<TI><NP><NO.P>I —</NO.P><TXT>Overzicht van de feiten en het procesverloop</TXT></NP></TI>Overwegende dat de feiten en het procesverloop kunnen worden samengevat als volgt:
De firma Herbert Fleischer importeerde in februari 1970 uit Denemarken een partij van een produkt dat op de verkoopfactuur was aangeduid als karamelmassa en in de douaneverklaring als karamelmassa ter bereiding van versnaperingen (met een saccharosegehalte van meer dan 70 gewichtspercenten en een gehalte aan van melk afkomstige vetstoffen van meer dan 1,5 gewichtspercent en voor het overige uitsluitend zoet- en smaakstoffen bevattend). Het douanebureau deelde de waar aanvankelijk in onder post 17.04-D-II-c17.04Suikerwerk zonder cacao.
D.ander- I —geen of minder dan 1,5 gewichtspercent van melk afkomstige vetstoffen bevattend.
…
- II —overig, met een saccharosegehalte (het gehalte aan invertsuiker, berekend als saccharose, daaronder begrepen)
- a)van minder dan 50 gewichtspercenten
- b)van 50 of meer, doch minder dan 70 gewichtspercenten
- c)van 70 of meer gewichtspercenten
van het gemeenschappelijk douanetarief.
Bij analyse door de technische dienst der douane van de bij inklaring getrokken monsters bleek vervolgens dat voor de vervaardiging van het ingevoerde produkt de navolgende grondstoffen waren gebruikt:
circa 50 % boter of botervet,
circa 20 % suiker,
circa 20 % glucose,
circa 5 % melkpoeder,
aromatische stoffen en zoetstoffen.
De Zolltechnische Prüfungs- und Lehranstalt te Hamburg-Altona, die de monsters onderzocht, meende aanvankelijk dat de waar onder post 17.04-D-II-a moest worden gebracht, maar kwam later tot de conclusie dat het ging om een suiker bevattend consumptievet van post 21.07-F-VII-b21.07Produkten voor menselijke consumptie, elders genoemd noch elders onder begrepen.
F.andere…
- VII —met een gehalte aan van melk afkomstige vetstoffen van 45 of meer, doch minder dan 65 gewichtspercenten:
- a)…
- b)
- 1.geen of minder dan 5 gewichtspercenten zetmeel bevattend
. Dienovereenkomstig vorderde het douanekantoor van verzoekster een aanvullende invoerheffing van 78452,99 DM. Verzoeksters be zwaarschrift werd door het hoofdkantoor der douane te Flensburg afgewezen. Daarop stelde verzoekster bij het Finanzgericht Hamburg beroep in tegen de aanslag en tegen de afwijzing van het bezwaarschrift.
Van oordeel dat de uitslag van het hoofdgeding afhangt van de uitlegging van post 17.04-D-II van het gemeenschappelijk douanetarief, heeft het Finanzgericht bij beschikking van 22 februari 1973 de procedure geschorst en aan het Hof de navolgende vragen voorgelegd:
- 1.Is aan het gehalte aan van melk afkomstige vetstoffen bij de waren, bedoeld in tariefpost 17.04-D-II, een grens gesteld en zo ja, welke?
- 2.Zijn halffabrikaten waaraan bij de verwerking tot eindprodukt nog suiker moet worden toegevoegd, eveneens als suikerwerk in de zin van deze tariefpost te beschouwen?
- 3.Zo ja, is dan de in de versnaperingenbranche heersende verkeersopvatting bepalend voor de tariefindeling en zo neen, wat dan wel?
De verwijzingsbeschikking is op 15 maart 1973 ingeschreven ter griffie van het Hof.
De firma Fleischer, ten deze vertegenwoordigd door J. Hesse, advocaat te Hamburg, en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ten deze vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur D. Oldekop, hebben overeenkomstig artikel 20 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Economische Gemeenschap schriftelijke opmerkingen gemaakt.
Het Hor heeft, op rapport van de rechter-rapporteur en gehoord de Advocaat-Generaal, besloten zonder instructie tot de mondelinge behandeling over te gaan.
Ter terechtzitting van 26 september 1973 hebben verzoekster in het hoofdgeding en de Commissie mondelinge opmerkingen gemaakt.
De Advocaat-Generaal heeft ter terechtzitting van 24 oktober 1973 conclusie genomen.
<TI><NP><NO.P>II —</NO.P><TXT>Bij het Hof ingediende schriftelijke opmerkingen</TXT></NP></TI>Overwegende dat de krachtens artikel 20 van het Statuut ingediende opmerkingen kunnen worden samengevat als volgt:
Volgens de firma Fleischer, verzoekster in het hoofdgeding, is hier de kernvraag of het betrokken produkt onder post 17.04 of onder post 21.07 van het gemeenschappelijk douanetarief valt.
Aangezien ten tijde van de invoer de commissie voor de nomenclatuur geen enkele toelichting had verstrekt of nadere voorschriften had gegeven inzake de afbakening van tariefpost 17.04, vormen de toelichtingen op de nomenclatuur van Brussel het enige bruikbare uitgangspunt voor de uitlegging ervan. De desbetreffende tekst van deze toelichtingen luidt als volgt:
Deze post omvat het merendeel der voor menselijke consumptie geschikte, suiker bevattende produkten, in vaste of halfvaste vorm, in het algemeen voor onmiddellijke consumptie geschikt en gewoonlijk aangeduid als suikerwerk of versnaperingen. Te noemen zijn onder meer: zuurtjes (daaronder begrepen die welke een moutextract bevatten), karamels, cachous, noga, marsepein, fondant, rahat loukoum, gommen, daaronder begrepen suiker bevattende kauwgom (chewing-gum en dergelijke). Eveneens vallen hieronder pasta's ter bereiding van fondant, marsepein, noga enz.
Uit deze toelichting blijkt volgens verzoekster in het hoofdgeding dat de produkten van post 17.04 de volgende kenmerken vertonen:
- 1.een meer of minder hoog suikergehalte,
- 2.vaste of halfvaste vorm,
- 3.in het algemeen geschikt voor onmiddellijke consumptie,
- 4.gewoonlijk aangeduid als suikerwerk of versnaperingen.
- Ad 1.Uit de genoemde voorbeelden, waaronder suiker bevattende chewing-gum — welke maximaal 10 % suiker mag bevatten en hier niettemin als suikerwerk wordt genoemd —, blijkt dat het suikergehalte van de produkten van post 17.04 geenszins op een bepaald minimumpercentage van het voor consumptie gerede eindprodukt is vastgesteld. Wat voor de genoemde, voor onmiddellijke consumptie bestemde eindprodukten geldt, geldt dan zeer zeker voor de als pasta's ter bereiding van als suikerwerk aangeduide waren. Hieruit volgt dat het suikergehalte geen exclusief criterium is. Het enige wat in dit opzicht van belang is, is dat de waar inderdaad suiker bevat.
- Ad 2.Het criterium van de voorgeschreven vaste of halfvaste vorm levert in casu geen probleem op.
- Ad 3.Het criterium dat de produkten in het algemeen voor onmiddellijke consumptie geschikt moeten zijn, dient bij pasta's ter bereiding van suikerwerk niet stringent te worden geïnterpreteerd. De mogelijkheid van onmiddellijke consumptie moet voor deze produkten niet aan dezelfde maatstaven worden getoetst als voor eindprodukten: de woorden in het algemeen hebben ongetwijfeld op deze pasta's betrekking.
- Ad 4.Om te bepalen of het produkt volgens normaal spraakgebruik als suikerwerk of versnapering kan worden aangeduid en bij post 17.04 ondergebracht, dient men in het voorkomende geval een smaakproef uit te voeren.
In casu dient de waar dus de smaak van een gekarameliseerd suikerwerk te hebben, dat wil zeggen dat de typische karakteristieke smaak van suikerwerk bewaard moet blijven, zonder dat deze echter geheel die van het eindprodukt behoeft te zijn.
Verzoekster in het hoofdgeding betoogt nog dat de zinsnede gewoonlijk aangeduid als suikerwerk of versnaperingen op de algemene verkeersopvatting betrekking heeft. Dit criterium is evenwel alleen bruikbaar, indien het in alle Lid-Staten gelijk is. In casu is het bestaan van een uniforme opvatting aannemelijk, aangezien de vervaardiging van suiker werk in de gehele Gemeenschap dezelfde technische ontwikkeling heeft doorgemaakt.
De vraag of het produkt in kwestie bij post 17.04 moet worden ondergebracht, dient derhalve bevestigend te worden beantwoord. Aldus komt verzoekster tot de volgende antwoorden op de door het Finanzgericht Hamburg geformuleerde vragen:
Eerste vraag: de mogelijkheid dat de onder post 17.04 bedoelde produkten vetstoffen bevatten, is uitdrukkelijk voorzien; de karakteristieke smaak van suikerwerk moet daarbij echter behouden blijven.
Tweede vraag: aangezien de aard van een pasta impliceert dat ter verkrijging van het eindprodukt bestanddelen eraan worden toegevoegd, is de toevoeging van suiker aan pasta's bij de bereiding van de eindprodukten kennelijk geoorloofd.
Derde vraag: de enige mogelijkheid is zich te houden aan de in de suikerwerkindustrie heersende verkeersopvattingen, zulks overeenkomstig de terminologie van het gemeenschappelijk douanetarief en de toelichtingen op de nomenclatuur van Brussel.
Verzoekster in het hoofdgeding vat haar opmerkingen samen als volgt:
De indeling van een pasta onder post 17.04 van het gemeenschappelijk douanetarief is uitgesloten, voor zover door het gehalte aan van melk afkomstige vetstoffen het produkt zijn karakteristieke smaak van een pasta ter bereiding van suikerwerk verliest. Het staat aan de nationale rechter te beslissen of dit het geval is.
De Commissie merkt allereerst op dat de uitslag van het hoofdgeding in de eerste plaats van de uitlegging van post 17.04 afhangt, omdat post 21.07 naar zijn strekking een subsidiair karakter heeft. Voor de tariefindeling van de onderwerpelijke produkten bestaan geen specifieke gemeenschapsvoorschriften, noch in de vorm van tariefbepalingen krachtens verordening (EEG) nr. 97/69 van de Raad van 16 januari 1969 (PB 1969, nr. L 14/1), noch in de vorm van toelichtingen op het gemeenschappelijk douanetarief.
Onder verwijzing naar post 17.04 in de ten tijde van de invoer geldende versie, vestigt de Commissie er de aandacht op a) dat een gehalte van meer dan 1,5 gewichtspercent aan van melk afkomstige vetstoffen de indeling van een waar onder deze post in beginsel niet uitsluit. Vergelijkt men onderverdeling I (geen of minder dan 1,5 gewichtspercent van melk afkomstige vetstoffen bevattend) met onderverdeling II (overig . ..), dan blijkt een maximumgehalte aan van melk afkomstige vetstoffen niet uitdrukkelijk te zijn voorzien.
Dat wil evenwel niet zeggen dat een dergelijk maximum niet zou bestaan. Uit het feit dat post 17.04 betrekking heeft op suikerwerk, blijkt integendeel dat het hier gaat om produkten waarbij het aankomt op het suikergehalte. Een bevestiging van deze opvatting vindt men in de toelichtingen op de nomenclatuur van BrusselDeze post bevat het merendeel der voor menselijke consumptie geschikte, suiker bevattende produkten, in vaste of halfvaste vorm, in het algemeen voor onmiddellijke consumptie geschikt en gewoonlijk aangeduid als suikerwerk of versnaperingen. Te noemen zijn onder meer: zuurtjes (daaronder begrepen die welke een moutextract bevatten), karamels, cachous, noga, marsepein, fondant, dragees, rahat loukoum, gommen, daaronder begrepen suiker bevattende kauwgom (chewing-gum en dergelijke). Eveneens vallen hieronder pasta's ter bereiding van fondant, marsepein, noga enz.
…
…
Onder deze post vallen daarentegen niet:
…
Voor menselijke consumptie geschikte, suiker bevattende produkten, onder meer vruchten, vruchteschillen, met suiker geconfijte vruchten, jam, gelei enz.
.
Ofschoon men hieruit niet mag concluderen dat de produkten van post 17.04 grotendeels uit suiker moeten bestaan, mag de hoeveelheid van de andere bestanddelen niet zo groot zijn, dat deze aan bedoeld produkt zijn karakter van suikerwerk ontnemen of het karakter ervan gaan bepalen. Gezien het grote aantal recepten voor de bereiding van suikerwerk, is het niet mogelijk een algemeen maximumgehalte aan van melk afkomstige vetstoffen te bepalen.
Blijkens de hierna volgende overwegingen dient evenwel het gehalte aan van melk afkomstige vetstoffen over het algemeen betrekkelijk laag te zijn.
- a)De bij verordening (EEG) nr. 1059/69 van de Raad van 28 mei 1969 (PB 1969, nr. L 141, blz. 1) vastgestelde handelsregeling voor bepaalde goederen, verkregen door verwerking van landbouwprodukten, maar niet vermeld op de in artikel 38 EEG-Verdrag bedoelde en als bijlage II bij het Verdrag gevoegde lijst, zoals deze is aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1060/69 van de Raad van 28 mei 1969 (PB 1969, nr. L 141, blz. 7), noemt voor geen van de goederen van post 17.04 boter als basisprodukt, zulks in tegenstelling tot de produkten welke onder post 21.07 vallen.
Voor de berekening van het variabele element van de heffing bij invoer stelt verordening (EEG) nr. 1060/69 voor elk van de specificaties van het gemeenschappelijk douanetarief, waaronder de in verordening (EEG) nr. 1059/69 genoemde goederen vallen, de hoeveelheden basisprodukt vast die bij de vervaardiging van die goederen geacht worden te zijn gebruikt. Hoewel verordening (EEG) nr. 1060/69 niet wil voorschrijven hoe de verschillende produkten van de posten 17.04 en 21.07 moeten zijn samengesteld, verschaft zij niettemin een waardevolle aanwijzing: indien boter een belangrijk en geregeld bestanddeel was van de goederen van post 17.04, had de wetgever daarmee rekening moeten houden.
- b)De onderverdeling van post 17.04 zelf bevestigt dat de daaronder vallende produkten in het algemeen slechts een laag gehalte aan van melk afkomstige vetstoffen bevatten. Als de communautaire wetgever ervan was uitgegaan dat het botervetgehalte van suikerwerk veel hoger dan 1,5 % kon zijn, zou hij logischerwijs veel meer onderverdelingen naar gelang van het gehalte aan botervet hebben moeten opnemen om het variabele element van het invoerrecht zijn beschermende functie beter te doen vervullen.
Zonder een maximumgehalte aan van melk afkomstige vetstoffen, zo voegt de Commissie hieraan toe, had de hoge heffing op de invoer van boter in de Gemeenschap kunnen worden gepasseerd voor de veel lagere heffing op mais, suiker of volle-melkpoeder (volgens verordening (EEG) nr. 1060/69 bestaat het suikerwerk van post 17.04 uit deze basisprodukten).
Concluderend luidt haar antwoord op de eerste vraag:
Het gehalte aan van melk afkomstige vetstoffen is in het geval van de goederen van post 17.04-D-II beperkt in die zin, dat die produkten daardoor hun karakter van suikerwerk niet mogen verliezen. Een zodanig maximum kan echter niet worden bepaald in het kader van de procedure van artikel 177, welke slechts voor de uitlegging van het gemeenschapsrecht bedoeld is, maar alleen door de bevoegde nationale overheid of rechterlijke instantie.
Ten aanzien van de tweede en derde vraag
Volgens de Commissie moet blijkens de toelichtingen op de nomenclatuur van Brussel niet slechts voor onmiddellijke consumptie geschikt suikerwerk, maar ook suikerwerk in de vorm van halffabrikaten bij deze post worden ondergebracht. Deze opvatting wordt bevestigd door de Duitse term Rohmasse, welke meer omvat dan de in de Franse respectievelijk Engelse tekst gebruikte term pâtes en pastes, en door de woorden ter bereiding van…. Onder pasta in de zin van post 17.04 dient men te verstaan specifieke halffabrikaten die zijn bestemd ter bereiding van een bepaald soort suikerwerk en in het algemeen reeds de wezenlijke elementen en kenmerken van het eindprodukt bezitten. Enerzijds volgt dit uit het feit dat de in de toelichtingen van Brussel genoemde pasta's noodzakelijk onder de in de tekst van post 17.04 gebruikte term suikerwerk moeten kunnen worden gebracht. Anderzijds is dit zo, omdat deze toelichtingen bij wijze van voorbeeld verschillende welomschreven en met bekende begrippen overeenkomende pasta's opsommen, te weten die welke bestemd zijn voor de bereiding van fondant, marsepein en noga. Tenslotte is geen andere interpretatie mogelijk in de structuur van het gemeenschappelijk douanetarief; als niet-specifieke samenstellingen, bestemd voor de bereiding van suikerwerk, ook bij post 17.04 konden worden ondergebracht, zou het onderscheid tussen deze post en andere posten van de hoofdstukken 19, 20 en 21 — met name de verzamelpost 21.07 — moeilijkheden opleveren.
De verschillen die een pasta ter bereiding van suikerwerk in de zin van post 17.04 ten opzichte van het eindprodukt kan vertonen zonder buiten het toepassingsgebied van deze post te vallen, zijn dus noodzakelijkerwijze beperkt, al is het niet mogelijk deze beperkingen in algemene termen te omschrijven, afhankelijk als zij zijn van de feitelijke fabricagemethode en samenstelling van het eindprodukt.
Met betrekking tot de onderhavige waar merkt de Commissie nog op dat zij niet onder post 17.04 kan worden gebracht, indien voor de bereiding van karamels nog aanzienlijke hoeveelheden suiker aan de waar zouden moeten worden toegevoegd om het teveel aan van melk afkomstige vetstoffen te neutraliseren. Bovendien is de mogelijkheid een zodanig produkt anderszins te gebruiken, in strijd met de eis dat het om een specifiek halffabrikaat moet gaan.
De Commissie zou de tweede en derde vraag als volgt willen beantwoorden:
Pasta's, bestemd ter bereiding van suikerwerk, worden als suikerwerk beschouwd, ook indien bij de verwerking tot eindprodukt het suikergehalte moet worden verhoogd, mits die pasta's reeds specifieke halffabrikaten vormen, geschikt voor de bereiding van een bepaald soort suikerwerk.