De Commissie gaat er van uit dat de termijn van artikel 38, lid 3, van het EEG-Verdrag een vervaltermijn is en dat de Raad na afloop daarvan niet meer bevoegd was de lijst van landbouwprodukten aan te vullen. Zij stelt vast dat verordening nr. 7 bis blijkens artikel 2 op 31 december 1959, dus binnen de voorgeschreven termijn, in werking trad. Daar de verordening in 1961 werd gepubliceerd, betreft het hier inderdaad een geval van terugwerkende kracht, waartegen echter geen bezwaar kan worden gemaakt, omdat aan de terugwerkende gelding geen rechtsgevolgen zijn ontleend.

Bovendiend zegt artikel 38, lid 3, van het Verdrag niet dat de bekandmaking moet plaatsvinden binnen de termijn van de machtiging, doch alleen dat de Raad binnen deze termijn besluit. Daar een nadere aanduiding ontbreekt, had de Raad ook een vorm kunnen kiezen waarvoor geen bekendmaking in het Publikatieblad is voorgeschreven.

Ten slotte is het volgens de Commissie voldoende dat het formele besluit tot vaststelling van verordening nr. 7 bis tijdig is genomen. De opneming van nieuwe produkten in de lijst van bijlage II van het Verdrag heeft geen rechtstreekse gevolgen voor de rechtspositie dier produkten, doch biedt slechts de mogelijkheid deze naderhand onder de landbouwmaatregelen te brengen. Tot op heden bestaat geen gemeenschappelijke marktordening voor de in verordening nr. 7 bis bedoelde alcohol.

Volgens de Commissie omvat de eerste graad van bewerking alle handelingen die gericht zijn op de produktie van ethylalcohol uit landbouwprodukten, ongeacht de sterkte. De verdere bewerking omvat alle handelingen die aan deze alcohol zijn oorspronkelijk karakter ontnemen en waardoor nieuwe produkten met specifieke eigenschappen ontstaan.

Ethylalcohol van minder dan 80 graden is niets anders dan een neutraal mengsel van zuivere ethylalcohol en water.

Het in post 22.09 van de nomenclatuur van Brussel gemaakte onderscheid tussen

is overgenomen in de onderverdelingen van post 22.09 van het gemeenschappelijk douanetarief:

Aan de uitdrukking gedistilleerde dranken(boissons spiritueuses) is in verband met vertaalmoeilijkheden de voorkeur gegeven boven de woorden gedistilleerde dranken, likeuren en andere alcoholhoudende dranken(eaux-de-vie, liqueurs et autres boissons).

Een mengsel van alcohol en water met een alcoholgehalte van minder dan 80 graden valt onder de onderverdeling 22.09-A. Een dergelijk mengsel met een alcoholgehalte van slechts 55 graden of minder, dat dus als zodanig drinkbaar is, blijft een mengsel van alcohol en water en valt onder onderverdeling 22.09-A.

Bijlage IV van het gemeenschappelijk douanetarief, dat is opgenomen in verordening (EEG) nr. 950/68, noemt de posten waarvoor concessies zijn verleend bij de algemene overeenkomst inzake tarieven en de handel (GATT). Bij likeuren, gedistilleerde dranken, alsmede niet gedenatureerde ethylalcohol, vallende onder de post 22.09-A, heeft de vermelding van een maximum alcoholgehalte van 45,2 % kennelijk ten doel de overeengekomen tariefconcessies te beperken tot consumptiedranken. Gebruiksklare ethylalcohol kan dus niet worden beschouwd als een alcoholhoudende drank in de zin van onderverdeling 22.09-C.

Dit vindt bevestiging in de toelichtingen op onderverdeling 22.09-A bij de nomenclatuur van Brussel.

De produkten van onderverdeling 22.09-C onderscheiden zich van de produkten van onderverdeling 22.09-A door de bijzondere zintuiglijk waarneembare eigenschappen van de alcoholhoudende dranken. Zeer zuivere ethylalcohol bezit deze eigenschappen niet en is daarom, ook al kan hij als zodanig worden gedronken, geen alcoholhoudende drank in de zin van onderverdeling 22.09-C van het gemeenschappelijk douanetarief.

De Commissie stelt voor de derde vraag als volgt te beantwoorden:

Onderverdeling 22.09-A (ethylalcohol, niet gedenatureerd, met een sterkte van minder dan 80 graden) omvat mede mengsels van water en ethylalcohol die bij een temperatuur van 15o C een ethylalcoholgehalte hebben van minder dan 80 graden volgens de methode van Gay-Lussac, ongeacht hun feitelijk gebruik of gebruiksmogelijkheden. Onder deze onderverdeling moeten ook worden gebracht de gebruiksklare mengsels van water en ethylalcohol die geen bijzondere aromatische bestanddelen bevatten.

De Raad overhandigt het Hof de notulen van de 26e vergadering van de Raad van 18 december 1959 ten bewijze dat het besluit tot toevoeging van de betrokken produkten aan bijlage II van het Verdrag op 18 december 1959 definitief genomen is.

Daar in artikel 38, lid 3, van het EEG-Verdrag niet nauwkeurig de vorm is aangegeven van de besluiten tot aanvulling van het Verdrag, staat de keuze vrij tussen een verordening en een besluit sui generis. Voor deze vraag van wetgevingstechniek die slechts één van de vele destijds op te lossen vraagstukken betreffende de vorm van rechtshandelingen was, is pas een jaar na het besluit van de Raad een oplossing gevonden.

De Raad betoogt dat de voorschriften van artikel 38, lid 3, — voorstel van de Commissie en besluit van de Raad — in acht zijn genomen. Waar het Raadsbesluit ten aanzien van de inhoud regelmatig tot stand was gekomen, had de bekendmaking hiervan slechts declaratoire betekenis, ten einde aan het besluit rechtskracht tegenover particulieren te verlenen.

Het onderscheid dat in de meeste Lid-Staten wordt gemaakt tussen de uitvaardiging en de afkondiging van een wet, waarbij de afkondiging slechts een declaratoir karakter heeft en voorwaarde is voor de werking jegens de betrokkenen, is — zo betoogt de Raad — overgenomen in het EEG-Verdrag in de artikelen 189 (uitvaardiging) en 191 (bekendmaking). De. eis van bekendmaking in het Publikatieblad voor de inwerkingtreding is geen voorwaarde voor de geldigheid, maar voor de rechtskracht tegenover derden en de uitvoerbaarheid.

De Raad erkent dat de onderhavige verordening eerst na bekendmaking rechtstreeks toepasselijk kan zijn, doch wijst het bezwaar tegen de terugwerkende kracht van de hand. Hij voegt hieraan toe dat de toepassing per 1 juli 1968 van verordening (EEG) nr. 950/68 van de Raad betreffende het gemeenschappelijk douanetarief — waarvan artikel 2 de niet-toepassing van dit tarief op landbouwprodukten toelaat — voor het betrokken produkt het eerste gevolg is van opneming in bijlage II van het Verdrag.

De Raad meent dat het begrip eerste graad van bewerking niet te eng moet worden uitgelegd. De aanvankelijk in bijlage II voorkomende produkten hebben het karakter van landbouwprodukten doordat zij in het Verdrag zijn genoemd. Een aantal dezer produkten zijn strikt genomen geen bewerkte produkten. De Raad meent het recht te hebben artikel 38, lid 1, envenzo uit te leggen als de opstellers van het Verdrag. Bovendien kan men zich afvragen of toevoeging van water ter verlaging van het alcoholgehalte van een gedistilleerd landbouwprodukt niet evenzeer een bewerking is als distillatie.

Volgens de Raad vallen onder onderverdeling ex 22.09-A basisprodukten die uitsluitend bepaald zijn door hun chemische basissamenstelling, terwijl onder onderverdeling ex 22.09-C meer specifieke produkten vallen, die volgens nauwkeurig vastgestelde regels en met name volgens een plaatselijk overgeleverde bereidingswijze, zijn vervaardigd en die beantwoorden aan bepaalde oorspronkelijke voorschriften of zijn samengesteld volgens bijzondere recepten. Vaak gaat het hier om produkten waarvan de soortaanduiding een verwijzing naar de grondstoffen bevat. Bovendien zijn het gebruiksklare dranken.

Volgens het Verenigd Koninkrijk strekt de in artikel 38, lid 3, aan de Raad verleende bevoegdheid om produkten aan de lijst van bijlage II toe te voegen, zich niet uit tot produkten die niet vallen onder het begrip landbouwprodukten, zoals omschreven in artikel 38, lid 1.

In het Verdrag zelf is bepaald dat de produkten van bedoelde lijst — in de oorspronkelijke redactie — onder de artikelen 38-46 van het Verdrag vallen. Bij het opstellen van deze lijst hebben de Verdragsauteurs gebruik gemaakt van een bijzondere bevoegdheid evenals bij de omschrijving van landbouwprodukten in artikel 38, lid 1. Het betrof hier de schepping van een communautaire Grundnorm.

Daarentegen bevond de Raad zich bij het uitoefenen van de bevoegdheid om produkten aan genoemde lijst toe te voegen, niet in de positie van de Verdragsauteurs, in die zin dat hij deze Grundnorm der Gemeenschappen kon aanvullen.

Volgens het Verenigd Koninkrijk kan men bij alcohol waaraan water is toegevoegd, niet meer spreken van een produkt in eerste graad van bewerking. De ethylalcohol die ongeacht de sterkte onder de posten 22.08 en 22.09 valt, is het resultaat van een reeks bewerkingen. Hoewel het gistingsproces eventueel de eerste bewerking kan vormen, is voor de produktie van elke soort ethylalcohol een tweede bewerking, de distillatie, noodzakelijk.

Daar de produkten van de posten 22.08 en 22.09 geen voortbrengelsen van bodem, veeteelt en visserij zijn noch produkten in eerste graad van bewerking in de zin van artikel 38, lid 1, van het Verdrag, zijn het dus geen landbouwprodukten en kunnen zij niet worden toegevoegd aan de lijst van bijlage II van het Verdrag.

De produktie van ethylalcohol uit voortbrengelsen van de bodem bestaat uit meer dan één fase van bewerking. De produktie van ethylalcohol uit graan omvat vier stadia: malen, mouten, gisten en ten slotte distilleren.

Ierland betoogt dat ethylalcohol, ongeacht het alcoholgehalte, geen landbouwprodukt in de zin van artikel 38 van het Verdrag is, omdat voor de produktie daarvan uit landbouwprodukten verschillende bewerkingsstadia noodzakelijk zijn, en dat het daarom niet rechtsgeldig kan worden opgenomen in de lijst van bijlage II van het Verdrag van Rome.