<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ1982ELA.0100001301.case.xml"><NO.CASE>64/81</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61981J0064</NO.CELEX><NO.SEQ>0002.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>14</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>26</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>13</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ΑΠΟΦΑΣΗ τῆς <DATE ISO="19820114">14. 1. 1982</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ 64/81</LEFT><RIGHT>CORMAN / HAUPTZOLLAMT GRONAU</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><IE/></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση 64/81,</P><P>πού ἔχει ως ἀντικείμενο αίτηση τοῦ ΙV τμήματος τοῦ Finanzgericht τοῦ Münster πρός τό Δικαστήριο, κατ' ἐφαρμογή τοῦ άρθρου 177 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, μέ τήν ὁποία ζητείται, στό πλαίσιο τῆς ἐκκρεμοῦς διαφορᾶς ενώπιον τοῦ δικαστηρίου αυτοί) μεταξύ</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Nicolaus Corman &amp; Fils SA, πού εδρεύει στό Goé-Dolhain τοῦ Βελγίου,</P></PLAINTIFS><AGAINST>καί</AGAINST><DEFENDANTS><P>Hauptzollamt (Κεντρικοί) Τελωνείου) Gronau ('Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τής Γερμανίας),</P></DEFENDANTS></PARTIES><P>ή έκδοση προδικαστικής ἀποφάσεως ὡς πρός τήν ερμηνεία τοῦ ὅρού <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>παγωτό κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/> κατά τήν ἔννοια τοῦ ἄρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο c τρίτη περίπτωση τοῦ κανονισμοῦ 1259/72 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19720616">16ης 'Ιουνίου 1972</DATE>, περί διαθέσεως βουτύρου σέ μειωμένες τιμές σέ ὁρισμένες επιχειρήσεις μεταποιήσεως τῆς Κοινότητος (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="139" DATE.PUB="1972" PAGE.FIRST="18">ABl. L 139, σ. 18</REF.DOC.OJ>), ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό (ΕΟΚ) 2815/72 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19721222">22ας Δεκεμβρίου 1972</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="297" DATE.PUB="1972" PAGE.FIRST="3">ABl. L 297, σ. 3</REF.DOC.OJ>) καί τελικῶς ἀπό τόν κανονισμό (ΕΟΚ) 2819/74 τῆς Ἐπιτροπής, τῆς <DATE ISO="19741108">8ης Νοεμβρίου 1974</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="301" DATE.PUB="1974" PAGE.FIRST="21">ABl. L 301, σ. 21</REF.DOC.OJ>),</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)</P><P>συγκείμενο ἀπό τους Α. Touffait, πρόεδρο τμήματος, Mackenzie Stuart καί U. Everling, δικαστές,</P><P>γενικός εἰσαγγελεύς: G. Reischl</P><P>γραμματεύς: Η. Α. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει τήν ἀκόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="15"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>ΑΠΟΦΑΣΗ</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Περιστατικά</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>Ι —</NO.P><TXT>Πραγματικά περιστατικά καί διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ή προσφεύγουσα στην κυρία δίκη — μία βελγική ἑταιρία — προέβη στίς 27 'Ιανουαρίου, 4, <DATE ISO="19750211">11</DATE> καί <DATE ISO="19750214">14 Φεβρουαρίου 1975</DATE> στόν εκτελωνισμό, ἀπό τό τελωνείο τοῦ Aachen-Autobahn-Süd, 80 007,5 κιλῶν τετηγμένου συμπυκνωμένου βουτύρου, τά όποια είχε ἀγοράσει σύμφωνα μέ την διαδικασία τοῦ κανονισμοί) 1259/72 καί εἶχε εξαγάγει ἀπό τό Βέλγιο στην 'Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γερμανίας. Ό γερμανός αγοραστής, ή ἑταιρία Otto Suwelack Nachfolger KG, ζήτησε να τεθεῖ τό βούτυρο αυτό ὑπό τελωνειακό ἔλεγχο, επειδή ήθελε νά τό χρησιμοποιήσει γιά την παρασκευή παγωτού. Τό τελωνείο, ἐν ὄψει τοῦ προορισμού αὐτοῦ, επέβαλε τό γερμανικό νομισματικό εξισωτικό ποσό βάσει συντελεστού μειωμένου κατά 50 ο/ο — συνολικῶς δηλαδή 37 927,09 γερμανικά μάρκα, σύμφωνα μέ τό άρθρο 20 στοιχείο α τοῦ κανονισμοῦ 1259/72, ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό 1570/74 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19740621">21ης 'Ιουνίου 1974</DATE>, περί τροποποιήσεως των κανονισμών (ΕΟΚ) 1259/72 καί 218/74, ὅσον άφορᾶ τά νομισματικά εξισωτικά ποσά πού εφαρμόζονται στό βούτυρο πού πωλείται σέ μειωμένες τιμές σέ ὁρισμένες επιχειρήσεις μεταποιήσεως τῆς Κοινότητος (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="167" DATE.PUB="1974" PAGE.FIRST="29">ABl. L 167, σ. 29</REF.DOC.OJ>).</P><P>Τό τελικό προϊόν τῆς γερμανικής αυτής εταιρίας — ἕνα παρασκεύασμα σέ σκόνη γιά τήν παρασκευή παγωτών — απετέλεσε ἀντικείμενο ἀναλύσεων τοῦ Zolltechnische Prüfungs- und Lehranstalt (Ἱδρύματος ερευνών καί εκπαιδεύσεως ἐπί τῆς δασμολογικής τεχνικής) τοῦ Μονάχου καί τοῦ Institut für Chemie der Bundesanstalt für Milchforschung (Χημικοῦ ινστιτούτου τοῦ ὁμοσπονδιακοῦ ιδρύματος ερευνών ἐπί τοῦ γάλακτος) τοῦ Κιέλου, μέ σκοπό νά εξακριβωθεί ἄν ἀνταποκρίνεται στίς διατάξεις τοῦ άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο c τρίτη περίπτωση τοῦ κανονισμοῦ 1259/72, ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό 2815/72.</P><P>Δυνάμει τῆς διατάξεως αυτής, τό βούτυρο δέν δύναται νά μεταποιηθεί παρά μόνο</P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="DASH"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>—)</NO.P><TXT>σέ παρασκευάσματα σέ σκόνη γιά τήν παρασκευή παγωτών, υπαγόμενα στίς διακρίσεις 18.06 Δ ή 21.07 Ζ τοῦ κοινού δασμολογίου, ή κατά βάρος περιεκτικότης τών ὁποίων σέ λιπαρές ουσίες προερχόμενες ἀπό τό γάλα είναι μικρότερη ἀπό 32 ο/ο καί τά όποια είναι κατάλληλα πρός κατανάλωση χωρίς άλλη επεξεργασία έκτός ἀπό τήν προσθήκη ύδατος καί τήν κατάψυξη τους<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S><P>Βασιζόμενο λοιπόν στίς εκθέσεις τῶν δύο ἀνωτέρω ὀργανισμών, τό τελωνεῖο τοῦ Coesfeld — πού ήταν, κατά τό παραπέμπον δικαστήριο, ἁρμόδιο γιά τόν έλεγχο — <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>υπεστήριξε ὅτι τό συμπυκνωμένο βούτυρο δέν εἶχε χρησιμοποιηθεί σύμφωνα μέ τόν σκοπό, γιά τόν όποιο προωρίζετο επειδή δέν είναι δυνατόν νά παρασκευασθεί, σύμφωνα μέ τους επιβαλλομενους ὅρούς, παγωτό κατάλληλο πρός κατανάλωση ἀπό τά παρασκευάσματα σέ σκόνη<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/> καί απαίτησε κατά συνέπεια, μέ πράξη τῆς <DATE ISO="19760318">18ης Μαρτίου 1976</DATE>, τήν συμπληρωματική καταβολή τοῦ νομισματικοῦ ἐξισωτικοῦ ποσοῦ, δηλαδή 37 918,80 μάρκα.</P><P>Πράγματι, κατά τό παραπέμπον δικαστήριο, οἱ ἀνωτέρω εκθέσεις κατέληξαν στό συμπέρασμα ὅτι ή παρασκευασθείσα σκόνη δέν δίδει παγωτό ἀνταποκρινόμενο στίς προσδοκίες τοῦ καταναλωτοῦ. Κατά τό Χημείο τοῦ Κιέλου, <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>άν δέν εἶχε<?PAGE NO="16"?> δηλωθεί ô σκοπός τῆς χρήσεως, δύσκολα θά μποροῦσε νά χαρακτηρισθεί ἡ σκόνη ως παρασκεύασμα προορισμένο γιά την παρασκευή παγωτού<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/>. Τό παγωτό πού παρασκευάζεται ἀπό την σκόνη δέν έχει γενικῶς ἀρκετή γεύση ούτε καλή συνεκτικότητα, λόγω τοῦ σχηματισμού κρυστάλλων πάγου. 'Επί πλέον, ἡ περιεκτι-κότης του σέ ζάχαρη είναι κατώτερη ἀπό τήν συνηθισμένη. Τό 'ίδιο συμβαίνει καί μέ τήν παρουσία αρωματικών ουσιῶν, ὅπως τῆς βανιλλίνης, καί γαλακτοποιητῶν ἤ σταθεροποιητών. Τό παρασκεύασμα αυτό δέν περιέχει ὡς γαλακτοποιητή τῆς λιπαρᾱς ουσίας παρά μόνο 1 % καζεϊνικό νάτριο, πού έχει αποσταθεροποιητικό ἀποτέλεσμα ἐπί τοῦ παγωτοῦ. ἡ παρουσία τοῦ γαλα-κτοποιητοῦ αὐτοῦ στό παγωτό εἶναι ἀσυνήθιστη καί ἐπί πλέον δέν επιτρέπεται ἡ διάθεση του στό εμπόριο στην 'Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γερμανίας. Τέλος δέν εἶναι δυνατόν νά ληφθεί ικανοποιητικό ἐπί-πλησμα τοῦ παγωτοῦ αὐτοῦ, τό όποιο ἀποσυντίθεται ταχέως μετά τήν έξοδό του ἀπό τόν καταψύκτη, ἀφοῦ τό παγωμένο μέρος καί τό υγρό ἀποχωρίζονται ἀμέσως κατά τρόπο πλήρη καί ευκρινή. Κατά συνέπεια, τό παγωτό δέν έχει τόν συνήθη κρεμώδη χαρακτήρα του ούτε τήν γευστική ἀξία του, πού εἶναι πρωταρχικό στοιχείο γιά μία λιχουδιά.</P><P>Ή προσφεύγουσα τῆς κυρίας δίκης υπέβαλε ένσταση κατά τῆς ἀνωτέρω διορθωτικής πράξεως, ισχυριζόμενη ὅτι οἱ ἀπαιτήσεις τῶν γερμανικών ἀρχων ὡς πρός τό παρασκεύασμα σέ σκόνη εἶναι υπερβολικές: πράγματι, κατ' αυτήν, ἡ έκφραση <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/> έχει τήν ἴδια έννοια μέ τό <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>καταναλώσιμο<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/>, <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>βρώσιμο<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/> ή <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>μή ακατάλληλο πρός βρώση<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/> καί οχι μέ τό <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>εὔγευστο<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/>. ἡ γνώμη αυτή ἐνισχύεται καί ἀπό ἀπόψεως <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>πρακτικότητος<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/>, ἀφοο ἡ ἡ έκφραση αυτή πρέπει νά ερμηνευθεί ἑνιαίως σέ ὅλη τήν Κοινότητα, πράγμα πού σημαίνει ὅτι ένα προϊόν πρέπει νά θεωρείται κατάλληλο πρός κατανάλωση, ἐφ᾿ ὅσον επιτρέπεται νά διατίθεται στό εμπόριο σέ ένα Κράτος μέλος. Στην προκειμένη υπόθεση πάντως ἡ σκόνη αύτη διατίθεται προς κατανάλωση στό Βέλγιο, ὅπως προκύπτει ἀπό τήν βεβαίωση πού χορήγησε στίς <DATE ISO="19790219">19 Φεβρουαρίου 1979</DATE> τό βελγικό ἐθνικό ινστιτούτο γάλακτος καί γαλακτοκομικών προϊόντων. 'Από τήν ἴδια βεβαίωση προκύπτει ὅτι ἡ χρήση τοῦ καζεϊ-νικοῦ νατρίου επιτρέπεται γιά τήν παρασκευή παγωτοῦ στό Ἡνωμένο Βασίλειο, στην 'Ιταλία καί στίς χώρες τῆς Μπενελούξ. 'Εξ άλλου, ó κανονισμός 1259/79 δέν ἀπαγορεύει τό συστατικό αυτό. ὁ κανονισμός άλλωστε δέν περιέχει οὔτε κανόνες περί τῶν ελαχίστων ὁρίων τῆς περιεκτικότητος σέ ζάχαρη καί σέ βανιλλίνη, καθώς καί περί τοῦ ἐπιπλήσματός του.</P><P>Όταν ἡ ένσταση αυτή ἀπερρίφθη, ή Corman προσέφυγε στό Finanzgericht τοῦ Münster, τό οποίο, επειδή ἐθεώρησε ὅτι τά στοιχεία πού διέθετε γιά νά καθορίσει τήν έννοια τοῦ <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>καταλλήλου προς κατανάλωση παγωτοῦ<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/> κατά τό κοινοτικό δίκαιο ήσαν ἀνεπαρκή, υπέβαλε στό Δικαστήριο, μέ διάταξη τῆς <DATE ISO="19810116">16ης 'Ιανουαρίου 1981</DATE>, τά ἀκόλουθα τρία ερωτήματα:</P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>1.</NO.P><TXT>Ποιες ιδιότητες πρέπει νά έχει ένα <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201C"/>παγωτό κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/> κατά τήν έννοια τοῦ άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο c τρίτη περίπτωση τοῦ κανονισμοί) (ΕΟΚ) 1259/72 τῆς 'Επιτροπής, περί διαθέσεως βουτύρου σέ μειωμένες τιμές σέ ὁρισμένες επιχειρήσεις μεταποιήσεως τῆς Κοινότητος, τῆς <DATE ISO="19720616">16ης 'Ιουνίου 1972</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="139" DATE.PUB="1972" PAGE.FIRST="18">Abl. L 139, σ. 18</REF.DOC.OJ>), ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό (ΕΟΚ) 2815/72 τής 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19721222">22ας Δεκεμβρίου 1972</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="297" DATE.PUB="1972" PAGE.FIRST="3">Abi. L 297, σ. 3</REF.DOC.OJ>), καί τελικώς ἀπό τόν κανονισμό (ΕΟΚ) 2819/74 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19741108">8ης Νοεμβρίου 1974</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="301" DATE.PUB="1974" PAGE.FIRST="21">ABl. L 301, σ. 21</REF.DOC.OJ>); 'Αρκεί ὅτι τό κατεψυγμένο προϊόν <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201C"/>εἶναι βρώσιμο<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/>, <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201C"/>είναι καταναλώσιμο<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/>, <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="201C"/>δέν εἶναι ἀκατάλληλο προς βρώση<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="201D"/> ἡ <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="201C"/>δέν βλάπτει τήν υγεία<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="201D"/>; 'Η πρέπει πέρα ἀπό αυτά νά ἀνταποκρίνεται στίς προσδοκίες τοῦ<?PAGE NO="17"?> καταναλωτοῦ ἤ στην κρατούσα ἀντίληψη, δηλαδή νά γίνεται δεκτό ἀπό τόν καταναλωτή ὡς κανονικό παγωτό, ὅπως συνηθίζεται στό εμπόριο ή στίς συναλλαγές;</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>'Αν τό κριτήριο εἶναι οἱ προσδοκίες τοῦ καταναλωτοῦ ἡ ἡ κρατούσα ἀντίληψη :</TXT><P>'Αρκεί ὅτι τό προϊόν ἀνταποκρίνεται στίς προσδοκίες τοῦ καταναλωτού ή στην κρατούσα ἀντίληψη στό κράτος πού γίνεται ἡ μεταποίηση, σέ κάποιο κράτος τῆς Ευρωπαϊκής Κοινότητος ή έστω σέ μία τρίτη χώρα ἡ πρέπει νά ἀνταποκρίνεται στίς προσδοκίες τοῦ καταναλωτοῦ ἡ στην κρατούσα ἀντίληψη στό σύνολο τῶν Κρατών μελών τῆς Ευρωπαϊκής Κοινότητος;</P></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>'Εχει καμμία σημασία τό γεγονός ὅτι τό προϊόν εἶναι εμπορεύσιμο σέ ένα άπό τά ανωτέρω κράτη ἡ στό σύνολο τῶν Κρατών μελών τῆς Εὐρωπαϊκής Κοινότητος σύμφωνα μέ τίς ἀγορανομικές διατάξεις πού ισχύουν σέ κάθε ένα ἀπό αὐτά;<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/></TXT></NP></QUOT.S><P>Ή διάταξη περί παραπομπής πρωτοκολλήθηκε στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου στίς <DATE ISO="19810323">23 Μαρτίου 1981</DATE>.</P><P>Σύμφωνα μέ τό άρθρο 20 τοῦ Πρωτοκόλλου περί τοῦ 'Οργανισμού τοῦ Δικαστηρίου τῆς ΕΟΚ, κατετέθησαν γραπτές παρατηρήσεις άπό την εταιρία Corman, προσφεύγουσα στην κυρία δίκη, εκπροσωπούμενη ἀπό τους Ehle, Feldmann καί Σία, δικηγόρους Κολωνίας, καί ἀπό τήν 'Επιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη ἀπό τόν J. Sack, μέλος τῆς νομικής τῆς υπηρεσίας.</P><P>Κατόπιν εκθέσεως τοῦ εισηγητού δικαστού καί μετ' ἀκρόαση τοῦ γενικού εισαγγελέως, τό Δικαστήριο ἀπεφάσισε, μέ διάταξη τῆς <DATE ISO="19810715">15ης 'Ιουλίου 1981</DATE>, νά ἀναθέσει τήν εκδίκαση τῆς παρούσης υποθέσεως στό τρίτο τμήμα, κατ' εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 95 τοῦ κανονισμού διαδικασίας, καί νά προχωρήσει στην προφορική διαδικασία χωρίς προηγουμένη διεξαγωγή ἀποδείξεων.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>II —</NO.P><TXT>Γραπτές παρατηρήσεις πού κατετέθησαν δυνάμει τοῦ άρθρου 20 τοῦ Πρωτοκόλλου περί τοῦ 'Οργανισμού τοῦ Δικαστηρίου ΕΟΚ</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>Παρατηρήσεις τῆς προσφευγούσης στην κυρία δίκη</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγουσα τῆς κυρίας δίκης</HT> ἐπαναλαμβάνει τήν επιχειρηματολογία πού χρησιμοποίησε ήδη ενώπιον τοῦ παραπέμ-ποντος δικαστηρίου.</P><P>Κατ' ἀρχάς ἀναλύει τήν κοινοτική ρύθμιση καί καταλήγει στό συμπέρασμα ὅτι δέν υπάρχει διάταξη πού νά ὁρίζει λεπτομερέστερα ἡ νά διευκρινίζει τήν έννοια <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/>κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/>.</P><P>Κατόπιν ισχυρίζεται ὅτι κατά μέν τό βελγικό, ιταλικό, ὀλλανδικό, βρετανικό καί λουξεμβουργιανό δίκαιο επιτρέπεται τόσο ή παρασκευή ὅσο καί ἡ διάθεση τοῦ επιδίκου προϊόντος στό εμπόριο, ἐν τούτοις ὅμως δέν ἀνταποκρίνεται στίς ἀπαιτήσεις τῆς γερμανικής ρυθμίσεως περί παγωτών, τῆς <DATE ISO="19330715">15ης 'Ιουλίου 1933</DATE>, ὅπως έτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό τῆς <DATE ISO="19700701">1ης 'Ιουλίου 1970</DATE> (BGBl. 1970 Ι σ. 1061).</P><P>'Oσον άφορᾶ τήν ερμηνεία τῆς εννοίας <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/>, ἡ προσφεύγουσα στην κυρία δίκη εἶναι τῆς γνώμης ὅτι πρέπει νά γίνει ἀποκλειστικά μέ γνώμονα τό κοινοτικό δίκαιο καί χωρίς νά ληφθούν ὑπ' ὄψη οἱ παρόμοιες ἡ οἱ ἀντίστοιχες εθνικές διατάξεις.</P><P>Σύμφωνα ὅμως μέ τήν διατύπωση τοῦ άρθρου 6 τοῦ κανονισμοῦ 1259/72, ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό 2819/74, τό τελικό προϊόν πρέπει νά <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>απλώς τίς ιδιότητες τοῦ <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="201C"/>βρωσίμου<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="201D"/> ὑπό τήν ουδέτερη έννοια τοῦ ὅρου<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/>, πράγμα πού ἀποκλείει τήν ερμηνεία τῆς καθ' ης στην κυρία δίκη, σύμφωνα μέ τήν ὁποία τό προϊόν πρέπει νά εἶναι <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/>εὔγευστο γιά τόν γερμανό καταναλωτή<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/>.</P><?PAGE NO="18"?><P>'Από τό ὅλο κείμενο τοῦ αὐτοῦ άρθρου 6 προκύπτει επίσης ὅτι τό ουσιωδέστερο στοιχείο τῆς εννοίας <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/>κατάλληλο πρός κατανάλωση χωρίς άλλη επεξεργασία, έκτός ἀπό την προσθήκη ύδατος καί ἀπό την κατάψυξη<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/> εἶναι ὅτι ἡ μεταποίηση δύναται νά συνίσταται στην προσθήκη ἀρωματικῶν ουσιών, σταθεροποιητῶν καί άλλων οὐσιῶν περιοριστικῶς ἀπαριθμου-μένων, <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="00AB"/>ὑπό τήν προϋπόθεση ὅτι τό προϊόν συνεχίζει νά υπάγεται στήν δασμολογική διάκριση, γιά τήν ὁποία προορίζεται<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="00BB"/>. Ἑπομένως, ἐφ' ὅσον επρόκειτο περί <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="00AB"/>ενδιαμέσου προϊόντος προορισμένου γιά μεταποίηση<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="00BB"/>, ὁ κοινοτικός νομοθέτης έλαβε ὑπ' ὄψη πιθανώς τήν στάση τοῦ καταναλωτού, χρησιμοποιώντας τήν έκφραση <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="00AB"/>κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="00BB"/>.</P><P>Τέλος, ἀπό τόν σκοπό τῆς ρυθμίσεως αυτής — όπως διαφαίνεται στίς αιτιολογικές σκέψεις τῶν κανονισμών 1259/72 καί 232/75 — συνάγεται ὅτι ἡ δυνατότης έλεγχου της χρησιμοποιήσεως σύμφωνα μέ τόν καθορισμένο σκοπό τοῦ βουτύρου μειωμένης τιμής πρέπει νά υφίσταται <QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="00AB"/>μέχρι νά ἀποκτήσει τό προϊόν τήν τελική μορφή πού προβλέπεται ἀπό τόν κανονισμό<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="00BB"/>, ὑπό τήν ὁποία δέν νοείται ἡ κατανάλωση του, άλλά ἁπλώς <QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="00AB"/>ή τελική μορφή, στήν ὁποία ευρίσκεται τό προϊόν μετά τίς διάφορες φάσεις της επεξεργασίας καί μεταποιήσεως πού προβλέπει ὁ κανονισμός<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="00BB"/>. Κατά συνέπεια, ὅταν τό προϊόν φθάσει σέ αυτή τήν <QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="00AB"/>τελική μορφή<QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="00BB"/>, ἡ τελευταία επεξεργασία δύναται νά συνίσταται σέ περαιτέρω μεταποίηση τοῦ προϊόντος αὐτοθ, μέ σκοπό τήν παρασκευή παγωτού πού νά ἀνταποκρίνεται στίς γευστικές ἀπαιτήσεις τῶν καταναλωτών.</P><P>Ἀπό τό σύνολο τῶν στοιχείων αυτών τῶν σχετικών μέ τήν ερμηνεία τοῦ ὅρού <QUOT.START ID="QS0030" REF.END="QE0030" CODE="00AB"/>κατάλληλο προς κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0030" REF.START="QS0030" CODE="00BB"/> συνάγεται ὅτι ἀνταποκρίνεται πρός τό ἀντικείμενο τοῦ κανονισμού — τόν έλεγχο — <QUOT.START ID="QS0031" REF.END="QE0031" CODE="00AB"/>ή χρησιμοποίηση/μεταποίηση τοῦ παρασκευάσματος σέ σκόνη, τό όποιο προορίζεται γιά τήν παρασκευή παγωτών, κατά τέτοιο τρόπο, ώστε νά δημιουργείται ένα προϊόν ὁρισμένης συνθέσεως καί κατάλληλο πρός κατανάλωση μετά τήν προσθήκη ύδατος καί τήν κατάψυξή του<QUOT.END ID="QE0031" REF.START="QS0031" CODE="00BB"/>. Κατά συνέπεια, σέ αυτό τό στάδιο δέν τίθεται, στό πλαίσιο τοῦ επιδίκου κανονισμού, καμμία περαιτέρω προϋπόθεση ὡς πρός τίς προσδοκίες τοῦ καταναλωτού.</P><P>Ή ἑρμηνεία αυτή <QUOT.START ID="QS0032" REF.END="QE0032" CODE="00AB"/>κατάλληλο πρός κατανάλωση = βρώσιμο ὑπό τήν ουδέτερη έννοια τοῦ ὅρού<QUOT.END ID="QE0032" REF.START="QS0032" CODE="00BB"/> ενισχύεται περαιτέρω <QUOT.START ID="QS0033" REF.END="QE0033" CODE="00AB"/>ἀπό δύο κριτήρια διορθωτικής ἑρμηνείας, δηλαδή τήν στάθμιση τῶν επιδίκων συμφερόντων καί τήν πρακτικότητα<QUOT.END ID="QE0033" REF.START="QS0033" CODE="00BB"/>. Πράγματι, δέν είναι δυνατόν οἱ κοινοτικές ἀρχές νά ὑποχρεοῦνται νά εξακριβώσουν σέ κάθε Κράτος μέλος, ὅπου τό προϊόν αυτό προσφέρεται στήν κατανάλωση, ἄν τό ἐν λόγω προϊόν, <QUOT.START ID="QS0034" REF.END="QE0034" CODE="00AB"/>πού πιθανώς νά είναι ένα ενδιάμεσο προϊόν, γίνεται ἀποδεκτό ώς κατάλληλο πρός κατανάλωση ἀπό τόν εντόπιο καταναλωτή, επειδή ἀνταποκρίνεται σέ ὅ,τι αυτός προσδοκᾶ ἀπό ένα παγωτό καί επειδή είναι εὔγευστο<QUOT.END ID="QE0034" REF.START="QS0034" CODE="00BB"/>.</P><P>Ή προσφεύγουσα στην κυρία δίκη προσθέτει τέλος ὅτι ἡ έννοια τῆς πρακτι-κότητος σέ κάθε Κράτος μέλος πρέπει νά ὁρισθεί <QUOT.START ID="QS0035" REF.END="QE0035" CODE="00AB"/>βάσει τοῦ ελαχίστου κοινού παρο-νομαστοῦ εντός τῆς Κοινότητος<QUOT.END ID="QE0035" REF.START="QS0035" CODE="00BB"/>. Θεωρώντας ὅτι ὁ τελευταίος αυτός εφαρμόζεται στήν χώρα της, τό Βέλγιο, καί ισχυριζόμενη ὅτι τό προϊόν αυτό ἀνταποκρίνεται στίς προϋποθέσεις πού θέτει ἡ εθνική της νομοθεσία, υποστηρίζει ὅτι δικαίως δύναται νά λάβει ώς δεδομένο ὅτι οἱ γερμανικές ἀρχές δέν θά εφαρμόσουν αυστηρότερα κριτήρια κατά τήν ερμηνεία τῆς έν λόγω εννοίας.</P><P>Κατά συνέπεια, προτείνει νά δοθεί ἐπί τῶν ερωτημάτων πού υπέβαλε τό παραπέμπον δικαστήριο ἡ έξῆς ἀπάντηση:</P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0036" REF.END="QE0036" CODE="00AB"/>Ἐπί τοῦ πρώτου προδικαστικοῦ ερωτήματος:</P><P>Ό ὅρός <QUOT.START ID="QS0037" REF.END="QE0037" CODE="201C"/>κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0037" REF.START="QS0037" CODE="201D"/>, ἰδιότης τήν οποία πρέπει νά έχουν τά ἐνδιάμεσα προϊόντα πού λαμβάνονται, εντός τοῦ πλαισίου τῆς πωλήσεως βουτύρου σέ μειωμένες τιμές σύμφωνα μέ τόν κανονισμό 1259 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19720616">16. 6. 1972</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="139" DATE.PUB="1972" PAGE.FIRST="18">ABl. L 139, σ. 18</REF.DOC.OJ>) ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό (ΕΟΚ) 2815/72 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19721222">22. 12. 1972</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="297" DATE.PUB="1972" PAGE.FIRST="3">ABI. L 297, σ. 3</REF.DOC.OJ>), ὅπως εἶχε τροποποιηθεί τελικώς κατά τό κρίσιμο χρονικό σημείο ἀπό τόν κανονισμό (ΕΟΚ) 2819/74 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19741108">8. 11. 1974</DATE>, (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="301" DATE.PUB="1974" PAGE.FIRST="21">ABI. L 301, σ. 21</REF.DOC.OJ>), ἀπό τό εναποθηκευμένο<?PAGE NO="19"?> καί πωληθέν βούτυρο, τό όποιο μετεποιήθη σύμφωνα μέ τους ὅρούς τοῦ άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο α στό όποιο ἐνεσω-ματώθησαν τά προϊόντα πού προβλέπονται στό άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο b καί τό όποῖο, κατ' εφαρμογή τοῦ άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο c τρίτη περίπτωση μετεποιήθη, σύμφωνα μέ τους ὅρους τῆς διατάξεως αυτής, σέ παρασκευάσματα σέ σκόνη τῶν διακρίσεων 18.06 Δ καί 21.07 Ζ τοῦ κοινού δασμολογίου γιά την παρασκευή παγωτῶν, λαμβάνεται ὑπό τήν έννοια ὅτι τά ενδιάμεσα αυτά προϊόντα εἶναι βρώσιμα ἡ ὅτι δέν είναι ἀκατάλληλα προς βρώση χωρίς καμμία άλλη επεξεργασία, έκτός ἀπό τήν προσθήκη ύδατος καί τήν κατάψυξη τους, ἀνεξαρτήτως άλλων μεταγενεστέρων μεταποιήσεων ἡ επεξεργασιῶν στό πλαίσιο τῆς παραγωγής παγωτών σύμφωνα μέ τίς προτιμήσεις τῆς ἀγοράς, διά τῆς προσαρμογής παραδείγματος χάριν τῆς γεύσεως, τῆς συνεκτικότητος ἡ άλλων στοιχείων πρός τίς ἀπαιτήσεις τοῦ καταναλωτού.</P><P>'Επί τοῦ δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος:</P><P>Ή ἀπάντηση στό ερώτημα αυτό παρέλκει, καθ᾿ ὅσον οἱ προσδοκίες τοῦ καταναλωτοῦ καί ἡ κρατούσα ἀντίληψη δέν ἀποτελούν καθοριστικά κριτήρια.</P><P>'Επί τοῦ τρίτου προδικαστικού ερωτήματος:</P><P>'Ομοίως δέν έχει σημασία τό γεγονός ὅτι τό ενδιάμεσο προϊόν, στό όποιο ἀναφέρεται ὁ κανονισμός, επιτρέπεται νά κυκλοφορεί δυνάμει τῶν ἀγορανομικών διατάξεων πού ισχύουν σέ ένα ἀπό τά Κράτη μέλη.<QUOT.END ID="QE0036" REF.START="QS0036" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT>Παρατηρήσεις τῆς 'Επιτροπής</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ἠ <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT> υποστηρίζει κατ' ἀρχάς ὅτι ή υπόθεση αυτή πρέπει νά εξετασθεί ὑπό τό πρίσμα τῶν ἀποφάσεων τοῦ Δικαστηρίου τῆς <DATE ISO="19790628">28ης 'Ιουνίου 1979</DATE> (Beljaizky καί Corman, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="216/78+217/78" YEAR="1979" PAGE.ECR="2273">216 καί 217/78, Sig. σ. 2273</REF.DOC.ECR> έπ.), σύμφωνα μέ τίς ὁποῖες επιτρέπεται ἡ ἐκ τῶν υστέρων επιβολή τοῦ νομισματικοῦ ἐξισωτικοῦ ποσοῦ, ἐφ᾿ όσον τό βούτυρο δέν ἐχρησιμοποιήθη για τόν προβλεπόμενο σκοπό.</P><P>Ἀναλύοντας κατόπιν τίς εφαρμοστέες διατάξεις τῶν κανονισμών, καταλήγει στό συμπέρασμα ὅτι ἡ σκόνη πού παρασκευάζεται κατ' αυτό τόν τρόπο πρέπει ὅχι μόνο νά ἀνταποκρίνεται σέ ὅλες τίς προϋποθέσεις γιά τήν υπαγωγή τῆς σέ μία ἀπό τίς ἀναφερθείσες διακρίσεις τοῦ κοινού δασμολογίου, δηλαδή στην 18.06 Δ ἡ στην 21.07 Ζ, σύμφωνα μέ τό δασμολόγιο πού ίσχυε τότε, ἀλλά καί νά δύναται νά υπαχθεί ως παγωτό — στην διάκριση 18.06 Β ἡ 21.07 Γ — μετά τήν προσθήκη ύδατος καί τήν κατάψυξη τῆς καί μόνο. Ἀμφιβάλλει ἄν τό παραπέμπον δικαστήριο εἶχε συλλάβει πλήρως τήν διπλή αυτή προϋπόθεση γιά τά παρασκευάσματα σέ σκόνη, επειδή στην διάταξη περί παραπομπής επαναλαμβάνεται ή ἐπιχειρηματολογία τῆς προσφευγοὺσης, ή ὁποία είναι <QUOT.START ID="QS0038" REF.END="QE0038" CODE="00AB"/>εσφαλμένη ἤ τουλάχιστον ὑπεραπλουστευτική<QUOT.END ID="QE0038" REF.START="QS0038" CODE="00BB"/>, καθ ὅσον δέν λαμβάνει ὑπ᾿ ὅψη τῆς τό ἀποφασιστικό στοιχείο τῆς μετατροπής τοῦ προϊόντος σέ παγωτό τῶν ἀνωτέρω ἀναφερομένων δασμολογικών διακρίσεων <QUOT.START ID="QS0039" REF.END="QE0039" CODE="00AB"/>διά τῆς προσθήκης ύδατος καί καταψύξεως καί μόνο<QUOT.END ID="QE0039" REF.START="QS0039" CODE="00BB"/>.</P><P>Ή 'Επιτροπή ἀποκλείει τήν διάκριση 18.06 Δ, πού δέν άφορα, κατά τήν άποψη της, παρά τά προϊόντα μέ βάση τό κακάο, καί θεωρεί ὅτι τό παραπέμπον δικαστήριο θά έπρεπε κανονικά νά εἶχε διατάξει ἐξ ἀρχής ἀποδείξεις περί τοῦ ὅτι ἡ επίδικη σκόνη είναι πράγματι προϊόν πού υπάγεται στίς δασμολογικές διακρίσεις 18.06 Δη 21.07 Ζ καί πού δύναται νά μετατραπεί, μέ απλή προσθήκη ύδατος καί κατάψυξη του, σέ παγωτό τῆς δασμολογικής διακρίσεως 18.06 Β ἡ 21.07 Γ.</P><P>Ὑπό τίς προϋποθέσεις αυτές, πρέπει πράγματι νά εξετασθεί ἄν τό προϊόν είναι καταναλώσιμο, δηλαδή ἄν δύναται, χωρίς νά υποστεί ούτε μεταποίηση ούτε βελτίωση, νά διατεθεί άμεσα στόν τελικό καταναλωτή ώς παγωτό. Επομένως δέν ἀρκεῖ τό<?PAGE NO="20"?> προϊόν νά εἶναι ἁπλώς <QUOT.START ID="QS0040" REF.END="QE0040" CODE="00AB"/>βρώσιμο<QUOT.END ID="QE0040" REF.START="QS0040" CODE="00BB"/> ή έστω <QUOT.START ID="QS0041" REF.END="QE0041" CODE="00AB"/>μή ἀκατάλληλο πρός βρώση<QUOT.END ID="QE0041" REF.START="QS0041" CODE="00BB"/>, άλλά πρέπει νά έχει αύτη την ιδιότητα ὑπό την ιδιότητα του ὡς παγωτοῦ: πρέπει λοιπόν νά δύναται νά ἀναγνωρίζεται καί νά γίνεται ἀποδεκτό ὡς τέτοιο.</P><P>Ή ἄποψη αύτη ἀπορρέει ἤδη ἀπό τό γράμμα τοῦ κανονισμού 1259/72, σύμφωνα μέ τό όποιο <QUOT.START ID="QS0042" REF.END="QE0042" CODE="00AB"/>τό προϊόν πρέπει νά έχει την εμφάνιση <HT TYPE="ITALIC">παγωτοῦ ετοίμου πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0042" REF.START="QS0042" CODE="00BB"/>.</HT> 'Ενισχύεται ἐξ ἄλλου ή άποψη αύτη τόσο ἀπό την έννοια, ὅσο καί ἀπό τόν σκοπό τοῦ κανονισμοί), επειδή τό ἀντικείμενο αὐτοῦ εἶναι νά μπορεί τό τελικό προϊόν νά καταναλωθεί ὡς παγωτό, δεδομένου ὅτι, ἄν ἀρκοῦσε τό προϊόν νά είναι ἁπλώς <QUOT.START ID="QS0043" REF.END="QE0043" CODE="00AB"/>βρώσιμο<QUOT.END ID="QE0043" REF.START="QS0043" CODE="00BB"/>, τότε ή ρύθμιση τοῦ άρθρου 6 τοῦ κανονισμοί) 1259/72 δέν θά ἐπετύγχανε τόν σκοπό της, την ἀποφυγή δηλαδή τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ βουτύρου μειωμένης τιμής γιά άλλες χρήσεις έκτός ἀπό τήν παρασκευή παγωτοῦ.</P><P>Ό προσδιορισμός πάντως τῆς εννοίας τοῦ <QUOT.START ID="QS0044" REF.END="QE0044" CODE="00AB"/>παγωτοῦ καταλλήλου προς κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0044" REF.START="QS0044" CODE="00BB"/> δέν πρέπει νά υπόκειται σέ υπερβολικές ἀπαιτήσεις. Ή επιτυχία ἑνός εμπορεύματος στην ἀγορά κρίνεται στά πλαίσια τοῦ ελευθέρου ἀνταγωνισμοῦ: ὁ καθορισμός αυτής τῆς εννοίας ἑπομένως πρέπει <QUOT.START ID="QS0045" REF.END="QE0045" CODE="00AB"/>νά βασίζεται στίς ελάχιστες προϋποθέσεις πού πρέπει νά συγκεντρώνει ἕνα προϊόν γιά νά δύναται νά χαρακτηρισθεί ὡς παγωτό<QUOT.END ID="QE0045" REF.START="QS0045" CODE="00BB"/>.</P><P>Ό καθορισμός τῆς εννοίας αυτής δέν πρέπει νά βασίζεται στην ρύθμιση μιᾶς εθνικής έννόμου τάξεως, ἀκόμη καί ἄν αύτη είναι συγκριτικῶς ή λιγότερο αυστηρή. Οἱ εθνικές ρυθμίσεις έχουν βεβαίως ἐν προκειμένω διπλή σημασία: ἀφ' ενός μέν ἄν ἀποδειχθεί ὅτι ἕνα εμπόρευμα δέν δύναται νά διατεθεί στην ἀγορά κανενός Κράτους μέλους ὡς παγωτό, οπωσδήποτε δέν είναι <QUOT.START ID="QS0046" REF.END="QE0046" CODE="00AB"/>κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0046" REF.START="QS0046" CODE="00BB"/>, ἀφ' ἑτερου δέ καί ἀντιστρόφως, ἄν τό εμπόρευμα αυτό δύναται νά διατίθεται εντός ἑνός Κράτους μέλους ὡς παγωτό, <QUOT.START ID="QS0047" REF.END="QE0047" CODE="00AB"/>αυτό δύναται νά θεωρηθεί ὡς ένδειξη τοῦ ὅτι πρόκειται πολύ πιθανώς γιά προϊόν κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0047" REF.START="QS0047" CODE="00BB"/>. Συνεπώς οἱ ἐθνικές ρυθμίσεις δύνανται νά χρησιμεύουν τό πολύ ὡς ενδείξεις καί ὁ ὁρισμός ἑπομένως τῆς εννοίας <QUOT.START ID="QS0048" REF.END="QE0048" CODE="00AB"/>κατάλληλο προς κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0048" REF.START="QS0048" CODE="00BB"/> πρέπει νά βασισθεί στίς ελάχιστες ἀπαιτήσεις τοῦ κοινοτικοῦ καταναλωτοῦ, ὅπως άλλωστε συνάγονται ἀπό τόν κανονισμό 232/75.</P><P>'Επειδή ὅμως τό παγωτό ἀποτελεί επιδόρπιο, ή γεύση του — ή γλυκύτης καί τό άρωμά του — έχει μεγάλη σημασία, ὅπως καί ή συνεκτικότης του. 'Επομένως ἕνα παγωτό δέν πρέπει νά τήκεται καί νά διασπάται ταχέως σέ υγρά καί στερεά στοιχεία. 'Αντιθέτως, άλλα χαρακτηριστικά, ὅπως ή αίσθηση στην γλώσσα, ή συνήθης περιεκτικότης σέ βανιλλίνη ή ὁ ὄγκος τοῦ ἐπιπλήσματος καί ή ταχύτης τήξεως τοῦ παγωτοῦ δέν ἔχουν ἀποφασιστική σημασία.</P><P>Ή 'Επιτροπή θεωρεί ὅτι τά κριτήρια αυτά κατ' ἀρχήν άρκοῦν γιά νά ἀποφανθεί τό παραπέμπον δικαστήριο καί ὅτι επομένως δέν εἶναι ἀναγκαίο νά εξετασθούν άλλα χαρακτηριστικά ή ύπαρξη τῶν ὁποίων ενδεχομένως ἀπαιτείται γιά νά είναι κατάλληλο πρός κατανάλωση τό παγωτό, ἀφοῦ τά εθνικά δικαστήρια ὀφείλουν νά ἀποφαίνονται σέ κάθε συγκεκριμένη περίπτωση <QUOT.START ID="QS0049" REF.END="QE0049" CODE="00AB"/>ἄν ἕνα προϊόν πρέπει νά θεωρηθεί, κατ' εφαρμογή τών ἀνωτέρω κριτηρίων, ὡς παγωτό κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0049" REF.START="QS0049" CODE="00BB"/>.</P><P>Κατά συνέπεια, ή 'Επιτροπή προτείνει νά δοθεῖ στά ερωτήματα πού υπέβαλε τό παραπέμπον δικαστήριο ή έξῆς ἀπάντηση :</P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0050" REF.END="QE0050" CODE="00AB"/> 1.</NO.P><TXT>Τά παρασκευάσματα σέ σκόνη τῆς διακρίσεως 18.06 Β ή 21.07 Ζ (ὅπως ίσχυαν) τοῦ κοινού δασμολογίου, πού προορίζονται γιά τήν παρασκευή παγωτοῦ κατά τήν έννοια τοῦ κανο-νισμοῦ (ΕΟΚ) 1259/72 τῆς 'Επιτροπής,<?PAGE NO="21"?> περιλαμβάνουν μόνο τά προϊόντα πού μπορούν νά θεωρηθούν, μετά την προσθήκη ύδατος μόνο καί μετά την κατάψυξη τους, ὡς παγωτά τῶν διακρίσεων 18.06 Β ἡ 21.07 Γ τοῦ κοινοῦ δασμολογίου καί πού είναι ὡς τοιαύτα κατάλληλα πρός κατανάλωση.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>'Η καταλληλότης τοῡ προϊόντος πρός κατανάλωση ὁρίζεται συναρτήσει των ελαχίστων ἀπαιτήσεων πού έχει ὁ κοινοτικός καταναλωτής ὡς πρός τό παγωτό. Ἀπό τήν άποψη αυτή, σημαντική ένδειξη εἶναι τό γεγονός ὅτι ὁρισμένο προϊόν εἶναι εμπορεύσιμο ὡς παγωτό σύμφωνα μέ τήν εθνική έννομη τάξη ἑνός Κράτους μέλους. 'Αντιθέτως, ένα προϊόν δέν εἶναι κατάλληλο πρός κατανάλωση, ἄν ἡ διάθεση του στην ἀγορά μέ αυτό τόν χαρακτηρισμό δέν επιτρέπεται σέ κανένα Κράτος μέλος.</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Τό προϊόν, ἡ γεύση τοῦ ὁποίου δέν εἶναι σαφώς καί αισθητώς γλυκεία ή αρωματική ἡ τό όποιο κατά τήν τήξη διασπάται ταχέως σέ δύο στοιχεία, ένα υγρό καί τό άλλο στερεό, δέν ἀνταποκρίνεται στίς ελάχιστες προϋποθέσεις πού πρέπει νά συγκεντρώνει τό παγωτό τό κατάλληλο πρός κατανάλωση κατά τήν έννοια τοῦ κανονισμοῦ 1259/72.<QUOT.END ID="QE0050" REF.START="QS0050" CODE="00BB"/></TXT></NP></QUOT.S></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>ΙΙΙ —</NO.P><TXT>Προφορική διαδικασία Κατά τήν συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19811015">15ης 'Οκτωβρίου 1981</DATE>,</TXT></NP></TI></TITLE><P>ἀνέπτυξαν προφορικώς τίς παρατηρήσεις τους ἡ επιχείρηση Nicolaus Corman &amp; Fils, προσφεύγουσα στην κυρία δίκη, εκπροσωπούμενη ἀπό τόν Ulrich C. Feldmann, δικηγόρο Κολωνίας, καί ἡ 'Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμένη ἀπό τόν Jörn Sack.</P><P>Ό γενικός εἰσαγγελεύς ἀνέπτυξε τίς προτάσεις του κατά τήν συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19811119">19ης Νοεμβρίου 1981</DATE>.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Σκεπτικό</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Μέ διάταξη τῆς <DATE ISO="19810116">16ης 'Ιανουαρίου 1981</DATE>, ἡ ὁποία περιῆλθε στό Δικαστήριο στίς <DATE ISO="19810323">23 Μαρτίου 1981</DATE>, τό Finanzgericht τοῦ Münster υπέβαλε, κατ' εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 177 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, τρία προδικαστικά ερωτήματα, τά όποια ἀφορούν κυρίως την ερμηνεία τοῦ ὅρού <QUOT.START ID="QS0051" REF.END="QE0051" CODE="00AB"/>παγωτό κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0051" REF.START="QS0051" CODE="00BB"/>, κατά τήν ἔννοια τοῦ άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχεῖο c τρίτη περίπτωση τοῦ κανονισμοῦ 1259/72 τῆς Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19720616">16ης 'Ιουνίου 1972</DATE>, περί διαθέσεως βουτύρου σέ μειωμένες τιμές σέ ὁρισμένες επιχειρήσεις μεταποιήσεως τῆς Κοινότητος (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="139" DATE.PUB="1972" PAGE.FIRST="18">ABl. L 139, σ. 18</REF.DOC.OJ>), ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό 2815/72 της Ἐπιτροπής, τῆς <DATE ISO="19721222">22ας Δεκεμβρίου 1972</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="297" DATE.PUB="1972" PAGE.FIRST="3">ABl. L 297, σ. 3</REF.DOC.OJ>), καί τελικῶς ἀπό τόν κανονισμό 2819/74 τῆς Ἐπιτροπής, τῆς <DATE ISO="19741108">8ης Νοεμβρίου 1974</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="301" DATE.PUB="1974" PAGE.FIRST="21">ABl. L 301, σ. 21</REF.DOC.OJ>) (στό έξης: <QUOT.START ID="QS0052" REF.END="QE0052" CODE="00AB"/>κανονισμός 1259/72, ὡς έτροποποιήθη<QUOT.END ID="QE0052" REF.START="QS0052" CODE="00BB"/>).</TXT></NP><?PAGE NO="22"?><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Τά ερωτήματα αυτά ἀνέκυψαν στό πλαίσιο διαφορᾶς μεταξύ μιᾶς βελγικῆς επιχειρήσεως καί τοῦ Hauptzollamt (Κεντρικού Τελωνείου) τοῦ Gronau ('Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γερμανίας). Ή βελγική εταιρία εξήγαγε τετηγμένο συμπυκνωμένο βούτυρο, τό όποιο επρόκειτο νά μεταποιηθεί ἀπό μία γερμανική εταιρία σέ παρασκεύασμα σέ σκόνη, ἀπό τό όποιο θά παρεσκευάζετο, διά προσθήκης ύδατος καί καταψύξεως, παγωτό. Τό Hauptzollamt επέβαλε τά εξισωτικά νομισματικά ποσά ὄχι βάσει συντελεστού μειωμένου κατά 50 %, σύμφωνα μέ τό άρθρο 20 τοῦ κανονισμού 1259/72 ώς ἐτροποποιήθη, ἀλλα βάσει τοῦ πλήρους συντελεστοῦ, ἐπειδή τό ἐν λόγω τετηγμένο συμπυκνωμένο βούτυρο δέν εἶχε μετακινηθεί, σύμφωνα μέ τόν σκοπό γιά τόν όποιο προωρίζετο, σέ παρασκεύασμα σέ σκόνη ἀπό τό όποιο νά εἶναι δυνατή ή παρασκευή παγωτού καταλλήλου πρός κατανάλωση, καί επομένως δέν ήδύνατο νά υπαχθεί στίς διακρίσεις 18.06 Δ ή 21.07 Ζ τοῦ κοινού δασμολογίου.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Τό Hauptzollamt ισχυρίζεται ὅτι ἀπό τήν ἀνάλυση τοῦ παρασκευάσματος σέ σκόνη, στην ὁποία προέβησαν κατ' εντολή των τελωνειακῶν άρχων ειδικευμένα ἰνστιτοῦτα, προέκυψε πράγματι ὅτι τό παρασκεύασμα αυτό δέν ήταν κατάλληλο πρός κατανάλωση ὡς παγωτό χωρίς άλλη επεξεργασία έκτος ἀπό τήν προσθήκη ύδατος καί ἀπό τήν κατάψυξη του. Ἀπό τήν ἴδια ἀνάλυση επίσης προέκυψε ὅτι ή περιεκτικότης σέ ἀρωματικές καί γλυκαντικές ουσίες, σέ σταθεροποιητές καί γαλακτοποιητές, καθώς καί ὁ βαθμός συνεκτικότητος τοῦ τελικοῦ προϊόντος δέν επέτρεπαν τόν χαρακτηρισμό του ὡς παγωτοῦ καταλλήλου πρός κατανάλωση. Ἐν ὄψει λοιπόν τοῦ ἀποτελέσματος αὐτοῦ των ἀναλύσεων τό ἐθνικό δικαστήριο ὑπέβαλε στό Δικαστήριο τά ἀκόλουθα τρία ερωτήματα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0053" REF.END="QE0053" CODE="00AB"/>1.</NO.P><TXT>Ποιες ιδιότητες πρέπει νά έχει ἕνα <QUOT.START ID="QS0054" REF.END="QE0054" CODE="201C"/>παγωτό κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0054" REF.START="QS0054" CODE="201D"/> κατά τήν ἔννοια τοῦ άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο c τρίτη περίπτωση τοῦ κανονισμού (ΕΟΚ) 1259/72 τῆς Επιτροπής, περί διαθέσεως βουτύρου σέ μειωμένες τιμές σέ ὁρισμένες επιχειρήσεις μεταποιήσεως τῆς Κοινότητος, της <DATE ISO="19720616">16ης 'Ιουνίου 1972</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="139" DATE.PUB="1972" PAGE.FIRST="18">ABl. L 139, σ. 18</REF.DOC.OJ>), ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό (ΕΟΚ) 2815/72 της 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19721222">22ας Δεκεμβρίου 1972</DATE> (ABl. L 297/3), καί τελικώς ἀπό τόν κανονισμό (ΕΟΚ) 2819/74 τῆς Ἐπιτροπής, της <DATE ISO="19741108">8ης Νοεμβρίου 1974</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="301" DATE.PUB="1974" PAGE.FIRST="21">ABl. L 301, σ. 21</REF.DOC.OJ>); 'Αρκεί ὅτι τό κατεψυγμένο προϊόν <QUOT.START ID="QS0055" REF.END="QE0055" CODE="201C"/>εἶναι βρώσιμο<QUOT.END ID="QE0055" REF.START="QS0055" CODE="201D"/>, <QUOT.START ID="QS0056" REF.END="QE0056" CODE="201C"/>είναι καταναλώσιμο<QUOT.END ID="QE0056" REF.START="QS0056" CODE="201D"/>, <QUOT.START ID="QS0057" REF.END="QE0057" CODE="201C"/>δέν είναι ἀκατάλληλο πρός βρώση<QUOT.END ID="QE0057" REF.START="QS0057" CODE="201D"/> ή <QUOT.START ID="QS0058" REF.END="QE0058" CODE="201C"/>δέν βλάπτει τήν υγεία<QUOT.END ID="QE0058" REF.START="QS0058" CODE="201D"/>; 'Η πρέπει πέρα ἀπό αυτά νά ἀνταποκρίνεται στίς προσδοκίες τοῦ καταναλωτού ή στην κρατούσα ἀντίληψη, δηλαδή νά γίνεται δεκτό ἀπό τόν καταναλωτή ώς κανονικό παγωτό, οπως συνηθίζεται στό ἐμπόριο ή στίς συναλλαγές;</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Ἄν τό κριτήριο είναι οἱ προσδοκίες τοῦ καταναλωτοῦ ἤ ή κρατούσα ἀντίληψη :</TXT><P>'Αρκεί ὅτι τό προϊόν ἀνταποκρίνεται στίς προσδοκίες τοῦ καταναλωτού ή στην κρατούσα ἀντίληψη στό κράτος πού γίνεται ή μεταποίηση, σέ κάποιο Κράτος μέλος τῆς Ευρωπαϊκής Κοινότητος ή ἔστω σέ μία τρίτη χώρα ή<?PAGE NO="23"?> πρέπει νά ἀνταποκρίνεται στίς προσδοκίες τοῦ καταναλωτοῦ ἤ στην κρατούσα ἀντίληψη στό σύνολο τῶν Κρατών μελών τῆς Ευρωπαϊκῆς Κοινότητος;</P></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>'Εχει καμμία σημασία τό γεγονός ὅτι τό προϊόν είναι εμπορεύσιμο σέ ἕνα ἀπό τά ἀνωτέρω κράτη ἤ στό σύνολο τῶν Κρατών μελών τῆς Ευρωπαϊκῆς Κοινότητος σύμφωνα μέ τίς ἀγορανομικές διατάξεις πού ισχύουν σέ κάθε ἕνα ἀπό αυτά;<QUOT.END ID="QE0053" REF.START="QS0053" CODE="00BB"/></TXT></NP></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Τά υποβληθέντα τρία ερωτήματα ἀποβλέπουν κυρίως στην διασαφήνιση τοῦ νοήματος, ἀπό ἀπόψεως κοινοτικοῦ δικαίου, τοῦ ὅρού <QUOT.START ID="QS0059" REF.END="QE0059" CODE="00AB"/>κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0059" REF.START="QS0059" CODE="00BB"/>, κατά τήν ἔννοια τοῦ άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο c τρίτη περίπτωση τοῦ κανονισμοί) 1259/72 ως ἐτροποποιήθη, ὁ όποιος ὁρίζει ὅτι τό βούτυρο πού πωλείται σύμφωνα μέ τόν κανονισμό αυτό καί γιά νά τηρηθοῦν οι σκοποί του δέν δύναται νά μεταποιηθεί παρά</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0060" REF.END="QE0060" CODE="00AB"/>σέ παρασκευάσματα σέ σκόνη γιά τήν παρασκευή παγωτών, υπαγόμενα στίς διακρίσεις 18.06 Δη 21.07 Ζ τοῦ κοινοῦ δασμολογίου, ἡ κατά βάρος περιεκτι-κότης τῶν ὁποίων σέ λιπαρές ουσίες προερχόμενες ἀπό τό γάλα είναι μικρότερη ἀπό 32 % καί τά όποια εἶναι κατάλληλα προς κατανάλωση χωρίς άλλη ἐπεξεργασία έκτός ἀπό τήν προσθήκη ὕδατος καί τήν κατάψυξη τους<QUOT.END ID="QE0060" REF.START="QS0060" CODE="00BB"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Ή ρύθμιση αύτη σημαίνει ὅτι τό παρασκεύασμα σέ σκόνη, τό ὁποῖο προέρχεται ἀπό τό βούτυρο, πρέπει νά συγκεντρώνει ὅλες τίς προϋποθέσεις γιά τήν υπαγωγή τοῦ προϊόντος σέ μία ἀπό τίς ἀνωτέρω δύο διακρίσεις τοἀ κοινοῦ δασμολογίου, δηλαδή ὅτι πρέπει νά εἶναι ἱκανό νά μεταποιηθεί, διά προσθήκης ύδατος καί καταψύξεως μόνο, σέ τελικό προϊόν πού νά ἀποτελεί παγωτό κατάλληλο προς κατανάλωση.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Ή ἔκφραση <QUOT.START ID="QS0061" REF.END="QE0061" CODE="00AB"/>κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0061" REF.START="QS0061" CODE="00BB"/> σημαίνει, βάσει κατ' ἀρχάς τῶν επεξηγηματικών σημειώσεων ἐπί τοῦ κοινοῦ δασμολογίου, ὅτι οἱ ἀπαιτήσεις ως πρός τήν ποιότητα τοῦ παγωτοῦ, κατά τήν ἔννοια τῶν σχετικών δασμολογικών διακρίσεων, πρέπει νά εἶναι περιορισμένες. ἡ υπαγωγή στίς κλάσεις 18.06 <QUOT.START ID="QS0062" REF.END="QE0062" CODE="00AB"/>σοκολάτα καί λοιπά παρασκευάσματα διατροφής περιέχοντα κακάον<QUOT.END ID="QE0062" REF.START="QS0062" CODE="00BB"/> καί 21.07 <QUOT.START ID="QS0063" REF.END="QE0063" CODE="00AB"/>παρασκευάσματα διατροφής μή ἀλλαχοῦ κατονομαζόμενα ἤ περιλαμβανόμενα<QUOT.END ID="QE0063" REF.START="QS0063" CODE="00BB"/> δείχνει πράγματι ὅτι τό ἐν λόγω τελικό προϊόν πρέπει νά είναι βρώσιμο, δηλαδή νά μήν εἶναι ἀκατάλληλο πρός βρώση καί νά μή βλάπτει τήν υγεία.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Στό πλαίσιο τοῦ κανονισμοῦ 1259/72 διασαφηνίζεται κατά δεύτερον ὅτι τό προϊόν πού λαμβάνεται διά προσθήκης ύδατος μόνο καί διά καταψύξεως τοῦ<?PAGE NO="24"?> παρασκευάσματος σέ σκόνη πού προέρχεται άπό τό τετηγμένο συμπυκνωμένο βούτυρο συνιστᾶ <QUOT.START ID="QS0064" REF.END="QE0064" CODE="00AB"/>παγωτό κατάλληλο πρός κατανάλωση<QUOT.END ID="QE0064" REF.START="QS0064" CODE="00BB"/> χωρίς άλλη περαιτέρω επεξεργασία. Αυτό σημαίνει ὅτι τό προϊόν αυτό πρέπει νά εἶναι βρώσιμο ὡς παγωτό, δηλαδή νά παρουσιάζει γεύση αισθητῶς γλυκεία καί ἀρωματική, νά έχει δέ ἀπό τήν ίδια τήν σύνθεση του επαρκῶς ἀνθεκτική συνεκτικότητα καί δροσερότητα. Ἑπομένως, τό προϊόν πού εἶναι ἄγευστο ἡ χάνει τήν συνεκτικότητα του ταχύτατα, ὅταν κατά τήν ἀπόψυξη τήκεται σχεδόν ἀμέσως καί ἀποσυντίθεται στά συστατικά του, δέν ἀποτελεί παγωτό κατάλληλο προς βρώση κατά τήν έννοια τοῦ κανονισμοί) 1259/72, ὡς ἐτροποποιήθη. Αυτό ἐξ άλλου ἐπιβεβαιώνεται καί ἀπό τόν μεταγενέστερο κανονισμό 232/75 τῆς 'Επιτροπής, της <DATE ISO="19750130">30ης 'Ιανουαρίου 1975</DATE>, περί πωλήσεως σέ μειωμένες τιμές βουτύρου προοριζομένου γιά τήν παρασκευή προϊόντων ζαχαροπλαστικής καί παγωτών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="024" DATE.PUB="1975" PAGE.FIRST="45">ABl. L 24, σ. 45</REF.DOC.OJ>), σύμφωνα μέ τόν ὁποῖο τά παγωτά αυτά πρέπει νά περιέχουν μία ἡ περισσότερες ἀρωματικές ουσίες, καθώς καί γαλακτοποιητές ἡ σταθεροποιητές.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Οἱ ελάχιστες αυτές ἀπαιτήσεις προκύπτουν ἀπό τίς συνδυασμένες διατάξεις τοῦ κοινοί) δασμολογίου καί τοῦ κανονισμοί) 1259/72, δηλαδή ἀπό διατάξεις τοῦ κοινοτικοῦ δικαίου, ἡ ἔννοια καί τό πεδίο εφαρμογής τῶν ὁποίων δέν προσδιορίζεται δι' ἀναγωγής στίς νομοθεσίες τῶν Κρατών μελών. Πράγματι, ἡ καινοτική έννομη τάξη δέν επιθυμεί κατ' ἀρχήν νά προσδιορίζονται οἱ έννοιες τῆς βάσει μιᾶς ἡ περισσοτέρων εθνικών έννόμων τάξεων, ἐφ᾽ ὅσον αυτό δέν προβλέπεται ρητώς. 'Εν προκειμένω, οιαδήποτε εθνική ἀπόκλιση άπό τίς ἀνωτέρω κοινοτικές ποιοτικές ἀπαιτήσεις θά επέτρεπε τήν νόθευση τῆς ὁμοιομόρφου εφαρμογής τοῦ κανονισμοῦ 1259/72, ὡς ἐτροποποιήθη, καί θά εμπόδιζε τήν επίτευξη τοῦ σκοποῦ του, δηλαδή τῆς εξαλείψεως τῶν αποθεμάτων βουτύρου διά τῆς διαθέσεως σέ μειωμένες τιμές σέ ὁρισμένες επιχειρήσεις μεταποιήσεως, ἀφοῦ θά διευκόλυνε τήν μείωση τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών γιά τίς συναλλαγές προϊόντων, ὁ προορισμός τῶν οποίων δέν θά ήταν κατ' ἀνάγκη ó ίδιος μέ τόν προορισμό γιά τόν όποιο ὁ κανονισμός αυτός επιτρέπει ευνοϊκότερο συντελεστή.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Επομένως ἡ ἀπάντηση στό Finanzgericht τοῦ Münster πρέπει νά εἶναι ὅτι τά παρασκευάσματα σέ σκόνη τῆς διακρίσεως 18.06 Δ ἡ 21.07 Ζ τοῦ κοινοί) δασμολογίου, τά ὁποῖα προορίζονται γιά τήν παρασκευή παγωτών κατά τήν έννοια τοῦ άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο c τρίτη περίπτωση τοῦ κανονισμοῦ 1259/72 τῆς 'Επιτροπής, ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό 2815/72 τής 'Επιτροπής καί τελικώς ἀπό τόν κανονισμό 2819/74 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19741108">8ης Νοεμβρίου 1974</DATE>, περιλαμβάνουν μόνο προϊόντα, ἡ μεταποίηση τῶν ὁποίων σέ παγωτό κατάλληλο πρός κατανάλωση εἶναι δυνατή χωρίς άλλη επεξεργασία έκτός άπό τήν προσθήκη ύδατος καί τήν κατάψυξη τους. ἡ καταλληλότης πρός<?PAGE NO="25"?> κατανάλωση ὡς παγωτοῦ κατά την ἔννοια τοῦ ἀνωτέρω κανονισμοί) προϋποθέτει, ἀπό ἀπόψεως κοινοτικοί) δικαίου, έναν τέτοιο βαθμό επεξεργασίας τοῦ προϊόντος βάσεως, ὁ όποιος νά ἐπιτρέπει ὡς μόνη χρήση τήν παρασκευή παγωτοῦ, δηλαδή ενός προϊόντος πού έχει αισθητῶς γλυκανθεῖ ἤ ἀρωματισθεί καί τοῦ ὁποίου ἡ συνεκτικότης μετά τήν προσθήκη ύδατος καί τήν κατάψυξη του εἶναι τέτοια, ώστε νά μή ἀποσυντίθεται ταχέως στην θερμοκρασία τοῦ περιβάλλοντος, νά έχει δέ επαρκώς ἀνθεκτική δροσερότητα.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>'Επί τῶν δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><P>Τά έξοδα στά όποια υπεβλήθη ἡ 'Επιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ἡ οποία κατέθεσε παρατηρήσεις στό Δικαστήριο, δέν αποδίδονται. Δεδομένου ὅτι ή παρούσα διαδικασία έχει ὡς πρός τους διαδίκους τῆς κυρίας δίκης τόν χαρακτήρα παρεμπίπτοντος πού ἀνέκυψε ενώπιον τοῦ ἐθνικοῦ δικαστηρίου, σέ αυτό εναπόκειται νά ἀποφανθεί ἐπί τῶν δικαστικών εξόδων.</P></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Διά ταῦτα</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμῆμα)</P><P>κρίνοντας ἐπί τῶν ερωτημάτων πού τοῦ ὑπέβαλε μέ διάταξη τῆς <DATE ISO="19810116">16ης 'Ιανουαρίου 1981</DATE> τό Finanzgericht τοῦ Münster, ἀποφαίνεται:</P></INTRO><P>Τά παρασκευάσματα σέ σκόνη τῆς διακρίσεως 18.06 Δ ἡ 21.07 Ζ τοῦ κοινοῦ δασμολογίου, τά όποια προορίζονται γιά τήν παρασκευή παγωτῶν κατά τήν ἔννοια του ἄρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο c τρίτη περίπτωση τοῦ κανο-νισμοῦ 1259/72 τῆς 'Επιτροπής, ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό 2815/72 τῆς 'Επιτροπής καί τελικώς ἀπό τόν κανονισμό 2819/74 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19741108">8ης Νοεμβρίου 1974</DATE>, περιλαμβάνουν μόνο προϊόντα, ἡ μεταποίηση τῶν ὁποίων σέ παγωτό κατάλληλο πρός κατανάλωση είναι δυνατή χωρίς άλλη επεξεργασία έκτός ἀπό τήν προσθήκη ύδατος καί τήν κατάψυξη τους. ἡ καταλληλότης πρός κατανάλωση ὡς παγωτοῦ κατά τήν ἔννοια τοῦ ἀνωτέρω κανονισμοῦ προϋποθέτει, ἀπό απόψεως κοινοτικοῦ δικαίου, ἕναν τέτοιο βαθμό επεξεργασίας τοῦ προϊόντος βάσεως, ὁ όποιος νά ἐπιτρέπει ὡς μόνη χρήση τήν παρασκευή παγωτοῦ, δηλαδή ενός προϊόντος πού έχει αισθητώς γλυκανθεῖ ἡ ἀρωματισθεί καί τοῦ ὁποίου ἡ συνεκτικότης μετά<?PAGE NO="26"?> τήν προσθήκη ὕδατος καί τήν κατάψυξη του είναι τέτοια, ώστε νά μη ἀποσυντίθεται ταχέως στην θερμοκρασία του περιβάλλοντος, νά έχει δέ ἐπαρκῶς ἀνθεκτική δροσερότητα.</P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Touffait</P><P>Mackenzie Stuart</P><P>Everling</P><P>Ἐδημοσιεύθη σέ δημοσία συνεδρίαση στό Λουξεμβοῦργο στίς <DATE ISO="19820114">14 'Ιανουαρίου 1982</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Κατ᾿</P><P>εντολή τοῦ Γραμματέως</P><P>Η. Α. Rühl</P><P>Κύριος υπάλληλος διοικήσεως</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ό πρόεδρος τοῦ τρίτου τμήματος</P><P>Α. Touffait</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>