Protokół w sprawie współpracy kulturalnej
Dziennik Urzędowy L 346 , 15/12/2012 P. 2622 - 2624
DEKLARACJE WSPÓLNA DEKLARACJA KOSTARYKI I UNII EUROPEJSKIEJ DO TYTUŁU II (HANDEL TOWARAMI) ROZDZIAŁ 1 NINIEJSZEJ UMOWY Kostaryka dokonuje przeglądu w celu zbadania, czy podatki wewnętrzne nakładane na napoje wymienione poniżej są stosowane zgodnie z przepisami tytułu II (handel towarami) rozdział 1, przy czym: a) W przypadku napojów gazowanych sklasyfikowanych pod pozycją taryfową 2202 i napojów alkoholowych sklasyfikowanych pod pozycją taryfową 2203, przegląd taki musi zostać zakończony nie później niż jeden rok od daty wejścia w życie. b) W przypadku napojów alkoholowych sklasyfikowanych pod pozycjami taryfowymi od 2204 do 2208 przegląd taki musi zostać zakończony nie później niż cztery lata od daty wejścia w życie. WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE TYTUŁU II (HANDEL TOWARAMI) ROZDZIAŁ 1 ART. 88 Kostaryka i Gwatemala mogą kontynuować stosowanie środków wymienionych poniżej po dacie wejścia w życie niniejszej Umowy. Konieczność utrzymania tych środków zostanie przeanalizowana przez Strony najpóźniej 10 lat po dacie wejścia w życie niniejszej Umowy. Gwatemala a) Ley del Café, Decreto No.19-69 del Congreso de la República de Guatemala, Decreto No. 114-63 del Jefe de Estado y Decreto Ley No.111-85 del Jefe de Estado. Kostaryka a) Ustawa nr 5515 z dnia 19 kwietnia 1974 r., zmieniona ustawą nr 5538 z dnia 18 czerwca 1974 r.; Ustawa nr 4895 z dnia 16 listopada 1971 r., zmieniona ustawą nr 7147 z dnia 30 kwietnia 1990 r. i ustawą nr 7277 z dnia 17 grudnia 1991 r.; b) Ustawa nr 2762 z dnia 21 czerwca 1961 r. zmieniona ustawą nr 7551 z dnia 22 września 1995 r.; oraz c) Ustawa nr 6247 z dnia 2 maja 1978 r. i ustawa nr 7837 z dnia 5 października 1998 r. WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA KSIĘSTWA ANDORY 1. Produkty pochodzące z Księstwa Andory, objęte działami od 25 do 97 Systemu Zharmowanizowanego, są uznawane przez republiki Strony AŚ za pochodzące z Unii Europejskiej w rozumieniu niniejszej Umowy. 2. Załącznik II (dotyczący definicji pojęcia "produkty pochodzące" i metod współpracy administracyjnej) stosuje się odpowiednio do celu określenia statusu pochodzenia wyżej wymienionych produktów. WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA REPUBLIKI SAN MARINO 1. Produkty pochodzące z Republiki San Marino są uznawane przez republiki Strony AŚ za pochodzące z Unii Europejskiej w rozumieniu niniejszej Umowy. 2. Załącznik II (dotyczący definicji pojęcia "produkty pochodzące" i metod współpracy administracyjnej) stosuje się odpowiednio do celu określenia statusu pochodzenia wyżej wymienionych produktów. WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ODSTĘPSTW 1. Strony uznają istotne znaczenie stabilnego wzrostu i rozwoju gospodarek republik Strony AŚ we wspieraniu niezakłóconego rozwoju stosunków handlowych między Stronami. 2. W tym celu Podkomitet ds. Ceł, Ułatwień w Handlu i Reguł Pochodzenia, ustanowiony zgodnie z częścią IV tytuł II rozdział 3 (Cła i ułatwienia w handlu) art. 123 niniejszej Umowy (zwany dalej "Podkomitetem"), omawia i rozważa wnioski o przyznanie odstępstwa od załącznika II, jeżeli rozwój istniejących lub tworzenie nowych gałęzi przemysłu w republikach Strony AŚ uzasadniają przyjęcie tych odstępstw. Odstępstwa mogą zostać następnie przyjęte przez Radę Stowarzyszenia. 3. Republiki Strony AŚ, przed złożeniem wniosku o odstępstwo Podkomitetowi lub z chwilą jego złożenia, powiadamiają Stronę UE o złożeniu wniosku o odstępstwo, podając powody złożenia wniosku zgodnie z ust. 5. 4. W ramach Rady Stowarzyszenia Strona UE odpowiada pozytywnie na wnioski republik Strony AŚ, jeżeli są one dopuszczalne i należycie uzasadnione zgodnie z niniejszą deklaracją oraz jeśli nie mogą one spowodować poważnej szkody dla istniejącego przemysłu Unii Europejskiej. 5. Aby ułatwić rozpatrywanie przez podkomitet wniosków o odstępstwo, co najmniej jedna republika Strony AŚ dostarcza na poparcie swojego wniosku możliwie najwięcej informacji obejmujących w szczególności następujące elementy: a) opis produktu gotowego; b) charakter oraz ilość materiałów pochodzących z państw trzecich; c) procesy produkcyjne; d) uzyskana wartość dodana; e) liczba pracowników w danym przedsiębiorstwie; f) przewidywana wielkość wywozu do Unii Europejskiej; g) inne możliwe źródła zaopatrzenia w surowce; h) inne uwagi. 6. Analiza wniosków o odstępstwo uwzględnia w szczególności: a) przypadki, w których stosowanie obowiązujących reguł pochodzenia miałoby znaczny wpływ na zdolność przemysłu, istniejącego w jednej lub większej liczbie republik Strony AŚ składających wniosek, do kontynuowania wywozu do Unii Europejskiej, w szczególności przypadki, gdy mogłoby to doprowadzić do zaprzestania działalności tego przemysłu; b) przypadki szczególne, w których można jasno dowieść, iż znaczące inwestycje w przemyśle mogłyby zostać zahamowane z powodu reguł pochodzenia i w których odstępstwo sprzyjające realizacji programu inwestycyjnego mogłoby umożliwić stopniowe przyjmowanie tych reguł. 7. W każdym przypadku analiza jest przeprowadzana w celu upewnienia się, czy reguły dotyczące kumulacji pochodzenia nie gwarantują rozstrzygnięcia problemu. 8. Podkomitet podejmuje kroki niezbędne do zapewnienia jak najszybszego podjęcia decyzji w sprawie wniosku o odstępstwo. Odstępstwo może być przyznane na okres dwunastu miesięcy. Podkomitet może dokonać przeglądu konieczności przedłużenia okresu ważności odstępstwa na kolejne dwanaście miesięcy na wniosek republik Strony AŚ, jeżeli utrzymują się warunki gospodarcze, które stanowią podstawę ustanowienia odstępstwa, z uwzględnieniem innych warunków, o których mowa w ust. 1–7. Decyzję o rozszerzeniu odstępstwa podejmuje Rada Stowarzyszenia. WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA KOREKTY REGUŁ POCHODZENIA ZAWARTYCH W ZAŁĄCZNIKU II (dotyczącym definicji pojęcia "produkty pochodzące" oraz metod współpracy administracyjnej) 1. Strony zgadzają się na dokonanie przeglądu postanowień zawartych w załączniku II (dotyczącym definicji "produktów pochodzących" i metod współpracy administracyjnej) i omawiają niezbędne zmiany na wniosek jednej ze Stron. W przeglądzie takim Strony uwzględniają rozwój technologii, procesów produkcyjnych i wszelkie inne czynniki, które mogą uzasadniać zmiany reguł. Wszelkie zmiany w tym załączniku są dokonywane za obopólnym porozumieniem. 2. Dodatki 2 i 2A do załącznika II zostaną dostosowane zgodnie z okresowymi zmianami w Systemie Zharmonizowanym. WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA KOREKTY REGUŁ POCHODZENIA STOSOWANYCH DO PRODUKTÓW OBJĘTYCH DZIAŁAMI 61 I 62 SYSTEMU ZHARMONIZOWANEGO Jeżeli reguły pochodzenia stosowane przez Unię Europejską w stosunku do produktów objętych działami 61 i 62 Systemu Zharmonizowanego w ramach systemu ogólnych preferencji taryfowych obejmujących kraje nienależące do najsłabiej rozwiniętych (LDC) są bardziej elastyczne niż te zawarte w niniejszej Umowie, po konsultacji w ramach Komitetu Stowarzyszenia, na wniosek co najmniej jednej z republik Strony AŚ, Rada Stowarzyszenia przyjmuje zmiany w dodatku 2 do załącznika II (dotyczącego definicji pojęcia "produkty pochodzące" oraz metod współpracy administracyjnej) w celu zastosowania takiego samego poziomu elastyczności. WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA CZASOWEGO STOSOWANIA DODATKOWYCH MATERIAŁÓW NIEPOCHODZĄCYCH W ODNIESIENIU DO PRODUKTÓW OBJĘTYCH DZIAŁAMI 61 I 62 SYSTEMU ZHARMONIZOWANEGO Z inicjatywy co najmniej jednej z Republik Strony CA i po konsultacjach w Komitecie Stowarzyszenia Rada Stowarzyszenia może podjąć decyzję o tymczasowym zezwoleniu na stosowanie dodatkowych materiałów niepochodzących, które są identyfikowane na poziomie 8 cyfr, w odniesieniu do produktów objętych działami 61 i 62 Systemu Zharmonizowanego, pod warunkiem, że Strony nie produkują tych materiałów. W tych okolicznościach materiały te są uznawane za pochodzące do celów reguł pochodzenia dodatku 2 do załącznika II (dotyczącego definicji pojęcia "produkty pochodzące" oraz metod współpracy administracyjnej) stosowanych wobec produktów objętych działami 61 i 62 Systemu Zharmonizowanego. Po konsultacjach w ramach Komitetu Stowarzyszenia stosowanie wyżej wymienionych materiałów nie jest dopuszczalne, jeżeli Strona wykaże, że te materiały są produkowane na terenie Stron. DEKLARACJA STRONY UE W SPRAWIE OCHRONY DANYCH PEWNYCH PRODUKTÓW REGULOWANYCH Podczas negocjacji tytułu VI (Własność intelektualna) części IV niniejszej Umowy, Strony uzgodniły, że niejawne dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności, które są przekazywane jako warunek wydania zezwolenia na wprowadzenie do obrotu nowych produktów farmaceutycznych lub produktów chemicznych przeznaczonych dla rolnictwa, będą chronione nie poprzez szczegółowe przepisy, ale w ramach zasad traktowania narodowego i najwyższego uprzywilejowania zawartych w części IV tytuł VI (Własność intelektualna) art. 230 niniejszej Umowy. Uzgodniono także, że dwustronny mechanizm rozstrzygania sporów, o którym mowa w układzie o stowarzyszeniu, stosuje się w odniesieniu do wszelkich sporów powstałych w tym zakresie. Strona UE, po zbadaniu odpowiedniego zakresu prawodawstwa każdej z republik Strony AŚ uważa, że prawodawstwo to, przewidując okresy ochronne wynoszące co najmniej pięć lat w przypadku produktów farmaceutycznych i dziesięć lat w przypadku produktów chemicznych przeznaczonych dla rolnictwa, zapewnia wystarczający poziom ochrony, odpowiadający stosownym międzynarodowym zobowiązaniom podjętym przez republiki Strony AŚ, w tym art. 39 porozumienia TRIPS WTO, art. 15.10 umowy o wolnym handlu między Republiką Dominikany, Ameryką Środkową a Stanami Zjednoczonymi, a w przypadku Panamy art. 15.10 umowy o promocji handlu pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Panamą. WSPÓLNA DEKLARACJA NAZWY, KTÓRE ZOSTAŁY ZASTOSOWANE DO REJESTRACJI JAKO OZNACZENIA GEOGRAFICZNE W REPUBLICE STRONY AŚ Strony potwierdzają, że wnioski o rejestrację jako oznaczenia geograficzne na terytorium Strony pochodzenia zostały złożone w odniesieniu do nazw wymienionych w niniejszym dokumencie. Do celów ochrony na terytorium Strony UE, Strona pochodzenia powiadamia Stronę UE o zakończeniu właściwych krajowych procedur służących wprowadzeniu ochrony. Po pomyślnym zarejestrowaniu tych nazw jako oznaczeń geograficznych na terytorium Strony pochodzenia, nazwy te poddawane są procedurom i są chronione, jak określono w części IV tytuł VI (Własność intelektualna) art. 245 niniejszej Umowy, pod warunkiem, że formalne wymogi dotyczące wniosków w Stronie UE zostały spełnione nie później niż jeden rok przed wejściem w życie. Lista nazw, dla których zostały złożone wnioski: | Państwo | Nazwa | Produkt | 1. | Kostaryka | Dota-Tarruzú Puro | Kawa | 2. | Kostaryka | Los Santos | Kawa | 3. | Kostaryka | Orosi | Kawa | 4. | Kostaryka | Tres Ríos | Kawa | 5. | Kostaryka | Turrialba | Kawa | 6. | Kostaryka | Tarrazú | Kawa | 7. | Kostaryka | West Valley | Kawa | 8. | Kostaryka | Brunca | Kawa | 9. | Kostaryka | Central Valley | Kawa | 10. | Kostaryka | Café de Costa Rica | Kawa | 11. | Kostaryka | Guanacaste | Kawa | 12. | Kostaryka | Queso Turrialba | Ser | 13. | Salwador | Café Tecapa – Chinameca | Kawa | 14. | Salwador | Café del la Cordillera del Bálsamo | Kawa | 15. | Salwador | Bálsamo de la Cordillera del Bálsamo | Balsam | 16. | Salwador | Café de Alotepeque | Kawa | 17. | Salwador | Café del Volcán de San Salvador | Kawa | 18. | Salwador | Café de Cacahuatique | Kawa | 19. | Salwador | Café del Platanal | Kawa | 20. | Salwador | Queso Duro Blando | Ser | 21. | Salwador | Queso Seco Añejo | Ser | 22. | Salwador | Queso Morolique | Ser | 23. | Salwador | Queso Capita | Ser | 24. | Salwador | Quesillo de El Salvador | Ser | 25. | Salwador | Queso Puebla | Ser | 26. | Salwador | Queso Capa Roja | Ser | 27. | Salwador | Queso de Terrón | Ser | 28. | Honduras | Café Copán Honduras | Kawa | 29. | Honduras | Café Azul Meambar | Kawa | 30. | Honduras | Café Montecillo | Kawa | 31. | Honduras | Café Agalta Tropical | Kawa | 32. | Honduras | Café Opalaca | Kawa | 33. | Honduras | Café Paraíso | Kawa | 34. | Honduras | Café Guisayote | Kawa | 35. | Honduras | Café Erapuca | Kawa | 36. | Honduras | Café Congolón | Kawa | 37. | Honduras | Café Cangual | Kawa | 38. | Honduras | Café Camapara | Kawa | 39. | Nikaragua | Quesillo de Nagarote | Ser | 40. | Nikaragua | Quesillo de Chontales | Ser | 41. | Nikaragua | Cacao de Waslala | Kakao | 42. | Nikaragua | Cacao de Río Coco | Kakao | 43. | Nikaragua | Cacao de Nueva Guinea | Kakao | 44. | Nikaragua | Café de Kilambé | Kawa | 45. | Nikaragua | Café de Dipilto | Kawa | 46. | Nikaragua | Café Mozonte | Kawa | 47. | Nikaragua | Café Wiwilí | Kawa | 48. | Nikaragua | Miel del Sauce | Miód | 49. | Nikaragua | Miel de Mateare | Miód | 50. | Nikaragua | Miel de Belén | Miód | 51. | Panama | Café de altura de Panamá | Kawa | 52. | Panama | Café de bajura de Panamá | Kawa | 53. | Panama | Coco de tres filos de Colón | Kokos | 54. | Panama | Piña de Chorrera | Ananas | WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE UNII CELNEJ STRONY UE Strona UE przypomina, że państwa, z którymi posiada ona unię celną w momencie podpisania niniejszej Umowy, i których produkty nie korzystają z koncesji taryfowych na podstawie niniejszej Umowy, mają obowiązek, w odniesieniu do państw niebędących członkami Unii Europejskiej, dostosowania się do Wspólnej Taryfy Celnej oraz, stopniowo, do systemu ceł preferencyjnych Unii Europejskiej, podejmując niezbędne środki i negocjując umowy na wzajemnie korzystnych zasadach z zainteresowanymi państwami. Co za tym idzie, Unia Europejska wezwała republiki Strony AŚ do rozpoczęcia możliwie najszybciej negocjacji z tymi państwami. Republiki Strony AŚ informują, że dokładają wszelkich starań, by wynegocjować z tymi państwami porozumienie ustanawiające strefę wolnego handlu. JEDNOSTRONNA DEKLARACJA SALWADORU W SPRAWIE CZĘŚCI IV TYTUŁ VIII (HANDEL I ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ) ART. 290 "HANDEL PRODUKTAMI RYBNYMI" NINIEJSZEJ UMOWY Salwador uznaje część IV tytuł VIII (Handel i zrównoważony rozwój) art. 290 niniejszej Umowy bez uszczerbku dla statusu prawnego Salwadoru w odniesieniu do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza oraz załączników. -------------------------------------------------- Protokół w sprawie współpracy kulturalnej [1] Mając na uwadze, co następuje: JAKO SYGNATARIUSZE konwencji UNESCO w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, przyjętej w Paryżu w dniu 20 października 2005 r. (dalej zwanej "konwencją UNESCO"), która weszła w życie w dniu 18 marca 2007 r., Strony pragną skutecznie wdrożyć konwencję UNESCO i współpracować w ramach jej wdrożenia, opierając się na zasadach tej konwencji i opracowując działania zgodne z jej postanowieniami, w szczególności jej art. 14, 15 i 16; UZNAJĄC znaczenie sektora kultury i wieloaspektowy charakter dóbr i usług kulturalnych jako działań o wartości kulturowej, gospodarczej i społecznej, PRZYPOMINAJĄC, że cele niniejszego protokołu są uzupełniane i wspierane przez istniejące i przyszłe instrumenty w ramach innych dziedzin polityki, w celu: a) wzmacniania potencjału i niezależności sektora kultury Stron; b) wspierania lokalnych i regionalnych treści kulturowych; c) uznania, ochrony i promowania różnorodności kulturowej jako warunku owocnego dialogu pomiędzy kulturami; d) uznania, ochrony i promowania dziedzictwa kulturowego, a także promowania jego uznania przez społeczności lokalne i uznania jego wartości dla wyrażania tożsamości kulturowej. PODKREŚLAJĄC znaczenie ułatwiania współpracy kulturalnej pomiędzy Stronami oraz w celu uwzględnienia, w konkretnych przypadkach, między innymi, stopnia rozwoju ich sektora kultury, poziomu wymiany kulturalnej i strukturalnego braku równowagi w zakresie tej wymiany oraz istnienia preferencyjnych systemów promowania lokalnych i regionalnych treści kulturowych, UWZGLĘDNIAJĄC część III tytuł VIII (Współpraca kulturalna i audiowizualna) niniejszej Umowy i pragnąc rozwijać współpracę w przyszłości; ODNOTOWUJĄC, że w skład Podkomitetu ds. Współpracy ustanowionego w części I tytuł II (Ramy instytucjonalne) art. 8 ust. 7 niniejszej Umowy powinni wchodzić urzędnicy, którzy kierują się wiedzą i doświadczeniem w kwestiach i praktykach związanych z kulturą podczas wykonywania postanowień niniejszego protokołu. Artykuł 1 Zakres zastosowania, cele i definicje 1. Nie naruszając postanowień niniejszej Umowy, w protokole tym ustanawia się ramy dla współpracy Stron w celu ułatwienia wymiany działalności, dóbr i usług kulturalnych, obejmujące, między innymi, sektor audiowizualny. 2. Zachowując i rozwijając zdolność do opracowywania i realizowania polityki w dziedzinie kultury, dążąc do ochrony i wspierania różnorodności kulturowej, Strony starają się współpracować w celu poprawy warunków wymiany działalności, dóbr i usług kulturalnych oraz zlikwidowania możliwego braku równowagi, a także zapewnienia szerszej i bardziej zrównoważonej wymiany kulturalnej. 3. Konwencja UNESCO stanowi punkt odniesienia dla wszystkich definicji i pojęć stosowanych w niniejszym protokole. Ponadto dla celów niniejszego protokołu, w szczególności jego art. 3, "artyści i inni pracownicy i działacze sektora kultury", o których mowa w art. 16 konwencji UNESCO, oznaczają osoby fizyczne, które wykonują działalność związaną z kulturą, wytwarzają dobra kultury lub uczestniczą w bezpośrednim świadczeniu usług w zakresie kultury. SEKCJA A PRZEPISY HORYZONTALNE Artykuł 2 Dialog i wymiana kulturalna 1. Strony dążą do wzmacniania swych możliwości w zakresie określania i rozwijania swojej polityki kulturalnej, rozwijania sektora kultury i zwiększania możliwości wymiany dóbr i usług kulturalnych pomiędzy Stronami, w tym poprzez preferencyjne traktowanie, tam gdzie ma to zastosowanie zgodnie z krajowym prawodawstwem właściwych Stron. 2. Strony współpracują w celu pogłębiania wzajemnego zrozumienia i rozszerzania wymiany informacji w kwestiach związanych z kulturą i przekazem audiowizualnym poprzez dialog między UE a Ameryką Środkową, w tym w dziedzinie dobrych praktyk w zakresie ochrony praw własności intelektualnej mających znaczenie dla niniejszego protokołu. Dialog ten odbywa się w ramach mechanizmów ustanowionych w niniejszej Umowie, a w stosownych przypadkach także na innych forach. Artykuł 3 Artyści oraz inni pracownicy i działacze sektora kultury 1. Strony dokładają starań, aby ułatwiać, zgodnie ze swym prawodawstwem krajowym, wjazd i czasowy pobyt na ich terytoriach artystom oraz innym pracownikom i działaczom sektora kultury pochodzącym z drugiej Strony, którzy są: a) artystami, aktorami, technikami bądź innymi pracownikami i działaczami sektora kultury pochodzącymi z drugiej Strony zaangażowanymi w kręcenie filmów kinowych lub programów telewizyjnych; lub b) artystami lub innymi pracownikami i działaczami sektora kultury, takimi jak artyści i instruktorzy zajmujący się sztuką wizualną, plastyczną i widowiskową, kompozytorzy, autorzy, dostawcy usług rozrywkowych i inni podobni pracownicy i działacze pochodzący z drugiej Strony zaangażowani w działalność kulturalną, taką jak nagrywanie muzyki lub odgrywanie aktywnej roli w wydarzeniach kulturalnych, takich jak targi literatury itp., pod warunkiem, że: a) nie są oni zaangażowani w sprzedaż lub świadczenie usług oraz nie otrzymują wynagrodzenia ze źródeł zlokalizowanych na terytorium Strony, na którym czasowo przebywają; oraz b) nie są oni zaangażowani w świadczenie usług w ramach umowy zawartej między osobą prawną, która nie jest obecna handlowo na terytorium Strony, gdzie artysta lub inny pracownik lub działacz sektora kultury czasowo przebywa, a konsumentem w tej Stronie. 2. Strony dokładają wszelkich starań, aby ułatwiać, zgodnie ze swym właściwym prawodawstwem krajowym, szkolenie artystów oraz innych pracowników i działaczy sektora kultury oraz wzmożone kontakty pomiędzy nimi; do osób tych zalicza się: a) producentów teatralnych, członków zespołów wokalnych i muzycznych oraz orkiestr; b) autorów, kompozytorów, rzeźbiarzy, artystów estradowych i innych artystów indywidualnych; c) artystów oraz innych pracowników i działaczy sektora kultury uczestniczących w bezpośrednim świadczeniu usług związanych z cyrkami, parkami rozrywki i innymi podobnymi atrakcjami; d) artystów oraz innych pracowników i działaczy sektora kultury uczestniczących w bezpośrednim świadczeniu usług związanych z salami balowymi lub dyskotekami oraz instruktorów tańca. Artykuł 4 Pomoc techniczna 1. Strona UE dokłada wszelkich starań, by zapewnić pomoc techniczną republikom Strony AŚ w celu wspierania rozwoju ich sektora kultury, opracowywania i wdrażania polityki w dziedzinie kultury oraz promowania produkcji i wymiany dóbr i usług związanych z kulturą. 2. Strony zgadzają się współpracować, w tym udzielając wsparcia, za pomocą różnych środków, między innymi w następujących dziedzinach: kształcenie, wymiana informacji, wiedzy fachowej i doświadczeń oraz doradztwo w zakresie opracowywania polityki i prawodawstwa, a także wykorzystywanie i transfer technologii i know-how. Pomoc techniczna może również ułatwiać współpracę między przedsiębiorstwami prywatnymi, organizacjami pozarządowymi oraz partnerstwami publiczno-prywatnymi. SEKCJA B POSTANOWIENIA SEKTOROWE Artykuł 5 Współpraca w sektorze audiowizualnym, łącznie z kinematografią 1. Strony zachęcają do negocjowania nowych i wdrażania obowiązujących umów o koprodukcji między Państwem Członkowskim bądź kilkoma Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej a jedną lub większą liczbą republik Strony AŚ. 2. Strony, zgodnie ze swoim ustawodawstwem krajowym, ułatwiają dostęp koprodukcji między jednym lub kilkoma producentami Strony UE a jednym lub kilkoma producentami z republik Strony AŚ do ich odnośnych rynków, poprzez zastosowanie odpowiednich środków, w tym udzielanie wsparcia w drodze organizacji festiwali, seminariów i podobne inicjatywy. 3. W stosownych przypadkach każda ze Stron wspiera promocję swego terytorium jako miejsca wykorzystywanego do celów kręcenia filmów kinowych i programów telewizyjnych. 4. Strony, zgodnie ze swoim ustawodawstwem krajowym, analizują i zezwalają, odpowiednio, na czasowy przywóz lub dopuszczenie, materiału i sprzętu technicznego niezbędnego do kręcenia filmów kinowych oraz programów telewizyjnych przez pracowników i działaczy sektora kultury z terytorium jednej Strony na terytorium drugiej Strony. Artykuł 6 Sztuka widowiskowa 1. Strony zgadzają się współpracować, zgodnie ze swoim prawodawstwem krajowym, w tym ułatwiając wzmożone kontakty pomiędzy osobami zajmującymi się sztuką widowiskową, w takich dziedzinach jak wymiany zawodowe i szkolenia, w tym między innymi uczestnictwo w przesłuchaniach, rozwój sieci kontaktów i wspieranie tworzenia takich sieci. 2. Strony zachęcają do podejmowania wspólnych produkcji w dziedzinie sztuki widowiskowej przez producentów z jednego lub kilku Państw Członkowskich Unii Europejskiej i z jednej lub większej liczby republik Strony AŚ. 3. Strony wspierają opracowywanie międzynarodowych norm technologicznych w dziedzinie teatru oraz używanie znaków scenicznych. Ułatwiają one współpracę zmierzającą do osiągnięcia tego celu. Artykuł 7 Publikacje Strony zgadzają się współpracować, zgodnie ze swoim prawodawstwem krajowym, w tym poprzez ułatwianie wymiany publikacji z drugą Stroną oraz upowszechnianie publikacji drugiej Strony, w następujących dziedzinach: a) organizacja targów, seminariów, wydarzeń literackich i innych podobnych imprez związanych z publikacjami, również ruchomych struktur czytelniczych; b) ułatwianie wspólnych wydań i tłumaczeń; c) ułatwianie wymian zawodowych oraz szkoleń dla bibliotekarzy, pisarzy, tłumaczy, księgarzy i wydawców. Artykuł 8 Ochrona miejsc i zabytków historycznych Strony zgadzają się współpracować, między innymi udzielając wsparcia w celu zachęcenia do wymiany wiedzy specjalistycznej oraz najlepszych praktyk dotyczących ochrony obiektów dziedzictwa i zabytków historycznych, mając na uwadze misję UNESCO w zakresie ochrony światowego dziedzictwa. Obejmuje to ułatwianie wymiany ekspertów, współpracę w dziedzinie szkoleń zawodowych, poszerzanie wiedzy społeczności lokalnych oraz doradztwo w zakresie ochrony zabytków historycznych i obszarów chronionych oraz prawodawstwa i wdrażania środków dotyczących dziedzictwa, w szczególności w dziedzinie włączania go w życie lokalne. Współpraca taka musi być zgodna z właściwym prawodawstwem krajowym Stron. SEKCJA C POSTANOWIENIA KOŃCOWE Artykuł 9 Postanowienia końcowe 1. Postanowienia niniejszego protokołu mają zastosowanie między Stroną UE i każdą z republik Strony AŚ od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym ta republika Strony AŚ złożyła swój dokument ratyfikacyjny konwencji UNESCO. 2. Jeżeli wszystkie republiki Strony AŚ złożyły swoje dokumenty ratyfikacyjne konwencji UNESCO przed wymianą powiadomień, o których mowa w części V (Postanowienia końcowe) art. 353 ust. 2 i 3 niniejszej Umowy, postanowienia niniejszego protokołu stosuje się od daty wejścia w życie niniejszej Umowy. [1] Żadne z postanowień niniejszego protokołu nie podlega części IV tytuł X (Rozstrzyganie sporów) niniejszej Umowy. --------------------------------------------------