclusie in overweging 389 van de voorlopige verordening dat de Commissie over onvoldoende bewijzen beschikte om te concluderen dat de instelling van rechten negatieve gevolgen zou hebben voor de milieubeleidsmaatregelen in de Unie. Steelforce argumenteerde dat er voldoende bewijsmateriaal was verstrekt, en dat de Commissie verplicht was dit verder te onderzoeken. |
|
(278) |
De Commissie was het niet eens met deze beoordeling, aangezien alle belanghebbenden alleen aanvoerden dat de instelling van rechten zal leiden tot een dramatische verschuiving van blikken verpakking naar andere soorten (minder milieuvriendelijke) verpakking, wat de milieudoelstellingen van de Unie zou ondermijnen. |
|
(279) |
Zoals beoordeeld in punt 7.3.2 werden echter geen overtuigende bewijzen overgelegd om aan te tonen dat de instelling van antidumpingrechten een dergelijk effect zou hebben. De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen. |
|
(280) |
In hun opmerkingen over de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalden CISA, MPE en Steelforce hun eerdere argumenten over de onverenigbaarheid van antidumpingrechten op de invoer van producten van vertind blik uit China met het milieubeleid van de Unie. |
|
(281) |
Deze herhaalde argumenten berustten echter op de veronderstelling dat de Commissie tot de bevinding zou komen dat de instelling van rechten zou leiden tot een aanzienlijke vervanging van producten van vertind blik door andere materialen in de verpakkingssector. Aangezien de Commissie haar eerdere conclusies op dit punt niet heeft teruggedraaid (zie punt 7.3.2 hierboven), achtte de Commissie deze herhaalde argumenten niet ter zake dienend. |
7.4. Conclusie betreffende het belang van de Unie
|
(282) |
De Commissie bracht in herinnering, zoals reeds aangegeven in overweging 391 van de voorlopige verordening, dat de bedrijfstak van producten van vertind blik in de Unie zich in een precaire situatie bevindt. De bedrijfstak van de Unie is gedurende het grootste deel van de beoordelingsperiode verlieslatend geweest, terwijl de medewerkende importeur en beide gebruikers die een antwoord hebben ingediend op de vragenlijst daarentegen winstgevend waren. |
|
(283) |
In het licht van het bovenstaande is de Commissie bij haar standpunt gebleven dat er geen dwingende redenen waren om te concluderen dat instelling van maatregelen ten aanzien van de invoer van producten van vertind blik van oorsprong uit de VRC niet in het belang van de Unie zou zijn. |
8. DEFINITIEVE ANTIDUMPINGMAATREGELEN
8.1. Definitieve maatregelen
|
(284) |
In het licht van de conclusies inzake dumping, schade, het oorzakelijk verband, de hoogte van de maatregelen en het belang van de Unie, en overeenkomstig artikel 9, lid 4, van de basisverordening, moeten definitieve antidumpingmaatregelen worden ingesteld om te voorkomen dat de bedrijfstak van de Unie nog meer schade lijdt door de invoer met dumping van het betrokken product. |
8.2. Vorm van de maatregelen
|
(285) |
In zijn opmerkingen over de voorlopige verordening verzocht MPE om de vorm van de rechten te wijzigen naar vaste rechten of tot de minimuminvoerprijs om de gevolgen van rechten op de gebruikers te verzachten. |
|
(286) |
Eurofer maakte bezwaar tegen dit voorstel en voerde daarbij aan dat de instelling van maatregelen als vaste rechten of als minimuminvoerprijs het risico inhield dat de maatregelen in hun geheel ondoeltreffend zouden zijn, gezien het algemene volatiele karakter van de energie- en grondstofprijzen, wat met name wordt versterkt in de huidige politieke omstandigheden van een mogelijke handelsoorlog met de Verenigde Staten van Amerika en de aanhoudende conflicten in Oekraïne en het Midden-Oosten. Anderzijds stelde Eurofer dat een vast recht of een minimuminvoerprijs mogelijk nog meer schade zou berokkenen aan de gebruikers, aangezien de prijzen in het onderzoektijdvak vrij hoog waren. |
|
(287) |
De Commissie merkte in dat verband op dat MPE niet heeft onderbouwd in welke zin het wijzigen van de vorm van de rechten naar vaste rechten of een minimuminvoerprijs de gevolgen van de rechten voor gebruikers zou verminderen. De Commissie stelde vast dat de invoerprijzen inderdaad waren gedaald na het onderzoektijdvak. Dit wijst erop dat, ten minste op de korte termijn, het wijzigen van de vorm van de rechten van ad-valoremrechten naar vaste rechten of naar een minimuminvoerprijs, berekend op basis van in het onderzoektijdvak geldende waarden, de invoer juist duurder zou maken dan ad-valoremrechten. |
|
(288) |
De Commissie beschouwde ad-valoremrechten in dit geval derhalve als de meest geschikte vorm van maatregelen, die het best mogelijke evenwicht konden bereiken tussen het belang van de gebruikers en de behoefte van de bedrijfstak van de Unie aan bescherming tegen invoer met dumping. |
|
(289) |
Gezien het voorgaande moeten de definitieve antidumpingrechten, uitgedrukt in cif-prijs grens Unie, vóór inklaring, als volgt worden vastgesteld:
|
|
(290) |
De bij deze verordening voor bepaalde ondernemingen vastgestelde individuele antidumpingrechten zijn vastgesteld op basis van de bevindingen van dit onderzoek. Daarin wordt derhalve de situatie weerspiegeld die bij het onderzoek ten aanzien van die ondernemingen werd geconstateerd. Deze rechten zijn dus uitsluitend van toepassing op het onderzochte product van oorsprong uit het betrokken land en geproduceerd door de genoemde juridische entiteiten. De invoer van het betrokken product dat is vervaardigd door andere ondernemingen die in het dispositief van deze verordening niet uitdrukkelijk worden genoemd, met inbegrip van entiteiten die aan de specifiek genoemde ondernemingen zijn verbonden, komt niet in aanmerking voor deze rechten, en op deze invoer moet het recht van toepassing zijn dat voor “alle overige invoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China” geldt. |
|
(291) |
Een onderneming die later haar naam wijzigt, kan verzoeken om verdere toepassing van deze individuele antidumpingrechten. Dit verzoek moet worden ingediend bij de Commissie (27). Het moet alle relevante informatie bevatten waaruit blijkt dat de wijziging geen invloed heeft op het recht van de onderneming om in aanmerking te komen voor het recht dat op haar van toepassing is. Als de naamswijziging van de onderneming niet van invloed is op haar recht om in aanmerking te komen voor het recht dat op haar van toepassing is, zal een verordening over de naamswijziging worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. |
|
(292) |
Om het risico op ontwijking als gevolg van het verschil in rechten zo veel mogelijk te beperken, zijn speciale maatregelen nodig om de correcte toepassing van de individuele antidumpingrechten te garanderen. De heffing van individuele antidumpingrechten is enkel van toepassing op vertoon van een geldige handelsfactuur aan de douaneautoriteiten van de lidstaten. Deze factuur moet voldoen aan de in artikel 1, lid 3, van deze verordening vastgestelde vereisten. Totdat een dergelijke factuur wordt overgelegd, moet de invoer worden onderworpen aan het antidumpingrecht dat van toepassing is op “alle overige invoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China”. |
|
(293) |
Hoewel de douaneautoriteiten van de lidstaten over deze factuur moeten beschikken om ten aanzien van de invoer de individuele antidumpingrechten te kunnen toepassen, is overlegging van die factuur niet de enige factor waarmee de douaneautoriteiten rekening moeten houden. Zelfs als aan hen een factuur wordt overgelegd die voldoet aan alle vereisten van artikel 1, lid 3, van deze verordening, moeten de douaneautoriteiten van de lidstaten namelijk hun gebruikelijke controles uitvoeren en kunnen zij, net als in alle andere gevallen, aanvullende documenten (vervoersdocumenten enz.) verlangen om de juistheid van de gegevens in de aangifte te controleren en te waarborgen dat het recht vervolgens terecht wordt toegepast, in overeenstemming met de douanewetgeving. |
|
(294) |
Indien de uitvoer door een van de ondernemingen waarvoor een lager individueel recht geldt qua hoeveelheid aanzienlijk toeneemt, met name na de instelling van de maatregelen in kwestie, kan dit op zich worden beschouwd als een verandering in de structuur van het handelsverkeer als gevolg van de instelling van maatregelen in de zin van artikel 13, lid 1, van de basisverordening. In dergelijke omstandigheden kan een onderzoek naar ontwijking worden geopend, mits aan de voorwaarden daarvoor is voldaan. Hierbij kan worden onderzocht of het nodig is de individuele rechten in te trekken en derhalve een voor het gehele land geldend recht in te stellen. |
|
(295) |
Om een goede toepassing van het antidumpingrecht te garanderen, moet het voor alle overige invoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China vastgestelde antidumpingrecht niet alleen gelden voor de niet-meewerkende producenten-exporteurs in dit onderzoek, maar ook voor de producenten die in het onderzoektijdvak geen producten naar de Unie hebben uitgevoerd. |
|
(296) |
Producenten-exporteurs die het betrokken product tijdens het onderzoektijdvak niet naar de Unie hebben uitgevoerd, moeten de Commissie kunnen verzoeken om toepassing van het antidumpingrecht voor niet in de steekproef opgenomen meewerkende ondernemingen. De Commissie moet een dergelijk verzoek inwilligen mits aan drie voorwaarden wordt voldaan. De nieuwe producent-exporteur zou moeten aantonen dat: i) hij het betrokken product tijdens het onderzoektijdvak niet naar de Unie heeft uitgevoerd; ii) hij niet verbonden is met een producent-exporteur die dat wel heeft gedaan, en iii) hij het betrokken product daarna heeft uitgevoerd of een onherroepelijke contractuele verplichting is aangegaan om dit in aanzienlijke hoeveelheden te doen. |
|
(297) |
Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Eurofer de Commissie met betrekking tot overweging 294 verzocht te verklaren dat zij ambtshalve een dergelijke ontwijkingszaak zal openen, aangezien de Commissie toegang heeft tot alle in die overweging beschreven relevante gegevens. |
|
(298) |
MPE herhaalde daarentegen haar verzoek aan de Commissie om de vorm van de rechten te differentiëren om de gevolgen voor de gebruikers tot een minimum te beperken. |
|
(299) |
Met betrekking tot het verzoek van Eurofer merkte de Commissie op dat zij niet kan uitgaan van de opening van een toekomstig onderzoek in het kader van een lopend onderzoek. Zoals uiteengezet in overweging 294, kan een antiontwijkingsonderzoek alleen worden geopend als aan alle voorwaarden van artikel 13 van de basisverordening is voldaan. In tegenstelling tot wat Eurofer beweert, verzamelt de Commissie geen gegevens of bewijsmateriaal met betrekking tot praktijken, processen of werkzaamheden waarvoor, afgezien van de instelling van het recht, onvoldoende reden of economische rechtvaardiging bestaat, zoals vereist door artikel 13. Elk mogelijk onderzoek zal op zijn eigen merites worden geopend. Het verzoek van Eurofer werd derhalve afgewezen. |
|
(300) |
Wat betreft het herhaalde verzoek van de MPE om de vorm van de rechten te differentiëren, heeft de Commissie weliswaar getracht een passend evenwicht te vinden tussen de belangen van de Europese industrie, maar is niet aangetoond dat het differentiëren van de vorm van de rechten de gebruikers in dit geval zou helpen. Zoals uiteengezet in overweging 287, zijn de invoerprijzen na het onderzoektijdvak gedaald. Het wijzigen van de vorm van rechten van ad-valoremrechten naar vaste rechten of naar een minimuminvoerprijs zou de invoer zelfs nog duurder maken dan ad-valoremrechten, althans op korte termijn. |
8.3. Definitieve inning van het voorlopige recht
|
(301) |
Gezien de hoogte van de vastgestelde dumpingmarges en de ernst van de schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden, moeten de bedragen die uit hoofde van de bij de voorlopige verordening ingestelde voorlopige antidumpingrechten als zekerheid zijn gesteld, definitief worden geïnd tot het bij de onderhavige verordening vastgestelde niveau. |
8.4. Terugwerkende kracht
|
(302) |
Zoals vermeld in punt 1.2, heeft de Commissie de invoer van het onderzochte product aan registratie onderworpen. |
|
(303) |
Tijdens het definitieve stadium van het onderzoek heeft de Commissie onderzocht of aan de criteria van artikel 10, lid 4, van de basisverordening voor de inning van definitieve rechten met terugwerkende kracht is voldaan. |
|
(304) |
Op basis van gegevens uit de Surveillance-databank heeft de Commissie geanalyseerd of er naast de invoer die in het onderzoektijdvak schade heeft veroorzaakt, geen sprake was van een aanzienlijke toename van invoer in de zin van artikel 10, lid 4, punt d), van de basisverordening. Voor deze analyse heeft de Commissie het volgende vergeleken:
|
|
(305) |
Uit geen enkele van de vier bovenstaande vergelijkingen bleek dat er naast de invoer die in het onderzoektijdvak schade heeft veroorzaakt, sprake was van een aanzienlijke toename van invoer. |
|
(306) |
Bijgevolg heeft de Commissie geconcludeerd dat niet is voldaan aan de voorwaarden voor inning met terugwerkende kracht. |
9. SLOTBEPALING
|
(307) |
Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 (28) heeft de Commissie voor een periode van drie jaar een vrijwaringsmaatregel ten aanzien van bepaalde staalproducten ingesteld. Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2024/1782 van de Commissie (29) is de vrijwaringsmaatregel verlengd tot en met 30 juni 2026. Het betrokken product is een van de productcategorieën die onder de vrijwaringsmaatregel vallen. Zodra de in het kader van de vrijwaringsmaatregel vastgestelde tariefcontingenten worden overschreden, zou bijgevolg zowel het douanerecht bij contingentoverschrijding als het antidumpingrecht op dezelfde invoer verschuldigd zijn. Aangezien een dergelijke cumulatie van antidumpingmaatregelen met vrijwaringsmaatregelen een groter effect op de handel kan hebben dan wenselijk, heeft de Commissie besloten te voorkomen dat het antidumpingrecht en het douanerecht bij contingentoverschrijding voor het betrokken product gedurende de duur van de instelling van het vrijwaringsrecht gelijktijdig worden toegepast. |
|
(308) |
Dit betekent dat in gevallen waarin het in artikel 1, lid 6, van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 bedoelde douanerecht bij contingentoverschrijding op het betrokken product van toepassing wordt en dit recht het niveau van het in de onderhavige verordening vastgestelde antidumpingrecht overschrijdt, uitsluitend het in artikel 1, lid 6, van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 bedoelde douanerecht bij contingentoverschrijding wordt geïnd. Gedurende de periode waarin de vrijwarings- en de antidumpingrechten gelijktijdig van toepassing zijn, wordt de inning van de krachtens de onderhavige verordening ingestelde rechten geschorst. Wanneer het in artikel 1, lid 6, van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 bedoelde douanerecht bij contingentoverschrijding op het betrokken product van toepassing wordt en dit recht wordt vastgesteld op een lager niveau dan het niveau van het antidumpingrecht in de onderhavige verordening, wordt het in artikel 1, lid 6, van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 bedoelde douanerecht bij contingentoverschrijding geïnd naast het verschil tussen dat recht en het hoogste van de krachtens de onderhavige verordening ingestelde antidumpingrechten. Het gedeelte van het bedrag aan niet-geïnde antidumpingrechten wordt geschorst. |
|
(309) |
Indien een bedrag moet worden terugbetaald naar aanleiding van een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, geldt ingevolge artikel 109 van Verordening (EU, Euratom) 2024/2509 van het Europees Parlement en de Raad (30) als rentevoet de rente die de Europese Centrale Bank voor haar basisherfinancieringstransacties hanteert, zoals bekendgemaakt in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Unie op de eerste kalenderdag van elke maand. |
|
(310) |
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van het bij de basisverordening ingestelde comité, |
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Er wordt een definitief antidumpingrecht ingesteld op tot blik gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal, vertind, al dan niet bekleed met kunststof en/of gevernist, momenteel ingedeeld onder de GN-codes 7210 11 00 , 7210 12 , ex 7210 70 , 7210 90 40 , ex 7210 90 80 , 7212 10 en ex 7212 40 (Taric-codes 7210 70 10 15, 7210 70 80 20, 7210 70 80 92, 7210 90 80 20, 7212 40 20 10, 7212 40 80 12, 7212 40 80 30, 7212 40 80 80 en 7212 40 80 85) en van oorsprong uit de Volksrepubliek China.
2. Het definitieve antidumpingrecht dat van toepassing is op de nettoprijs, franco grens Unie, vóór inklaring, van de in lid 1 genoemde en door de hieronder vermelde ondernemingen vervaardigde producten is als volgt:
|
Onderneming |
Definitief antidumpingrecht |
Aanvullende Taric-code |
||||
|
Baosteel Group:
|
13,1 % |
89LB |
||||
|
Shougang Jingtang United Iron & Steel Co., Ltd |
46,8 % |
89LC |
||||
|
Andere meewerkende ondernemingen opgenomen in de bijlage |
24,6 % |
|
||||
|
Alle overige invoer van oorsprong uit de VRC |
62,3 % |
8999 |
3. De individuele rechten die zijn vastgesteld voor de in lid 2 vermelde ondernemingen zijn uitsluitend van toepassing indien aan de douaneautoriteiten van de lidstaten een geldige handelsfactuur wordt overgelegd die een verklaring bevat die is gedateerd en ondertekend door een met naam en functie geïdentificeerde medewerker van de entiteit die deze factuur heeft opgesteld, en die als volgt luidt: “Ondergetekende verklaart dat de tonnen producten van vertind blik die naar de Europese Unie worden uitgevoerd en waarop deze factuur betrekking heeft, zijn vervaardigd door (naam en adres van de onderneming) (aanvullende Taric-code) in de Volksrepubliek China. Ondergetekende verklaart dat de in deze factuur verstrekte informatie juist en volledig is.” Totdat een dergelijke factuur wordt overgelegd, geldt het recht dat van toepassing is op alle overige invoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China.
4. Tenzij anders vermeld, zijn de geldende bepalingen inzake douanerechten van toepassing.
Artikel 2
De bedragen waarvoor zekerheid is gesteld uit hoofde van het voorlopige recht op grond van Uitvoeringsverordening (EU) 2025/81 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op vertinde gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal, al dan niet bekleed met kunststof en/of gevernist, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, worden definitief geïnd. De bedragen die als zekerheid zijn gesteld en die het bedrag van het definitieve antidumpingrecht overschrijden, worden vrijgegeven.
Artikel 3
Artikel 1, lid 2, kan worden gewijzigd om nieuwe producenten-exporteurs uit de Volksrepubliek China toe te voegen en hen te onderwerpen aan het passende gewogen gemiddelde antidumpingrecht voor niet in de steekproef opgenomen meewerkende ondernemingen. Een nieuwe producent-exporteur moet met bewijs aantonen dat:
|
a) |
hij de in artikel 1, lid 1, beschreven goederen tijdens het onderzoektijdvak (1 april 2023 tot en met 31 maart 2024) niet heeft uitgevoerd; |
|
b) |
hij niet verbonden is met een exporteur of producent op wie de bij deze verordening ingestelde maatregelen van toepassing zijn, en die aan het oorspronkelijke onderzoek hadden kunnen meewerken, en |
|
c) |
hij het betrokken product na het verstrijken van het onderzoektijdvak daadwerkelijk naar de Unie heeft uitgevoerd dan wel een onherroepelijke contractuele verplichting is aangegaan om een aanzienlijke hoeveelheid naar de Unie uit te voeren. |
Artikel 4
1. Wanneer het in artikel 1, lid 6, van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 bedoelde douanerecht bij contingentoverschrijding van toepassing wordt op vertinde gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal, al dan niet bekleed met kunststof en/of gevernist, zoals vermeld in artikel 1, lid 1, en dit recht hoger is dan het antidumpingrecht als vermeld in artikel 1, lid 2, wordt uitsluitend het in artikel 1, lid 6, van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 bedoelde douanerecht bij contingentoverschrijding geïnd.
2. Gedurende de periode waarin het bepaalde in lid 1 van toepassing is, wordt de inning van de krachtens de onderhavige verordening ingestelde rechten geschorst.
3. Wanneer het in artikel 1, lid 6, van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 bedoelde douanerecht bij contingentoverschrijding van toepassing wordt op vertinde gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal, al dan niet bekleed met kunststof en/of gevernist, zoals vermeld in artikel 1, lid 1, en wordt vastgesteld op een lager niveau dan het in artikel 1, lid 2, vastgestelde antidumpingrecht, wordt het in artikel 1, lid 6, van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 bedoelde douanerecht bij contingentoverschrijding geïnd naast het verschil tussen dat recht en het hogere antidumpingrecht zoals vermeld in artikel 1, lid 2.
4. Het gedeelte van het bedrag aan overeenkomstig lid 3 niet-geïnde antidumpingrechten wordt geschorst.
5. De in de leden 2 en 4 bedoelde schorsingen zijn van tijdelijke aard en gelden voor de periode waarin het in artikel 1, lid 6, van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 bedoelde douanerecht bij contingentoverschrijding van toepassing is.
Artikel 5
Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 27 mei 2025.
Voor de Commissie
De voorzitter
Ursula VON DER LEYEN
(1) PB L 176 van 30.6.2016, blz. 21.
(2) PB C, C/2024/3112, 16.5.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2024/3112/oj.
(3) Uitvoeringsverordening (EU) 2024/2731 van de Commissie van 24 oktober 2024 tot onderwerping van de invoer van vertinde gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, aan registratie (PB L, 2024/2731, 25.10.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2024/2731/oj).
(4) Uitvoeringsverordening (EU) 2025/81 van de Commissie van 13 januari 2025 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op vertinde gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L, 2025/81, 14.1.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2025/81/oj).
(5) US — Anti-Dumping and Countervailing Duties (China), rapport van de WTO-beroepsinstantie, punt 354.
(6) http://www.cmr-co.com/ (laatst geraadpleegd op 28 februari 2025).
(7) https://gmk.center/en/news/chinas-new-state-owned-company-has-begun-negotiations-with-major-iron-ore-suppliers/#:~:text=China%20Mineral%20Resources%20Group%20(CMRG,materials%20for%20the%20next%20year (laatst geraadpleegd op 28 februari 2025).
(8) http://www.sasac.gov.cn/n2588030/n2588924/c25601477/content.html (laatst geraadpleegd op 28 februari 2025).
(9) http://www.cmr-co.com/whoWeAre (laatst geraadpleegd op 28 februari 2025).
(10) Uitvoeringsverordening (EU) 2022/2247 van de Commissie van 15 november 2022 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op producten van elektrolytisch verchroomd staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Brazilië (PB L 295 van 16.11.2022, blz. 7), overwegingen 61 en 62.
(11) Uitvoeringsverordening (EU) 2022/58 van de Commissie van 14 januari 2022 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde gewalste platte producten met georiënteerde korrel van siliciumstaal van oorsprong uit de Volksrepubliek China, Japan, de Republiek Korea, de Russische Federatie en de Verenigde Staten van Amerika naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 10 van 17.1.2022, blz. 17), overwegingen 138 tot en met 141.
(12) Uitvoeringsverordening (EU) 2022/802 van de Commissie van 20 mei 2022 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op producten van elektrolytisch verchroomd staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Brazilië (PB L 143 van 23.5.2022, blz. 11), tabel 2.
(13) https://leadersteel.my/wp-content/uploads/2024/05/LEAS02-Annual-Report-2023.pdf.
(14) Verslag van de WTO-beroepsinstantie, Verenigde Staten — Antidumpingmaatregelen ten aanzien van bepaalde warmgewalste staalproducten uit Japan, WT/DS184/AB/R, aangenomen op 24 juli 2001, DSR 204:X, punten 204-207.
(15) Ibidem, punt 204.
(16) Zie: https://libertysteelgroup.com/liberty-triggers-strategic-review-of-western-european-downstream-businesses/ (laatst geraadpleegd op 10 maart 2025).
(17) Zie: https://www.steelradar.com/en/haber/acciaierie-ditalia-produced-3-million-steels-in-2023/ (laatst geraadpleegd op 10 maart 2025).
(18) PB C, C/2024/3112, 16.5.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2024/3112/oj.
(19) Hoewel meer recente publicaties erop wijzen dat Acciaierie van plan is de productie in 2025 op te voeren, zie https://eurometal.net/acciaierie-ditalia-to-increase-taranto-production-this-year/ (laatst geraadpleegd op 10 maart 2025).
(20) Zie onder meer de overwegingen 265, 266 en 311 van de voorlopige verordening.
(21) Zie onder meer de overwegingen 235, 300 en 323 van de voorlopige verordening.
(22) Zie overweging 329 van de voorlopige verordening.
(23) Zie onder meer de overwegingen 248, 249, 298 en 371, alsook het volledige punt 5.2.4 van de voorlopige verordening.
(24) Uitvoeringsverordening (EU) 2024/1782 van de Commissie van 24 juni 2024 tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159, met inbegrip van de verlenging van de vrijwaringsmaatregel ten aanzien van de invoer van bepaalde staalproducten (PB L, 2024/1782, 25.6.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2024/1782/oj).
(25) Uitvoeringsverordening (EU) 2022/2247.
(26) https://www.delmontefoods.in/our-culture, laatst geraadpleegd op 11 maart 2025.
(27) E-mail: TRADE-TDI-NAME-CHANGE-REQUESTS@ec.europa.eu; Europese Commissie, directoraat-generaal Handel, directoraat G, Wetstraat 170, 1040 Brussel, België.
(28) Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 van de Commissie van 31 januari 2019 tot instelling van definitieve vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de invoer van bepaalde staalproducten (PB L 31 van 1.2.2019, blz. 27).
(29) Uitvoeringsverordening (EU) 2024/1782 van de Commissie van 24 juni 2024 tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159, met inbegrip van de verlenging van de vrijwaringsmaatregel ten aanzien van de invoer van bepaalde staalproducten (PB L, 2024/1782, 25.6.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2024/1782/oj).
(30) Verordening (EU, Euratom) 2024/2509 van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2024 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB L, 2024/2509, 26.9.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/2509/oj).
BIJLAGE
Niet in de steekproef opgenomen meewerkende Chinese producenten-exporteurs
|
Naam onderneming |
Aanvullende Taric-code |
|
Jiangsu Youfu Sheet Technology Co., Ltd |
89LD |
|
Hesteel Group Hengshui Strip Processing Co., Ltd en Handan Steel Group Hengshui Cold Rolling Steel Co., Ltd |
89LE |
|
Handan Jintai Packing Material Co., Ltd |
89LF |
|
Jiangsu Suxun New Material Co., Ltd |
89LG |
|
Jiangyin Comat Metal Products Co., Ltd |
89LH |
|
GDH Zhongyue (Qinhuangdao) Tinplate Industrial Co., Ltd en GDH Zhongyue (Zhongshan) Tinplate Industry Co., Ltd |
89LI |
ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2025/1042/oj
ISSN 1977-0758 (electronic edition)