Προσωρινό κείμενο

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ

MACIEJ SZPUNAR

της 17ης Σεπτεμβρίου 2026 (1)

Υπόθεση C‑444/25

Ersatz-Pilot GmbH

κατά

Ryanair DAC

[αίτηση του Amtsgericht Dresden
(ειρηνοδικείου Δρέσδης, Γερμανία)
για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]

« Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών – Κανονισμός (ΕΚ) 861/2007 – Έναρξη της διαδικασίας – Υποχρέωση συμπλήρωσης του εντύπου αγωγής Α – Παράθεση της θεμελίωσης της αγωγής μέσω πρόσθετων φύλλων που επισυνάπτονται στο έντυπο αγωγής Α »






 Εισαγωγή

1.        Η ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών, η οποία διέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) 861/2007 (2), εκκινεί με την κατάθεση από τον ενάγοντα συμπληρωμένου εντύπου αγωγής ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου. Το έντυπο αυτό περιλαμβάνει διάφορα πεδία, ένα εκ των οποίων προορίζεται για την παράθεση της «αιτιολόγησης της αγωγής» (στο εξής: θεμελίωση της αγωγής). Δεδομένου ότι το πεδίο αυτό έχει, ως εκ της φύσεώς του, περιορισμένη έκταση, εγείρονται αμφιβολίες ως προς το παραδεκτό της παροχής των σχετικών πληροφοριών όταν αυτές δεν παρατίθενται στο ίδιο το πεδίο, αλλά σε έγγραφο που επισυνάπτεται στο έντυπο, στο οποίο γίνεται απλώς παραπομπή. Είναι το έντυπο της αγωγής σωστά συμπληρωμένο; Αν όχι, οφείλει το δικαστήριο να απορρίψει την αγωγή ευθύς εξαρχής ως απαράδεκτη ή πρέπει να παράσχει στον ενάγοντα τη δυνατότητα να συμπληρώσει το έντυπο; Στην υπό κρίση υπόθεση, το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί των δύο αυτών ερωτημάτων.

 Νομικό πλαίσιο

 Το δίκαιο της Ένωσης

2.        Το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο ασκήσεως της αγωγής της κύριας δίκης, ορίζει τα εξής:

«Ο ενάγων κινεί την ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών με τη συμπλήρωση του τυποποιημένου εντύπου αγωγής Α που περιλαμβάνεται στο παράρτημα [Ι], και με την απευθείας κατάθεσή του στο δικαστήριο που έχει διεθνή δικαιοδοσία είτε ταχυδρομικώς είτε με οποιοδήποτε άλλο μέσο επικοινωνίας, όπως τηλεομοιοτυπία ή ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, εφόσον είναι αποδεκτό στο κράτος μέλος στο οποίο κινείται η διαδικασία. Το έντυπο της αγωγής περιλαμβάνει περιγραφή των αποδεικτικών στοιχείων που στηρίζουν την αξίωση και συνοδεύεται, κατά περίπτωση, από τα σχετικά δικαιολογητικά.»

3.        Ωστόσο, η παράγραφος 4 του ως άνω άρθρου έχει ως εξής:

«Όταν το δικαστήριο θεωρεί ότι οι πληροφορίες που παρέχει ο ενάγων είναι ανεπαρκείς ή ασαφείς ή ότι το έντυπο δεν έχει συμπληρωθεί σωστά, και εφόσον η αγωγή δεν φαίνεται προδήλως αβάσιμη ή απαράδεκτη, καλεί τον ενάγοντα να συμπληρώσει ή να διορθώσει το έντυπο ή να υποβάλει συμπληρωματικές πληροφορίες ή έγγραφα, ή να αποσύρει την αγωγή εντός ορισμένης χρονικής προθεσμίας, την οποία ορίζει. Το δικαστήριο χρησιμοποιεί προς τούτο το τυποποιημένο έντυπο Β που περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΙ.

Εάν η αγωγή φαίνεται προδήλως αβάσιμη ή απαράδεκτη, ή ο ενάγων δεν φροντίσει να συμπληρώσει ή να διορθώσει το έντυπο της αγωγής εντός της τεθείσης προθεσμίας, η αγωγή απορρίπτεται. Το δικαστήριο ενημερώνει τον ενάγοντα για την εν λόγω απόρριψη και για το κατά πόσον χωρεί έφεση ή αναίρεση κατά της απόρριψης αυτής.»

4.        Το έντυπο της αιτήσεως A που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού 861/2007 (στο εξής: έντυπο Α) προβλέπει στο σημείο 8 τα εξής:

Image not found

 Το γερμανικό δίκαιο

5.        Το άρθρο 253 του Zivilprozessordnung (γερμανικού κώδικα πολιτικής δικονομίας· στο εξής: ZPO) ορίζει τα στοιχεία που πρέπει να περιέχει το δικόγραφο της αγωγής στο πλαίσιο πολιτικής δίκης η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις του εν λόγω κώδικα. Ένα εξ αυτών είναι ο προσδιορισμός του αντικειμένου και της βάσης της προβαλλόμενης αξίωσης.

 Τα πραγματικά περιστατικά, η διαδικασία της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα

6.        Η ενάγουσα της κύριας δίκης, Ersatz-Pilot GmbH, με έδρα τη Γερμανία, αξιώνει από την εδρεύουσα στην Ιρλανδία εναγομένη της κύριας δίκης Ryanair DAC την καταβολή ποσού 80,52 ευρώ (3). Προς τούτο, τον Ιούνιο του 2024, άσκησε ενώπιον του Amtsgericht Dresden (ειρηνοδικείου Δρέσδης, Γερμανία), ήτοι του αιτούντος δικαστηρίου, αγωγή στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών, χρησιμοποιώντας το έντυπο Α.

7.        Στο σημείο 8 του εντύπου A, με τίτλο «Λεπτομερή στοιχεία της αγωγής», η Ersatz-Pilot συμπλήρωσε απλώς, υπό σημείο 8.1: «Βλ. συνημμένη θεμελίωση της αγωγής». Επισύναψε στο έντυπο αυτό δικόγραφο 8 σελίδων με τίτλο «Θεμελίωση της αγωγής στο έντυπο Α της ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών». Στο περιεχόμενο του εν λόγω δικογράφου περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα στοιχεία: η θεμελίωση της διεθνούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, η παράθεση των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης, η αναφορά των αποδεικτικών στοιχείων που αποδεικνύουν τα διάφορα πραγματικά περιστατικά, η έκθεση της νομικής βάσης της αγωγής με παραπομπή στη σχετική νομολογία και, τέλος, πληροφορίες σχετικά με την μέχρι τούδε πορεία της διαφοράς (4).

8.        Δεδομένου ότι το έντυπο που κατέθεσε η ενάγουσα της κύριας δίκης δεν περιέχει, στο σημείο 8.1, τους λόγους της αγωγής της, αλλά παραπέμπει συναφώς στο συνημμένο σε αυτό δικόγραφο, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν το έντυπο αυτό έχει συμπληρωθεί δεόντως και αν η αγωγή είναι απαράδεκτη. Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι η ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών αποτελεί εναλλακτική λύση σε σχέση με την εθνική διαδικασία και ότι δεν επιτρέπεται ο «συνδυασμός» των δύο διαδικασιών. Μολονότι η χρήση των εντύπων που εισάγονται με τον κανονισμό 861/2007 αποσκοπεί στην απλούστευση της διαδικασίας, τούτο δεν συμβαίνει όταν γίνεται κατάχρηση της διαδικασίας αυτής, λόγω του ότι, με τη χρήση των πλεονεκτημάτων της, υποβάλλεται ως παράρτημα του εντύπου δικόγραφο αγωγής το οποίο έχει συνταχθεί σύμφωνα με διατάξεις του εθνικού δικαίου όπως το άρθρο 253 του ZPO. Κατά το αιτούν δικαστήριο, το ίδιο το έντυπο πρέπει να περιέχει σαφή έκθεση του αντικειμένου και των λόγων της προβαλλόμενης αξίωσης. Με τα στοιχεία αυτά, ο διάδικος καθορίζει το αντικείμενο της διαφοράς. Η γενική παραπομπή σε συνημμένο παράρτημα έρχεται σε αντίθεση με την πρόθεση απλούστευσης και επιτάχυνσης της δικαστικής διαδικασίας μέσω της εισαγωγής εντύπων.

9.        Υπό τις ως άνω περιστάσεις, το αιτούν δικαστήριο αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:

«1)      [Ερωτάται] αν, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού [861/2007], το έντυπο της αγωγής [Α] δεν έχει συμπληρωθεί σωστά όταν το ίδιο το έντυπο δεν περιέχει θεμελίωση του αιτήματος, αλλά ο ενάγων απλώς παραπέμπει σε παράρτημα προς θεμελίωση της απαίτησής του;

2)      [Μ]ια αγωγή η οποία απλώς παραπέμπει σε παράρτημα προς θεμελίωσή της πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη;»

10.      Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως περιήλθε στο Δικαστήριο στις 7 Ιουλίου 2025. Γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν: οι διάδικοι της κύριας δίκης, η Αυστριακή, η Φινλανδική και η Πορτογαλική Κυβέρνηση, καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το Δικαστήριο αποφάσισε να εξετάσει την υπόθεση χωρίς διεξαγωγή επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

 Ανάλυση

11.      Πριν προχωρήσω στην ανάλυση των προδικαστικών ερωτημάτων, πρέπει να διατυπωθούν δύο παρατηρήσεις.

12.      Πρώτον, η διατύπωση της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως όσον αφορά το βασικό αντικείμενο των αμφιβολιών του αιτούντος δικαστηρίου στις οποίες βασίζονται τα προδικαστικά ερωτήματα δεν είναι μονοσήμαντη. Υπό το πρίσμα του σκεπτικού για την υποβολή των προδικαστικών ερωτημάτων, που περιλαμβάνεται στο δεύτερο σκέλος της αιτήσεώς του, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ως προς τη συμβατότητα με τον κανονισμό 861/2007 της πρακτικής της συνυποβολής με το έντυπο Α, ως παραρτήματος αυτού, δικογράφου αγωγής που καταρτίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του εθνικού δικαίου. Ωστόσο, από τη διατύπωση των ερωτημάτων και την περιγραφή της διαδικασίας της κύριας δίκης που περιλαμβάνεται στο πρώτο σκέλος της εν λόγω αιτήσεως δεν προκύπτει ότι η υπόθεση της κύριας δίκης αποτελεί περίπτωση τέτοιας πρακτικής. Συγκεκριμένα, το αιτούν δικαστήριο δεν αναφέρει ότι το δικόγραφο που επισύναψε η Ersatz-Pilot στο έντυπο A πληρούσε τις απαιτήσεις που προβλέπουν οι εθνικοί κανόνες πολιτικής δικονομίας ως προς το δικόγραφο της αγωγής αλλά ως προς τη θεμελίωση της αγωγής. Η εξέταση της δικογραφίας της κύριας δίκης συνηγορεί επίσης υπέρ του ως άνω χαρακτηρισμού του παραρτήματος. Τούτο προκύπτει από τον τίτλο και το περιεχόμενό του, καθώς και από το γεγονός ότι δεν περιλαμβάνει χωριστό τμήμα που να περιέχει τα αγωγικά αιτήματα.

13.      Φρονώ ότι οι δύο περιπτώσεις που περιγράφονται ανωτέρω (η επισύναψη στο τυποποιημένο έντυπο Α δικογράφου αγωγής που καταρτίζεται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και η επισύναψη σε αυτό δικογράφου στο οποίο εκτίθεται η θεμελίωση της αγωγής) απέχουν παρασάγγας μεταξύ τους και δεν δικαιολογείται η εκτίμησή τους κατά τον ίδιο τρόπο. Πράγματι, άλλο πράγμα είναι η παράλληλη κατάθεση δύο αγωγών, εκ των οποίων η μεν μία ασκείται μέσω του εντύπου Α, η δε άλλη σύμφωνα με τις επιταγές των εθνικών κανόνων πολιτικής δικονομίας, και εντελώς άλλο η κατάθεση του εντύπου Α συνοδευόμενου από το συνημμένο στο σημείο 8.1 δικόγραφο, το περιεχόμενο του οποίου ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του εθνικού δικαίου ως προς τη θεμελίωση της αγωγής (5). Δεδομένου ότι η πρώτη ως άνω περίπτωση δεν συντρέχει στην υπόθεση της κύριας δίκης, παρέλκει η εξέτασή της στο πλαίσιο των παρουσών προτάσεων.

14.      Αφετέρου, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το αιτούν δικαστήριο δεν διατυπώνει, στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, καμία αμφιβολία ως προς το αν στα στοιχεία που συνθέτουν το περιεχόμενο του δικογράφου που επισύναψε στο έντυπο Α η Ersatz-Pilot περιλαμβάνονται οι περιστάσεις που συνιστούν τη θεμελίωση της αγωγής κατά την έννοια του σημείου 8.1 του εντύπου Α. Επομένως, πρέπει να ληφθεί ως δεδομένο ότι δεν διερωτάται αν είναι συμβατή με τον κανονισμό 861/2007 η ενδεχόμενη αναγραφή στο έντυπο, ως θεμελίωση της αγωγής, στοιχείων που δεν έχουν τέτοια φύση.

15.      Στο πλαίσιο αυτό, παρέλκει η εξέταση, με τις παρούσες προτάσεις, των συνεπειών που θα είχε η ενδεχόμενη χρήση του πεδίου που προβλέπεται για τη θεμελίωση της αγωγής προς τον σκοπό της αναγραφής σε αυτό στοιχείων που δεν έχουν τέτοια φύση και η ανάλυση θα περιοριστεί στο ζήτημα του παραδεκτού της έκθεσης της θεμελίωσης της αγωγής εκτός του ειδικού προς τούτο πεδίου του εντύπου Α, μέσω επισυναπτόμενου στο εν λόγω έντυπο δικογράφου.

 Επί του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος

16.      Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 861/2007, σε συνδυασμό με το παράρτημά του I, έχει την έννοια ότι το έντυπο Α που υποβάλλεται από τον ενάγοντα δεν συμπληρώνεται σωστά όταν η αναφερόμενη στο σημείο 8.1 του εν λόγω εντύπου θεμελίωση της αγωγής δεν περιλαμβάνεται στο προβλεπόμενο προς τον σκοπό αυτό πεδίο του εντύπου, αλλά σε πρόσθετα φύλλα στα οποία γίνεται απλώς παραπομπή στο εν λόγω πεδίο.

17.      Ο κανονισμός 861/2007 δεν ορίζει την κατά το άρθρο του 4, παράγραφος 4, έννοια του «[εντύπου που] δεν έχει συμπληρωθεί σωστά». Περαιτέρω, ο κανονισμός αυτός δεν περιέχει καμία ρητή παραπομπή στο δίκαιο των κρατών μελών για τον προσδιορισμό της έννοιας και του πεδίου εφαρμογής της. Ως εκ τούτου, προκειμένου να διαπιστωθεί αν, σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης, η εν λόγω έννοια καλύπτει την περίπτωση που περιγράφεται στο προηγούμενο σημείο των παρουσών προτάσεων, σύμφωνα με την πάγια ερμηνευτική μέθοδο που χρησιμοποιείται στη νομολογία του Δικαστηρίου, θα βασιστώ στη γραμματική, συστηματική και τελολογική ερμηνεία (6).

 Η γραμματική ερμηνεία

18.      Οι τυπικές προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί μια αγωγή προβλέπονται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, και στο άρθρο 6 του κανονισμού 861/2007. Από την πρώτη εκ των ως άνω διατάξεων προκύπτει ότι η αγωγή με την οποία κινείται η διαδικασία μικροδιαφορών ασκείται με την υποβολή του εντύπου Α, το οποίο περιλαμβάνει περιγραφή των αποδεικτικών στοιχείων που στηρίζουν την αξίωση και συνοδεύεται, κατά περίπτωση, από τα σχετικά δικαιολογητικά. Η δεύτερη εκ των ως άνω διατάξεων επιτάσσει η αγωγή καθώς και η τυχόν περιγραφή των σχετικών δικαιολογητικών να υποβάλλονται στη γλώσσα ή σε μια από τις γλώσσες του οικείου δικαστηρίου.

19.      Επομένως, οι διατάξεις αυτές δεν διευκρινίζουν όλες τις προϋποθέσεις τις οποίες πρέπει να πληροί η αγωγή. Ωστόσο, από τις εν λόγω διατάξεις προκύπτει σαφώς ότι η αγωγή πρέπει να συντάσσεται επί του εντύπου Α. Η έκταση των στοιχείων που πρέπει να περιέχει η αγωγή καθορίζεται, ως εκ τούτου, από το περιεχόμενο του εν λόγω εντύπου.

20.      Το σημείο 8 του εντύπου A, το οποίο φέρει τον τίτλο «Λεπτομερή στοιχεία της αγωγής», αποτελείται, όπως και τα άλλα σημεία του εντύπου αυτού, από δύο διακριτά μέρη: τις οδηγίες και το προς συμπλήρωση πλαίσιο. Το πλαίσιο χωρίζεται σε δύο μέρη τα οποία προορίζονται: το μεν πρώτο, το οποίο αναφέρεται ως σημείο 8.1, για την παράθεση της θεμελίωσης της αγωγής (7), το δε δεύτερο, το οποίο αναφέρεται ως σημείο 8.2, για την περιγραφή των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίζονται προς στήριξη της αξίωσης. Από τις οδηγίες που αναγράφονται πάνω από το πλαίσιο προκύπτει ότι στο πλαίσιο που αντιστοιχεί στο σημείο 8.1. πρέπει να περιγράφονται εν συντομία τα ουσιαστικά στοιχεία της αγωγής, ενώ στο πλαίσιο που αντιστοιχεί στο σημείο 8.2 τα ουσιώδη αποδεικτικά στοιχεία που στηρίζουν την αγωγή. Η τελευταία περίοδος των οδηγιών σχετικά με το σημείο 8 του εντύπου Α έχει ως εξής: «Αν δεν επαρκεί ο χώρος, μπορείτε να προσθέσετε και πρόσθετα φύλλα».

21.      Το περιεχόμενο των ως άνω οδηγιών συνηγορεί υπέρ της απόψεως ότι ο κανονισμός 861/2007 δεν επιβάλλει απόλυτη υποχρέωση αναγραφής του κειμένου της θεμελίωσης της αγωγής αποκλειστικά και μόνο στο πεδίο 8.1 του εντύπου Α.

22.      Κατ’ αρχάς, τούτο προκύπτει από το περιεχόμενο των οδηγιών σχετικά με το σημείο 8 του εντύπου Α. Η τελευταία περίοδος των εν λόγω οδηγιών αναφέρει ότι, αν δεν επαρκεί ο χώρος για την αναγραφή των στοιχείων που αναφέρονται στα σημεία 8.1 και 8.2 του εντύπου Α, μπορούν να προστεθούν και πρόσθετα φύλλα. Εξ αυτού προκύπτει σαφώς ότι δεν απαιτείται σε όλες τις περιπτώσεις να συμπεριλαμβάνεται η θεμελίωση της αγωγής στο προοριζόμενο προς τούτο πεδίο του εντύπου αυτού.

23.      Είναι γεγονός ότι η τελευταία αυτή οδηγία όσον αφορά το σημείο 8 του εντύπου Α βρίσκεται κάτω από την οδηγία που αφορά αποκλειστικά το σημείο 8.2, το οποίο προορίζεται για την περιγραφή των αποδεικτικών στοιχείων που στηρίζουν την αξίωση. Ωστόσο, από την οικονομία του κειμένου προκύπτει σαφώς ότι η οδηγία αυτή αφορά και το σημείο 8.1. Πράγματι, οι οδηγίες σχετικά με τα σημεία 8.1 και 8.2 του εντύπου Α περιλαμβάνονται σε χωριστά εδάφια έκαστη. Εν συνεχεία, σε τρίτο, χωριστό εδάφιο περιλαμβάνεται η οδηγία σχετικά με τη δυνατότητα προσθήκης πρόσθετων φύλλων. Ο μορφολογικός διαχωρισμός της τελευταίας σε σχέση με τις οδηγίες που περιλαμβάνονται στα δύο προηγούμενα εδάφια σχετικά με το σημείο 8.1 και το σημείο 8.2 καταδεικνύει ότι η εν λόγω οδηγία δεν αναφέρεται σε ένα από τα σημεία αυτά, αλλά ότι αφορά το σύνολο των λεπτομερών στοιχείων της αγωγής κατά την έννοια του σημείου 8 του εντύπου Α, ήτοι τόσο το σημείο 8.1 –ήτοι τη θεμελίωση της αγωγής– όσο και το σημείο 8.2 – ήτοι την περιγραφή των αποδεικτικών στοιχείων.

24.      Δεύτερον, είναι αλήθεια ότι οι οδηγίες σχετικά με το σημείο 8.1 αναφέρουν ότι σε αυτό πρέπει να «περιγρά[φονται] εν συντομία (8) τα ουσιαστικά στοιχεία της [αγωγής]». Ωστόσο, η χρήση της φράσης «εν συντομία» δεν σημαίνει ότι η περιγραφή αυτή πρέπει χωρέσει στο πεδίο του σημείου 8.1 του εν λόγω εντύπου. Με την εν λόγω φράση εκφράζεται η υπόδειξη περί περιεκτικότητας κατά την έκθεση της θεμελίωσης της αγωγής. Ουδείς περιορισμός προκύπτει εξ αυτής όσον αφορά τον αριθμό των χαρακτήρων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν προς τον σκοπό της έκθεσης της θεμελίωσης της αγωγής.

25.      Τρίτον, δεν προκύπτει ούτε από άλλη διάταξη του κανονισμού 861/2007 ούτε από το περιεχόμενο του εντύπου Α η υποχρέωση πλήρους αναγραφής της θεμελίωσης της αγωγής στο πεδίο 8.1. Εν πάση περιπτώσει, φρονώ ότι δεν υπάρχει αντίφαση μεταξύ της υποχρέωσης κατάθεσης της αγωγής με χρήση του εντύπου Α και του δικαιώματος να επισυνάπτονται στην αγωγή φύλλα με στοιχεία των οποίων η αναγραφή στο αντίστοιχο πεδίο δεν είναι δυνατή επειδή δεν επαρκεί ο χώρος. Πράγματι, εφόσον το έντυπο προβλέπει την τελευταία αυτή δυνατότητα, τα πρόσθετα φύλλα θα πρέπει, σύμφωνα με τις οδηγίες, να θεωρηθεί ότι αποτελούν μέρος του εντύπου (9).

26.      Τέταρτον, η υποχρέωση αναγραφής της θεμελίωσης της αγωγής στο οικείο πεδίο του εντύπου A ουδόλως προκύπτει, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Ryanair, από τη διευκρίνιση που περιλαμβάνεται στο σημείο 3.3.1.1 του «Πρακτικού οδηγού για την εφαρμογή της ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών» (10), κατά το οποίο η πραγματική βάση της αξίωσης «πρέπει να αναγράφεται στο πλαίσιο 8 του [ε]ντύπου [α]γωγής». Η εν λόγω επεξήγηση αναφέρει το σημείο το οποίο προορίζεται για τη συμπερίληψη των σχετικών πληροφοριών, αλλά δεν απαγορεύει τη χρήση πρόσθετων φύλλων για την αναγραφή τους. Δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό αυτή την έννοια, καθώς, όπως επισήμανα ανωτέρω, η διατύπωση του εντύπου προβλέπει ρητώς τη δυνατότητα αυτή. Επιπλέον, ο οδηγός αυτός δεν έχει κανονιστικό χαρακτήρα και δεν μπορεί παρά να επιτελεί επικουρική και όχι καθοριστική λειτουργία κατά την ερμηνεία των συγκεκριμένων διατάξεων του κανονισμού 861/2007 και των εντύπων που περιλαμβάνονται στα παραρτήματά του.

27.      Πέμπτον, ο νομοθέτης δεν επέβαλε περιορισμούς ως προς το περιεχόμενο της θεμελίωσης της αγωγής, αφήνοντας το σχετικό ζήτημα στη διακριτική ευχέρεια του ενάγοντος. Στο έντυπο Α ανέφερε απλώς, εν είδει παραδείγματος, ότι θα μπορούσε να περιέχει αναφορά του τι συνέβη, πού και πότε. Βεβαίως, ο κανονισμός εφαρμόζεται στις μικροδιαφορές, ήτοι σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, στις οποίες η αξία του αντικειμένου της διαφοράς, εξαιρουμένων των τόκων, των δαπανών και των εξόδων, δεν υπερβαίνει τα 5 000 ευρώ. Ωστόσο, το γεγονός ότι ορισμένη απαίτηση είναι ήσσονος σημασίας υπό την έννοια αυτή δεν σημαίνει ότι η πραγματική βάση της είναι απλή και μπορεί να περιγραφεί με λίγες φράσεις. Οι υποθέσεις μικρής αξίας μπορεί να αποδειχθούν πιο περίπλοκες από πραγματικής και νομικής απόψεως από εκείνες που αφορούν ποσό άνω των 5 000 ευρώ και να απαιτούν ευρύτερη επιχειρηματολογία για την απόδειξη του βασίμου της αξίωσης.

28.      Έκτον, το να γίνει δεκτό ότι η θεμελίωση της αγωγής μπορεί να περιλαμβάνεται μόνο στο πλαίσιο του σημείου 8.1 του εντύπου A δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι το πεδίο αυτό είναι σχετικά μικρό και μπορεί αντικειμενικά να αποδειχθεί ανεπαρκές για την παράθεση του συνόλου των κρίσιμων περιστάσεων και επιχειρημάτων (11).

29.      Στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνω ότι είναι αληθές ότι το έντυπο Α μπορεί να συμπληρωθεί ηλεκτρονικά. Μολονότι η ηλεκτρονική του μορφή παρέχει την τεχνική δυνατότητα αναγραφής μεγαλύτερου κειμένου σε σχέση με την έγχαρτη μορφή του, προβλέπει επίσης περιορισμούς ως προς τον αριθμό των χαρακτήρων (12). Επιπλέον, αν γινόταν δεκτό ότι η παράθεση της θεμελίωσης της αγωγής πρέπει να χωρέσει στον χώρο που οριοθετείται από το μέγεθος του πεδίου 8.1 του εντύπου Α, τούτο θα είχε ως αποτέλεσμα η έκταση των πληροφοριών που παρέχονται προς θεμελίωση της αγωγής να εξαρτάται από τη χρησιμοποιούμενη εκδοχή του εντύπου. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει δεκτό, δεδομένου ότι ο νομοθέτης της Ένωσης δεν απέκλεισε τη δυνατότητα κατάθεσης αγωγής με χρήση του εντύπου Α σε έγχαρτη μορφή.

30.      Έβδομον, το γράμμα του άρθρου 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007, κατά το οποίο «το έντυπο [Α] περιλαμβάνει περιγραφή των αποδεικτικών στοιχείων που στηρίζουν την αξίωση και συνοδεύεται, κατά περίπτωση, από τα σχετικά δικαιολογητικά» δεν αναιρεί τα συμπεράσματα που έχουν εξαχθεί μέχρι στιγμής. Η άποψη της Ryanair ότι, σύμφωνα με το γράμμα του εν λόγω χωρίου του άρθρου 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007, χωριστό παράρτημα του εντύπου επιτρέπεται μόνον όσον αφορά τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι όσον αφορά τη θεμελίωση της αξίωσης, δεν μπορεί να γίνει δεκτή.

31.      Η εν λόγω άποψη προσκρούει, κατ’ αρχάς, στο γράμμα της τελευταίας περιόδου των οδηγιών στο σημείο 8, που αναφέρθηκε ανωτέρω, από την οποία προκύπτει η δυνατότητα επισύναψης φύλλων στο έντυπο Α και η οποία, όπως εξήγησα, αφορά επίσης τις πληροφορίες που μνημονεύονται στο σημείο 8.1, ήτοι τη θεμελίωση της αγωγής.

32.      Επιπλέον, η ως άνω θέση καταρρίπτεται από το γεγονός ότι στο άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007 ο νομοθέτης χρησιμοποίησε διαφορετικό όρο από εκείνον που αναφέρεται στην τελευταία οδηγία σχετικά με το σημείο 8 του εντύπου Α. Στην εν λόγω διάταξη, χρησιμοποιείται η έννοια των «δικαιολογητικών» (13) και όχι ο όρος «φύλλα» (14), που χρησιμοποιείται στην ως άνω οδηγία. Η ανάλυση της χρήσης των όρων «δικαιολογητικά» και «φύλλα» στον κανονισμό 861/2007 καθώς και στα έντυπα που περιλαμβάνονται ως παραρτήματα στον εν λόγω κανονισμό (ειδικότερα στο έντυπο Α και στο έντυπο απάντησης Γ) συνηγορεί υπέρ της άποψης ότι η έννοια των «δικαιολογητικών» χρησιμοποιείται τόσο στον κανονισμό 861/2007 όσο και στα έντυπα Α και Γ ως αναφερόμενη στα αποδεικτικά μέσα. Τούτο επιβεβαιώνεται από την αιτιολογική σκέψη 12 του κανονισμού 861/2007, η οποία προβλέπει τη δυνατότητα υποβολής, μαζί με το έντυπο της αγωγής, των σχετικών δικαιολογητικών, επιτρέποντας παράλληλα την προσκόμιση «περαιτέρω αποδεικτικών στοιχείων» «κατά τη διάρκεια της διαδικασίας». Προκύπτει, επομένως, ότι η έννοια των «δικαιολογητικών» αναφέρεται στα αποδεικτικά στοιχεία (15).

33.      Από τα προαναφερθέντα συνάγεται το συμπέρασμα ότι το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007 αφορά αποκλειστικά την υποβολή πρόσθετων εγγράφων ως αποδεικτικών στοιχείων και όχι τη δυνατότητα επισύναψης πρόσθετων φύλλων στο έντυπο Α σε περίπτωση που ο διαθέσιμος σε αυτό χώρος δεν είναι επαρκής για την αναγραφή των απαραίτητων πληροφοριών. Επομένως, το τελευταίο αυτό ζήτημα δεν ρυθμίζεται από την ως άνω διάταξη. Το ίδιο το έντυπο Α επιλύει το εν λόγω ζήτημα παρέχοντας αυτή τη δυνατότητα, τούτο δε όχι μόνο στο σημείο 8 όσον αφορά τα λεπτομερή στοιχεία της αγωγής, συμπεριλαμβανομένης της αναφοράς της ουσίας και της πραγματικής βάσης της αγωγής καθώς και των αποδεικτικών στοιχείων, αλλά και στα σημεία 2, 3 και 7 (16) όσον αφορά τον προσδιορισμό των διαδίκων και της προβαλλόμενης αξίωσης.

34.      Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, φρονώ ότι από την απλή γραμματική ερμηνεία του κανονισμού 861/2007 προκύπτει ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το έντυπο Α δεν έχει συμπληρωθεί σωστά για τον λόγο και μόνον ότι θεμελίωση της αγωγής αναγράφεται σε πρόσθετα φύλλα που επισυνάφθηκαν στο έντυπο, στα οποία γίνεται παραπομπή στο οικείο πεδίο. Από την τελευταία οδηγία στο σημείο 8 του εντύπου Α προκύπτει ότι η μόνη προϋπόθεση για την αναγραφή της θεμελίωσης της αγωγής σε πρόσθετα φύλλα είναι η έλλειψη χώρου στο προβλεπόμενο προς τούτο πεδίο του εντύπου. Επομένως, η πλήρωση της εν λόγω προϋπόθεσης εξαρτάται αποκλειστικά από το πόσο εκτενές είναι το κείμενο που αντιστοιχεί στη θεμελίωση της αγωγής.

35.      Στο πλαίσιο αυτό, η Αυστριακή Κυβέρνηση και η Επιτροπή διερωτώνται, με τις γραπτές παρατηρήσεις τους, αν μέρος της θεμελίωσης της αγωγής πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνεται στο πεδίο του σημείου 8.1, στο μέτρο που το επιτρέπει η έκτασή του, και μόνον το υπόλοιπο κείμενο, που δεν μπορεί να χωρέσει στο οικείο πεδίο, μπορεί να περιληφθεί σε φύλλα που επισυνάπτονται στο έντυπο της αγωγής. Η γραμματική ερμηνεία της φράσεως «αν δεν επαρκεί ο χώρος» δεν επιτρέπει να δοθεί σαφής απάντηση στο ερώτημα αυτό. Πράγματι, από τις φράσεις που χρησιμοποιούνται στις διάφορες γλωσσικές αποδόσεις (17) δεν μπορεί να αποσαφηνιστεί το ζήτημα αν το ότι «δεν επαρκεί ο χώρος» πρέπει να αποδεικνύεται με την αναγραφή μέρους του κειμένου στο προβλεπόμενο προς τούτο πεδίο ή αν αρκεί η έκταση του κειμένου που αντιστοιχεί στη θεμελίωση της αγωγής να μην επιτρέπει, αντικειμενικώς, την αναγραφή του στο ειδικό πεδίο του εντύπου (18).

 Η συστηματική ερμηνεία

36.      Ο κανονισμός 861/2007 δεν ορίζει σε κανένα σημείο του ότι η εξέταση μιας υπόθεσης στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών πρέπει να γίνεται αποκλειστικά βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στα πεδία των εντύπων. Αντιθέτως, προβλέπει ρητώς, σε πολλά σημεία, τη δυνατότητα αμφότερων των διαδίκων να υποβάλουν πληροφορίες πέραν των εντύπων.

37.      Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να επισημανθεί η δυνατότητα του ενάγοντος να επισυνάπτει στο έντυπο της αγωγής πρόσθετα φύλλα όχι μόνον όσον αφορά τα λεπτομερή στοιχεία της αγωγής (θεμελίωση της αγωγής και περιγραφή των αποδεικτικών στοιχείων που στηρίζουν την αξίωση), αλλά και όσον αφορά τον προσδιορισμό των διαδίκων και της προβαλλόμενης αξίωσης (19). Αντιθέτως, ο εναγόμενος μπορεί να μη χρησιμοποιήσει το έντυπο για τους σκοπούς της απάντησης στην αγωγή (20). Επιπλέον, κατόπιν αιτήματος του δικαστηρίου, οι διάδικοι παρέχουν συμπληρωματικές πληροφορίες επιπλέον των εντύπων, ήτοι σε χωριστά φύλλα (21).

38.      Τούτο σημαίνει ότι δεν είναι ασύνηθες στην ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών να χρειαστεί είτε το δικαστήριο είτε οι διάδικοι να λάβουν υπόψη πληροφορίες οι οποίες δεν περιέχονται στα έντυπα, ο δε νομοθέτης της Ένωσης δεν έχει περιορίσει την εκ μέρους του δικαστηρίου εξέταση της αγωγής στις πληροφορίες που περιέχονται στο έντυπο.

39.      Το χαρακτηριστικό αυτό διαφοροποιεί τον κανονισμό 861/2007 από τον κανονισμό 1896/2006 (22), ο οποίος επίσης επιβάλλει στον αιτούντα την κατάθεση της αιτήσεως με τη χρήση εντύπου. Συναφώς, στις αιτιολογικές σκέψεις του τελευταίου ως άνω κανονισμού αναφέρεται ότι το δικαστήριο θα πρέπει να εξετάζει την αίτηση, συμπεριλαμβανομένων των θεμάτων της δικαστικής αρμοδιότητας και της περιγραφής των αποδεικτικών στοιχείων, βάσει των πληροφοριακών στοιχείων που παρέχονται στο έντυπο της αίτησης (23). Αντιθέτως, ο κανονισμός 861/2007 δεν περιέχει τέτοια διατύπωση, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι ο νομοθέτης της Ένωσης δεν είχε την πρόθεση θέσπισης τέτοιου περιορισμού στην περίπτωση του εν λόγω κανονισμού.

40.      Ο περιορισμός της εξέτασης της αίτησης στα στοιχεία που περιέχονται στο οικείο έντυπο, στην περίπτωση του εντύπου της αίτησης που επισυνάπτεται ως παράρτημα στον κανονισμό 1896/2006, δικαιολογείται από το γεγονός ότι, σε αντίθεση με την περίπτωση του εντύπου αγωγής του κανονισμού 861/2007, ο ως άνω κανονισμός δεν προβλέπει καμία δυνατότητα προσθήκης πρόσθετων φύλλων, αλλά αναφέρει ότι πληροφορίες που δεν περιλαμβάνονται στα πεδία του εντύπου που προορίζονται για αυτές ή άλλες χρήσιμες για το δικαστήριο πληροφορίες παρέχονται στο πεδίο 11, με τίτλο «Πρόσθετες δηλώσεις και συμπληρωματικές πληροφορίες (εφόσον απαιτούνται)» (24).

41.      Το έντυπο της αγωγής που αποτελεί παράρτημα του κανονισμού 861/2007 δεν περιέχει αντίστοιχο πρόσθετο πεδίο για τις δηλώσεις και πληροφορίες που δεν χωρούν σε άλλα πεδία του εντύπου. Αντ’ αυτού, ο ενάγων έχει τη δυνατότητα, στις περιπτώσεις που αναφέρονται ρητά, να επισυνάψει πρόσθετα φύλλα, τα οποίο εξετάζονται με τον ίδιο τρόπο που εξετάζονται τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στα πεδία του εντύπου της αγωγής (25).

42.      Όπως προανέφερα, φρονώ ότι τα πρόσθετα φύλλα που αφορούν συγκεκριμένα σημεία του εντύπου, τα οποία υποβάλλονται σύμφωνα με τις οδηγίες που επιτρέπουν τη χρήση τους, πρέπει να θεωρείται ότι αποτελούν μέρος του εντύπου (26). Επομένως, η χρήση τους σύμφωνα με τις οδηγίες δεν αντιβαίνει στην υποχρέωση χρήσεως των εντύπων.

43.      Επομένως, στο πλαίσιο αυτό, τίποτα δεν εμποδίζει, αν δεν επαρκεί ο χώρος στο έντυπο Α, η θεμελίωση της αγωγής που περιλαμβάνεται στο εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο σε ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών να συμπεριλαμβάνεται σε πρόσθετα φύλλα που επισυνάπτονται στην αγωγή.

 Η τελολογική ερμηνεία

44.      Όπως έχει επισημάνει το Δικαστήριο, οι αιτιολογικές σκέψεις 7 και 8 καθώς και το άρθρο 1 του κανονισμού 861/2007 απηχούν τον τριπλό σκοπό του, ο οποίος συνίσταται στην απλούστευση και επιτάχυνση των διαδικασιών επίλυσης διασυνοριακών μικροδιαφορών καθώς και στη μείωση του κόστους τους (27).

45.      Η κίνηση της διαδικασίας με τη χρήση τυποποιημένου εντύπου αγωγής συμβάλλει αναμφίβολα στην επίτευξη του τριπλού αυτού σκοπού.

46.      Η τυποποίηση της αγωγής μέσω της ενσωμάτωσής της σε ένα σαφές έντυπο, το οποίο περιέχει οδηγίες σχετικά με τον τρόπο συμπλήρωσής του, διευκολύνει την κίνηση της ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών. Σύμφωνα με τις οδηγίες αυτές και, κατά περίπτωση, χρησιμοποιώντας τη δωρεάν πρακτική αρωγή που παρέχουν τα κράτη μέλη για τη συμπλήρωση του εν λόγω εντύπου (28), ο ενάγων μπορεί να καταρτίσει την αγωγή του και να την καταθέσει στο αρμόδιο δικαστήριο (29) χωρίς να χρειάζεται να καταφύγει στη νομική αρωγή από δικηγόρο ή άλλον επαγγελματία νομικό (30). Με τον τρόπο αυτό εξαλείφονται οι δαπάνες που συνδέονται με τη νομική αρωγή από επαγγελματία.

47.      Ταυτόχρονα, η χρήση υποχρεωτικού εντύπου ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο σφαλμάτων ως προς το περιεχόμενο και τη μορφή της αγωγής, τα οποία παρατείνουν τη διάρκεια της διαδικασίας λόγω της ανάγκης να επιτραπεί στον αιτούντα η συμπλήρωση ή διόρθωση της αγωγής.

48.      Περαιτέρω, λαμβανομένης υπόψη της τυποποιημένης μορφής της αγωγής, μειώνεται ο χρόνος που απαιτείται για την εξέτασή της από το δικαστήριο. Η ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών εφαρμόζεται στις διασυνοριακές διαδικασίες, πράγμα που σημαίνει ότι, σε πολλές περιπτώσεις, ένα δικαστήριο εξετάζει αγωγή που καταρτίζεται σε άλλο κράτος μέλος από άτομα που έχουν γαλουχηθεί στο πλαίσιο διαφορετικής νομικής παραδόσεως και είναι συνηθισμένα στην εθνική πρακτική σύνταξης δικογράφων. Η έκθεση των στοιχείων της αγωγής μέσω τυποποιημένου εντύπου διευκολύνει την ορθή κατανόηση του περιεχομένου της αγωγής από το δικαστήριο κράτους μέλους διαφορετικού από το κράτος μέλος της κατοικίας ή της συνήθους διαμονής του ενάγοντος.

49.      Οι σκοποί που μνημονεύονται στο σημείο 44 των παρουσών προτάσεων δεν υπονομεύονται από τη αναγραφή της θεμελίωσης της αγωγής σε πρόσθετα φύλλα.

50.      Κατά τη συμπλήρωση του εντύπου Α, ο ενάγων, εφόσον θεωρεί ότι το πεδίο που προορίζεται για τη θεμελίωση της αγωγής δεν θα είναι επαρκές για την έκθεση όλων των κρίσιμων περιστάσεων και επιχειρημάτων, μπορεί, σύμφωνα με την οδηγία που περιλαμβάνεται στο τρίτο εδάφιο του σημείου 8 του εντύπου Α (31), να συμπεριλάβει σε πρόσθετα φύλλα είτε το σύνολο της θεμελίωσης είτε το μέρος αυτής που δεν χωρά στο οικείο πεδίο του εντύπου. Τούτο δεν συνεπάγεται για τον ενάγοντα ούτε δυσκολίες ούτε αύξηση των δικαστικών εξόδων.

51.      Αντιθέτως, θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύ δυσχερές για τον ενάγοντα να συμμορφωθεί προς την απαίτηση συμπερίληψης της θεμελίωσης της αγωγής εξ ολοκλήρου στο οικείο πεδίο του εντύπου Α. Θα έπρεπε τότε να αποφασίσει ποιες περιστάσεις να παραλείψει και ποιες να εκθέσει. Στην περίπτωση ενάγοντος που ενεργεί για τον εαυτό του (32), τούτο θα μπορούσε να αποδειχθεί αδύνατο ή δύσκολο στην πράξη και, ως εκ τούτου, να τον οδηγήσει στην αναζήτηση νομικής αρωγής έναντι αμοιβής, κάτι το οποίο θα αύξανε το κόστος για την προβολή της αξίωσής του.

52.      Επιπλέον, η απάλειψη ορισμένων στοιχείων της θεμελίωσης μιας αγωγής με αποκλειστικό σκοπό να χωρέσει το κείμενό της στο οικείο πεδίο του εντύπου Α θα μπορούσε, σε ορισμένες περιπτώσεις, να έχει ως αποτέλεσμα την επιμήκυνση της διάρκειας της διαδικασίας. Θα μπορούσε μάλιστα να προκληθεί ασάφεια όσον αφορά τις πληροφορίες που επελέγησαν κατ’ αυτόν τον τρόπο, με αποτέλεσμα το δικαστήριο να αναγκαστεί να ζητήσει από τον ενάγοντα, είτε πριν από την επίδοση αντιγράφου της αγωγής στον εναγόμενο είτε μεταγενέστερα, αφού ακούσει τη θέση του εναγομένου με την απάντηση στην αγωγή, να παράσχει πρόσθετες πληροφορίες (33) τις οποίες, ελλείψει περιορισμών ως προς την έκταση του κειμένου της θεμελίωσης της αγωγής, ο ενάγων θα είχε ήδη συμπεριλάβει στην αγωγή.

53.      Επιπλέον δε, ως προς ορισμένες αξιώσεις, η ανάγκη διατύπωσης της θεμελίωσης της αγωγής κατά τρόπον ώστε το κείμενό της να χωρέσει στο σημείο 8.1 του εντύπου Α θα μπορούσε να στερήσει από τον αιτούντα τη δυνατότητα προβολής όλων των περιστάσεων και επιχειρημάτων που είναι κρίσιμα για την εκτίμηση του βασίμου της αξίωσης (34).

54.      Συναφώς, η τελολογική ερμηνεία δεν συνηγορεί υπέρ της απλής μνείας, στα πρόσθετα φύλλα, αποκλειστικά και μόνο του μέρους της θεμελίωσης της αγωγής που δεν χωράει στο πλαίσιο του εντύπου που αντιστοιχεί στο σημείο 8.1. Η συνοπτική παραπομπή και μόνο, στο οικείο πεδίο του εντύπου, στο παράρτημα (35) και η αναγραφή στο τελευταίο της θεμελίωσης της αγωγής εξ ολοκλήρου φαίνεται να αποτελεί λύση που εξυπηρετεί καλύτερα την επίτευξη των σκοπών του κανονισμού 861/2007. Σε σύγκριση με την κατάτμηση του κειμένου σε δύο μέρη, μια τέτοια απλή παραπομπή σε παράρτημα στο οποίο συμπεριλαμβάνεται η θεμελίωση της αγωγής εξ ολοκλήρου δεν είναι μόνον απλούστερη για τον ενάγοντα, αλλά συμβάλλει επίσης στην ορθή κατανόηση της θέσεως και της επιχειρηματολογίας του από τον εναγόμενο και από το δικαστήριο. Σε περίπτωση που η θεμελίωση περιλαμβάνεται εξ ολοκλήρου σε πρόσθετα φύλλα, τα δικαστικά έξοδα δεν αυξάνονται σε σχέση με την περίπτωση κατά την οποία το αρχικό τμήμα της θεμελίωσης θα συμπεριλαμβανόταν στο οικείο πεδίο του εντύπου, η δε συνέχειά του σε πρόσθετα φύλλα. Ωστόσο, από κανένα στοιχείο δεν μπορεί να συναχθεί ότι η τελευταία αυτή λύση δεν είναι αποδεκτή.

55.      Ως εκ τούτου, η δυνατότητα αναγραφής της θεμελίωσης της αγωγής σε πρόσθετα φύλλα συμβάλλει στην απλούστευση και την επιτάχυνση της διαδικασίας, καθώς και στη μείωση του κόστους της, διευκολύνοντας έτσι την πρόσβαση στη δικαιοσύνη (36). Κατ’ αυτόν τον τρόπο, συμβάλλει στην εφαρμογή του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής που κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (37). Στο πλαίσιο αυτό, η ως άνω δυνατότητα διασφαλίζει ότι ο ενάγων θα έχει πρόσβαση σε διαδικασία που εγγυάται την απλή, ταχεία και λιγότερο δαπανηρή εκδίκαση μιας υπόθεσης που αφορά ήσσονος σημασίας διασυνοριακή αστική ή εμπορική αξίωση, η οποία δεν υπερβαίνει τα 5 000 ευρώ (38), και δεν θα του στερεί –περιορίζοντας τη δυνατότητα προβολής επιχειρημάτων προς στήριξη του βασίμου της αξίωσης αυτής (39) – το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.

56.      Παράλληλα, η δυνατότητα αυτή του ενάγοντος διασφαλίζει τη δικονομική ισότητα των διαδίκων. Πράγματι, από τον κανονισμό 861/2007 δεν απορρέει κανένας περιορισμός ως προς τον τύπο, το περιεχόμενο και την έκταση της απάντησης στην αγωγή. Πράγματι, ο εναγόμενος δεν υποχρεούται να χρησιμοποιήσει το μέρος ΙΙ του εντύπου απάντησης Γ και μπορεί να απαντήσει με άλλο πρόσφορο τρόπο (40).

57.      Επιπλέον, εξαλείφεται το ενδεχόμενο αποτρεπτικό αποτέλεσμα όσον αφορά την προσφυγή στη διαδικασία που προβλέπει ο κανονισμός 861/2007, το οποίο θα μπορούσε να προκύψει αν γινόταν δεκτό ότι ο ενάγων πρέπει να συμπεριλάβει τη θεμελίωση της αγωγής εξ ολοκλήρου στο οικείο πεδίο του εντύπου και ότι, λαμβανομένου υπόψη του περιορισμένου μεγέθους του πεδίου αυτού, δεν θα μπορούσε να εκθέσει όλες τις περιστάσεις που είναι, κατά την κρίση του, αναγκαίες για τη θεμελίωση της αξίωσής του. Μια κατάσταση στην οποία, για τον λόγο αυτόν και μόνον, οι ενάγοντες θα προτιμούσαν ενδεχομένως να επιλέξουν τις διαδικασίες που διέπονται από το εθνικό δίκαιο έναντι της διαδικασίας που διέπεται από τον εν λόγω κανονισμό, θα έθιγε αναμφισβήτητα τους σκοπούς του τελευταίου, καθώς θα υπονόμευε την πρακτική του αποτελεσματικότητα.

58.      Ταυτόχρονα, δεν θίγονται με κανένα τρόπο τα συμφέροντα του εναγομένου. Η γνώση της θεμελίωσης της αγωγής, η οποία περιλαμβάνει όλες τις κρίσιμες περιστάσεις και επιχειρήματα που επικαλείται ο ενάγων προς στήριξη της αξίωσής του, θα πρέπει μάλιστα να διευκολύνει τον εναγόμενο στην κατανόηση της θέσης του αντιδίκου και στην προετοιμασία της άμυνάς του. Το γεγονός ότι η θεμελίωση της αγωγής περιλαμβάνεται σε χωριστό φύλλο ή φύλλα δεν θα πρέπει να αποτελεί εμπόδιο για τον εναγόμενο.

59.      Λαμβανομένων υπόψη των ως άνω περιστάσεων, φρονώ ότι οι σκοποί του κανονισμού 861/2007 συνηγορούν υπέρ του παραδεκτού της αναγραφής της θεμελίωσης της αγωγής, σε περίπτωση που δεν επαρκεί ο χώρος του πεδίου στο σημείο 8.1 του εντύπου, σε πρόσθετα φύλλα, τόσο εν μέρει όσο και εξ ολοκλήρου.

 Ανακεφαλαίωση

60.      Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα ότι το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 861/2007, σε συνδυασμό με το παράρτημά του I, έχει την έννοια ότι το έντυπο Α δεν θεωρείται ότι δεν έχει συμπληρωθεί σωστά όταν, επειδή δεν επαρκεί ο χώρος, η αναφερόμενη στο σημείο 8.1 του εν λόγω εντύπου θεμελίωση της αγωγής δεν περιλαμβάνεται στο προβλεπόμενο προς τον σκοπό αυτό πεδίο του εντύπου, αλλά σε πρόσθετα φύλλα στα οποία γίνεται απλώς παραπομπή στο εν λόγω πεδίο.

 Επί του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος

61.      Με το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 861/2007 έχει την έννοια ότι η κατάθεση αγωγής με χρήση του εντύπου Α, το οποίο δεν περιέχει, στο αντίστοιχο πεδίο, τη θεμελίωση της αγωγής, αλλά περιορίζεται σε παραπομπή στα φύλλα που επισυνάπτονται στο έντυπο, στα οποία περιλαμβάνεται η εν λόγω θεμελίωση, συνεπάγεται το απαράδεκτο της αγωγής και, ως εκ τούτου, την απόρριψη της αγωγής.

62.      Μολονότι κατά τη διατύπωση των δύο προδικαστικών ερωτημάτων το αιτούν δικαστήριο δεν επισήμανε ότι η εξέταση του δευτέρου ερωτήματος από το Δικαστήριο τελεί υπό την επιφύλαξη καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο, ήτοι προσήκει εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η κατάρτιση και η υποβολή της θεμελίωσης της αγωγής σε χωριστά φύλλα, με μόνη την αναγραφή παραπομπής σε αυτά στο αντίστοιχο πεδίο του εντύπου Α, δεν συνιστά ορθή συμπλήρωση του εν λόγω εντύπου, εντούτοις τα δύο ερωτήματα είναι, στην πραγματικότητα, αλληλένδετα και, ειδικότερα, τυχόν αρνητική απάντηση στο πρώτο ερώτημα καθιστά το δεύτερο ερώτημα άνευ αντικειμένου.

63.      Επομένως, θα αναπτύξω τις παρατηρήσεις που ακολουθούν μόνο για την περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει, αντιθέτως προς όσα προτείνω, ότι, σε περίπτωση όπως αυτή της υπόθεσης της κύριας δίκης, το έντυπο Α δεν έχει συμπληρωθεί σωστά.

64.      Σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 861/2007, η αγωγή απορρίπτεται εάν φαίνεται προδήλως αβάσιμη ή απαράδεκτη, εάν ο ενάγων δεν φροντίσει να συμπληρώσει το έντυπο της αγωγής εντός της τεθείσης προθεσμίας ή εάν ο ενάγων δεν φροντίσει να διορθώσει το έντυπο της αγωγής εντός της τεθείσης προθεσμίας.

65.      Σε περίπτωση που η αγωγή είναι προδήλως αβάσιμη ή απαράδεκτη, η απόρριψη της αγωγής είναι υποχρεωτική, υπό την έννοια ότι λαμβάνει χώρα a limine, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη ενέργεια του δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου του κατά πόσον το έντυπο της αγωγής συμπληρώθηκε σωστά (41).

66.      Αντιθέτως, σε περίπτωση έλλειψης στοιχείων ή αναγραφής εσφαλμένων στοιχείων στο έντυπο της αγωγής, το δικαστήριο υποχρεούται να κινήσει διαδικασία διόρθωσης, ήτοι να παράσχει στον ενάγοντα τη δυνατότητα να συμπληρώσει ή να διορθώσει την αγωγή εντός της τεθείσης προθεσμίας, όταν οι πληροφορίες που παρείχε ο ενάγων είναι ανεπαρκείς ή ασαφείς ή όταν το έντυπο δεν έχει συμπληρωθεί σωστά. Στις περιπτώσεις αυτές, το δικαστήριο αποστέλλει στον ενάγοντα αίτημα μέσω του εντύπου Β, με τίτλο «Αίτημα του δικαστηρίου για συμπλήρωση ή/και διόρθωση του εντύπου αγωγής», με το οποίο τον ενημερώνει ότι οι πληροφορίες που παρέχονται στην αγωγή είναι ανεπαρκείς ή ασαφείς ή ότι το έντυπο δεν έχει συμπληρωθεί σωστά, και υποδεικνύει ποια συγκεκριμένα τμήματα του εντύπου της αγωγής πρέπει να συμπληρωθούν ή να διορθωθούν, καθώς και εντός ποιας προθεσμίας (42).

67.      Επομένως, ο νομοθέτης της Ένωσης αντιμετωπίζει διαφορετικά, αφενός, το προδήλως αβάσιμο και το απαράδεκτο της αγωγής και, αφετέρου, την εσφαλμένη συμπλήρωση του εντύπου της αγωγής. Ταυτόχρονα, ο κανονισμός 861/2007 δεν προσδιορίζει σε ποιες περιπτώσεις η αγωγή είναι προδήλως αβάσιμη και απαράδεκτη, αφήνοντας την ερμηνεία των εν λόγω εννοιών στο εθνικό δίκαιο (43). Εντούτοις, δεδομένου ότι πρόκειται για έννοιες διακριτές από την έννοια της εσφαλμένης συμπλήρωσης του εντύπου της αγωγής, τούτο σημαίνει ότι δεν καταλαμβάνουν την τελευταία, η οποία αφορά τη μη συμμόρφωση του ενάγοντος με τις τυπικές απαιτήσεις που προβλέπει ο κανονισμός 861/2007. Σε αντίθετη περίπτωση, η διαδικασία συμπλήρωσης ή διόρθωσης του εντύπου της αγωγής που προβλέπεται στον εν λόγω κανονισμό θα ήταν άνευ αντικειμένου.

68.      Η μη αναγραφή στο έντυπο Α των στοιχείων που απαιτούνται σύμφωνα με το περιεχόμενό του συνιστά παράβαση των τυπικών απαιτήσεων που προβλέπει ο κανονισμός 861/2007. Επομένως, το να γίνει δεκτό ότι η θεμελίωση της αγωγής θα πρέπει να εκτίθεται στο αντίστοιχο πεδίο του εντύπου της αγωγής εξ ολοκλήρου ή, τουλάχιστον, κατά το μέρος που επιτρέπει ο διαθέσιμος στο εν λόγω πεδίο χώρος, θα πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 861/2007, να έχει ως αποτέλεσμα να καλείται ο ενάγων να συμπληρώσει το έντυπο της αγωγής συναφώς εντός της τεθείσης προθεσμίας. Μόνο η παρέλευση άπρακτης της εν λόγω προθεσμίας θα μπορούσε να οδηγήσει στην απόρριψη της αγωγής.

69.      Η προσέγγιση αυτή συμβάλλει, επιπλέον, στην επίτευξη των σκοπών του κανονισμού 861/2007, οι οποίοι συνίστανται στην απλούστευση και την επιτάχυνση της εκδίκασης των διασυνοριακών μικροδιαφορών καθώς και στη μείωση του κόστους της (44). Η διαδικασία που κινήθηκε με ένα έντυπο αγωγής το οποίο δεν συμπληρώθηκε σωστά όσον αφορά τη θεμελίωση της αγωγής έχει ήδη οδηγήσει στη δαπάνη χρόνου και πόρων τόσο εκ μέρους του ενάγοντος όσο και εκ μέρους του δικαστηρίου. Η μη παροχή στον ενάγοντα της δυνατότητας να συμπληρώσει ή να διορθώσει το έντυπο της αγωγής θα συνιστούσε, στην περίπτωση αυτή, υπέρμετρη διαδικαστική τυπολατρία, συνεπαγόμενη, σε πολλές περιπτώσεις, την κίνηση νέας διαδικασίας με το ίδιο αντικείμενο, είτε εκ νέου σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει ο ως άνω κανονισμός είτε σύμφωνα με τη διαδικασία που διέπεται από την εθνική νομοθεσία (45).

70.      Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, σε περίπτωση που γίνει δεκτό, στο πλαίσιο της απάντησης στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, ότι το έντυπο της αγωγής δεν έχει συμπληρωθεί σωστά όταν η θεμελίωση της αγωγής δεν έχει συμπεριληφθεί στο προβλεπόμενο προς τούτο πεδίο του εντύπου, αλλά σε πρόσθετα φύλλα στα οποία γίνεται μόνο παραπομπή στο εν λόγω πεδίο, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα ότι το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού 861/2007 έχει την έννοια ότι, αν κατατεθεί αγωγή με τη χρήση εντύπου το οποίο δεν περιέχει τη θεμελίωση της αγωγής στο αντίστοιχο πεδίο, απόρριψη της αγωγής χωρεί μόνον στην περίπτωση που ο ενάγων, αφού προηγουμένως κλήθηκε να συμπληρώσει ή να διορθώσει συναφώς το έντυπο της αγωγής εντός της τεθείσης προθεσμίας, δεν συμμορφώθηκε προς το εν λόγω αίτημα.

 Πρόταση

71.      Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα του Amtsgericht Dresden (ειρηνοδικείου Δρέσδης, Γερμανία) ως εξής:

Το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 861/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για τη θέσπιση ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών, σε συνδυασμό με το παράρτημα [I] του εν λόγω κανονισμού,

έχει την έννοια ότι:

το έντυπο αγωγής Α που περιλαμβάνεται στο ως άνω παράρτημα Ι δεν θεωρείται ότι δεν έχει συμπληρωθεί σωστά όταν, επειδή δεν επαρκεί ο χώρος, η αναφερόμενη στο σημείο 8.1 του εν λόγω εντύπου θεμελίωση της αγωγής δεν περιλαμβάνεται στο προβλεπόμενο προς τον σκοπό αυτό πεδίο του εντύπου, αλλά σε πρόσθετα φύλλα στα οποία γίνεται απλώς παραπομπή στο εν λόγω πεδίο.



1      Γλώσσα του πρωτοτύπου: η πολωνική.


2      Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για τη θέσπιση ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών (ΕΕ 2007, L 199, σ. 1).


3      Το αιτούν δικαστήριο δεν προσδιορίζει την προέλευση της εν λόγω απαιτήσεως. Από τις γραπτές παρατηρήσεις της ενάγουσας προκύπτει ότι η απαίτηση αφορά τα δικαιώματα των επιβατών αεροπορικών μεταφορών.


4      Η παρατιθέμενη περιγραφή του συνημμένου δικογράφου βασίζεται στην εκ μέρους μου ανάλυση των εθνικών εγγράφων που διαβιβάστηκαν στο Δικαστήριο. Στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως το αιτούν δικαστήριο περιορίστηκε στη διαπίστωση ότι το συνημμένο δικόγραφο πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 253 του ZPO όσον αφορά τη θεμελίωση της αγωγής.


5      Στην πρώτη περίπτωση, το ζήτημα που τίθεται είναι ποιο από τα δύο έγγραφα πρέπει να θεωρηθεί ως αγωγή, δεδομένου ότι το περιεχόμενο αμφοτέρων είναι πανομοιότυπο, κυρίως λόγω του ότι αμφότερα περιλαμβάνουν τα αιτήματα του ενάγοντος.


6      Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 30ής Απριλίου 2024, M.N. (EncroChat) (C‑670/22, EU:C:2024:372, σκέψη 109 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).


7      Το έντυπο Α αναφέρει εδώ, ως παράδειγμα, ότι στο εν λόγω πεδίο αναφέρονται περιστάσεις όπως το τι συνέβη, το πού και το πότε.


8      Η υπογράμμιση δική μου.


9      Ως εκ τούτου, οι γλωσσικές απαιτήσεις που προβλέπονται όσον αφορά την αγωγή, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007, ισχύουν και όσον αφορά το κείμενο που περιέχεται στα εν λόγω φύλλα.


10      Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Γενική Διεύθυνση Δικαιοσύνης και Καταναλωτών, Πρακτικός οδηγός για την εφαρμογή της ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 861/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για τη θέσπιση ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών, Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2019, https://data.europa.eu/doi/10.2838/991121.


11      Σε περίπτωση χρήσης του επεξεργάσιμου εντύπου σε μορφή pdf, που είναι διαθέσιμο στον ιστότοπο e-justice.europa.eu, στο πλαίσιο που αντιστοιχεί στο σημείο 8.1, εντός των ορίων του πλαισίου, κατόπιν εκτυπώσεως του εντύπου, χωράει κείμενο έκτασης περίπου 480 χαρακτήρων. Από τις δοκιμές που πραγματοποίησα προκύπτει ότι, μολονότι το έντυπο στην ως άνω μορφή επιτρέπει την εισαγωγή μεγαλύτερου κειμένου, το μέρος του κειμένου που υπερβαίνει τον αναφερόμενο αριθμό χαρακτήρων δεν εμφανίζεται κατόπιν εκτυπώσεως.


12      Το ηλεκτρονικό έντυπο προβλέπει όριο 2 125 χαρακτήρων.


13      Στις γλωσσικές αποδόσεις που εξετάζονται εν είδει παραδείγματος: «supporting documents» στην αγγλική, «pièces justificatives» στη γαλλική, «documentos justificativos» στην ισπανική, «Beweisunterlagen» στη γερμανική.


14      Στις γλωσσικές αποδόσεις που εξετάζονται εν είδει παραδείγματος: «sheets» στην αγγλική, «feuillets» στη γαλλική, «hojas» στην ισπανική, «Blätter» στη γερμανική.


15      Το ίδιο συμπέρασμα προκύπτει, άλλωστε, από την ανάγνωση των διαφόρων γλωσσικών αποδόσεων του κανονισμού 861/2007 και των εντύπων Α και Γ που αποτελούν παραρτήματά του, στα οποία χρησιμοποιούνται διατυπώσεις (παραδείγματα των οποίων ανέφερα στην υποσημείωση 13 των παρουσών προτάσεων) που υποδηλώνουν τον αιτιολογικό, υποστηρικτικό χαρακτήρα των εν λόγω εγγράφων. Ως προς το ζήτημα αυτό, είναι σαφής η γερμανική απόδοση από το γράμμα της οποίας προκύπτει ρητώς ότι πρόκειται για έγγραφα που πρόκειται να αποτελέσουν αποδεικτικά στοιχεία [βλ., ιδίως, άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007, όπου χρησιμοποιείται η φράση «als Beweismittel geeignete Unterlagen» (έγγραφα που αποτελούν αποδεικτικά στοιχεία), καθώς και άρθρο 5, παράγραφος 2, και άρθρο 6, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού, όπου γίνεται λόγος για έγγραφα αποδεικτικά στοιχεία (Beweisunterlagen)]. Η χρήση, στην απόδοση στην πολωνική γλώσσα, του χαρακτηρισμού «uzupełniające» [συμπληρωματικά] (και όχι, για παράδειγμα, «uzasadniające» [δικαιολογητικά]) ως προς τα εν λόγω έγγραφα αποτελεί μεμονωμένο γεγονός και δεν ασκεί επιρροή από ερμηνευτικής απόψεως.


16      Στο σημείο 7 του εντύπου, σε ορισμένες γλωσσικές αποδόσεις, αντί του όρου «φύλλα» (για παράδειγμα, «feuillets» στη γαλλική απόδοση ή «Blätter» στη γερμανική) χρησιμοποιείται ο όρος «σελίδες» (για παράδειγμα, μεταξύ άλλων, «strony» στην πολωνική απόδοση, «pages» στην αγγλική, «páginas» στην ισπανική). Ωστόσο, δεν πρόκειται για ειδοποιό διαφορά.


17      Κατά τη γαλλική απόδοση του κειμένου: «si vous ne disposez pas d’assez d’espace pour répondre»· κατά τη γερμανική: «Falls der Platz nicht ausreicht»· κατά την αγγλική: «if space is insufficient»· κατά την ισπανική: «si no tiene suficiente espacio».


18      Βλ. σημείο 54 των παρουσών προτάσεων σχετικά με την τελολογική ερμηνεία του κανονισμού 861/2007 όσον αφορά το εν λόγω ζήτημα.


19      Βλ. σημεία 2, 3 και 7 του εντύπου Α.


20      Βλ. άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 861/2007.


21      Βλ. άρθρο 4, παράγραφος 4, και άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 861/2007.


22      Κανονισμός (ΕΚ) 1896/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής (ΕΕ 2006, L 399, σ. 1).


23      Βλ. αιτιολογική σκέψη 16 του κανονισμού 1896/2006.


24      Βλ. σημείο 11 των οδηγιών για τη συμπλήρωση του εντύπου της αίτησης που περιλαμβάνεται στο πλαίσιο του εντύπου αιτήσεως το οποίο αποτελεί παράρτημα του κανονισμού 1896/2006.


25      Λόγω των διαφορών μεταξύ των κανονισμών 861/2007 και 1896/2006, οι οποίες εκτίθενται στα σημεία 39 έως 41 των παρουσών προτάσεων, φρονώ ότι δεν δικαιολογείται, ούτε καν κατ’ αναλογία, η επίκληση της σχετικής με τον δεύτερο κανονισμό αποφάσεως του Δικαστηρίου της 13ης Δεκεμβρίου 2012, Szyrocka (C‑215/11, EU:C:2012:794), και ιδίως της σκέψεως 29 αυτής, στην οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως εκδόσεως ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής την εξετάζει βάσει των αναγραφόμενων σε αυτή στοιχείων.


26      Βλ. σημείο 25 των παρουσών προτάσεων.


27      Βλ. απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2018, ZSE Energia (C‑627/17, EU:C:2018:941, σκέψη 28).


28      Βλ. άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007.


29      Σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν επίσης στους διαδίκους τη δωρεάν παροχή γενικών πληροφοριών σχετικά με το ποια δικαστήρια είναι αρμόδια στο εν λόγω κράτος μέλος για την έκδοση απόφασης στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών.


30      Σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού 861/2007, η εκπροσώπηση των διαδίκων από δικηγόρο ή άλλον επαγγελματία νομικό δεν είναι υποχρεωτική.


31      Βλ. σημείο 23 των παρουσών προτάσεων.


32      Ομοίως στην περίπτωση των δικαιούχων αρωγής από τα κράτη μέλη, η οποία έχει μόνο πρακτικό και όχι νομικό χαρακτήρα – βλ. άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007.


33      Βλ. άρθρο 4, παράγραφος 4, και άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 861/2007.


34      Ιδίως στην περίπτωση που το δικαστήριο δεν κρίνει αναγκαίο να ζητήσει από τον ενάγοντα συμπληρωματικές πληροφορίες, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4, ή το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 861/2007.


35      Όπως και στην υπόθεση της κύριας δίκης, όπου, στο σημείο 8.1 του εντύπου της αγωγής, ο ενάγων ανέφερε τα εξής: «Βλ. συνημμένη θεμελίωση της αγωγής».


36      Βλ. αιτιολογική σκέψη 7, τέταρτη περίοδος, του κανονισμού 861/2007.


37      Βλ. αιτιολογική σκέψη 9 του κανονισμού 861/2007.


38      Βλ. άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007.


39      Όπως επισήμανα στο σημείο 27 των παρουσών προτάσεων, το αντικείμενο εφαρμογής του κανονισμού 861/2007 δεν σημαίνει ότι οι υποθέσεις στις οποίες εφαρμόζεται δεν μπορούν να έχουν περίπλοκο χαρακτήρα που απαιτεί εκτενέστερη αιτιολόγηση για την απόδειξη του βασίμου της αξίωσης.


40      Βλ. άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 861/2007.


41      Βλ. άρθρο 4, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο.


42      Βλ. έντυπο Β, το οποίο αποτελεί το παράρτημα II του κανονισμού 861/2007.


43      Βλ. αιτιολογική σκέψη 13 του κανονισμού 861/2007.


44      Βλ. σημείο 44 των παρουσών προτάσεων.


45      Όπως εξήγησα στο σημείο 57 των παρουσών προτάσεων, τούτο θα υπονόμευε την πρακτική αποτελεσματικότητα του κανονισμού 861/2007.