TUAIRIM AN ABHCÓIDE GHINEARÁLTA

RIMVYDAS NORKUS

arna tabhairt an 30 Eanáir 2025 ( 1 )

Cás C‑364/23 P

ZR

v

Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh

(Achomharc – Státseirbhís – Aistriú idirinstitiúideach – Iarraidh ar aistriú faoi Airteagal 8 de Rialacháin Foirne Oifigigh an Aontais Eorpaigh, arna cur isteach mar fhreagairt ar fhógra folúntais – Diúltú don iarraidh sin – Tionchar an oird tosaíochta dá bhforáiltear in Airteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne – Earráid dlí)

1.

Tugann an cás seo deis anailís a dhéanamh ar an bhfadhb, atá ag croílár an achomhairc a rinneadh i gcoinne bhreithiúnas Chúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh an 29 Márta 2023, ZR v EUIPO (T‑400/21, ‘an breithiúnas atá faoi achomharc’, EU:T:2023:169), a bhaineann le soghluaisteacht idirinstitiúideach agus, go háirithe, leis an ngaol idir na forálacha a bhaineann, ar an gcéad dul síos, leis an iarraidh ar oifigeach a aistriú tar éis dó a bheith ar iasacht chuig institiúid eile de chuid an Aontais ( 2 ) agus, ar an dara dul síos, leis an nós imeachta atá le leanúint chun poist fholmha laistigh den institiúid sin a líonadh.

I. An dlí lena mbaineann

2.

Cinntear creat dlíthiúil na caingne seo leis na forálacha seo a leanas de Rialacháin Foirne Oifigigh an Aontais Eorpaigh, arna leasú le Rialachán (AE, Euratom) Uimh. 1023/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 22 Deireadh Fómhair 2013 (IO 2013 L 287, lch. 15) (‘na Rialacháin Foirne’), sa leagan is infheidhme maidir leis na príomhimeachtaí.

3.

Foráiltear le hAirteagal 4 de na Rialacháin Foirne:

‘Ní dhéanfar aon cheapachán ná ardú céime chun aon chríche seachas folúntas a líonadh mar a fhoráiltear sna Rialacháin Foirne seo.

Déanfar aird fhoireann na hinstitiúide sin a tharraingt ar aon fholúntas in institiúid a luaithe a chinnfidh an t‑údarás ceapacháin gur cheart an post a líonadh.

Mura féidir an folúntas a líonadh trí aistriú, trí cheapachán chuig post i gcomhréir le hAirteagal 45a nó trí ardú céime, cuirfear foireann na n‑institiúidí eile ar an eolas faoi, agus/nó eagrófar comórtas inmheánach.’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

4.

Foráiltear le hAirteagal 8 de na Rialacháin Foirne:

‘Féadfaidh an t‑oifigeach atá ar iasacht d’institiúid eile de chuid an Aontais Eorpaigh iarratas a dhéanamh, ag deireadh tréimhse 6 mhí, ar aistriú chuig an institiúid sin.

Má thoilíonn institiúid tionscnaimh an oifigigh agus an institiúid a bhfuil sé ar iasacht chuici araon leis an aistriú, measfar gur chaith an t‑oifigeach a ghairmréim seirbhíse ar fad san Aontas sa dara hinstitiúid sin. Ní bhfaighidh sé de bhua an aistrithe sin aon cheann de na sochair airgeadais atá oifigeach i dteideal a fháil faoi na Rialacháin Foirne seo ar fhoirceannadh seirbhíse le ceann d’institiúidí an Aontais.

[...]’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

5.

Foráiltear le hAirteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne:

‘Sula ndéanfaidh sé folúntas in institiúid a líonadh, déanfaidh an t‑údarás ceapacháin breithniú, ar dtús, ar na nithe seo a leanas:

(a)

i dtaobh cibé acu an féidir nó nach féidir an folúntas a líonadh:

(i)

trí aistriú, nó

(ii)

trí cheapachán i gcomhréir le hAirteagal 45a, nó

(iii)

trí ardú céime

laistigh den institiúid;

(b)

i dtaobh cibé acu an bhfuarthas nó nach bhfuarthas iarrataí le haghaidh aistriú ó oifigigh den ghrád céanna in institiúidí eile, agus/nó

(c)

murarbh fhéidir an follúntas a líonadh trí na féidearthachtaí a luaitear i bpointe (a) agus i bpointe (b), i dtaobh cibé acu ar chóir nó nár chóir liostaí d’iarrthóirí oiriúnacha a bhreithniú de réir bhrí Airteagal 30, i gcás inarb iomchuí, agus na forálacha ábhartha maidir le hiarrthóirí oiriúnacha in Iarscríbhinn III á gcur san áireamh agus/nó

(d)

i dtaobh cibé acu ar chóir nó nár chóir comórtas a reáchtáil laistigh den institiúid, ar comórtas é nach mbeidh oscailte ach amháin d’oifigigh agus d’fhoireann shealadach mar a shainmhínítear in Airteagal 2 de Choinníollacha Fostaíochta Sheirbhísigh eile an Aontais Eorpaigh;

nó an nós imeachta le haghaidh comórtas a leanúint ar bhonn cáilíochtaí nó trialacha, nó ar bhonn cáilíochtaí agus trialacha araon. […]

[...]’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

6.

Foráiltear le hAirteagal 110(1) de na Rialacháin Foirne:

‘Glacfaidh údarás ceapacháin gach institiúide na forálacha ginearálta lena gcuirfear na Rialacháin Foirne seo chun feidhme tar éis dó dul i gcomhairle leis an gCoiste Foirne agus leis an gCoiste um Rialacháin Foirne.’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

II. Cúlra

7.

Is féidir achoimre a dhéanamh ar chúlra na díospóide, mar atá leagtha amach ag an gCúirt Ghinearálta i míreanna 2 go 13 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, mar seo a leanas.

8.

Tugadh an t‑achomharcóir, oifigeach de ghrád AD 5 sa Choimisiún Eorpach, ar iasacht d’Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO), arna iarraidh sin di, i gcomhréir le hAirteagal 39 de na Rialacháin Foirne, le héifeacht ón 16 Meán Fómhair 2013. Chomhlíon sí a cuid dualgas, ar an gcéad dul síos, mar chúntóir maoine intleachtúla mar chomhalta den fhoireann shealadach faoi Airteagal 2(a) de Choinníollacha Fostaíochta Sheirbhísigh Eile an Aontais Eorpaigh agus ansin, mar speisialtóir maoine intleachtúla, mar chomhalta den fhoireann shealadach de ghrád AD 6 ón 1 Márta 2019.

9.

An 10 Márta 2020, sheol EUIPO, go hinmheánach, glao ar léiriú spéise, d’fhonn baill foirne atá tugtha ar iasacht do EUIPO (‘an glao ar léiriú spéise’) a cheapadh mar oifigigh de chuid EUIPO, inter alia, i gcomhthéacs an chleachtaidh aistrithe bhliantúil (‘an cleachtadh aistrithe bliantúil’). Luadh sa ghlao sin go raibh sé oscailte do gach próifíl ghairmiúil, lena n‑áirítear iad siúd a bhaineann le maoin intleachtúil. Shonraigh EUIPO ann go ndéanfadh an t‑údarás ceapacháin (‘an t‑údarás ceapacháin’) anailís ar na hiarratais a cuireadh isteach agus leasanna na seirbhíse á gcur san áireamh agus i bhfianaise critéar amhail: (i) príomhphoist nó eolas laistigh de EUIPO, (ii) gairmréim agus feidhmíocht laistigh de EUIPO, (iii) deiseanna sa phlean bunaíochta, (iv) tionchar buiséadach, agus (v) an fad atá fágtha den chonradh nó an tréimhse bhailíochta atá fágtha ag na painéil.

10.

Thug an t‑achomharcóir freagra ar an nglao ar léiriú spéise laistigh den teorainn ama a forordaíodh, is é sin an 31 Márta 2020, agus rinne sí iarratas ar aistriú chuig EUIPO i gcomhréir le hAirteagal 8 de na Rialacháin Foirne. Luaigh sí gur chomhlíon sí na critéir sin agus go rachadh a haistriú féideartha chun leasa sheirbhís EUIPO.

11.

An 28 Aibreán 2020, d’fhoilsigh EUIPO fógra folúntais IM/FT&TA/20/47/AD/OD dírithe ar oifigigh nó ar bhaill foirne shealadacha de ghrád AD 5 go AD 8, d’fhonn post mar speisialtóir maoine intleachtúla a líonadh (‘an folúntas’).

12.

An 12 Bealtaine 2020, chuir an t‑achomharcóir a iarratas isteach mar fhreagairt ar an bhfógra folúntais sin. Le ríomhphost an lae chéanna, a seoladh chuig an údarás ceapacháin, thagair an t‑achomharcóir don fhógra folúntais sin agus, ar bhonn Airteagal 90(1) de na Rialacháin Foirne, d’iarr sí go n‑aistreofaí í chuig EUIPO, i gcomhréir le hAirteagail 8 agus 29 de na Rialacháin Foirne (‘an iarraidh atá i gceist’).

13.

Le cinneadh an 8 Meán Fómhair 2020, dhiúltaigh an t‑údarás ceapacháin don iarraidh atá i gceist (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’).

14.

An 5 Samhain 2020, d’fhostaigh EUIPO ball foirne sealadach a roghnaíodh tar éis fógra earcaíochta seachtrach a fhoilsiú d’fhonn painéal iarrthóirí a thiomsú, agus chuaigh sé i mbun seirbhíse an 1 Nollaig 2020.

15.

An 8 Nollaig 2020, thaisc an t‑achomharcóir gearán faoi Airteagal 90(2) de na Rialacháin Foirne i gcoinne an chinnidh atá faoi chonspóid, ar diúltaíodh dó le cinneadh an 22 Márta 2021 (‘an cinneadh lenar diúltaíodh don ghearán’).

III. Na himeachtaí os comhair na Cúirte Ginearálta agus an breithiúnas atá faoi achomharc

16.

Le hiarratas a taisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta an 2 Iúil 2021, thionscain an t‑achomharcóir caingean le haghaidh neamhniú an chinnidh atá faoi chonspóid agus, a mhéid is gá, an chinnidh lenar diúltaíodh don ghearán.

17.

Mar thaca lena caingean, d’ardaigh sí trí shaincheist dlí, lena n‑éilítear (i) sárú ar Airteagail 4, 8, 27, 29 agus 110 de na Rialacháin Foirne agus ar phrionsabail an leanúnachais gairme, an bhreithnithe ar thuillteanais chomparáideacha oifigigh an Aontais agus na trédhearcachta, (ii) sárú ar phrionsabal na córa comhionainne, agus (iii) sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua agus ar an dualgas aird a thabhairt ar leas na n‑oifigeach, as a n‑eascraíonn earráid fhollasach mheasúnaithe ar chothromaíocht na leasanna lena mbaineann.

18.

Leis an mbreithiúnas atá faoi achomharc, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta do na trí shaincheist dlí sin agus, dá bhrí sin, don chaingean ina hiomláine. Go háirithe, maidir leis an gcéad foras achomhairc, chinn an Chúirt Ghinearálta, ar an gcéad dul síos, maidir leis an iarraidh atá i gceist, nár mhór, i bhfianaise na gcritéar a bhaineann leis an bhfoclaíocht, leis an ábhar agus leis an gcomhthéacs ina ndearnadh í, an iarraidh sin a aicmiú mar ‘iarraidh ar aistriú’ de réir bhrí Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne. Ina dhiaidh sin, mheas sí, nach bhféadfaí iarraidh den sórt sin a bhaineann le haistriú idirinstitiúideach a mheas, de bharr a cineáil, mar iarraidh lena bhféachtar le folúntas a líonadh a bhí ina ábhar d’fhógra folúntais. Ar deireadh, chinn an Chúirt nár ceanglaíodh ar EUIPO, agus an t‑iarratas sin á scrúdú aige, Airteagal 29(1)(b) ná Airteagal 4 de na Rialacháin Foirne a chur san áireamh, a mhéid a bhaineann an dá fhoráil sin, dar léi, le folúntais a fhógairt d’fhoireann na n‑institiúidí eile amháin. De réir na Cúirte Ginearálta, bhí an chéad saincheist dlí de chuid an achomharcóra gan bhunús agus neamhéifeachtach i bpáirt, a mhéid a bhain leis na hagóidí a bhain leis an gcleachtadh aistrithe bliantúil.

19.

Maidir leis an dara agus an tríú saincheist dlí, chinn an Chúirt Ghinearálta, ar an gcéad dul síos, go raibh staid an achomharcóra dochomparáide nó éagsúil leo siúd dá dtagraítear ina hargóintí. In aon chás, níor chiallaigh scrúdú a hiarratais, arna dhéanamh lasmuigh den chleachtadh aistrithe bliantúil, go ndeonaíonn na húdaráis riaracháin é. Ar an dara dul síos, bhí an cinneadh atá faoi chonspóid réasúnaithe go leor, saor ó aon earráid fhollasach mheasúnaithe agus glacadh é i gcomhréir leis an dualgas aird a thabhairt ar leas na n‑oifigeach.

IV. Nós imeachta os comhair na Cúirte Breithiúnais agus argóintí na bpáirtithe

20.

Lena achomharc, iarrann an t‑achomharcóir ar an gCúirt Bhreithiúnais:

–

an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar neamhní, a dhearbhú go bhfuil sé inghlactha agus go bhfuil bunús maith leis an ordú atá á lorg i gCás T‑400/21 agus, dá bhrí sin,

–

an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní nó, ina éagmais sin, an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta le haghaidh breithiúnais; agus

–

a ordú do EUIPO na costais a íoc.

21.

Áitíonn EUIPO gur cheart don Chúirt Bhreithiúnais:

–

an t‑achomharc a dhíbhe ina iomláine toisc é a bheith do-ghlactha go follasach agus, mar mhalairt air sin, toisc é a bheith gan bhunús; agus

–

a ordú don achomharcóir na costais arna dtabhú sna himeachtaí os comhair na Cúirte Ginearálta agus sna himeachtaí seo a íoc.

22.

I gcomhréir le hAirteagal 76(2) dá Rialacha Nós Imeachta, chinn an Chúirt dul ar aghaidh gan éisteacht.

V. Anailís

23.

Mar thaca lena achomharc, maíonn an t‑achomharcóir trí fhoras achomhairc. I gcomhréir le hiarraidh na Cúirte, díreofar sa Tuairim seo ar an gcéad dá cheann. Is gá, áfach, sula ndéanfar anailís ar fhiúntas na bhforas achomhairc sin, scrúdú a dhéanamh ar an amhras maidir le hinghlacthacht an achomhairc seo arna tharraingt anuas ag EUIPO.

A.   Inghlacthacht

24.

Déanann EUIPO agóid i gcoinne inghlacthacht an achomhairc seo ar an bhforas nach léiríonn sé go beacht na heilimintí den bhreithiúnas atá faoi chonspóid, nach bhfuil argóintí dlíthiúla ann mar thaca lena fhorais achomhairc, nach bhfuil sé comhleanúnach agus sothuigthe go leor agus, dá bhrí sin, nach n‑iarrtar leis ach athscrúdú a dhéanamh ar an iarratas a cuireadh faoi bhráid na Cúirte Ginearálta. Measann sé go bhfuil an t‑achomharc ina iomláine bunaithe ar mhíléiriú líomhnaithe ar an iarratas atá i gceist. Trí argóint den sórt sin a dhéanamh, féachann an t‑achomharcóir le hábhar na díospóide a athrú trí fhéachaint, den chéad uair os comhair na Cúirte Breithiúnais, le hargóintí nár ardaigh sí os comhair na Cúirte Ginearálta a ardú.

25.

Maíonn an t‑achomharcóir go bhfuil a achomharc inghlactha.

26.

I ndáil leis sin, ní aontaím le tuairim EUIPO go bhfuil an t‑achomharc seo do-ghlactha ina iomláine. Is é is aidhm don achomharc seo agóid a dhéanamh i gcoinne sheasamh na Cúirte Ginearálta sa bhreithiúnas atá faoi achomharc, ina leagtar amach na forais achomhairc agus na hargóintí dlíthiúla lena bhféachann an t‑achomharcóir leis an seasamh sin a thabhairt faoi cheist. Go háirithe, líomhnaíonn sí go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí agus go ndearna sí na fíorais a shaobhadh, a ardaíodh trí ghnéithe agus míreanna an bhreithiúnais sin a ainmniú go sonrach. Ba cheart a lua freisin, i gcás ina ndéanann páirtí agóid i gcoinne léiriú nó chur i bhfeidhm dhlí an Aontais ag an gCúirt Ghinearálta, mar is amhlaidh sa chás seo, maidir le forálacha éagsúla den Reacht, gur féidir, ar ndóigh, ceisteanna dlí a scrúdaíodh os comhair na cúirte sin a tharraingt anuas arís sna himeachtaí achomhairc, ( 3 ) mura rud é gur baineadh brí de chuid na n-imeachtaí achomhairc.

27.

Ní fheictear dom go bhfuil maíomh EUIPO maidir le do-ghlacthacht na ‘príomhargóinte’ san achomharc a bhaineann leis an míléiriú líomhnaithe ar iarraidh an achomharcóra áititheach ach oiread. Mar is léir ó phléadálacha i scríbhinn an achomharcóra arna dtaisceadh os comhair na Cúirte Breithiúnais, maíonn an t‑achomharcóir go ndearna an Chúirt Ghinearálta, go bunúsach, an fhianaise sa chomhad a shaobhadh agus, dá bhrí sin, go ndearna sí earráid dlí in aicmiú dlíthiúil an iarratais atá i gceist agus sna conclúidí ar bhain sí astu. Tá ceisteanna den sórt sin, mar sin, faoi réir athbhreithniú ag an gCúirt Bhreithiúnais ar achomharc. ( 4 )

28.

Thairis sin, is fíor, faoi Airteagal 170(1) de na Rialacha Nós Imeachta, nach bhféadfaidh achomharc ábhar na n‑imeachtaí os comhair na Cúirte Ginearálta a athrú agus go bhfuil dlínse na Cúirte Breithiúnais, i gcomhthéacs achomhairc, teoranta d’athbhreithniú a dhéanamh ar chinntí dlí maidir leis na pléadálacha a áitítear os comhair na Cúirte Ginearálta. ( 5 ) Mar sin féin, is léir ón iarratas os comhair na Cúirte Ginearálta gur chuir an t‑achomharcóir i gcoinne mainneachtain a hiarratas ar fholúntas a scrúdú, ar soiléiríodh a aicmiú dlíthiúil sa bhreithiúnas atá faoi achomharc. Tá agóid á déanamh in aghaidh an dara ceann acu sin anois, áfach, i gcomhthéacs an achomhairc sin os comhair na Cúirte Breithiúnais. Dá bhrí sin, murab ionann agus an méid a mhaíonn EUIPO, ní féidir a mheas go n‑athraíonn ‘príomhargóint’ an achomharcóra ábhar na díospóide os comhair na Cúirte Breithiúnais.

29.

Dá bhrí sin, measaim nach bhfuil inghlacthacht an achomhairc ná a ‘phríomhargóint’ inchurtha in amhras. Is gá, dá bhrí sin, leanúint den anailís dhlíthiúil ar na tuillteanais.

B.   Na tuillteanais

1. Barúlacha comhthéacsúla

30.

Sula dtabharfaidh mé aghaidh ar an anailís ar na forais achomhairc a leagtar amach thuas, ba mhaith liom roinnt réamhbharúlacha a thabhairt maidir leis an gcomhthéacs, atá riachtanach chun tuiscint cheart a fháil ar an gceist atá os comhair na Cúirte sa chás seo.

31.

I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú go ndearna an t‑achomharcóir dhá iarratais, mar a thuairiscítear i míreanna 10 agus 12 den Tuairim seo. Dá bhrí sin, tagann an cheist chun cinn maidir leis an ngaol idir roinnt nósanna imeachta atá fite fuaite sa chás seo, eadhon (i) iarratas ar fhógra folúntais, i gcomhréir leis na rialacha atá le comhlíonadh chun folúntais a líonadh, a leagtar síos in Airteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne, (ii) iarraidh ar aistriú idirinstitiúideach tar éis oifigeach a thabhairt ar iasacht d’institiúid óstach, de réir bhrí Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne, agus (iii) an cleachtadh aistrithe bliantúil, ar nós imeachta sui generis, inmheánach agus sonrach é do EUIPO (‘an nós imeachta sui generis’), nach bhforáiltear dó sna Rialacháin Foirne, mar is léir ó na doiciméid atá os comhair na Cúirte Breithiúnais. ( 6 )

32.

É sin ráite, níor glacadh an cinneadh, as ar eascair an chaingean os comhair na Cúirte Ginearálta, ach amháin i bhfianaise an dara hiarraidh, a thuairiscítear i mír 12 den Tuairim seo, as a leanann, go bunúsach, gur chinn an t‑údarás ceapacháin gan scrúdú a dhéanamh ar iarratas an achomharcóra ar an bhfógra folúntais ar an bhforas, go bunúsach, nár díríodh é chuig an achomharcóir, oifigeach de chuid institiúid eile de chuid an Aontais. Mar sin féin, rinne an t‑údarás ceapacháin anailís ar an dara hiarraidh sin mar iarraidh ar aistriú de réir bhrí Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne, ar bhonn na gcritéar a d’eascair as an gcleachtadh aistrithe bliantúil, ( 7 ) ar fhormheas an Chúirt Ghinearálta a dhlíthiúlacht sa bhreithiúnas atá faoi achomharc.

33.

I ndáil leis sin, áfach, is deacair a thuiscint, ar an gcéad dul síos, ar cheart a mheas go bhféadfaí an fógra folúntais a dhíriú chuig an achomharcóir ( 8 ) agus, ar an dara dul síos, an raibh gaol idir an iarraidh ar aistriú de réir bhrí Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne agus an cleachtadh aistrithe bliantúil de chineál a thabharfadh údar le cur i bhfeidhm na gcritéar a d’eascair as an gcleachtadh sin agus anailís á déanamh ar an iarraidh sin, go háirithe ós rud é gur tíolacadh an iarraidh sin lasmuigh de chomhthéacs an chleachtaidh sin. ( 9 ) Is trua liom go háirithe an easpa soiléireachta maidir leis an dá ghné sin agus tost na Cúirte Ginearálta ina leith sin sa bhreithiúnas atá faoi achomharc.

34.

Mar sin féin, in ainneoin an mhearbhaill a eascraíonn as sin, rud a chuireann go mór leis an anailís dhlíthiúil ar an gcás seo, ba cheart an anailís sin a dhéanamh mar seo a leanas.

2. An chéad fhoras achomhairc

35.

Lena chéad fhoras achomhairc, ina bhfuil trí chuid, ardaíonn an t‑achomharcóir gearáin a bhaineann leis an idirghníomhaíocht idir Airteagail 4, 8, 27, 29 agus 110 de na Rialacháin Foirne sa chás seo.

36.

Is i gcomhthéacs an fhorais achomhairc sin, agus go háirithe i gcomhthéacs na chéad choda de, go mbeidh gá le hanailís a dhéanamh ar an tsaincheist atá i gceist sa chás seo, eadhon ar chinn an Chúirt Ghinearálta i gceart, ar an gcéad dul síos, aicmiú dlíthiúil an iarratais atá i gceist agus, ar an dara dul síos, ar tháinig na hiarmhairtí dlíthiúla as an aicmiú sin.

(a) An chéad chuid den chéad fhoras achomhairc

37.

I gcomhthéacs na chéad choda den chéad fhoras achomhairc, áitíonn an t‑achomharcóir go bhfuil earráid dlí ag baint le conclúid na Cúirte Ginearálta, a bhaineann le haicmiú an iarratais atá faoi chonspóid agus leis na conclúidí a baineadh as sa bhreithiúnas atá faoi achomharc. ( 10 ) Measann sí nach rialaítear dhá nós imeachta ar leith le hAirteagail 8 agus 29 de na Rialacháin Foirne. Ní féidir Airteagal 8 de na Rialacháin Foirne a léiriú mar thagairt do chás gan folúntas, ós rud é go mbeadh cur chuige den sórt sin contrártha ní hamháin d’fhoclaíocht Airteagal 4 de na Rialacháin Foirne, ach do chuspóir Airteagail 4 agus 29 de na Rialacháin Foirne freisin. Is gá folúntas a bheith ann ar féidir an t‑oifigeach a aistriú chuige, ós rud é nach n‑aistrítear é nó í leis an bpost atá aige nó aici san institiúid tionscnaimh, go háirithe ós rud é nach mór foráil a dhéanamh do na poist éagsúla i mbuiséad gach institiúide óstaigh. Maíonn an t‑achomharcóir freisin gur bhain an Chúirt Ghinearálta míbhrí as an bhfianaise sa chomhad agus, go háirithe, as foclaíocht iarbhír an iarratais atá i gceist, trína mheas gur iarraidh ar aistriú a bhí ann de réir bhrí Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne.

38.

Sa chás seo, iarrfar ar an gCúirt Bhreithiúnais a chinneadh an raibh an Chúirt Ghinearálta i dteideal cur i bhfeidhm comhchéimneach, inter alia, Airteagal 8 agus Airteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne a eisiamh, trína chinneadh nach féidir le hiarraidh ar aistriú idirinstitiúideach, de réir bhrí Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne sin, baint dhíreach a bheith aici le folúntas sonrach atá faoi réir fógra folúntais. ( 11 )

39.

I mo thuairimse, ní mór idirdhealú absalóideach a dhéanamh idir réasúnaíocht na Cúirte Ginearálta, ( 12 ) go háirithe i míreanna 60 go 64 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar dá réir go bhfuil iarratas ar aistriú idirinstitiúideach tar éis oifigeach a thabhairt ar iasacht, de réir bhrí Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne, agus na rialacha lena rialaítear na féidearthachtaí chun poist fholmha a líonadh, inter alia, trí iarratas ar aistriú idirinstitiúideach, de réir bhrí Airteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne, curtha ó bhail mar gheall ar earráid dlí ar na cúiseanna a leagfaidh mé amach thíos. Go sonrach, a mhéid is cosúil go ndearna an t‑idirdhealú sin difear, ón tráth a rinneadh aicmiú dlíthiúil ar an iarratas atá i gceist, do réasúnaíocht na Cúirte Ginearálta ina hiomláine, feictear dom go bhfuil sé níos iomchuí tús a chur leis an anailís seo trí fhiúntas an idirdhealaithe sin a scrúdú, sula dtugtar aghaidh ar an aicmiú sin fiú.

40.

I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, sa chéad áit, go gcuirtear cosc leis an léiriú téacsúil ar Airteagal 8 agus ar Airteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne ar an idirdhealú absalóideach a rinne an Chúirt Ghinearálta sa bhreithiúnas atá faoi achomharc. Dá bhrí sin, ní leagtar síos le hAirteagal 8 de na Rialacháin Foirne aon teorannú a bhaineann leis an bhféidearthacht oifigigh a aistriú ar bhonn, inter alia, Airteagal 29(1)(b) de na Rialacháin Foirne.

41.

Maidir le hAirteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne, baineann an fhoráil sin leis na féidearthachtaí sonracha scrúdaithe a dhéanfaidh an t‑údarás ceapacháin chun folúntais a líonadh, eadhon aistriú, ceapachán i gcomhréir le hAirteagal 45a de na Rialacháin Foirne nó ardú céime laistigh den institiúid, aistriú idirinstitiúideach, agus an nós imeachta roghnúcháin bunaithe ar scrúdú ar na liostaí d’iarrthóirí oiriúnacha agus ar an gcomórtas.

42.

Dá bhrí sin, is léir ó fhoclaíocht Airteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne go mbunaítear leis an bhforáil sin an t‑ord tosaíochta a bheidh le comhlíonadh ag an údarás ceapacháin agus folúntais á líonadh, tosaíocht á tabhairt d’oifigigh atá ag fónamh san institiúid cheana féin, ansin d’oifigigh institiúidí eile, agus iarrthóirí á gcur ar liostaí na n‑iarrthóirí oiriúnacha ina dhiaidh sin agus, ar deireadh, d’iarrthóirí i gcomhthéacs comórtais eagraithe. ( 13 ) Dá bhrí sin, ní féidir a dhíospóid, i gcomhréir leis an bhforáil dheireanach sin, nach mór don údarás ceapacháin scrúdú cúramach a dhéanamh ar na hiarratais arna gcur isteach faoin ord tosaíochta a leagtar síos leis an bhforáil sin. ( 14 )

43.

Sa dara háit, leis an léiriú comhthéacsúil ar Airteagal 8 agus ar Airteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne, cuirtear cosc freisin ar an idirdhealú arna dhéanamh ag an gCúirt Ghinearálta maidir le cur i bhfeidhm na bhforálacha sin. Ba cheart a mheabhrú go bhfuil Airteagal 8, atá i dTeideal I, ina chuid d’fhorálacha ginearálta na Rialachán Foirne, mar a léirítear ina theideal. Maidir le hAirteagal 29, tagann sé faoi Chaibidil I, dar teideal ‘Earcaíocht’, de Theideal III, dar teideal ‘Gairmréim an oifigigh’.

44.

É sin ráite, measaim, mar a chuir an tAbhcóide Ginearálta Kokott in iúl cheana féin, ( 15 ) go bhfuil sé beartaithe go mbeidh feidhm ag forálacha ginearálta na Rialachán Foirne go cothrománach i ngach réimse de dhlí na seirbhíse sibhialta Eorpaí. Is féidir é sin a dheimhniú leis an gcásdlí. ( 16 ) Dá bhrí sin, tugtar le tuiscint le cineál ginearálta na forála dá dtagraítear le hAirteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne, maidir le hiarraidh ar aistriú ó oifigeach tar éis dó a bheith ar iasacht, gur cheart an fhoráil sin a léamh i gcomhar le hAirteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne, maidir leis na féidearthachtaí sonracha chun post a líonadh sna hinstitiúidí óstacha ar an gcéad dul síos agus, ar an dara dul síos, maidir leis an ord tosaíochta atá le comhlíonadh chun na críche sin.

45.

Bheadh sé d’éifeacht ag léiriú contrártha, mar a leanas, go háirithe, ó mhíreanna 62 agus 63 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar dá réir nach féidir le hiarraidh ar aistriú arna tíolacadh ar bhonn Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne baint dhíreach a bheith aici le folúntas sonrach arna fhoilsiú ag an údarás ceapacháin, teorainn a chur leis na féidearthachtaí d’oifigigh ar iasacht iarratas a dhéanamh ar phoist shonracha, cé nach bhfuil teorainn den sórt sin ann d’oifigigh nach bhfuil ar iasacht. In ionad ceart breise aistrithe a thabhairt d’oifigigh ar iasacht, déantar a gceart a theorannú mar thoradh ar an airteagal sin, mar a léirigh an Chúirt Ghinearálta é. Ó thaobh na teileolaíochta de, tá amhras orm go bhféadfadh sé sin a bheith ar intinn ag reachtas an Aontais.

46.

Ní mheasaim ach an oiread go bhfuil bonn cirt le hargóint na Cúirte Ginearálta go n‑eisiafaí oifigigh ón nós imeachta a leagtar síos in Airteagal 29(1)(b) de na Rialacháin Foirne mar gheall ar an ngá atá ag an údarás ceapacháin an rogha a leathnú thar na féidearthachtaí a thairgtear le hAirteagal 29(1)(a) de na Rialacháin Foirne ( 17 ) trí shoghluaisteacht oifigigh an Aontais Eorpaigh a chur chun cinn, chomh maith le leasanna na seirbhíse. ( 18 ) Tuigim nach gcuirfeadh aistriú oifigigh ar iasacht, tar éis a iarratais faoi Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne, acmhainní daonna breise ar fáil don institiúid de chuid an Aontais lena mbaineann maidir le fostú daoine nach bhfuil ag obair cheana féin san institiúid chéanna, mar a luaitear i mír 43 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, agus dá bhrí sin, go bhféadfadh leas a bheith ann teorainn a chur leis an bhféidearthacht atá ag oifigigh ar iasacht iarratas a dhéanamh ar fholúntais faoi Airteagal 29(1)(b) de na Rialacháin Foirne.

47.

Mar sin féin, dá gcuirfí an méid sin san áireamh, chiallódh sé go mbeadh tosaíocht ag leas na seirbhíse maidir lena foireann a leathnú trí dhul i muinín oifigigh atá ag obair in institiúidí eile ar an gcuspóir daoine ar an gcaighdeán is airde cumais, éifeachtúlachta agus ionracais ( 19 ) a earcú toisc go gceilfeadh sé ar oifigeach atá ar iasacht an fhéidearthacht a bheith ann an t‑údarás ceapacháin a chur ina luí ar na cáilíochtaí sin i ndáil le hoifigigh nach bhfuil ar iasacht. Dá bhrí sin, chuirfeadh an foráil sin teorainn le rogha údaráis ceapacháin, in ionad é a leathnú.

48.

Ar deireadh, ó thaobh na praiticiúlachta de, maidir leis an léiriú ar dá réir nach féidir le hiarraidh ar aistriú idirinstitiúideach, de réir bhrí Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne, baint dhíreach a bheith aici le folúntas sonrach is ábhar d’fhógra folúntais, bheadh an baol ann go mbainfí gach éifeacht phraiticiúil den fhéidearthacht aistrithe dá bhforáiltear san fhoráil sin.

49.

I ndáil leis sin, feictear dom nach bhfuil aon loighic ag baint leis an eisiamh, go háirithe, ó chur i bhfeidhm comhchéimneach Airteagail 8 agus 29 de na Rialacháin Foirne, arna gcinneadh ag an gCúirt Ghinearálta. Mura mbaineann an iarraidh ar aistriú le folúntas atá faoi réir fógra folúntais, cé chuige a n‑aistreofaí an t‑oifigeach atá i gceist? ( 20 ) Ina theannta sin, tá an baol ann go gcuirfí eisiamh den sórt sin i gcoinne srianta buiséadacha a mhéid nach mór foráil chúramach a dhéanamh maidir le gach post ar a bhfuil poist bhuana déanta ag na húdaráis bhuiséadacha laistigh de gach institiúid de chuid an Aontais i liosta de na poist a chuirtear i gceangal leis an roinn den bhuiséad a bhaineann leis sin. ( 21 ) Mar a thugann an t‑achomharcóir le fios, mar is ceart, ní aistrítear oifigeach chuig an institiúid óstach leis an bpost atá acu san institiúid tionscnaimh. Is é sin le rá, ní fhéadfar oifigeach a aistriú chuig institiúid óstach ach amháin má fhoráiltear do phost buan folamh atá le líonadh agus má chomhlíontar rialacha na Rialachán Foirne.

50.

É sin ráite, d’fhéadfaí a thuiscint le cinneadh na Cúirte Ginearálta, dá dtagraítear i mír 38 den Tuairim seo, nach bhféadfadh baint a bheith ag an iarraidh ar aistriú ach le poist dá bhforálann an institiúid óstach go sonrach, i gcomhthéacs nós imeachta inmheánach arna cheapadh chun na críche sin, nach bhforáiltear dó sna Rialacháin Foirne, eadhon an cleachtadh aistrithe bliantúil. Ní mór a mheas, áfach, go dtugann léiriú den sórt sin, nach leanann ar bhealach ar bith go sainráite ón mbreithiúnas atá faoi achomharc, neamhaird ar chineál ginearálta na forála a bhaineann le haistriú idirinstitiúideach oifigigh tar éis dó a bheith ar iasacht, a leagtar síos le hAirteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne.

51.

Ina theannta sin, ní fheicim aon chúis oibiachtúil ar cheart iarraidh ar aistriú oifigigh tar éis dó a bheith ar iasacht a theorannú do na poist a shamhlaítear go sonrach laistigh dó trí nós imeachta inmheánach de chuid na hinstitiúide óstaigh, agus do na poist sin amháin. Ní féidir forlámhas a bheith ag an gcleachtadh aistrithe bliantúil, nós imeachta sui generis lena mbunaítear féidearthacht bhreise aistrithe idirinstitiúideacha i gcomparáid leis an bhféidearthacht dá bhforáiltear leis na Rialacháin Foirne maidir le rochtain ar phoist mar oifigeach laistigh de EUIPO, ar an gcóras a leagtar síos sna Rialacháin Foirne a bhaineann le haistrithe tar éis oifigeach a thabhairt ar iasacht, a gceanglaítear a chur i bhfeidhm ar EUIPO leis na gníomh lena mbunaítear é. ( 22 ) Chun a éifeachtacht iomlán a thabhairt dó, ní mór an córas sin a léamh in éineacht le hAirteagail 4 agus 29 de na Rialacháin Foirne. ( 23 ) In aon chás, bheadh an baol ann le teorannú den sórt sin go mbunófaí cóir éagsúil idir oifigigh ar iasacht a iarrann go n‑aistreofaí iad, faoi Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne, chuig EUIPO, le nós imeachta inmheánach ar leith, agus iad siúd atá ar iasacht chuig institiúid eile de chuid an Aontais nach bhforálann do nós imeachta den sórt sin agus a iarrann go n‑aistreofaí chuige iad, gan údar oibiachtúil.

52.

Tá an chonclúid sin níos láidre fós ós rud é go ndealraíonn sé, mar is léir ó na doiciméid atá os comhair na Cúirte Ginearálta, go bhfuil raon feidhme an chleachtaidh aistrithe bhliantúil éagsúil ó raon feidhme an nós imeachta a bhaineann le hiarraidh ar aistriú de réir bhrí Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne. ( 24 ) Mar is léir ón mbreithiúnas atá faoi achomharc, dhearbhaigh an Chúirt Ghinearálta go raibh feidhm ag an anailís a rinneadh sa chinneadh atá faoi chonspóid, bunaithe ar na critéir mheasúnaithe a eascraíonn as an gcleachtadh sin, maidir leis an iarratas atá faoi chonspóid, gan scrúdú a dhéanamh, arna iarraidh sin don achomharcóir, an raibh gaol idir an cleachtadh sin agus an nós imeachta dá dtagraítear in Airteagal 8(1), arna léamh i gcomhar le hAirteagal 29 de na Rialacháin Foirne.

53.

Ina theannta sin, is fiú a thabhairt faoi deara go bhfuil eisiamh chur i bhfeidhm comhchéimneach, inter alia, Airteagail 8 agus 29 de na Rialacháin Foirne contrártha leis an réasúnaíocht a leagtar amach sa chinneadh féin atá faoi chonspóid. De réir na réasúnaíochta sin, rinneadh scrúdú iarratas an achomharcóra ar an bhfógra folúntais a eisiamh ar an bhforas nár díríodh an fógra sin chuici ina cáil mar oifigeach de chuid institiúid eile, rud a soiléiríodh freisin sa chinneadh lenar diúltaíodh don ghearán. Mar sin féin, níl aon rud sa chinneadh atá faoi chonspóid lena dtugtar le fios nach bhféadfadh an iarraidh sin tagairt a dhéanamh d’fholúntas in aon chás. ( 25 ) I ndáil leis sin, tugtar faoi deara nár scrúdaíodh conclúid EUIPO maidir le seolaithe dlíthiúla an fhógra folúntais, a bhfuil an t‑achomharcóir ag cur ina choinne os comhair na Cúirte Ginearálta, sa bhreithiúnas atá faoi achomharc. Dá bhrí sin, ní féidir le hargóintí contrártha EUIPO, a eascraíonn as léamh earráideach ar mhíreanna 62 agus 64 den bhreithiúnas seo, an méid thuas a neamhbhailiú.

54.

I bhfianaise na dtosca sin go léir, measaim go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí sa bhreithiúnas atá faoi achomharc, a mhéid a chinn sí nach bhféadfadh baint a bheith ag an iarratas atá i gceist, a aicmíodh mar iarraidh ar aistriú, de réir bhrí Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne, de bharr a chineáil, le folúntas sonrach agus, dá bhrí sin, gur diúltaíodh go mícheart d’argóintí an achomharcóra a bhaineann, go bunúsach, leis an mainneachtain an fhoráil sin a chur i bhfeidhm ag an am céanna leis an mainneachtain dá dtagraítear, go háirithe, in Airteagal 29 de na Rialacháin Foirne.

55.

I ndáil leis sin, ní mór a mheas, mar a cuireadh in iúl cheana ag tús na hanailíse seo, go ndéanann an earráid sin difear don chuid eile de réasúnaíocht na Cúirte Ginearálta a bhaineann le tuillteanais na caingne a scrúdú. Tá feidhm aige sin freisin maidir le haicmiú dlíthiúil an iarratais atá i gceist, ar mheas an Chúirt Ghinearálta gur ghá an t‑iarratas sin a aicmiú mar iarraidh ar aistriú nó mar fhoirm iarratais mar fhreagairt ar an bhfógra folúntais. Mar is léir ó na míreanna roimhe seo, d’fhéadfaí an dá nós imeachta a chur i bhfeidhm go comhuaineach agus, dá bhrí sin, d’fhéadfadh baint a bheith ag iarraidh ar aistriú faoi Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne leis an bhfolúntas poist a fógraíodh san fhógra folúntais. Agus an t‑iarratas atá i gceist á roinnt aici, rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí ina haicmiú dlíthiúil.

56.

Ar mhaithe le hiomláine, tugaim faoi deara, a mhéid a leanann sé as an iarratas atá i gceist go raibh sé beartaithe ag an achomharcóir a aistriú chuig EUIPO agus a bheith ina oifigeach ansin trí fhreagra a thabhairt ar fhoilsiú an fhógra folúntais, nach bhfuil an bealach beacht inar foirmíodh an t‑iarratas sin atá i gceist ábhartha, dar liom. Is faoin údarás ceapacháin atá sé aicmiú dlíthiúil a dhéanamh ar an iarratas ar bhealach a léiríonn an bhrí atá beartaithe ag a údar. ( 26 ) Tharla a mhalairt go díreach sa chás seo: níor léirigh an fógra folúntais laistigh de EUIPO aon bhunús dlí, cé gur léiríodh i gceart ina fabhar go raibh an achomharcóir ag brath, ina hiarratas atá i gceist, ar dhá bhunús dlí, eadhon Airteagail 8 agus 29 de na Rialacháin Foirne.

57.

Dá bhrí sin, ní mór, i mo thuairimse, seasamh leis an gcéad chuid den chéad fhoras achomhairc. Dá bhrí sin, is ar mhaithe le hiomláine amháin a scrúdóidh mé na codanna eile den chéad fhoras achomhairc agus an dara foras achomhairc.

(b) An dara cuid den chéad fhoras achomhairc

58.

Maidir leis an dara cuid den chéad fhoras achomhairc, maíonn an t‑achomharcóir gur sháraigh an Chúirt Ghinearálta a cearta cosanta nó, ar a laghad, gur bhain sí míbhrí as a céad fhoras achomhairc agus gur fhág sí cuid dá hargóintí ar lár, trí dhíriú ar argóintí EUIPO a bhaineann leis na tuarascálacha breithmheasa gan iad a chur i gcomparáid leo siúd a rinne an t‑achomharcóir, go háirithe ós rud é nár cuireadh na tuarascálacha sin san áireamh sa chomhad os comhair na Cúirte Ginearálta.

59.

Ní cosúil go bhfuil na hargóintí sin áititheach. Is fíor gur bhraith an Chúirt Ghinearálta ar argóintí EUIPO a bhain leis na tuarascálacha breithmheasa ina leith. Mar sin féin, d’fhéadfadh an t‑achomharcóir, nach maíonn nach raibh sé ar an eolas faoina ábhar, a chearta cosanta a fheidhmiú go héifeachtach maidir leis na measúnuithe a rinneadh orthu. Dá bhrí sin, ní féidir an sárú líomhnaithe ar a chearta cosanta a bheith mar thoradh ar easpa na dtuarascálacha sin sa chomhad os comhair na Cúirte Ginearálta, go háirithe ós rud é nár mheas an t‑achomharcóir féin gurbh iomchuí na doiciméid sin a thabhairt ar aird os a comhair.

60.

Ina theannta sin, is léir ó mhíreanna 52 agus 53 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, contrártha leis an méid a mhaíonn an t‑achomharcóir, gur chuir an Chúirt Ghinearálta san áireamh ní hamháin na tuarascálacha breithmheasa, ach freisin tosca eile, amhail scileanna an achomharcóra agus na poist a bhí aici le linn a gairme in EUIPO. Thairis sin, ní féidir go gciallódh an fíoras gur dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta d’argóintí an achomharcóra gur sháraigh an chúirt sin a chearta cosanta nó, ar a laghad, gur bhain sé míbhrí as a chéad saincheist dlí agus gur mhainnigh sé scrúdú a dhéanamh ar chuid dá argóintí. Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara cuid den chéad fhoras achomhairc.

(c) Ar an tríú cuid den chéad fhoras achomhairc

61.

Sa tríú cuid den chéad fhoras achomhairc, líomhnaíonn an t‑achomharcóir go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí sa mhéid, ar an gcéad dul síos, gur dhiúltaigh sí dá hagóidí a bhain leis an gcleachtadh aistrithe bliantúil mar agóid neamhábhartha, cé gur cuireadh na critéir a d’eascair as an nós imeachta sin i bhfeidhm agus a iarratas á scrúdú agus, ar an dara dul síos, gur shaobh sí an fhianaise sa chomhad, trína mheas nár scrúdaíodh an t‑iarratas atá i gceist i gcomhthéacs an chleachtaidh aistrithe bliantúil. Ina theannta sin, déanann sé gearán gur sháraigh sé a oibleagáid cúiseanna a lua trí fhreagra páirteach amháin a thabhairt ar a argóintí.

62.

Chun a mheabhrú, i mír 69 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, chinn an Chúirt Ghinearálta nach raibh aon argóint de chuid an achomharcóra a bhaineann leis an gcleachtadh aistrithe bliantúil ábhartha i gcomhthéacs an athbhreithnithe ar dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid a bhaineann le hiarraidh eile ar aistriú. I míreanna 70 agus 71 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, chinn an Chúirt Ghinearálta go raibh argóint an achomharcóra, lena líomhnaítear sárú ar Airteagal 110 de na Rialacháin Foirne, do-ghlactha, mar gheall ar easpa faisnéis shoiléir agus bheacht maidir le tionchar an tsáraithe sin ar a staid phearsanta nó ar ábhar an chinnidh atá faoi chonspóid.

63.

Mar réamhphointe, ní aontaím le tuairim EUIPO, a cuireadh isteach mar fhreagra ar argóint an achomharcóra, a bhfuil achoimre déanta uirthi i mír 61 den Tuairim seo, nach mbraitheann an t‑achomharcóir ar aon ghné den dlí, ach nach ndéanann sí ach na hargóintí a d’ardaigh sí cheana os comhair na Cúirte Ginearálta a atáirgeadh, agus mar sin go n‑airbheartaítear go bhfuil sí ag iarraidh agóid a dhéanamh i gcoinne a mheasúnaithe ar na fíorais. Cé go bhféadfadh cinneadh a bheith mar thoradh ar athdhéanamh na n‑argóintí a cuireadh faoi bhráid na Cúirte Ginearálta cheana féin gur diúltaíodh dóibh, ( 27 ) ba cheart a mheabhrú, i gcás ina ndéanann páirtí agóid i gcoinne léiriú nó chur i bhfeidhm dhlí an Aontais ag an gCúirt Ghinearálta, mar is amhlaidh sa chás seo maidir le dlíthiúlacht an nós imeachta a chuirtear i bhfeidhm agus scrúdú á dhéanamh ar an iarratas atá i gceist i bhfianaise fhorálacha éagsúla na Rialachán Foirne, gur féidir, ar ndóigh, ceisteanna dlí a scrúdaíodh os comhair na cúirte sin a tharraingt anuas arís, ( 28 ) sna himeachtaí achomhairc, mura rud é gur baineadh cuid dá bhrí de na himeachtaí achomhairc. Dá bhrí sin, ní mór diúltú d’argóintí EUIPO maidir le do-ghlacthacht an tríú cuid den chéad fhoras achomhairc.

64.

Mar sin féin, maidir le substaint argóintí an achomharcóra, ba cheart an méid seo a leanas a thabhairt faoi deara. Ó thús, ba cheart a mheabhrú go ndearnadh measúnú ar an iarratas atá i gceist i bhfianaise na gcritéar a eascraíonn as nós imeachta an cleachtaidh aistrithe bhliantúil. Dá bhrí sin, ba ar bhonn an mheasúnaithe sin a chinn an Chúirt Ghinearálta go ndearna EUIPO scrúdú cuí ar an iarratas atá i gceist. ( 29 )

65.

I mo thuairimse, ní fhéadfadh an Chúirt Ghinearálta, gan an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ó bhail le hearráid dlí, diúltú d’argóintí an achomharcóra a bhaineann leis an gcleachtadh aistrithe bliantúil, toisc nach mbaineann siad le hábhar, ar an mbonn amháin gur bhain ábhar na caingne os a comhair le hiarraidh eile ar aistriú a rinneadh lasmuigh den teorainn ama le haghaidh léirithe spéise. Imíonn cinneadh sin na Cúirte Ginearálta go mór ó réaltacht an mheasúnaithe ar an iarratas atá i gceist, a mhéid, d’ainneoin chur isteach an iarratais sin mar fhreagra ar an bhfógra folúntais, a rinneadh é ag féachaint do na critéir a eascraíonn as nós imeachta eile an chleachtaidh aistrithe bhliantúil, agus a d’fhormheas an Chúirt Ghinearálta é ar bhonn an mheasúnaithe sin. ( 30 )

66.

Seachas nach ndearna an Chúirt Ghinearálta anailís ar bhealach ar bith ar an ngaol idir an nós imeachta don aistriú bliantúil, ar nós imeachta sui generis é, agus an nós imeachta dá dtagraítear in Airteagal 8(1), arna léamh i gcomhar le hAirteagal 29, de na Rialacháin Foirne chun measúnú a dhéanamh ar fhiúntas chur i bhfeidhm na gcritéar a eascraíonn as an gcéad cheann de na nósanna imeachta sin sa dara nós imeachta, ( 31 ) bhain sí, ar bhonn níos ginearálta, an deis den achomharcóir agóid a dhéanamh i gcoinne ábharthacht an iarratais sin agus anailís á déanamh ar a hiarraidh. I ndáil leis sin, táim an‑íogair do mhaíomh an achomharcóra nach raibh aon tionchar aici ar an nós imeachta ná ar na critéir a cuireadh i bhfeidhm chun measúnú a dhéanamh ar a iarratas.

67.

Sna himthosca sin, tá dlúthbhaint, i mo thuairimse, ag an nós imeachta maidir leis an gcleachtadh aistrithe bliantúil lena chritéir. ( 32 ) Dá bhrí sin, ní mór a mheas go gcuireann cur i bhfeidhm na gcritéar a eascraíonn as an nós imeachta sin, agus scrúdú á dhéanamh ar an iarratas atá i gceist, ar chumas an achomharcóra agóid a dhéanamh i gcoinne dhlíthiúlacht an nós imeachta sin óna n‑eascraíonn na critéir sin.

68.

Dá réir sin, i mo thuairimse, tá conclúid na Cúirte Ginearálta maidir le diúltú d’argóintí an achomharcóra maidir le dlíthiúlacht an chleachtaidh aistrithe bhliantúil i bhfianaise Airteagail 4 agus 29 de na Rialacháin Foirne mar argóintí neamhábhartha mícheart sa dlí.

69.

Dá bhrí sin, tá bunús maith leis an tríú cuid den chéad fhoras achomhairc.

3. An dara foras achomhairc

70.

I gcomhthéacs an dara foras achomhairc, atá roinnte ina thrí chuid, áitíonn an t‑achomharcóir, trí dhiúltú dá saincheist dlí lena líomhnaítear sárú ar phrionsabal na córa comhionainne, go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí, gur sháraigh sí an oibleagáid cúiseanna a lua agus a cearta cosanta, agus gur shaobh sí an fhianaise sa chomhad.

(a) An chéad chuid den dara foras achomhairc

71.

Faoin gcéad chuid den dara foras achomhairc, ardaíonn an t‑achomharcóir dhá phríomhargóint. Sa chéad áit, cuireann sí i gcoinne chinneadh na Cúirte Ginearálta nach raibh a hargóintí maidir le mainneachtain ord tosaíochta Airteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne a chomhlíonadh, as ar eascair cóir neamh-chomhionann idir iarrthóirí seachtracha agus oifigigh atá ag iarraidh aistriú, ábhartha. Sa dara háit, cáineann an t‑achomharcóir an Chúirt Ghinearálta as a mheas nach raibh a post, post oifigigh in institiúid eile, a d’iarr go n‑aistreofaí go buan é chuig EUIPO, inchomparáide le post iarrthóra a earcaíodh ar bhonn sealadach, ag áitiú nach raibh an breithniú sin ag luí leis an bhfógra folúntais atá i gceist agus, dá gcoinneofaí difríocht sa chóir, gur cheart go gcuirfí a hiarraidh san áireamh mar thoradh ar an tosaíocht a ráthaítear le hAirteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne.

72.

Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú, i míreanna 76 go 79 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta d’argóintí an achomharcóra mar argóintí neamhábhartha, ar thaobh amháin, agus, in aon chás, gan bhunús, ar an taobh eile.

73.

Is fiú a mheabhrú freisin go n‑éilítear le prionsabal na córa comhionainne nár cheart caitheamh le cásanna inchomparáide ar bhealach difriúil agus nár cheart caitheamh le cásanna éagsúla ar an mbealach céanna ach amháin má tá údar oibiachtúil leis an gcóir sin. Ní mór na tosca lena ndéantar idirdhealú idir staideanna éagsúla, agus an bhfuil siad inchomparáide, a chinneadh agus a mheasúnú i bhfianaise an ábhair agus na haidhme atá á saothrú leis an bhforáil atá i gceist, agus é le tuiscint, chun na críche sin, nach mór prionsabail agus cuspóirí an réimse atá i gceist a chur san áireamh. ( 33 )

74.

É sin ráite, maidir le, ar an gcéad dul síos, conclúid na Cúirte Ginearálta, i mír 76 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, a bhaineann, go bunúsach, le neamhéifeachtacht argóint an achomharcóra, a mhéid a bhí sé bunaithe ar mhainneachtain an t‑ord tosaíochta a chomhlíonadh, de réir bhrí Airteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne, is leor a mheabhrú, ar na cúiseanna a leagtar amach i míreanna 39 go 57 den Tuairim seo, nach mór a mheas go bhfuil an chonclúid sin curtha ó bhail mar gheall ar earráid dlí.

75.

Ar an dara dul síos, feictear dom go bhfuil réasúnaíocht na Cúirte Ginearálta, a leagtar amach i míreanna 77 go 79 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, a bhaineann le diúltú d’argóintí an achomharcóra lena líomhnaítear sárú ar phrionsabal na córa comhionainne agus scrúdú á dhéanamh ar an iarratas atá i gceist, mar réasúnaíocht gan bhunús, mícheart freisin.

76.

Ní fhéadfadh an Chúirt Ghinearálta, gan earráid dlí, díriú ar chás duine ag deireadh a earcaíochta mar chomhalta den fhoireann shealadach chun a staid a chur i gcomparáid le staid an achomharcóra, a mhéid nach gcuireann comparáid den sórt sin réaltacht na gcásanna dá dtagraítear ina argóintí san áireamh. ( 34 ) I mo thuairimse, chun na cásanna dá dtagraítear a chur i gcomparáid nó a dhifreáil, b’éigean é a chur ag céim scrúdaithe na n‑iarratas, agus ar an gcaoi sin na hiarrthóirí don fholúntas a chur i gcomparáid, eadhon iarrthóir seachtrach a cuireadh ar painéal, leis an achomharcóir, le hoifigeach de chuid an Choimisiúin, atá ar iasacht chuig EUIPO agus, mar a áitíonn EUIPO, i bhfianaise na rialacha a bhaineann leis an ord tosaíochta a leagtar síos in Airteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne.

77.

Dá bhrí sin, ní mór seasamh leis an gcéad chuid den dara foras achomhairc.

(b) An dara cuid den dara foras achomhairc

78.

Áitíonn an t‑achomharcóir go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid agus í ag diúltú don dara cuid den dara foras achomhairc, lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal na córa comhionainne idir iarratais iarrthóirí nach bhfuil sainphróifíl maoine intleachtúla acu agus iad siúd a bhfuil próifíl den sórt sin acu.

79.

Cé go bhfeictear dom gur fiú a thabhairt faoi deara gur bhraith an Chúirt Ghinearálta, agus measúnú á dhéanamh aici ar inchomparáideacht na gcásanna, ar ‘ábhar na n‑aistrithe’, cé gur bhain argóint an achomharcóra, ar bhonn níos ginearálta, le hearcaíocht, ( 35 ) rinneadh an measúnú sin a fhoirmliú i gceart, go bunúsach, ar bhonn cháilíochtaí agus scileanna na n‑iarrthóirí, eadhon, sa chás seo, a speisialtóireacht i ndlí na maoine intleachtúla nó in ábhar eile, agus prionsabail agus cuspóirí an réimse atá i gceist á gcur san áireamh. ( 36 )

80.

Dá bhrí sin, amhail míreanna 82 agus 83 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ní mór a mheas gurbh iad na scileanna ar leith atá ag oifigeach le próifíl nach bhfuil speisialaithe i maoin intleachtúil agus oifigeach atá speisialaithe sa réimse sin an difríocht idir na hoifigigh sin. Dá bhrí sin, ní fheictear dom go bhfuil an chóir dhifriúil nó, mar a mhaíonn an t‑achomharcóir, an chóir níos fabhraí don chéad cheann de na cásanna sin, atá difriúil freisin, contrártha le prionsabal na córa comhionainne. Ina theannta sin, leagann an t‑achomharcóir féin béim ar an difríocht idir na hiarrthóirí atá próifíl na maoine intleachtúla acu agus iad siúd nach bhfuil, agus nach féidir a bhfiúntas a chur i gcomparáid.

81.

Dá bhrí sin, feictear dom go bhfuil conclúid na Cúirte Ginearálta lena ndiúltaítear don dara cuid den dara foras achomhairc ceart.

(c) Maidir leis an tríú cuid den dara foras achomhairc

82.

I gcomhthéacs an tríú cuid den dara foras achomhairc, déanann an t‑achomharcóir gearán go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí, gur ghlac sí réasúnaíocht neamhréireach agus gur shaobh sí an fhianaise sa chomhad trí dhiúltú don argóint gur bhain oifigigh eile tairbhe as aistriú lasmuigh de chreat an chleachtaidh aistrithe bhliantúil, de shárú ar phrionsabal na córa comhionainne. Ar deireadh, déanann an t‑achomharcóir gearán freisin gur sháraigh an Chúirt Ghinearálta a cearta cosanta trí dhiúltú dá hiarratas ar bheart eagrúcháin nós imeachta lena n‑iarrtar go dtabharfaí ar aird na liostaí cinntí a bhaineann le staid riaracháin na foirne reachtúla ó 2013 i leith.

83.

Leagtar amach réasúnaíocht na Cúirte Ginearálta lena ndiúltaítear d’argóintí an achomharcóra i míreanna 86 go 90 den bhreithiúnas atá faoi achomharc. De réir na réasúnaíochta sin, glacadh cinneadh diúltaithe sainráite tar éis na hiarrata ar aistriú, a rinneadh lasmuigh den chleachtadh aistrithe bliantúil, a bhí ina ábhar do scrúdú mionsonraithe. Ós rud é nach dtugann na Rialacháin Foirne aon cheart d’aistriú idirinstitiúideach faoi Airteagal 8 de na Rialacháin Foirne agus nach gciallaíonn ceart an achomharcóra scrúdú a dhéanamh ar a iarraidh ar aistriú go ndeonaíonn an riarachán é, mheas an Chúirt Ghinearálta go raibh sí de cheangal diúltú don tríú cuid den dara foras achomhairc ón achomharcóir. Dá bhrí sin, bhí sí den tuairim nach raibh sé iomchuí ach oiread a iarraidh ar bheart eagrúcháin nós imeachta maidir le doiciméid a thabhairt ar aird a dheonú le EUIPO.

84.

I ndáil leis sin, maidir leis na forais a fhoirmliú chun diúltú d’argóint an achomharcóra, a leagtar amach den chuid is mó i mír 86 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar cheart é a léamh in éineacht le míreanna 51 go 55 de, chinn an Chúirt Ghinearálta ‘go raibh iarraidh an achomharcóra ar aistriú, arna déanamh lasmuigh den chleachtadh aistrithe bliantúil, faoi réir scrúdú mionsonraithe agus, ina dhiaidh sin, cinneadh diúltaithe shainráite a ghlacadh leis an gcinneadh atá faoi chonspóid’. [Aistriúchán neamhoifigiúil] Ní mór na míreanna sin a léamh i gcomhar leis na míreanna sin a chonspóideann an t‑achomharcóir ina hachomharc mar mhíreanna atá ar neamhréir.

85.

Go háirithe, i mír 47 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, chinn an Chúirt Ghinearálta ‘go raibh iarraidh ar aistriú curtha isteach cheana féin ag an achomharcóir i gcomhthéacs an ghlao ar léiriú spéise, ionas nach mór an t‑iarratas atá faoi chonspóid a mheas mar leathnú ar a cur chuige, ag iarraidh a haistriú mar oifigeach a fháil’. I mír 51 den bhreithiúnas sin, chinn sí ‘go ndearna [EUIPO] anailís ar an iarratas atá i gceist i bhfianaise na gcritéar aistrithe (...) [agus] [go raibh] go leor tagairtí san iarratas atá i gceist do na critéir sin’. I míreanna 52 agus 53 den bhreithiúnas sin, leag an Chúirt Ghinearálta amach na cúiseanna lena gcuirtear ar a cumas teacht ar an gconclúid gur chuir an t‑údarás ceapacháin na critéir sin san áireamh, eadhon inniúlachtaí an achomharcóra, na poist a bhí aici le linn a gairme in EUIPO agus a tuarascálacha breithmheasa, a thagann, mar is léir ó mhír 9 den Tuairim seo, faoi na critéir a chuirtear i bhfeidhm le linn an chleachtaidh aistrithe bhliantúil. Ba cheart a mheabhrú, i mír 69 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur diúltaíodh ‘d’aon argóint a bhaineann le feidhmiú bliantúil an aistrithe’, a chuir an t‑achomharcóir chun cinn, mar argóint neamhábhartha. [Aistriúcháin neamhoifigiúla]

86.

Mar is léir ó na dearbhuithe thuasluaite, arna léamh le chéile, ar an gcéad dul síos, measadh go raibh an t‑iarratas atá i gceist, a ndearnadh anailís air i bhfianaise na gcritéar is infheidhme i gcomhthéacs an chleachtaidh aistrithe bhliantúil, foirmlithe lasmuigh den chreat sin, ar an dara dul síos, mar sin féin, bhí sé indéanta a chinneadh lena scrúdú i bhfianaise na gcritéar sin nach ndearnadh aon sárú ar Airteagal 8(1) de na Rialacháin Foirne agus, ar an tríú dul síos, nach mór diúltú d’argóint an achomharcóra sa tríú cuid den dara foras achomhairc, a mhéid atá sí bunaithe ar na dearbhuithe thuasluaite. Ar na cúiseanna a leagtar amach san anailís ar an gcéad chuid agus ar an tríú cuid den chéad fhoras achomhairc, ( 37 ) tá na dearbhuithe sin curtha ó bhail mar gheall ar earráid dlí, go háirithe i bhfianaise an mhearbhaill chomhthéacsúil a leagtar amach, go háirithe, i mír 33 den Tuairim seo.

87.

Ní féidir an chonclúid sin roimhe seo a chur ó bhail le cinneadh na Cúirte Ginearálta, i mír 87 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach dtugann na Rialacháin Foirne aon cheart don achomharcóir go ndéanfar an t‑aistriú idirinstitiúideach a dheonú, fiú d’oifigigh a chomhlíonann na coinníollacha aistrithe go léir. Agus an tuairim sin á dhéanamh, ní scrúdaíonn an Chúirt Ghinearálta argóint an achomharcóra maidir lena cóir neamh-chomhionann i gcomparáid le hoifigigh eile a aistríodh lasmuigh de chreat an chleachtaidh aistrithe bhliantúil.

88.

Dá bhrí sin, mar gheall ar an earráid a aimsíodh i mír 86 den Tuairim seo, ní dhearna an Chúirt Ghinearálta scrúdú ar shubstaint argóint an achomharcóra maidir leis an bhféidearthacht go mbainfeadh oifigigh eile tairbhe as aistriú lasmuigh de chreat an chleachtaidh aistrithe bhliantúil. Dá bhrí sin, níl an Chúirt in ann measúnú a dhéanamh ar shárú féideartha ar chearta cosanta an achomharcóra i bhfianaise dhiúltú a hiarratas ar bheart eagrúcháin nós imeachta, a thuairiscítear i mír 82 den Tuairim seo.

89.

Dá bhrí sin, ní mór seasamh leis an tríú cuid den dara foras achomhairc freisin.

VI. Cinneadh críochnaitheach maidir le tuillteanais an achomhairc

90.

I bhfianaise na mbreithnithe go léir roimhe seo, molaim go rialódh an Chúirt Bhreithiúnais go bhfuil bunús maith leis an gcéad chuid den chéad fhoras achomhairc. Ar mhaithe le hiomláine, táim den tuairim freisin go bhfuil bunús maith leis an tríú cuid den chéad fhoras achomhairc agus leis an gcéad agus an tríú cuid den dara foras achomhairc. Mar sin féin, i bhfianaise dhiúltú na Cúirte Ginearálta mar gheall ar neamhéifeachtacht roinnt argóintí an achomharcóra, mar gheall ar an earráid a aimsíodh sa chéad chuid den chéad fhoras achomhairc, ní cheadaíonn staid na n‑imeachtaí don Chúirt Bhreithiúnais breithiúnas críochnaitheach a thabhairt ar an tsubstaint. Sna himthosca sin, dá gcinnfeadh an Chúirt Bhreithiúnais an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar ceal, molaim an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta lena athscrúdú, agus sa chás sin molaim freisin na costais a fhorchoimeád.

VII. Conclúid

91.

I bhfianaise an mhéid sin thuas, molaim don Chúirt Bhreithiúnas:

–

breithiúnas Chúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh an 29 Márta 2023, ZR v EUIPO (T‑400/21, EU:T:2023:169) a chur ar neamhní, a mhéid atá bunús maith leis an gcéad chuid agus an tríú cuid den chéad fhoras achomhairc agus leis an gcéad chuid agus an tríú cuid den dara foras achomhairc;

–

an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta; agus

–

na costais a fhorchoimeád.


( 1 ) Bunteanga: an Fhraincis.

( 2 ) Tuigtear le haon tagairt d’institiúid sa Tuairim seo gur tagairt í do chomhlachtaí eile de chuid an Aontais freisin.

( 3 ) Breithiúnas an 13 Iúil 2000, Salzgitter v an Coimisiún, (C‑210/98 P, EU:C:2000:397 mír 43).

( 4 ) Féach, breithiúnais an 28 Eanáir 2021, Qualcomm agus Qualcomm Europe v an Coimisiún (C‑466/19 P, EU:C:2021:76, mír 42 agus an cásdlí dá dtagraítear), agus, chuige sin, an 28 Iúil 2011, Diputación Foral de Vizcaya agus páirtithe eile v an Coimisiún (C‑474/09 P go C‑476/09 P, EU:C:2011:522, mír 58).

( 5 ) Féach breithiúnas an 10 Iúil 2019, VG v an Coimisiún (C‑19/18 P, EU:C:2019:578, mír 51 agus an cásdlí dá dtagraítear).

( 6 ) Maidir leis an nós imeachta deireanach sin, go sonrach, tuigim, ón ábhar atá sa chomhad, go gcuimsíonn sé, seachas an nós imeachta dá dtagraítear sa chéad mhír d’Airteagal 8 de na Rialacháin Foirne, atá dírithe ar oifigigh an Aontais Eorpaigh amháin, ní hamháin na hoifigigh eile a léiríonn spéis san aistriú, ach freisin baill foirne ar conradh agus sealadacha agus daoine atá ar painéal na hOifige Eorpaí um Roghnú Foirne (EPSO). Thairis sin, is éard atá i gceist leis an nós imeachta sin comparáid a dhéanamh idir iarrthóirí a bhfuil a bpróifílí agus a gcásanna riaracháin éagsúil, de réir na gcritéar a thuairiscítear i mír 9 den Tuairim seo, chun a chinneadh cé acu díobh is dócha a cheapfar mar oifigigh EUIPO agus na poist a fhorchoimeádtar chun na críche sin sa bhuiséad, a fhéadfar a líonadh tríd an nós imeachta inmheánach sin amháin, gan fógra folúntais a fhoilsiú.

( 7 ) Féach mír 9 den Tuairim seo.

( 8 ) Chun gach críche, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar is léir ón bhfógra folúntais atá i gceist, nár luadh ann aon fhoráil de na Rialacháin Foirne a fheidhmíonn mar bhunús dlí, ach nár tagraíodh inti ach do ‘shoghluaisteacht inmheánach’. Os comhair na Cúirte Ginearálta, chuir an t‑achomharcóir i gcoinne na ngnéithe sin den tuairim sin, ag cur leis, in aon chás, mar chomhalta d’fhoireann shealadach EUIPO, go bhféadfadh sí iarratas a dhéanamh ar an bhfolúntas lena mbaineann.

( 9 ) I gcomhthéacs an achomhairc seo (féach míreanna 61 go 69 den Tuairim seo), féachann an t‑achomharcóir le seasamh na Cúirte Ginearálta a chur ó bhail go raibh a hargóintí i gcoinne bhunús dlí an chleachtaidh aistrithe bhliantúil agus chur i bhfeidhm na gcritéar a d’eascair as an gcleachtadh sin arna iarraidh sin di gan bhunús nó neamhábhartha, agus ar an gcaoi sin ag maíomh gur ghá scrúdú a dhéanamh ar a hiarratas chun críocha an fholúntais fhoilsithe agus ag féachaint dá fiúntas.

( 10 ) Féach mír 18 den Tuairim seo.

( 11 ) Mír 61 agus an chéad fhleasc de mhír 63 den bhreithiúnas atá faoi achomharc.

( 12 ) Tá an réamhleagan a bhaineann leis an idirdhealú leagtha amach cheana féin i mír 39 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, roimh aicmiú dlíthiúil an iarratais atá faoi chonspóid agus rinneadh tuilleadh forbartha air ansin i míreanna 60 go 64 den bhreithiúnas sin, tar éis an aicmithe chéanna sin.

( 13 ) Bhí an chonclúid sin ceangailteach ó bhreithiúnas an 18 Márta 1999, Carbajo Ferrero v an Pharlaimint (C‑304/97 P, EU:C:1999:152, míreanna 29 agus 30 chomh maith leis an gcásdlí dá dtagraítear). Is fíor gur tugadh an breithiúnas sin ag tagairt don leagan bunaidh d’Airteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne, inar leagadh síos ord tosaíochta láidir d’oifigigh agus seirbhísigh eile a bhí ag fónamh san institiúid cheana féin, a mhéid a fhoráiltear le pointí (a) agus (b) de, sa chéad áit, do na féidearthachtaí maidir le hardú céime nó aistriú laistigh den institiúid agus, sa dara háit, don fhéidearthacht comórtais inmheánacha don institiúid a eagrú, agus ina dhiaidh sin, sa tríú háit amháin, trí scrúdú a dhéanamh ar iarrataí ar aistriú ó oifigigh institiúidí eile. Mar sin féin, níl an chonclúid a bhaineann leis an ord tosaíochta, arna bhunú leis an mbreithiúnas sin, níos láidre ach amháin tar éis an leagain nua d’Airteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne is infheidhme sa chás seo, a chuireann, sa chéad áit, oifigigh na hinstitiúide lena mbaineann agus, sa dara háit, oifigigh na n‑institiúidí eile, agus béim á leagan ar an tosaíocht a thugtar d’oifigigh, agus scrúdú á dhéanamh acu ar a sannadh féideartha do phost folamh, agus ina dhiaidh sin amháin na féidearthachtaí chun scrúdú a dhéanamh ar liostaí na n‑iarrthóirí oiriúnacha nó chun comórtas inmheánach a eagrú.

( 14 ) Mar sin féin, ciallaíonn úsáid an fhocail ‘deiseanna’ in Airteagal 29(1) de na Rialacháin Foirne nach bhfuil an t‑údarás ceapacháin faoi cheangal iomlán (breithiúnas an 13 Iúil 2000, an Pharlaimint v Richard (C‑174/99 P, EU:C:2000:412, mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear).

( 15 ) Seasamh an Abhcóide Ghinearálta Kokott in an Coimisiún Athbhreithniúcháin v Strack (C‑579/12 RX-II, EU:C:2013:573, mír 30).

( 16 ) Féach, maidir le cur i bhfeidhm comhthráthach Airteagail 4, 29 agus Airteagal 7, a mhéid a bhaineann sé le ‘aistriú’ na Rialachán Foirne, breithiúnas an 24 Feabhra 1981, Carbognani agus Coda Zabetta v an Coimisiún (161/80 agus 162/80, EU:C:1981:51, mír 19) agus, maidir le cur i bhfeidhm comhthráthach Airteagail 4 agus 29 de na Rialacháin Foirne, breithiúnas an 2 Deireadh Fómhair 1986, R. v anCoimisiún (75/85, EU:C:1986:347, mír 18).

( 17 ) Mír 60, an dara fleasc, den bhreithiúnas atá faoi achomharc.

( 18 ) Mír 61 den bhreithiúnas atá faoi achomharc.

( 19 ) Airteagal 27 de na Rialacháin Foirne.

( 20 ) Dá dtuigfí go n‑aistreofaí an t‑oifigeach chuig post a fhorchoimeádtar chun na críche sin mar chuid de chleachtadh bliantúil an aistrithe, féach mír 50 den Tuairim seo.

( 21 ) Airteagal 6(1) de na Rialacháin Foirne.

( 22 ) Airteagal 1(a)(2) de na Rialacháin Foirne.

( 23 ) Leanann sé ó chóras na Rialachán Foirne, a mhéid a bhaineann le folúntas, go bhfuil feidhm ag Airteagail 4 agus 29 de na Rialacháin Foirne (féach, chuige sin, breithiúnas an 24 Feabhra 1981, Carbognani agus Coda Zabetta v an Coimisiún, 161/80 agus 162/80, EU:C:1981:51, mír 19), ós rud é go leagtar síos in Airteagal 4 oibleagáid aon fholúntas a fhoilsiú agus go leagtar síos in Airteagal 29 an t‑ord tosaíochta maidir le féidearthachtaí sonracha a úsáid chun an folúntas sin a líonadh.

( 24 ) Féach fonóta 6 den Tuairim seo.

( 25 ) Féach mír 32 den Tuairim seo.

( 26 ) I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhféadfadh an t‑achomharcóir, a thugann aghaidh ar an údarás ceapacháin, an bunús dlí mícheart a bheith aige ina iarratas fiú. Níor cheart, áfach, go ndéanfadh imthoisc den sórt sin dochar dó, ós rud é go gceanglaítear ar an údarás ceapacháin, a bhfuil sé de cheangal air na tosca go léir a d’fhéadfadh difear a dhéanamh dá chinneadh a chur san áireamh, aicmiú ceart dlíthiúil a dhéanamh ar na bearta a chuirtear faoina bhráid.

( 27 ) Féach, chuige sin, breithiúnais an 19 Samhain 1998, an Pharlaimint v Gutiérrez deQuijano y Lloréns (C‑252/96 P, EU:C:1998:551, mír 39 agus an cásdlí dá dtagraítear), agus an 15 Iúil 2021, DK v SEGS (C‑851/19 P, EU:C:2021:607, mír 32 agus an cásdlí dá dtagraítear).

( 28 ) Breithiúnas an 13 Iúil 2000, Salzgitter v an Coimisiún (C‑210/98 P, EU:C:2000:397 mír 43).

( 29 ) Féach mír 32 den Tuairim seo agus míreanna 51 go 55, arna léamh i gcomhar le mír 5, den bhreithiúnas atá faoi achomharc.

( 30 ) Féach fonóta 29 den Tuairim seo.

( 31 ) Féach míreanna 33 agus 52 den Tuairim seo.

( 32 ) Féach, de réir analaí, breithiúnas an 17 Nollaig 2020, BP v FRA (C‑601/19 P, EU:C:2020:1048, mír 38).

( 33 ) Féach breithiúnas an 15 Iúil 2021, DK v SEGS (C‑851/19 P, EU:C:2021:607, míreanna 47 agus 48 agus an cásdlí dá dtagraítear).

( 34 ) I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, go raibh sé i gceist leis an bhfógra folúntais seachtrach dá dtagraítear i mír 79 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ag tagairt do mhír 12 den bhreithiúnas sin, painéal iarrthóirí a tharraingt suas chun post mar speisialtóir maoine intleachtúla a líonadh trí chomhalta den fhoireann shealadach a fhostú. Ar an dara dul síos, bhain an fógra folúntais a ndearna an t‑iarratasóir iarratas air le hearcú oifigigh nó baill foirne shealadaigh.

( 35 ) Ina theannta sin, d’fhéadfaí a mheas go bhfuil sé sin loighciúil, a mhéid a chuir an t‑achomharcóir a iarraidh ar aistriú isteach mar fhreagairt ar an bhfógra folúntais, go háirithe ós rud é, mar is léir ó chomhthéacs an cháis seo, go bhféadfadh baint a bheith ag na ‘haistrithe’ laistigh de EUIPO, a dhéantar i gcomhthéacs an chleachtaidh aistrithe bhliantúil, le hearcú iarbhír roinnt dá iarrthóirí nach oifigigh de chuid an Aontais Eorpaigh iad.

( 36 ) Féach an cásdlí dá dtagraítear i bhfonóta 33 den Tuairim seo.

( 37 ) Féach míreanna 39 go 57 agus 64 go 69 den Tuairim seo.