02016D0413 — PL — 14.02.2018 — 001.001


Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2016/413

z dnia 18 marca 2016 r.

określająca lokalizację infrastruktury naziemnej systemu ustanowionego w ramach programu Galileo i ustanawiająca środki konieczne do zapewnienia jego funkcjonowania oraz uchylająca decyzję wykonawczą 2012/117/UE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(Dz.U. L 074 z 19.3.2016, s. 45)

zmienione przez:

 

 

Dziennik Urzędowy

  nr

strona

data

►M1

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2018/115 Tekst mający znaczenie dla EOG z dnia 24 stycznia 2018 r.

  L 20

14

25.1.2018




▼B

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2016/413

z dnia 18 marca 2016 r.

określająca lokalizację infrastruktury naziemnej systemu ustanowionego w ramach programu Galileo i ustanawiająca środki konieczne do zapewnienia jego funkcjonowania oraz uchylająca decyzję wykonawczą 2012/117/UE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)



Artykuł 1

Lokalizacja infrastruktury naziemnej systemu ustanowionego w ramach programu Galileo i środki konieczne do zapewnienia jego funkcjonowania znajdują się w załączniku.

Artykuł 2

Decyzja wykonawcza 2012/117/UE traci moc.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.




ZAŁĄCZNIK



Nazwa

Lokalizacja i środki realizacji służące prawidłowemu funkcjonowaniu

Centra naziemne

Dwa centra kontrolne Galileo (GCC)

Obydwa centra kontrolne zrealizowano pomiędzy 2009 a 2014 r., odpowiednio w Oberpfaffenhofen (Niemcy) i Fucino (Włochy). Powinny one być przedmiotem dwóch umów podpisanych odpowiednio z Niemcami i Włochami.

Centrum monitorowania bezpieczeństwa Galileo (GSMC)

►M1  Centrum monitorowania bezpieczeństwa Galileo, podzielone na dwie części, powstaje we Francji i w Hiszpanii. Realizację ośrodka we Francji zakończono w 2017 r. i przeprowadzono na podstawie umowy podpisanej z Francją w 2013 r. Realizacja ośrodka w Hiszpanii rozpocznie się w marcu 2018 r. przy ograniczonym zakresie instalacji i powinna zostać całkowicie zakończona w marcu 2019 r. W 2018 r. należy podpisać w jej sprawie umowę z Hiszpanią. ◄

Centrum usług GNSS (GSC)

Centrum usług GNSS powstaje stopniowo w Madrycie (Hiszpania). Realizacja rozpoczęła się w 2011 r. i powinna się zakończyć w 2016 r. Realizacja ta była przedmiotem umowy podpisanej z Hiszpanią w 2014 r.

Centrum usług SAR

Centrum usług SAR powstało w Tuluzie (Francja), pomiędzy 2012 a 2014 r. Powinno ono być przedmiotem umowy ramowej na świadczenie usług zawartej z francuskim krajowym centrum badań przestrzennych (CNES).

Centrum referencyjne Galileo (GRC)

Centrum referencyjne Galileo powstaje stopniowo w Noordwijk (Niderlandy). Realizacja rozpoczęła się w 2015 r. i powinna zakończyć się w 2017 r. Realizacja ta powinna być przedmiotem umowy podpisanej z Niderlandami w 2016 r.

Centrum ILS

Centrum zintegrowanego wsparcia logistycznego (zwane dalej „centrum ILS”) powinno być oddane do użytku w Transinne (Belgia) w trakcie 2016 r. i być przedmiotem umowy z Belgią.

Stacja testów orbitalnych

Stacja testów orbitalnych powstała w 2010 r. w Redu (Belgia).

 

Naziemne stacje oddalone

Stacje TTC

Stacje TTC powstały między 2010 a 2014 r. w Kirunie (Szwecja), w Kourou (Francja), na Reunion (Francja) i w Numei (Nowa Kaledonia).

Jedna stacja TTC powinna powstać w Papeete (Polinezja Francuska) w 2016/2017 r.

Realizacja tych stacji TTC jest przedmiotem umów zawartych między Europejską Agencją Kosmiczną a usługodawcami.

Stacje GSS

Stacje GSS powstały między 2009 a 2014 r. na Azorach (Portugalia), na Wyspie Wniebowstąpienia, w Fucino (Włochy), Jan Mayen (Norwegia), na Wyspach Kerguelena, w Kirunie (Szwecja), w Kourou (Francja), na Reunion (Francja), na Falklandach, w Numei (Nowa Kaledonia), Papeete (Polinezja Francuska), Redu (Belgia), Saint Pierre i Miquelon, na Svalbardzie (Norwegia) i w Troll (Norwegia).

Jedna stacja GSS powinna powstać na Wallis w 2016/2017 r.

Realizacja tych stacji GSS jest przedmiotem umów zawartych między Europejską Agencją Kosmiczną a usługodawcami.

Stacje ULS

Stacje ULS powstały między 2009 a 2011 r. na Tahiti (Polinezja Francuska), w Kourou (Francja), na Reunion (Francja), w Nowej Kaledonii i na Svalbardzie (Norwegia).

Realizacja tych stacji ULS jest przedmiotem umów zawartych między Europejską Agencją Kosmiczną a usługodawcami.

Stacje SAR

Stacje SAR zwane „Meolut” powstały w 2012 i 2013 r. w Makarios (Cypr), Maspalomas (Hiszpania) i na Svalbardzie (Norwegia). Stacje SAR, składające się ze znacznika referencyjnego SAR, powstały w Makarios (Cypr), Maspalomas (Hiszpania), Santa Maria (Portugalia), Tuluzie (Francja) i na Svalbardzie (Norwegia).

Realizacja tych stacji SAR była przedmiotem umów między Europejską Agencją Kosmiczną a usługodawcami w odniesieniu do stacji w Maspalomas, Santa Maria i na Svalbardzie, protokołu ustaleń między Komisją a Cyprem w odniesieniu do stacji w Makarios, umowy między Komisją a usługodawcą w odniesieniu do stacji w Tuluzie.