1

Lena gcaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann na hiarratasóirí, Red Bull GmbH agus a fhochuideachtaí Red Bull France SASU agus Red Bull Nederland BV, go gcuirfí an cinneadh ón gCoimisiún Eorpach an 23 Deireadh Fómhair 2024 (Cás AT.40819) ar neamhní, lenar dhiúltaigh an Coimisiún go páirteach na costais bhreise a aisíoc a mheasann siad a thabhaigh siad mar thoradh ar chigireacht a ordaíodh ar bhonn Airteagal 20(4) de Rialachán (CE) Uimh. 1/2003 ón gComhairle an 16 Nollaig 2002 maidir le cur chun feidhme na rialacha iomaíochta a leagtar síos in Airteagail [101 agus 102 CFAE] (IO 2003 L 1, lch. 1), ag áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil (an Bheilg) (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’).

Cúlra na díospóide

2

Is fochuideachtaí de Red Bull GmbH iad Red Bull France SASU agus Red Bull Nederland BV. Tá na trí chuideachta sin mar chuid den ghrúpa Red Bull (‘Red Bull’) agus oibríonn siad san earnáil táirgthe deochanna fuinnimh a mhargaíonn siad san Aontas Eorpach agus sa Limistéar Eorpach Eacnamaíoch (LEE) faoin ainm céanna leis an ngrúpa sin, inter alia.

An chigireacht atá i gceist

3

Le cinneadh an 8 Márta 2023, d’ordaigh an Coimisiún, ar bhonn Airteagal 20(4) de Rialachán Uimh. 1/2003, cigireacht a rinneadh ón 20 go dtí an 24 Márta 2023 ag áitreabh na n‑iarratasóirí in Fuschl am See (an Ostair), i bPáras (an Fhrainc) agus in Amstardam (an Ísiltír).

4

Ag an gcruinniú deiridh den chigireacht ag áitreabh na n‑iarratasóirí an 24 Márta 2023 in Fuschl am See, chuir an Coimisiún ionadaithe Red Bull ar an eolas faoi leanúint den chigireacht ag a áitreabh sa Bhruiséil, chun dul ar aghaidh leis an athbhreithniú ar na doiciméid chóipeáilte agus sonraí breise a bhí le soláthar ag na hiarratasóirí ag céim níos déanaí.

5

Lean an chigireacht ar aghaidh in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil ón 14 go dtí an 20 Meitheamh 2023 agus ón 29 Lúnasa go dtí an 29 Meán Fómhair 2023.

Comhfhreagras idir na páirtithe sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid

6

I litir dar dáta an 25 Eanáir 2024, chuir an Coimisiún na hiarratasóirí ar an eolas faoin bhféidearthacht iarraidh réasúnaithe a chur isteach ar aisíocaíocht na gcostas breise arna dtabhú chun leanúint den chigireacht in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil. Cuireadh doiciméad dar teideal ‘Prionsabail aisíocaíochta costas breise i gcás cigireacht leanúnach ag áitreabh an Choimisiúin’ i gceangal leis an litir sin.

7

An 25 Aibreán 2024, chuir na hiarratasóirí iarraidh faoi bhráid an Choimisiúin ar aisíocaíocht na gcostas breise a eascraíonn as leanúint den chigireacht in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil. Leis an iarratas sin, d’éiligh na hiarratasóirí aisíocaíocht ar speansais taistil agus chóiríochta a bhfostaithe agus a ndlíodóirí atá i láthair sa Bhruiséil, ar na liúntais chothaithe laethúla a íoctar leis na fostaithe sin, agus ar tháillí uile a ndlíodóirí, lena n‑áirítear iad siúd arna sonrasc ag dara gnólacht, arna dtreorú sa bhreis ar an ngnólacht Ostarach a dhéanann ionadaíocht orthu de ghnáth.

8

Malartaíodh comhfhreagras forleathan ansin idir na hiarratasóirí agus an Coimisiún go dtí glacadh an chinnidh atá faoi chonspóid.

Cinneadh atá faoi chonspóid

9

An 23 Deireadh Fómhair 2024, ghlac an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid.

10

Sa chinneadh atá faoi chonspóid, d’athdhearbhaigh an Coimisiún a sheasamh ar dtús, ag tagairt do chuid dá chomhfhreagras roimhe seo, eadhon nach raibh sé de dhualgas air ach na costais bhreise a thabhaigh an chuideachta a ndearnadh cigireacht air a aisíoc mar thoradh ar chigireacht leanúnach ar áitreabh an Choimisiúin, agus ar an gcaoi sin gan costais a thabhófaí ar aon nós dá leanfadh an chigireacht ar áitreabh na cuideachta sin, amhail táillí dlíodóra, a áireamh. Dúirt an Coimisiún freisin go raibh an seasamh sin ag teacht leis an gcur chuige a d’eascair as breithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571, mír 90).

11

A mhéid a bhaineann, go sonrach, le táillí dlíodóirí, chuir an Coimisiún in iúl, trí thagairt a dhéanamh do chuid dá litreacha roimhe seo, go raibh Red Bull, le linn chigireacht mhí an Mhárta 2023 ina áitreabh, ag úsáid dlíodóirí go leanúnach chun cúnamh a thabhairt dó, agus mar thoradh air sin nár cheart táillí na ndlíodóirí arna dtabhú i ndáil le leanúint leis an gcigireacht sa Bhruiséil a mheas mar chostais bhreise inaisíoctha. Shonraigh an Coimisiún freisin, i gcuid dá litreacha, gur admhaigh na hiarratasóirí féin, dá leanfadh an chigireacht ar aghaidh ina n‑áitreabh, go rachadh siad i dteagmháil le dlíodóirí. Dá bhrí sin, chinn an Coimisiún gan táillí na ndlíodóirí a d’éiligh Red Bull a aisíoc.

12

Ar deireadh, a mhéid a bhaineann leis na costais eile, chuir an Coimisiún in iúl gur aontaigh sé na costais uile a éilíodh ar bhonn na méideanna a chuir Red Bull in iúl sa tábla Excel atá i gceangal le ceann dá litreacha roimhe sin a aisíoc.

An t‑ordú atá á lorg ag na páirtithe

13

Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:

–

an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;

–

a ordú don Choimisiún na costais arna n‑éileamh a aisíoc ina n‑iomláine;

–

a ordú don Choimisiún na costais a íoc.

14

Iarrann an Coimisiún ar an gCúirt Ghinearálta:

–

an chaingean a dhíbhe;

–

a ordú do na hiarratasóirí na costais a íoc.

An dlí

15

Is iomchuí scrúdú a dhéanamh, ar an gcéad dul síos, ar an dara cuntar éilimh, lena n‑iarrtar ar an gCúirt a ordú don Choimisiún na costais arna n‑éileamh ag na hiarratasóirí a aisíoc ina n‑iomláine, agus, ar an dara dul síos, ar an gcéad chuntar éilimh, lena n‑iarrtar an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní.

An dara cuntar éilimh, lena n‑éilítear ordú go n‑aisíocfaidh an Coimisiún na costais arna n‑éileamh ag na hiarratasóirí ina n‑iomláine

16

Lena ndara cuntar éilimh, iarrann na hiarratasóirí ar an gCúirt Ghinearálta a ordú don Choimisiún na costais a éilíonn siad a aisíoc ina n‑iomláine.

17

Ní mór a lua go bhféachtar le hiarratas den sórt sin, go bunúsach, le treoir a thabhairt don Chúirt Ghinearálta i gcoinne an Choimisiúin, lena gcuirfí d’oibleagáid uirthi na costais go léir a d’éiligh na hiarratasóirí a aisíoc leo.

18

Is léir ó chásdlí socair, i gcomhthéacs athbhreithniú ar dhlíthiúlacht bunaithe ar Airteagal 263 CFAE, nach bhfuil aon dlínse ag Cúirteanna an Aontais Eorpaigh treoracha a thabhairt d’institiúidí, comhlachtaí, oifigí agus gníomhaireachtaí an Aontais Eorpaigh (féach breithiúnas an 14 Márta 2024, D & A Pharma v an Coimisiún agus EMA, C‑291/22 P, EU:C:2024:228, mír 160 agus an cásdlí dá dtagraítear).

19

Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara cuntar éilimh mar gheall ar easpa dlínse.

An chéad chuntar éilimh lena n‑n‑éilítear neamhniú an chinnidh atá faoi chonspóid

20

Mar thaca leis an iarratas ar neamhniú an chinnidh atá faoi chonspóid, maíonn na hiarratasóirí ceithre shaincheist dlí, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, neamhdhleathacht dhiúltú an Choimisiúin na costais a d’éiligh siad a aisíoc ina n‑iomláine, mar gheall ar chineál díréireach líomhainte na cigireachta ar áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil, ar an dara dul síos, mainneachtain cúiseanna a lua, ar an tríú dul síos, earráid dlí sa léiriú ar an gcoincheap ‘costais bhreise’ a eascraíonn as leanúint den chigireacht ar áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil de réir bhrí bhreithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571), agus earráid sa mheasúnú ar na fíorais as ar eascair an diúltú táillí na ndlíodóirí a aisíoc ina n‑iomláine agus, ar an gceathrú dul síos, sárú ar a gcearta cosanta.

21

Mar réamhphointe, ba cheart a thabhairt faoi deara, cé gur dhiúltaigh an Coimisiún, sa chinneadh atá faoi chonspóid, aisíocaíocht a dhéanamh leis na hiarratasóirí ar tháillí na ndlíodóirí a éilíodh, gur aontaigh sé, mar sin féin, na costais eile go léir ar iarradh aisíocaíocht ina leith sa tábla Excel a sholáthair Red Bull a íoc, eadhon speansais taistil agus chóiríochta na bhfostaithe agus na ndlíodóirí atá i láthair sa Bhruiséil, chomh maith leis na liúntais chothaithe laethúla a bhí ar an ngrúpa sin a íoc leis na fostaithe sin (féach mír 12 thuas). Dá bhrí sin, tá an cinneadh atá faoi chonspóid fabhrach, go páirteach ar a laghad, leis na hiarratasóirí.

22

I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú gur cásdlí socair é nach bhfuil caingean le haghaidh neamhniú arna tionscnamh ag duine nádúrtha nó dlítheanach inghlactha ach amháin a mhéid atá leas ag an duine sin i neamhniú an bhirt atá faoi chonspóid. Le leas den sórt sin, glactar leis nach mór go mbeadh sé d’acmhainn ag neamhniú an ghnímh sin, ann féin, iarmhairtí dlíthiúla a bheith aige agus, dá bhrí sin, go bhféadfadh an chaingean, trína toradh, buntáiste a thabhairt don pháirtí a thug í. Dá bhrí sin, is réamhriachtanas bunriachtanach agus bunúsach é an leas in imeachtaí a thionscnamh d’aon imeachtaí dlí (féach breithiúnas an 15 Meitheamh 2023, Shindler agus páirtithe eile v an Chomhairle, C‑501/21 P, EU:C:2023:480, mír 63 agus an cásdlí dá dtagraítear).

23

Nuair a ceistíodh iad ag an éisteacht maidir lena leas imeachtaí a thionscnamh i leith an chéad chuntair éilimh, luaigh na hiarratasóirí, ar an gcéad dul síos, go bunúsach, gur ghá an cuntar éilimh sin a léiriú sa chaoi nár iarr siad an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní ach amháin a mhéid a dhiúltaigh an Coimisiún táillí na ndlíodóirí a éilíodh a aisíoc leo, ar an dara dul síos, tríd an dearbhú sin a cheartú, á rá, os a choinne sin, gur iarr siad an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní ina iomláine, lena n‑áirítear a mhéid a chomhaontaigh an Coimisiún iad a aisíoc as costais seachas táillí dlíodóirí.

24

I bhfianaise imthosca an cháis seo, measann an Chúirt nach mór di an cheist a ardú as a stuaim féin an bhfuil leas ag na hiarratasóirí imeachtaí a thionscnamh, maidir lena n‑iarratas go ndéanfaí an cinneadh atá faoi chonspóid a neamhniú ina iomláine. Ní mór a mheas nach féidir le neamhniú an chinnidh atá faoi chonspóid, a mhéid a d’aontaigh an Coimisiún na hiarratasóirí a aisíoc as costais seachas táillí dlíodóirí (féach mír 21 thuas), tairbhe a thabhairt do na hiarratasóirí a d’fhéadfadh leas a shuí in imeachtaí a thionscnamh de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 22 thuas.

25

Dá bhrí sin, ní mór an chaingean a dhíbhe toisc í a bheith do-ghlactha go páirteach a mhéid a iarrann sí go gcuirfí an cinneadh atá faoi chonspóid ar neamhní a mhéid a d’aontaigh an Coimisiún na hiarratasóirí a aisíoc as costais seachas táillí dlíodóirí.

26

Maidir leis an gcuid eile den chéad chuntar éilimh, scrúdóidh an Chúirt, ar an gcéad dul síos, an ceathrú saincheist dlí ar a bhfuil na hiarratasóirí ag brath, ansin, an dara saincheist dlí agus, ar deireadh, an chéad agus an tríú saincheist dlí.

An ceathrú saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar chearta na cosanta

27

Déanann na hiarratasóirí trí ghearán chun tacú leis an gceathrú saincheist dlí.

28

Ar an gcéad dul síos, maíonn na hiarratasóirí go bhfuil saoirse ag gnóthas a chosaint féin a eagrú. Cuireann siad in iúl gur léir ó Airteagal 6(3)(c) den Choinbhinsiún Eorpach chun Cearta an Duine agus Saoirsí Bunúsacha a Chosaint, a síníodh sa Róimh an 4 Samhain 1950, go bhfuil sé de cheart ag gach duine a chúisítear i gcion coiriúil é féin a chosaint nó cúnamh a fháil ó chosantóir dá rogha féin. Is é tátal na n‑iarratasóirí as sin nach faoin gCoimisiún atá sé cinneadh a dhéanamh maidir leis an méid is gá nó nach gá do ghnóthas chun é a chosaint. Maíonn siad gur mar gheall ar an gcigireacht leanúnach in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil a cuireadh iallach orthu sainordú a thabhairt don dara gnólacht dlí. De réir na n‑iarratasóirí, trí thuairim shriantach a ghlacadh maidir lena oibleagáid na costais bhreise a aisíoc, cinneann an Coimisiún cineál agus méid na gcosaintí atá le roghnú ag an ngnóthas lena mbaineann. Dá bhrí sin, trí dhiúltú táillí na ndlíodóirí arna dtabhú mar thoradh ar leanúint den chigireacht sa Bhruiséil a aisíoc leo, chuir an Coimisiún srian lena saoirse na cosaintí a mheasann siad a bheith riachtanach agus iomchuí a roghnú.

29

Ar an dara dul síos, áitíonn na hiarratasóirí nach bhfuil feidhm ag ‘dlí buiséadach an Aontais Eorpaigh’ maidir leo, agus mar thoradh air sin nach bhféadfadh an Coimisiún tagairt a dhéanamh don dlí sin chun réasúntacht na gcostas cosanta ar lorg siad aisíocaíocht ina leith a chinneadh.

30

Ar an tríú dul síos, déanann na hiarratasóirí gearán gur chuir an Coimisiún ceanglais a líomhnaítear a bheith díréireach i bhfeidhm agus fianaise á glacadh aige maidir le cinneadh na gcostas breise arna dtabhú mar thoradh ar leanúint leis an gcigireacht in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil. Chun a chruthú go raibh ceathrar fostaithe de chuid Red Bull a bhí i láthair sa Bhruiséil le linn leanúint leis an gcigireacht, ach nár thug cuairt ar áitreabh an Choimisiúin, rannpháirteach sa chigireacht, d’éiligh an Coimisiún go bhfaighfí dearbhuithe ar onóir, ina raibh ar na daoine sin a rannpháirtíocht sa chigireacht a dheimhniú. I bhfianaise na n‑iarmhairtí coiriúla a d’fhéadfadh a bheith ann i gcás féin‑dearbhuithe bréagacha, cáineann na hiarratasóirí an Coimisiún as ardchaighdeán cruthúnais den sórt sin a éileamh.

31

Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí na n‑iarratasóirí agus áitíonn sé nach bhfuil bunús leis an gcéad ghearán, go bhfuil an dara gearán neamhéifeachtach agus go bhfuil an tríú gearán neamhéifeachtach agus doghlactha.

32

Ar an gcéad dul síos, maidir leis an sárú líomhainte ar shaoirse na n‑iarratasóirí a gcosaint a roghnú, ní mór a thabhairt faoi deara nár cuireadh cosc ar na hiarratasóirí, i ndáiríre, a gcosaint a eagrú gan bhac nuair a lean an chigireacht ar aghaidh in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil.

33

Is léir ó na doiciméid a chuir na hiarratasóirí ar fáil sna himeachtaí seo gur roghnaigh siad cúnamh a fháil, sa Bhruiséil, ó dhlíodóir ón ngnólacht dlí Ostarach a thugann cúnamh dóibh de ghnáth, a bhí i láthair cheana féin le linn na cigireachta ag áitreabh na n‑iarratasóirí in Fuschl am See, ó dhlíodóir amháin nó níos mó ó dhara gnólacht dlí, ag brath ar an tréimhse atá i gceist, agus, ar laethanta áirithe, ó roinnt dá bhfostaithe. Ina theannta sin, ní mór a thabhairt faoi deara, murab ionann agus an méid a mhaíonn na hiarratasóirí, nach raibh sé de cheangal orthu ar bhealach ar bith treoir a thabhairt don dara gnólacht dlí ionadaíocht a dhéanamh orthu nuair a lean an chigireacht ar aghaidh in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil. Ba iad na hiarratasóirí féin a chinn treoir a thabhairt don ghnólacht sin, ar chúiseanna a bhaineann go sonrach leo.

34

Leanann sé ón méid sin roimhe seo, murab ionann agus an méid a mhaíonn na hiarratasóirí, go raibh siad saor chun a gcosaint a eagrú gan cur isteach ag an gCoimisiún ar eagraíocht den sórt sin, ar leor é chun diúltú don chéad ghearán den cheathrú saincheist dlí toisc é a bheith gan bhunús.

35

Ar an dara dul síos, maidir le cur i bhfeidhm líomhainte ‘dhlí buiséadach an Aontais Eorpaigh’ ag an gCoimisiún maidir leis na hiarratasóirí, ba cheart a thabhairt faoi deara ag an tús, cé go dtagraíonn na hiarratasóirí ina n‑iarratas do na ‘costais chosanta’ a thabhaigh siad, nach mbaineann an gearán sin, i ndáiríre, le táillí dlíodóirí ar diúltaíodh a n‑aisíoc sa chinneadh atá faoi chonspóid. Is léir ón gcomhfhreagras idir na páirtithe, sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid, arna thabhairt ar aird ag na hiarratasóirí sna himeachtaí seo, cé gur thagair an Coimisiún do ‘dhlí buiséadach an Aontais’, nó fiú gur chuir sé an dlí sin i bhfeidhm, nár bhain sé ach le speansais taistil, costais chóiríochta agus liúntais ar ráta comhréidh ar glacadh le haisíocaíocht ina leith, ach ní le táillí dlíodóirí.

36

Dá bhrí sin, tá an gearán seo dírithe, go bunúsach, ar an gcinneadh atá faoi chonspóid a mhéid a aontaíonn sé na hiarratasóirí a aisíoc as costais seachas táillí dlíodóirí, agus mar thoradh air sin tá sé do-ghlactha, ar na cúiseanna a leagtar amach i míreanna 21 go 25 den bhreithiúnas seo.

37

Ar an tríú dul síos, maidir leis an líomhain gur fhorchuir an Coimisiún ceanglais dhíréireacha ar na hiarratasóirí agus fianaise á glacadh maidir leis na costais a tabhaíodh a chinneadh, ba cheart a thabhairt faoi deara ag an tús nach mbaineann an gearán sin le táillí dlíodóirí ach oiread, ar diúltaíodh iad a aisíoc sa chinneadh atá faoi chonspóid. Rinneadh na dearbhuithe ar onóir a líomhnaítear a d’éiligh an Coimisiún a thabhairt ar aird chun a chruthú go raibh ceathrar fostaithe de chuid Red Bull, nach raibh i láthair in áitreabh an Choimisiúin, sa Bhruiséil chun críocha a rannpháirtíochta i leanúint na cigireachta agus, dá bhrí sin, ionas go bhféadfaí na speansais taistil, na costais chóiríochta agus na liúntais ar ráta comhréidh arna dtabhú ag na hiarratasóirí ina leith sin a aisíoc.

38

Dá bhrí sin, tá an gearán seo dírithe i gcoinne an chinnidh atá faoi chonspóid a mhéid a aontaíonn sé na hiarratasóirí a aisíoc as costais seachas táillí dlíodóirí, agus mar thoradh air sin tá sé do-ghlactha, ar na cúiseanna a leagtar amach i míreanna 21 go 25 den bhreithiúnas seo.

39

In aon chás, is léir ó na doiciméid a chuir na hiarratasóirí ar fáil sna himeachtaí seo gurbh iad na hiarratasóirí féin a mhol go gcuirfeadh an Coimisiún na deimhnithe atá i gceist ar fáil. Dá bhrí sin, ní féidir leis na hiarratasóirí an Coimisiún a cháineadh as ceanglais dhíréireacha a fhorchur orthu agus fianaise á glacadh acu. Thairis sin, ós rud é gur dhiúltaigh an Coimisiún speansais taistil agus costais chóiríochta an cheathrair fostaithe de chuid Red Bull nár chuir iad féin i láthair ag a áitreabh a aisíoc, ar bhonn sonraisc amháin, agus fianaise bhreise a éileamh gur mar gheall ar leanúint leis an gcigireacht a bhí siad i láthair sa Bhruiséil, ní féidir é sin a cháineadh ach oiread agus ní ceanglas cruthúnais díréireach é, contrártha leis an méid a áitíonn na hiarratasóirí. Dá bhrí sin, tá an gearán seo, in aon chás, gan bhunús.

40

I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, ní mór diúltú don cheathrú saincheist dlí toisc í a bheith gan bhunús i bpáirt agus do-ghlactha i bpáirt.

An dara saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua

41

Mar thaca lena ndara saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ag an gCoimisiún ar a oibleagáid cúiseanna a lua, maíonn na hiarratasóirí, go bunúsach, dhá ghearán.

42

Ar an gcéad dul síos, cáineann na hiarratasóirí an Coimisiún as tagairt a dhéanamh, sa chinneadh atá faoi chonspóid, don chomhfhreagras a malartaíodh leo sular glacadh an cinneadh sin. De réir na n‑iarratasóirí, ba cheart na breithnithe uile a thug ar an gCoimisiún diúltú dá n‑iarratas ar aisíocaíocht i bpáirt a bheith leagtha amach go soiléir i dtéacs iarbhír an chinnidh atá faoi chonspóid, chun a chur ar a gcumas tuiscint a fháil ar na cúiseanna a thacaíonn le conclúidí an Choimisiúin agus chun a chur ar chumas na Cúirte a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú. Ós rud é, dar leo, nach amhlaidh an cás, maíonn na hiarratasóirí gur sháraigh an Coimisiún an oibleagáid cúiseanna a lua a leagtar síos in Airteagal 296 CFAE.

43

Ar an dara dul síos, maíonn na hiarratasóirí go bhfuil an frithchás a úsáideann an Coimisiún mar chomparáid chun na costais bhreise inaisíoctha a ríomh, ar ina chomhthéacs a thosaigh an Coimisiún ón toimhde go n‑úsáidfeadh na hiarratasóirí dlíodóirí ar bhonn leanúnach dá leanfadh an chigireacht ar aghaidh ag a n‑áitreabh seachas ag áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil, dothuigthe agus nach ráiteas leordhóthanach ar chúiseanna é. Chun an frithchás sin a shuí, bhraith an Coimisiún ar abairt a roghnaíodh go roghnaitheach i litir ó na hiarratasóirí, inar chuir na hiarratasóirí in iúl, dá leanfadh an chigireacht ar aghaidh ina n‑áitreabh, nach rachadh siad ar iontaoibh dlíodóirí ach amháin ar bhonn ad hoc.

44

Deir na hiarratasóirí freisin go bhfuil an frithchás a úsáideann an Coimisiún neamhbheacht. Níor mhínigh an Coimisiún cén fáth ar roghnaigh sé an rogha sin as measc na bhfrithchásanna iomadúla a d’fhéadfadh a bheith ann agus níor shainigh sé go leordhóthanach é. Níor shonraigh an Coimisiún ach oiread na rialacha mionsonraithe maidir le leanúint den chigireacht sin, is é sin fad na cigireachta, an líon foirne a sannadh nó na huaireanta oibre a leanadh. In éagmais tásca den sórt sin, ní fhéadfadh an Coimisiún a bheith cinnte gur bhain sé úsáid as an bhfrithchás ‘ceart’ chun na costais inaisíoctha bhreise a ríomh agus ní fhéadfadh sé agóid a dhéanamh i gcoinne an fhrithcháis a roghnaigh na hiarratasóirí chun na costais a thabhaigh siad a chinneadh. In aon chás, dar leis na hiarratasóirí, níl sa fhrithchás a úsáideann an Coimisiún ach cur i gcás. Maíonn na hiarratasóirí freisin gur roghnaigh an Coimisiún an frithchás a bhí ar an gceann is buntáistí dó.

45

Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí na n‑iarratasóirí.

46

I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, de réir cásdlí socair, nach mór an ráiteas ar chúiseanna a cheanglaítear leis an dara mír d’Airteagal 296 CFAE a bheith oiriúnach do chineál an ghnímh atá i gceist agus go gcaithfidh sé réasúnaíocht na hinstitiúide a ghlac an gníomh a léiriú go soiléir gan aon débhrí, chun a chur ar chumas na ndaoine lena mbaineann na cúiseanna atá leis an mbeart a glacadh a fháil amach agus don chúirt inniúil a hathbhreithniú a fheidhmiú. Braitheann na ceanglais atá le comhlíonadh leis an ráiteas ar chúiseanna ar imthosca gach cáis, go háirithe inneachar an ghnímh atá i gceist, cineál na gcúiseanna a tugadh agus an leas a d’fhéadfadh a bheith ag seolaithe an ghnímh, nó ag daoine eile a bhfuil baint dhíreach nó aonair acu leis, mínithe a fháil. Ní cheanglaítear go sonrófar sa ráiteas cúiseanna na hábhair fíorais agus dlí go léir atá ábhartha, ós rud é nach mór an cheist an gcomhlíonann an ráiteas cúiseanna le haghaidh gnímh ceanglais an dara mír d’Airteagal 296 CFAE a mheasúnú, ní hamháin i bhfianaise a fhoclaíochta, ach a chomhthéacs freisin agus na rialacha dlíthiúla go léir lena rialaítear an t‑ábhar lena mbaineann (féach breithiúnas an 23 Eanáir 2025, Neos v Ryanair agus an Coimisiún, C‑490/23 P, EU:C:2025:32, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear).

47

Ba cheart a mheabhrú freisin gur ceanglas fíor-riachtanach nós imeachta í an oibleagáid cúiseanna a lua le cinntí, nach mór a dhealú ón gceist an bhfuil na cúiseanna a tugadh ceart, a bhaineann le dlíthiúlacht shubstainteach an bhirt atá faoi chonspóid (breithiúnais an 2 Aibreán 1998, an Coimisiún v Sytraval agus Brink’s France, C‑367/95 P, EU:C:1998:154, mír 67, agus an 7 Márta 2002, an Iodáil v an Coimisiún, C‑310/99, EU:C:2002:143, mír 48). Go deimhin, is éard is cúis le cinneadh na cúiseanna ar a bhfuil an cinneadh sin bunaithe a chur in iúl go foirmiúil. Má tá na forais sin faoi smál ag earráidí, cuireann siad smál le dlíthiúlacht shubstainteach an chinnidh, ach ní leis na cúiseanna a luaitear, a bhféadfadh a bheith leordhóthanach cé go gcuirtear forais earráideacha in iúl leo (breithiúnas an 10 Iúil 2008, Bertelsmann agus Sony Corporation of America v Impala, C‑413/06 P, EU:C:2008:392, mír 181).

48

Sa chás seo, is léir ón gcinneadh atá faoi chonspóid gur rialaigh an Coimisiún, leis an ngníomh sin, ar éileamh na n‑iarratasóirí ar aisíocaíocht na gcostas breise arna dtabhú acu mar thoradh ar leanúint leis an gcigireacht in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil.

49

Go sonrach, ba cheart a thabhairt faoi deara, sa chuid réamhráiteach den chinneadh atá faoi chonspóid, go meabhraíonn an Coimisiún a chleachtas ar dá réir, mar a mhínigh sé cheana féin ina chomhfhreagras leis na hiarratasóirí roimhe seo, a aisíocann sé na costais bhreise arna dtabhú ag an ngnóthas a ndearnadh cigireacht air a eascraíonn as leanúint den chigireacht ar a áitreabh agus as sin amháin. Míníonn an Coimisiún freisin nach n‑aisíocann sé, dá bhrí sin, na costais a thabhódh gnóthas den sórt sin in aon chás dá leanfadh an chigireacht ar aghaidh ina áitreabh féin agus luann sé go measann sé gurb amhlaidh an cás le táillí dlíodóirí.

50

Agus na prionsabail sin á gcur i bhfeidhm aige maidir le hiarraidh na n‑iarratasóirí ar aisíocaíocht, míníonn an Coimisiún ansin, i mír 1 den chinneadh atá faoi chonspóid, dar teideal ‘Táillí dlíodóirí’, gur chinn sé gan na táillí dlíodóirí ar éiligh Red Bull aisíocaíocht iomlán ina leith a aisíoc ar an dá fhoras seo a leanas: ar an gcéad dul síos, toisc gur thug dlíodóirí cúnamh leanúnach do Red Bull le linn na cigireachta a rinneadh ar a áitreabh i mí an Mhárta 2023, ionas nach costais bhreise iad na táillí dlíodóirí atá inchurtha i leith leanúint den chigireacht ar áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil agus, ar an dara dul síos, toisc gur admhaigh Red Bull, ina chomhfhreagras níos luaithe, dá leanfadh an chigireacht ar aghaidh ar a áitreabh, go n‑úsáidfeadh sé dlíodóirí.

51

Maidir leis na costais eile, sonraíonn an Coimisiún, i mír 2 den chinneadh atá faoi chonspóid, dar teideal ‘Costais eile’, go n‑aontaíonn sé na costais arna n‑éileamh ag na hiarratasóirí a aisíoc, mar a comhaontaíodh sa chomhfhreagras a malartaíodh leo.

52

Ar deireadh, áirítear sa chinneadh atá faoi chonspóid, i bpointe 3, dar teideal ‘Achoimre’, tábla ina ndéantar achoimre ar na costais éagsúla ar éiligh na hiarratasóirí aisíocaíocht ina leith, ina léirítear in aice le gach ceann de na ceithre chineál costas, eadhon speansais taistil, costais chóiríochta, liúntais chothaithe laethúla agus táillí dlíodóirí, an méid a chomhaontaíonn an Coimisiún a aisíoc.

53

Dá bhrí sin, léirítear go soiléir, go mionsonraithe agus go haonchiallach sa chinneadh atá faoi chonspóid an réasúnaíocht a lean an Coimisiún ar bhealach a chuirfeadh ar chumas na n‑iarratasóirí na cúiseanna leis an mbeart a fháil amach agus a chur ar chumas na Cúirte a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i mír 46 den bhreithiúnas seo, ionas go mbeidh sí réasúnaithe go leordhóthanach agus, dá bhrí sin, go gcomhlíonfaidh sí na ceanglais dá dtagraítear sa dara mír d’Airteagal 296 CFAE.

54

Ina theannta sin, ní mór a thabhairt faoi deara go leanann sé ón gcaingean seo go raibh na hiarratasóirí in ann agóid a dhéanamh i gcoinne fhiúntas an chinnidh atá faoi chonspóid, agus go sonrach diúltú na táillí dlíodóirí a éilíodh a aisíoc ina n‑iomláine, rud a léiríonn, fiú mura n‑aontaíonn siad leis na táillí sin, go raibh siad in ann na cúiseanna is bonn leis na conclúidí a ghlac an Coimisiún sa chinneadh atá faoi chonspóid a thuiscint.

55

Ní féidir le haon argóint eile a chuir na hiarratasóirí chun cinn amhras a chaitheamh ar leordhóthanacht an ráitis ar chúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.

56

Ar an gcéad dul síos, maidir leis an ngearán atá bunaithe ar na tagairtí a rinne an Coimisiún, sa chinneadh atá faoi chonspóid, don chomhfhreagras sular glacadh an cinneadh sin, ní mór a thabhairt faoi deara, murab ionann agus an méid a mhaíonn na hiarratasóirí, go bhfuil na breithnithe uile a thug ar an gCoimisiún diúltú go páirteach dá n‑iarratas ar aisíocaíocht leagtha amach go soiléir i dtéacs iarbhír an chinnidh atá faoi chonspóid, mar is léir ó mhíreanna 49 agus 50 thuas.

57

Ina theannta sin, is ionann an comhfhreagras a malartaíodh leis na hiarratasóirí sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid agus comhthéacs an chinnidh sin. I gcomhréir leis an gcásdlí a luaitear i mír 46 den bhreithiúnas seo, féadfar é a chur san áireamh chun a chinneadh ar chomhlíon an Coimisiún, sa chás seo, a oibleagáid cúiseanna a lua.

58

Dá bhrí sin, ní féidir leis na hiarratasóirí an Coimisiún a cháineadh as tagairt a dhéanamh, sa chinneadh atá faoi chonspóid, don chomhfhreagras roimhe sin a malartaíodh leo.

59

Ar an dara dul síos, maidir leis an ngearán lena n‑éilítear go bhfuil an frithchás a úsáideann an Coimisiún mar chomparáid chun na costais inaisíoctha bhreise a ríomh dothuigthe agus nach bhfuil údar leordhóthanach leis, ní mór a thabhairt faoi deara gur léir ón gcinneadh atá faoi chonspóid go gcuirtear síos ar an bhfrithchás sin mar fhrithchás a chomhfhreagraíonn don hipitéis gur lean an chigireacht ar aghaidh ag áitreabh na n‑iarratasóirí.

60

Sa chinneadh atá faoi chonspóid, míníonn an Coimisiún gur chinn sé na costais a d’eascair as leanúint leis an gcigireacht amháin ar a áitreabh sa Bhruiséil a aisíoc leis na hiarratasóirí, cé is moite de na costais a thabhóidís in aon chás dá leanfadh an chigireacht ar aghaidh ar a n‑áitreabh féin. Maidir leis na táillí dlíodóirí, sonraíonn an Coimisiún nach ionann iad agus costais bhreise den sórt sin, ós rud é go dtabhófaí iad, in aon chás, dá leanfaí den chigireacht in áitreabh na n‑iarratasóirí.

61

Dá bhrí sin, murab ionann agus an méid a mhaíonn na hiarratasóirí, déantar cur síos ar an bhfrithchás sin sa chinneadh atá faoi chonspóid ar bhealach atá intuigthe agus réasúnaithe go leor.

62

I ndáil leis sin, tá sé tábhachtach a thabhairt faoi deara freisin go bhfuil frithchás den sórt sin hipitéiseach, de réir sainmhínithe, rud a aithníonn na hiarratasóirí féin, ós rud é, i ndáiríre, gur leanadh den chigireacht in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil. Dá bhrí sin, ní féidir a cheangal ar an gCoimisiún an frithchás ‘ceart’ a shainiú ná sonraí níos nithiúla a thabhairt ina leith sa chinneadh atá faoi chonspóid.

63

Ar deireadh, ní mór a thabhairt faoi deara go mbaineann an cheist maidir le cé acu frithchás a bheadh ar an gceann is sochreidte nó ar an gceann is ‘cothroime’ le tuillteanais an chinnidh atá faoi chonspóid agus, dá bhrí sin, go bhfuil sí neamhéifeachtach i gcomhthéacs saincheist dlí lena n‑éilítear mainneachtain cúiseanna a lua, mar is léir ón gcásdlí dá dtagraítear i mír 47 den bhreithiúnas seo. Dá bhrí sin, tá argóintí na n‑iarratasóirí lena bhféachtar lena léiriú go bhféadfadh siad obair leantach iomlán a dhéanamh ar an gcigireacht go hinmheánach dá leanfadh siad ar aghaidh ina n‑áitreabh nó go mbeadh an frithchás a d’úsáid an Coimisiún mícheart nó ar an gceann is buntáistí don institiúid sin, ós rud é go mbaineann siad le tuillteanais an chinnidh atá faoi chonspóid, seachas lena ráiteas ar chúiseanna, neamhéifeachtach i gcomhthéacs na saincheiste dlí seo.

64

I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, ní mór diúltú don dara saincheist dlí, gan é a bheith riachtanach an beart eagrúcháin nós imeachta a ghlacadh, faoi Airteagal 89(3)(d) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, arna iarraidh ag na hiarratasóirí.

An chéad saincheist dlí, lena n‑éilítear neamhdhleathacht an diúltaithe na costais bhreise a aisíoc mar gheall ar chineál díréireach leanúint leis an gcigireacht ar áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil

65

Maíonn na hiarratasóirí, gur sháraigh an Coimisiún, trí chinneadh a dhéanamh leanúint leis an gcigireacht ina áitreabh sa Bhruiséil, prionsabal na comhréireachta a chumhdaítear in Airteagal 5(4) CAE. De réir na n‑iarratasóirí, níor chuir leanúint den chigireacht sa Bhruiséil le héifeachtacht na cigireachta ná níorbh fhéidir cur isteach iomarcach ar fheidhmiú Red Bull a sheachaint. Thairis sin, bheadh leanúint den sórt sin rófhada agus ní bheadh gá leis ach amháin toisc gur iarr an Coimisiún sonraí en bloc, gan aon scrúdú roimh ré ar a n‑ábharthacht agus gan sórtáil roimh ré, le haghaidh méid iomlán díréireach 16.6 teiribheart. De réir na n‑iarratasóirí, bhí sé díréireach ann féin leanúint den chigireacht in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil agus ghin sé na costais arda a bhfuil aisíocaíocht á lorg acu ina leith. Baineann na hiarratasóirí de thátal as sin go bhfuil diúltú an Choimisiúin na costais a éilíodh a aisíoc ina n‑iomláine neamhdhleathach dá bhrí sin.

66

Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí na n‑iarratasóirí agus áitíonn sé go bhfuil an chéad saincheist dlí do-ghlactha.

67

I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, de réir cásdlí socair, go gceanglaítear le prionsabal na comhréireachta nach rachaidh bearta arna nglacadh ag institiúidí an Aontais thar theorainneacha a mhéid is iomchuí agus is gá chun an cuspóir atá á shaothrú a bhaint amach; i gcás ina bhfuil rogha idir roinnt bearta iomchuí, ní mór dul ar iontaoibh an bhirt lena mbaineann an t‑ualach is éadroime, agus níor cheart na míbhuntáistí a eascraíonn as sin a bheith díréireach leis na cuspóirí atá á saothrú (breithiúnais an 8 Márta 2007, France Télécom v an Coimisiún, T‑339/04, EU:T:2007:80, mír 117, agus an 25 Samhain 2014, Orange v an Coimisiún, T‑402/13, EU:T:2014:991, mír 22).

68

Sa chás seo, ní mór a lua go bhfuil na hargóintí a chuir na hiarratasóirí chun cinn mar thaca lena gcéad saincheist dlí dírithe i gcoinne chinneadh an Choimisiúin leanúint den chigireacht ar a áitreabh, agus ní i gcoinne an chinnidh atá faoi chonspóid sna himeachtaí seo.

69

Dá bhrí sin, cé go ndéanann na hiarratasóirí gearán go bhfuil sé díréireach, dar leo, leanúint leis an gcigireacht in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil, ní mhíníonn siad ar bhealach ar bith conas atá an cinneadh atá faoi chonspóid féin díréireach. Is é sin le rá, cé go bhfuil an chéad saincheist dlí bunaithe ar shárú líomhainte ar phrionsabal na comhréireachta, ní fhéachann na hargóintí a chuir na hiarratasóirí chun cinn ina leith sin lena léiriú go sáraíonn an cinneadh atá faoi chonspóid teorainneacha an mhéid a bhí iomchuí agus riachtanach chun an cuspóir atá á shaothrú lena ghlacadh a bhaint amach, eadhon na costais bhreise a chinneadh a eascraíonn as leanúint leis an gcigireacht in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil, agus as sin amháin, a bhfuil údar maith le haisíocaíocht an Choimisiúin ina leith.

70

Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad saincheist dlí toisc í a bheith neamhéifeachtach, gan é a bheith riachtanach rialú a thabhairt ar a hinghlacthacht, atá faoi dhíospóid ag an gCoimisiún, ná an beart eagrúcháin nós imeachta arna iarraidh ag na hiarratasóirí a ghlacadh, faoi Airteagal 89(3)(d) de na Rialacha Nós Imeachta.

An tríú saincheist dlí lena n‑éilítear earráid dlí sa léiriú ar an gcoincheap ‘costais bhreise’ de réir bhrí bhreithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P), agus earráid mheasúnaithe

71

Éilítear leis an tríú saincheist dlí, go bunúsach, earráid dlí a rinne an Coimisiún agus léiriú á dhéanamh aige ar an gcoincheap ‘costais bhreise’ de réir bhrí mhír 90 de bhreithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571), agus earráid mheasúnaithe a d’fhág gur dhiúltaigh an Coimisiún na táillí dlíodóirí arna n‑éileamh ag na hachomharcóirí a aisíoc ina n‑iomláine.

72

Maidir leis an earráid dlí a líomhnaítear a bheith ann, maíonn na hiarratasóirí nach ionann seasamh an Choimisiúin ar dá réir nach ‘costais bhreise’ iad táillí dlíodóirí, i bprionsabal, de réir bhrí mhír 90 de bhreithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571), ar an bhforas go dtabhófaí iad freisin dá leanfaí den chigireacht ar áitreabh na n‑iarratasóirí, gan bhunús. Bheadh léiriú den sórt sin ar an gcoincheap ‘costais bhreise’ róshriantach agus bheadh sé ag teacht salach ar an mbreithiúnas thuasluaite.

73

Maidir leis an earráid mheasúnaithe a líomhnaítear a bheith ann, míníonn na hiarratasóirí go raibh deacrachtaí suntasacha acu mar gheall ar leanúint den chigireacht ar áitreabh an Choimisiúin, ós rud é nach bhfuil bunaíocht acu sa Bhruiséil agus nach raibh siad in ann a bpríomhphearsanra a sheoladh ansin ar feadh tréimhse fhada ama. I bhfianaise na ndeacrachtaí sin, cuireadh iallach ar na hiarratasóirí gnólacht dlí breise a cheapadh a raibh oifig ar an láthair aige, chomh maith leis an ngnólacht dlí Ostarach a chuidíonn leo de ghnáth. Ghinfeadh úsáid na ndlíodóirí breise sin costais bhreise a d’fhéadfaí a sheachaint dá leanfaí den chigireacht in áitreabh na n‑iarratasóirí, ós rud é, sa chás sin, nach mairfeadh cigireacht den sórt sin chomh fada sin. Dá bhrí sin, is ionann na táillí arna sonrascadh ag na dlíodóirí sin, ina n‑iomláine, agus ‘costais bhreise’.

74

Maíonn na hiarratasóirí, dá leanfadh an chigireacht ar aghaidh ina n‑áitreabh, go mbeadh fáil acu uirthi, chun an obair leantach a áirithiú, ar an bhfoireann ilteangach is gá, a bhí oilte go leordhóthanach ó thaobh an dlí de, nach raibh siad in ann a shlógadh sa Bhruiséil, áfach. D’fhéadfaí an fhoireann sin a shannadh don chigireacht de réir córas uainíochta, rud a d’fhágfadh go bhféadfadh na hiarratasóirí obair leantach iomlán a dhéanamh ar an gcigireacht go hinmheánach agus nach mbeadh orthu glaoch ar dhlíodóirí a thuilleadh ar bhonn ad hoc amháin.

75

Ar deireadh, cuireann na hiarratasóirí in iúl freisin, mar mhalairt air sin, dá mba rud é nach seasfaí lena n‑argóintí, gur ghá a mheas in aon chás gur ‘costais bhreise’ iad na costais a tabhaíodh chun treoir a thabhairt don dara gnólacht dlí, ós rud é nach dtabhófaí iad dá leanfaí den chigireacht ina n‑áitreabh.

76

Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí na n‑iarratasóirí.

77

I ndáil leis sin, is léir ó bhreithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571), go bhfuil an fhéidearthacht atá ag an gCoimisiún leanúint dá scrúdú ar leabhair agus ar thaifid eile a bhaineann le gnó gnóthais, ar bhonn Airteagal 20(2)(b) de Rialachán Uimh. 1/2003, ina áitreabh sa Bhruiséil, faoi réir an chinnidh nach bhfuil aon sárú ar chearta na cosanta i gceist leis an leanúint sin agus nach gcuireann sé isteach breise ar chearta na ngnóthas lena mbaineann, i gcomparáid leis an ngné dhílis do chigireacht a dhéanamh ar a n‑áitreabh. Níor mhór cúngú den sórt sin a shainaithint dá mbeadh costais bhreise ar an ngnóthas atá faoi chigireacht mar thoradh ar leanúint ar aghaidh leis an scrúdú sin in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil, mar thoradh ar an leanúint sin amháin. Dá bhrí sin, i gcás ina bhféadfadh costais den sórt sin a bheith mar thoradh ar an dara ceann, ní fhéadfaidh an Coimisiún déanamh amhlaidh ach amháin ar choinníoll go n‑aontaíonn sé na costais sin a aisíoc i gcás ina gcuireann an gnóthas lena mbaineann iarraidh chuí-réasúnaithe chuige sin faoina bhráid.

78

Sa chás seo, is í an cheist a thagann chun cinn ná an ndearna an Coimisiún earráid dlí nó earráid mheasúnaithe, mar a áitíonn na hiarratasóirí, trí dhiúltú aisíocaíocht iomlán a dhéanamh leis na hiarratasóirí as na táillí dlíodóirí arna dtabhú acu as na seirbhísí arna soláthar i ndáil leis an gcigireacht a rinneadh in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil.

79

Maidir leis an earráid dlí a líomhnaítear a bheith ann, ní mór a mheabhrú gur léirigh an Coimisiún, sa chinneadh atá faoi chonspóid arna léamh i bhfianaise an chomhfhreagrais roimhe seo a malartaíodh leis na hiarratasóirí, an coincheap ‘costais bhreise’ de réir bhrí mhír 90 de bhreithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571), sa chaoi nach n‑áirítear ann, i bprionsabal, táillí dlíodóirí a bhaineann le leanúint leis an gcigireacht ina áitreabh, ós rud é, dar leis, gur costais iad sin a thabhódh an gnóthas lena mbaineann in aon chás dá leanfadh an chigireacht ar aghaidh ina áitreabh.

80

I ndáil leis sin, is léir ó mhír 90 de bhreithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571) (féach mír 77 thuas), nach mór dhá chritéar a chomhlíonadh chun costais áirithe a aicmiú mar ‘chostais bhreise arna dtabhú mar thoradh ar leanúint leis an gcigireacht in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil amháin’.

81

Ar an gcéad dul síos, is gá, dá bhrí sin, a fhíorú an féidir na costais a n‑éilíonn na hiarratasóirí aisíocaíocht ina leith a aicmiú mar chostais ‘bhreise’ i bhfianaise an chásdlí sin.

82

Ní mór a thuiscint ó úsáid na haidiachta ‘breise’ gurb iad na costais dá dtagraítear na costais arb ionann iad agus forlíonadh ar an tagarmharc mionsonraithe fíorasach a bhí ann roimhe seo mar chuid den chigireacht mar a tharla sé ag áitreabh an ghnóthais lena mbaineann. Dá bhrí sin, ní mór na costais sin a bheith sa bhreis ar na costais a thabhófaí i gcás cigireachta ag áitreabh an ghnóthais lena mbaineann.

83

Ina theannta sin, murab ionann agus an méid a mhaíonn na hiarratasóirí, dá mbeadh sé beartaithe ag an gCúirt Bhreithiúnais tagairt a dhéanamh do na costais uile a thabhaigh an gnóthas a mbeadh ar an gCoimisiún a aisíoc mar thoradh ar an gcinneadh leanúint leis an gcigireacht ar a áitreabh, ní úsáidfeadh sí, i mír 90 de bhreithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571), an aidiacht ‘breise’, a thugann le tuiscint gur costais iad seachas na costais a thabhódh an gnóthas dá leanfaí leis an gcigireacht ar a áitreabh.

84

Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin nach gceanglaítear leis an aidiacht ‘breise’, a úsáideann an Chúirt, a léiriú go raibh na costais a tabhaíodh díréireach nó iomarcach, ach amháin go raibh na costais sin sa bhreis ar na costais a thabhófaí dá leanfaí den chigireacht ag áitreabh an ghnóthais lena mbaineann.

85

Ar an dara dul síos, is gá a fháil amach an féidir na costais a n‑éilíonn na hiarratasóirí aisíocaíocht ina leith a aicmiú mar chostais ‘a eascraíonn go heisiach as’ leanúint den chigireacht ar áitreabh an Choimisiúin, arís i bhfianaise bhreithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571).

86

Ní mór a thuiscint ó úsáid an natha ‘a eascraíonn go heisiach as’ i mír 90 de bhreithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571), go bhfuil gá le nasc cúisíoch eisiach idir, ar thaobh amháin, na costais lena mbaineann agus, ar an taobh eile, leanúint den chigireacht in áitreabh an Choimisiúin, rud a aithníonn na hiarratasóirí, thairis sin, sa fhreagra.

87

Dá bhrí sin, is iad na costais dá dtagraítear na costais sin a thabhaítear mar thoradh ar leanúint den chigireacht ar áitreabh an Choimisiúin amháin, agus mar thoradh air sin eisiatar na costais a thabhófaí in aon chás dá leanfaí den chigireacht ar áitreabh an ghnóthais lena mbaineann.

88

Go sonrach, maidir leis na táillí dlíodóirí, leanann sé ón méid sin roimhe seo nach féidir ach táillí ‘breise’, nár tabhaíodh i gcás cigireacht ar áitreabh an ghnóthais lena mbaineann agus a bhaineann go heisiach le leanúint den chigireacht ar áitreabh an Choimisiúin, a aicmiú mar ‘chostais bhreise’ de réir bhrí mhír 90 de bhreithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571).

89

I ndáil leis sin, ní mór a mheas go bhfuil an rogha glaoch ar dhlíodóirí le linn cigireacht arna déanamh ag an gCoimisiún faoi Airteagal 20(4) de Rialachán Uimh. 1/2003 mar chuid de straitéis chosanta an ghnóthais lena mbaineann, ós rud é nach gceanglaítear leis an bhforáil sin cúnamh a fháil ó dhlíodóirí (féach, chuige sin, breithiúnas an 27 Meán Fómhair 2012, Koninklijke Wegenbouw Stevin v an Coimisiún, T‑357/06, EU:T:2012:488, mír 226). Dá bhrí sin, má chinneann an gnóthas lena mbaineann treoir a thabhairt do dhlíodóirí chun cúnamh a thabhairt dó le linn cigireacht den sórt sin, ní athraíonn an fíoras go leanann sé ar aghaidh in áitreabh an Choimisiúin aon rud maidir leis na costais a bhaineann le táillí dlíodóirí. I gcás gnóthas den sórt sin a chinn cúnamh a fháil ó dhlíodóirí le linn cigireacht den sórt sin, má chinneann an Coimisiún leanúint leis an gcigireacht sin ina áitreabh, ní costais bhreise iad, go ginearálta, na táillí dlíodóirí a bhaineann leis an saothrú sin, ós rud é go bhfuil na seirbhísí atá le déanamh ag dlíodóirí mar an gcéanna i bprionsabal, gan beann ar áit na cigireachta. Ós rud é go soláthrófaí na seirbhísí sin freisin dá leanfaí den chigireacht ag áitreabh an ghnóthais lena mbaineann, níl nasc cúisíoch eisiach, i bprionsabal, ag na táillí dlíodóirí a bhaineann leis sin le leanúint den chigireacht sin ag áitreabh an Choimisiúin.

90

Sa chás seo, ós rud é gur roghnaigh na hiarratasóirí cúnamh a fháil ó dhlíodóirí le linn na cigireachta a rinneadh ar a n‑áitreabh, níor suíodh go bhfuil nasc cúisíoch eisiach idir leanúint den chigireacht ar áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil agus táillí na ndlíodóirí a thug cúnamh dóibh le linn na cigireachta sin.

91

Dá bhrí sin, i bhfianaise na straitéise cosanta a chuir na hiarratasóirí i bhfeidhm, níl léiriú an Choimisiúin ar an gcoincheap ‘costais bhreise’ gan bhunús ná contrártha le breithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571), ar léiriú é lena n‑eisiatar, i bprionsabal, táillí dlíodóirí a ghearrtar ar sheirbhísí a sholáthraítear chun leanúint leis an gcigireacht ar a áitreabh, ós rud é go dtabhófaí na seirbhísí sin freisin dá leanfaí leis an gcigireacht ar áitreabh na n‑iarratasóirí, murab ionann agus líomhaintí na n‑iarratasóirí.

92

Ina theannta sin, ní mór a thabhairt faoi deara, murab ionann agus an méid a áitíonn na hiarratasóirí, nach bhfuil léiriú an Choimisiúin ar an gcoincheap ‘costais bhreise’ sriantach ach oiread, go háirithe i bhfianaise bhreithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571).

93

Is léir ón gcinneadh atá faoi chonspóid, arna léamh i bhfianaise an chomhfhreagrais a malartaíodh leis na hiarratasóirí, nach gcuireann an Coimisiún as an áireamh go neamhbhalbh go bhféadfaí táillí dlíodóirí áirithe a mheas mar ‘chostais bhreise’. Ní éilíonn an Coimisiún ach ar an ngnóthas lena mbaineann a léiriú nár soláthraíodh na seirbhísí dlíodóirí a chumhdaítear leis na táillí a bhfuil aisíocaíocht á lorg aige ina leith dá leanfadh an chigireacht ar aghaidh in áitreabh an ghnóthais sin, rud nach bhfuil iomarcach ar bhealach ar bith. Is léir ó mhír 90 de bhreithiúnas an 16 Iúil 2020, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (C‑606/18 P, EU:C:2020:571), go n‑aisíocann an Coimisiún na costais bhreise i gcás ina gcuireann an gnóthas lena mbaineann iarraidh ‘réasúnaithe’ isteach chuige sin.

94

Leanann sé ón méid sin roimhe seo nár éirigh leis na hiarratasóirí a thaispeáint gur earráid dlí é léiriú an Choimisiúin, sa chinneadh atá faoi chonspóid, ar an gcoincheap ‘costais bhreise’.

95

Maidir leis an earráid mheasúnaithe a líomhnaítear a bheith ann, ba cheart a thabhairt faoi deara ag an tús nár éiligh na hiarratasóirí ar an gCoimisiún, le linn an nós imeachta sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid, ach aisíocaíocht iomlán na dtáillí dlíodóirí arna dtabhú i ndáil le leanúint leis an gcigireacht ag áitreabh an Choimisiúin, ag brath ar chás an fhaireacháin inmheánaigh iomláin ar an gcigireacht dá leanfadh sí ar aghaidh ag a n‑áitreabh, ag a bhfoireann ilteangach a bhfuil oiliúint dhlíthiúil leordhóthanach acu. Ós rud é, sa chás sin, nach dtabhófaí aon táillí dlíodóirí, dar leis na hiarratasóirí, mar thoradh ar an bhfaireachán inmheánach cuimsitheach sin, áitíonn siad gurb ionann na táillí dlíodóirí a bhaineann le leanúint leis an gcigireacht in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil agus ‘costais bhreise’, ina n‑iomláine, nach mór don Choimisiún a aisíoc.

96

I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, ní mór a thabhairt faoi deara nach bhfreagraíonn cás an fhaireacháin inmheánaigh iomláin ar an gcigireacht do stiúradh na cigireachta in áitreabh na n‑iarratasóirí, a raibh siad faoina réir i mí an Mhárta 2023, i gcás, ag Fuschl am See agus in Amstardam agus i bPáras araon, ina bhfuair siad cúnamh leanúnach ó dhlíodóirí. Sa chomhthéacs sin, mar a chuireann an Coimisiún in iúl, agus an ceart aige, níor léirigh na hiarratasóirí go bailí, tar éis dóibh cúnamh a fháil ó dhlíodóirí le linn na cigireachta ar a n‑áitreabh, go mbeidís in ann iad féin a eagrú ar bhealach a d’fhágfadh go mbeidís in ann obair leantach iomlán inmheánach a dhéanamh ar an gcigireacht dá leanfadh sí ar aghaidh ina n‑áitreabh.

97

Ina dhiaidh sin, cé go n‑áitíonn na hiarratasóirí go mbeadh a bhfostaithe in ann obair leantach neamhspleách a dhéanamh ar an gcigireacht dá leanfadh siad ar aghaidh ina n‑áitreabh, ní mhíníonn siad ar bhealach ar bith cén fáth nár bhain siad úsáid as na fostaithe sin chun an chigireacht a leanúint go héifeachtach in áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil, go pearsanta nó go cianda, go háirithe trí chóras uainíochta a chur i bhfeidhm. Ní mór a lua, cé go raibh cuid d’fhostaithe na n‑iarratasóirí i láthair sa Bhruiséil, nár thug siad cuairt ar áitreabh an Choimisiúin fiú. Is gnách leis an bhfíoras sin seasamh an Choimisiúin a dheimhniú ar dá réir go raibh obair leantach inmheánach iomlán ar an gcigireacht sochreidte, agus mar thoradh air sin go n‑iarrfadh na hiarratasóirí go mbeadh dlíodóirí i láthair dá leanfadh an chigireacht sin ar aghaidh ina n‑áitreabh.

98

Ar deireadh, ba cheart a thabhairt faoi deara freisin gur admhaigh na hiarratasóirí féin roinnt uaireanta, sa chomhfhreagras a malartaíodh leis an gCoimisiún sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid agus sna himeachtaí seo araon, go n‑úsáidfidís, ó am go chéile ar a laghad, dlíodóirí dá leanfadh an chigireacht ar aghaidh ina n‑áitreabh. Dá bhrí sin, ní féidir leis na hiarratasóirí, gan teacht salach orthu féin, a mhaíomh go ndéanfadh siad obair leantach go hiomlán go hinmheánach ar an gcigireacht, trí chúnamh ó dhlíodóirí a ligean ar ceal go hiomlán, dá leanfaí leis an gcigireacht ar an láthair.

99

Dá bhrí sin, ní dhearna an Coimisiún earráid mheasúnaithe nuair a chinn sé, sa chinneadh atá faoi chonspóid arna léamh i bhfianaise an chomhfhreagrais roimhe sin a malartaíodh leis na hiarratasóirí, nach raibh an réamhleagan d’obair leantach inmheánach iomlán ar an gcigireacht, dá leanfadh sé ar aghaidh in áitreabh na n‑iarratasóirí, ar a bhfuil na hiarratasóirí ag brath chun aisíocaíocht iomlán na dtáillí dlíodóirí a bhaineann le leanúint ar aghaidh leis an gcigireacht in áitreabh an Choimisiúin, sochreidte agus dhiúltaigh sé dó. Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin nár mhaígh an Coimisiún riamh go mbeadh an méid cúnaimh ó dhlíodóirí chomh mór céanna le linn na cigireachta dá leanfadh sé ar aghaidh in áitreabh na n‑iarratasóirí. Mheas an Coimisiún, agus an ceart aige, i gcás den sórt sin, go leanfadh na hiarratasóirí, go pointe áirithe ar a laghad, de chúnamh a fháil ó dhlíodóirí.

100

Ar deireadh, maidir leis an argóint, a chuir na hiarratasóirí chun cinn mar mhalairt air sin, gur cheart na costais a tabhaíodh mar thoradh ar an sainordú a tugadh don dara gnólacht dlí a mheas, ar a laghad, mar ‘chostais bhreise’, ní mór a thabhairt faoi deara, le linn an nós imeachta roimh ghlacadh an chinnidh atá faoi chonspóid, nach ndearna na hiarratasóirí iarracht riamh a léiriú nach raibh ach táillí dlíodóirí áirithe inaisíoctha agus nár éiligh siad ach aisíocaíocht pháirteach ar tháillí den sórt sin riamh. Cé gur iarr an Coimisiún go sainráite orthu le litir, chun a mheas an bhféadfaí na táillí dlíodóirí ar éilíodh aisíocaíocht ina leith a mheas i bpáirt mar ‘chostais bhreise’, ‘tuairisc iomlán ar na táillí dlíodóirí a sholáthar, lena n‑áirítear ainmneacha na ndlíodóirí, na huaireanta a oibríodh, an ráta in aghaidh na huaire is infheidhme, tuairisc ar an gcomhairle a cuireadh ar fáil agus ráiteas ar na cúiseanna ar dá réir a cuireadh an chomhairle sin ar fáil chun leanúint den chigireacht agus chun na críche sin amháin agus ní do gach cigireacht a dhéantar ar an láthair’. Maidir leis na hiarratasóirí, a choinnigh a seasamh i gcónaí gur cheart na táillí dlíodóirí a éilíodh a aisíoc ina n‑iomláine, níor chuir siad tuairisc den sórt sin ar fáil don Choimisiún riamh.

101

Sna himthosca sin, ní féidir an Coimisiún a cháineadh toisc nár dheonaigh sé, sa chinneadh atá faoi chonspóid, aisíocaíocht pháirteach do na hiarratasóirí ar a dtáillí dlíodóirí, amhail na táillí arna dtabhú chun treoir a thabhairt don dara gnólacht dlí a bhfuil suíomh aige sa Bhruiséil.

102

Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin, le linn na n‑imeachtaí seo, mar fhreagra ar na ceisteanna i scríbhinn agus ó bhéal araon a chuir an Chúirt, gur dheimhnigh na hiarratasóirí go sainráite nár lorg siad ach aisíocaíocht iomlán ar na táillí dlíodóirí a éilíodh ón gCoimisiún agus nach bhféadfaí iad a shásamh le haisíocaíocht pháirteach na dtáillí sin.

103

Leanann sé ón méid sin roimhe seo nach mór a mheas go bhfuil an argóint a chuir na hiarratasóirí chun cinn mar mhalairt air sin, ina maíonn siad gur cheart, ar a laghad, cuid de na táillí dlíodóirí a thabhaigh siad a mheas mar ‘chostais bhreise’, gan bhunús agus nach mór diúltú di, gan gá rialú a thabhairt ar inghlacthacht na hargóinte sin, arna díospóid ag an gCoimisiún.

104

I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, ní mór diúltú don tríú saincheist dlí agus ní mór an chaingean ina hiomláine a dhíbhe.

Costais

105

Faoi Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte, ordófar don pháirtí nár éirigh leis na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis. Ós rud é nár éirigh leis an iarratasóir, ní mór a ordú dó na costais a íoc, i gcomhréir leis an ordú atá á lorg ag an gCoimisiún.

1.

Díbhtear an chaingean.

2.

Ordaítear do RED Bull GmbH, Red Bull France SASU agus Red Bull Nederland BV na costais a íoc.