<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2026-06-202606C104202501980-00-TRA-DOC-EL-ARRET-C-0198-25-202604774-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="true" name="ParExtraits_2021"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="11/09/2026 10:05:01" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="L4W50j/yIxYNuJ/4JOUjslOjvb6XS6fgQoDKo7nlLYjeaNN92ZgMqHEDtIrTV8xhHkAnAbPJ8n87eFYmffuTr6jtCzaumrZrAnyQCzjOfTw1ZeXPKk2U93jV8dK0rTULxxmkteJNLJZa8ECl7+IFlFukTHA51lGWj2wyJ8RAJvg=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="svc_wsgendoc" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0198" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2025" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ARR_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 27-05-26 19:35:56" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="ef8274de176e4ce390bb477d3a5d28f9" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0198" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Απόφαση της 4.6.2026 – Υπόθεση C‑198/25</div>
      <div id="rId21" style="default">Quotal</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      της 4ης Ιουνίου 2026  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      «Προδικαστική παραπομπή – Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης – Πολιτική ασύλου – Κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας – Οδηγία 2013/32/ΕΕ – Άρθρο 46 – Δικαίωμα πραγματικής προσφυγής – Πλήρης και ex nunc εξέταση – Εύρος των εξουσιών του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου – Εξέταση των πραγματικών περιστατικών από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο – Εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      Στην υπόθεση C‑198/25 [Quotal]  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">i</a>
</span>),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle (πρωτοδικείο Χάγης, μεταβατική έδρα Zwolle, Κάτω Χώρες) με απόφαση της 11ης Μαρτίου 2025, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 11 Μαρτίου 2025, στο πλαίσιο της δίκης
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      S
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-7" title="page-1">
      κατά
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      Minister van Asiel en Migratie,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-9" title="page-1">
      ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      συγκείμενο από τους K. Jürimäe, πρόεδρο τμήματος, K. Lenaerts, Πρόεδρο του Δικαστηρίου, ασκούντα καθήκοντα δικαστή του δεύτερου τμήματος, F. Schalin, M. Gavalec (εισηγητή) και Z. Csehi, δικαστές,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-11" title="page-1">
      γενική εισαγγελέας: T. Ćapeta
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-1">
      γραμματέας: A. Lamote, διοικητική υπάλληλος,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 27ης Οκτωβρίου 2025,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-14" title="page-1">
      λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">ο S, εκπροσωπούμενος από την S. Rafi, εμπειρογνώμονα, και την G. P. G. Willemse-Schoenmakers, advocate,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Ολλανδική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την A. Hanje και τον J. Langer,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τις F. Blanc, M. Debieuvre και F. van Schaik,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-18" title="page-1">
      κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-19" title="page-1">
      εκδίδει την ακόλουθη
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-20" title="page-1">
      Απόφαση
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (ΕΕ 2013, L 180, σ. 60), αυτοτελώς ή σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ του S, Πακιστανού υπηκόου, και του Minister van Asiel en Migratie (Υπουργού Ασύλου και Μετανάστευσης, Κάτω Χώρες) (στο εξής: Υπουργός) σχετικά με την απόφαση του Υπουργού να απορρίψει την αίτηση διεθνούς προστασίας του S.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το νομικό πλαίσιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η οδηγία 2011/95/ΕΕ</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 4 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (ΕΕ 2011, L 337, σ. 9), το οποίο επιγράφεται «Αξιολόγηση των γεγονότων και περιστάσεων», ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-26" title="page-2">
      «1. Τα κράτη μέλη μπορούν να κρίνουν ότι εναπόκειται στον αιτούντα να υποβάλει το συντομότερο δυνατόν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης διεθνούς προστασίας. Αποτελεί καθήκον των κρατών μελών να αξιολογούν, σε συνεργασία με τον αιτούντα, τα συναφή στοιχεία της αίτησής του.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-27" title="page-2">
      2. Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 στοιχεία συνίστανται σε δηλώσεις του αιτούντος και σε όλα τα έγγραφα που έχει ο αιτών στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, συμπεριλαμβανομένου του ιστορικού των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την (τις) ιθαγένεια(-ες), τη (τις) χώρα(-ες) και το (τα) μέρος(-η) προηγούμενης διαμονής του, προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, τα δρομολόγια που ακολούθησε, τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-28" title="page-2">
      3. Η αξιολόγηση της αίτησης διεθνούς προστασίας θα πρέπει να γίνεται σε εξατομικευμένη βάση και να περιλαμβάνει τη συνεκτίμηση:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-29" title="page-2">
      α) όλων των συναφών στοιχείων που σχετίζονται με τη χώρα καταγωγής κατά τον χρόνο λήψης απόφασης σχετικά με την αίτηση, συμπεριλαμβανομένων των νόμων και των κανονισμών στη χώρα καταγωγής και του τρόπου εφαρμογής τους·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-30" title="page-2">
      β) των συναφών δηλώσεων και εγγράφων που υπέβαλε ο αιτών, συμπεριλαμβανομένων στοιχείων σχετικά με το εάν ο αιτών έχει ήδη ή ενδέχεται να υποστεί δίωξη ή σοβαρή βλάβη·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-31" title="page-2">
      γ) της ατομικής κατάστασης και των προσωπικών περιστάσεων του αιτούντος, συμπεριλαμβανομένων παραγόντων όπως το προσωπικό ιστορικό, το φύλο και η ηλικία, ούτως ώστε να εκτιμηθεί εάν, βάσει των προσωπικών περιστάσεων του αιτούντος, οι πράξεις στις οποίες έχει ήδη ή θα μπορούσε να εκτεθεί ισοδυναμούν με δίωξη ή σοβαρή βλάβη·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-32" title="page-2">
      δ) εάν οι δραστηριότητες του αιτούντος από τότε που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του ανελήφθησαν με αποκλειστικό ή κύριο σκοπό τη δημιουργία των απαραίτητων συνθηκών για την υποβολή αίτησης διεθνούς προστασίας, ούτως ώστε να εκτιμηθεί εάν ο ενδιαφερόμενος θα εκτεθεί, συνεπεία των εν λόγω δραστηριοτήτων, σε δίωξη ή σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του στην εν λόγω χώρα·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-33" title="page-2">
      ε) εάν θα ήταν εύλογο να αναμένεται ότι ο αιτών θα θέσει εαυτόν υπό την προστασία άλλης χώρας την ιθαγένεια της οποίας θα μπορούσε να διεκδικήσει.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-34" title="page-2">
      4. Το γεγονός ότι ο αιτών έχει ήδη υποστεί δίωξη ή σοβαρή βλάβη ή άμεσες απειλές τέτοιας δίωξης ή βλάβης αποτελεί σοβαρή ένδειξη ότι είναι βάσιμος ο φόβος του αιτούντος ότι θα υποστεί δίωξη ή ότι διατρέχει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, εκτός εάν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για να πιστεύει κανείς ότι η εν λόγω δίωξη ή σοβαρή βλάβη δεν θα επαναληφθεί.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-35" title="page-3">
      5. Οσάκις τα κράτη μέλη εφαρμόζουν την αρχή σύμφωνα με την οποία εναπόκειται στον αιτούντα να τεκμηριώσει την αίτηση παροχής διεθνούς προστασίας και οσάκις ορισμένες πτυχές των δηλώσεων του αιτούντος δεν τεκμηριώνονται με έγγραφα ή άλλες αποδείξεις, οι πτυχές αυτές δεν χρειάζονται επιβεβαίωση, όταν πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-36" title="page-3">
      α) ο αιτών έχει καταβάλει πραγματική προσπάθεια να τεκμηριώσει την αίτησή του·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-37" title="page-3">
      β) έχουν υποβληθεί όλα τα συναφή στοιχεία, τα οποία έχει ο αιτών στη διάθεσή του και έχει δοθεί ικανοποιητική εξήγηση για την τυχόν έλλειψη άλλων λυσιτελών στοιχείων·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-38" title="page-3">
      γ) οι δηλώσεις του αιτούντος θεωρούνται συνεπείς και ευλογοφανείς και δεν έρχονται σε αντίθεση με διαθέσιμα ειδικά και γενικά στοιχεία που αφορούν την περίπτωσή του·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-39" title="page-3">
      δ) ο αιτών αιτήθηκε την παροχή διεθνούς προστασίας το νωρίτερο δυνατόν, εκτός εάν αποδείξει ότι υπήρχε σοβαρός λόγος που τον εμπόδισε να το πράξει και
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-40" title="page-3">
      ε) η γενική αξιοπιστία του αιτούντος είναι αποδεδειγμένη.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η οδηγία 2013/32</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι αιτιολογικές σκέψεις 16, 18, 22 και 34 της οδηγίας 2013/32 έχουν ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-43" title="page-3">
      «(16) Είναι βασικό να λαμβάνονται οι αποφάσεις για όλες τις αιτήσεις διεθνούς προστασίας με βάση τα γεγονότα και πρωτίστως από αρχές το προσωπικό των οποίων έχει την απαραίτητη γνώση ή κατάρτιση στον τομέα της διεθνούς προστασίας.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-44" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-45" title="page-3">
      (18) Είναι προς το συμφέρον τόσο των κρατών μελών όσο και των αιτούντων διεθνή προστασία να λαμβάνεται απόφαση επί των αιτήσεων το συντομότερο δυνατό, με την επιφύλαξη της διεξαγωγής κατάλληλης και πλήρους εξέτασης.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-46" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-47" title="page-4">
      (22) Επίσης, είναι προς το συμφέρον τόσο των κρατών μελών όσο και των αιτούντων να διασφαλίζεται η ορθή αναγνώριση των αναγκών διεθνούς προστασίας ήδη στον πρώτο βαθμό. Για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να παρέχονται στους αιτούντες, από τον πρώτο βαθμό και δωρεάν, νομικές και διαδικαστικές πληροφορίες, λαμβανομένης υπόψη της προσωπικής τους κατάστασης. Η παροχή αυτών των πληροφοριών θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να επιτρέψει στους αιτούντες να κατανοήσουν καλύτερα τη διαδικασία, και επομένως να τους βοηθήσει να συμμορφωθούν με τις σχετικές υποχρεώσεις. Θα ήταν δυσανάλογο να απαιτηθεί από τα κράτη μέλη να παρέχουν τις πληροφορίες αυτές μόνο μέσω των υπηρεσιών εξειδικευμένων δικηγόρων. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν τα πλέον κατάλληλα μέσα για την παροχή αυτών των πληροφοριών, ιδίως μέσω μη κυβερνητικών οργανώσεων ή επαγγελματιών των κρατικών αρχών ή ειδικευμένων κρατικών υπηρεσιών.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-48" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-49" title="page-4">
      (34) Οι διαδικασίες εξέτασης των αναγκών διεθνούς προστασίας θα πρέπει να είναι τέτοιες ώστε οι αρμόδιες αρχές να μπορούν να εξετάζουν ενδελεχώς τις αιτήσεις παροχής διεθνούς προστασίας.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2 της οδηγίας αυτής, το οποίο επιγράφεται «Ορισμοί», προβλέπει στο στοιχείο στʹ τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-51" title="page-4">
      «“αποφαινόμενη αρχή” κάθε οιονεί δικαστική ή διοικητική αρχή κράτους μέλους υπεύθυνη για την εξέταση των αιτήσεων διεθνούς προστασίας και αρμόδια για τη λήψη αποφάσεων πρωτοβαθμίως στις εν λόγω υποθέσεις».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 46 της οδηγίας 2013/32, το οποίο επιγράφεται «Δικαίωμα πραγματικής προσφυγής», ορίζει στις παραγράφους 1 και 3 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-53" title="page-4">
      «1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αιτούντες να έχουν δικαίωμα πραγματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου κατά των ακόλουθων αποφάσεων:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-54" title="page-4">
      α) απόφαση επί της αιτήσεως διεθνούς προστασίας, περιλαμβανομένων των αποφάσεων:
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-55" title="page-4">
      i) με τις οποίες κρίνουν αίτηση ως αβάσιμη όσον αφορά το καθεστώς του πρόσφυγα και/ή το καθεστώς επικουρικής προστασίας,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-56" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-57" title="page-4">
      3. Προκειμένου να τηρούν τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η πραγματική προσφυγή να εξασφαλίζει πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας σύμφωνα με την οδηγία [2011/95], τουλάχιστον κατά τις διαδικασίες [εκδίκασης] ένδικου [βοηθήματος] ενώπιον πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο S, Πακιστανός υπήκοος, υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας στις Κάτω Χώρες. Προς στήριξη της αιτήσεώς του, υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι στα τέλη του 2003 ή στις αρχές του 2004 υπέστη βασανιστήρια στο Πακιστάν επί δέκα έως δώδεκα ημέρες, υπό αστυνομική επιτήρηση, κατόπιν απώλειας του δελτίου ταυτότητάς του. Προέβαλε, επίσης, ότι υπέστη σοβαρές κακοποιήσεις ένα έτος πριν εγκαταλείψει το Πακιστάν, το 2004, από μαθητές του κληρικού M και κατοίκους της γειτονιάς του λόγω των θρησκευτικών πεποιθήσεών του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 2023, ο Υπουργός απέρριψε την εν λόγω αίτηση. Εκτίμησε ότι οι λόγοι που είχαν προβληθεί προς στήριξή της ήταν στην πλειονότητά τους αξιόπιστοι, αλλά έκρινε ότι ο αιτών δεν είχε την αντιμετώπιση αποστάτη. Επιπλέον, μολονότι ο S. είχε ήδη υποστεί σοβαρή βλάβη στο παρελθόν, ο Υπουργός επισήμανε ότι συνέτρεχαν λόγοι για να θεωρηθεί ότι ο S δεν έπρεπε να φοβάται ότι θα υποστεί δίωξη και ότι δεν διέτρεχε πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του. Ο Υπουργός έκρινε επίσης ότι οι δηλώσεις του S όσον αφορά την αναχώρησή του από το Πακιστάν και τη διαφυγή του δεν ήταν, κατ’ ουσίαν, αξιόπιστες.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο S άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle (πρωτοδικείου Χάγης, μεταβατική έδρα Zwolle, Κάτω Χώρες), το οποίο αποτελεί το αιτούν δικαστήριο. Το δικαστήριο αυτό, με παρεμπίπτουσα απόφαση της 13ης Αυγούστου 2024, έκρινε ότι η απόφαση του Υπουργού δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη και παρέσχε στον Υπουργό τη δυνατότητα να συμπληρώσει την αιτιολογία της.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ειδικότερα, το αιτούν δικαστήριο έκρινε ότι ο Υπουργός δεν είχε εκθέσει επαρκώς τους λόγους για τους οποίους, κατά την εκτίμησή του, η καταγωγή του S, τα προβλήματα που ο αιτών υποστήριξε ότι είχε αντιμετωπίσει, μεταξύ άλλων, με τις αρχές, μετά την απώλεια του δελτίου ταυτότητάς του και τα προβλήματα που φέρεται να αντιμετώπισε λόγω των θρησκευτικών πεποιθήσεών του δεν αποτελούσαν αξιόπιστα στοιχεία. Τέλος, το αιτούν δικαστήριο προσήψε στον Υπουργό ότι δεν είχε τεκμηριώσει επαρκώς τους λόγους για τους οποίους ο S δεν μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως «αποστάτης» επί τη βάσει των αξιόπιστων, κατά την κρίση του Υπουργού, προβλημάτων που είχε αντιμετωπίσει στη γειτονιά του λόγω της συμπεριφοράς και της στάσης του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 8 Οκτωβρίου 2024, ο Υπουργός εξέδωσε συμπληρωματική απόφαση. Το αιτούν δικαστήριο θεωρεί ότι η αιτιολογία της αποφάσεως αυτής είναι επίσης ανεπαρκής. Επιπλέον, κατά την εκτίμησή του, οι δηλώσεις του S είναι αξιόπιστες και, βάσει των δηλώσεών του, ο S θα έπρεπε να τύχει διεθνούς προστασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, κατά την εθνική νομολογία, δεν είναι αρμόδιο να αποφανθεί το ίδιο επί της αξιοπιστίας των δηλώσεων που περιέχονται στην αίτηση ασύλου του S ούτε επί της εκτίμησης των προϋποθέσεων από τις οποίες εξαρτάται η χορήγηση διεθνούς προστασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συγκεκριμένα, το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι, κατά πάγια νομολογία του Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (τμήματος διοικητικών διαφορών του Συμβουλίου της Επικρατείας, Κάτω Χώρες), όταν το δικαστήριο κρίνει ότι η απόφαση του Υπουργού περί απορρίψεως αιτήσεως διεθνούς προστασίας δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη από απόψεως εκτιμήσεως της αξιοπιστίας των λόγων που προβάλλονται προς στήριξη της αιτήσεως αυτής, δεν μπορεί να αποφανθεί το ίδιο ούτε επί της αξιοπιστίας των δηλώσεων ούτε επί της αιτήσεως διεθνούς προστασίας και, ως εκ τούτου, οφείλει να περιοριστεί απλώς στην ακύρωση της αποφάσεως και να αναπέμψει την υπόθεση στον Υπουργό για να την εξετάσει εκ νέου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι διατηρεί αμφιβολίες ως προς τη συμβατότητα της εθνικής νομολογίας με την οδηγία 2013/32.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το αιτούν δικαστήριο, από τη νομολογία του Δικαστηρίου μπορεί να συναχθεί ότι το δικαστήριο αυτό είναι αρμόδιο να εκτιμήσει την αξιοπιστία των δηλώσεων του S και να αξιολογήσει την αίτησή του διεθνούς προστασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, το rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle (πρωτοδικείο Χάγης, μεταβατική έδρα Zwolle) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-69" title="page-6">
      «1) Μπορεί το rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle (πρωτοδικείο Χάγης, μεταβατική έδρα Zwolle) να συναγάγει από το άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας [2013/32], ενδεχομένως σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του [Χάρτη], ή με άλλη διάταξη ή αρχή του δικαίου της Ένωσης, ότι έχει αρμοδιότητα να εκτιμήσει αυτοτελώς την αξιοπιστία της αιτιολογίας αίτησης διεθνούς προστασίας, υποκαθιστώντας την εκτίμηση του Υπουργού;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-70" title="page-6">
      2) Μπορεί το rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle (πρωτοδικείο Χάγης, μεταβατική έδρα Zwolle) να συναγάγει από μία από τις προμνησθείσες διατάξεις ότι έχει αρμοδιότητα να αποφανθεί επί της ουσίας και οριστικά επί της αίτησης διεθνούς προστασίας βάσει του σκέλους της αιτιολογίας της αίτησης το οποίο ο Υπουργός έκρινε ως αξιόπιστο και, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, βάσει του σκέλους της εν λόγω αιτιολογίας το οποίο επιπλέον θα κριθεί ως αξιόπιστο από το εν λόγω δικαστήριο; Στο πλαίσιο αυτό, δύναται το δικαστήριο αυτό να υποκαταστήσει την εκτίμηση του Υπουργού με τη δική του εκτίμηση ως προς τον εύλογο χαρακτήρα του φόβου δίωξης ή του πραγματικού κινδύνου σοβαρής βλάβης, ιδίως εφόσον, υπό το πρίσμα των δημόσια διαθέσιμων πληροφοριών σχετικά με τη χώρα, το δικαστήριο κρίνει ότι έχει επαρκώς ενημερωθεί ώστε να διενεργήσει τέτοια εκτίμηση;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-71" title="page-6">
      3) Μπορεί η εθνική νομολογία, για παράδειγμα στο πλαίσιο της δικονομικής αυτονομίας, να περιορίσει τις αρμοδιότητες που μνημονεύονται στο πρώτο και στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα υπό την έννοια ότι οι εν λόγω αρμοδιότητες θα μπορούν μολαταύτα να ασκούνται αποκλειστικά και μόνον από τον Υπουργό;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-72" title="page-7">
      4) Δύναται το rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle (πρωτοδικείο Χάγης, μεταβατική έδρα Zwolle), κατά την εκτίμηση του ζητήματος αν διαθέτει επαρκή στοιχεία για να εκδώσει απόφαση επί της ουσίας, να λάβει υπόψη στοιχεία τα οποία γνωστοποιήθηκαν στο πλαίσιο της διαδικασίας προσφυγής, αλλά δεν ήταν ακόμη διαθέσιμα στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας; Ασκεί συναφώς επιρροή το αν παρασχέθηκε στους διαδίκους η δυνατότητα να εκφράσουν πλήρως τις απόψεις τους επί των πραγματικών περιστατικών γραπτώς ή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση;»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των κανονισμών (ΕΕ) 2024/1347 και (ΕΕ) 2024/1348</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο, χωρίς να έχει αναφέρει ρητώς, στα υποβληθέντα προδικαστικά ερωτήματα, τον κανονισμό (ΕΕ) 2024/1347 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2024, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των ανιθαγενών ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας, για την τροποποίηση της οδηγίας 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L, 2024/1347 και διορθωτικό ΕΕ L, 2025/90926), ή τον κανονισμό (ΕΕ) 2024/1348 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2024, για τη θέσπιση κοινής διαδικασίας διεθνούς προστασίας στην Ένωση και την κατάργηση της οδηγίας 2013/32/ΕΕ (ΕΕ L, 2024/1348), ζήτησε από το Δικαστήριο να συμπεριλάβει τους κανονισμούς αυτούς στις απαντήσεις του επί των προδικαστικών ερωτημάτων, δεδομένου ότι θα μπορούσε ενδεχομένως να χρειαστεί να τους εφαρμόσει στο πλαίσιο της εξετάσεως της διαφοράς της κύριας δίκης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, στο πλαίσιο της διαδικασίας συνεργασίας μεταξύ των εθνικών δικαστηρίων και του Δικαστηρίου την οποία θεσπίζει το άρθρο 267 ΣΛΕΕ, στο Δικαστήριο απόκειται να δώσει στο εθνικό δικαστήριο χρήσιμη απάντηση που να του παρέχει τη δυνατότητα να επιλύσει τη διαφορά της οποίας έχει επιληφθεί. Υπό το πρίσμα αυτό, το Δικαστήριο ενδέχεται να χρειαστεί να λάβει υπόψη κανόνες του δικαίου της Ένωσης στους οποίους δεν αναφέρθηκε με το ερώτημά του το εθνικό δικαστήριο (βλ. αποφάσεις της 20ής Μαρτίου 1986, Tissier, 35/85, EU:C:1986:143, σκέψη 9, και της 1ης Αυγούστου 2025, Alace και Canpelli, C‑758/24 και C‑759/24, EU:C:2025:591, σκέψη 44).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, πρώτον, επισημαίνεται ότι, δυνάμει του άρθρου 42 του κανονισμού 2024/1347, ο κανονισμός αυτός τίθεται σε εφαρμογή από τις 12 Ιουνίου 2026.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, δεν αποδεικνύεται ότι η ερμηνεία του εν λόγω κανονισμού είναι αναγκαία προκειμένου το αιτούν δικαστήριο να είναι σε θέση να αποφανθεί επί της υποθέσεως της κύριας δίκης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, από το άρθρο 79, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 2024/1348 προκύπτει ότι ο κανονισμός αυτός, αφενός, εφαρμόζεται από τις 12 Ιουνίου 2026 και, αφετέρου, εφαρμόζεται στη διαδικασία που διέπει τις αιτήσεις διεθνούς προστασίας που υποβάλλονται από τις 12 Ιουνίου 2026 και εφεξής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι αιτήσεις διεθνούς προστασίας, όπως η αίτηση του S, που έχουν κατατεθεί πριν από την ημερομηνία αυτή διέπονται από την οδηγία 2013/32.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, παρέλκει η ερμηνεία των κανονισμών 2024/1347 και 2024/1348.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των προδικαστικών ερωτημάτων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το πρώτο έως και το τέταρτο προδικαστικό ερώτημα, τα οποία πρέπει να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του Χάρτη, έχει την έννοια ότι, αφενός, παρέχει σε πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο έχει επιληφθεί προσφυγής κατά αποφάσεως περί απορρίψεως αιτήσεως διεθνούς προστασίας, την αρμοδιότητα να αποφαίνεται κατά τρόπο δεσμευτικό επί της αξιοπιστίας των λόγων που προβάλλονται προς στήριξη της αιτήσεως αυτής, επί του εύλογου χαρακτήρα του φόβου δίωξης του αιτούντος ή του πραγματικού κινδύνου να υποστεί ο αιτών σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, καθώς και επί του βασίμου της εν λόγω αιτήσεως, λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που προσκομίσθηκαν κατά τη διαδικασία προσφυγής και, αφετέρου, αν ενδεχομένως τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίσουν την αρμοδιότητα αυτή κατά τρόπον ώστε μόνον η αποφαινόμενη αρχή, κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο στʹ, της οδηγίας αυτής (στο εξής: αποφαινόμενη αρχή), να είναι αρμόδια να εκτιμά τις αιτήσεις διεθνούς προστασίας και να αποφαίνεται επί της βασιμότητάς τους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πρώτον, επισημαίνεται ότι η οδηγία 2013/32 διακρίνει μεταξύ, αφενός, της «αποφαινόμενης αρχής», την οποία ορίζει στο άρθρο 2, στοιχείο στʹ, ως «κάθε οιονεί δικαστική ή διοικητική αρχή κράτους μέλους υπεύθυνη για την εξέταση των αιτήσεων διεθνούς προστασίας και αρμόδια για τη λήψη αποφάσεων πρωτοβαθμίως στις εν λόγω υποθέσεις» και, αφετέρου, του «δικαστηρίου», περί του οποίου γίνεται λόγος στο άρθρο 46 της οδηγίας. Η διαδικασία ενώπιον της αποφαινόμενης αρχής διέπεται από τις διατάξεις του κεφαλαίου ΙΙΙ της οδηγίας, με τίτλο «Διαδικασίες σε πρώτο βαθμό», ενώ η διαδικασία ενώπιον δικαστηρίου διέπεται από τους κανόνες του κεφαλαίου V της οδηγίας, το οποίο επιγράφεται «Διαδικασίες άσκησης ένδικου [βοηθήματος]» και περιλαμβάνει το εν λόγω άρθρο 46 (βλ. αποφάσεις της 25ης Ιουλίου 2018, Alheto, C‑585/16, EU:C:2018:584, σκέψη 103, και της 16ης Ιουλίου 2020, Addis, C‑517/17, EU:C:2020:579, σκέψη 61).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 34 της οδηγίας 2013/32, οι διαδικασίες εξέτασης των αναγκών διεθνούς προστασίας θα πρέπει να είναι τέτοιες ώστε οι αρμόδιες αρχές να μπορούν να εξετάζουν ενδελεχώς τις αιτήσεις διεθνούς προστασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπογραμμίζεται, επίσης, ότι από τις αιτιολογικές σκέψεις 16 και 22, από το άρθρο 4 και από τη γενική οικονομία της οδηγίας αυτής προκύπτει ότι η εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας από διοικητικό ή οιονεί δικαστικό όργανο που διαθέτει ειδικά προς τούτο μέσα και ειδικευμένο προσωπικό αποτελεί ουσιώδες στάδιο των κοινών διαδικασιών που καθιερώνει η εν λόγω οδηγία (βλ. αποφάσεις της 25ης Ιουλίου 2018, Alheto, C‑585/16, EU:C:2018:584, σκέψη 116, και της 16ης Ιουλίου 2020, Addis, C‑517/17, EU:C:2020:579, σκέψη 61).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι η αξιολόγηση κατά το άρθρο 4 της οδηγίας 2011/95, βάσει της οποίας η αποφαινόμενη αρχή πρέπει να εκδώσει απόφαση επί αιτήσεως διεθνούς προστασίας, γίνεται σε δύο αυτοτελή στάδια. Κατά το πρώτο στάδιο, η αποφαινόμενη αρχή πρέπει να διαπιστώσει τη συνδρομή των πραγματικών περιστατικών που αποδεικνύουν τη βασιμότητα της αίτησης. Κατά το δεύτερο στάδιο, η αποφαινόμενη αρχή πρέπει να προβεί στη νομική εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων, προκειμένου να κρίνει αν πληρούνται, υπό το πρίσμα των πραγματικών περιστατικών της συγκεκριμένης υποθέσεως, οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την παροχή διεθνούς προστασίας (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2012, M., C‑277/11, EU:C:2012:744, σκέψη 64).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Είναι βεβαίως αληθές ότι η εκτίμηση της αξιοπιστίας των λόγων που προβάλλονται προς στήριξη αιτήσεως διεθνούς προστασίας και η αξιολόγηση του εύλογου χαρακτήρα του φόβου δίωξης ή του πραγματικού κινδύνου σοβαρής βλάβης εμπίπτουν στο πρώτο στάδιο και στην εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών. Αυτή η εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών δεν εκφεύγει, ωστόσο, της αρμοδιότητας πρωτοβάθμιου δικαστηρίου το οποίο έχει επιληφθεί προσφυγής κατά αποφάσεως περί απορρίψεως αιτήσεως διεθνούς προστασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, το άρθρο 46, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/32 αναγνωρίζει στους αιτούντες διεθνή προστασία δικαίωμα πραγματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου κατά των αποφάσεων που αφορούν την αίτησή τους. Το άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας καθορίζει το περιεχόμενο του δικαιώματος αυτού, διευκρινίζοντας ότι τα κράτη μέλη που δεσμεύονται από την οδηγία πρέπει να μεριμνούν ώστε το δικαστήριο ενώπιον του οποίου προσβάλλεται απόφαση επί αιτήσεως διεθνούς προστασίας να πραγματοποιεί «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας, σύμφωνα με την οδηγία [2011/95]» (βλ. αποφάσεις της 25ης Ιουλίου 2018, Alheto, C‑585/16, EU:C:2018:584, σκέψη 106, και της 1ης Αυγούστου 2025, Alace και Canpelli, C‑758/24 και C‑759/24, EU:C:2025:591, σκέψη 76).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το περιεχόμενο του εν λόγω δικαιώματος, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι η φράση «μεριμνούν ώστε η πραγματική προσφυγή να εξασφαλίζει πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων» έχει την έννοια ότι, βάσει της διάταξης αυτής, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να διαμορφώνουν την εθνική τους νομοθεσία κατά τρόπον ώστε η εξέταση των εν λόγω προσφυγών να περιλαμβάνει τον δικαστικό έλεγχο του συνόλου των πραγματικών και νομικών ζητημάτων που παρέχουν στον δικαστή τη δυνατότητα να προβεί στην εκτίμηση της υπόθεσης βάσει επικαιροποιημένων στοιχείων (αποφάσεις της 25ης Ιουλίου 2018, Alheto, C‑585/16, EU:C:2018:584, σκέψη 110, και της 1ης Αυγούστου 2025, Alace και Canpelli, C‑758/24 και C‑759/24, EU:C:2025:591, σκέψη 81).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο αυτό, αφενός, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι ο όρος «ex nunc» αναδεικνύει την υποχρέωση του δικαστή, κατά την εκτίμηση που πραγματοποιεί, να λαμβάνει υπόψη τυχόν νέα στοιχεία τα οποία έχουν προκύψει μετά την έκδοση της απόφασης κατά της οποίας βάλλει η προσφυγή (αποφάσεις της 25ης Ιουλίου 2018, Alheto, C‑585/16, EU:C:2018:584, σκέψη 111, και της 1ης Αυγούστου 2025, Alace και Canpelli, C‑758/24 και C‑759/24, EU:C:2025:591, σκέψη 82).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, μια τέτοια εκτίμηση καθιστά δυνατή την εξαντλητική εξέταση της αίτησης διεθνούς προστασίας, χωρίς να χρειάζεται να αναπεμφθεί ο φάκελος στην αποφαινόμενη αρχή (απόφαση της 25ης Ιουλίου 2018, Alheto, C‑585/16, EU:C:2018:584, σκέψη 112).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αφετέρου, το Δικαστήριο έχει επισημάνει ότι ο επιθετικός προσδιορισμός «πλήρης» που παρατίθεται στο άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32 επιβεβαιώνει ότι ο δικαστής οφείλει να εξετάζει τόσο τα στοιχεία που έλαβε ή θα έπρεπε να είχε λάβει υπόψη η αποφαινόμενη αρχή όσο και τα στοιχεία που ανέκυψαν μετά την έκδοση της απόφασης της εν λόγω αρχής (αποφάσεις της 25ης Ιουλίου 2018, Alheto, C‑585/16, EU:C:2018:584, σκέψη 113, και της 1ης Αυγούστου 2025, Alace και Canpelli, C‑758/24 και C‑759/24, EU:C:2025:591, σκέψη 83).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, πρώτον, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου που μνημονεύθηκε στις σκέψεις 31 έως 33 της παρούσας αποφάσεως, πρωτοβάθμιο δικαστήριο το οποίο έχει επιληφθεί προσφυγής κατά αποφάσεως περί απορρίψεως αιτήσεως διεθνούς προστασίας είναι αρμόδιο να εκτιμήσει τα πραγματικά περιστατικά και να προβεί το ίδιο σε εξαντλητική και επικαιροποιημένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών που συζητήθηκαν ενώπιόν του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, μόνον η εξέταση των πραγματικών περιστατικών καθιστά δυνατή την εκτίμηση της αξιοπιστίας των λόγων που προβάλλονται προς στήριξη αιτήσεως διεθνούς προστασίας και του εύλογου χαρακτήρα του φόβου δίωξης ή του πραγματικού κινδύνου σοβαρής βλάβης που αποτελούν ουσιώδεις συνιστώσες της εξέτασης του κατά πόσον είναι αναγκαία η παροχή της εν λόγω προστασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που έχει επιληφθεί προσφυγής κατά αποφάσεως περί απορρίψεως αιτήσεως διεθνούς προστασίας υποχρεούται, όπως προκύπτει από τις σκέψεις 32 και 34 της παρούσας αποφάσεως, να εξετάσει τόσο τα στοιχεία που έλαβε ή θα έπρεπε να είχε λάβει υπόψη η αποφαινόμενη αρχή όσο και τα στοιχεία που ανέκυψαν μετά την έκδοση της απόφασης της εν λόγω αρχής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τούτο σημαίνει ότι το δικαστήριο αυτό μπορεί να λάβει υπόψη στοιχεία τα οποία προσκομίστηκαν κατά τη διαδικασία της προσφυγής, αλλά δεν ήταν ακόμη διαθέσιμα κατά το διοικητικό στάδιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, η εξέταση αιτήσεως διεθνούς προστασίας θα καθυστερούσε σημαντικά αν το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που έχει επιληφθεί προσφυγής κατά αποφάσεως περί απορρίψεως μιας τέτοιας αιτήσεως έπρεπε να αναπέμψει τον φάκελο στην αποφαινόμενη αρχή προκειμένου αυτή να λάβει υπόψη τα εν λόγω στοιχεία για να αποφανθεί επί της ανάγκης διεθνούς προστασίας του αιτούντος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η εξουσία που διαθέτει, επομένως, το ως άνω δικαστήριο να λαμβάνει υπόψη νέα στοιχεία τα οποία δεν έχουν εξεταστεί από την αποφαινόμενη αρχή εντάσσεται στο πλαίσιο του σκοπού της οδηγίας 2013/32 ο οποίος συνίσταται ειδικότερα, όπως προκύπτει, μεταξύ άλλων, από την αιτιολογική της σκέψη 18, στην εξέταση των αιτήσεων διεθνούς προστασίας «το συντομότερο δυνατό, με την επιφύλαξη της διεξαγωγής κατάλληλης και πλήρους εξέτασης» (αποφάσεις της 25ης Ιουλίου 2018, Alheto, C‑585/16, EU:C:2018:584, σκέψεις 111 και 112 και της 4ης Οκτωβρίου 2024, Ministerstvo vnitra České republiky, Odbor azylové a migrační politiky, C‑406/22, EU:C:2024:841, σκέψεις 78 και 88).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το ζήτημα αν ο αιτών διεθνή προστασία και η αποφαινόμενη αρχή πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διατυπώσουν την άποψή τους επί των νέων αυτών στοιχείων, το Δικαστήριο έχει επισημάνει ότι το εθνικό δικαστήριο οφείλει, όπως προκύπτει από το άρθρο 47 του Χάρτη, να παράσχει στον αιτούντα τη δυνατότητα να διατυπώσει την άποψή του όταν τα εν λόγω στοιχεία μπορούν να λειτουργήσουν εις βάρος του (απόφαση της 25ης Ιουλίου 2018, Alheto, C‑585/16, EU:C:2018:584, σκέψη 114).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δικαστήριο οφείλει επίσης, σύμφωνα με την αρχή της κατ’ αντιμωλίαν δίκης, να παράσχει στην αποφαινόμενη αρχή τη δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις της επί τέτοιων νέων στοιχείων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η ερμηνεία αυτή επιβάλλεται κατά μείζονα λόγο διότι το δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη τα νέα αυτά στοιχεία προκειμένου να είναι σε θέση να αποφανθεί επί της αιτήσεως διεθνούς προστασίας κατά τρόπο εξαντλητικό.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, προκειμένου να πληροί την απαίτηση πλήρους και ex nunc εξέτασης η οποία προβλέπεται στο άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32, το πρωτοβάθμιο εθνικό δικαστήριο που έχει επιληφθεί προσφυγής κατά απόφασης της αποφαινόμενης αρχής περί απόρριψης αίτησης διεθνούς προστασίας πρέπει, αφενός, να είναι αρμόδιο να προβεί στη δική του εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και, αφετέρου, να λάβει υπόψη νέα στοιχεία που ανέκυψαν μετά την έκδοση της απόφασης κατά της οποίας βάλλει η προσφυγή, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι οι διάδικοι έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί των στοιχείων αυτών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά δεύτερον, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι ο νομοθέτης της Ένωσης, προβλέποντας ότι το δικαστήριο που είναι αρμόδιο να αποφανθεί επί προσφυγής κατά αποφάσεως περί απορρίψεως αιτήσεως διεθνούς προστασίας υποχρεούται να εξετάσει, κατά περίπτωση, τις «ανάγκες διεθνούς προστασίας» του αιτούντος, θέλησε με τη θέσπιση του άρθρου 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32 να παράσχει στο εν λόγω δικαστήριο, οσάκις αυτό φρονεί ότι διαθέτει όλα τα αναγκαία σχετικά πραγματικά και νομικά στοιχεία, την εξουσία να αποφαίνεται κατά τρόπο δεσμευτικό, κατόπιν πλήρους και ex nunc εξετάσεως, τουτέστιν εξαντλητικής και επικαιροποιημένης εξετάσεως των στοιχείων αυτών, επί του ζητήματος αν ο συγκεκριμένος αιτών πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει η οδηγία 2011/95 ώστε να του χορηγηθεί διεθνής προστασία (απόφαση της 29ης Ιουλίου 2019, Torubarov, C‑556/17, EU:C:2019:626, σκέψη 65).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρώτον, από τη νομολογία αυτή καθώς και από τις σκέψεις 31 έως 34 της παρούσας αποφάσεως προκύπτει ότι ο νομοθέτης καθόρισε, στο άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32, το περιεχόμενο και το εύρος της εξέτασης, από πρωτοβάθμιο εθνικό δικαστήριο το οποίο έχει επιληφθεί προσφυγής κατά αποφάσεως της αποφαινόμενης αρχής περί απορρίψεως αιτήσεως διεθνούς προστασίας, των αναγκών διεθνούς προστασίας των αιτούντων. Επομένως, ο καθορισμός του περιεχομένου και του εύρους της εξέτασης αυτής δεν εμπίπτει στη δικονομική αυτονομία των κρατών μελών. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη δεν δύνανται να περιορίσουν την αρμοδιότητα ενός τέτοιου δικαστηρίου να αποφαίνεται επί των αναγκών διεθνούς προστασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεν θα μπορούσε δε να υποστηριχθεί το αντίθετο με την αιτιολογία ότι η αποφαινόμενη αρχή βρίσκεται σε καλύτερη θέση και διαθέτει καλύτερα μέσα για την επί της ουσίας εξέταση των αιτήσεων διεθνούς προστασίας. Βεβαίως, η εξέταση μιας τέτοιας αίτησης από την αποφαινόμενη αρχή αποτελεί, σύμφωνα με τη νομολογία που υπομνήσθηκε στη σκέψη 27 της παρούσας αποφάσεως, ουσιώδες στάδιο των κοινών διαδικασιών που προβλέπει η οδηγία 2013/32. Εντούτοις, στο πλαίσιο του συστήματος που θεσπίζει η οδηγία αυτή, η αποφαινόμενη αρχή δεν είναι η μόνη αρμόδια να εξετάζει τις αιτήσεις διεθνούς προστασίας και να αποφαίνεται αν αυτές είναι βάσιμες, όπως προκύπτει ιδίως από τη νομολογία που παρατίθεται στη σκέψη 45 της παρούσας αποφάσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ομοίως, από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Ολλανδική Κυβέρνηση με τις παρατηρήσεις της, πρωτοβάθμιο εθνικό δικαστήριο το οποίο έχει επιληφθεί προσφυγής κατά αποφάσεως της αποφαινόμενης αρχής περί απορρίψεως αιτήσεως διεθνούς προστασίας έχει αρμοδιότητα η οποία βαίνει πέραν του «ελέγχου υπό επιφύλαξη» της αποφάσεως της αποφαινόμενης αρχής. Κατά συνέπεια, το εν λόγω δικαστήριο δεν μπορεί να οφείλει να ασκεί την αρμοδιότητα αυτή «με επιφύλαξη», αλλά πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ex nunc εξέταση, ήτοι εξαντλητική και επικαιροποιημένη εξέταση των πραγματικών και νομικών στοιχείων καθώς και των αναγκών διεθνούς προστασίας του αιτούντος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, είναι αληθές ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, το άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32 αφορά μόνο την εξέταση της προσφυγής και, συνεπώς, δεν αφορά το ζήτημα της συνέχειας που δίνεται σε περίπτωση ακύρωσης της απόφασης κατά της οποίας βάλλει η προσφυγή (απόφαση της 29ης Ιουλίου 2019, Torubarov, C‑556/17, EU:C:2019:626, σκέψη 54).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, από τη νομολογία προκύπτει, επίσης, ότι η αναγνώριση της εξουσίας ενός τέτοιου δικαστηρίου να αποφαίνεται κατά τρόπο δεσμευτικό επί του ζητήματος αν ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει η οδηγία 2011/95 για την αναγνώριση διεθνούς προστασίας σημαίνει ότι, όταν το δικαστήριο αυτό ακυρώνει απόφαση διοικητικής αρχής κατόπιν εξαντλητικής και επικαιροποιημένης εξέτασης των αναγκών διεθνούς προστασίας του αιτούντος υπό το πρίσμα όλων των κρίσιμων νομικών και πραγματικών στοιχείων και αποφαίνεται ότι πρέπει να χορηγηθεί στον αιτούντα διεθνής προστασία και, στη συνέχεια, αναπέμπει την υπόθεση στη διοικητική αρχή προκειμένου αυτή να εκδώσει νέα απόφαση, η εν λόγω διοικητική αρχή υποχρεούται να χορηγήσει τη ζητηθείσα διεθνή προστασία, υπό την επιφύλαξη της ανακύψεως πραγματικών ή νομικών στοιχείων που χρήζουν αντικειμενικώς νέας επικαιροποιημένης εκτίμησης. Ομοίως, αν η διοικητική αρχή εκδίδει εν συνεχεία αντίθετη απόφαση, χωρίς να διαπιστώσει προς τούτο ότι ανέκυψαν νέα στοιχεία που δικαιολογούν εκ νέου εκτίμηση των αναγκών διεθνούς προστασίας του προμνησθέντος αιτούντος, το εν λόγω δικαστήριο οφείλει να μεταρρυθμίσει την ως άνω μη σύμφωνη προς την προηγούμενη απόφασή του διοικητική απόφαση και να την υποκαταστήσει με τη δική του απόφαση επί της αιτήσεως διεθνούς προστασίας, αφήνοντας εν ανάγκη ανεφάρμοστη την εθνική νομοθεσία που του απαγορεύει να ενεργήσει κατ’ αυτόν τον τρόπο (πρβλ. απόφαση της 29ης Ιουλίου 2019, Torubarov, C‑556/17, EU:C:2019:626, σκέψεις 66, 73, 75, 77 και 78).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, από τις διευκρινίσεις που παρέσχε το αιτούν δικαστήριο προκύπτει ότι, κατά την άποψή του, διαθέτει επαρκείς πληροφορίες για να προβεί το ίδιο σε εκτίμηση της αξιοπιστίας ορισμένων στοιχείων των δηλώσεων του αιτούντος διεθνή προστασία καθώς και ορισμένων λόγων που προβάλλονται προς στήριξη της αίτησής του διεθνούς προστασίας. Ωστόσο, το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι, κατά τη νομολογία του Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (τμήματος διοικητικών διαφορών του Συμβουλίου της Επικρατείας), δεν έχει την αρμοδιότητα να προβεί σε τέτοιες εκτιμήσεις και πρέπει να ακυρώσει απλώς την επίμαχη στην κύρια δίκη απόφαση και στη συνέχεια να αναπέμψει την υπόθεση στον Υπουργό προκειμένου αυτός να εξετάσει εκ νέου την αίτηση διεθνούς προστασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, κατά την εφαρμογή του εσωτερικού δικαίου, τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν να το ερμηνεύουν κατά το μέτρο του δυνατού με γνώμονα το γράμμα και τον σκοπό της επίμαχης οδηγίας, προκειμένου να επιτυγχάνεται το αποτέλεσμα που επιδιώκεται με την οδηγία αυτή και, κατά συνέπεια, να συμμορφώνονται προς το άρθρο 288, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ (απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2018, Bauer και Willmeroth, C‑569/16 και C‑570/16, EU:C:2018:871, σκέψη 66 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αρχή της σύμφωνης ερμηνείας επιβάλλει στα εθνικά δικαστήρια να πράττουν ό,τι είναι δυνατόν εντός των ορίων της αρμοδιότητάς τους, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο του εσωτερικού δικαίου και εφαρμόζοντας τις αναγνωρισμένες από το δίκαιο αυτό μεθόδους ερμηνείας, προκειμένου να διασφαλίζουν την πλήρη αποτελεσματικότητα της οικείας οδηγίας και να καταλήγουν σε λύση σύμφωνη προς τον σκοπό που επιδιώκει η οδηγία αυτή (απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2018, Bauer και Willmeroth, C‑569/16 και C‑570/16, EU:C:2018:871, σκέψη 67 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως έχει αποφανθεί το Δικαστήριο, η ως άνω απαίτηση περί σύμφωνης ερμηνείας περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την υποχρέωση των εθνικών δικαστηρίων να τροποποιούν, αν παρίσταται ανάγκη, την πάγια νομολογία τους σε περίπτωση που αυτή στηρίζεται σε ερμηνεία του εσωτερικού δικαίου η οποία δεν συμβιβάζεται με τους σκοπούς της εκάστοτε οδηγίας. Ως εκ τούτου, δεν θα ήταν ορθή ιδίως η κρίση εθνικού δικαστηρίου ότι αδυνατεί να ερμηνεύσει εθνική διάταξη σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης για τον λόγο και μόνον ότι η διάταξη αυτή έχει ερμηνευθεί παγίως κατά τρόπο μη συνάδοντα προς το δίκαιο αυτό (απόφαση της 17ης Απριλίου 2018, Egenberger, C‑414/16, EU:C:2018:257, σκέψεις 72 και 73 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, σε περίπτωση κατά την οποία μια τέτοια σύμφωνη ερμηνεία αποδεικνύεται αδύνατη, το Δικαστήριο έχει υπογραμμίσει ότι ο αρμόδιος δικαστής, προκειμένου να εφαρμόσει το δίκαιο της Ένωσης, οφείλει να μην εφαρμόσει τις εθνικές νομοθετικές διατάξεις που παρακωλύουν ενδεχομένως την πλήρη αποτελεσματικότητα των κανόνων δικαίου της Ένωσης οι οποίοι έχουν άμεσο αποτέλεσμα, όπως το άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του Χάρτη (απόφαση της 3ης Απριλίου 2025, Barouk, C‑283/24, EU:C:2025:236, σκέψη 41 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέλος, η δυνατότητα προσβολής της αποφάσεως πρωτοβάθμιου εθνικού δικαστηρίου το οποίο έχει επιληφθεί προσφυγής κατά αποφάσεως της αποφαινόμενης αρχής περί απορρίψεως αιτήσεως διεθνούς προστασίας δεν είναι ικανή να κλονίσει τις ανωτέρω εκτιμήσεις.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το γράμμα του άρθρου 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32, η πραγματική προσφυγή την οποία πρέπει να προβλέπουν τα κράτη μέλη αφορά «τουλάχιστον [τις] διαδικασίες [εκδίκασης] ένδικου [βοηθήματος] ενώπιον πρωτοβάθμιου δικαστηρίου». Επομένως, η διάταξη αυτή υποχρεώνει τα κράτη μέλη να προβλέπουν τέτοιο ένδικο βοήθημα, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα να καθιερώνουν διαδικασία εφέσεως ή αναιρέσεως, χωρίς ωστόσο τα χαρακτηριστικά της προβλεπόμενης από την εν λόγω διάταξη εξέτασης να διαφέρουν αναλόγως του αν τα κράτη μέλη κάνουν χρήση της δυνατότητας αυτής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν του συνόλου των προεκτεθέντων, στα υποβληθέντα προδικαστικά ερωτήματα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του Χάρτη, έχει την έννοια ότι, αφενός, παρέχει σε πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο έχει επιληφθεί προσφυγής κατά αποφάσεως περί απορρίψεως αιτήσεως διεθνούς προστασίας, την αρμοδιότητα να αποφαίνεται κατά τρόπο δεσμευτικό επί της αξιοπιστίας των λόγων που προβάλλονται προς στήριξη της αιτήσεως αυτής, επί του εύλογου χαρακτήρα του φόβου δίωξης του αιτούντος ή του πραγματικού κινδύνου να υποστεί ο αιτών σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του και επί του βασίμου της εν λόγω αιτήσεως, λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που προσκομίσθηκαν κατά τη διαδικασία προσφυγής και ότι, αφετέρου, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να περιορίσουν την αρμοδιότητα αυτή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των δικαστικών εξόδων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-119" title="page-15">
      Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφαίνεται:
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-120" title="page-15">
      Το άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-121" title="page-15">
      έχει την έννοια ότι:
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-122" title="page-15">
      αφενός, παρέχει σε πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο έχει επιληφθεί προσφυγής κατά αποφάσεως περί απορρίψεως αιτήσεως διεθνούς προστασίας, την αρμοδιότητα να αποφαίνεται κατά τρόπο δεσμευτικό επί της αξιοπιστίας των λόγων που προβάλλονται προς στήριξη της αιτήσεως αυτής, επί του εύλογου χαρακτήρα του φόβου δίωξης του αιτούντος ή του πραγματικού κινδύνου να υποστεί ο αιτών σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του και επί του βασίμου της εν λόγω αιτήσεως, λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που προσκομίσθηκαν κατά τη διαδικασία προσφυγής και ότι, αφετέρου, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να περιορίσουν την αρμοδιότητα αυτή.
    </p>
    <div class="signatures">
<p class="C77Signatures" id="para-123" title="page-15">
<span class="signatory">(υπογραφές)</span>
</p>
</div>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">i</a>
</span>) Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.</p>
</body>
</html>
