(1)

Konwencja między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji i Konfederacją Szwajcarską o wspólnej procedurze tranzytowej (1) (zwana dalej „konwencją”) została zawarta w dniu 20 maja 1987 r. i weszła w życie w dniu 1 stycznia 1988 r.

(2)

Zgodnie z art. 15 ust. 3 lit. a) konwencji Komisja Mieszana ustanowiona na mocy tej konwencji przyjmuje w drodze decyzji zmiany załączników do konwencji.

(3)

Na początku 2021 r. Komisja Mieszana ma przyjąć decyzję w sprawie zmiany załączników I i III do konwencji.

(4)

Art. 311 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (2) (zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym”) dotyczący wniosku o przeniesienie odzyskania długu celnego został zmieniony rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1394 (3). Należy zatem odpowiednio zmienić art. 50 załącznika I do konwencji, który stanowi odzwierciedlenie art. 311 rozporządzenia wykonawczego.

(5)

Załącznik 72-04 do rozporządzenia wykonawczego dotyczący procedury ciągłości działania dla tranzytu unijnego został zmieniony rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/893 (4). Okres ważności papierowych poświadczeń zabezpieczenia generalnego i poświadczeń zwolnienia z obowiązku składania zabezpieczenia został przedłużony, aby umożliwić większą elastyczność procedury ciągłości działania w tranzycie oraz ograniczyć formalności i koszty ponoszone przez organy celne. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 79 załącznika I do konwencji oraz dodatek II dział III pkt 19.3 załącznika I do konwencji, które stanowią odzwierciedlenie części I rozdział III pkt 19.3 załącznika 72-04 do rozporządzenia wykonawczego.

(6)

Kiedy unijny kodeks celny przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie, z wyjątkiem Irlandii Północnej, Zjednoczone Królestwo przystąpi do konwencji jako odrębna umawiająca się strona (5) i zastosowanie będzie miał Protokół w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej, który stanowi integralną część Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (6). Konwencja zawiera odniesienia do nazw państw członkowskich Unii Europejskiej, krajów wspólnego tranzytu oraz odpowiednie kody krajów. Konieczne jest zatem dokonanie zmian w załączniku III do konwencji w celu wskazania, że Zjednoczone Królestwo jest krajem wspólnego tranzytu oraz wskazania, że w Irlandii Północnej zastosowanie ma unijny kodeks celny, w szczególności w zakresie przepisów dotyczących składania zabezpieczenia.

(7)

Należy ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Komisji Mieszanej w odniesieniu do zmian załączników I i III do konwencji, ponieważ zmiany te będą wiążące dla Unii.

(8)

Stanowisko Unii w ramach Komisji Mieszanej powinno zatem być oparte na projekcie decyzji Komisji Mieszanej,