<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-414/20 PPU</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62020CC0414</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:1009">EU:C:2020:1009</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>30</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>30</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Προτασεισ Richard de la Tour – Υποθεση C‑414/20 PPU</HT></P><P>MM</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του Γενικού Εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Jean Richard De La Tour</HT></P><P>της <DATE ISO="20201209">9ης Δεκεμβρίου 2020</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Υπόθεση C‑414/20 PPU</HT></P><P>MM</P><P>Ποινική διαδικασία</P><P>παρισταμένης της</P><P>Spetsializirana prokuratura</P><P><HT TYPE="NORMAL">[αίτηση του Spetsializiran nakazatelen sad (ειδικού ποινικού δικαστηρίου, Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Επείγουσα προδικαστική διαδικασία</KEYWORD><KEYWORD>Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις</KEYWORD><KEYWORD>Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης</KEYWORD><KEYWORD>Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 6, παράγραφος 1, και άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ</KEYWORD><KEYWORD>Διαδικασίες παράδοσης μεταξύ κρατών μελών</KEYWORD><KEYWORD>Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδοθέν βάσει εθνικής πράξεως περί απαγγελίας κατηγορίας</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια της φράσης <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>ένταλμα σύλληψης ή οιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 47</KEYWORD><KEYWORD>Αποτελεσματική δικαστική προστασία</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Εισαγωγή</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Η υπό κρίση αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 1, και του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20020613">13ης Ιουνίου 2002</DATE>, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="190" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2002">ΕΕ 2002, L 190, σ. 1</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20090226">26ης Φεβρουαρίου 2009</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="081" PAGE.FIRST="24" DATE.PUB="2009">ΕΕ 2009, L 81, σ. 24</REF.DOC.OJ>, στο εξής: απόφαση-πλαίσιο 2002/584.</P></NOTE>, καθώς και την ερμηνεία του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Η υπό κρίση αίτηση υποβλήθηκε στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας κατά την οποία, προς στήριξη αιτήσεως για την επανεξέταση του μέτρου της προσωρινής κρατήσεως που επιβλήθηκε στον ΜΜ, τέθηκε ζήτημα κύρους του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που είχε εκδοθεί εις βάρος του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Τα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Spetsializiran nakazatelen sad (ειδικό ποινικό δικαστήριο, Βουλγαρία) έχουν, κατά βάση, ως αντικείμενο την έννοια του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>εθνικού εντάλματος σύλληψης<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/> ως νομικού ερείσματος για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, καθώς και τις λεπτομέρειες και το περιεχόμενο της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας που πρέπει να διασφαλίζεται, εντός του κράτους μέλους εκδόσεως, υπέρ του προσώπου εις βάρος του οποίου έχει εκδοθεί ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, μετά την παράδοσή του.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="2"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Α.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Η απόφαση-πλαίσιο 2002/584</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Το άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 3, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584 ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="001.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι δικαστική απόφαση η οποία εκδίδεται από κράτος μέλος προς το σκοπό της σύλληψης και της παράδοσης από άλλο κράτος μέλος προσώπου που καταζητείται για την άσκηση ποινικής δίωξης ή για την εκτέλεση ποινής ή μέτρου στερητικών της ελευθερίας.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="001.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>H παρούσα απόφαση-πλαίσιο δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την τροποποίηση της υποχρέωσης σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των θεμελιωδών νομικών αρχών, όπως διατυπώνονται στο άρθρο 6 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Το άρθρο 6, παράγραφοι 1 και 3, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584 προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="006.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Η δικαστική αρχή έκδοσης του εντάλματος είναι η δικαστική αρχή του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος που είναι αρμόδια για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως δυνάμει του δικαίου αυτού του κράτους.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Κάθε κράτος μέλος ενημερώνει τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου σχετικά με τη δικαστική αρχή που είναι αρμόδια σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο.<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Το άρθρο 8 αυτής της αποφάσεως-πλαισίου, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>Περιεχόμενο και τύπος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/>, ορίζει, στην παράγραφο 1, στοιχείο γʹ, τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης περιέχει τα ακόλουθα στοιχεία, τα οποία υποβάλλονται σύμφωνα με το έντυπο που περιλαμβάνεται στο παράρτημα:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>ένδειξη ότι υπάρχει εκτελεστή απόφαση, ένταλμα σύλληψης ή οιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 1 και 2.<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο περιλαμβάνει, σε παράρτημα, ειδικό έντυπο το οποίο οφείλουν να συμπληρώνουν οι δικαστικές αρχές έκδοσης του εντάλματος σύλληψης, αναγράφοντας τα ειδικώς απαιτούμενα πληροφοριακά στοιχεία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181206">6ης Δεκεμβρίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>IK (Εκτέλεση παρεπόμενης ποινής)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑551/18 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:991">EU:C:2018:991</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>. Στο στοιχείο βʹ, σημείο 1, του εντύπου αυτού γίνεται αναφορά στην απόφαση επί της οποίας βασίζεται το ένταλμα σύλληψης και η οποία μπορεί να είναι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>[έ]νταλμα σύλληψης ή δικαστική απόφαση που έχει την ίδια ισχύ<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="3"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Β.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το βουλγαρικό δίκαιο</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Η απόφαση-πλαίσιο 2002/584 μεταφέρθηκε στο βουλγαρικό δίκαιο με τον zakon za ekstraditsiata i evropeiskata zapoved za arest (νόμο περί εκδόσεως και περί του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, στο εξής: ZEEZA)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P><HT TYPE="ITALIC">DV</HT> [Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας] αριθ. 46, της <DATE ISO="20050603">3ης Ιουνίου 2005</DATE>.</P></NOTE>, το δε άρθρο 37 του νόμου αυτού περιέχει τις διατάξεις σχετικά με την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και έχει διατύπωση σχεδόν πανομοιότυπη με εκείνη του άρθρου 8 της αποφάσεως-πλαισίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με το άρθρο 56, παράγραφος 1, σημείο 1, του ZEEZA, ο εισαγγελέας είναι αρμόδιος, κατά την ποινική προδικασία, για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εις βάρος του κατηγορουμένου. Κατά το στάδιο αυτό της ποινικής διαδικασίας, η βουλγαρική νομοθεσία δεν προβλέπει δυνατότητα συμμετοχής δικαιοδοτικού οργάνου στην έκδοση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, ούτε πριν ούτε μετά την έκδοσή του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Αντιθέτως, κατά το στάδιο της ποινικής δίκης, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>δικαστική αρχή έκδοσης<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/> είναι το αρμόδιο δικαστήριο το οποίο είναι το μόνο που έχει την εξουσία να εκδώσει ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Περαιτέρω, κατόπιν της καταδίκης, εφόσον έχει εκδοθεί καταδικαστική απόφαση και έχει επιβληθεί ποινή, ο εισαγγελέας αποτελεί εκ νέου τη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>δικαστική αρχή έκδοσης<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/> που έχει την εξουσία εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.</P></NOTE>. Ειδικότερα, δεν φαίνεται να παρέχει τη δυνατότητα προσβολής, ενώπιον δικαιοδοτικού οργάνου, της αποφάσεως του εισαγγελέα για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Δυνάμει του άρθρου 200 του nakazatelno protsesualen kodeks (κώδικα ποινικής δικονομίας, στο εξής: NPK), σε συνδυασμό με το άρθρο 66 του ZEEZA, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης μπορεί να προσβληθεί μόνον ενώπιον εισαγγελέα ανωτέρου βαθμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Το ένταλμα προσαγωγής</HT>, σκοπός του οποίου είναι να οδηγηθεί ενώπιον των αστυνομικών ανακριτικών οργάνων ένα άτομο για το οποίο υπάρχουν υπόνοιες ότι έχει διαπράξει αξιόποινη πράξη, διέπεται από το άρθρο 71 του NPK. Το ένταλμα προσαγωγής δεν προσβάλλεται ενώπιον δικαιοδοτικού οργάνου. Μπορεί να προσβληθεί μόνον ενώπιον του εισαγγελέα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Η απαγγελία κατηγορίας</HT> εις βάρος προσώπου για το οποίο υπάρχουν υπόνοιες ότι έχει διαπράξει αξιόποινη πράξη διέπεται ιδίως από το άρθρο 219 του NPK.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Το άρθρο 219, παράγραφος 1, του NPK ορίζει ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>[ε]φόσον συλλεγούν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για την ενοχή συγκεκριμένου προσώπου […], το ανακριτικό όργανο συντάσσει έκθεση προς τον εισαγγελέα και απαγγέλλει κατηγορία, εκδίδοντας προς τούτο σχετική διάταξη<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/>. Πρόκειται για πράξη οποία εκδίδεται από το ανακριτικό όργανο υπό τον έλεγχο του εισαγγελέα. Σκοπός της διατάξεως αυτής είναι να γνωστοποιηθεί στο πρόσωπο για το οποίο υπάρχουν υπόνοιες ότι έχει διαπράξει αξιόποινη πράξη ότι του απαγγέλλεται κατηγορία και να του παρασχεθεί η δυνατότητα να αμυνθεί (άρθρο 219, παράγραφοι 4 έως 8, και άρθρο 221 του NPK)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Η διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας πρέπει να περιλαμβάνει έκθεση των κύριων πραγματικών περιστατικών που προσάπτονται στο πρόσωπο για το οποίο υπάρχουν υπόνοιες ότι έχει διαπράξει αξιόποινη πράξη και τον νομικό χαρακτηρισμό των πράξεων αυτών.</P></NOTE>. Η εν λόγω διάταξη δεν έχει ως έννομη συνέπεια τη θέση του κατηγορουμένου υπό κράτηση. Προς τούτο, δύναται να εκδοθούν άλλου είδους αποφάσεις: η κλήτευση για την εμφάνιση ενώπιον του δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 64, παράγραφος 2, του NPK και το ένταλμα προσαγωγής ενώπιον των αστυνομικών ανακριτικών οργάνων δυνάμει του άρθρου 71 του NPK.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Η διάταξη του ανακριτικού οργάνου περί απαγγελίας κατηγορίας δεν προσβάλλεται ενώπιον δικαιοδοτικού οργάνου. Προσβάλλεται μόνον ενώπιον του εισαγγελέα. Το άρθρο 200 του NPK ορίζει συγκεκριμένα ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>[η] διάταξη του ανακριτικού οργάνου μπορεί να προσβληθεί ενώπιον του εισαγγελέα. Η απόφαση του εισαγγελέα, η οποία δεν υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο, προσβάλλεται ενώπιον εισαγγελέα ανωτέρου βαθμού, του οποίου η απόφαση είναι απρόσβλητη<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Η θέση υπό προσωρινή κράτηση</HT> προσώπου εις βάρος του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη διέπεται, κατά το στάδιο της ποινικής προδικασίας, από το άρθρο 64 του NPK.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 64, παράγραφος 1, του NPK, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>[τ]ο μέτρο της προσωρινής κρατήσεως διατάσσεται, κατά την ποινική προδικασία, από το αρμόδιο πρωτοβάθμιο δικαστήριο κατόπιν αιτήσεως του εισαγγελέα<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Για την υποβολή της σχετικής αιτήσεως, ο εισαγγελέας πρέπει να εκτιμήσει εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 63, παράγραφος 1, του NPK<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Κατά το γράμμα του άρθρου 63, παράγραφος 1, του NPK, το μέτρο της προσωρινής κρατήσεως διατάσσεται όταν υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι ο κατηγορούμενος έχει διαπράξει αξιόποινη πράξη η οποία τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με άλλη αυστηρότερη ποινή και από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι συντρέχει πραγματικός κίνδυνος φυγής του κατηγορουμένου ή τελέσεως αξιόποινης πράξεως.</P></NOTE>, προκειμένου να ζητήσει από το δικαστήριο αυτό να επιβάλει στον κατηγορούμενο, μετά την απαγγελία της κατηγορίας, το πλέον αυστηρό στο πλαίσιο της προδικασίας μέτρο της προσωρινής κρατήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 64, παράγραφος 2, του NPK, ο κατηγορούμενος μπορεί να κρατηθεί, μετά από εισαγγελική παραγγελία, για μέγιστη διάρκεια 72 ωρών προκειμένου να καταστεί δυνατή η εμφάνισή του ενώπιον του δικαστηρίου που είναι αρμόδιο να διατάξει, ενδεχομένως, το μέτρο της προσωρινής κρατήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Το άρθρο 64, παράγραφος 3, του NPK ορίζει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>το δικαστήριο εξετάζει αμέσως την υπόθεση […] παρισταμένου του κατηγορουμένου<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει, συναφώς, ότι, σε αυτό το στάδιο της ποινικής διαδικασίας, απόφαση περί προσωρινής κρατήσεως του κατηγορουμένου μπορεί να εκδοθεί μόνον παρισταμένου του προσώπου αυτού.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 64, παράγραφος 4, του NPK, το δικαστήριο είναι η αρμόδια αρχή για να εξετάσει την αίτηση περί προσωρινής κρατήσεως και να κρίνει εάν πρέπει να επιβάλει το συγκεκριμένο μέτρο, να επιλέξει να επιβάλει ηπιότερο μέτρο ή να αρνηθεί γενικώς την επιβολή μέτρου δικονομικού καταναγκασμού εις βάρος του κατηγορουμένου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 270 του NPK, το οποίο φέρει τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>Αποφάσεις επί του μέτρου καταναγκασμού και των λοιπών μέτρων δικαστικού ελέγχου κατά τη διάρκεια της δίκης<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/>:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="270.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Το ζήτημα της αντικαταστάσεως του μέτρου καταναγκασμού δύναται να εγερθεί οποτεδήποτε κατά τη διάρκεια της δίκης. Νέο αίτημα σχετικά με το μέτρο μπορεί να υποβληθεί ενώπιον του αρμοδίου δικαστηρίου μόνο σε περίπτωση μεταβολής των περιστάσεων.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="270.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Το δικαστήριο αποφαίνεται με διάταξη σε δημόσια συνεδρίαση</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="270.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Η διάταξη στην οποία αναφέρονται οι παράγραφοι 2 και 3 υπόκειται σε έφεση […]<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Στη Βουλγαρία κινήθηκε ποινική δίωξη εις βάρος σαράντα ενός ατόμων λόγω συμμετοχής τους σε εγκληματική οργάνωση παράνομης διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Δεκαέξι εξ αυτών, συμπεριλαμβανομένου του κατηγορούμενου MM, διέφυγαν τη σύλληψη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Με διάταξη της <DATE ISO="20190808">8ης Αυγούστου 2019</DATE>, η οποία συνίστατο σε ένταλμα προσαγωγής δυνάμει του άρθρου 71 του NPK<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Με την απάντησή του στην αίτηση παροχής διευκρινίσεων του Δικαστηρίου, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι η πράξη αυτή συνιστά ένταλμα σύλληψης κατά το εθνικό δίκαιο. Στη συνέχεια το χαρακτηρίζει ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>ένταλμα προσαγωγής<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/>.</P></NOTE>, το ανακριτικό όργανο εξέδωσε ένταλμα αναζήτησης του MM προκειμένου να προσαχθεί βιαίως ενώπιον των αστυνομικών αρχών. Αυτό σήμαινε ότι ο MM θα μπορούσε να τεθεί υπό κράτηση εντός του εθνικού εδάφους.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Το ένταλμα προσαγωγής εκδίδεται είτε από τον εισαγγελέα είτε από αστυνομική αρχή επιφορτισμένη με την ανακριτική έρευνα υπό τον έλεγχο του εισαγγελέα. Το αιτούν δικαστήριο εξηγεί ότι η βουλγαρική νομοθεσία δεν απαιτεί προηγούμενη ή εκ των υστέρων έγκριση από τον εισαγγελέα ή από το δικαστήριο για την έκδοση ή την εκτέλεση της συγκεκριμένης διατάξεως. Η έκδοση εντάλματος προσαγωγής είναι, επομένως, δυνατό να αποφασιστεί απλώς και μόνον από την αστυνομική υπηρεσία που διεξάγει την προανακριτική έρευνα η έκδοση εντάλματος προσαγωγής, λόγω της αρνήσεως του καταζητούμενου να παρουσιαστεί ενώπιόν της.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, στην υπόθεση της κύριας δίκης, το ένταλμα προσαγωγής έχει εκδοθεί από ανακριτικό όργανο της αστυνομίας [Glavna direktsiya <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>Borba s organiziranata prestapnost<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/> (Γενική Διεύθυνση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>Καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/>), υπαγόμενη στο Ministerstvo na vatreshnite raboti (Υπουργείο Εσωτερικών, Βουλγαρία)] και ότι το ένταλμα αυτό ουδέποτε εκτελέστηκε στην πράξη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των ως άνω περιγραφομένων χαρακτηριστικών του εντάλματος προσαγωγής, το αιτούν δικαστήριο εκφράζει αμφιβολίες ως προς το εάν μια τέτοια εθνική πράξη μπορεί να οριστεί ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>ένταλμα σύλληψης<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/>, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584. Τούτο διότι η έκδοση του εντάλματος προσαγωγής έχει γίνει απλώς από αστυνομικό ανακριτικό όργανο, χωρίς την παρέμβαση εισαγγελέα ή δικαστή (εκ των προτέρων ή εκ των υστέρων), και ότι συνεπάγεται διάρκεια κρατήσεως περιοριζόμενη σε ό,τι είναι αναγκαίο για την προσαγωγή του καταζητούμενου ενώπιον του αστυνομικού αυτού οργάνου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Εκτός από τη διάταξη της <DATE ISO="20190808">8ης Αυγούστου 2019</DATE>, η οποία συνιστά ένταλμα προσαγωγής, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, με πράξη της <DATE ISO="20190809">9ης Αυγούστου 2019</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Στο εξής: η από <DATE ISO="20190809">9 Αυγούστου 2019</DATE> διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας.</P></NOTE>, το ανακριτικό όργανο, κατόπιν αδείας του εισαγγελέα, απήγγειλε στον ΜΜ κατηγορίες για τη συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση παράνομης διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Δεδομένου ότι ο MM είχε διαφύγει τη σύλληψη, η διάταξη αυτή, η οποία, κατά το αιτούν δικαστήριο, δεν είχε ως έννομη συνέπεια τη θέση του υπό κράτηση, επιδόθηκε μόνο στον αυτεπαγγέλτως διορισθέντα δικηγόρο του. Το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι η εν λόγω διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας, η οποία πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει εκδοθεί από τον εισαγγελέα, έχει ως μόνο έννομο αποτέλεσμα τη γνωστοποίηση του κατηγορητηρίου στον κατηγορούμενο και την παροχή σε αυτόν της δυνατότητας να αμυνθεί δίνοντας εξηγήσεις ή προτείνοντας αποδεικτικά μέσα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20200116">16 Ιανουαρίου 2020</DATE> ο εισαγγελέας εξέδωσε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εις βάρος του ΜΜ. Στη στήλη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>[α]πόφαση επί της οποίας βασίζεται το ένταλμα σύλληψης<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/>, στο σημείο 1, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>ένταλμα σύλληψης ή δικαστική απόφαση που έχει την ίδια ισχύ<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>, μνημονεύεται μόνον η από <DATE ISO="20190809">9 Αυγούστου 2019</DATE> διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας, την οποία εξέδωσε το ανακριτικό όργανο εις βάρος του MM. Ωστόσο, δεν κατέστη δυνατός ο εντοπισμός του MM και, κατά συνέπεια, και η σύλληψή του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20200325">25 Μαρτίου 2020</DATE> η υπόθεση ήχθη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου προκειμένου να εξετασθεί επί της ουσίας. Στις <DATE ISO="20200416">16 Απριλίου 2020</DATE> ο εισαγγελέας υπέβαλε αίτηση προσωρινής κρατήσεως των προσώπων που διέφευγαν τη σύλληψη, μεταξύ των οποίων και του ΜΜ. Σε δημόσια συνεδρίαση στις <DATE ISO="20200424">24 Απριλίου 2020</DATE>, το αιτούν δικαστήριο απέρριψε την αίτηση αυτή με την αιτιολογία ότι, δυνάμει του εθνικού δικαίου, δεν ήταν δυνατόν να διαταχθεί η κράτηση αυτή ερήμην του κατηγορουμένου. Η άρνηση του αιτούντος δικαστηρίου να αποφανθεί επί της συγκεκριμένης αιτήσεως δεν αμφισβητήθηκε από τον εισαγγελέα.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι η περίπτωση του MM διαφοροποιείται από εκείνην πολλών άλλων κατηγορουμένων που διέφευγαν τη σύλληψη. Συγκεκριμένα, εκτός από το ένταλμα προσαγωγής δυνάμει της διατάξεως της <DATE ISO="20190808">8ης Αυγούστου 2019</DATE>, κανένα άλλο εθνικό ένταλμα σύλληψης δεν έχει εκδοθεί εις βάρος του ΜΜ. Το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει επ’ αυτού ότι ουδεμία διάταξη βάσει του άρθρου 64, παράγραφος 2, του NPK έχει εκδοθεί εις βάρος του ΜΜ<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Από τις διευκρινίσεις που παρέσχε το αιτούν δικαστήριο προκύπτει επίσης ότι η πρακτική που ακολουθήθηκε για την αναζήτηση και τη σύλληψη των κατηγορουμένων για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση εμπορίας ναρκωτικών ουσιών δεν ήταν ενιαία. Αναφέρει ειδικότερα ότι εκδόθηκαν 18 ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης. Σε ορισμένα εξ αυτών, ως εθνικό ένταλμα σύλληψης αναφέρεται η διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας· σε άλλες περιπτώσεις, αναφέρεται η διάταξη που εκδίδεται βάσει του άρθρου 64, παράγραφος 2, του NPK (θέση υπό κράτηση για μέγιστη διάρκεια 72 ωρών), το δε αιτούν δικαστήριο εξηγεί συναφώς ότι η συγκεκριμένη αποτελεί στη Βουλγαρία το σύνηθες έρεισμα για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης κατά το στάδιο της προδικασίας· σε άλλες περιπτώσεις αναφέρεται η διάταξη που εκδίδεται βάσει του άρθρου 71 του NPK (ένταλμα προσαγωγής)· σε άλλες δε περιπτώσεις αναφέρεται συνδυασμός δύο ή τριών από τις ως άνω εθνικές πράξεις.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20200705">5 Ιουλίου 2020</DATE> ο MM συνελήφθη στην Ισπανία, σε εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Στις <DATE ISO="20200728">28 Ιουλίου 2020</DATE> έγινε παράδοσή του στις βουλγαρικές δικαστικές αρχές. Την ίδια ημέρα ο εισαγγελέας αιτήθηκε την προσωρινή κράτηση του ΜΜ. Επί τη βάσει της αιτήσεως αυτής, το αιτούν δικαστήριο έλαβε αυθημερόν απόφαση για εμφάνιση του ΜΜ στο ακροατήριο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20200729">29 Ιουλίου 2020</DATE>, μετά τη διεξαγωγή της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως κατά την οποία ο MM παρέστη αυτοπροσώπως και έτυχε ακροάσεως, το αιτούν δικαστήριο διέταξε την προσωρινή του κράτηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι το αιτούν δικαστήριο, όταν αποφάσισε τη λήψη του συγκεκριμένου μέτρου, έκρινε, παραπέμποντας στη νομολογία του Δικαστηρίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Το αιτούν δικαστήριο μνημονεύει, συναφώς, τις αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190527">27ης Μαΐου 2019</DATE>, <NAME.CASE>OG και PI (Εισαγγελίες του Lübeck και του Zwickau)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑508/18 και C‑82/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:456">EU:C:2019:456</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>)· της <DATE ISO="20191212">12ης Δεκεμβρίου 2019</DATE>, Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (C‑566/19 PPU και C‑626/19 PPU, στο εξής: απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours)»</NAME.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1077">EU:C:2019:1077</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), και της <DATE ISO="20191212">12ης Δεκεμβρίου 2019</DATE>, Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (C‑625/19 PPU, στο εξής: απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία)</NAME.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1078">EU:C:2019:1078</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, ότι το επίμαχο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είχε εκδοθεί από αναρμόδια αρχή, ήτοι αποκλειστικώς από εισαγγελέα, χωρίς την παρέμβαση δικαιοδοτικού οργάνου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο έκρινε επίσης ότι στο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν μνημονευόταν έγκυρη απόφαση περί θέσεως υπό κράτηση, αλλά μόνον η από <DATE ISO="20190809">9 Αυγούστου 2019</DATE> διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας, η οποία δεν συνεπάγεται κράτηση του ΜΜ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, το αιτούν δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το επίμαχο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν είχε εκδοθεί νομίμως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Εντούτοις, το αιτούν δικαστήριο εξέφρασε αμφιβολίες ως προς το εάν ήταν δυνατό, κατά το συγκεκριμένο στάδιο της διαδικασίας, να διαπιστωθεί η έλλειψη νομιμότητας του εν λόγω ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, καθόσον, αφενός, η διαδικασία εκδόσεως και εκτελέσεως του εντάλματος αυτού είχε ήδη περατωθεί οριστικώς και, αφετέρου, θα προέβαινε το ίδιο εμμέσως στον έλεγχο της διατάξεως του εισαγγελέα. Ένας τέτοιος έλεγχος, όμως, απαγορεύεται από το βουλγαρικό δίκαιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο έκρινε επίσης ότι η διενέργεια ενός τέτοιου ελέγχου θα κατέληγε στην εκ μέρους του εκτίμηση της νομιμότητας της αποφάσεως της ισπανικής δικαστικής αρχής να προβεί στην εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και στην παράδοση του MM στις βουλγαρικές δικαστικές αρχές. Το αιτούν δικαστήριο εξέφρασε, εξάλλου, επιφυλάξεις ως προς το κατά πόσον και μέχρι ποιου σημείου η συγκεκριμένη πλημμέλεια του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, εφόσον αποδεικνυόταν, θα μπορούσε να ασκήσει επιρροή ως προς τη δυνατότητα να τεθεί ο ΜΜ υπό κράτηση.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο, δυσκολευόμενο να εκτιμήσει ποιες συνέπειες είχε η έλλειψη νομιμότητας του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης επί της μετέπειτα ποινικής διαδικασίας που κινήθηκε με σκοπό να τεθεί ο MM υπό προσωρινή κράτηση, έκρινε ήδη από εκείνο το στάδιο της διαδικασίας ότι ήταν αναγκαία η υποβολή αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως. Εντούτοις, δεδομένου ότι τα πρωτοβάθμια δικαστήρια δεν είναι υποχρεωμένα να προχωρήσουν σε προδικαστική παραπομπή, το αιτούν δικαστήριο, ως πρωτοβάθμιο δικαστήριο, επέλεξε να αφήσει το δευτεροβάθμιο δικαστήριο να αναλάβει την πρωτοβουλία αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20200805">5 Αυγούστου 2020</DATE> ο MM άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως με την οποία διατάχθηκε η προσωρινή του κράτηση προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, την έλλειψη νομιμότητας του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, επικαλούμενος τη νομολογία του Δικαστηρίου, υπέβαλε δε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο αίτημα να παραπέμψει το ζήτημα στο Δικαστήριο για έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20200814">14 Αυγούστου 2020</DATE> το δευτεροβάθμιο δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση όσον αφορά την κράτηση του MM, δίχως να εξετάσει τα ζητήματα σχετικά με τυχόν πλημμέλειες του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και απορρίπτοντας το αίτημα της υπερασπίσεως για την υποβολή προδικαστικού ερωτήματος στο Δικαστήριο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20200827">27 Αυγούστου 2020</DATE> ο MM κατέθεσε, δυνάμει του άρθρου 270 του NPK, νέα αίτηση ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου για τον δικαστικό έλεγχο της νομιμότητας του μέτρου της προσωρινής κρατήσεως που είχε ληφθεί εις βάρος του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Με επιστολή της <DATE ISO="20201201">1ης Δεκεμβρίου 2020</DATE> το αιτούν δικαστήριο ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι οι όροι για την προσωρινή κράτηση του ΜM έχουν μεταβληθεί λόγω της ασθένειάς του. Στον ΜΜ έχει πλέον επιβληθεί ο περιοριστικός όρος του κατ’ οίκον περιορισμού, συνιστάμενου στην απαγόρευση να εξέρχεται από την κατοικία του και την εφαρμογή μέτρων ηλεκτρονικής επιτήρησης.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Κατά τη δημόσια συνεδρίαση της <DATE ISO="20200903">3ης Σεπτεμβρίου 2020</DATE>, ο ΜΜ ανέφερε μεταξύ άλλων ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν είχε εκδοθεί νομίμως, επισημαίνοντας ότι η εν λόγω έλλειψη νομιμότητας δεν ελήφθη υπόψη από την ισπανική δικαστική αρχή που προέβη στην εκτέλεσή του, για τον λόγο και μόνον ότι ο MM είχε συγκατατεθεί στην παράδοσή του στις βουλγαρικές αρχές. Ο ΜΜ ζήτησε από το αιτούν δικαστήριο να αναγνωρίσει την έλλειψη νομιμότητας και ισχυρίστηκε ότι η συγκεκριμένη έλλειψη νομιμότητας καθιστούσε επίσης παράνομη την προσωρινή του κράτηση. Ο ΜΜ ζήτησε, επομένως, την άρση της κρατήσεως αυτής. Αντιθέτως, ο εισαγγελέας υποστήριξε ότι, υπό το πρίσμα του βουλγαρικού δικαίου, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ήταν καθ’ όλα νόμιμο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Μολονότι το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι πράγματι νόμιμο σύμφωνα με το βουλγαρικό δίκαιο, εντούτοις κρίνει ότι υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να θεωρηθεί ότι δεν έχει εκδοθεί νομίμως υπό το πρίσμα του δικαίου της Ένωσης. Κατά το αιτούν δικαστήριο, είναι ιδιαίτερα δύσκολο να προσδιοριστούν οι συνέπειες που έχει αυτή η έλλειψη νομιμότητας επί της προσωρινής κρατήσεως, η οποία, αυτή καθαυτήν, είναι, κατά την εκτίμησή του, καθ’ όλα νόμιμη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Spetsializiran nakazatelen sad (ειδικό ποινικό δικαστήριο) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να θέσει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>1)</NO.P><TXT>Συνάδει προς το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584 εθνική νομοθετική ρύθμιση κατά την οποία το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και η εθνική δικαστική απόφαση επί της οποίας στηρίχθηκε εκδίδονται αποκλειστικά από τον εισαγγελέα, χωρίς δυνατότητα συμμετοχής του αρμόδιου δικαστηρίου στην έκδοσή τους ή ασκήσεως εκ μέρους του δικαστηρίου αυτού προληπτικού ή εκ των υστέρων δικαστικού ελέγχου;</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="8"?><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Συνάδει προς το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584 ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης του οποίου η έκδοση στηρίχθηκε σε διάταξη περί απαγγελίας της κατηγορίας σε βάρος του καταζητούμενου, χωρίς η εν λόγω διάταξη να αφορά τη θέση του τελευταίου υπό κράτηση;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως: Εάν έχει εκτελεστεί κανονικά ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, η έκδοση και ο έλεγχος νομιμότητας του οποίου έχουν λάβει χώρα χωρίς τη συμμετοχή δικαιοδοτικού οργάνου και το οποίο έχει στηριχθεί σε εθνική διάταξη μη προβλέπουσα τη θέση του καταζητούμενου υπό κράτηση, και έχει γίνει παράδοση του καταζητούμενου, πρέπει να παρέχεται στον καταζητούμενο δικαίωμα ασκήσεως πραγματικής προσφυγής στο πλαίσιο της ίδιας ποινικής διαδικασίας με εκείνη κατά την οποία εκδόθηκε το εν λόγω ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης; Συνεπάγεται το δικαίωμα ασκήσεως πραγματικής προσφυγής ότι ο καταζητούμενος πρέπει να περιέρχεται στη θέση που θα είχε εάν δεν είχαν προσβληθεί τα δικαιώματά του;<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο δέχθηκε να εκδικαστεί η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως με την επείγουσα διαδικασία.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ανάλυση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Φρονώ ότι τα προδικαστικά ερωτήματα του αιτούντος δικαστηρίου μπορούν να επιμεριστούν σε τρεις θεματικούς άξονες. Ο πρώτος άξονας αφορά το κύρος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε εις βάρος του ΜΜ. Ο δεύτερος άξονας αφορά το ζήτημα εάν ο έλεγχος του κύρους του εντάλματος αυτού μπορεί να διενεργηθεί από το αιτούν δικαστήριο στο πλαίσιο προσφυγής που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως περί διατηρήσεως της προσωρινής κρατήσεως του MM, μολονότι, κατά το ίδιο δικαστήριο, το εθνικό δικονομικό δίκαιο δεν προβλέπει δυνατότητα δικαστικής προσβολής του εν λόγω εντάλματος, το οποίο εκδίδεται από τον εισαγγελέα, αλλά μόνον δυνατότητα προσβολής του ενώπιον εισαγγελικής αρχής ανωτέρου βαθμού. Τέλος, ο τρίτος άξονας αφορά τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει επί της προσωρινής κρατήσεως του ΜΜ η διαπίστωση ότι το επίμαχο στην κύρια δίκη ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης πάσχει ακυρότητα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Προτού εξετάσω τις τρεις αυτές διαστάσεις της υπό κρίση αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως, θα διατυπώσω ορισμένες προκαταρκτικές παρατηρήσεις προκειμένου να καταστεί σαφές ότι η αίτηση δεν αφορά ούτε την απόφαση της ισπανικής δικαστικής αρχής να προβεί στην εκτέλεση του επίμαχου στην κύρια δίκη ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης ούτε τον χαρακτηρισμό του Βούλγαρου εισαγγελέα ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>δικαστικής αρχής έκδοσης<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/>, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Α.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Προκαταρκτικές παρατηρήσεις επί του περιεχομένου της προδικαστικής παραπομπής</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του ρόλου της δικαστικής αρχής εκτελέσεως</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Το περιεχόμενο των υποχρεώσεων τις οποίες υπέχει η δικαστική αρχή εκτελέσεως κάθε φορά που πρέπει να προβεί στη εξέταση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και να αποφασίσει αν θα προχωρήσει στην εκτέλεσή του ή όχι είναι περίπλοκο ζήτημα του οποίου τα όρια δεν έχουν ακόμη ιχνηλατηθεί στη νομολογία του Δικαστηρίου, αν και εντοπίζονται ήδη σε αυτήν πολλά στοιχεία που<?PAGE NO="9"?> μπορούν να χρησιμεύσουν ως κατευθυντήριες γραμμές για την εν λόγω δικαστική αρχή<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200303">3ης Μαρτίου 2020</DATE>, <NAME.CASE>X (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης – διττό αξιόποινο)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑717/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:142">EU:C:2020:142</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> καθώς και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>. Είναι βέβαιο ότι η δικαστική αρχή εκτελέσεως είναι συχνά αναγκασμένη να αναζητεί, όπως ο σχοινοβάτης, την τέλεια ισορροπία ανάμεσα στην ταχεία εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και στον έλεγχο της νομιμότητάς του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Επί των ορίων των υποχρεώσεων που υπέχει η δικαστική αρχή εκτελέσεως, βλ. προτάσεις του γενικού εισαγγελέα M. Campos Sánchez-Bordona στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς Πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑566/19 PPU και C‑626/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1012">EU:C:2019:1012</NO.ECLI>, σημεία <REF.NP.ECR REF="NP0099">99</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0101">101</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Με τις γραπτές παρατηρήσεις της καθώς και κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Ισπανική Κυβέρνηση προέβαλε διάφορα επιχειρήματα προς στήριξη της αποφάσεως της δικαστικής αρχής εκτελέσεως να προβεί στην παράδοση του MM στη δικαστική αρχή εκδόσεως του εντάλματος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, με τα προδικαστικά ερωτήματα, το αιτούν δικαστήριο δεν ζητεί από το Δικαστήριο να εκτιμήσει, άμεσα ή έμμεσα, την απόφαση αυτή της δικαστικής αρχής εκτελέσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Η διαδικασία της κύριας δίκης εκκρεμεί ενώπιον δικαστηρίου του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος και, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου κατά την οποία η διασφάλιση των δικαιωμάτων του προσώπου του οποίου ζητείται η παράδοση αποτελεί, κατά κύριο λόγο, ευθύνη του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180123">23ης Ιανουαρίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Piotrowski</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑367/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:27">EU:C:2018:27</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>, τα προδικαστικά ερωτήματα του αιτούντος δικαστηρίου αφορούν το πώς και σε ποιον βαθμό τα δικαιώματα αυτά διασφαλίζονται στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του χαρακτηρισμού του Βούλγαρου εισαγγελέα ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>δικαστικής αρχής έκδοσης<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Λαμβανομένης υπόψη της διατυπώσεως του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος, το αιτούν δικαστήριο φαίνεται να εκκινεί από την παραδοχή ότι ο χαρακτηρισμός μιας αρχής ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>δικαστικής αρχής έκδοσης<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/> κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584 εξαρτάται, μεταξύ άλλων, από το εάν προβλέπεται δικαστικός έλεγχος της αποφάσεως εκδόσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και της εθνικής αποφάσεως με την οποία συναρτάται το ένταλμα αυτό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Ειδικότερα, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι η υπό κρίση υπόθεση αφορά διάταξη του εθνικού δικαίου, ήτοι το άρθρο 56, παράγραφος 1, σημείο 1, του ZEEZA, το οποίο προβλέπει αποκλειστική αρμοδιότητα του εισαγγελέα για την έκδοση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης κατά το στάδιο της ποινικής προδικασίας. Ομοίως, η εθνική διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας επί της οποίας βασίστηκε η έκδοση του επίμαχου στην κύρια δίκη ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης πρέπει, κατά το αιτούν δικαστήριο, να θεωρηθεί ότι έχει εκδοθεί από τον εισαγγελέα. Το αιτούν δικαστήριο εξηγεί ότι το βουλγαρικό δίκαιο δεν προβλέπει ένδικη προσφυγή κατά των δύο αυτών αποφάσεων και εκτιμά, ως εκ τούτου, ότι είναι αναγκαίο να αποφανθεί το Δικαστήριο επί της συμβατότητας του βουλγαρικού δικαίου με το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Η τελευταία αυτή διάταξη ορίζει ότι ως δικαστική αρχή εκδόσεως νοείται η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>δικαστική αρχή του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος που είναι αρμόδια για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δυνάμει του δικαίου αυτού του κράτους<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, όταν η απόφαση εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης λαμβάνεται από άλλη αρχή πλην δικαιοδοτικού οργάνου, η ύπαρξη δικαστικού ελέγχου της ως άνω αποφάσεως δεν συνιστά προϋπόθεση για τον χαρακτηρισμό της αρχής αυτής ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>δικαστικής αρχής έκδοσης<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/>, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584. Μια τέτοια απαίτηση δεν άπτεται των καταστατικών και οργανωτικών κανόνων της εν λόγω αρχής, αλλά αφορά τη διαδικασία εκδόσεως τέτοιου εντάλματος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (σκέψεις 30 και 31), και Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψεις 48 και 49). Βλ., επίσης, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα M. Campos Sánchez-Bordona στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑566/19 PPU και C‑626/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1012">EU:C:2019:1012</NO.ECLI>, σημείο <REF.NP.ECR REF="NP0070">70</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), όπου επισημαίνεται ότι η ύπαρξη τέτοιας προσφυγής συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>προϋπόθεση που αφορά τη <HT TYPE="ITALIC">νομιμότητα της εκδόσεως του [ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης]</HT> από την εισαγγελική αρχή και, επομένως, την αποτελεσματικότητά του<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το αιτούν δικαστήριο κατ’ ουσίαν ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί εάν η απόφαση-πλαίσιο 2002/584 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση που η αρμοδιότητα εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης στο πλαίσιο ποινικής διώξεως ανατίθεται σε αρχή η οποία, μολονότι μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης στο αντίστοιχο κράτος μέλος, δεν είναι η ίδια δικαιοδοτικό όργανο, οι απαιτήσεις που είναι συμφυείς με την αποτελεσματική δικαστική προστασία πληρούνται όταν, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος αυτού, οι προϋποθέσεις για την έκδοση του εντάλματος και η εθνική απόφαση επί της οποίας βασίζεται το ένταλμα δεν υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο στο συγκεκριμένο το κράτος μέλος, ούτε πριν από την παράδοση του καταζητούμενου ούτε μετά από αυτήν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο δεν φαίνεται, ωστόσο, να αμφισβητεί τον χαρακτηρισμό του Βούλγαρου εισαγγελέα ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>δικαστικής αρχής έκδοσης<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/> κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων που έχουν επισημανθεί από το Δικαστήριο ως κρίσιμα για τον χαρακτηρισμό αυτόν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Όσον αφορά τα στοιχεία που απαιτούνται για τον χαρακτηρισμό, θα αρκεστώ να υπενθυμίσω ότι το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>στην έννοια του όρου <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>δικαστική αρχή έκδοσης<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/>, κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, μπορούν να περιληφθούν και οι αρχές κράτους μέλους οι οποίες, χωρίς να είναι κατ’ ανάγκην δικαστές ή δικαιοδοτικά όργανα, μετέχουν στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης στο εν λόγω κράτος μέλος και ενεργούν με ανεξαρτησία κατά την άσκηση των καθηκόντων που είναι συμφυή με την έκδοση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, η δε ανεξαρτησία αυτή επιβάλλει την ύπαρξη καταστατικών και θεσμικών κανόνων που να διασφαλίζουν ότι η δικαστική αρχή εκδόσεως του εντάλματος δεν είναι εκτεθειμένη, στο πλαίσιο λήψεως αποφάσεως περί εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, σε οιονδήποτε κίνδυνο να υπόκειται, μεταξύ άλλων, σε οδηγία της εκτελεστικής εξουσίας σε συγκεκριμένη υπόθεση<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψη 52 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται η συμμετοχή των Βούλγαρων εισαγγελέων στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Όσον αφορά το ζήτημα εάν οι Βούλγαροι εισαγγελείς ενεργούν με ανεξαρτησία κατά την άσκηση των συμφυών με την έκδοση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης καθηκόντων, από τη γραπτή απάντηση της Βουλγαρικής Κυβερνήσεως σε ερώτηση του Δικαστηρίου σχετική με το ζήτημα αυτό συνάγεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 117, παράγραφος 2, του Konstitutsiya (Συντάγματος), η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη και οι δικαστές, οι δικαστικοί λειτουργοί, οι εισαγγελείς και οι ανακριτές κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στον νόμο. Το άρθρο 1a, παράγραφος 1, του zakon za sadebnata vlastta (νόμου περί της δικαστικής εξουσίας)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P><HT TYPE="ITALIC">DV</HT> αριθ. 64, της <DATE ISO="20070807">7ης Αυγούστου 2007</DATE>, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης (<HT TYPE="ITALIC">DV</HT> αριθ. 11, της <DATE ISO="20200207">7ης Φεβρουαρίου 2020</DATE>).</P></NOTE> ορίζει ότι η δικαστική εξουσία είναι εξουσία του κράτους η οποία προστατεύει τα δικαιώματα και τα έννομα συμφέροντα των πολιτών, των νομικών προσώπων και του Δημοσίου. Η παράγραφος 2 του ίδιου<?PAGE NO="11"?> άρθρου κατοχυρώνει εκ νέου την αρχή της ανεξαρτησίας της δικαστικής εξουσίας. Δυνάμει του άρθρου 3 του νόμου περί της δικαστικής εξουσίας, οι αποφάσεις των δικαστών, των εισαγγελέων και των ανακριτών στηρίζονται στον νόμο, καθώς και στα αποδεικτικά στοιχεία που έχουν συλλεγεί κατά τη διαδικασία. Η Βουλγαρική Κυβέρνηση διευκρινίζει ότι, στο βουλγαρικό δικαστικό σύστημα, ο εισαγγελέας είναι αρχή της δικαστικής εξουσίας η οποία είναι συνταγματικώς ανεξάρτητη από τις αρχές της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Η Βουλγαρική Κυβέρνηση παραπέμπει, συναφώς, στην απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190527">27ης Μαΐου 2019</DATE>, <NAME.CASE>OG και PI (Εισαγγελίες του Lübeck και του Zwickau)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑508/18 και C‑82/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:456">EU:C:2019:456</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Κατά το άρθρο 14, παράγραφος 1, του NPK, ο εισαγγελέας λαμβάνει τις αποφάσεις του στηριζόμενος στη δικανική πεποίθηση που σχηματίζει βάσει αντικειμενικής, αμερόληπτης και πλήρους εξετάσεως όλων των περιστάσεων της υποθέσεως, σύμφωνα με τον νόμο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Εξάλλου, βάσει των πληροφοριών που περιέχονται στην απόφαση περί παραπομπής και στον πίνακα αποτελεσμάτων της ΕΕ στον τομέα της δικαιοσύνης 2020<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Βλ. ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, Πίνακας αποτελεσμάτων της ΕΕ στον τομέα της δικαιοσύνης 2020 [COM(2020) 306 final, διάγραμμα 55, σ. 62].</P></NOTE>, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι Βούλγαροι εισαγγελείς μετέχουν στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης στη Βουλγαρία και ενεργούν με ανεξαρτησία κατά την άσκηση των συμφυών με την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης καθηκόντων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Πλην όμως, ο MM εκφράζει αμφιβολίες ως προς το εάν οι Βούλγαροι εισαγγελείς πληρούν τα κριτήρια ανεξαρτησίας και αμεροληψίας, τονίζοντας την εξάρτησή τους από τον εισαγγελέα ανωτέρου βαθμού και από τον γενικό εισαγγελέα της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Εφόσον το αιτούν δικαστήριο, βάσει του σκεπτικού που περιλαμβάνεται στην απόφαση περί παραπομπής, δεν διατυπώνει κανένα ερώτημα σχετικά με την ανεξαρτησία των εισαγγελέων κατά την άσκηση των συμφυών με την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης καθηκόντων, δεν συντρέχει λόγος, κατά τη γνώμη μου, να αποφανθεί το Δικαστήριο επί του ζητήματος αυτού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, λαμβανομένων υπόψη των προδικαστικών ερωτημάτων όπως έχουν διατυπωθεί από το αιτούν δικαστήριο, το Δικαστήριο θα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να επικεντρώσει την εξέτασή του επί της νομιμότητας της διαδικασίας εκδόσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, η οποία αποτελεί προϋπόθεση του κύρους του.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Β.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί της νομιμότητας της διαδικασίας εκδόσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης ως προϋποθέσεως του κύρους του</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες ως προς το εάν, κατά τη διαδικασία εκδόσεως του επίμαχου στην κύρια δίκη ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, τηρήθηκαν τα δύο επίπεδα προστασίας των δικαιωμάτων του καταζητούμενου, σύμφωνα με τις επιταγές της νομολογίας του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, το εν λόγω ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν στηρίζεται σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>[εθνικό] ένταλμα σύλληψης ή […] οιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/>, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584 και, εν πάση περιπτώσει, ούτε η εθνική πράξη επί της οποίας βασίζεται το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης αλλά ούτε και το τελευταίο, αμφότερα εκδοθέντα από τον εισαγγελέα, μπορούν να προσβληθούν ενώπιον δικαιοδοτικού οργάνου. Επομένως, κατά το αιτούν δικαστήριο, δεν τηρήθηκαν κατά την επίμαχη στην κύρια δίκη διαδικασία εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης οι απαιτήσεις της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, πράγμα που συνεπάγεται την ακυρότητα του εντάλματος αυτού.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Προκειμένου να δοθεί απάντηση στα προδικαστικά ερωτήματα του αιτούντος δικαστηρίου ως προς τις συγκεκριμένες πτυχές, πρέπει να υπενθυμιστεί η νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με τα δύο επίπεδα της προστασίας που πρέπει να διασφαλίζεται ως προς τα δικαιώματα των προσώπων εις βάρος των οποίων έχει εκδοθεί ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Από τη νομολογία αυτή συνάγεται ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>όταν εκδίδεται ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης με σκοπό τη σύλληψη και παράδοση από άλλο κράτος μέλος ενός εκζητούμενου προσώπου για την άσκηση ποινικής διώξεως, το πρόσωπο αυτό πρέπει να έχει, σε ένα πρώτο στάδιο της διαδικασίας, τις δικονομικές εγγυήσεις και τα θεμελιώδη δικαιώματα, των οποίων την προστασία πρέπει να διασφαλίζουν οι δικαστικές αρχές του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος, σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο, ιδίως κατά την έκδοση εθνικού εντάλματος συλλήψεως<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190527">27ης Μαΐου 2019</DATE>, <NAME.CASE>OG και PI (Εισαγγελίες του Lübeck και του Zwickau)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑508/18 και C‑82/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:456">EU:C:2019:456</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0066">66</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Το σύστημα του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης περιλαμβάνει επομένως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>προστασία σε δύο επίπεδα των δικονομικών και των θεμελιωδών δικαιωμάτων των οποίων πρέπει να απολαύει ο εκζητούμενος, καθόσον, στη δικαστική προστασία που προβλέπεται στο πρώτο επίπεδο, κατά την έκδοση εθνικής αποφάσεως όπως το εθνικό ένταλμα σύλληψης, προστίθεται η προστασία που πρέπει να εξασφαλίζεται στο δεύτερο επίπεδο, κατά την έκδοση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, η οποία μπορεί κατά περίπτωση να παρέχεται σε σύντομο χρονικό διάστημα, μετά την έκδοση της εν λόγω εθνικής δικαστικής αποφάσεως<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (σκέψη 38 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία) και Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψη 59 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Επομένως, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>όσον αφορά μέτρο το οποίο, όπως η έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, δύναται να θίξει το δικαίωμα του ενδιαφερομένου στην ελευθερία, η προστασία αυτή συνεπάγεται ότι, τουλάχιστον σε ένα από τα δύο επίπεδα της εν λόγω προστασίας, πρέπει να εκδίδεται απόφαση που να ικανοποιεί τις απαιτήσεις οι οποίες είναι συμφυείς με την αποτελεσματική δικαστική προστασία<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (σκέψη 39 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία) και Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψη 60 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Επομένως, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>όταν το δίκαιο του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος απονέμει την αρμοδιότητα εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης σε αρχή η οποία, μολονότι μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης στο εν λόγω κράτος μέλος, δεν είναι δικαστής ή δικαιοδοτικό όργανο, η εθνική δικαστική απόφαση, όπως το εθνικό ένταλμα σύλληψης στο οποίο βασίζεται το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, πρέπει να ικανοποιεί τις εν λόγω απαιτήσεις<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190527">27ης Μαΐου 2019</DATE>, <NAME.CASE>OG και PI (Εισαγγελίες του Lübeck και του Zwickau)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑508/18 και C‑82/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:456">EU:C:2019:456</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0069">69</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Περαιτέρω, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>το δεύτερο επίπεδο προστασίας των δικαιωμάτων του θιγόμενου προσώπου προϋποθέτει ότι η δικαστική αρχή εκδόσεως του εντάλματος ελέγχει αν έχουν τηρηθεί οι αναγκαίες για την έκδοσή του προϋποθέσεις και εξετάζει με αντικειμενικότητα, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενοχοποιητικά και τα απαλλακτικά στοιχεία, και χωρίς να είναι εκτεθειμένη στον κίνδυνο να υπόκειται, μεταξύ άλλων, σε εξωτερικές οδηγίες, ιδίως εκ μέρους της εκτελεστικής εξουσίας, εάν η έκδοση του εν λόγω εντάλματος είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (σκέψη 40 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία) και Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψη 61 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Εξάλλου, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>όταν το δίκαιο του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος απονέμει την αρμοδιότητα εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης σε αρχή η οποία, μολονότι μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης στο εν λόγω κράτος μέλος, δεν είναι η ίδια δικαιοδοτικό όργανο, η απόφαση περί εκδόσεως ενός τέτοιου εντάλματος και, ιδίως, ο αναλογικός χαρακτήρας της αποφάσεως αυτής πρέπει να υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο, στο εν λόγω κράτος μέλος, ο οποίος να ικανοποιεί πλήρως τις απαιτήσεις που είναι συμφυείς με την αποτελεσματική δικαστική προστασία<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (σκέψη 41 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία) και Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψη 62 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>Κατά το Δικαστήριο, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>[τ]ο ένδικο μέσο το οποίο ασκείται κατά της αποφάσεως περί εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης στο πλαίσιο ποινικής διώξεως που έχει ληφθεί από αρχή η οποία, μολονότι μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης και απολαύει της απαιτούμενης ανεξαρτησίας έναντι της εκτελεστικής εξουσίας, εντούτοις δεν αποτελεί δικαιοδοτικό όργανο έχει ως σκοπό να διασφαλίσει ότι ο δικαστικός έλεγχος της αποφάσεως αυτής και των αναγκαίων προϋποθέσεων για την έκδοση του εν λόγω εντάλματος και, ιδίως, του αναλογικού χαρακτήρα της τηρεί τις απαιτήσεις που είναι συμφυείς με την αποτελεσματική δικαστική προστασία<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Βλ. απόφαση Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (σκέψη 42). Βλ. επίσης απόφαση Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψη 63).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Λαμβανομένης υπόψη της νομολογίας αυτής, πρέπει να διερευνηθεί αν, κατά τη διαδικασία εκδόσεως του επίμαχου στην κύρια δίκη ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, τηρήθηκαν τα δύο επίπεδα προστασίας των δικαιωμάτων του ενδιαφερομένου, όπως απαιτείται από τη νομολογία του Δικαστηρίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74.</NO.P><TXT>Κατά τη γνώμη μου, τούτο δεν ισχύει ήδη από το πρώτο στάδιο της διαδικασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75.</NO.P><TXT>Ειδικότερα, βάσει των πληροφοριών που έχει στη διάθεσή του το Δικαστήριο και υπό την επιφύλαξη του ελέγχου των ζητημάτων για τα οποία είναι αρμόδιο το αιτούν δικαστήριο, το επίμαχο στην κύρια δίκη ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν φαίνεται να έχει ως νομικό έρεισμα εθνικό ένταλμα σύλληψης ή εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος, αντιθέτως προς τα όσα επιτάσσει το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, όπως αυτό ερμηνεύθηκε από το Δικαστήριο στην απόφαση της <DATE ISO="20160601">1ης Ιουνίου 2016</DATE>, Bob-Dogi<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑241/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:385">EU:C:2016:385</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Η απαίτηση αυτή, όμως, συνδέεται άμεσα με την επιταγή της διασφαλίσεως αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας υπέρ του ενδιαφερομένου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76.</NO.P><TXT>Στις προτάσεις του στην υπόθεση Bob-Dogi<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>C‑241/15, στο εξής: προτάσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Bob-Dogi</NAME.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:131">EU:C:2016:131</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, ο γενικός εισαγγελέας Υ. Bot εξέθεσε λεπτομερώς τους λόγους για τους οποίους είναι απαραίτητο το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης να συναρτάται με εθνική δικαστική πράξη, η οποία να αποτελεί το νομικό έρεισμα αυτού, παράγοντας τα έννομα αποτελέσματα εθνικού εντάλματος σύλληψης. Ως εκ τούτου, περιέγραψε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>το αρχικό εργαλείο που δημιουργήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο [2002/584], διά του οποίου η δικαστική αρχή εκδόσεως ζητεί την εκτέλεση της εθνικής αποφάσεως εντός του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Βλ. προτάσεις Bob-Dogi (σημείο 50).</P></NOTE>, και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>δεν πρέπει, επομένως, να συγχέεται με τη διαταγή αναζητήσεως και συλλήψεως προς εκτέλεση της οποίας εκδίδεται<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/>, οπότε συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>πράξη η οποία καθιστά δυνατή την εκτέλεση εντός του ευρωπαϊκού δικαστικού χώρου εκτελεστής δικαστικής αποφάσεως διατάσσουσας τη σύλληψη του καταζητούμενου προσώπου<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Βλ. προτάσεις Bob-Dogi (σημείο 51).</P></NOTE>. Εν ολίγοις, το ευρωπαϊκό<?PAGE NO="14"?> ένταλμα σύλληψης και το εθνικό ένταλμα σύλληψης έχουν το καθένα δική τους λειτουργία, αφού το πρώτο αποτελεί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>εργαλείο δικαστικής συνεργασίας το οποίο δεν έχει τον χαρακτήρα διαταγής αναζητήσεως και συλλήψεως του καταζητούμενου προσώπου στο έδαφος του κράτους μέλους εκδόσεως<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Βλ. προτάσεις Bob-Dogi (σημείο 72).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77.</NO.P><TXT>Κατά τον γενικό εισαγγελέα Υ. Bot, η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>απουσία εθνικού εντάλματος σύλληψης ή άλλου εκτελεστού τίτλου της αυτής ισχύος […] έχει ως συνέπεια να στερείται το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης νομικού ερείσματος<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="00BB" ID="QE0044"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Βλ. προτάσεις Bob-Dogi (σημείο 51).</P></NOTE>, πράγμα που καταλήγει να στερεί από <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>το καταζητούμενο πρόσωπο τις δικονομικές εγγυήσεις που περιβάλλουν την έκδοση εθνικής δικαστικής αποφάσεως και οι οποίες συμπληρώνουν τις εγγυήσεις που συνδέονται με τη διαδικασία του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Βλ. προτάσεις Bob-Dogi (σημείο 52).</P></NOTE>. Ειδικότερα, επισήμανε τους <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>κινδύν[ους] αποδυναμώσεως των δικαιωμάτων άμυνας λόγω της απουσίας εθνικής δικαστικής αποφάσεως λειτουργούσας ως βάση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Βλ. προτάσεις Bob-Dogi (σημείο 54).</P></NOTE> και έκρινε ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>η αυστηρή οριοθέτηση των λόγων μη εκτελέσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης προϋποθέτει, ως αντίβαρο, συγκεκριμένες και αποτελεσματικές δικονομικές εγγυήσεις των δικαιωμάτων άμυνας στο κράτος μέλος εκδόσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, άνευ των οποίων η αναγκαία ισορροπία μεταξύ των επιταγών περί αποτελεσματικότητας της ποινικής δικαιοσύνης και εκείνων περί διαφυλάξεως των θεμελιωδών δικαιωμάτων, ισορροπία συμφυής με τη δόμηση ευρωπαϊκού δικαστικού χώρου, θα διασαλευόταν<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Βλ. προτάσεις Bob-Dogi (σημείο 55).</P></NOTE>. Πάντως, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>η προϋπόθεση της υπάρξεως εθνικού εντάλματος σύλληψης διάφορου του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης όχι μόνο δεν αποτελεί απλή έκφραση ακραίου και στείρου φορμαλισμού, αλλά, τουναντίον, συνιστά εγγύηση αναγκαία για τη διατήρηση της εν λόγω ισορροπίας εντός του συστήματος της αποφάσεως-πλαισίου [2002/584]<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="00BB" ID="QE0048"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P>Βλ. προτάσεις Bob-Dogi (σημείο 56).</P></NOTE>, η προϋπόθεση δε αυτή είναι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>απαραίτητη για την αμοιβαία εμπιστοσύνη και τον σεβασμό των δικαιωμάτων του καταζητούμενου προσώπου<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="00BB" ID="QE0049"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0040"><P>Βλ. προτάσεις Bob-Dogi (σημείο 57).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78.</NO.P><TXT>Επομένως, η προϋπόθεση το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης να ερείδεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>σε κοινή δικονομική βάση αποτελούμενη από εθνική δικαστική απόφαση που εγγυάται την παρέμβαση ανεξάρτητου και αμερόληπτου δικαστή για την απαγγελία μέτρου καταναγκασμού […] προσδίδει ελάχιστο ουσιώδες περιεχόμενο στην αρχή της αποτελεσματικής και ισοδύναμης [δικαστικής] προστασίας και, κατά συνέπεια, καθιστά δυνατή τη νομική ενύλωση της αρχής της αμοιβαίας εμπιστοσύνης<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="00BB" ID="QE0050"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0041"><P>Βλ. προτάσεις Bob-Dogi (σημείο 62).</P></NOTE>. Επιπλέον, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>[η] ύπαρξη εθνικού εντάλματος σύλληψης το οποίο λειτουργεί ως βάση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης θα πρέπει […] να νοηθεί ως έκφραση της αρχής της νομιμότητας, κατ’ επιταγήν της οποίας η εξουσία καταναγκασμού δυνάμει της οποίας εκδίδεται διαταγή αναζητήσεως, συλλήψεως και κρατήσεως δεν δύναται να ασκείται πέραν των καθοριζόμενων από το εθνικό δίκαιο εκάστου κράτους μέλους νομίμων ορίων, εντός των οποίων η δημόσια αρχή εξουσιοδοτείται να αναζητεί, να διώκει και να δικάζει τα πρόσωπα που φέρονται ως δράστες αδικήματος<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="00BB" ID="QE0051"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0042"><P>Βλ. προτάσεις Bob-Dogi (σημείο 66).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79.</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, η απουσία εθνικού εντάλματος σύλληψης ή οιασδήποτε άλλης εκτελεστής δικαστικής αποφάσεως της αυτής ισχύος ως νομικό έρεισμα ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, σε αντίθεση προς τα όσα επιτάσσει το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, έχει ως συνέπεια ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>το καταζητούμενο πρόσωπο στερείται, ελλείψει πράξεως δεκτικής προσβολής άλλης πέραν του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, της δυνατότητας να αμφισβητήσει, εντός του κράτους μέλους εκδόσεως, τη νομιμότητα της σύλληψης και της κρατήσεώς του υπό το πρίσμα των διατάξεων του εν λόγω κράτους. Στον βαθμό κατά τον οποίο η δικαστική αρχή εκτελέσεως είναι αρμόδια να αποφαίνεται μόνον επί των προβλεπομένων από την [ως άνω]<?PAGE NO="15"?> απόφαση-πλαίσιο λόγων μη εκτελέσεως, μια ολόκληρη πτυχή του συννόμου της σύλληψης και της κρατήσεως κινδυνεύει να διαφύγει κάθε δικαστικό έλεγχο<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="00BB" ID="QE0052"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0043"><P>Βλ. προτάσεις Bob-Dogi (σημείο 73).</P></NOTE>. Επομένως, κατά την άποψή του γενικού εισαγγελέα Y. Bot, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>ακριβώς προς αποσόβηση του κινδύνου παρακάμψεως των εγγυήσεων που εξασφαλίζει η παρέμβαση δικαστή, θεματοφύλακα των ατομικών ελευθεριών, ο νομοθέτης της Ένωσης μερίμνησε ώστε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης να πρέπει να βασίζεται σε δικαστική απόφαση εκδοθείσα συμφώνως προς τους δικονομικούς κανόνες του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="00BB" ID="QE0053"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0044"><P>Βλ. προτάσεις Bob-Dogi (σημείο 75).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80.</NO.P><TXT>Ακολουθώντας την ανάλυση του γενικού εισαγγελέα Y. Bot, το Δικαστήριο έκρινε ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου [2002/584] έχει την έννοια ότι ο όρος <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0055" REF.END="QE0055"/>ένταλμα σύλληψης<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="201D" ID="QE0055"/>, που διαλαμβάνεται στη διάταξη αυτή, πρέπει να θεωρηθεί ότι προσδιορίζει εθνικό ένταλμα σύλληψης διαφορετικό από το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="00BB" ID="QE0054"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0045"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160601">1ης Ιουνίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Bob-Dogi</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑241/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:385">EU:C:2016:385</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0058">58</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Πέραν της γραμματικής ερμηνείας, το Δικαστήριο έλαβε ιδιαίτερα υπόψη το γεγονός ότι, χωρίς την προηγούμενη έκδοση εθνικού εντάλματος σύλληψης, θα μπορούσαν να διακυβευθούν οι δικονομικές εγγυήσεις και τα θεμελιώδη δικαιώματα των οποίων την προστασία πρέπει να εξασφαλίζει η δικαστική αρχή του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος, δεδομένου ότι ο ενδιαφερόμενος θα στερούνταν το <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0056" REF.END="QE0056"/>πρώτο επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="00BB" ID="QE0056"/> προστασίας τους, δηλαδή το αμιγώς εθνικό επίπεδο προστασίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0046"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160601">1ης Ιουνίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Bob-Dogi</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑241/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:385">EU:C:2016:385</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0055">55</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81.</NO.P><TXT>Στην απόφαση της <DATE ISO="20160601">1ης Ιουνίου 2016</DATE>, Bob-Dogi<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0047"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑241/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:385">EU:C:2016:385</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, το Δικαστήριο έκρινε ότι, μολονότι τα άρθρα 3, 4, 4α και 5 της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584 δεν καταλείπουν περιθώριο για κανέναν άλλο λόγο μη εκτελέσεως εκτός από τους απαριθμούμενους στα άρθρα αυτά, βασίζονται εντούτοις στην παραδοχή ότι το οικείο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης πληροί τις προϋποθέσεις νομιμότητας που προβλέπονται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0048"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160601">1ης Ιουνίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Bob-Dogi</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑241/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:385">EU:C:2016:385</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0062">62</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0063">63</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Βλ., επίσης, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181206">6ης Δεκεμβρίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>IK (Εκτέλεση παρεπόμενης ποινής)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑551/18 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:991">EU:C:2018:991</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0082"><NO.P>82.</NO.P><TXT>Ωστόσο, κατά το Δικαστήριο, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0057" REF.END="QE0057"/>το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου [2002/584] περιλαμβάνει <HT TYPE="ITALIC">απαίτηση νομιμότητας, η τήρηση της οποίας συνιστά προϋπόθεση για το κύρος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης</HT><QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="00BB" ID="QE0057"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0049"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160601">1ης Ιουνίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Bob-Dogi</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑241/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:385">EU:C:2016:385</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0064">64</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Η υπογράμμιση δική μου. Βλ., επίσης, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181206">6ης Δεκεμβρίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>IK (Εκτέλεση παρεπόμενης ποινής)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑551/18 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:991">EU:C:2018:991</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Εφόσον το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν στηρίζεται στην προηγούμενη έκδοση εθνικού εντάλματος σύλληψης διαφορετικού από αυτό, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης <HT TYPE="ITALIC">δεν πληροί τις απαιτήσεις νομιμότητας του άρθρου 8, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584</HT><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0050"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160601">1ης Ιουνίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Bob-Dogi</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑241/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:385">EU:C:2016:385</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0066">66</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0083"><NO.P>83.</NO.P><TXT>Επομένως, από την απόφαση της <DATE ISO="20160601">1ης Ιουνίου 2016</DATE>, Bob-Dogi<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0051"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑241/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:385">EU:C:2016:385</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, συνάγεται με σαφήνεια ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης πάσχει ακυρότητα εφόσον έχει εκδοθεί χωρίς να προηγηθεί η έκδοση εθνικού εντάλματος σύλληψης διαφορετικού από το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0084"><NO.P>84.</NO.P><TXT>Διατυπώνοντας τα προδικαστικά του ερωτήματα, το αιτούν δικαστήριο εκκινεί, σύμφωνα με τη νομολογία αυτή, από την παραδοχή ότι είναι αναγκαίο να υπάρχει εθνικό ένταλμα σύλληψης διαφορετικό από το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και προγενέστερο αυτού. Εντούτοις, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι το Δικαστήριο δεν έχει ακόμη αποφανθεί επί του ζητήματος εάν ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδοθέν βάσει <HT TYPE="ITALIC">εθνικής διατάξεως περί απαγγελίας κατηγορίας</HT>, όπως η από <DATE ISO="20190809">9 Αυγούστου 2019</DATE> διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας, διά της οποίας ο ενδιαφερόμενος πληροφορείται επισήμως τις εις βάρος του κατηγορίες, συνάδει με τα όσα προβλέπονται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="16"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0085"><NO.P>85.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο υπογραμμίζει, συναφώς, ότι, αντιθέτως προς τα πραγματικά περιστατικά στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της <DATE ISO="20160601">1ης Ιουνίου 2016</DATE>, Bob-Dogi<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0052"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑241/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:385">EU:C:2016:385</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, στην υπόθεση της κύριας δίκης υφίσταται εθνική απόφαση η οποία είναι διαφορετική από το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και μνημονεύεται σαφώς σε αυτό. Επισημαίνει, ωστόσο, ότι η απόφαση αυτή δεν προβλέπει τη θέση του καταζητούμενου υπό κράτηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0086"><NO.P>86.</NO.P><TXT>Κατά τη γνώμη μου, τα επιχειρήματα που προέβαλε ο γενικός εισαγγελέας Y. Bot με τις προτάσεις του στην υπόθεση Bob-Dogi για να εξηγήσει τον λόγο ύπαρξης της απαιτήσεως να έχει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ως νομικό έρεισμα εθνικό ένταλμα σύλληψης ή οιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος επιβεβαιώνουν την άποψη ότι μια τέτοια εθνική πράξη πρέπει, αφενός, να αποσκοπεί στην αναζήτηση και τη σύλληψη προσώπου εις βάρος του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη και, αφετέρου, να μπορεί να προσβληθεί ενώπιον δικαιοδοτικού οργάνου όταν έχει εκδοθεί από αρχή η οποία, μολονότι μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης στο εν λόγω κράτος μέλος, δεν συνιστά η ίδια δικαιοδοτικό όργανο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0087"><NO.P>87.</NO.P><TXT>Επομένως, το ζήτημα εάν η από <DATE ISO="20190809">9 Αυγούστου 2019</DATE> διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας, την οποία εξέδωσε ο εισαγγελέας, μπορεί να εξομοιωθεί με <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0058" REF.END="QE0058"/>[εθνικό] ένταλμα σύλληψης ή οιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="00BB" ID="QE0058"/>, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, επιβάλλει την ακριβή οριοθέτηση του περιεχομένου της έννοιας αυτής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0088"><NO.P>88.</NO.P><TXT>Πρώτον, πρέπει να πρόκειται για δικαστική απόφαση. Επ’ αυτού, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, λόγω της αναγκαιότητας να εξασφαλίζεται συνοχή μεταξύ των ερμηνειών των διαφόρων διατάξεων της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, η ερμηνεία κατά την οποία ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0059" REF.END="QE0059"/>δικαστική αρχή<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="00BB" ID="QE0059"/> κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, αυτής πρέπει να γίνεται δεκτό ότι δηλώνει τις αρχές που μετέχουν στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης στα κράτη μέλη φαίνεται, κατ’ αρχήν, να ισχύει και για το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της ίδιας αποφάσεως-πλαισίου. Η ερμηνεία η οποία πρέπει, ως εκ τούτου, να προσδοθεί στη διάταξη αυτή είναι ότι η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0060" REF.END="QE0060"/>δικαστικής αποφάσεως<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="00BB" ID="QE0060"/> καλύπτει τις αποφάσεις των αρχών που μετέχουν στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης στα κράτη μέλη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0053"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161110">10ης Νοεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Özçelik</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑453/16 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:860">EU:C:2016:860</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0089"><NO.P>89.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, εφόσον δεν αμφισβητείται ότι ο εισαγγελέας αποτελεί αρχή που καλείται να μετάσχει στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης στη Βουλγαρία, η από <DATE ISO="20190809">9 Αυγούστου 2019</DATE> διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας την οποία εξέδωσε πρέπει να θεωρηθεί ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0061" REF.END="QE0061"/>δικαστική απόφαση<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="00BB" ID="QE0061"/>, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0054"><P>Βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161110">10ης Νοεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Özçelik</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑453/16 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:860">EU:C:2016:860</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0090"><NO.P>90.</NO.P><TXT>Δεύτερον, προκειμένου να εμπίπτει στην έννοια του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0062" REF.END="QE0062"/>[εθνικού] εντάλμα[τος] σύλληψης ή οια[σ]δήποτε άλλη[ς] εκτελεστή[ς] δικαστική[ς] απόφαση[ς] της αυτής ισχύος<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="00BB" ID="QE0062"/>, κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, εθνική πράξη επί της οποίας ερείδεται ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης πρέπει, ακόμη και αν δεν χαρακτηρίζεται ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0063" REF.END="QE0063"/>εθνικό ένταλμα σύλληψης<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="00BB" ID="QE0063"/> από τη νομοθεσία του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος, να παράγει ισοδύναμα έννομα αποτελέσματα. Το γράμμα της συγκεκριμένης διατάξεως συνηγορεί υπέρ της απόψεως αυτής, από τη στιγμή που αναφέρεται σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0064" REF.END="QE0064"/>οιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση <HT TYPE="ITALIC">της αυτής ισχύος</HT><QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="00BB" ID="QE0064"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0055"><P>Η υπογράμμιση δική μου. Πρβλ., ιδίως, την αγγλική απόδοση της διατάξεως αυτής (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0065" REF.END="QE0065"/>an arrest warrant or any other enforceable judicial decision <HT TYPE="ITALIC">having the same effect</HT><QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="00BB" ID="QE0065"/>, η υπογράμμιση δική μου).</P></NOTE>. Κατά συνέπεια, μια τέτοια απόφαση πρέπει, όπως και το εθνικό ένταλμα σύλληψης, να παράγει τα έννομα αποτελέσματα μιας διαταγής αναζήτησης και σύλληψης του προσώπου εις βάρος του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="17"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0091"><NO.P>91.</NO.P><TXT>Δεν συμμερίζομαι, επομένως, την άποψη της Ισπανικής Κυβερνήσεως η οποία, αντιθέτως, θεωρεί, ακολουθώντας μια ευρεία ερμηνεία βάσει της οποίας η συγκεκριμένη έννοια θα μπορούσε, κατ’ ουσίαν, να καλύπτει οιαδήποτε εκτελεστή απόφαση δικαστικής αρχής για την άσκηση ποινικής διώξεως, ότι εθνική πράξη όπως η από <DATE ISO="20190809">9 Αυγούστου 2019</DATE> διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας συνιστά επαρκές νομικό έρεισμα για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0092"><NO.P>92.</NO.P><TXT>Το σύστημα δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις, όπως θεσπίστηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2002/584, συνηγορεί υπέρ της απόψεως ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης πρέπει να έχει ως νομικό έρεισμα εθνική πράξη με την οποία διατάσσεται η σύλληψη ενός προσώπου στο έδαφος του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος. Ειδικότερα, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει ως σκοπό να επεκτείνει εκτός του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος τα έννομα αποτελέσματα εθνικού εντάλματος σύλληψης ή αποφάσεως που εξομοιώνεται με αυτό. Αφ’ ης στιγμής το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελεστεί και γίνει η παράδοση του προσώπου στη δικαστική αρχή εκδόσεως του εντάλματος, με συνέπεια να εξαντληθούν έτσι τα αποτελέσματά του, είναι απαραίτητο να εξακολουθεί να υφίσταται το αρχικό εθνικό νομικό έρεισμα δυνάμει του οποίου το πρόσωπο αυτό υποχρεούται να παραστεί ενώπιον δικαστηρίου του κράτους μέλους εκδόσεως για τη διενέργεια των πράξεων της ποινικής διαδικασίας. Στο ίδιο πνεύμα, συντάσσομαι με την άποψη της Επιτροπής ότι η δικαστική αρχή εκδόσεως δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιήσει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης για τη σύλληψη ενός προσώπου σε άλλο κράτος μέλος, όταν δεν μπορεί να διατάξει τη σύλληψη αυτή βάσει του εθνικού της δικαίου. Άλλως ειπείν, κατά την Επιτροπή, η δικαστική αρχή εκδόσεως του εντάλματος δεν μπορεί να ζητήσει από άλλο κράτος μέλος να πράξει περισσότερα από όσα μπορεί η ίδια να διατάξει.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0093"><NO.P>93.</NO.P><TXT>Στην έννοια του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0066" REF.END="QE0066"/>[εθνικού] εντάλματος σύλληψης ή οιασδήποτε άλλης εκτελεστής δικαστικής απόφασης της αυτής ισχύος<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="00BB" ID="QE0066"/>, κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, δεν εμπίπτουν επομένως πράξεις διά των οποίων κινείται ποινική δίωξη εις βάρος ορισμένου προσώπου, αλλά πράξεις που αποσκοπούν στο να καταστεί δυνατή, μέσω μέτρων καταναγκασμού, η σύλληψη του προσώπου αυτού προκειμένου να προσαχθεί ενώπιον δικαστηρίου για τη διενέργεια των πράξεων της ποινικής διαδικασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0094"><NO.P>94.</NO.P><TXT>Επομένως, ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδοθέν βάσει διατάξεως περί απαγγελίας κατηγορίας, όπως εκείνης της <DATE ISO="20190809">9ης Αυγούστου 2019</DATE>, η οποία έχει απλώς και μόνον ως έννομη συνέπεια, κατά το αιτούν δικαστήριο, τη γνωστοποίηση σε ένα πρόσωπο των εις βάρος του κατηγοριών και την παροχή σε αυτό της δυνατότητας να αμυνθεί δίνοντας εξηγήσεις ή προτείνοντας αποδεικτικά μέσα, χωρίς να συνιστά ένταλμα αναζήτησης και σύλληψης του προσώπου αυτού, δεν συνάδει με τα όσα προβλέπονται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584. Η μη τήρηση της ως άνω απαιτήσεως νομιμότητας, την οποία η εν λόγω διάταξη προβλέπει ως προϋπόθεση νομιμότητας, επηρεάζει το κύρος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0095"><NO.P>95.</NO.P><TXT>Προσθέτω ότι ούτε το <HT TYPE="ITALIC">ένταλμα προσαγωγής</HT> που εξέδωσαν οι αστυνομικές υπηρεσίες στις <DATE ISO="20190808">8 Αυγούστου 2019</DATE> κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 71 του NPK μπορεί να συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0067" REF.END="QE0067"/>[εθνικό] ένταλμα σύλληψης ή […] οιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="00BB" ID="QE0067"/>, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584. Ειδικότερα, όπως επισημαίνει το αιτούν δικαστήριο, το ένταλμα προσαγωγής εκδίδεται απλώς από αστυνομική αρχή, χωρίς την παρέμβαση εισαγγελέα ή δικαστή (είτε εκ των προτέρων είτε εκ των υστέρων). Δεν συνιστά, επομένως, δικαστική απόφαση<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0056"><P>Αντιθέτως, για την περίπτωση που εθνικό ένταλμα σύλληψης εκδοθέν από αστυνομική υπηρεσία επικυρώνεται από την εισαγγελική αρχή, βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161110">10ης Νοεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Özçelik</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑453/16 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:860">EU:C:2016:860</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="18"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0096"><NO.P>96.</NO.P><TXT>Από το σύνολο των ανωτέρω στοιχείων συνάγεται ότι, στο δικονομικό πλαίσιο εντός του οποίου εκδόθηκε το επίμαχο στην κύρια δίκη ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, και κατ’ αναλογία προς όσα έκρινε το Δικαστήριο στην απόφαση της <DATE ISO="20160601">1ης Ιουνίου 2016</DATE>, Bob-Dogi<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0057"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑241/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:385">EU:C:2016:385</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, δεν υφίσταται καταρχήν δικαστική προστασία σε δύο επίπεδα σε περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, όπου εφαρμόστηκε διαδικασία εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης χωρίς, πριν από την έκδοση του τελευταίου αυτού εντάλματος, να έχει ληφθεί από εθνική δικαστική αρχή οιαδήποτε απόφαση, όπως η έκδοση εθνικού εντάλματος σύλληψης με την οποία να συναρτάται το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0058"><P>Βλ. κατ’ αναλογία, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160601">1ης Ιουνίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Bob-Dogi</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑241/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:385">EU:C:2016:385</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0097"><NO.P>97.</NO.P><TXT>Έχοντας αποσαφηνίσει τα ως άνω στοιχεία της υποθέσεως της κύριας δίκης, φρονώ ότι είναι, αντιθέτως, δυνατόν να θεωρηθεί ότι η απαίτηση υπάρξεως εθνικού εντάλματος σύλληψης θα πληρούνταν σε περίπτωση που η εθνική πράξη επί της οποίας βασίστηκε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είχε εκδοθεί από τον εισαγγελέα σύμφωνα με το άρθρο 64, παράγραφος 2, του NPK. Πλην όμως, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι τέτοιο μέτρο δεν επιβλήθηκε στον ΜΜ. Υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για μέτρο καταναγκασμού δυνάμει του οποίου ο καταζητούμενος τίθεται υπό κράτηση για μέγιστη διάρκεια 72 ωρών ενόψει της εμφανίσεώς του ενώπιον του δικαστηρίου που θα αποφανθεί επί της ενδεχόμενης προσωρινής κρατήσεώς του. Το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει επ’ αυτού ότι το συγκεκριμένο μέτρο αποτελεί στη Βουλγαρία τη συνήθη νομική βάση για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης κατά την ποινική προδικασία, όπερ φρονώ ότι προκύπτει επίσης και από τα στοιχεία τα οποία προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο από τη Βουλγαρική Κυβέρνηση<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0059"><P>Πρβλ. επίσης, τις παρατηρήσεις που κατατέθηκαν από τον raiyonna prokuratura Ruse (εισαγγελέα της περιφερειακής εισαγγελίας Ruse, Βουλγαρία) στο πλαίσιο της υποθέσεως VA κατά Εισαγγελέα της περιφερειακής εισαγγελίας Ruse, Βουλγαρία (C‑206/20), η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0068" REF.END="QE0068"/>Όταν η ποινική δίωξη του κατηγορουμένου ασκείται ερήμην του και δεν έχει καταστεί δυνατό να εντοπισθεί και να προσαχθεί ενώπιον του δικαστηρίου προκειμένου να εξεταστεί η αίτηση περί θέσεως υπό κράτηση, κατά την ισχύουσα νομοθεσία, <HT TYPE="ITALIC">μοναδικό δυνατό έρεισμα [(το εθνικό ένταλμα σύλληψης)] για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης</HT> είναι το ένταλμα του εισαγγελέα για την κράτηση του κατηγορούμενου για μέγιστη περίοδο 72 ωρών βάσει του άρθρου 64, παράγραφος 2, του [NPK]. <HT TYPE="ITALIC">Επί τη βάση αυτού του τύπου [εθνικού εντάλματος σύλληψης], έχουν μέχρι σήμερα εκδοθεί (και εκτελεστεί) εκατοντάδες ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης</HT><QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="00BB" ID="QE0068"/> (σημείο 7, η υπογράμμιση δική μου). Επιπλέον, στις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσε στην ίδια υπόθεση, η Βουλγαρική Κυβέρνηση επισημαίνει ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0069" REF.END="QE0069"/>[α]πό τη φύση της, η απόφαση του εισαγγελέα βάσει της οποίας ο ενδιαφερόμενος κρατείται για 72 ώρες προκειμένου να οδηγηθεί ενώπιον δικαστηρίου πληροί την απαίτηση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584. Αποτελεί εθνικό ένταλμα σύλληψης που χρησιμεύει ως νομικό έρεισμα για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="00BB" ID="QE0069"/> (σημείο 78).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0098"><NO.P>98.</NO.P><TXT>Ούτως εχόντων των πραγμάτων, τίθεται το ερώτημα εάν, ακόμη και στην περίπτωση αυτή, το βουλγαρικό δικονομικό δίκαιο πληροί τις απαιτήσεις τις οποίες έχει θέσει, όσον αφορά την αποτελεσματική δικαστική προστασία, η νομολογία του Δικαστηρίου. Τούτο με οδηγεί στην εξέταση της άλλης επιφυλάξεως που προβλήθηκε από το αιτούν δικαστήριο ως αμφιβολία περί της νομιμότητας της διαδικασίας εκδόσεως του επίμαχου στην κύρια δίκη ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, έστω και αν η διαπίστωση και μόνον της ανυπαρξίας εθνικού εντάλματος σύλληψης αρκεί για να διαπιστωθεί η μη τήρηση της απαιτήσεως που προβλέπεται ως προϋπόθεση νομιμότητας από το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584 και, ως εκ τούτου, ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης πάσχει ακυρότητα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0099"><NO.P>99.</NO.P><TXT>Ειδικότερα, το αιτούν δικαστήριο, θέτοντας ζήτημα κύρους του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, επισημαίνει ότι στο βουλγαρικό δικονομικό δίκαιο δεν προβλέπεται δυνατότητα ασκήσεως προσφυγής ενώπιον δικαιοδοτικού οργάνου κατά των εθνικών πράξεων που έχουν εκδοθεί από τον εισαγγελέα ως έρεισμα του εντάλματος αυτού, καθώς και κατά της αποφάσεως του εισαγγελέα να εκδώσει ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Συγκεκριμένα, από τα πληροφοριακά στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το Δικαστήριο συνάγεται ότι τόσο το ένταλμα προσαγωγής όσο και η διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας ή και το μέτρο της κρατήσεως για 72 ώρες, κατ’ ανώτατο όριο, προς διασφάλιση της παρουσίας του κατηγορουμένου ενώπιον του αρμόδιου επί θεμάτων προσωρινής κρατήσεως δικαστηρίου, όπως άλλωστε και η απόφαση εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, μπορούν να προσβληθούν μόνον ενώπιον εισαγγελέα ανωτέρου βαθμού.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="19"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0100"><NO.P>100.</NO.P><TXT>Εκτιμώ, όμως, ότι, κατ’ αναλογία προς τις απαιτήσεις οι οποίες έχουν τεθεί από το Δικαστήριο για την περίπτωση που το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει εκδοθεί από εισαγγελική αρχή<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0060"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (σκέψη 41) και Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψη 62 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>, η εθνική πράξη του εισαγγελέα η οποία συνιστά το νομικό έρεισμα ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης θα πρέπει να υπόκειται, εντός του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος, σε μέσο έννομης προστασίας το οποίο να ικανοποιεί πλήρως τις απαιτήσεις που είναι συμφυείς με την αποτελεσματική δικαστική προστασία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0101"><NO.P>101.</NO.P><TXT>Φρονώ, εξάλλου, ότι η συγκεκριμένη απαίτηση έχει ήδη αναγνωριστεί από το Δικαστήριο καθόσον έχει κρίνει, για την περίπτωση που, όπως εν προκειμένω, το δίκαιο του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος απονέμει την αρμοδιότητα εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης σε αρχή η οποία, μολονότι μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης στο εν λόγω κράτος μέλος, δεν είναι δικαστής ή δικαιοδοτικό όργανο, ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0070" REF.END="QE0070"/><HT TYPE="ITALIC">η εθνική δικαστική απόφαση, όπως το εθνικό ένταλμα σύλληψης στο οποίο βασίζεται το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, πρέπει να ικανοποιεί τις […] απαιτήσεις [οι οποίες είναι συμφυείς με την αποτελεσματική δικαστική προστασία]</HT><QUOT.END REF.START="QS0070" CODE="00BB" ID="QE0070"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0061"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190527">27ης Μαΐου 2019</DATE>, <NAME.CASE>OG και PI (Εισαγγελίες του Lübeck και του Zwickau)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑508/18 και C‑82/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:456">EU:C:2019:456</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0069">69</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Η υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0102"><NO.P>102.</NO.P><TXT>Κατά το Δικαστήριο, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0071" REF.END="QE0071"/>[η] ικανοποίηση των απαιτήσεων αυτών παρέχει, συνεπώς, στη δικαστική αρχή εκτελέσεως τη διαβεβαίωση ότι η απόφαση εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης στο πλαίσιο ποινικής διώξεως στηρίζεται <HT TYPE="ITALIC">σε εθνική διαδικασία υποκείμενη σε δικαστικό έλεγχο</HT> και ότι <HT TYPE="ITALIC">το πρόσωπο κατά του οποίου εκδόθηκε αυτό το εθνικό ένταλμα σύλληψης έτυχε όλων των αναγκαίων εγγυήσεων για την έκδοση αυτού του είδους αποφάσεων</HT> όπως, μεταξύ άλλων, οι εγγυήσεις που απορρέουν από τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις θεμελιώδεις νομικές αρχές του άρθρου 1, παράγραφος 3, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584<QUOT.END REF.START="QS0071" CODE="00BB" ID="QE0071"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0062"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190527">27ης Μαΐου 2019</DATE>, <NAME.CASE>OG και PI (Εισαγγελίες του Lübeck και του Zwickau)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑508/18 και C‑82/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:456">EU:C:2019:456</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0070">70</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Η υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0103"><NO.P>103.</NO.P><TXT>Επομένως, από τη νομολογία αυτή συνάγεται ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης πρέπει να στηρίζεται σε εθνικό ένταλμα σύλληψης εκδοθέν στο πλαίσιο εθνικής διαδικασίας υποκείμενης σε δικαστικό έλεγχο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0063"><P>Το ζήτημα κατά πόσον ο έλεγχος αυτός πρέπει να διενεργείται οπωσδήποτε πριν από την παράδοση του καταζητούμενου στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος τίθεται στο πλαίσιο της υποθέσεως VA κατά Εισαγγελέα της περιφερειακής εισαγγελίας Ruse, Βουλγαρία (C‑206/20), η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0104"><NO.P>104.</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο αιτούν δικαστήριο ότι το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584 έχει την έννοια ότι ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης πρέπει να θεωρείται άκυρο όταν δεν στηρίζεται σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0072" REF.END="QE0072"/>[εθνικό] ένταλμα σύλληψης ή […] οιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος<QUOT.END REF.START="QS0072" CODE="00BB" ID="QE0072"/>, κατά τα οριζόμενα στη διάταξη αυτή. Στο εννοιολογικό πεδίο της ως άνω φράσεως εμπίπτουν τα εθνικά μέτρα που λαμβάνει δικαστική αρχή προς αναζήτηση και σύλληψη προσώπου εις βάρος του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη, με σκοπό την εμφάνισή του ενώπιον δικαστηρίου για τη διενέργεια των πράξεων της ποινικής διαδικασίας. Το αιτούν δικαστήριο είναι αρμόδιο να ελέγξει εάν εθνική διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας, όπως αυτή στην οποία βασίζεται το επίμαχο στην κύρια δίκη ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, παράγει τέτοια έννομα αποτελέσματα.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="20"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Γ.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί της αρμοδιότητας του αιτούντος δικαστηρίου να προβεί σε έλεγχο του κύρους του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0105"><NO.P>105.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο, στο σκεπτικό του επί του οποίου βασίστηκε το τρίτο προδικαστικό ερώτημα προς το Δικαστήριο, επισημαίνει ότι το βουλγαρικό δικονομικό δίκαιο δεν επιτρέπει στο αιτούν δικαστήριο να προβεί σε έλεγχο του κύρους ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Δικαστήριο να διευκρινίσει εάν το δίκαιο της Ένωσης του παρέχει μια βάση αρμοδιότητας για τη διενέργεια τέτοιου ελέγχου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0106"><NO.P>106.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο υπενθυμίζει ότι στη βουλγαρική νομοθεσία δεν προβλέπεται δυνατότητα ασκήσεως προσφυγής ενώπιον δικαιοδοτικού οργάνου προκειμένου να ελεγχθούν οι προϋποθέσεις εκδόσεως εθνικού ή ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0107"><NO.P>107.</NO.P><TXT>Επισημαίνει δε ότι ούτε η απόφαση-πλαίσιο 2002/584 προβλέπει δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας σε περίπτωση προσβολής των δικαιωμάτων του καταζητούμενου. Πρέπει, ωστόσο, να ληφθεί υπόψη το άρθρο 47 του Χάρτη, το οποίο, όπως έχει κρίνει το Δικαστήριο, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0073" REF.END="QE0073"/>αρκεί αφ’ εαυτού και δεν χρήζει διευκρινίσεων από διατάξεις του δικαίου της Ένωσης ή του εθνικού δικαίου προκειμένου να απονείμει στους ιδιώτες δικαίωμα δυνάμενο να προβληθεί αυτό καθεαυτό<QUOT.END REF.START="QS0073" CODE="00BB" ID="QE0073"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0064"><P>Το αιτούν δικαστήριο μνημονεύει, συναφώς, την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200514">14ης Μαΐου 2020</DATE>, <NAME.CASE>Staatsanwaltschaft Offenburg</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑615/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:376">EU:C:2020:376</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0072">72</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0108"><NO.P>108.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται εάν οφείλει να παράσχει την απαιτούμενη από το άρθρο 47 του Χάρτη αποτελεσματική δικαστική προστασία, όταν τίθεται ενώπιόν του το ζήτημα των συνεπειών της εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης στο πλαίσιο προσφυγής με αίτημα την άρση της προσωρινής κρατήσεως του MM, ή εάν, αντιθέτως, θα έπρεπε να κρίνει ότι δεν έχει αρμοδιότητα να εξετάσει την προβληματική σχετικά με το κύρος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, παρέχοντας στον MM τη δυνατότητα να κινήσει νέα ένδικη διαδικασία προκειμένου να επιτύχει την επιδίκαση χρηματικής αποζημιώσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0109"><NO.P>109.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι από τη σκέψη 69 της αποφάσεως Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0065"><P>Συναφώς, πρέπει επίσης να μνημονευθεί η σκέψη 70 της ίδιας αποφάσεως.</P></NOTE> συνάγεται ότι πρόσφορο μέσο έννομης προστασίας είναι εκείνο το οποίο μπορεί να ασκηθεί κατά του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης μετά την παράδοση του συλληφθέντος προσώπου. Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται εάν ένα τέτοιο πρόσφορο μέσο έννομης προστασίας καλύπτει και τη δυνατότητα προβολής αιτιάσεων σχετικά με το κύρος ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης ενώπιον του δικαστηρίου το οποίο καλείται να κρίνει τη νομιμότητα της προσωρινής κρατήσεως, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του αιτούντος δικαστηρίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0110"><NO.P>110.</NO.P><TXT>Εξάλλου, καθόσον η έλλειψη νομιμότητας του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης έγκειται ακριβώς, κατά το αιτούν δικαστήριο, στην αδυναμία ασκήσεως προσφυγής ενώπιον δικαιοδοτικού οργάνου με σκοπό τον έλεγχο της νομιμότητάς του, εύλογο, κατά το ίδιο δικαστήριο, θα ήταν να προβεί το ίδιο σε έναν τέτοιο έλεγχο. Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται μήπως η εκ μέρους του διαπίστωση της ελλείψεως νομιμότητας του επίδικου ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης συνιστά, ως εκ της φύσεώς της, μέσο έννομης προστασίας ενώπιον δικαιοδοτικού οργάνου, όπως εκείνο που απαιτείται από τη νομολογία του Δικαστηρίου, έστω και αν το εθνικό δίκαιο δεν επιτρέπει στο δικαστήριο αυτό να προβεί σε μια τέτοια διαπίστωση. Εφόσον το εθνικό δίκαιο απαγορεύει στο αιτούν δικαστήριο να ασκήσει εμμέσως έλεγχο επί της αποφάσεως του εισαγγελέα να εκδώσει ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι μια τέτοια λύση μόνο σε απόφαση του Δικαστηρίου θα μπορούσε να βρει έρεισμα.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="21"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0111"><NO.P>111.</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, το αιτούν δικαστήριο εκφράζει την άποψη ότι η εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογητικό λόγο για την άρνηση παροχής δικαστικής προστασίας, στον βαθμό που το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δέχεται ότι υφίσταται δυνατότητα προσφυγής κατά του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης ακόμη και μετά την παράδοση του καταζητούμενου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0112"><NO.P>112.</NO.P><TXT>Η Βουλγαρική Κυβέρνηση εκτιμά ότι η αποστολή την οποία εκπληρώνει το αιτούν δικαστήριο όταν καλείται, όπως εν προκειμένω, δυνάμει του άρθρου 270 του NPK να αποφανθεί επί της διατηρήσεως της προσωρινής κρατήσεως προσώπου εις βάρος του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη, διασφαλίζει τον δικαστικό έλεγχο των προϋποθέσεων εκδόσεως ενός ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης καθώς και του αναλογικού χαρακτήρα του, όπως απαιτεί η νομολογία του Δικαστηρίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0113"><NO.P>113.</NO.P><TXT>Η ίδια κυβέρνηση εξηγεί, συναφώς, ότι το μέτρο που λαμβάνεται από τον εισαγγελέα κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 64, παράγραφος 2, του NPK αποσκοπεί στο να διασφαλίσει την εμφάνιση του κατηγορουμένου το συντομότερο δυνατόν ενώπιον του αρμοδίου δικαστηρίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0066"><P>Υπενθυμίζω, ωστόσο, ότι τέτοιο μέτρο δεν επιβλήθηκε στον MM πριν από την εμφάνισή του ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου.</P></NOTE>. Ο εισαγγελέας δύναται, σε περίπτωση ανάγκης, να αποφασίσει τη θέση του προσώπου αυτού υπό κράτηση επί 72 ώρες το πολύ, προκειμένου να οδηγηθεί ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου. Η πράξη την οποία εκδίδει ο εισαγγελέας δυνάμει της διατάξεως αυτής τον υποχρεώνει να οδηγήσει τον κατηγορούμενο ενώπιον του δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό μετά την παράδοσή του βάσει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, προκειμένου να εξεταστεί από το δικαστήριο η αίτησή του για την επιβολή του μέτρου της προσωρινής κρατήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0114"><NO.P>114.</NO.P><TXT>Κατά τη Βουλγαρική Κυβέρνηση, η υποχρέωση που επιβάλλεται ωσαύτως στον εισαγγελέα να οδηγήσει το συντομότερο δυνατόν τον καταζητούμενο και παραδοθέντα βάσει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου προκειμένου να αποφανθεί επί της αιτήσεως προσωρινής κρατήσεως συνιστά εκ των υστέρων δικαστικό έλεγχο των προϋποθέσεων εκδόσεως του εν λόγω ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, καθώς και του αναλογικού χαρακτήρα του. Κατά την εκτίμησή του, μια τέτοια περίπτωση είναι σύμφωνη με τη νομολογία του Δικαστηρίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0067"><P>Η Βουλγαρική Κυβέρνηση μνημονεύει, συναφώς, την απόφαση Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψη 74).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0115"><NO.P>115.</NO.P><TXT>Η Βουλγαρική Κυβέρνηση εξηγεί, συγκεκριμένα, ότι το δικαστήριο που είναι αρμόδιο να αποφανθεί επί της συνδρομής των λόγων για την επιβολή του μέτρου της προσωρινής κρατήσεως δυνάμει του άρθρου 63, παράγραφος 1, του NPK καλείται αναπόφευκτα, παράλληλα προς την εκτίμηση της αναγκαιότητας επιβολής ενός τέτοιου μέτρου, να εξετάσει εάν πληρούνται οι απαιτούμενες για την έκδοση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης προϋποθέσεις, καθώς και τον αναλογικό χαρακτήρα του εντάλματος αυτού, υπό το πρίσμα των κριτηρίων που ορίζονται στις συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 63, παράγραφοι 1 και 2, του NPK<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0068"><P>Κατά το άρθρο 63, παράγραφος 2, του NPK, εάν από τα αποδεικτικά στοιχεία δεν προκύπτει το αντίθετο, κατά τη λήψη του πρώτου μέτρου προσωρινής κρατήσεως, συντρέχει πραγματικός κίνδυνος φυγής του κατηγορουμένου ή τελέσεως αξιόποινης πράξεως, κατά την έννοια της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού, όταν: ο κατηγορούμενος είναι καθ’ έξιν δράστης ή υπότροπος· το πρόσωπο κατηγορείται για αδίκημα σοβαρό και εκ προμελέτης και έχει καταδικαστεί για άλλο σοβαρό και εκ προμελέτης αδίκημα αυτεπαγγέλτως διωκόμενο από την εισαγγελία (ανεξαρτήτως της βουλήσεως του θύματος) σε ποινή φυλακίσεως τουλάχιστον ενός έτους ή σε άλλη βαρύτερη ποινή, η εκτέλεση της οποίας δεν αναστέλλεται δυνάμει του άρθρου 66 του nakazatelen kodeks (ποινικού κώδικα)· το πρόσωπο κατηγορείται για αξιόποινη πράξη για την οποία προβλέπεται ποινή όχι μικρότερη από δεκαετή κάθειρξη ή άλλη αυστηρότερη ποινή, ή όταν στο πρόσωπο αυτό απαγγέλλονται κατηγορίες υπό τους όρους του άρθρου 269, παράγραφος 3, του NPK.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0116"><NO.P>116.</NO.P><TXT>Η Βουλγαρική Κυβέρνηση εκτιμά, κατά συνέπεια, ότι η απόφαση του εισαγγελέα περί εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο ο οποίος πληροί τις επιταγές περί αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, όπως έχουν καθοριστεί από το Δικαστήριο.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="22"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0117"><NO.P>117.</NO.P><TXT>Είμαι σύμφωνος με την άποψη ότι, στο πλαίσιο του βουλγαρικού δικονομικού συστήματος, όπου ο κατηγορούμενος πρέπει να οδηγηθεί το συντομότερο δυνατόν ενώπιον του δικαστηρίου που είναι αρμόδιο να αποφανθεί επί της ενδεχόμενης προσωρινής κρατήσεως αυτού, ο δικαστικός έλεγχος των προϋποθέσεων για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης τον οποίο θα μπορούσε να ασκήσει το δικαστήριο αυτό ανταποκρίνεται στην απαίτηση αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, της οποίας η σημασία υπογραμμίζεται στη νομολογία του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, το γεγονός, αφενός, ότι δεν πρόκειται για αυτοτελές μέσο ένδικης προστασίας κατά της αποφάσεως του εισαγγελέα περί εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0069"><P>Βλ. αποφάσεις Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (σκέψη 44), και Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψη 65). Κατά το Δικαστήριο, η θέσπιση αυτοτελούς δικαιώματος προσφυγής κατά της αποφάσεως εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που λαμβάνεται από άλλη δικαστική αρχή πλην δικαιοδοτικού οργάνου αποτελεί απλώς μία από τις δυνατές λύσεις για την αποτελεσματική διασφάλιση του επιπέδου δικαστικής προστασίας που απαιτεί η απόφαση-πλαίσιο 2002/584.</P></NOTE>, αλλά για παρεμπίπτοντα έλεγχο στο πλαίσιο ενδίκου μέσου με σκοπό την άρση μέτρου προσωρινής κρατήσεως και, αφετέρου, ότι ο έλεγχος αυτός διενεργείται μετά την παράδοση του καταζητούμενου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0070"><P>Βλ. αποφάσεις Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (σκέψεις 52 και 53) και Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψεις 70 και 71).</P></NOTE>, δεν επηρεάζει την ως άνω διαπίστωση. Επομένως, η απαίτηση αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας πληρούται, κατά τη γνώμη μου, όταν ο δικαστικός έλεγχος της εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης διενεργείται παρεμπιπτόντως στο πλαίσιο μέσου ένδικης προστασίας του οποίου το κύριο αντικείμενο δεν είναι αυτό. Αυτό είναι εν προκειμένω το αποτέλεσμα στο οποίο το αιτούν δικαστήριο θα επιθυμούσε να καταλήξει, ήτοι η εξέταση της νομιμότητας της διαδικασίας εκδόσεως του επίμαχου στην κύρια δίκη ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης στο πλαίσιο της αιτήσεως που υπέβαλε ενώπιόν του ο ΜΜ ζητώντας την απόλυσή του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0118"><NO.P>118.</NO.P><TXT>Εντούτοις, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το αιτούν δικαστήριο δεν εκφράζει την ίδια βεβαιότητα με τη Βουλγαρική Κυβέρνηση ως προς τη δυνατότητά του να διενεργήσει έναν τέτοιον έλεγχο βάσει του βουλγαρικού δικονομικού δικαίου. Ειδικότερα, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι, επειδή το βουλγαρικό δικονομικό δίκαιο προβλέπει ότι η απόφαση εισαγγελέα περί εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης υπόκειται αποκλειστικώς και μόνο σε μέσο έννομης προστασίας ενώπιον εισαγγελέα ανωτέρου βαθμού και όχι ενώπιον δικαιοδοτικού οργάνου, δεν επιτρέπεται στο ίδιο να κρίνει ότι έχει αρμοδιότητα να αποφανθεί επί της νομιμότητας μιας τέτοιας πράξεως του εισαγγελέα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0119"><NO.P>119.</NO.P><TXT>Υπενθυμίζω ότι, βάσει της νομολογίας του Δικαστηρίου, επιβάλλεται στο κράτος μέλος εκδόσεως σαφής υποχρέωση για την επίτευξη συγκεκριμένου αποτελέσματος, αφού το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0074" REF.END="QE0074"/>όταν το δίκαιο του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος απονέμει την αρμοδιότητα εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης σε αρχή η οποία, μολονότι μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης στο εν λόγω κράτος μέλος, δεν είναι η ίδια δικαιοδοτικό όργανο, η απόφαση περί εκδόσεως ενός τέτοιου εντάλματος και, ιδίως, ο αναλογικός χαρακτήρας της αποφάσεως αυτής πρέπει να υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο, στο εν λόγω κράτος μέλος, ο οποίος να ικανοποιεί πλήρως τις απαιτήσεις που είναι συμφυείς με την αποτελεσματική δικαστική προστασία<QUOT.END REF.START="QS0074" CODE="00BB" ID="QE0074"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0071"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (σκέψη 41 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία) και Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψη 62 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>. Σκοπός ενός τέτοιου μέσου ένδικης προστασίας είναι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0075" REF.END="QE0075"/>να διασφαλίσει ότι ο δικαστικός έλεγχος της αποφάσεως [περί εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης] και των αναγκαίων προϋποθέσεων για την έκδοση του εν λόγω εντάλματος και, ιδίως, του αναλογικού χαρακτήρα της τηρεί τις απαιτήσεις που είναι συμφυείς με την αποτελεσματική δικαστική προστασία<QUOT.END REF.START="QS0075" CODE="00BB" ID="QE0075"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0072"><P>Βλ. απόφαση Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (σκέψη 42). Βλ., επίσης, απόφαση Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψη 63).</P></NOTE>. Κατά το Δικαστήριο, τα κράτη μέλη οφείλουν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0076" REF.END="QE0076"/>να μεριμνούν ώστε οι έννομες τάξεις τους να διασφαλίζουν αποτελεσματικά το επίπεδο δικαστικής προστασίας που απαιτεί η απόφαση-πλαίσιο 2002/584, όπως αυτή έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου<QUOT.END REF.START="QS0076" CODE="00BB" ID="QE0076"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0073"><P>Βλ. αποφάσεις Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (σκέψη 43) και Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours) (σκέψη 64).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="23"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0120"><NO.P>120.</NO.P><TXT>Όπως επισημάνθηκε από το Δικαστήριο στην απόφαση της <DATE ISO="20130530">30ής Μαΐου 2013</DATE>, F<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0074"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑168/13 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:358">EU:C:2013:358</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0077" REF.END="QE0077"/>κάθε διαδικασία παραδόσεως μεταξύ κρατών μελών προβλεπόμενη από την απόφαση-πλαίσιο [2002/584] διεξάγεται, σύμφωνα με την απόφαση αυτή, υπό δικαστικό έλεγχο<QUOT.END REF.START="QS0077" CODE="00BB" ID="QE0077"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0075"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130530">30ής Μαΐου 2013</DATE>, <NAME.CASE>F</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑168/13 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:358">EU:C:2013:358</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Βλ., επίσης, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180725">25ης Ιουλίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Minister for Justice and Equality (Πλημμέλειες του δικαστικού συστήματος)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑216/18 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:586">EU:C:2018:586</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>. Επομένως, κατά το Δικαστήριο, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0078" REF.END="QE0078"/>οι διατάξεις της [εν λόγω] αποφάσεως-πλαισίου προβλέπουν ήδη μια διαδικασία σύμφωνη προς τις επιταγές του άρθρου 47 του Χάρτη, ανεξαρτήτως των λεπτομερειών εφαρμογής της [ως άνω] αποφάσεως-πλαισίου τις οποίες προβλέπουν τα κράτη μέλη<QUOT.END REF.START="QS0078" CODE="00BB" ID="QE0078"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0076"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130530">30ής Μαΐου 2013</DATE>, <NAME.CASE>F</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑168/13 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:358">EU:C:2013:358</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0121"><NO.P>121.</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, μολονότι δεν μνημονεύεται ρητώς στην απόφαση-πλαίσιο 2002/584, η υποχρέωση του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος να προβλέψει ένα ή περισσότερα αποτελεσματικά μέσα ένδικης προστασίας προκειμένου να καταστεί δυνατός ο δικαστικός έλεγχος των προϋποθέσεων εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης από αρχή η οποία, ενώ μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης στο αντίστοιχο κράτος μέλος, δεν είναι η ίδια δικαιοδοτικό όργανο, απορρέει από το σύστημα που η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο καθιερώνει σε συμφωνία με τις επιταγές του άρθρου 47 του Χάρτη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0122"><NO.P>122.</NO.P><TXT>Η ύπαρξη μιας τέτοιας δυνατότητας δικαστικού ελέγχου των προϋποθέσεων εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εντός του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη διατήρηση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και αναγνωρίσεως μεταξύ των κρατών μελών. Υπενθυμίζω, συναφώς, ότι το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0079" REF.END="QE0079"/>[ο] αυξημένος βαθμός εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών μελών, στον οποίο ερείδεται ο μηχανισμός του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, βασίζεται […] στην παραδοχή ότι τα ποινικά δικαστήρια των λοιπών κρατών μελών τα οποία, μετά την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, οφείλουν να ασκήσουν ποινική δίωξη ή να επιβάλουν ποινή ή μέτρο ασφαλείας στερητικά της ελευθερίας, καθώς και να διεξαγάγουν την κατ’ ουσίαν ποινική διαδικασία, πληρούν τις προδιαγραφές αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας<QUOT.END REF.START="QS0079" CODE="00BB" ID="QE0079"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0077"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180725">25ης Ιουλίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Minister for Justice and Equality (Πλημμέλειες του δικαστικού συστήματος)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑216/18 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:586">EU:C:2018:586</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0058">58</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, η οποία προϋποθέτει την ίδια την ύπαρξη δυνατότητας δικαστικού ελέγχου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0123"><NO.P>123.</NO.P><TXT>Αυτή η νομολογιακή αρχή, σύμφωνα με την οποία η απόφαση που λαμβάνει εισαγγελέας για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης πρέπει να υπόκειται, εντός του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος, σε μέσο ένδικης προστασίας το οποίο να ικανοποιεί πλήρως τις προδιαγραφές της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, σημαίνει ότι το κράτος μέλος πρέπει να παρέχει ένα ή περισσότερα αποτελεσματικά μέσα έννομης προστασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0124"><NO.P>124.</NO.P><TXT>Επισημαίνω, εξάλλου, ότι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η ευθύνη του ελέγχου της νομιμότητας ενός ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης ανήκει πρωτίστως στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0078"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181206">6ης Δεκεμβρίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>IK (Εκτέλεση παρεπόμενης ποινής)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑551/18 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:991">EU:C:2018:991</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0066">66</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Βλ., επίσης, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180123">23ης Ιανουαρίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Piotrowski</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑367/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:27">EU:C:2018:27</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> θα παρέμενε στην πράξη άνευ νοήματος εάν το δίκαιο της Ένωσης δεν επέβαλλε να υφίσταται στο συγκεκριμένο κράτος μέλος πραγματική δυνατότητα διενέργειας τέτοιου ελέγχου ανεξαρτήτως του εάν ο έλεγχος αυτός γίνεται πριν, ταυτόχρονα ή μετά την παράδοση του καταζητούμενου. Επομένως, ανεξαρτήτως της αποφάσεως της δικαστικής αρχής εκτελέσεως, ο ενδιαφερόμενος μπορεί μετά την παράδοσή του, να κάνει χρήση, στην έννομη τάξη του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος, μέσων έννομης προστασίας που του παρέχουν τη δυνατότητα να αμφισβητήσει το κύρος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης βάσει του οποίου έγινε η παράδοσή του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0079"><P>Βλ., κατ’ αναλογίαν, όσον αφορά ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδοθέν προς τον σκοπό εκτελέσεως στερητικής της ελευθερίας ποινής ή στερητικού της ελευθερίας μέτρου ασφαλείας, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181206">6ης Δεκεμβρίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>IK (Εκτέλεση παρεπόμενης ποινής)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑551/18 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:991">EU:C:2018:991</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0067">67</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="24"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0125"><NO.P>125.</NO.P><TXT>Εξάλλου, τα κράτη μέλη, δυνάμει της δικονομικής αυτονομίας της οποίας απολαύουν στο πλαίσιο της εφαρμογής της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584 και εφόσον η ίδια η απόφαση-πλαίσιο δεν προβλέπει κάτι συναφώς, διαθέτουν περιθώριο εκτιμήσεως όσον αφορά τους συγκεκριμένους όρους που θα διέπουν τον δικαστικό έλεγχο των αποφάσεων περί εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0080"><P>Πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130530">30ής Μαΐου 2013</DATE>, <NAME.CASE>F</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑168/13 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:358">EU:C:2013:358</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Τα κράτη μέλη οφείλουν πάντως, όταν προβλέπουν τους συγκεκριμένους αυτούς όρους, να μεριμνούν ώστε να μη ματαιώνεται η εφαρμογή της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0081"><P>Πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130530">30ής Μαΐου 2013</DATE>, <NAME.CASE>F</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑168/13 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:358">EU:C:2013:358</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0126"><NO.P>126.</NO.P><TXT>Προς επίτευξη του επιδιωκόμενου αποτελέσματος που συνίσταται στην εξασφάλιση της ύπαρξης δικαστικού ελέγχου των προϋποθέσεων εκδόσεως του επίμαχου στην υπόθεση της κύριας δίκης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, το αιτούν δικαστήριο θα πρέπει, κατά την άποψή μου, να ερμηνεύσει το εθνικό δικονομικό δίκαιο με τέτοιον τρόπο ώστε να αναζητήσει σε αυτό μια βάση αρμοδιότητας που να του παρέχει τη δυνατότητα να προβεί σε παρεμπίπτοντα έλεγχο, στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιόν του δίκης, της νομιμότητας της διαδικασίας εκδόσεως του εν λόγω εντάλματος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0082"><P>Βλ., στο ίδιο πνεύμα, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα M. Campos Sánchez-Bordona στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Parquet général du Grand-Duché de Luxembourg και Openbaar Ministerie (Εισαγγελείς πλημμελειοδικών της Λυών και της Tours)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑566/19 PPU και C‑626/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1012">EU:C:2019:1012</NO.ECLI>, σημείο <REF.NP.ECR REF="NP0097">97</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Υπό το πρίσμα αυτό, η υποχρέωση σύμφωνης ερμηνείας την οποία υπέχει το αιτούν δικαστήριο συμβάλλει στην εξουδετέρωση των δυσχερειών που η δικονομική αυτονομία των κρατών μελών μπορεί να προκαλέσει ως προς την αποτελεσματική δικαστική προστασία του παραδιδόμενου προσώπου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0127"><NO.P>127.</NO.P><TXT>Σε περίπτωση που η ερμηνεία αυτή του εθνικού δικονομικού δικαίου προς την κατεύθυνση της ασκήσεως παρεμπίπτοντος δικαστικού ελέγχου επί της διαδικασίας εκδόσεως του επίμαχου στην κύρια δίκη ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δεν επαρκεί ή είναι αδύνατη, διότι θα αντέβαινε στην εθνική νομοθεσία, φρονώ ότι το αιτούν δικαστήριο θα μπορούσε να αντλήσει μία τέτοια βάση αρμοδιότητας από το άρθρο 47 του Χάρτη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0128"><NO.P>128.</NO.P><TXT>Ειδικότερα, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0080" REF.END="QE0080"/>δυνάμει της αρχής της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης, σε περίπτωση που είναι αδύνατη η σύμφωνη προς τις απαιτήσεις του δικαίου της Ένωσης ερμηνεία της εθνικής νομοθεσίας, κάθε εθνικός δικαστής που επιλαμβάνεται αρμοδίως μιας υπόθεσης έχει την υποχρέωση, ως όργανο κράτους μέλους, να αφήνει ανεφάρμοστη κάθε διάταξη του εθνικού δικαίου που αντιβαίνει προς διάταξη του δικαίου της Ένωσης η οποία έχει άμεσο αποτέλεσμα στη διαφορά της οποίας έχει επιληφθεί<QUOT.END REF.START="QS0080" CODE="00BB" ID="QE0080"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0083"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200514">14ης Μαΐου 2020</DATE>, <NAME.CASE>Országos Idegenrendézeti Főigazgatóság Dél-alföldi Regionális Igazgatóság</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑924/19 PPU και C‑925/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:367">EU:C:2020:367</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0139">139</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0129"><NO.P>129.</NO.P><TXT>Από τη νομολογία δε του Δικαστηρίου προκύπτει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0081" REF.END="QE0081"/>το άρθρο 47 του Χάρτη αρκεί αφ’ εαυτού και δεν χρήζει διευκρινίσεων από διατάξεις του δικαίου της Ένωσης ή του εθνικού δικαίου προκειμένου να απονείμει στους ιδιώτες δικαίωμα δυνάμενο να προβληθεί αυτό καθεαυτό<QUOT.END REF.START="QS0081" CODE="00BB" ID="QE0081"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0084"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200514">14ης Μαΐου 2020</DATE>, <NAME.CASE>Országos Idegenrendézeti Főigazgatóság Dél-alföldi Regionális Igazgatóság</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑924/19 PPU και C‑925/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:367">EU:C:2020:367</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0140">140</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0130"><NO.P>130.</NO.P><TXT>Επιπλέον, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0082" REF.END="QE0082"/>μολονότι, ελλείψει σχετικής ρύθμισης του δικαίου της Ένωσης, απόκειται στην εσωτερική έννομη τάξη κάθε κράτους μέλους να ορίζει τα αρμόδια δικαστήρια και να θεσπίζει τους δικονομικούς κανόνες περί άσκησης των ενδίκων βοηθημάτων που αποσκοπούν να διασφαλίσουν την προστασία των δικαιωμάτων που παρέχονται στους πολίτες βάσει της έννομης τάξης της Ένωσης, τα κράτη μέλη, πάντως, φέρουν την ευθύνη να διασφαλίζουν, σε κάθε περίπτωση, τον σεβασμό του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας των δικαιωμάτων αυτών, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη<QUOT.END REF.START="QS0082" CODE="00BB" ID="QE0082"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0085"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200514">14ης Μαΐου 2020</DATE>, <NAME.CASE>Országos Idegenrendézeti Főigazgatóság Dél-alföldi Regionális Igazgatóság</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑924/19 PPU και C‑925/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:367">EU:C:2020:367</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0142">142</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="25"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0131"><NO.P>131.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο έχει επίσης κρίνει ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0083" REF.END="QE0083"/>μολονότι το δίκαιο της Ένωσης δεν υποχρεώνει, κατ’ αρχήν, τα κράτη μέλη να καθιερώνουν, ενώπιον των εθνικών τους δικαιοδοτικών οργάνων, άλλα μέσα ένδικης προστασίας από εκείνα που προβλέπει το εθνικό δίκαιο, προκειμένου να εξασφαλισθεί η προάσπιση των δικαιωμάτων που οι πολίτες αντλούν από το δίκαιο της Ένωσης […], η κατάσταση είναι, εντούτοις, διαφορετική αν από την οικονομία της επίμαχης εθνικής έννομης τάξης προκύπτει ότι δεν υφίσταται κανένα μέσο ένδικης προστασίας που να καθιστά δυνατή, έστω και παρεμπιπτόντως, τη διασφάλιση του σεβασμού των δικαιωμάτων που οι πολίτες αντλούν από το δίκαιο της Ένωσης ή, επίσης, αν το μόνο μέσο πρόσβασης στη δικαιοσύνη είναι να αναγκαστούν οι πολίτες να παραβιάσουν τον νόμο<QUOT.END REF.START="QS0083" CODE="00BB" ID="QE0083"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0086"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200514">14ης Μαΐου 2020</DATE>, <NAME.CASE>Országos Idegenrendézeti Főigazgatóság Dél-alföldi Regionális Igazgatóság</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑924/19 PPU και C‑925/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:367">EU:C:2020:367</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0143">143</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0132"><NO.P>132.</NO.P><TXT>Επομένως, εάν το αιτούν δικαστήριο κρίνει ότι κωλύεται από το εθνικό δικονομικό του δίκαιο, ακόμη και κατόπιν ερμηνείας του, να εξετάσει παρεμπιπτόντως, στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιόν του δίκης, τη νομιμότητα της διαδικασίας εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε από τον εισαγγελέα, θα μπορούσε, κατά τη γνώμη μου, να στραφεί στο άρθρο 47 του Χάρτη προκειμένου να βρει μια βάση αρμοδιότητας για τη διενέργεια ενός τέτοιου ελέγχου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0087"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200514">14ης Μαΐου 2020</DATE>, <NAME.CASE>Országos Idegenrendézeti Főigazgatóság Dél-alföldi Regionális Igazgatóság</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑924/19 PPU και C‑925/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:367">EU:C:2020:367</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0146">146</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0133"><NO.P>133.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, όταν στο δικονομικό δίκαιο του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος δεν προβλέπεται κάποιο μέσο έννομης προστασίας το οποίο να παρέχει σε δικαιοδοτικό όργανο τη δυνατότητα να ελέγξει τις προϋποθέσεις εκδόσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και, ιδίως, τον αναλογικό χαρακτήρα του, είτε πριν είτε συγχρόνως είτε μετά την έκδοσή του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0088"><P>Βλ., αντιθέτως, απόφαση της <DATE ISO="20191212">12ης Δεκεμβρίου 2019</DATE>, Openbaar Ministerie (Εισαγγελική αρχή, Σουηδία) (σκέψη 52).</P></NOTE>, τότε το δικαιοδοτικό όργανο το οποίο καλείται να αποφανθεί σε στάδιο της ποινικής διαδικασίας μεταγενέστερο της παραδόσεως του καταζητούμενου πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προβεί σε παρεμπίπτοντα έλεγχο των προϋποθέσεων εκδόσεως του εντάλματος αυτού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0134"><NO.P>134.</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, το αιτούν δικαστήριο, το οποίο καλείται να αποφανθεί επί αιτήσεως απολύσεως δυνάμει του άρθρου 270 του NPK, έχει την εξουσία, βάσει του άρθρου 47 του Χάρτη, να ελέγξει τις προϋποθέσεις εκδόσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης μέσω του οποίου κατέστη δυνατή η σύλληψη και η εμφάνιση του καταζητούμενου ενώπιόν του καθώς και η επακόλουθη έκδοση αποφάσεως περί προσωρινής κρατήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0135"><NO.P>135.</NO.P><TXT>Προτείνω, κατά συνέπεια, στο Δικαστήριο να απαντήσει στο αιτούν δικαστήριο ότι, ελλείψει διατάξεων στη νομοθεσία του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος οι οποίες να προβλέπουν μέσο έννομης προστασίας για τον έλεγχο των προϋποθέσεων υπό τις οποίες εκδίδεται ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης από αρχή που, μολονότι μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης στο εν λόγω κράτος μέλος, δεν αποτελεί η ίδια δικαιοδοτικό όργανο, η αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης, καθώς και το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη, έχουν την έννοια ότι επιβάλλουν στο εθνικό δικαστήριο που επιλαμβάνεται ένδικης προσφυγής με την οποία αμφισβητείται η νομιμότητα της διατηρήσεως της προσωρινής κρατήσεως προσώπου που έχει παραδοθεί δυνάμει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εκδοθέντος βάσει εθνικής πράξεως μη δυνάμενης να χαρακτηριστεί ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0084" REF.END="QE0084"/>[εθνικό] ένταλμα σύλληψης ή οιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος<QUOT.END REF.START="QS0084" CODE="00BB" ID="QE0084"/>, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, και με την οποία προβάλλεται αιτίαση περί ακυρότητας του εν λόγω ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης υπό το πρίσμα του δικαίου της Ένωσης, να κρίνει ότι είναι αρμόδιο να ασκήσει τέτοιο έλεγχο νομιμότητας.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="26"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Δ.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί των συνεπειών που έχει, ως προς την προσωρινή κράτηση του κατηγορουμένου, η ακυρότητα του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0136"><NO.P>136.</NO.P><TXT>Με το τρίτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί περαιτέρω από το Δικαστήριο να διευκρινίσει τις συνέπειες που θα πρέπει να αντλήσει, στο πλαίσιο της δίκης που εκκρεμεί ενώπιόν του με αντικείμενο την προσωρινή κράτηση του MM, από τη διαπίστωση ότι το επίμαχο στην κύρια δίκη ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης πάσχει ακυρότητα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0137"><NO.P>137.</NO.P><TXT>Ειδικότερα, το αιτούν δικαστήριο, παραπέμποντας, κατ’ αναλογία, στον κανόνα που διατυπώνεται στην αιτιολογική σκέψη 44 της οδηγίας (ΕΕ) 2016/343 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20160309">9ης Μαρτίου 2016</DATE>, για την ενίσχυση ορισμένων πτυχών του τεκμηρίου αθωότητας και του δικαιώματος παράστασης του κατηγορουμένου στη δίκη του στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0089"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="065" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2016">ΕΕ 2016, L 65, σ. 1</REF.DOC.OJ>. Κατά την αιτιολογική σκέψη 44 της οδηγίας αυτής, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0085" REF.END="QE0085"/>[σ]ύμφωνα με την αρχή της αποτελεσματικότητας του ενωσιακού δικαίου, τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίζουν επαρκή και αποτελεσματικά μέσα ένδικης προστασίας σε περίπτωση παραβίασης δικαιώματος που παρέχεται στους πολίτες βάσει του δικαίου της Ένωσης. Ένα αποτελεσματικό μέσο ένδικης προστασίας, που είναι διαθέσιμο σε περίπτωση παραβίασης οποιουδήποτε από τα δικαιώματα που ορίζονται στην [εν λόγω] οδηγία, θα πρέπει στο μέτρο του δυνατού να έχει ως αποτέλεσμα την επαναφορά του υπόπτου ή κατηγορουμένου στη θέση που θα είχε εάν δεν είχαν παραβιαστεί τα δικαιώματά του, προκειμένου να διαφυλαχτεί το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και τα δικαιώματα της υπεράσπισης<QUOT.END REF.START="QS0085" CODE="00BB" ID="QE0085"/>.</P></NOTE>, διερωτάται εάν η διαπίστωση της ακυρότητας ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης θα έπρεπε να έχει ως συνέπεια την επαναφορά του MM στην κατάσταση στην οποία θα βρισκόταν αν δεν είχε παραβιαστεί το δίκαιο της Ένωσης, πράγμα που εν προκειμένω θα συνεπαγόταν την άρση της προσωρινής κρατήσεως του ΜΜ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0138"><NO.P>138.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει, συναφώς, ότι όλες οι απαιτούμενες από το εθνικό δίκαιο προϋποθέσεις για την προσωρινή κράτηση του MM πληρούνταν και εξακολουθούν να πληρούνται.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0139"><NO.P>139.</NO.P><TXT>Τούτου δοθέντος, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, από αμιγώς δικονομικής απόψεως, η θέση του ΜΜ υπό προσωρινή κράτηση κατέστη δυνατή μόνον επειδή αυτός παρέστη αυτοπροσώπως ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, η εμφάνισή του δε αυτή ήταν αποτέλεσμα της εκτελέσεως ενός άκυρου ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Κατά το αιτούν δικαστήριο, εάν αυτό δεν είχε εκδοθεί, ο ΜΜ δεν θα είχε συλληφθεί στην Ισπανία, δεν θα είχε παραδοθεί στις βουλγαρικές δικαστικές αρχές και, επομένως, δεν θα είχε τεθεί υπό προσωρινή κράτηση από το αιτούν δικαστήριο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0140"><NO.P>140.</NO.P><TXT>Αν γίνει δεκτή η προσέγγιση αυτή, θα έπρεπε, κατά το αιτούν δικαστήριο, να συναχθεί ότι, δεδομένης της θέσεως του MM υπό προσωρινή κράτηση, υφίσταται παράβαση ουσιώδους τύπου, διότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδόθηκε από αναρμόδιο όργανο (καθόσον η αναγκαία συμμετοχή δικαιοδοτικού οργάνου δεν είχε διασφαλιστεί), επί τη βάσει αποφάσεως που δεν συνιστά εθνικό ένταλμα σύλληψης. Τούτο θα έπρεπε να οδηγήσει το αιτούν δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι η επακόλουθη κράτηση του MM, κατόπιν της εκτελέσεως του εν λόγω ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, είναι παράνομη. Ο ΜΜ θα έπρεπε επομένως να αφεθεί ελεύθερος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0090"><P>Το αιτούν δικαστήριο προβαίνει σε συσχετισμό με την υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190117">17ης Ιανουαρίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Dzivev κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑310/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:30">EU:C:2019:30</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), καθόσον η υπόθεση εκείνη αφορούσε, κατά το αιτούν δικαστήριο, τις συνέπειες αποφάσεως εκδοθείσας από αρχή καθ’ υπέρβαση των αρμοδιοτήτων της (χρήση αποδεικτικών στοιχείων συλλεγέντων κατόπιν παρακολουθήσεων τηλεφωνικών συνδιαλέξεων που είχαν επιτραπεί από δικαστική αρχή η οποία δεν διέθετε την απαιτούμενη αρμοδιότητα για τη χορήγηση τέτοιας άδειας).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0141"><NO.P>141.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο εκτιμά, επομένως, ότι θα έπρεπε να λάβει υπόψη τις διαπιστωθείσες πλημμέλειες του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και, εφόσον καταλήξει ότι έχουν ουσιώδη χαρακτήρα, να έχει την εξουσία να διατάξει την άρση της κρατήσεως του MM επί τη βάσει του συγκεκριμένου δικονομικού λόγου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0142"><NO.P>142.</NO.P><TXT>Υπενθυμίζω επ’ αυτού ότι η προσωρινή κράτηση επιβλήθηκε δυνάμει αποφάσεως του αιτούντος δικαστηρίου της <DATE ISO="20200729">29ης Ιουλίου 2020</DATE>, κατόπιν σχετικής αιτήσεως υποβληθείσας την προηγούμενη ημέρα από τον εισαγγελέα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0143"><NO.P>143.</NO.P><TXT>Η απόφαση αυτή περί προσωρινής κρατήσεως επικυρώθηκε από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="27"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0144"><NO.P>144.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο επιλαμβάνεται εν προκειμένω μιας άλλης διαδικασίας με αντικείμενο τον έλεγχο της νομιμότητας της προσωρινής κρατήσεως του ΜΜ. Η υπό κρίση αίτηση προδικαστικής αποφάσεως υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαδικασίας βάσει του άρθρου 270 του NPK, η οποία κινήθηκε από την υπεράσπιση του MM με σκοπό την άρση της προσωρινής κρατήσεως του τελευταίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0145"><NO.P>145.</NO.P><TXT>Προκαταρκτικώς, θεωρώ σημαντικό να επισημανθεί ότι οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορεί να διαταχθεί προσωρινή κράτηση προσώπου εις βάρος του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη δεν έχουν ακόμη εναρμονιστεί στο δίκαιο της Ένωσης, κατά το παρόν στάδιο εξελίξεώς του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0091"><P>Παράδειγμα των περιορισμών στη δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας 2016/343 επί ζητημάτων προσωρινής κρατήσεως, καθώς και στη δυνατότητα εφαρμογής των άρθρων 6 και 47 του Χάρτη στο συγκεκριμένο τομέα, προσφέρει η απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20191128">28ης Νοεμβρίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Spetsializirana prokuratura</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑653/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1024">EU:C:2019:1024</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). Βλ., επίσης, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα G. Pitruzzella στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Spetsializirana prokuratura</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑653/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:983">EU:C:2019:983</NO.ECLI>, σημεία <REF.NP.ECR REF="NP0015">15</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> επ.).</P></NOTE>. Επομένως, το αρμόδιο για την προσωρινή κράτηση δικαστήριο μπορεί μόνον υπό τις προϋποθέσεις του εθνικού του δικαίου να αποφασίσει τη λήψη ενός τέτοιου μέτρου και να διατάξει ενδεχομένως την άρση του σε περίπτωση που διαπιστώσει ότι δεν συντρέχουν πλέον οι προϋποθέσεις αυτές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0146"><NO.P>146.</NO.P><TXT>Πάντως, δεν θα φτάσω μέχρι του σημείου να θεωρήσω, όπως φαίνεται να υπονοεί η Επιτροπή, ότι ολόκληρη η διαδικασία της οποίας έχει επιληφθεί το αιτούν δικαστήριο βρίσκεται εκτός του πεδίου εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης, οπότε, βάσει του άρθρου 51, παράγραφος 1, του Χάρτη, ο τελευταίος δεν έχει εφαρμογή. Πράγματι, στο μέτρο που, όπως προανέφερα, ο δικαστικός έλεγχος του κύρους του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης στην υπόθεση της κύριας δίκης πρέπει να διενεργηθεί στο πλαίσιο της συγκεκριμένης δίκης που αφορά τη διατήρηση ή μη της προσωρινής κρατήσεως του MM, οι διατάξεις της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584 και του άρθρου 47 του Χάρτη παραμένουν εφαρμοστέες. Στον βαθμό που, όπως προκύπτει από τα προεκτεθέντα, το θεσπισθέν με την απόφαση-πλαίσιο σύστημα βασίζεται στο ότι διασφαλίζεται ο δικαστικός έλεγχος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, η διενέργεια ενός τέτοιου ελέγχου εξακολουθεί να συνιστά εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης, κατά την έννοια του άρθρου 51, παράγραφος 1, του Χάρτη, τούτο δε ανεξαρτήτως του σταδίου της ποινικής διαδικασίας κατά το οποίο ασκείται.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0147"><NO.P>147.</NO.P><TXT>Κατόπιν της διευκρινίσεως αυτής, φρονώ ότι, λόγω των εγγενών περιορισμών του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης ως μηχανισμού δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις, ούτε η απόφαση-πλαίσιο 2002/584 ούτε το άρθρο 47 του Χάρτη επιβάλλουν στο αιτούν δικαστήριο την υποχρέωση να διατάξει την απόλυση του προσώπου κατά του οποίου έχει επιβληθεί μέτρο προσωρινής κρατήσεως σε περίπτωση που διαπιστώσει ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης το οποίο οδήγησε στην παράδοση του προσώπου αυτού είναι άκυρο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0148"><NO.P>148.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, της ως άνω αποφάσεως-πλαισίου, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0086" REF.END="QE0086"/>ο μηχανισμός του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης έχει ως αντικείμενο την παροχή της δυνατότητας <HT TYPE="ITALIC">σύλληψης και παράδοσης</HT> του καταζητούμενου ώστε, λαμβανομένου υπόψη του επιδιωκόμενου με την εν λόγω απόφαση-πλαίσιο σκοπού, να μην παραμείνει ατιμώρητη η διαπραχθείσα αξιόποινη πράξη και το πρόσωπο αυτό να διωχθεί ή να εκτίσει τη στερητική της ελευθερίας ποινή που του επιβλήθηκε<QUOT.END REF.START="QS0086" CODE="00BB" ID="QE0086"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0092"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181206">6ης Δεκεμβρίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>IK (Εκτέλεση παρεπόμενης ποινής)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑551/18 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:991">EU:C:2018:991</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Η υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE>. Επομένως, όταν ο καταζητούμενος έχει συλληφθεί και παραδοθεί στο κράτος μέλος εκδόσεως, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει εξαντλήσει, κατ’ αρχήν, τα έννομα αποτελέσματά του, υπό την επιφύλαξη των αποτελεσμάτων της παραδόσεως τα οποία προβλέπονται στο κεφάλαιο 3 της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0093"><P>Βλ., συναφώς, προτάσεις της γενικής εισαγγελέα E. Sharpston στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>IK (Εκτέλεση παρεπόμενης ποινής)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑551/18 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:890">EU:C:2018:890</NO.ECLI>, σημεία <REF.NP.ECR REF="NP0081">81</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0082">82</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Η γενική εισαγγελέας περιγράφει τη διαδικασία που διέπεται από την απόφαση-πλαίσιο 2002/584 ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0087" REF.END="QE0087"/><QUOT.START CODE="201C" ID="QS0088" REF.END="QE0088"/>κύκλο<QUOT.END REF.START="QS0088" CODE="201D" ID="QE0088"/> ο οποίος ανοίγει με την έκδοση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης […] [και] κλείνει λοιπόν με την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης η οποία πραγματοποιείται διά της παραδόσεως<QUOT.END REF.START="QS0087" CODE="00BB" ID="QE0087"/> (σημείο 83). Εξ αυτού συνάγει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0089" REF.END="QE0089"/>τα αποτελέσματα της διαδικασίας αυτής δεν μπορούν να υπερβούν το πεδίο εφαρμογής και τον σκοπό της αποφάσεως-πλαισίου, ήτοι την παράδοση του καταζητουμένου. Ορισμένα αποτελέσματα της διαδικασίας αυτής τα οποία εξακολουθούν να παράγονται και μετά την παράδοση προσδιορίζονται με σαφήνεια στο κεφάλαιο 3 της [εν λόγω] αποφάσεως-πλαισίου<QUOT.END REF.START="QS0089" CODE="00BB" ID="QE0089"/> (σημείο 84).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="28"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0149"><NO.P>149.</NO.P><TXT>Δεδομένων των εγγενών αυτών περιορισμών του μηχανισμού του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ο συγκεκριμένος μηχανισμός δεν αποτελεί έρεισμα για την κράτηση του προσώπου αυτού στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0150"><NO.P>150.</NO.P><TXT>Δεν ισχύει όμως το ίδιο στο κράτος μέλος εκτελέσεως. Πράγματι, μολονότι, κατά το άρθρο 12 της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, η ενδεχόμενη κράτηση του συλληφθέντος στο κράτος μέλος εκτελέσεως βάσει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης πρέπει να αποφασίζεται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους, το ένταλμα αυτό συνιστά το αναγκαίο έρεισμα μιας τέτοιας κρατήσεως. Τούτο σημαίνει ότι, σε περίπτωση που η δικαστική αρχή εκτελέσεως αρνηθεί την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, το μέτρο της κρατήσεως που αποφασίσθηκε εν αναμονή της παραδόσεως στερείται νομικού ερείσματος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0151"><NO.P>151.</NO.P><TXT>Μετά την παράδοση του καταζητούμενου στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος, μόνον εθνική πράξη εκδοθείσα από δικαστική αρχή του κράτους αυτού μπορεί να αποτελέσει νόμιμο τίτλο για την κράτηση<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0094"><P>Η απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181206">6ης Δεκεμβρίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>IK (Εκτέλεση παρεπόμενης ποινής)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑551/18 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:991">EU:C:2018:991</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), περιέχει χρήσιμες ενδείξεις συναφώς, έστω και αν πρέπει να διευκρινιστεί, αφενός, ότι αφορά ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδοθέν με σκοπό την εκτέλεση ποινής ή στερητικού της ελευθερίας μέτρου ασφαλείας και, αφετέρου, ότι αφορά περίπτωση κατά την οποία η μη αναγραφή παρεπόμενης ποινής στο εν λόγω ένταλμα δεν επηρέαζε το κύρος του. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο, όταν κλήθηκε να απαντήσει στο επιχείρημα ότι, κατ’ ουσίαν, η απόφαση της δικαστικής αρχής εκτελέσεως συνιστά τον τίτλο στον οποίο στηρίζεται η στέρηση της ελευθερίας στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος, με συνέπεια να μην μπορεί να εκτελεστεί ποινή η οποία δεν αποτέλεσε αντικείμενο της αποφάσεως της δικαστικής αρχής εκτελέσεως και για την οποία δεν επιτράπηκε η παράδοση, έκρινε ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0090" REF.END="QE0090"/>αντικείμενο της απόφασης της αρχής εκτέλεσης δεν είναι ότι, εν προκειμένω, επιτρέπει την εκτέλεση στερητικής της ελευθερίας ποινής στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος. [Η] απόφαση αυτή <HT TYPE="ITALIC">απλώς</HT> <HT TYPE="ITALIC">επιτρέπει την παράδοση του ενδιαφερομένου</HT>, σύμφωνα με τις διατάξεις της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, για να μην παραμείνει ατιμώρητη η διαπραχθείσα αξιόποινη πράξη. <HT TYPE="ITALIC">Η εκτέλεση της στερητικής της ελευθερίας ποινής στηρίζεται στην εκτελεστή απόφαση</HT> που εκδόθηκε στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος, μνεία της οποίας πρέπει να γίνεται δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου<QUOT.END REF.START="QS0090" CODE="00BB" ID="QE0090"/> (σκέψη 56, η υπογράμμιση δική μου).</P></NOTE>. Επομένως, άπαξ και γίνει παράδοση του προσώπου εις βάρος του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη στο εν λόγω κράτος μέλος, η κράτησή του είναι δυνατή μόνο βάσει εθνικού τίτλου προσωρινής κρατήσεως, ο οποίος μπορεί, αναλόγως των ιδιαιτεροτήτων των εθνικών δικαίων, να συνίσταται σε εθνικό ένταλμα σύλληψης, το οποίο ακολουθείται ενδεχομένως από δικαστική απόφαση περί προσωρινής κρατήσεως του προσώπου αυτού, εφόσον πληρούνται οι προς τούτο προβλεπόμενες από το εθνικό δίκαιο προϋποθέσεις. Κατά συνέπεια, η προσωρινή κράτηση στο πλαίσιο ποινικής διώξεως στο κράτος μέλος εκδόσεως δεν βρίσκει έρεισμα στην έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, αλλά διενεργείται βάσει νομίμως εκδοθέντος εθνικού τίτλου κρατήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0152"><NO.P>152.</NO.P><TXT>Εναπόκειται, σε κάθε περίπτωση, στο αρμόδιο εθνικό δικαστήριο να ελέγξει εάν έχει ληφθεί εις βάρος του κατηγορουμένου εθνικό μέτρο συνιστάμενο σε στερητική της ελευθερίας ποινή και εάν αυτό ελήφθη σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0153"><NO.P>153.</NO.P><TXT>Ειδικότερα, το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους εκδόσεως είναι εκείνο στο οποίο πρέπει να καθορίζονται οι συνέπειες που μπορεί να έχει η απουσία έγκυρου εθνικού εντάλματος σύλληψης ως προς την απόφαση να τεθεί υπό προσωρινή κράτηση, και εν συνεχεία να παραμείνει ή όχι υπό προσωρινή κράτηση, το πρόσωπο εις βάρος του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0095"><P>Υπενθυμίζω, συναφώς, ότι στην περίπτωση του MM δεν εκδόθηκε από τον εισαγγελέα διάταξη δυνάμει του άρθρου 64, παράγραφος 2, του NPK, η οποία, όπως φαίνεται, αποτελεί τη συνήθη μέθοδο που χρησιμοποιείται στη Βουλγαρία για την έκδοση εθνικού εντάλματος σύλληψης κατά προσώπου εις βάρος του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0154"><NO.P>154.</NO.P><TXT>Εντούτοις, πρέπει να διευκρινιστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, τα κράτη μέλη οφείλουν να τηρούν το δίκαιο της Ένωσης κατά την άσκηση της αρμοδιότητάς τους επί ποινικών υποθέσεων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0096"><P>Πρβλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19981124">24ης Νοεμβρίου 1998</DATE>, <NAME.CASE>Bickel και Franz</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑274/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:563">EU:C:1998:563</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Βλ., επίσης, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200402">2ας Απριλίου 2020</DATE>, <NAME.CASE>Ruska Federacija</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑897/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:262">EU:C:2020:262</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0155"><NO.P>155.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, ο εθνικός δικαστής οφείλει να καταβάλει κάθε προσπάθεια προκειμένου να διαφυλαχθεί, κατά το μέτρο του δυνατού, η αποτελεσματικότητα του συστήματος παραδόσεως το οποίο θεσπίστηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2002/584. Για τον λόγο αυτό, ενδεχόμενη απόφαση περί απολύσεως του ενδιαφερομένου θα πρέπει να συνοδεύεται ή να ακολουθείται από μέτρα κατάλληλα για την αποτροπή του ενδεχομένου να διαφύγει το πρόσωπο αυτό εξ νέου. Αν δεν λαμβάνονται τέτοια<?PAGE NO="29"?> μέτρα, ενδέχεται να περιοριστεί η αποτελεσματικότητα του συστήματος παραδόσεως το οποίο θεσπίζεται με την απόφαση-πλαίσιο και, ως εκ τούτου, να παρακωλυθεί η επίτευξη των σκοπών που επιδιώκονται με την απόφαση-πλαίσιο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0097"><P>Βλ., κατ’ αναλογίαν, στο πλαίσιο της παρελεύσεως των προθεσμιών του άρθρου 17 της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150716">16ης Ιουλίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Lanigan</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑237/15 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:474">EU:C:2015:474</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, όπως παραδείγματος χάριν ο σκοπός ο οποίος συνίσταται στο να μη μένουν οι αξιόποινες πράξεις ατιμώρητες<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0098"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181206">6ης Δεκεμβρίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>IK (Εκτέλεση παρεπόμενης ποινής)</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑551/18 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:991">EU:C:2018:991</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Η αποτελεσματικότητα της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις και η αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών μελών θα ζημιώνονταν σοβαρά, εάν τα αποτελέσματα μιας διαδικασίας παραδόσεως όπως αυτή που εξελίχθηκε εν προκειμένω ματαιώνονταν, με συνέπεια ο καταζητούμενος να μπορεί να διαφύγει μετά την παράδοσή του και να καθίσταται αναγκαία η έκδοση νέου ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0156"><NO.P>156.</NO.P><TXT>Διευκρινίζω, τέλος, ότι, ανεξαρτήτως της προεκτεθείσας ανάλυσης, το πρόσωπο κατά του οποίου έχει εκδοθεί άκυρο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει πάντοτε τη δυνατότητα να ασκήσει, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος, αγωγή αποζημιώσεως ενώπιον του αρμόδιου προς τούτο εθνικού δικαστηρίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0157"><NO.P>157.</NO.P><TXT>Από το σύνολο των ανωτέρω εκτιμήσεων συνάγω ότι η απόφαση-πλαίσιο 2002/584 και το άρθρο 47 του Χάρτη έχουν την έννοια ότι, εάν το αιτούν δικαστήριο διαπιστώσει ότι ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν έχει εκδοθεί νομίμως επειδή δεν στηρίζεται σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0091" REF.END="QE0091"/>[εθνικό] ένταλμα σύλληψης ή […] οιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος<QUOT.END REF.START="QS0091" CODE="00BB" ID="QE0091"/> κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου, η διαπίστωση αυτή δεν επιβάλλεται να έχει ως συνέπεια την απόλυση προσώπου το οποίο έχει τεθεί υπό προσωρινή κράτηση μετά την παράδοσή του από το κράτος μέλος εκτελέσεως στο κράτος μέλος εκδόσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0158"><NO.P>158.</NO.P><TXT>Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να αποφασίσει, σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο, ποιες συνέπειες μπορεί να έχει η απουσία τέτοιας εθνικής πράξεως, ως νομικού ερείσματος ενός ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, επί της αποφάσεως περί διατηρήσεως, ή μη, της προσωρινής κρατήσεως του κατηγορουμένου, μεριμνώντας ώστε να μη θιγεί η αποτελεσματικότητα του συστήματος παραδόσεως το οποίο θεσπίζεται με την απόφαση-πλαίσιο 2002/584.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">V.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0159"><NO.P>159.</NO.P><TXT>Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Spetsializiran nakazatelen sad (ειδικό ποινικό δικαστήριο, Βουλγαρία) ως εξής:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20020613">13ης Ιουνίου 2002</DATE>, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20090226">26ης Φεβρουαρίου 2009</DATE>, έχει την έννοια ότι ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης πρέπει να θεωρείται άκυρο όταν δεν στηρίζεται σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0092" REF.END="QE0092"/>[εθνικό] ένταλμα σύλληψης ή […] οιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος<QUOT.END REF.START="QS0092" CODE="00BB" ID="QE0092"/>, κατά τα οριζόμενα στη διάταξη αυτή. Στο εννοιολογικό πεδίο της ως άνω φράσεως εμπίπτουν τα εθνικά μέτρα που λαμβάνει δικαστική αρχή προς αναζήτηση και σύλληψη προσώπου εις βάρος του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη, με σκοπό την εμφάνισή του ενώπιον δικαστηρίου για τη διενέργεια των πράξεων της ποινικής διαδικασίας. Το αιτούν δικαστήριο είναι αρμόδιο να ελέγξει εάν εθνική διάταξη περί απαγγελίας κατηγορίας, όπως αυτή στην οποία βασίζεται το επίμαχο στην κύρια δίκη ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, παράγει τέτοια έννομα αποτελέσματα.</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="30"?><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Ελλείψει διατάξεων στη νομοθεσία του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος οι οποίες να προβλέπουν μέσο έννομης προστασίας για τον έλεγχο των προϋποθέσεων υπό τις οποίες εκδίδεται ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης από αρχή που, μολονότι μετέχει στην απονομή της δικαιοσύνης στο εν λόγω κράτος μέλος, δεν αποτελεί η ίδια δικαιοδοτικό όργανο, η αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης, καθώς και το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη, έχουν την έννοια ότι επιβάλλουν στο εθνικό δικαστήριο που επιλαμβάνεται ένδικης προσφυγής με την οποία αμφισβητείται η νομιμότητα της διατηρήσεως της προσωρινής κρατήσεως προσώπου που έχει παραδοθεί δυνάμει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εκδοθέντος βάσει εθνικής πράξεως μη δυνάμενης να χαρακτηριστεί ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0093" REF.END="QE0093"/>[εθνικό] ένταλμα σύλληψης ή οιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος<QUOT.END REF.START="QS0093" CODE="00BB" ID="QE0093"/>, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584, και με την οποία προβάλλεται αιτίαση περί ακυρότητας του εν λόγω ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης υπό το πρίσμα του δικαίου της Ένωσης, να κρίνει ότι είναι αρμόδιο να ασκήσει τέτοιο έλεγχο νομιμότητας.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Η απόφαση-πλαίσιο 2002/584, όπως έχει τροποποιηθεί με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299, και το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων έχουν την έννοια ότι, εάν το αιτούν δικαστήριο διαπιστώσει ότι ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν έχει εκδοθεί νομίμως επειδή δεν στηρίζεται σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0094" REF.END="QE0094"/>[εθνικό] ένταλμα σύλληψης ή […] οιαδήποτε άλλη εκτελεστή δικαστική απόφαση της αυτής ισχύος<QUOT.END REF.START="QS0094" CODE="00BB" ID="QE0094"/> κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου, η διαπίστωση αυτή δεν επιβάλλεται να έχει ως συνέπεια την απόλυση προσώπου το οποίο έχει τεθεί υπό προσωρινή κράτηση μετά την παράδοσή του από το κράτος μέλος εκτελέσεως στο κράτος μέλος εκδόσεως.</TXT><P>Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να αποφασίσει, σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο, ποιες συνέπειες μπορεί να έχει η απουσία τέτοιας εθνικής πράξεως, ως νομικού ερείσματος ενός ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, επί της αποφάσεως περί διατηρήσεως, ή μη, της προσωρινής κρατήσεως του κατηγορουμένου, μεριμνώντας ώστε να μη θιγεί η αποτελεσματικότητα του συστήματος παραδόσεως το οποίο θεσπίζεται με την απόφαση-πλαίσιο 2002/584.</P></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>